அல்லாஹ் கூறுகிறான், நாம் லூத் (அலை) அவர்களையும் அவரது குடும்பத்தினரையும் காப்பாற்றினோம், ஏனெனில் அவரது குடும்பத்தார் மட்டுமே அவரை ஈமான் (விசுவாசம்) கொண்டிருந்தனர்.

அல்லாஹ் மற்றொரு ஆயத்தில் (வசனத்தில்) கூறினான்,

فَأَخْرَجْنَا مَن كَانَ فِيهَا مِنَ الْمُؤْمِنِينَ - فَمَا وَجَدْنَا فِيهَا غَيْرَ بَيْتٍ مِّنَ الْمُسْلِمِينَ

(அங்கிருந்த மூஃமின்களை (விசுவாசிகளை) நாம் வெளியேற்றினோம். ஆனால் லூத் (அலை) அவர்களது வீட்டாரைத் தவிர, முஸ்லிம்களின் வேறெந்த வீட்டையும் நாம் அங்கு காணவில்லை) 51: 35-36. அவரது குடும்பத்தாரில் அவருடைய மனைவி மட்டும் ஈமான் கொள்ளவில்லை; அவள் தன் மக்களின் மார்க்கத்திலேயே நீடித்திருந்தாள். அவள் லூத் (அலை) அவர்களுக்கு எதிராகத் தன் மக்களுடன் சதி செய்ததோடு, தம்மிடம் வரும் விருந்தினர்களைப் பற்றி அவர்களுக்குத் தெரிவிப்பதற்காக, அவர்கள் தங்களுக்குள் பேசி முடிவு செய்திருந்த சில அடையாளங்களைப் பயன்படுத்தித் தகவல் தெரிவித்து வந்தாள். இதனால்தான், லூத் (அலை) அவர்கள் தன் குடும்பத்தாருடன் இரவில் வெளியேறக் கட்டளையிடப்பட்டபோது, தன் மனைவியிடம் அது பற்றிக் கூற வேண்டாமென்றும், அவளைத் தன்னுடன் அழைத்துச் செல்ல வேண்டாமென்றும் அவருக்கு உத்தரவிடப்பட்டது. அவள் அவர்களைப் பின்தொடர்ந்து வந்ததாகவும், அவளுடைய மக்களுக்கு வேதனை இறங்கியபோது அவள் திரும்பிப் பார்த்ததால் அவர்களுக்கிருந்த அதே தண்டனையை அவளும் அனுபவித்தாள் என்றும் சிலர் கூறுகின்றனர். இருப்பினும், அவள் அந்த ஊரை விட்டு வெளியேறவில்லை என்றும், அவர்கள் புறப்படுவது பற்றி லூத் (அலை) அவர்கள் அவளிடம் கூறவில்லை என்பதுமே பொருத்தமாகத் தெரிகிறது. அல்லாஹ்வின் பின்வரும் கூற்றிலிருந்து தெளிவாகத் தெரிவது போல, அவள் தன் மக்களுடனேயே தங்கிவிட்டாள்:

إِلاَّ امْرَأَتَهُ كَانَتْ مِنَ الْغَـبِرِينَ

(அவரது மனைவியைத் தவிர; அவள் ஃகாபிரீன்களில் (பின்தங்கியவர்களில்) ஒருத்தியாக இருந்தாள்) அதாவது, அங்கேயே தங்கிவிட்டவர்களில் ஒருத்தி, அல்லது அழிக்கப்பட்டவர்களில் ஒருத்தி என்று இதற்குப் பொருளாகும்; இதுவே மிகவும் தெளிவான விளக்கமாகும். அல்லாஹ்வின் கூற்றான,

وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ مَّطَرًا

(மேலும் அவர்கள் மீது நாம் ஒரு மழையைப் பொழியச் செய்தோம்) என்பது அவனது மற்றொரு வசனத்தால் விளக்கப்படுகிறது:

وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهَا حِجَارَةً مِّن سِجِّيلٍ مَّنْضُودٍ

مُّسَوَّمَةً عِندَ رَبّكَ وَمَا هِى مِنَ الظَّـلِمِينَ بِبَعِيدٍ-

(மேலும், ஒன்றன்பின் ஒன்றாக நன்கு அடுக்கப்பட்ட, சுடப்பட்ட களிமண் கற்களை அவர்கள் மீது மழையாகப் பொழியச் செய்தோம். (அவை) உமது இறைவனிடமிருந்து அடையாளமிடப்பட்டவை; மேலும் அவை அநீதியாளர்களுக்கு வெகு தொலைவில் இல்லை.) 11:82-83. அல்லாஹ் இங்கே கூறினான்,

فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَـقِبَةُ الْمُجْرِمِينَ

(அக்குற்றவாளிகளின் முடிவு என்னவாயிற்று என்று பாரும்.)

இந்த வசனத்தின் பொருள்: 'முஹம்மதே (ஸல்)! அல்லாஹ்வுக்கு மாறுசெய்யவும், அவனது தூதர்களைப் பொய்யாக்கவும் துணிந்தவர்களின் முடிவு என்னவானது என்பதைப் பாரும்' என்பதாகும். இமாம் அஹ்மத், அபூ தாவூத், திர்மிதி, இப்னு மாஜா ஆகியோர் இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் வழியாகப் பதிவு செய்துள்ள ஒரு ஹதீஸில், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

«مَنْ وَجَدْتُمُوهُ يَعْمَلُ عَمَلَ قَوْمِ لُوطٍ فَاقْتُلُوا الْفَاعِلَ وَالْمَفْعُول بِه»

(லூத் (அலை) சமூகத்தாரின் செயலைச் செய்பவராக எவரையேனும் நீங்கள் கண்டால், அச்செயலைச் செய்தவனையும், யாருக்கு அது செய்யப்பட்டதோ அவனையும் கொன்றுவிடுங்கள்.)