வேதக்காரர்களில் உள்ள இறைநம்பிக்கையாளர்கள்

வேதக்காரர்களில் உள்ள இறையச்சமுள்ள அறிஞர்கள் குர்ஆனை நம்பிக்கை கொள்கிறார்கள் என்று அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

الَّذِينَ آتَيْنَـهُمُ الْكِتَـبَ يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلاَوَتِهِ أُوْلَـئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ

(யாருக்கு நாம் வேதத்தை வழங்கினோமோ, அவர்கள் அதனை முறைப்படி ஓதுகிறார்கள்; அவர்களே அதனை நம்பிக்கை கொள்கிறார்கள்) (2:121).

وَإِنَّ مِنْ أَهْلِ الْكِتَـبِ لَمَن يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَمَآ أُنزِلَ إِلَيْكُمْ وَمَآ أُنزِلَ إِلَيْهِمْ خَـشِعِينَ للَّهِ

(நிச்சயமாக வேதக்காரர்களில் அல்லாஹ்வையும், உங்களுக்கு அருளப்பட்ட (வஹீயை)யும், அவர்களுக்கு அருளப்பட்டதையும் நம்பிக்கை கொண்டு, அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்சிப் பணிந்து நடப்பவர்களும் இருக்கிறார்கள்) (3:199).

قُلْ ءَامِنُواْ بِهِ أَوْ لاَ تُؤْمِنُواْ إِنَّ الَّذِينَ أُوتُواْ الْعِلْمَ مِن قَبْلِهِ إِذَا يُتْلَى عَلَيْهِمْ يَخِرُّونَ لِلاٌّذْقَانِ سُجَّدًا - وَيَقُولُونَ سُبْحَانَ رَبِّنَآ إِن كَانَ وَعْدُ رَبِّنَا لَمَفْعُولاً

(நிச்சயமாக, இதற்கு முன்னர் கல்வி வழங்கப்பட்டவர்கள், இது அவர்களுக்கு ஓதிக்காட்டப்படும்போது, அவர்கள் முகங்குப்புற விழுந்து ஸஜ்தா செய்கிறார்கள். மேலும் அவர்கள், "எங்கள் இறைவன் தூயவன்! நிச்சயமாக எங்கள் இறைவனின் வாக்குறுதி நிறைவேற்றப்பட்டே தீரும்" என்று கூறுகிறார்கள்) (17:107-108).

وَلَتَجِدَنَّ أَقْرَبَهُمْ مَّوَدَّةً لِّلَّذِينَ ءَامَنُواْ الَّذِينَ قَالُواْ إِنَّا نَصَارَى

(நம்பிக்கையாளர்களிடம் அன்பால் மிகவும் நெருக்கமானவர்களாக, "நிச்சயமாக நாங்கள் கிறிஸ்தவர்கள்" என்று சொல்பவர்களை நீர் காண்பீர்) என்பது முதல்:

فَاكْتُبْنَا مَعَ الشَّـهِدِينَ

(எனவே எங்களை சாட்சியாளர்களுடன் சேர்த்துப் பதிவு செய்வாயாக) (5:82-83) என்பது வரை. ஸயீத் பின் ஜுபைர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "இது அந்-நஜாஷி (அபிசீனிய மன்னர்) அவர்களால் அனுப்பப்பட்ட எழுபது மதகுருமார்கள் தொடர்பாக அருளப்பட்டது. அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தபோது, நபி (ஸல்) அவர்கள் அவர்களுக்கு ஓதிக்காட்டினார்கள்:

يس - وَالْقُرْءَانِ الْحَكِيمِ

(யாஸீன். ஞானம் நிறைந்த குர்ஆனின் மீது சத்தியமாக) (36:1-2). அந்த அத்தியாயத்தை நபி (ஸல்) அவர்கள் முடிக்கும் வரை ஓதினார்கள். அதைக் கேட்டு அவர்கள் அழத் தொடங்கினர், பின்னர் இஸ்லாத்தை ஏற்றுக்கொண்டனர். அவர்களைப் பற்றியே இந்த வசனங்கள் அருளப்பட்டன:

الَّذِينَ ءَاتَيْنَـهُمُ الْكِتَـبَ مِن قَبْلِهِ هُم بِهِ يُؤْمِنُونَ - وَإِذَا يُتْلَى عَلَيْهِمْ قَالُواْ ءَامَنَّا بِهِ إِنَّهُ الْحَقُّ مِن رَّبِّنَآ إنَّا كُنَّا مِن قَبْلِهِ مُسْلِمِينَ

(இதற்கு முன்னர் நாம் எவர்களுக்கு வேதத்தை வழங்கினோமோ, அவர்கள் இதனை நம்பிக்கை கொள்கிறார்கள். இது அவர்களுக்கு ஓதிக்காட்டப்படும்போது, அவர்கள்: "நாங்கள் இதனை நம்பிக்கை கொள்கிறோம். நிச்சயமாக இது எங்கள் இறைவனிடமிருந்து வந்த சத்தியமாகும். நிச்சயமாக இதற்கு முன்னரே நாங்கள் முஸ்லிம்களாக (பணிந்தவர்களாக) இருந்தோம்" என்று கூறுகிறார்கள்). இதன் பொருள், 'குர்ஆன் வருவதற்கு முன்பே நாங்கள் முஸ்லிம்களாக இருந்தோம், அதாவது நாங்கள் ஏக இறைவனை நம்பினோம், அல்லாஹ்வின் கட்டளைகளுக்கு உண்மையான மனதுடன் பதிலளிப்பவர்களாக இருந்தோம்'.

أُوْلَـئِكَ يُؤْتُونَ أَجْرَهُم مَّرَّتَيْنِ بِمَا صَبَرُواْ

(இவர்களுக்கு இவர்களது கூலி இருமுறை வழங்கப்படும்; ஏனெனில் அவர்கள் பொறுமையாக இருந்தார்கள்). இதன் பொருள், யாரிடம் இந்தப் பண்பு இருக்கிறதோ - அதாவது அவர்கள் முதல் வேதத்தை நம்பி, பின்னர் இரண்டாவது வேதத்தையும் (குர்ஆனையும்) நம்பினார்கள். அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

بِمَا صَبَرُواْ

(ஏனெனில் அவர்கள் பொறுமையாக இருந்தார்கள்). அதாவது, சத்தியத்தைப் பின்பற்றுவதில் அவர்கள் காட்டிய உறுதியைக் குறிக்கிறது. ஏனெனில் இத்தகைய மாற்றத்தை ஒருவன் ஏற்றுக்கொள்வது மக்களுக்கு எளிதானதல்ல. ஸஹீஹ் (புகாரி)யில் ஆமிர் அஷ்-ஷஅபி அவர்கள் அபூ புர்தா (ரழி) அவர்கள் வழியாக அறிவித்த ஹதீஸில், அபூ மூஸா அல்-அஷ்அரீ (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

«ثَلَاثَةٌ يُؤْتَوْنَ أَجْرَهُمْ مَرَّتَيْنِ: رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ آمَنَ بِنَبِيِّهِ ثُمَّ آمَنَ بِي، وَعَبْدٌ مَمْلُوكٌ أَدَّى حَقَّ اللهِ وَحَقَّ مَوَالِيهِ،وَرَجُلٌ كَانَتْ لَهُ أَمَةٌ، فَأَدَّبَهَا فَأَحْسَنَ تَأْدِيبَهَا، ثُمَّ أَعْتَقَهَا فَتَزَوَّجَهَا»

(மூன்று நபர்களுக்கு அவர்களுக்குரிய கூலி இருமுறை வழங்கப்படும்: வேதக்காரர்களில் ஒரு மனிதர் - அவர் தனது நபியை நம்பி, பின்னர் என்னையும் நம்பினார்; ஓர் அடிமை - அவன் அல்லாஹ்விற்குரிய கடமைகளையும் தனது எஜமானுக்குரிய கடமைகளையும் நிறைவேற்றினான்; ஓர் அடிமைப் பெண்ணை வைத்திருப்பவர் - அவர் அவளுக்கு நல்ல முறையில் கல்வி புகட்டி, நற்பண்புகளைக் கற்றுக்கொடுத்து, பின்னர் அவளை விடுதலை செய்து திருமணமும் செய்துகொண்டார்). இமாம் அஹ்மத் அவர்கள் அபூ உமாமா (ரழி) அவர்கள் கூறியதாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள்: "மக்கா வெற்றியின் போது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் வாகனத்தில் சென்றுகொண்டிருக்க, நான் அவர்களுக்கு அருகில் நடந்து சென்றேன். அப்போது அவர்கள் மிக அழகான சில வார்த்தைகளைக் கூறினார்கள். அதில் பின்வருவனவும் அடங்கும்:

«مَنْ أَسْلَمَ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابَيْنِ فَلَهُ أَجْرُهُ مَرَّتَيْنِ وَلَهُ مَا لَنَا وَعَلَيْهِ مَا عَلَيْنَا وَمَنْ أَسْلَمَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ فَلَهُ أَجْرُهُ وَلَهُ مَا لَنَا وَعَلَيْهِ مَا عَلَيْنَا»

(இரு வேதக்காரர்களில் எவர் இஸ்லாத்தை ஏற்கிறாரோ அவருக்கு இருமுறை கூலி உண்டு. நமக்குள்ள உரிமைகளும் கடமைகளும் அவருக்கும் உண்டு. இணைவைப்பாளர்களில் எவர் இஸ்லாத்தை ஏற்கிறாரோ அவருக்கு ஒரு கூலி உண்டு. நமக்குள்ள உரிமைகளும் கடமைகளும் அவருக்கும் உண்டு.)" அல்லாஹ்வின் கூற்று:

وَيَدْرَءُونَ بِالْحَسَنَةِ السَّيِّئَةَ

(மேலும் அவர்கள் நன்மையைக் கொண்டு தீமையைத் தடுக்கிறார்கள்). அதாவது, அவர்கள் தீமைக்குத் தீமையால் பதிலளிப்பதில்லை, மாறாக மன்னித்து அலட்சியம் செய்கிறார்கள்.

وَمِمَّا رَزَقْنَـهُمْ يُنفِقُونَ

(மேலும் நாம் அவர்களுக்கு வழங்கியவற்றிலிருந்து அவர்கள் செலவு செய்கிறார்கள்). அதாவது, 'நாம் அவர்களுக்கு வழங்கிய அனுமதிக்கப்பட்ட (ஹலால்) வாழ்வாதாரத்திலிருந்து, அவர்கள் கடமையான முறையில் தங்கள் குடும்பத்தினருக்கும் உறவினர்களுக்கும் செலவு செய்கிறார்கள்; மேலும் ஜகாத் மற்றும் உபரியான தானதர்மங்களையும் செய்கிறார்கள்.'

وَإِذَا سَمِعُواْ اللَّغْوَ أَعْرَضُواْ عَنْهُ

(மேலும் அவர்கள் வீணான பேச்சுகளைச் செவியுற்றால், அவற்றை விட்டு விலகிக் கொள்கிறார்கள்). அதாவது, அத்தகைய வீணான பேச்சுகளில் ஈடுபடும் மக்களுடன் அவர்கள் சேருவதில்லை. மாறாக, அல்லாஹ் கூறுவது போல் நடக்கிறார்கள்:

وَإِذَا مَرُّواْ بِاللَّغْوِ مَرُّواْ كِراماً

(மேலும் அவர்கள் வீணானவற்றைக் கடந்து செல்லும்போது, கண்ணியமான முறையில் கடந்து செல்வார்கள்) (25:72).

وَقَالُواْ لَنَآ أَعْمَـلُنَا وَلَكُمْ أَعْمَـلُكُمْ سَلَـمٌ عَلَيْكُمْ لاَ نَبْتَغِى الْجَـهِلِينَ

(மேலும் அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "எங்களுக்கு எங்கள் செயல்கள், உங்களுக்கு உங்கள் செயல்கள். உங்கள் மீது சாந்தி நிலவட்டும். நாங்கள் அறிவீனர்களைத் தேடுவதில்லை"). இதன் பொருள், ஏதேனும் ஒரு அறிவிலி அவர்களிடம் அறிவீனமாகப் பேசி, அவர்கள் பதிலளிக்கத் தகுதியற்ற முறையில் நடந்துகொண்டால், அவர்கள் அவனைப் புறக்கணித்துச் சென்றுவிடுவார்கள். தரக்குறைவான பேச்சுகளால் அதே முறையில் அவர்கள் பதிலடி கொடுப்பதில்லை. அவர்கள் நல்ல வார்த்தைகளையே பேசுவார்கள். அவர்களைப் பற்றி அல்லாஹ் கூறுகிறான், அவர்கள் இவ்வாறு கூறுகிறார்கள்:

لَنَآ أَعْمَـلُنَا وَلَكُمْ أَعْمَـلُكُمْ سَلَـمٌ عَلَيْكُمْ لاَ نَبْتَغِى الْجَـهِلِينَ

(எங்களுக்கு எங்கள் செயல்கள், உங்களுக்கு உங்கள் செயல்கள். உங்கள் மீது சாந்தி நிலவட்டும். நாங்கள் அறிவீனர்களைத் தேடுவதில்லை). அதாவது, 'நாங்கள் அறிவீனர்களின் வழியைப் பின்பற்றுவதில்லை, அதனை விரும்புவதும் இல்லை.'