குர்ஆன் ஒரு நிவாரணமும் ஓர் அருளும் ஆகும்

அல்லாஹ் தனது தூதர் முஹம்மது (ஸல்) அவர்களுக்கு அருளிய தனது வேதமாகிய குர்ஆனைப் பற்றி நமக்குக் கூறுகிறான். அதற்கு முன்னிருந்தோ அல்லது பின்னிருந்தோ எவ்விதப் பொய்களும் (அசத்தியமும்) அதை அணுக முடியாது. அது புகழுக்குரியவனும் ஞானம் மிக்கவனுமாகிய அல்லாஹ்விடமிருந்து அருளப்பட்டதாகும் **(41:42)**. அது நம்பிக்கையாளர்களுக்கு ஒரு நிவாரணமாகவும் அருளாகவும் இருக்கிறது. அதாவது, அது அவர்களின் உள்ளங்களில் உள்ள சந்தேகம், நயவஞ்சகம், ஷிர்க் (இணைவைத்தல்), குழப்பம் மற்றும் வழிகேட்டின் பால் ஏற்படும் ஈர்ப்பு ஆகியவற்றை நீக்கிவிடுகிறது. குர்ஆன் இவை அனைத்திற்கும் சிறந்த நிவாரணம் அளிக்கிறது.

அது ஓர் அருளாகவும் இருக்கிறது; இதன் மூலமே ஒருவர் ஈமானையும் (இறைநம்பிக்கை), ஞானத்தையும் பெற்று நன்மைகளைத் தேடுகிறார். இது குர்ஆனை நம்பி, அதனை உண்மையானது என ஏற்றுக்கொள்பவர்களுக்கு மட்டுமே சாத்தியமாகும்; அத்தகைய மக்களுக்கு மட்டுமே அது ஒரு நிவாரணமாகவும் அருளாகவும் அமைகிறது.

ஆனால், தனது இறைநிராகரிப்பின் மூலம் தனக்குத்தானே அநீதி இழைத்துக் கொண்ட நிராகரிப்பாளனைப் பொறுத்தவரை, அவன் குர்ஆனைக் கேட்கும்போது, அது அவனைச் சத்தியத்திலிருந்து மேலும் தூரமாக்கி, அவனது நிராகரிப்பைத்தான் அதிகரிக்கச் செய்கிறது. இந்தப் பிரச்சனை நிராகரிப்பாளனிடமே உள்ளது, குர்ஆனில் அல்ல. இதனைப் பற்றி அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

قُلْ هُوَ لِلَّذِينَ ءَامَنُواْ هُدًى وَشِفَآءٌ وَالَّذِينَ لاَ يُؤْمِنُونَ فِى ءَاذَانِهِمْ وَقْرٌ وَهُوَ عَلَيْهِمْ عَمًى أُوْلَـئِكَ يُنَادَوْنَ مِن مَّكَانٍ بَعِيدٍ

(நபியே! நீர் கூறுவீராக: "இது ஈமான் கொண்டவர்களுக்கு ஒரு நேர்வழியாகவும், நிவாரணமாகவும் இருக்கிறது. ஆனால், ஈமான் கொள்ளாதவர்களுக்கோ, அவர்களுடைய காதுகளில் செவிட்டுத்தன்மை (மந்தநிலை) இருக்கிறது; அது அவர்களுக்கு ஒரு குருட்டுத்தன்மையாகவும் இருக்கிறது. அவர்கள் வெகு தொலைவிலுள்ள ஓர் இடத்திலிருந்து அழைக்கப்படுபவர்கள் (போன்று இருக்கிறார்கள், எனவே அவர்களால் கேட்கவோ, புரிந்து கொள்ளவோ முடியாது).") 41:44

وَإِذَا مَآ أُنزِلَتْ سُورَةٌ فَمِنْهُمْ مَّن يَقُولُ أَيُّكُمْ زَادَتْهُ هَـذِهِ إِيمَـناً فَأَمَّا الَّذِينَ ءامَنُواْ فَزَادَتْهُمْ إِيمَـناً وَهُمْ يَسْتَبْشِرُونَ - وَأَمَّا الَّذِينَ فِى قُلُوبِهِم مَّرَضٌ فَزَادَتْهُمْ رِجْسًا إِلَى رِجْسِهِمْ وَمَاتُواْ وَهُمْ كَـفِرُونَ

(ஏதேனும் ஓர் அத்தியாயம் (ஸூரா) இறக்கப்படும் போதெல்லாம், அவர்களில் (நயவஞ்சகர்களில்) சிலர், "உங்களில் யாருக்கு இது ஈமானை (நம்பிக்கையை) அதிகரித்தது?" என்று கேட்கிறார்கள். ஈமான் கொண்டவர்களைப் பொறுத்தவரை, அது அவர்களின் ஈமானை அதிகரித்தது, மேலும் அவர்கள் மகிழ்ச்சியடைகிறார்கள். ஆனால், யாருடைய உள்ளங்களில் நோய் இருக்கிறதோ, அது அவர்களின் அசுத்தத்துடன் (சந்தேகத்துடன்) மேலும் ஓர் அசுத்தத்தைச் சேர்க்கிறது; அவர்கள் காஃபிர்களாக (நிராகரிப்பாளர்களாக) இருக்கும் நிலையிலேயே இறந்துவிடுவார்கள்.) (9:124-125). இது போன்ற இன்னும் பல வசனங்கள் உள்ளன.

وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْءَانِ مَا هُوَ شِفَآءٌ وَرَحْمَةٌ لِّلْمُؤْمِنِينَ

(மேலும், நாம் குர்ஆனிலிருந்து நம்பிக்கையாளர்களுக்கு நிவாரணமாகவும் அருளாகவும் இருப்பவற்றை இறக்கி வைக்கிறோம்.) கத்தாதா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நம்பிக்கையாளர் அதைக் கேட்கும்போது, அவர் அதிலிருந்து பயனடைகிறார், அதை மனனம் செய்கிறார், மேலும் அதைப் புரிந்து கொள்கிறார்."

وَلاَ يَزِيدُ الظَّـلِمِينَ إَلاَّ خَسَارًا

(மேலும், அது அநீதி இழைப்பவர்களுக்கு நஷ்டத்தைத் தவிர வேறு எதையும் அதிகப்படுத்துவதில்லை.) அவர்கள் அதிலிருந்து பயனடைவதுமில்லை, அதை மனனம் செய்வதுமில்லை அல்லது அதைப் புரிந்து கொள்வதுமில்லை. ஏனெனில், அல்லாஹ் இந்தக் குர்ஆனை நம்பிக்கையாளர்களுக்கு மட்டுமே ஒரு நிவாரணமாகவும் அருளாகவும் ஆக்கியுள்ளான்.