ஆதமின் மகன் அதிக காலம் வாழ வாழ, அவன் வலிமைக்கு பின் பலவீனத்தையும், ஆற்றலுக்கும் சுறுசுறுப்புக்கும் பின் இயலாமையையும் அடைகிறான் என்று அல்லாஹ் கூறுகிறான்

இது இந்த வசனத்தைப் போன்றதாகும்:

اللَّهُ الَّذِى خَلَقَكُمْ مِّن ضَعْفٍ ثُمَّ جَعَلَ مِن بَعْدِ ضَعْفٍ قُوَّةٍ ثُمَّ جَعَلَ مِن بَعْدِ قُوَّةٍ ضَعْفاً وَشَيْبَةً يَخْلُقُ مَا يَشَآءُ وَهُوَ الْعَلِيمُ الْقَدِيرُ

(அல்லாஹ்வே உங்களை (ஆரம்பத்தில்) பலவீனமான நிலையிலிருந்து படைத்தான்; அந்தப் பலவீனத்திற்குப் பிறகு அவன் வலிமையை அளித்தான்; அந்த வலிமைக்குப் பிறகு மீண்டும் பலவீனத்தையும் நரையையும் ஆக்கினான். அவன் நாடியதைப் படைக்கிறான். அவன் அனைத்தையும் அறிந்தவன்; பேராற்றல் மிக்கவன்.) (30:54). மேலும் அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

وَمِنكُمْ مَّن يُرَدُّ إِلَى أَرْذَلِ الْعُمُرِ لِكَيْلاَ يَعْلَمَ مِن بَعْدِ عِلْمٍ شَيْئاً

(உங்களில் தள்ளாத வயது வரை கொண்டு செல்லப்படுபவர்களும் உண்டு; தான் எதையும் அறிந்திருந்த பிறகு, எதையும் அறியாத நிலையை அவர்கள் அடைகிறார்கள்.) (22:5). இதன் பொருள் - அல்லாஹ்வே மிக அறிந்தவன் - இந்த உலகம் தற்காலிகமானது மற்றும் முடிவுக்கு வரக்கூடியது; இது நிலையானதோ அல்லது என்றுமிருப்பதோ அல்ல என்பதை அல்லாஹ் நமக்குத் தெரிவிக்கிறான். அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

أَفَلاَ يَعْقِلُونَ

(அவர்கள் சிந்தித்துப் பார்க்க வேண்டாமா?) அதாவது, தாங்கள் எவ்வாறு படைக்கப்பட்டோம், பிறகு நரைத்தவர்களாகி, பின்னர் எவ்வாறு முதுமையையும் தள்ளாத வயதையும் அடைகிறோம் என்பதை அவர்கள் சிந்திப்பதில்லையா? நிலையற்றதல்லாத, அழிவில்லாத, தப்பிச் செல்ல வழியில்லாத மறுமை எனும் மற்றொரு உலகிற்காகவே தாம் படைக்கப்பட்டிருக்கிறோம் என்பதை அவர்கள் இதன் மூலம் அறிந்து கொள்ளலாம்.

அல்லாஹ் தன் தூதருக்குக் கவிதையைக் கற்றுக் கொடுக்கவில்லை

وَمَا عَلَّمْنَـهُ الشِّعْرَ وَمَا يَنبَغِى لَهُ

(நாம் அவருக்குக் கவிதையைக் கற்றுக் கொடுக்கவில்லை; அது அவருக்குத் தகுதியானதும் அல்ல.) அல்லாஹ் தனது நபியான முஹம்மது (ஸல்) அவர்களுக்குக் கவிதையைக் கற்றுக் கொடுக்கவில்லை என்று கூறுகிறான்.

وَمَا يَنبَغِى لَهُ

(அது அவருக்குத் தகுதியானதும் அல்ல) என்பதன் பொருள், கவிதை இயற்றுவது அவருக்குத் தெரியாது, அவர் அதை விரும்பவில்லை, அதன் மீது அவருக்கு இயற்கையான ஈடுபாடும் இருக்கவில்லை என்பதாகும். அவர் ஒரு கவிதை வரியைக் கூட அதன் சரியான சந்தம் அல்லது எதுகை மோனையுடன் ஒருபோதும் மனனம் செய்ததில்லை - அவர் வார்த்தைகளை முன் பின்னாக மாற்றி விடுவார் அல்லது முழுமையற்ற முறையில் மனனம் செய்வார் என்று அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. 'அத்-தலாஇல்' எனும் நூலில், அல்-பைஹகீ அவர்கள் பின்வருமாறு பதிவு செய்துள்ளார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அல்-அப்பாஸ் பின் மிர்தாஸ் அஸ்-சுலமீ (ரழி) அவர்களிடம் கூறினார்கள்:

«أَنْتَ الْقَائِلُ: أَتَجْعَلُ نَهْبِي وَنَهْبَ الْعُبَيدِ بَيْنَ الْأَقْرَعِ وَعُيَيْنَة»

("என்னுடைய போர்க்காலச் செல்வத்தையும் அடிமைகளின் செல்வத்தையும் அல்-அக்ராவுக்கும் உயைனாவுக்கும் இடையில் பங்கிடுகிறீர்களா?" என்று சொன்னவர் நீங்கள்தானே?) அதற்கு அவர், "அது உயைனா மற்றும் அல்-அக்ரா" என்று கூறினார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள்:

«الْكُلُّ سَوَاء»

(எல்லாம் ஒன்றுதான்) என்று கூறினார்கள். அதாவது, அதன் பொருள் ஒன்றுதான். அல்லாஹ்வே மிக அறிந்தவன். ஏனெனில், அல்லாஹ் அவருக்கு குர்ஆனைக் கற்றுக் கொடுத்தான்; அதில்:

لاَّ يَأْتِيهِ الْبَـطِلُ مِن بَيْنِ يَدَيْهِ وَلاَ مِنْ خَلْفِهِ تَنزِيلٌ مِّنْ حَكِيمٍ حَمِيدٍ

(அதற்கு முன்னிருந்தோ, பின்னிருந்தோ எவ்விதப் பொய்யும் அதனிடம் நெருங்க முடியாது. இது ஞானமிக்கவனும், புகழுக்குரியவனுமான (அல்லாஹ்வினால்) இறக்கி அருளப்பட்டது.) (41:42). குறைஷிகளுள் அறியாமையிலிருந்த சில நிராகரிப்பாளர்கள் வாதிட்டது போல இது கவிதை அல்ல; வழிகெட்ட, அறிவீனமான மக்கள் பலவாறாகக் கூறியது போல இது சூனியமோ, கட்டுக்கதையோ அல்லது மந்திரமோ அல்ல. நபி (ஸல்) அவர்கள் இயற்கையாகவே கவிதை இயற்றுவதில் நாட்டம் இல்லாதவர்களாக இருந்தார்கள், மேலும் இறைச் சட்டத்தின் (ஷரீஅத்தின்) மூலமும் அது அவர்களுக்குத் தடுக்கப்பட்டிருந்தது.

إِنْ هُوَ إِلاَّ ذِكْرٌ وَقُرْءَانٌ مُّبِينٌ

(இது ஒரு நினைவூட்டலும், தெளிவான குர்ஆனுமே அன்றி வேறில்லை.) அதாவது, அதன் பொருளைச் சிந்தித்துப் புரிந்து கொள்பவர்களுக்கு அது தெளிவானதாகவும், விளக்கமானதாகவும் இருக்கிறது. அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

لِّيُنذِرَ مَن كَانَ حَيّاً

(உயிருடன் இருப்பவர்களை இது எச்சரிப்பதற்காக,) அதாவது, இந்தத் தெளிவான குர்ஆன் பூமியின் மீது வாழும் ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும் எச்சரிக்கை அளிப்பதற்காக அருளப்பட்டது. இது பின்வரும் வசனங்களைப் போன்றதாகும்:

لاٌّنذِرَكُمْ بِهِ وَمَن بَلَغَ

(இதன் மூலமாக உங்களையும், இது யாரை அடைகிறதோ அவர்களையும் நான் எச்சரிப்பதற்காக (இது அருளப்பட்டது)) (6:19).

وَمَن يَكْفُرْ بِهِ مِنَ الاٌّحْزَابِ فَالنَّارُ مَوْعِدُهُ

(ஆனால், பல்வேறு கூட்டத்தாரில் எவர் இதனை நிராகரிக்கிறாரோ, அவருக்கு வாக்குறுதி அளிக்கப்பட்ட இடம் நரக நெருப்பாகும்) (11:17). யாருடைய உள்ளங்கள் உயிருடன் இருக்கின்றனவோ, யாருடைய அகப்பார்வை ஒளியூட்டப்பட்டிருக்கிறதோ அவர்களே நபிகளாரின் எச்சரிக்கையின் மூலம் பயனடைவார்கள். கத்தாதா அவர்கள் கூறினார்கள், "உள்ளத்தால் உயிருள்ளவர் மற்றும் அகப்பார்வையால் உயிருள்ளவர்." அத்-தஹ்ஹாக் அவர்கள், "இதன் பொருள் அறிவாளி என்பதாகும்" என்று கூறினார்கள்.

وَيَحِقَّ الْقَوْلُ عَلَى الْكَـفِرِينَ

(மேலும், நிராகரிப்பாளர்களுக்கு எதிராகத் தீர்ப்பு உறுதி செய்யப்படுவதற்காக.) அதாவது, இது முஃமின்களுக்கு (நம்பிக்கையாளர்களுக்கு) ஒரு அருளாகவும், காஃபிர்களுக்கு (நிராகரிப்பாளர்களுக்கு) எதிரான ஆதாரமாகவும் இருக்கிறது.