நிராகரிப்பாளர்களின் பண்புகளில் ஒன்று அல்லாஹ்வின் ஆயத்துகள் குறித்து அவர்கள் தர்க்கம் செய்வதாகும் -- அதன் விளைவுகள்
தெளிவான ஆதாரங்கள் வந்த பிறகும் அல்லாஹ்வின் அத்தாட்சிகளை எவரும் மறுப்பதோ அல்லது தர்க்கம் செய்வதோ இல்லை என்று அல்லாஹ் கூறுகிறான்,

مَا يُجَادِلُ فِى ءَايَـتِ اللَّهِ إِلاَّ الَّذِينَ كَفَرُواْ
(நிராகரிப்பவர்களைத் தவிர), அதாவது அல்லாஹ்வின் அத்தாட்சிகளையும் அவனது ஆதாரங்களையும் சான்றுகளையும் மறுப்பவர்கள்.

فَلاَ يَغْرُرْكَ تَقَلُّبُهُمْ فِى الْبِلاَدِ
(எனவே, பல்வேறு ஊர்களில் அவர்கள் (சுகமாக) நடமாடித் திரிவது உம்மை ஏமாற்றிவிட வேண்டாம்!) என்பது அவர்களின் செல்வத்தையும் ஆடம்பர வாழ்வையும் குறிக்கிறது. இது இந்த வசனத்தைப் போன்றது:

لاَ يَغُرَّنَّكَ تَقَلُّبُ الَّذِينَ كَفَرُواْ فِى الْبِلَـدِ - مَتَـعٌ قَلِيلٌ ثُمَّ مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَبِئْسَ الْمِهَادُ
(நகரங்களில் நிராகரிப்பவர்கள் (சுகமாக) நடமாடித் திரிவது உம்மை ஏமாற்றிவிட வேண்டாம். (இது) சொற்ப சுகமே; பின்னர் அவர்களின் தங்குமிடம் நரகமாகும்; தங்குமிடங்களில் அது மிகவும் கெட்டது.) (3:196-197)

نُمَتِّعُهُمْ قَلِيلاً ثُمَّ نَضْطَرُّهُمْ إِلَى عَذَابٍ غَلِيظٍ
(நாம் அவர்களைச் சிறிது காலம் சுகமனுபவிக்க விடுவோம்; பின்னர் அவர்களைக் கடுமையான வேதனைக்கு உள்ளாக்குவோம்.) (31:24). பிறகு அல்லாஹ் தனது தூதர் முஹம்மது (ஸல்) அவர்களை, அவருடைய மக்கள் அவரைப் பொய்யாக்கியதற்காகத் தேற்றுகிறான். அவருக்கு முன் வந்த நபிமார்களிடம் (அவர்கள் அனைவர் மீதும் அல்லாஹ்வின் சாந்தியும் அருளும் உண்டாவதாக) அவருக்கு ஒரு முன்மாதிரி இருக்கிறது என்று அவன் கூறுகிறான். ஏனெனில் முந்தைய சமுதாயங்களும் அவர்களைப் பொய்யாக்கின, எதிர்த்தன; அவர்களில் ஒரு சிலரே ஈமான் கொண்டார்கள்.

كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ
(இவர்களுக்கு முன்னரே நூஹுடைய சமுதாயத்தினர் (தங்கள் தூதரைப்) பொய்யாக்கினர்;) சிலை வழிபாட்டைக் கண்டிப்பதற்கும் அதைத் தடுப்பதற்கும் அல்லாஹ் அனுப்பிய முதல் தூதர் நூஹ் (அலை) அவர்கள் ஆவார்கள்.

وَالْأَحْزَابُ مِن بَعْدِهِمْ
(மேலும் அவர்களுக்குப் பின் வந்த இதர கூட்டத்தினரும்) என்பது ஒவ்வொரு சமுதாயத்திலிருந்தும் வந்தவர்களைக் குறிக்கிறது.

وَهَمَّتْ كُـلُّ أُمَّةٍ بِرَسُولِهِمْ لِيَأْخُذُوهُ
(மேலும் ஒவ்வொரு சமுதாயமும் தங்கள் தூதரைப் பிடிப்பதற்காகச் சதி செய்தது,) என்பது அவர்கள் அவரை எப்படியாவது கொலை செய்ய விரும்பினார்கள் என்பதைக் குறிக்கிறது. அவர்களில் சிலர் தங்கள் தூதரைக் கொலை செய்தும் இருக்கிறார்கள்.

وَجَادَلُوا بِالْبَـطِلِ لِيُدْحِضُواْ بِهِ الْحَقَّ
(மேலும் சத்தியத்தை அழிப்பதற்காகப் பொய்யைக் கொண்டு தர்க்கம் செய்தார்கள்.) அதாவது மிகவும் தெளிவாக இருந்த சத்தியத்தை மறுப்பதற்காக அவர்கள் வீணான வாதங்களைக் கொண்டு வந்தார்கள்.

فَأَخَذْتُهُمْ
(ஆகவே, நான் அவர்களைப் பிடித்துக் கொண்டேன்) என்பது, "அவர்கள் செய்த பாவங்களின் காரணமாக நான் அவர்களை அழித்தேன்" என்று பொருள்படும்.

فَكَيْفَ كَانَ عِقَابِ
(மேலும் எனது தண்டனை எவ்வாறு இருந்தது!) என்பது, "எனது தண்டனையும் பழிவாங்கலும் எவ்வளவு கடுமையானதாகவும் வேதனையானதாகவும் இருந்தது என்பதைப் பற்றி நீங்கள் கேள்விப்பட்டிருக்கிறீர்களா?" என்று பொருள்படும். கதாதா (ரஹ்) கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக, அது மிகக் கொடூரமானதாக இருந்தது."

وَكَذَلِكَ حَقَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ عَلَى الَّذِينَ كَفَرُواْ أَنَّهُمْ أَصْحَـبُ النَّارِ
(இவ்வாறே, நிராகரிப்பாளர்கள் நரகவாசிகள் என்று உமது இறைவனின் வாக்கு அவர்கள் மீது உறுதியாகிவிட்டது.) இதன் பொருள், "முந்தைய சமுதாயங்களில் நிராகரித்தவர்கள் மீது தண்டனை குறித்த வாக்கு எவ்வாறு உறுதியானதோ, அவ்வாறே உம்மைப் பொய்யாக்கி உமக்கு எதிராகச் செயல்படும் இந்த நிராகரிப்பாளர்கள் மீதும் அது உறுதியாகிவிட்டது முஹம்மது (ஸல்) அவர்களே! இவர்கள் உம்மையே நிராகரிக்கும்போது, வேறு எந்த நபியையும் நம்புவார்கள் என்பதற்கு எந்த உறுதியும் இல்லை என்பதால் இவர்களுக்கு எதிராக இது இன்னும் அதிகமாகப் பொருந்தும்." மேலும் அல்லாஹ்வே மிக அறிந்தவன்.