மக்காவில் அருளப்பட்டது

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـنِ الرَّحِيمِ

அளவற்ற அருளாளனும், நிகரற்ற அன்புடையோனுமாகிய அல்லாஹ்வின் பெயரால்.

குர்ஆன் ஒரு நினைவூட்டல் மற்றும் அல்லாஹ்விடமிருந்து அருளப்பட்ட வஹீ (இறைச்செய்தி)

சூரா அல்-பகரா அத்தியாயத்தின் தொடக்கத்தில் உள்ள தனித்தனி எழுத்துக்கள் (முக்கத்தாத்) குறித்து நாம் ஏற்கனவே விவாதித்துள்ளோம், எனவே அதன் விவாதத்தை இங்கே மீண்டும் கூறத் தேவையில்லை. அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

مَآ أَنَزَلْنَا عَلَيْكَ الْقُرْءَانَ لِتَشْقَى

(நபியே!) உம்மைத் துன்பத்திற்குள்ளாக்குவதற்காக இந்தக் குர்ஆனை நாம் உம்மீது இறக்கவில்லை. ஜுவைபிர் அறிவிக்கிறார்கள், அத்-தஹ்ஹாக் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ் தனது தூதருக்கு (ஸல்) குர்ஆனை அருளியபோது, அவர்களும் அவர்களது தோழர்களும் (ரழி) அதைக் கடைப்பிடித்தார்கள். அப்போது குரைஷி இணைவைப்பாளர்கள், 'இந்தக் குர்ஆன் முஹம்மதை (ஸல்) வருத்தத்திற்குள்ளாக்கவே அருளப்பட்டது' என்று கூறினார்கள். எனவே அல்லாஹ் இதனை அருளினான்:

طه - مَآ أَنَزَلْنَا عَلَيْكَ الْقُرْءَانَ لِتَشْقَى - إِلاَّ تَذْكِرَةً لِّمَن يَخْشَى

(தா ஹா. உம்மைத் துன்புறுத்துவதற்காக இந்தக் குர்ஆனை நாம் உம்மீது இறக்கவில்லை. மாறாக, (அல்லாஹ்வுக்கு) அஞ்சுபவர்களுக்கு ஒரு நினைவூட்டலாகவே இதனை இறக்கினோம்.) அந்தப் பொய்யர்களின் கூற்றைப் போன்றதல்ல இது. மாறாக, அல்லாஹ் யாருக்கு அறிவை வழங்குகிறானோ, அவருக்கு அபரிமிதமான நன்மையை அவன் நாடுகிறான் என்பதே இதன் பொருளாகும். இது இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்க, புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இரு ஆதாரப்பூர்வமான நூல்களில் (ஸஹீஹ்களில்) இடம்பெற்றுள்ள பின்வரும் ஹதீஸைப் போன்றதாகும். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

«مَنْ يُرِدِ اللهُ بِهِ خَيْرًا يُفَقِّهْهُ فِي الدِّين»

"யாருக்கு அல்லாஹ் நன்மையை நாடுகிறானோ, அவருக்கு மார்க்கத்தில் ஆழ்ந்த ஞானத்தை வழங்குகிறான்." முஜாஹித் அவர்கள் அல்லாஹ்வின் வசனத்திற்குப் பின்வருமாறு விளக்கமளித்தார்கள்:

مَآ أَنَزَلْنَا عَلَيْكَ الْقُرْءَانَ لِتَشْقَى

(உம்மைத் துன்புறுத்துவதற்காக இந்தக் குர்ஆனை நாம் உம்மீது இறக்கவில்லை,) "இது அவனது மற்றொரு வசனத்தைப் போன்றது: 'ஆகவே, குர்ஆனிலிருந்து உங்களுக்கு எளிதானதை ஓதுங்கள்.' (73:20). ஏனெனில், (ஆரம்ப காலத்தில்) மக்கள் தொழுகையில் சோர்வடையும் போது பிடித்துக் கொள்வதற்காகத் தங்கள் மார்புக்கு நேராகக் கயிறுகளைத் தொங்கவிட்டுக் கொண்டிருந்தார்கள்." கதாதா கூறினார்கள்:

مَآ أَنَزَلْنَا عَلَيْكَ الْقُرْءَانَ لِتَشْقَى

(உம்மைத் துன்புறுத்துவதற்காக இந்தக் குர்ஆனை நாம் உம்மீது இறக்கவில்லை,) "இல்லை, அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! அல்லாஹ் இதனை ஒரு சிரமமான விஷயமாக ஆக்கவில்லை. மாறாக, இதனை ஒரு கருணையாகவும், பேரொளியாகவும், சொர்க்கத்திற்கு வழிகாட்டியாகவும் அவன் ஆக்கியுள்ளான்." அல்லாஹ் கூறினான்:

إِلاَّ تَذْكِرَةً لِّمَن يَخْشَى

(மாறாக, (அல்லாஹ்வுக்கு) அஞ்சுபவர்களுக்கு ஒரு நினைவூட்டலாகவே இதனை இறக்கினோம்.)

அல்லாஹ் தனது வேதத்தை அருளி, தனது தூதரைத் (ஸல்) தனது அடியார்களுக்கு ஒரு கருணையாக அனுப்பினான். சிந்திக்கும் மனிதன் இதன் மூலம் படிப்பினை பெறுவதற்காகவே இவ்வாறு செய்தான். ஒரு மனிதன் அல்லாஹ்வின் வேதத்தைச் செவியேற்கும்போது அதன் மூலம் பயனடைவான். இது அல்லாஹ் எதை அனுமதிக்கிறான், எதைத் தடுக்கிறான் என்பதை விளக்கியுள்ள ஒரு நினைவூட்டலாகும். அவனது வசனம்:

تَنزِيلاً مِّمَّنْ خَلَق الْأَرْضَ وَالسَّمَـوَتِ الْعُلَى

(இது) பூமியையும் உயர்ந்த வானங்களையும் படைத்தவனிடமிருந்து (அல்லாஹ்விடமிருந்து) அருளப்பட்ட வஹீ (இறைச்செய்தி) ஆகும். இதன் பொருள்: "முஹம்மதே (ஸல்)! உமக்கு வந்துள்ள இந்தக் குர்ஆன் உமது இறைவனிடமிருந்து அருளப்பட்ட வஹீ (இறைச்செய்தி) ஆகும். அவனே அனைத்திற்கும் அதிபதியும் அரசனும் ஆவான். தான் நாடுவனவற்றைச் செய்ய அவன் பேராற்றல் மிக்கவன். அவனே ஆழமான பகுதிகளையும் அடர்த்தியான நிலப்பரப்பையும் கொண்ட பூமியைப் படைத்தான். மிக உயர்ந்த வானங்களையும் அவற்றின் நுட்பங்களுடன் படைத்தான்." ஒரு ஹதீஸில் (இதனைத் திர்மிதி உள்ளிட்டோர் ஆதாரப்பூர்வமானது எனக் குறிப்பிட்டுள்ளனர்) இவ்வாறு வந்துள்ளது: ஒவ்வொரு வானத்தின் தடிமனும் ஐநூறு ஆண்டுப் பயண தூரமாகும்; ஒரு வானத்திற்கும் அடுத்த வானத்திற்கும் இடையிலான தூரமும் ஐநூறு ஆண்டுகளாகும். அல்லாஹ்வின் வசனத்தைப் பற்றி:

الرَّحْمَـنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوَى

(அளவற்ற அருளாளன் அர்ஷின் மீது இஸ்தவா (உயர்ந்து) இருக்கிறான்.) இது தொடர்பான விளக்கம் ஏற்கனவே சூரா அல்-அஃராஃபில் கூறப்பட்டுவிட்டது, எனவே அதனை இங்கே மீண்டும் கூறத் தேவையில்லை. இப்பண்புகளைப் புரிந்துகொள்வதில் 'ஸலஃபுகள்' (முன்னோர்கள்) பின்பற்றிய வழியே பாதுகாப்பானதாகும். வேதத்திலும் ஸுன்னாவிலும் இது குறித்து வந்துள்ளதை அதன் தன்மை பற்றி விவரிக்காமலும், தவறான விளக்கம் அளிக்காமலும், படைப்பினங்களுக்கு ஒப்பிடாமலும், நிராகரிக்காமலும் அல்லது படைப்புகளின் பண்புகளுடன் ஒப்பிடாமலும் அப்படியே ஏற்றுக் கொள்வதே அவர்களின் வழியாக இருந்தது. அல்லாஹ்வின் வசனத்தைப் பற்றி:

لَهُ مَا فِي السَّمَـوَتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَمَا تَحْتَ الثَّرَى

(வானங்களில் உள்ளவை, பூமியில் உள்ளவை, அவ்விருவற்றுக்கும் இடையில் உள்ளவை மற்றும் நிலத்திற்கு அடியில் இருப்பவை அனைத்தும் அவனுக்கே உரியன.) இதன் பொருள் இவை யாவும் அவனது உடமைகள், அவனது அதிகாரத்தின் கீழ் உள்ளவை. அனைத்தும் அவனது கட்டுப்பாடு, நாட்டம், எண்ணம் மற்றும் தீர்ப்பின் கீழேயே இயங்குகின்றன. அவனே இவை அனைத்தையும் படைத்தான், அவனே அவற்றின் உரிமையாளன் மற்றும் இறைவன். அவனைத் தவிர வேறு உண்மையான கடவுள் இல்லை; அவனைத் தவிர வேறு இரட்சகனும் இல்லை. அல்லாஹ்வின் வசனத்தைப் பற்றி:

وَمَا تَحْتَ الثَّرَى

(மண்ணுக்கு அடியில் உள்ளவை.) முஹம்மது பின் கஅப் கூறினார்கள்: "இதன் பொருள் ஏழாவது பூமிக்கும் கீழே இருப்பவை என்பதாகும்." அல்லாஹ்வின் வசனத்தைப் பற்றி:

وَإِن تَجْهَرْ بِالْقَوْلِ فَإِنَّهُ يَعْلَمُ السِّرَّ وَأَخْفَى

(நீர் பேச்சை உரக்கச் சொன்னாலும் சரி, நிச்சயமாக அவன் இரகசியத்தையும், அதைவிட மறைவானதையும் அறிகிறான்.) அதாவது, இந்தக் குர்ஆனை அருளியவன், உயர்ந்த வானங்களையும் பூமியையும் படைத்தவன் ஆவான். அவன் இரகசியங்களையும் அதைவிட மறைவான விஷயங்களையும் அறிந்தவன். அல்லாஹ் கூறுவது போல:

قُلْ أَنزَلَهُ الَّذِى يَعْلَمُ السِّرَّ فِى السَّمَـوَتِ وَالْأَرْضِ إِنَّهُ كَانَ غَفُوراً رَّحِيماً

(கூறுவீராக: "வானங்கள் மற்றும் பூமியின் இரகசியத்தை அறிந்தவன் தான் இதை இறக்கினான். நிச்சயமாக, அவன் மிகவும் மன்னிப்பவன், மிக்க கருணையாளன்.") 25:6 அலி பின் அபி தல்ஹா, இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாக அறிவிக்கிறார்கள்:

يَعْلَمُ السِّرَّ وَأَخْفَى

(நிச்சயமாக அவன் இரகசியத்தையும், அதைவிட மறைவானதையும் அறிகிறான்.) "இரகசியம் என்பது மனிதன் தனக்குள் மறைத்து வைத்திருப்பதாகும், மற்றும்

وَأَخْفَى

(அதைவிட மறைவானது) என்பது மனிதன் ஒரு செயலைச் செய்வதற்கு முன்பே அவனது எதிர்காலச் செயல்களைப் பற்றி அல்லாஹ் அறிந்திருப்பதாகும். அல்லாஹ் அவை அனைத்தையும் அறிவான். அவனுடைய அறிவு கடந்த காலத்தையும் எதிர்காலத்தையும் உள்ளடக்கியது; அது ஒரு முழுமையான அறிவு. படைப்பினங்கள் அனைத்தும் அவனது அறிவில் ஒரே ஒரு ஆன்மாவைப் போன்றதே. இதனையே அல்லாஹ் தனது வசனத்தில் கூறுகிறான்:

مَّا خَلْقُكُمْ وَلاَ بَعْثُكُمْ إِلاَّ كَنَفْسٍ وَحِدَةٍ

(உங்கள் அனைவரையும் படைப்பதும், உங்கள் அனைவரையும் உயிர்த்தெழச் செய்வதும் ஒரே ஒரு நபரைப் (படைப்பதைப்) போன்றதே.) 31:28 அல்லாஹ்வின் வசனத்தைப் பற்றி:

اللَّهُ لا إِلَـهَ إِلاَّ هُوَ لَهُ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَى

(அல்லாஹ்! அவனைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை! அவனுக்கே அழகிய பெயர்கள் உரியன.) இதன் பொருள்: (முஹம்மதே (ஸல்)!) உமக்கு இந்தக் குர்ஆனை அருளியவன் அல்லாஹ் ஆவான். அவனைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் யாருமில்லை. அவனே மிக அழகிய திருநாமங்களுக்கும் மிக உயர்ந்த பண்புகளுக்கும் உரிமையாளன். இது குறித்த ஹதீஸ் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இரண்டு ஸஹீஹான நூல்களில், அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிப்பதாக இடம்பெற்றுள்ளது. நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக அல்லாஹ்விற்குத் தொண்ணூற்று ஒன்பது - ஒன்றைத் தவிர நூறு - திருநாமங்கள் இருக்கின்றன. அவற்றை (மனனமிட்டு) அறிபவர் சொர்க்கத்தில் நுழைவார்."