فَيَنظُرُواْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ كَانُواْ أَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةً وَأَثَارُواْ الأَرْضَ وَعَمَرُوهَا أَكْثَرَ مِمَّا عَمَرُوهَا وَجَاءَتْهُمْ رُسُلُهُم بِالْبَيِّنَاتِ فَمَا كَانَ اللَّهُ لِيَظْلِمَهُمْ
(9. தொடர்ச்சி - தங்களுக்கு முன்னிருந்தவர்களின் முடிவு எவ்வாறு அமைந்தது என்பதை அவர்கள் பார்க்கட்டும். அவர்கள் இவர்களை விடவும் வலிமையில் சிறந்தவர்களாக இருந்தார்கள்; அவர்கள் பூமியைப் பண்படுத்தி, இவர்கள் அதை அபிவிருத்தி செய்ததை விட அதிகமாக அதை அவர்கள் அபிவிருத்தி செய்திருந்தார்கள். அவர்களிடம் அவர்களுடைய தூதர்கள் தெளிவான அத்தாட்சிகளுடன் வந்தார்கள். அல்லாஹ் அவர்களுக்கு அநீதி இழைப்பவனாக இருக்கவில்லை.) அதாவது, முஹம்மது (ஸல்) அவர்கள் எவர்களிடம் தூதராக அனுப்பப்பட்டார்களோ, அந்த உங்களை விட உங்களுக்கு முன் வாழ்ந்த கடந்த கால சமூகத்தினர் அதிக வலிமை மிக்கவர்களாக இருந்தனர்; அவர்களிடம் அதிக செல்வமும், அதிக பிள்ளைகளும் இருந்தன. அவர்களுக்கு வழங்கப்பட்டதில் பத்தில் ஒரு பங்கு கூட உங்களுக்கு வழங்கப்படவில்லை. நீங்கள் இவ்வுலகில் வாழ்வதை விட அவர்கள் நீண்ட காலம் வாழ்ந்தார்கள். அவர்கள் உங்களை விடவும் நாகரிகம் மிக்கவர்களாகவும், பூமியில் உங்களை விடவும் அதிக செழிப்புடன் வாழ்ந்தவர்களாகவும் இருந்தார்கள். இவையெல்லாம் இருந்தபோதிலும், அவர்கள் தங்களின் ஆடம்பர வாழ்க்கையை அனுபவித்துக் கொண்டிருந்த வேளையில், இறைத்தூதர்கள் அவர்களிடம் தெளிவான சான்றுகளுடன் வந்தபோது, அல்லாஹ் அவர்களின் பாவங்களுக்காக அவர்களைத் தண்டித்தான். அல்லாஹ்விடமிருந்து அவர்களைப் பாதுகாக்க எவரும் இருக்கவில்லை. அவர்களின் செல்வமும் பிள்ளைகளும் அல்லாஹ்வின் கோபத்திலிருந்து அவர்களைச் சிறிதளவும் காப்பாற்ற முடியவில்லை. அல்லாஹ் அவர்கள் மீது தன் தண்டனையை இறக்கியபோது, அவன் அவர்களுக்கு எவ்வித அநீதியும் இழைக்கவில்லை.

وَلَكِن كَانُواْ أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ
(9. தொடர்ச்சி - மாறாக, அவர்கள் தங்களுக்குத் தாங்களே அநீதி இழைத்துக் கொண்டார்கள்.) அல்லாஹ்வின் வசனங்களை அவர்கள் நிராகரித்து, கேலி செய்ததன் மூலம் தங்களுக்குத் தாங்களே அழிவைத் தேடிக்கொண்டார்கள். இவை அனைத்தும் அவர்களின் முந்தைய பாவங்களினாலும், அவர்கள் (இறைத்தூதர்களை) நிராகரித்ததனாலுமே நிகழ்ந்தன. அல்லாஹ் கூறுகிறான்: