தங்களைப் பரிசுத்தமானவர்கள் என்று கூறிக்கொள்வதாலும், ஜிப்த் மற்றும் தாகூத்தை நம்புவதாலும் யூதர்களைக் கண்டிப்பதும் சபிப்பதும்

அல்-ஹஸன் மற்றும் கதாதா கூறினார்கள்: "﴾أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ يُزَكُّونَ أَنفُسَهُمْ﴿ (தங்களைப் பரிசுத்தமாக்கிக் கொள்பவர்களை நீர் பார்க்கவில்லையா?) என்ற இந்த வசனம், 'நாங்கள் அல்லாஹ்வின் பிள்ளைகளும் அவனுடைய நேசர்களும் ஆவோம்' என்று யூதர்களும் கிறிஸ்தவர்களும் கூறியபோது அவர்களைப் பற்றி இறங்கியது." இப்னு ஸைத் அவர்களும் கூறினார்கள்: "இந்த வசனம், ﴾نَحْنُ أَبْنَاءُ اللَّهِ وَأَحِبَّاؤُهُ﴿ (நாங்கள் அல்லாஹ்வின் பிள்ளைகளும் அவனுடைய நேசர்களும் ஆவோம்) மற்றும் ﴾لَن يَدْخُلَ الْجَنَّةَ إِلاَّ مَن كَانَ هُودًا أَوْ نَصَـرَى﴿ (யூதர்களாக அல்லது கிறிஸ்தவர்களாக இருப்பவர்களைத் தவிர வேறு யாரும் சொர்க்கத்தில் நுழைய மாட்டார்கள்) என்ற அவர்களின் கூற்றைக் குறித்து இறக்கப்பட்டது."

இதனால்தான் அல்லாஹ், ﴾بَلِ اللَّهُ يُزَكِّى مَن يَشَآءُ﴿ (மாறாக, அல்லாஹ் தான் நாடியவரைப் பரிசுத்தமாக்குகிறான்) என்று கூறினான். அதாவது, இவ்விஷயத்தில் முடிவு எடுக்கும் அதிகாரம் அல்லாஹ்விடம் மட்டுமே உள்ளது; ஏனெனில் அவன் அனைத்து விஷயங்களின் உண்மையான எதார்த்தத்தையும் இரகசியங்களையும் முழுமையாக அறிந்தவன்.

பின்னர் அல்லாஹ், ﴾وَلاَ يُظْلَمُونَ فَتِيلاً﴿ (மேலும் அவர்கள் ஒரு 'ஃபத்தீல்' (நூல் அளவு) கூட அநீதி இழைக்கப்பட மாட்டார்கள்) என்று கூறினான். அதாவது, ஒரு 'ஃபத்தீல்' எடையளவாக இருந்தாலும் கூட, ஒருவருடைய நற்கூலியின் எந்தப் பகுதியிலும் அவன் அநீதி இழைப்பதில்லை.

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி), முஜாஹித், இக்ரிமா, அதா, அல்-ஹஸன், கதாதா மற்றும் பிற ஸலஃபுகள் 'ஃபத்தீல்' என்பதற்கு, "பேரீச்சம் பழக் கொட்டையின் நீண்ட பிளவில் காணப்படும் மெல்லிய நூல் போன்ற பகுதி" என்று பொருள் கூறினார்கள்.

அல்லாஹ் கூறினான்: ﴾انظُرْ كَيفَ يَفْتَرُونَ عَلَى اللَّهِ الكَذِبَ﴿ (பாரும், அல்லாஹ்வின் மீது அவர்கள் எவ்வாறு பொய்யை இட்டுக்கட்டுகிறார்கள் என்று!).

தங்களைப் பரிசுத்தமானவர்கள் என்று வாதிடுவதும், தாங்கள் அல்லாஹ்வின் பிள்ளைகள் மற்றும் அவனுடைய நேசர்கள் என்ற அவர்களின் வாதமும், ﴾لَن يَدْخُلَ الْجَنَّةَ إِلاَّ مَن كَانَ هُودًا أَوْ نَصَـرَى﴿ (யூதர்களாக அல்லது கிறிஸ்தவர்களாக இருப்பவர்களைத் தவிர வேறு யாரும் சொர்க்கத்தில் நுழைய மாட்டார்கள்) என்ற அவர்களின் கூற்றும், ﴾لَن تَمَسَّنَا النَّارُ إِلاَ أَيَّامًا مَّعْدُودَتٍ﴿ (எண்ணிக்கையிடப்பட்ட சில நாட்களைத் தவிர நரகம் எங்களைத் தீண்டாது) என்ற அவர்களின் கூற்றும், மேலும் தங்கள் முன்னோர்களின் நற்செயல்களை மட்டுமே அவர்கள் நம்பியிருப்பதும் (அவர்கள் இட்டுக்கட்டும் பொய்களாகும்). தந்தையர்களின் நற்செயல்கள் பிள்ளைகளுக்கு உதவாது என்று அல்லாஹ் விதித்துள்ளான்; அவன் கூறினான்: ﴾تِلْكَ أُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ لَهَا مَا كَسَبَتْ وَلَكُم مَّا كَسَبْتُم﴿ (அது கடந்து சென்ற ஒரு சமுதாயம். அவர்கள் சம்பாதித்தது அவர்களுக்குரியது; நீங்கள் சம்பாதித்தது உங்களுக்குரியது).

பின்னர் அல்லாஹ், ﴾وَكَفَى بِهِ إِثْماً مُّبِيناً﴿ (மேலும், இதுவே தெளிவான பாவமாகப் போதுமானது) என்று கூறினான். அதாவது, அவர்களுடைய இந்தப் பொய்களும் இட்டுக்கட்டுதல்களுமே (அவர்கள் பாவியாவதற்குப்) போதுமானவை.

அல்லாஹ்வின் கூற்றான ﴾أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ أُوتُواْ نَصِيباً مِّنَ الْكِتَـبِ يُؤْمِنُونَ بِالْجِبْتِ وَالطَّـغُوتِ﴿ (வேதத்திலிருந்து ஒரு பகுதி வழங்கப்பட்டவர்களை நீர் பார்க்கவில்லையா? அவர்கள் ஜிப்தையும் தாகூத்தையும் நம்புகிறார்கள்).

முஹம்மத் பின் இஸ்ஹாக் அவர்கள் ஹஸ்ஸான் பின் ஃபாஇத் வழியாக அறிவிக்கிறார்கள்: உமர் பின் அல்-கத்தாப் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஜிப்த் என்பது சூனியம், தாகூத் என்பது ஷைத்தான்."

புகழ்பெற்ற அறிஞரான அபூ நஸ்ர் இஸ்மாயீல் பின் ஹம்மாத் அல்-ஜவ்ஹரி அவர்கள், தனது 'அஸ்-ஸிஹா' என்ற நூலில், "அல்-ஜிப்த் என்பது சிலை, குறிசொல்பவன் மற்றும் சூனியக்காரன் என்று பொருள்படும்" எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

இப்னு அபீ ஹாதிம் பதிவு செய்துள்ளதாவது: ஜாபிர் பின் அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்களிடம் தாகூத்தைப் பற்றிக் கேட்கப்பட்டபோது, "அவர்கள் குறிசொல்பவர்கள்; அவர்கள் மீது ஷைத்தான்கள் இறங்குகிறார்கள்" என்று கூறினார்கள்.

முஜாஹித் கூறினார்கள்: "தாகூத் என்பது மனித உருவில் உள்ள ஒரு ஷைத்தான்; மக்கள் அவனிடமே தீர்ப்புக்காகச் செல்கிறார்கள்." இமாம் மாலிக் கூறினார்கள்: "உயர்ந்தவனும் கண்ணியமிக்கவனுமாகிய அல்லாஹ்வைத் தவிர வணங்கப்படும் ஒவ்வொன்றும் தாகூத் ஆகும்."

நம்பிக்கையாளர்களை விட நிராகரிப்பாளர்கள் நேர்வழி பெற்றவர்கள் அல்லர்

அல்லாஹ் கூறினான்: ﴾وَيَقُولُونَ لِلَّذِينَ كَفَرُواْ هَـؤُلاءِ أَهْدَى مِنَ الَّذِينَ ءَامَنُواْ سَبِيلاً﴿ (மேலும் அவர்கள் நிராகரிப்பவர்களைப் பற்றி, "இவர்கள் நம்பிக்கையாளர்களை விடச் சிறந்த வழியில் இருப்பவர்கள்" என்று கூறுகின்றனர்). அவர்களின் அறியாமை, மார்க்கப்பற்றற்ற தன்மை மற்றும் தங்களுக்கு முன் இருக்கும் அல்லாஹ்வின் வேதத்தை நிராகரித்ததன் காரணமாக, அவர்கள் முஸ்லிம்களை விட நிராகரிப்பவர்களுக்கே முன்னுரிமை அளிக்கின்றனர்.

இப்னு அபீ ஹாதிம் பதிவு செய்துள்ளதாவது: இக்ரிமா கூறினார்கள்: "ஹுயய் பின் அக்தப் மற்றும் கஅப் பின் அல்-அஷ்ரஃப் (ஆகிய இரு யூதத் தலைவர்கள்) மக்காவாசிகளிடம் வந்தனர். அப்போது மக்காவாசிகள் அவர்களிடம், 'நீங்கள் வேதமும் அறிவும் உடையவர்கள். எனவே, எங்களுக்கும் முஹம்மது (ஸல்) அவர்களுக்கும் இடையே தீர்ப்பளியுங்கள்' என்றனர். அதற்கு அவர்கள், 'உங்களைப் பற்றியும் முஹம்மது (ஸல்) அவர்களைப் பற்றியும் விவரியுங்கள்' என்றனர். மக்காவாசிகள், 'நாங்கள் உறவுகளைப் பேணுகிறோம், (ஏழைகளுக்காக) ஒட்டகங்களை அறுக்கிறோம், கடன் பட்டவர்களை விடுவிக்கிறோம், புனிதப் பயணிகளுக்கு நீர் வழங்குகிறோம். ஆனால் முஹம்மது (ஸல்) அவர்களோ ஆண் வாரிசு அற்றவர்; அவர் எங்கள் உறவுகளைத் துண்டித்துவிட்டார்; புனிதப் பயணிகளைக் கொள்ளையடிக்கும் கிஃபார் கோத்திரத்தினர் அவரைப் பின்பற்றுகின்றனர். இப்போது சொல்லுங்கள், யார் சிறந்தவர்? நாங்களா அல்லது அவரா?' என்று கேட்டனர். அதற்கு அவர்கள் (யூதர்கள்), 'நீங்கள் தான் அதிக நீதியுள்ளவர்கள் மற்றும் சிறந்த வழிகாட்டப்பட்டவர்கள்' என்று கூறினர். அதன் பிறகு அல்லாஹ் இந்த வசனத்தை இறக்கினான்: ﴾أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ أُوتُواْ نَصِيبًا﴿ (வேதத்திலிருந்து ஒரு பகுதி வழங்கப்பட்டவர்களை நீர் பார்க்கவில்லையா?)". இந்தக் கதை இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) மற்றும் பல ஸலஃபுகளிடமிருந்தும் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

யூதர்கள் மீது அல்லாஹ்வின் சாபம்

இந்த 4:52-வது வசனம் யூதர்கள் மீதான சாபத்தை உள்ளடக்கியுள்ளது. அவர்கள் இணைவைப்பவர்களின் உதவியை நாடியதால், இவ்வுலகிலும் மறுமையிலும் அவர்களுக்கு எந்த உதவியாளரும் இல்லை என்பதை இது அவர்களுக்குத் தெரிவிக்கிறது. நிராகரிப்பாளர்கள் தங்களுக்கு ஆதரவளிக்க வேண்டும் என்பதற்காகவே 4:51-வது வசனத்தில் உள்ள அந்தக் கூற்றை அவர்கள் கூறினர். இறுதியில் அவர்கள் அல்-அஹ்ஸாப் போருக்காகத் தங்கள் படைகளைத் திரட்டினர்; இது நபி (ஸல்) அவர்களையும் அவருடைய தோழர்களையும் (ரழி) மதீனாவைச் சுற்றி ஒரு தற்காப்பு அகழியைத் தோண்டச் செய்தது.

ஆனால், அல்லாஹ் அவர்களின் தீங்கிலிருந்து முஸ்லிம்களைக் காப்பாற்றினான்: ﴾وَرَدَّ اللَّهُ الَّذِينَ كَفَرُواْ بِغَيْظِهِمْ لَمْ يَنَالُواْ خَيْراً وَكَفَى اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ الْقِتَالَ وَكَانَ اللَّهُ قَوِيّاً عَزِيزاً ﴿ (மேலும் நிராகரித்தவர்களை அல்லாஹ் அவர்களின் கோபத்துடனேயே திருப்பி அனுப்பினான்; அவர்கள் எந்த நன்மையையும் (வெற்றியையும்) அடையவில்லை. போரில் நம்பிக்கையாளர்களுக்கு அல்லாஹ்வே போதுமானவனாக இருந்தான். மேலும் அல்லாஹ் என்றும் பேராற்றல் மிக்கவனாகவும், மிகைத்தவனாகவும் இருக்கிறான்).