இமாம் அஹ்மத் அவர்கள், அனஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள்: “பத்ருப் போர்க்கைதிகள் குறித்து நபி (ஸல்) அவர்கள் மக்களிடம் கருத்து கேட்டபோது,

«إِنَّ اللهَ قَدْ أَمْكَنَكُمْ مِنْهُمْ»

(நிச்சயமாக அல்லாஹ் உங்களை அவர்களுக்கு மேல் வெற்றிபெறச் செய்திருக்கிறான்) என்று கூறினார்கள். அப்போது உமர் பின் அல்-கத்தாப் (ரழி) அவர்கள் எழுந்து நின்று, ‘அல்லாஹ்வின் தூதரே! இவர்களின் கழுத்துகளை வெட்டிவிடுங்கள்’ என்று கூறினார்கள். ஆனால் நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரைப் பொருட்படுத்தாமல் முகத்தைத் திருப்பிக் கொண்டார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மீண்டும் மக்களிடம்,

«يَاأَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ اللهَ قَدْ أَمْكَنَكُمْ مِنْهُمْ وَإِنَّمَا هُمْ إِخْوَانُكُمْ بِالْأَمْس»

(மக்களே! நிச்சயமாக அல்லாஹ் உங்களை அவர்கள் மீது வெற்றிபெறச் செய்திருக்கிறான்; நேற்று வரை அவர்கள் உங்கள் சகோதரர்களாகத்தான் இருந்தார்கள்) என்று கூறினார்கள். உமர் (ரழி) அவர்கள் மீண்டும் எழுந்து நின்று, ‘அல்லாஹ்வின் தூதரே! இவர்களின் கழுத்துகளை வெட்டிவிடுங்கள்’ என்று கூறினார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரைப் பொருட்படுத்தாமல் மீண்டும் மக்களிடம் அதே கேள்வியைக் கேட்டார்கள்; உமர் (ரழி) அவர்களும் அதே பதிலையே மீண்டும் கூறினார்கள். பின்னர் அபூபக்ர் அஸ்-சித்தீக் (ரழி) அவர்கள் எழுந்து நின்று, ‘அல்லாஹ்வின் தூதரே! நீங்கள் அவர்களை மன்னித்து, பிணைத்தொகையை (ஈட்டுத்தொகை) பெற்றுக்கொண்டு விடுதலை செய்யலாம் என்று நான் கருதுகிறேன்’ என்று கூறினார்கள். இதைக் கேட்டவுடன் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் முகத்திலிருந்த கவலை மறைந்தது. அவர்கள் போர்க்கைதிகளை மன்னித்து, அவர்களது விடுதலைக்காகப் பிணைத்தொகையை ஏற்றுக்கொண்டார்கள். அப்போது கண்ணியமும் மேன்மையும் மிக்க அல்லாஹ் இந்த வசனத்தை வஹீ (இறைச்செய்தி)யாக அருளினான்:

لَّوْلاَ كِتَـبٌ مِّنَ اللَّهِ سَبَقَ لَمَسَّكُمْ فِيمَآ أَخَذْتُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ

(அல்லாஹ்விடமிருந்து ஏற்கனவே ஒரு விதி முந்தாமலிருந்தால், நீங்கள் (பிணைத்தொகையாக) பெற்றுக்கொண்டதன் காரணமாக ஒரு பெரும் வேதனை உங்களைத் தீண்டியிருக்கும்).”

அலி பின் அபீ தல்ஹா அவர்கள், இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் இந்த வசனத்தைப் பற்றிக் கூறியதாக அறிவிக்கிறார்கள்:

لَّوْلاَ كِتَـبٌ مِّنَ اللَّهِ سَبَقَ

(அல்லாஹ்விடமிருந்து ஏற்கனவே ஒரு விதி முந்தாமலிருந்தால்...),

"அதாவது, லவ்ஹுல் மஹ்ஃபூலில் (பாதுகாக்கப்பட்ட ஏட்டில்) போர்ச் செல்வங்களும் போர்க்கைதிகளும் உங்களுக்கு அனுமதிக்கப்படும் என்று ஏற்கனவே எழுதப்பட்டிருக்காவிட்டால்,

لَمَسَّكُمْ فِيمَآ أَخَذْتُمْ

(நீங்கள் எடுத்துக்கொண்டதன் காரணமாக உங்களைத் தீண்டியிருக்கும்), அதாவது கைதிகளுக்காக நீங்கள் பெற்றுக்கொண்ட பிணைத்தொகையினால்,

عَذَابٌ عَظِيمٌ

(ஒரு பெரும் வேதனை)." அதன் தொடர்ச்சியாக உயர்ந்தோன் அல்லாஹ் கூறினான்:

فَكُلُواْ مِمَّا غَنِمْتُمْ حَلَـلاً طَيِّباً

(எனவே, போரில் உங்களுக்குக் கிடைத்தவற்றிலிருந்து அனுமதிக்கப்பட்ட தூய்மையானவற்றை உண்ணுங்கள்)." அல்-அவ்ஃபீ அவர்களும் இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களிடமிருந்து இதைப் போன்றே அறிவிக்கிறார்கள். மேலும் அபூஹுரைரா (ரழி), இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி), ஸஈத் பின் ஜுபைர், அதா, அல்-ஹஸன் அல்-பஸரீ, கத்தாதா மற்றும் அல்-அஃமஷ் ஆகியோரிடமிருந்தும் இத்தகைய கருத்துகள் பதிவாகியுள்ளன. அவர்கள் அனைவரும்,

لَّوْلاَ كِتَـبٌ مِّنَ اللَّهِ سَبَقَ

(அல்லாஹ்விடமிருந்து ஏற்கனவே ஒரு விதி முந்தாமலிருந்தால்...) என்பது இந்த உம்மத்திற்குப் போர்ச் செல்வங்களை (கனீமத்) அனுமதிப்பதைக் குறிக்கிறது என்று கூறினார்கள்.

இந்தக் கருத்தை ஆதரிக்கும் விதமாக, இரண்டு ஸஹீஹ் (புகாரி, முஸ்லிம்) நூல்களிலும் பதிவாகியுள்ள ஒரு செய்தியில் ஜாபிர் பின் அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பின்வருமாறு கூறியதாக அறிவிக்கிறார்கள்:

«أُعْطِيتُ خَمْسًا لَمْ يُعْطَهُنَّ أَحَدٌ مِنَ الْأَنْبِيَاءِ قَبْلِي: نُصِرْتُ بِالرُّعْبِ مَسِيرَةَ شَهْرٍ، وَجُعِلَتْ لِيَ الْأَرْضُ مَسْجِدًا وَطَهُورًا، وَأُحِلَّتْ لِيَ الْغَنَائِمُ وَلَمْ تُحَلَّ لِأَحَدٍ قَبْلِي، وَأُعْطِيتُ الشَّفَاعَةَ، وَكَان النَّبِيُّ يُبْعَثُ إِلَى قَوْمِهِ، وَبُعِثْتُ إِلَى النَّاسِ عَامَّة»

(எனக்கு முன்னிருந்த எந்த நபிமார்களுக்கும் வழங்கப்படாத ஐந்து விஷயங்கள் எனக்கு வழங்கப்பட்டுள்ளன: (அவையாவன:) ஒரு மாத கால பயண தூரத்தில் இருக்கும்போதே (எதிரிகளின் உள்ளத்தில்) அச்சத்தை ஏற்படுத்துவதன் மூலம் எனக்கு உதவி செய்யப்பட்டுள்ளது. பூமி முழுவதும் எனக்குத் தொழுமிடமாகவும், தூய்மைப்படுத்துவதாகவும் (தயம்மும் செய்யத் தக்கதாகவும்) ஆக்கப்பட்டுள்ளது. எனக்கு முன்னர் யாருக்கும் அனுமதிக்கப்படாத போர்ச் செல்வங்கள் (கனீமத்) எனக்கு அனுமதிக்கப்பட்டுள்ளன. எனக்குப் பரிந்துரை (ஷஃபாஅத்) செய்யும் அதிகாரம் வழங்கப்பட்டுள்ளது. ஒவ்வொரு நபியும் அவரது சமூகத்திற்கு மட்டுமே அனுப்பப்பட்டார்கள், ஆனால் நான் ஒட்டுமொத்த மனிதகுலத்திற்கும் அனுப்பப்பட்டுள்ளேன்.)

அல்-அஃமஷ் அவர்கள், அபூ ஸாலிஹ் வழியாக அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்ததாகக் கூறுகிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்,

«لَمْ تَحِلَّ الْغَنَائِمُ لِسُودِ الرُّؤُوسِ غَيْرَنَا»

(நம்மைத் தவிர மனிதர்களில் (கருப்புத் தலைகளுடையவர்களில்) எவருக்கும் போர்ச் செல்வங்கள் ஒருபோதும் அனுமதிக்கப்பட்டதில்லை.) இதனால்தான் மிக உயர்ந்தோன் அல்லாஹ் இவ்வாறு கூறினான் என்று அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் விளக்கமளித்தார்கள்:

فَكُلُواْ مِمَّا غَنِمْتُمْ حَلَـلاً طَيِّباً

(எனவே, போரில் உங்களுக்குக் கிடைத்தவற்றிலிருந்து அனுமதிக்கப்பட்ட தூய்மையானவற்றை உண்ணுங்கள்.)

இதன் பின்னர் முஸ்லிம்கள் தங்களின் கைதிகளுக்காகப் பிணைத்தொகையைப் பெற்றுக் கொண்டனர். இமாம் அபூதாவூத் அவர்கள் தனது சுனன் நூலில், இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள்: “பத்ருப் போருக்குப் பிறகு ஜாஹிலிய்யா காலத்து மக்களிடமிருந்து (கைதிகளாகப் பிடிபட்டவர்களிடமிருந்து) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் நானூறு (திர்ஹம்களை) பிணைத்தொகையாக நிர்ணயித்தார்கள்.” போர்க்கைதிகள் தொடர்பான முடிவு இமாமின் (தலைவரின்) அதிகாரத்திற்கு உட்பட்டது என்பதே பெரும்பாலான அறிஞர்களின் கருத்தாகும். பனூ குறைழா விவகாரத்தில் செய்தது போல, அவர் விரும்பினால் அவர்களைக் கொல்ல உத்தரவிடலாம். அல்லது பத்ருப் போர்க்கைதிகள் விஷயத்தில் செய்தது போல, பிணைத்தொகையை பெற்றுக்கொண்டு விடுதலை செய்யலாம், அல்லது முஸ்லிம் கைதிகளுக்குப் பகரமாக அவர்களைப் பரிமாற்றம் செய்யலாம். ஸலமா பின் அல்-அக்வா (ரழி) அவர்களால் சிறைபிடிக்கப்பட்ட ஒரு பெண்ணையும் அவரது மகளையும், இணைவைப்பாளர்களிடம் கைதிகளாக இருந்த சில முஸ்லிம்களுக்குப் பகரமாக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பரிமாற்றம் செய்தார்கள். அல்லது அவர் விரும்பினால், போர்க்கைதிகளை அடிமைகளாகவும் ஆக்கிக்கொள்ளலாம்; அல்லது (எவ்வித ஈட்டுத்தொகையுமின்றி) அவர்களை விடுதலை செய்யலாம்.