மூஸா (அலை) அவர்கள் தம் மக்களுக்கு அல்லாஹ்வின் வரலாற்று நிகழ்வுகளையும், அவன் அவர்களுக்கு வழங்கிய அருட்கொடைகளையும் நன்மைகளையும் நினைவூட்டியதாக அல்லாஹ் கூறுகிறான். ஃபிர்அவ்னிடமிருந்தும் அவனுடைய மக்களிடமிருந்தும், அவர்கள் தங்களுக்கு இழைத்து வந்த வேதனை மற்றும் அவமானத்திலிருந்தும் அல்லாஹ் அவர்களைக் காப்பாற்றினான்.

அவர்கள், இஸ்ரவேலர்களின் ஆண் பிள்ளைகளில் கண்டவர்களையெல்லாம் கொன்று வந்தார்கள்; பெண் பிள்ளைகளை மட்டும் உயிருடன் விட்டு வைத்தார்கள். இந்த அனைத்து வேதனைகளிலிருந்தும் அல்லாஹ் அவர்களைக் காப்பாற்றினான்; இது உண்மையில் ஒரு மாபெரும் அருட்கொடையாகும். இதனால்தான் அல்லாஹ் இத்துன்பத்தை இவ்வாறு விவரிக்கிறான்:

وَفِى ذَلِكُمْ بَلاَءٌ مِّن رَّبِّكُمْ عَظِيمٌ

(இதில் உங்கள் இறைவனிடமிருந்து ஒரு பெரும் சோதனை இருந்தது.) 'ஏனெனில், அவன் உங்களுக்கு (இஸ்ரவேலர்களே) ஒரு மாபெரும் அருளை வழங்கினான்; அதற்காக உங்களால் அவனுக்கு முழுமையாக நன்றி செலுத்த இயலாது.' சில அறிஞர்கள் இவ்வசனத்தின் இப்பகுதிக்கு, 'ஃபிர்அவ்ன் உங்களுக்குச் செய்து வந்தது ஒரு மாபெரும்...'

بَلاَءً

(சோதனை)' என்று பொருள் எனக் கூறினர். இந்த இரண்டு கருத்துகளுமே இங்கு பொருந்தலாம், அல்லாஹ்வே மிக அறிந்தவன். அல்லாஹ் மற்றொரு வசனத்தில் கூறுகிறான்:

وَبَلَوْنَـهُمْ بِالْحَسَنَـتِ وَالسَّيِّئَاتِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ

(அவர்கள் நேர்வழிக்குத் திரும்புவதற்காக அவர்களை நன்மையாலும் தீமையாலும் நாம் சோதித்தோம்.) 7:168. அடுத்ததாக அல்லாஹ்வின் கூற்று:

وَإِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكُمْ

(மேலும் உங்கள் இறைவன் அறிவித்தபோது (நினைவுகூருங்கள்)) என்பதன் பொருள், அவன் தனது வாக்குறுதியை உங்களுக்கு அறிவித்து பகிரங்கப்படுத்தினான் என்பதாகும். உங்கள் இறைவன் தனது வல்லமை, கண்ணியம் மற்றும் மேன்மையின் மீது சத்தியம் செய்து இதனை உறுதிப்படுத்தினான் என்றும் இவ்வசனத்திற்குப் பொருள் கொள்ளலாம். இதேபோன்ற மற்றொரு வசனத்தில் அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

وَإِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكَ لَيَبْعَثَنَّ عَلَيْهِمْ إِلَى يَوْمِ الْقِيَـمَةِ

(மறுமை நாள் வரை அவர்களுக்கு (அதாவது யூதர்களுக்கு) எதிராக அவர்களைத் தண்டிப்பவர்களை அனுப்பிக்கொண்டே இருப்பேன் என்று உங்கள் இறைவன் அறிவித்ததை நினைவுகூருங்கள்.) 7:167. அல்லாஹ் கூறினான்:

لَئِن شَكَرْتُمْ لأَزِيدَنَّكُمْ

(நீங்கள் நன்றி செலுத்தினால், நான் உங்களுக்கு அதிகமாகத் தருவேன்;) அதாவது, 'என் அருட்கொடைகளை நீங்கள் அங்கீகரித்து நன்றி செலுத்தினால், நான் உங்களுக்கு அவற்றை மென்மேலும் அதிகரிப்பேன்.'

وَلَئِن كَفَرْتُمْ

(ஆனால் நீங்கள் நன்றி மறந்தால்) எனது அருட்கொடைகளுக்கு நன்றி செலுத்தாமல், அவற்றை மறைத்து நிராகரித்தால்,

إِنَّ عَذَابِى لَشَدِيدٌ

(நிச்சயமாக எனது தண்டனை மிகவும் கடுமையானது.) அதாவது, அருட்கொடைகளை உங்களிடமிருந்து பறிப்பதன் மூலமும், நன்றி மறந்ததற்காக உங்களைத் தண்டிப்பதன் மூலமும் அது அமையும்.' ஒரு ஹதீஸில் இவ்வாறு கூறப்பட்டுள்ளது:

«إِنَّ الْعَبْدَ لَيُحْرَمُ الرِّزْقَ بِالذَّنْبِ يُصِيبُه»

(ஓர் அடியான் தான் செய்யும் பாவத்தின் காரணமாக, (அவனுக்காக ஏற்கனவே நிர்ணயிக்கப்பட்ட) வாழ்வாதாரத்தை (ரிஸ்க்கை) இழக்கக்கூடும்.) அல்லாஹ் கூறினான்:

وَقَالَ مُوسَى إِن تَكْفُرُواْ أَنتُمْ وَمَن فِى الاٌّرْضِ جَمِيعًا فَإِنَّ اللَّهَ لَغَنِىٌّ حَمِيدٌ

(மேலும் மூஸா (அலை) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நீங்களும் பூமியில் உள்ள அனைவரும் ஒன்று சேர்ந்து நிராகரித்தாலும், நிச்சயமாக அல்லாஹ் தேவையற்றவன் (எல்லாத் தேவைகளிலிருந்தும் விடுபட்டவன்); புகழுக்குரியவன்.")

அல்லாஹ்வுக்குத் தனது அடியார்களின் நன்றியுணர்வு தேவையில்லை; நிராகரிப்பாளர்கள் அவனை நிராகரித்தாலும் அவன் புகழுக்குரியவனாகவே இருக்கிறான்.

إِن تَكْفُرُواْ فَإِنَّ اللَّهَ غَنِىٌّ عَنكُمْ

(நீங்கள் நிராகரித்தால், நிச்சயமாக அல்லாஹ் உங்கள் தேவையற்றவன்.) 39:7 மற்றும்,

فَكَفَرُواْ وَتَوَلَّواْ وَّاسْتَغْنَى اللَّهُ وَاللَّهُ غَنِىٌّ حَمِيدٌ

(அவர்கள் நிராகரித்துப் புறக்கணித்தார்கள்; ஆனால் அல்லாஹ்வோ (அவர்களின்) தேவையற்றவனாக இருந்தான். மேலும் அல்லாஹ் தேவையற்றவன், புகழுக்குரியவன்.) 64:6.

இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் தனது ஸஹீஹ் நூலில் பதிவு செய்துள்ளார்கள்: அபூ தர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "கண்ணியமும் மேன்மையும் மிக்க அல்லாஹ் பின்வருமாறு கூறுகிறான்:

«يَا عِبَادِي لَوْ أَنَّ أَوَّلَكُمْ وَآخِرَكُمْ وَإِنْسَكُمْ وَجِنَّكُمْ كَانُوا عَلَى أَتْقَى قَلْبِ رَجُلٍ وَاحِدٍ مِنْكُمْ، مَا زَادَ ذَلِكَ فِي مُلْكِي شَيْئًا، يَا عِبَادِي لَوْ أَنَّ أَوَّلَكُمْ وَآخِرَكُمْ وَإِنْسَكُمْ وَجِنَّكُمْ كَانُوا عَلَى أَفْجَرِ قَلْبِ رَجُلٍ وَاحِدٍ مِنْكُمْ، مَا نَقَصَ ذَلِكَ فِي مُلْكِي شَيْئًا، يَا عِبَادِي لَوْ أَنَّ أَوَّلَكُمْ وَآخِرَكُمْ وَإِنْسَكُمْ وَجِنَّكُمْ قَامُوا فِي صَعِيدٍ وَاحِدٍ، فَسَأَلُونِي،فَأَعْطَيْتُ كُلَّ إِنْسَانٍ مَسْأَلَتَهُ، مَا نَقَصَ ذَلِكَ مِنْ مُلْكِي شَيْئًا إِلَّا كَمَا يَنْقُصُ المِخْيَطُ إِذَا أُدْخِلَ الْبَحْر»

(என் அடியார்களே! உங்களில் முதலாமவரும் இறுதியானவரும், மனிதர்களும் ஜின்களும் உங்களில் மிக அதிக இறையச்சமும் நேர்மையும் கொண்ட ஒரு மனிதரின் இதயத்தைப் பெற்றுவிட்டாலும், அது எனது ஆட்சியில் (அதிகாரத்தில்) எதனையும் அதிகப்படுத்திவிடாது. என் அடியார்களே! உங்களில் முதலாமவரும் இறுதியானவரும், மனிதர்களும் ஜின்களும் உங்களில் மிக மோசமான ஒரு மனிதரின் இதயத்தைப் பெற்றுவிட்டாலும், அது எனது ஆட்சியில் எதனையும் குறைத்துவிடாது. என் அடியார்களே! உங்களில் முதலாமவரும் இறுதியானவரும், மனிதர்களும் ஜின்களும் ஒரே திடலில் நின்று என்னிடம் (தங்கள் தேவைகளைக்) கேட்டால், நான் ஒவ்வொருவருக்கும் அவர் கேட்டதை வழங்கினாலும், கடலில் ஒரு ஊசியை முக்கி எடுக்கும்போது எவ்வளவு நீர் குறையுமோ அன்றி, அது எனது ஆட்சியில் எதனையும் குறைத்துவிடாது.)"

நிச்சயமாக, எல்லாப் புகழும் கண்ணியமும் தேவையற்றவனும், புகழுக்குரியவனுமாகிய அல்லாஹ்வுக்கே உரியது.