ஸமூத் என்று அழைக்கப்பட்ட அல்-ஹிஜ்ர் வாசிகளின் அழிவு

அல்-ஹிஜ்ர் வாசிகள் என்பவர்கள், தங்களது தூதரான ஸாலிஹ் (அலை) அவர்களை நிராகரித்த ஸமூத் மக்கள் ஆவர். யாரேனும் ஒரு தூதரை மறுத்தாலும், அவர் எல்லாத் தூதர்களையும் மறுத்தவர் ஆவார். அதனால்தான், அவர்கள் 'தூதர்களை' நிராகரித்தவர்கள் என்று வர்ணிக்கப்படுகிறார்கள். ஸாலிஹ் (அலை) அவர்களின் பிரார்த்தனைக்கு இணங்க, ஒரு திடமான பாறையிலிருந்து அல்லாஹ் அவர்களுக்காக உருவாக்கிய பெண் ஒட்டகம் போன்ற, அவர் கூறுவது உண்மை என்பதை நிரூபிக்கும் அத்தாட்சிகளை ஸாலிஹ் (அலை) அவர்கள் கொண்டு வந்ததாக அல்லாஹ் நமக்குக் கூறுகிறான். அந்தப் பெண் ஒட்டகம் அவர்களது நிலங்களில் மேய்ந்து வந்தது. மக்களும் அந்த ஒட்டகமும் நன்கு அறியப்பட்ட முறைப்படி ஒருநாள் விட்டு ஒருநாள் மாறி மாறித் தண்ணீர் அருந்தி வந்தனர். அவர்கள் வரம்பு மீறி அதைக் கொன்றபோது, அவர் (ஸாலிஹ் (அலை)) அவர்களிடம் கூறினார்கள்:

تَمَتَّعُواْ فِى دَارِكُمْ ثَلَـثَةَ أَيَّامٍ ذلِكَ وَعْدٌ غَيْرُ مَكْذُوبٍ

("மூன்று நாட்கள் உங்கள் வீடுகளில் சுகம் அனுபவித்துக் கொள்ளுங்கள். இது பொய்யாக்கப்படாத ஒரு வாக்குறுதியாகும்.") 11:65

அல்லாஹ் கூறினான்:

وَأَمَّا ثَمُودُ فَهَدَيْنَـهُمْ فَاسْتَحَبُّواْ الْعَمَى عَلَى الْهُدَى

(ஸமூத் சமூகத்தினரைப் பொறுத்தவரை, நாம் அவர்களுக்கு நேர்வழியைக் காட்டி, சத்தியத்தின் பாதையைத் தெளிவாக்கினோம். ஆனால், அவர்கள் நேர்வழியை விடக் குருட்டுத்தனத்தையே (வழிகேட்டையே) விரும்பினார்கள்.) 41:17

அல்லாஹ் நமக்குக் கூறுகிறான்:

وَكَانُواْ يَنْحِتُونَ مِنَ الْجِبَالِ بُيُوتًا ءَامِنِينَ

(மேலும் அவர்கள் மலைகளைக் குடைந்து, (பாதுகாப்பாக உணர்ந்தவர்களாக) வீடுகளை அமைத்து வந்தனர்.) அதாவது, அவர்கள் எந்தப் பயமும் இன்றி இருந்தார்கள். மேலும் அந்த வீடுகளுக்கான உண்மையானத் தேவை அவர்களுக்கு இருக்கவில்லை; அது வெறும் ஆடம்பரத்திற்காகவும், நோக்கமற்ற ஒரு செயலாகவுமே இருந்தது. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தபூக் செல்லும் வழியில் கடந்து சென்ற அல்-ஹிஜ்ரில் உள்ள வீடுகளில் இவர்களது வேலைப்பாடுகளைக் காண முடிந்தது. அவர்கள் (நபிகள் நாயகம் (ஸல்)) தங்களது தலையை மூடிக்கொண்டு, ஒட்டகத்தை வேகமாகச் செலுத்துமாறுத் தூண்டினார்கள். மேலும், தங்களது தோழர்களிடம் (ரழி) கூறினார்கள்:

«لَا تَدْخُلُوا بُيُوتَ الْقَوْمِ الْمُعَذَّبِينَ إِلَّا أَنْ تَكُونُوا بَاكِينَ، فَإِنَّ لَمْ تَبْكُوا فَتَبَاكُوا خَشْيَةَ أَنْ يُصِيبَكُمْ مَا أَصَابَهُم»

(வேதனை செய்யப்பட்ட இந்த மக்களின் வசிப்பிடங்களில் நீங்கள் அழுதவர்களாக அன்றி நுழையாதீர்கள். நீங்கள் அழவில்லை என்றால், அவர்களுக்கு ஏற்பட்ட வேதனை உங்களுக்கும் ஏற்பட்டு விடுமோ என்ற அச்சத்தில் அழுவது போன்ற பாவனையையாவது ஏற்படுத்திக் கொள்ளுங்கள்.)

فَأَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ مُصْبِحِينَ

(ஆனால் ஸய்ஹா (பயங்கரச் சத்தம் - வேதனை) அதிகாலையில் அவர்களைப் பிடித்துக் கொண்டது.) அதாவது நான்காம் நாள் காலையில்.

فَمَآ أَغْنَى عَنْهُمْ مَّا كَانُواْ يَكْسِبُونَ

(மேலும் அவர்கள் சம்பாதித்துக் கொண்டிருந்தவை எவையும் அவர்களுக்குப் பயனளிக்கவில்லை.) அதாவது, அவர்கள் தங்களது பயிர்கள் மற்றும் கனிகளில் இருந்து பெற்ற நன்மைகளும், தங்களது தண்ணீர்ப் பங்கைக் குறைத்துவிடும் என்ற எண்ணத்தில் அந்தப் பெண் ஒட்டகத்தைக் கொன்றுவிட்டு, அதனுடன் பகிர்ந்து கொள்ள மறுத்த அந்தத் தண்ணீரும் - என எந்தச் செல்வமும், இறைவனின் கட்டளை வந்தபோது அவர்களைப் பாதுகாக்கவோ அல்லது அவர்களுக்கு உதவவோ இல்லை.

وَمَا خَلَقْنَا السَّمَـوَتِ وَالاٌّرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَآ إِلاَّ بِالْحَقِّ وَإِنَّ السَّاعَةَ لآتِيَةٌ فَاصْفَحِ الصَّفْحَ الْجَمِيلَ