நமது நபி முஹம்மது (ஸல்) அவர்களை விசுவாசிப்பதாக நபிமார்களிடமிருந்து ஓர் உறுதிமொழி எடுக்கப்படுதல்

அல்லாஹ் தான் அனுப்பிய ஆதம் (அலை) முதல் ஈஸா (அலை) வரையிலான ஒவ்வொரு நபியிடமிருந்தும் ஓர் உறுதிமொழியை வாங்கியதாகக் கூறுகிறான். தான் அவர்களுக்கு வேதத்தையும் ஹிக்மாவையும் (ஞானத்தையும்) வழங்கி, அவர்கள் எத்தகைய உயர் அந்தஸ்துகளைப் பெற்றிருந்தாலும், அவர்களுக்குப் பின் ஒரு தூதர் வரும்போது, அவர்கள் அவரை விசுவாசித்து அவருக்கு ஆதரவளிக்க வேண்டும் என்பதே அந்த உறுதிமொழியாகும். அல்லாஹ் நபிமார்களுக்கு அறிவையும் நபித்துவத்தையும் வழங்கியிருந்த போதிலும், அந்தச் சிறப்பானது அவர்களுக்குப் பின் வரும் தூதரைப் பின்பற்றுவதிலிருந்தும் அவருக்கு ஆதரவளிப்பதிலிருந்தும் அவர்களைத் தடுத்துவிடக் கூடாது. இதனால்தான், கண்ணியமும் மேன்மையும் மிக்க அல்லாஹ் கூறினான்:

وَإِذْ أَخَذَ اللَّهُ مِيثَـقَ النَّبِيِّيْنَ لَمَآ ءَاتَيْتُكُم مِّن كِتَـبٍ وَحِكْمَةٍ

("அல்லாஹ் நபிமார்களிடம் உறுதிமொழி வாங்கியதை (நினைவு கூர்வீராக): 'நான் உங்களுக்கு வேதத்தையும் ஹிக்மாவையும் (ஞானத்தையும்) வழங்கிய பிறகு,") அதாவது, நான் உங்களுக்கு வேதத்தையும் ஹிக்மாவையும் வழங்கினால்,

ثُمَّ جَآءَكُمْ رَسُولٌ مُّصَدِّقٌ لِّمَا مَعَكُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَلَتَنصُرُنَّهُ قَالَ ءَأَقْرَرْتُمْ وَأَخَذْتُمْ عَلَى ذلِكُمْ إِصْرِى

("உங்களிடம் இருப்பதை உறுதிப்படுத்தும் ஒரு தூதர் உங்களிடம் வந்தால், நீங்கள் நிச்சயமாக அவரை விசுவாசித்து அவருக்கு உதவ வேண்டும்.' அல்லாஹ் கேட்டான்: 'நீங்கள் (இதை) ஒப்புக்கொள்கிறீர்களா? மேலும், எனது இந்த உடன்படிக்கையை (இஸ்ரி) ஏற்றுக்கொள்கிறீர்களா?'")

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி), முஜாஹித் (ரழி), அர்-ரபீஃ (ரழி), கத்தாதா (ரழி) மற்றும் அஸ்-ஸுத்தி (ரழி) ஆகியோர் 'இஸ்ரி' என்பதற்கு, "எனது உடன்படிக்கை" என்று பொருள் எனக் கூறினார்கள். முஹம்மது பின் இஸ்ஹாக் அவர்கள் கூறினார்கள்:

إِصْرِى

(இஸ்ரி) என்பதற்கு, "நீங்கள் ஏற்றுக்கொண்ட எனது உடன்படிக்கையின் பொறுப்பு," அதாவது, நீங்கள் எனக்கு அளித்த உறுதிசெய்யப்பட்ட வாக்குறுதி என்று பொருள்.

قَالُواْ أَقْرَرْنَا قَالَ فَاشْهَدُواْ وَأَنَاْ مَعَكُمْ مِّنَ الشَّـهِدِينَفَمَنْ تَوَلَّى بَعْدَ ذَلِكَ

(அவர்கள் கூறினார்கள்: "நாங்கள் ஒப்புக்கொள்கிறோம்." அவன் கூறினான்: "அப்படியானால், நீங்கள் சாட்சியாக இருங்கள்; நானும் உங்களுடன் சாட்சியாளர்களில் ஒருவனாக இருக்கிறேன்." இதற்குப் பிறகு எவர் புறக்கணித்தாலும்,") இந்த உறுதிமொழியையும் உடன்படிக்கையையும் நிறைவேற்றாமல் யாராவது விலகினால்,

فَأُوْلَـئِكَ هُمُ الْفَـسِقُونَ

(அவர்களே வரம்பு மீறியவர்கள்.) அலீ பின் அபீ தாலிப் (ரழி) அவர்களும், அவர்களின் பெரிய தந்தை மகனான அப்துல்லாஹ் பின் அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களும் கூறினார்கள்: "முஹம்மது (ஸல்) அவர்கள் ஒரு நபியின் வாழ்நாளில் அனுப்பப்பட்டால், அவர் முஹம்மது (ஸல்) அவர்களை விசுவாசித்து அவருக்கு ஆதரவளிக்க வேண்டும் என்ற உறுதிமொழியை அல்லாஹ் ஒவ்வொரு நபியிடமும் பெறாமல் அவரை அனுப்பவில்லை." முஹம்மது (ஸல்) அவர்கள் தங்கள் காலத்தில் அனுப்பப்பட்டால், அவரை விசுவாசித்து அவருக்கு ஆதரவளிக்க வேண்டும் என்று தங்கள் சமுதாயத்திடம் உறுதிமொழி வாங்குமாறு அல்லாஹ் ஒவ்வொரு நபியையும் பணித்தான். தாவூஸ் (ரழி), அல்-ஹஸன் அல்-பஸரீ (ரழி) மற்றும் கத்தாதா (ரழி) ஆகியோர், "நபிமார்கள் ஒருவரையொருவர் விசுவாசிக்க வேண்டும் என அல்லாஹ் அவர்களிடம் உறுதிமொழி எடுத்தான்" என்று கூறினார்கள். இக்கூற்று, அலீ (ரழி) மற்றும் இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) ஆகியோர் கூறிய கருத்திற்கு முரணானது அல்ல.

எனவே, மறுமை நாள் வரை முஹம்மது (ஸல்) அவர்களே இறுதி நபியாவார்கள். அவர்கள் எக்காலத்தில் வாழ்ந்திருந்தாலும், மற்ற அனைத்து நபிமார்களை விடவும் பின்பற்றப்பட வேண்டிய மாபெரும் இமாம் (தலைவர்) அவர்களே. இதனால்தான், இஸ்ரா பயணத்தின் போது பைத்துல் மக்திஸில் (ஜெருசலேம்) நபிமார்கள் அனைவரும் ஒன்று திரட்டப்பட்டபோது, முஹம்மது (ஸல்) அவர்கள் அவர்களுக்குத் தலைமை தாங்கித் தொழுகை நடத்தினார்கள். மக்கள் ஒன்றுதிரட்டப்படும் நாளில், இறைவன் தனது அடியார்களுக்கிடையில் தீர்ப்பளிக்க வரும்போது பரிந்துரை (ஷஃபாஅத்) செய்பவரும் அவர்களே. இதுவே 'அல்-மகாமுல் மஹ்மூத்' (புகழத்தக்க இடம்) ஆகும் (பார்க்க: 17:79). இதற்கு முஹம்மது (ஸல்) அவர்கள் மட்டுமே தகுதியானவர்கள். கண்ணியமிக்க பிற நபிமார்களும் தூதர்களும் இந்தப் பொறுப்பை ஏற்கத் தயங்கும்போது, முஹம்மது (ஸல்) அவர்கள் அந்தப் பரிந்துரைப் பணியைச் சுமப்பார்கள். அவர்கள் மீது அல்லாஹ்வின் சாந்தியும் ஆசியும் உண்டாவதாக.