இந்தத் தூதை எடுத்துரைப்பதற்காக நான் எந்தக் கூலியையும் கேட்கவில்லை


இணைவைப்பாளர்களிடம் கூறுமாறு அல்லாஹ் தன் தூதருக்குக் கட்டளையிடுகிறான்:


مَا سَأَلْتُكُم مِّن أَجْرٍ فَهُوَ لَكُمْ


(நான் உங்களிடம் ஏதேனும் கூலியைக் கேட்டிருந்தால், அது உங்களுக்கே உரியது.) அதாவது, "அல்லாஹ்வின் தூதை உங்களிடம் சேர்ப்பதற்காகவோ, உங்களுக்கு நற்போதனை செய்வதற்காகவோ அல்லது அல்லாஹ்வை வணங்குமாறு உங்களை ஏவுவதற்காகவோ நான் உங்களிடமிருந்து எதையும் எதிர்பார்க்கவில்லை" என்பதாகும்.


إِنْ أَجْرِىَ إِلاَّ عَلَى اللَّهِ


எனது கூலி அல்லாஹ்விடமே தவிர வேறில்லை. அதாவது, இதற்கான நற்கூலியை நான் அல்லாஹ்விடமே தேடுவேன்.


وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَىْءٍ شَهِيدٌ


மேலும், அவன் அனைத்தின் மீதும் சாட்சியாளனாக இருக்கிறான். அதாவது, அவன் அனைத்தையும் அறிந்தவன். என்னைப் பற்றியும், இந்தத் தூதை நான் உங்களுக்கு எவ்விதம் எடுத்துரைக்கிறேன் என்பது பற்றியும் அவன் நன்கு அறிவான்; உங்களைப் பற்றியும் அவன் அனைத்தையும் அறிவான்.


قُلْ إِنَّ رَبِّى يَقْذِفُ بِالْحَقِّ عَلَّـمُ الْغُيُوبِ


(கூறுவீராக: "நிச்சயமாக, என் இறைவன் சத்தியத்தை இறக்குகிறான்; அவன் மறைவானவற்றை எல்லாம் நன்கறிந்தவன்.") இது இந்த வசனத்தைப் போன்றது:


يُلْقِى الرُّوحَ مِنْ أَمْرِهِ عَلَى مَن يَشَآءُ مِنْ عِبَادِهِ


(அவன் தனது அடியார்களில் தான் நாடியவர் மீது தனது கட்டளையினால் வஹீ (இறைச்செய்தி)யை இறக்குகிறான்) (40:15). அதாவது, பூமியில் உள்ள மனிதர்களில் தான் நாடிய தனது அடியாரிடம் அவன் வானவரை அனுப்புகிறான். அவன் மறைவானவற்றை எல்லாம் நன்கறிந்தவன்; வானங்களிலோ பூமியிலோ அவனுக்கு எதுவுமே மறைவானது அல்ல.


قُلْ جَآءَ الْحَقُّ وَمَا يُبْدِىءُ الْبَـطِلُ وَمَا يُعِيدُ


(கூறுவீராக: "சத்தியம் வந்துவிட்டது; அசத்தியம் எதையும் புதிதாக உருவாக்கவும் முடியாது, எதையும் மீண்டும் கொண்டு வரவும் முடியாது.") அதாவது, அல்லாஹ்விடமிருந்து சத்தியமும் மாபெரும் சட்டமும் வந்துவிட்டன; அசத்தியம் அழிந்து மறைந்துவிட்டது. இது இந்த வசனத்தைப் போன்றது:


بَلْ نَقْذِفُ بِالْحَقِّ عَلَى الْبَـطِلِ فَيَدْمَغُهُ فَإِذَا هُوَ زَاهِقٌ


(மாறாக, நாம் சத்தியத்தை அசத்தியத்தின் மீது வீசுகிறோம்; அது அதனைத் தகர்த்துவிடுகிறது. பின்னர் அது அழிந்துவிடுகிறது) (21:18). மக்கா வெற்றியின் போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மஸ்ஜிதுல் ஹராமிற்குள் நுழைந்தபோது, கஃபாவைச் சுற்றி சிலைகள் வைக்கப்பட்டிருந்தன. அவர்கள் (ஸல்) தங்கள் வில்லால் அந்தச் சிலைகளைத் தட்டியவாறே பின்வருமாறு ஓதினார்கள்:


وَقُلْ جَآءَ الْحَقُّ وَزَهَقَ الْبَـطِلُ إِنَّ الْبَـطِلَ كَانَ زَهُوقًا


(மேலும் கூறுவீராக: "சத்தியம் வந்துவிட்டது, அசத்தியம் அழிந்துவிட்டது. நிச்சயமாக அசத்தியம் அழிந்து போகக் கூடியதே.") (17:81), மற்றும்:


قُلْ جَآءَ الْحَقُّ وَمَا يُبْدِىءُ الْبَـطِلُ وَمَا يُعِيدُ


(கூறுவீராக: "சத்தியம் வந்துவிட்டது; அசத்தியம் எதையும் புதிதாக உருவாக்கவும் முடியாது, எதையும் மீண்டும் கொண்டு வரவும் முடியாது.") இதனை புகாரீ, முஸ்லிம், திர்மிதீ மற்றும் நஸயீ ஆகியோர் பதிவு செய்துள்ளனர்.


قُلْ إِن ضَلَلْتُ فَإِنَّمَآ أَضِلُّ عَلَى نَفْسِى وَإِنِ اهْتَدَيْتُ فَبِمَا يُوحِى إِلَىَّ رَبِّى


(கூறுவீராக: "நான் வழிதவறினால், அது எனக்கு எதிராகவே அமையும். நான் நேர்வழி பெற்றால், அது எனது இறைவன் எனக்கு அறிவிக்கும் வஹீ (இறைச்செய்தி)யால்தான்...") அதாவது, நன்மைகள் அனைத்தும் அல்லாஹ்விடமிருந்தே வருகின்றன. அல்லாஹ் இறக்கியருளும் வஹீ (இறைச்செய்தி)யிலும், தெளிவான சத்தியத்திலும் நேர்வழியும் ஞானமும் உண்டு. எனவே, ஒருவர் வழிதவறினால் அது அவரது சொந்தக் குறைபாடே ஆகும். ஒரு விஷயம் குறித்துக் கேட்கப்பட்ட போது அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் பின்வருமாறு கூறினார்கள்: "நான் இதில் எனது கருத்தைச் சொல்கிறேன். அது சரியானதாக இருந்தால் அது அல்லாஹ்விடமிருந்து வந்ததாகும். அது தவறாக இருந்தால் அது என்னிடமிருந்தும் ஷைத்தானிடமிருந்தும் வந்ததாகும். அல்லாஹ்விற்கும் அவனது தூதருக்கும் இதில் எந்தப் பொறுப்பும் இல்லை."


إِنَّهُ سَمِيعٌ قَرِيبٌ


நிச்சயமாக அவன் அனைத்தையும் செவியேற்பவன், மிக நெருக்கமானவன். அதாவது, அவன் தனது அடியார்களின் அனைத்துச் சொற்களையும் செவியுறுகிறான். அவர்கள் அவனை அழைக்கும்போது அவர்களுக்குப் பதிலளிக்க அவன் மிக அருகிலேயே இருக்கிறான். நஸயீயில் அபூ மூஸா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கும் ஒரு ஹதீஸ் பதிவாகியுள்ளது. அது புகாரீ, முஸ்லிம் ஆகிய இரு ஸஹீஹ்களிலும் இடம்பெற்றுள்ளது:


«إِنَّكُمْ لَاتَدْعُونَ أَصَمَّ وَلَا غَائِبًا، إِنَّمَا تَدْعُونَ سَمِيعًا قَرِيبًا مُجِيبًا»


(நிச்சயமாக நீங்கள் செவிடனையோ அல்லது இங்கில்லாதவரையோ அழைக்கவில்லை; மாறாக நீங்கள் அனைத்தையும் செவியேற்பவனையும், மிக நெருக்கமானவனையும், பதிலளிப்பவனையுமே அழைக்கிறீர்கள்.)