மரணத்திற்குப் பிறகான வாழ்வை மறுப்பதும், அதற்கான மறுப்பும்

மரணத்திற்குப் பிறகான வாழ்வை மறுப்பதும், அதற்கான மறுப்பும்

முஜாஹித், இக்ரிமா, உர்வா பின் அஸ்-ஸுபைர், அஸ்-ஸுத்தி மற்றும் கத்தாதா ஆகியோர் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் சாபத்திற்குரிய உபய் பின் கலஃப், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் தனது கையில் ஒரு காய்ந்த எலும்புடன் வந்தான். அதை நொறுக்கித் துகள்களைக் காற்றில் தூவியவாறு, 'முஹம்மதே! அல்லாஹ் இதை மீண்டும் உயிர்ப்பிப்பான் என்று நீர் வாதிடுகிறீரா?' என்று கேட்டான். அதற்கு அவர்கள் (ஸல்) கூறினார்கள்:

«نَعَمْ، يُمِيتُكَ اللهُ تَعَالَى، ثُمَّ يَبْعَثُكَ، ثُمَّ يَحْشُرُكَ إِلَى النَّار»

(ஆம், உயர்ந்தோன் அல்லாஹ் உன்னை மரணிக்கச் செய்வான், பிறகு உன்னை மீண்டும் உயிர்ப்பிப்பான், பின்னர் உன்னை நரக நெருப்பில் ஒன்று சேர்ப்பான்.)" அதன் பின்னரே சூரா யாஸீனின் இறுதியில் உள்ள இந்த வசனங்கள் அருளப்பட்டன:

أَوَلَمْ يَرَ الإِنسَـنُ أَنَّا خَلَقْنَـهُ مِن نُّطْفَةٍ

(நிச்சயமாக நாம் மனிதனை ஒரு விந்துத் துளியிலிருந்து (நுத்ஃபா) படைத்தோம் என்பதை அவன் பார்க்கவில்லையா?) -- அந்த சூராவின் இறுதி வரை. இப்னு அபீ ஹாதிம் அவர்கள், இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள்: "அல்-ஆஸ் பின் வாஇல் ஒரு பள்ளத்தாக்கிலிருந்து ஒரு எலும்பை எடுத்துத் தனது கையில் நொறுக்கினான். பிறகு அவன் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம், 'இது மக்கிப்போன பிறகு அல்லாஹ் மீண்டும் இதற்கு உயிர் கொடுப்பானா?' என்று கேட்டான். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

«نَعَمْ، يُمِيتُكَ اللهُ، ثُمَّ يُحْيِيكَ، ثُمَّ يُدْخِلُكَ جَهَنَّم»

(ஆம், அல்லாஹ் உன்னை மரணிக்கச் செய்வான், பிறகு உன்னை உயிர்ப்பிப்பான், பின்னர் உன்னை நரகத்தில் நுழையச் செய்வான்.) பிறகு சூரா யாஸீனின் இறுதியில் உள்ள வசனங்கள் அருளப்பட்டன." இதை இப்னு ஜரீர் அவர்கள் ஸயீத் பின் ஜுபைரிடமிருந்து பதிவு செய்துள்ளார்கள். இந்த வசனங்கள் உபய் பின் கலஃப் அல்லது அல்-ஆஸ் பின் வாஇல் அல்லது அவர்கள் இருவரைப் பற்றியும் அருளப்பட்டிருந்தாலும், மரணத்திற்குப் பிறகு மீண்டும் உயிர்ப்பிக்கப்படுவதை மறுக்கும் அனைவருக்கும் இவை பொருந்தும்.

أَوَلَمْ يَرَ الإِنسَـنُ

(மனிதன் (அல்-இன்சான்) பார்க்கவில்லையா...) என்பதில் உள்ள 'அல்' (Al) எனும் சொல்லானது, மறுமையை மறுக்கும் அனைத்து மனிதர்களையும் குறிக்கும் பொதுவான சொல்லாகும்.

أَنَّا خَلَقْنَـهُ مِن نُّطْفَةٍ فَإِذَا هُوَ خَصِيمٌ مٌّبِينٌ

(நிச்சயமாக நாம் அவனை ஒரு விந்துத் துளியிலிருந்து படைத்தோம்; அப்படியிருக்க, இதோ! அவன் பகிரங்கமான எதிரியாகிவிட்டான்) என்பதன் பொருள்: மறுமையை மறுப்பவன், முதல் முறை படைப்பைத் தொடங்கியவன் அதை மீண்டும் படைக்க வல்லவன் என்பதைச் சிந்திக்க மாட்டானா? ஏனெனில், அற்பமான, பலவீனமான மற்றும் இழிவான விந்துத் துளியிலிருந்து அல்லாஹ் மனிதனைப் படைக்கத் தொடங்கினான். அல்லாஹ் கூறுவது போல:

أَلَمْ نَخْلُقكُّم مِّن مَّآءٍ مَّهِينٍ - فَجَعَلْنَـهُ فِى قَرَارٍ مَّكِينٍ - إِلَى قَدَرٍ مَّعْلُومٍ

(இழிவான நீரிலிருந்து நாம் உங்களை படைக்கவில்லையா? பின்னர் அதனைப் பாதுகாப்பான இடத்தில் ஒரு குறிப்பிட்ட காலம் வரை நாம் வைத்தோம்) (77:20-22).

إِنَّا خَلَقْنَا الإِنسَـنَ مِن نُّطْفَةٍ أَمْشَاجٍ

(நிச்சயமாக, நாம் மனிதனை (வெவ்வேறு திரவங்கள்) கலந்த விந்துத் துளியிலிருந்து படைத்தோம்) (76:2). அதாவது, வெவ்வேறு திரவங்களின் கலவையிலிருந்து என்பதாகும். இத்தகைய பலவீனமான விந்துத் துளியிலிருந்து மனிதனைப் படைத்தவன், அவன் மரணித்த பிறகு மீண்டும் அவனைப் படைக்க இயலாதவன் அல்ல. இமாம் அஹ்மத் தமது முஸ்னதில் பிஷ்ர் பின் ஜஹ்ஹாஷ் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாகப் பதிவு செய்துள்ளார்: "ஒரு நாள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமது கையில் உமிழ்ந்து, அதில் தமது விரலை வைத்தார்கள். பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

«قَالَ اللهُ تَعَالَى: ابْنَ آدَمَ أَنَّى تُعْجِزُنِي وَقَدْ خَلَقْتُكَ مِنْ مِثْلِ هَذِهِ، حَتْى إِذَا سَوَّيْتُكَ وَعَدَلْتُكَ، مَشَيْتَ بَيْنَ بُرْدَيْكَ، وَلِلْأَرْضِ مِنْكَ وَئِيدٌ، فَجَمَعْتَ وَمَنَعْتَ، حَتْى إِذَا بَلَغَتِ التَّرَاقِيَ قُلْتَ: أَتَصَدَّقُ، وَأَنَّى أَوَانُ الصَّدَقَةِ؟»

(உயர்ந்தோன் அல்லாஹ் கூறுகிறான்: "ஆதமின் மகனே! இது போன்ற ஒன்றிலிருந்து உன்னை நான் படைத்திருக்கும்போது, நீ எப்படி என்னை மிஞ்ச முடியும்? நான் உன்னைச் செப்பனிட்டு, சீராக்கிய பிறகு, நீ உனது ஆடைகளை அணிந்துகொண்டு பூமியில் நடக்கிறாய்; உனது நடையினால் பூமி அதிர்கிறது. நீ செல்வத்தைச் சேகரித்தாய், (நல்வழியில்) செலவிட மறுத்தாய்; உனது உயிர் தொண்டைக் குழியை அடையும்போது, 'நான் தர்மம் செய்கிறேன்' என்று கூறுகிறாய்; தர்மம் செய்ய அதுவா நேரம்?")" இது இப்னு மாஜாவிலும் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

وَضَرَبَ لَنَا مَثَلاً وَنَسِىَ خَلْقَهُ قَالَ مَن يُحىِ الْعِظَـمَ وَهِىَ رَمِيمٌ

(மேலும் அவன் நமக்காக ஓர் உவமையைக் கூறுகிறான், ஆனால் அவன் தனது சொந்தப் படைப்பையே மறந்துவிட்டான். அவன் கூறுகிறான்: "இந்த எலும்புகள் மக்கித் தூளான பிறகு அவற்றுக்கு உயிர் கொடுப்பவர் யார்?") அதாவது, வானங்களையும் பூமியையும் படைத்த சர்வவல்லமையுள்ள அல்லாஹ், இந்த உடல்களையும் காய்ந்த எலும்புகளையும் மீண்டும் படைப்பான் என்பதை அவன் சாத்தியமற்றதாகக் கருதுகிறான். அல்லாஹ் தன்னை ஒன்றுமில்லாததிலிருந்து படைத்து, இந்த உலகிற்கு எப்படிக் கொண்டு வந்தான் என்பதை அந்த மனிதன் மறந்துவிட்டான். அவன் தன்னைத் தானே சிந்தித்துப் பார்த்தால், அவன் மறுக்கின்ற இந்த விஷயத்தை விடப் பெரிய ஒன்றை (ஆரம்பப் படைப்பை) அவன் அறிந்து கொள்வான். அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

قُلْ يُحْيِيهَا الَّذِى أَنشَأَهَآ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَهُوَ بِكُلِّ خَلْقٍ عَلِيمٌ

(நீர் கூறுவீராக: "யார் அவற்றை முதல் தடவை படைத்தானோ, அவனே அவற்றுக்கு உயிர் கொடுப்பான்! மேலும் அவன் ஒவ்வொரு படைப்பையும் நன்கறிந்தவன்!") அதாவது, பூமியின் எல்லாப் பகுதிகளிலும் சிதைந்து சிதறிய எலும்புகள் எங்கு சென்றன என்பதை அவன் நன்கு அறிவான்.

இமாம் அஹ்மத் பதிவு செய்துள்ள ஹதீஸில் ரிப்ஈ என்பவர் கூறுகிறார்: உக்பா பின் அம்ர், ஹுதைஃபா (ரழி) அவர்களிடம், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து நீங்கள் கேட்டதை எங்களுக்குக் கூறமாட்டீர்களா?" எனக் கேட்டார். அதற்கு அவர்கள் (ரழி), "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன்:

«إِنَّ رَجُلًا حَضَرَهُ الْمَوْتُ، فَلَمَّا أَيِسَ مِنَ الْحَيَاةِ أَوْصَى أَهْلَهُ: إِذَا أَنَا مُتُّ فَاجْمَعُوا لِي حَطَبًا كَثِيرًا جَزْلًا، ثُمَّ أَوْقِدُوا فِيهِ نَارًا، حَتْى إِذَا أَكَلَتْ لَحْمِي، وَخَلَصَتْ إِلَى عَظْمِي فَامْتُحِشْتُ، فَخُذُوهَا فَدُقُّوهَا فَذَرُّوهَا فِي الْيَمِّ، فَفَعَلُوا، فَجَمَعَهُ اللهُ تَعَالَى إِلَيْهِ، ثُمَّ قَالَ لَهُ: لِمَ فَعَلْتَ ذَلِكَ؟ قَالَ: مِنْ خَشْيَتِكَ، فَغَفَرَ اللهُ عَزَّ وَجَلَّ لَه»

(ஒரு மனிதனுக்கு மரணம் நெருங்கியது. அவன் பிழைப்போம் எனும் நம்பிக்கை இழந்தபோது, தனது குடும்பத்தாரிடம் கூறினான்: "நான் இறந்துவிட்டால் எனக்காக நிறைய விறகுகளைச் சேகரியுங்கள்; பிறகு நெருப்பு மூட்டி, எனது மாமிசம் கருகி எலும்புகள் வரை சென்று அவை பொசுங்கும் வரை எரியுங்கள். பிறகு அந்த எலும்புகளை எடுத்து அரைத்துப் பொடியாக்கி, கடலில் தூவிவிடுங்கள்." அவ்வாறே அவர்கள் செய்தனர். ஆனால் உயர்ந்தோன் அல்லாஹ் அவனை ஒன்றுசேர்த்து, அவனிடம் கேட்டான்: "நீ ஏன் அவ்வாறு செய்தாய்?" அதற்கு அவன், "உனக்கு அஞ்சிய காரணத்தால்தான்" எனக் கூறினான். உடனே கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ் அவனை மன்னித்தான்.)' உக்பா பின் அம்ர் கூறினார்கள்: 'அந்த மனிதன் ஒரு கல்லறை தோண்டுபவனாக இருந்தான் என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறக் கேட்டேன்.'" இந்த ஹதீஸின் பல்வேறு அறிவிப்புகள் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இரு நூல்களிலும் (ஸஹீஹைன்) பதிவாகியுள்ளன. அதில் ஒரு அறிவிப்பின்படி, அவன் தனது மகன்களிடம் தன்னை எரித்து, சாம்பலை அரைத்து, அதில் பாதியை நிலத்திலும் மீதிப் பாதியை காற்று வீசும் நாளில் கடலிலும் தூவிவிடுமாறு கூறினான். அவர்களும் அவ்வாறே செய்தனர். பிறகு கடலிலும் நிலத்திலும் இருந்த அவனது எச்சங்களை ஒன்றுசேர்க்குமாறு அல்லாஹ் கட்டளையிட்டான். பின்னர் அவனிடம் "ஆகு!" என்று கூறினான்; உடனே அவன் ஒரு மனிதனாக நின்றான். அல்லாஹ் அவனிடம் "நீ ஏன் அவ்வாறு செய்தாய்?" எனக் கேட்டான். அதற்கு அவன், "உனக்கு அஞ்சியதால்தான், நீயே அதை நன்கறிவாய்" எனக் கூறினான். உடனே அவன் அவனை மன்னித்தான்.

الَّذِى جَعَلَ لَكُم مِّنَ الشَّجَرِ الاٌّخْضَرِ نَاراً فَإِذَآ أَنتُم مِّنْه تُوقِدُونَ

(அவனே உங்களுக்காகப் பச்சையான மரத்திலிருந்து நெருப்பை உண்டாக்குகிறான்; பிறகு அதிலிருந்தே நீங்கள் நெருப்பு மூட்டுகிறீர்கள்.) அதாவது, முதலில் தண்ணீரைக் கொண்டு இந்த மரத்தை ஒரு பச்சையான, அழகான, கனி தரக்கூடியதாகப் படைத்தவன், பின்னர் அதையே நெருப்பு மூட்டுவதற்குப் பயன்படும் காய்ந்த விறகாக மாற்றுகிறான். அவன் தான் நாடியதைச் செய்பவன்; எதற்கும் ஆற்றலுடையவன்; அவனை யாராலும் தடுக்க முடியாது. கத்தாதா இந்த வசனத்தைக் குறித்துக் கூறுகையில்:

الَّذِى جَعَلَ لَكُم مِّنَ الشَّجَرِ الاٌّخْضَرِ نَاراً فَإِذَآ أَنتُم مِّنْه تُوقِدُونَ

(அவனே உங்களுக்காகப் பச்சையான மரத்திலிருந்து நெருப்பை உண்டாக்குகிறான்; பிறகு அதிலிருந்தே நீங்கள் நெருப்பு மூட்டுகிறீர்கள்.) "இந்த மரத்திலிருந்து இந்த நெருப்பை வெளிப்படுத்தியவன், அவனை மீண்டும் உயிர்ப்பிக்க ஆற்றலுடையவன்" என்று கூறினார். இது ஹிஜாஸ் பகுதியில் வளரும் 'மர்க்' மற்றும் 'அஃபார்' எனும் மரங்களைக் குறிக்கும் என்று கூறப்படுகிறது. ஒருவருக்கு நெருப்புத் தேவைப்பட்டு, அதற்கான கருவி ஏதுமில்லையெனில், இந்த மரங்களின் இரண்டு பச்சைக் கிளைகளை எடுத்து ஒன்றை மற்றொன்றின் மீது தேய்ப்பார்; அதிலிருந்து நெருப்பு உண்டாகும். எனவே அவை தீ மூட்டும் கருவிகளைப் போலவே செயல்படுகின்றன. இது இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களிடமிருந்து அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.