இந்த ஹதீஸுக்கு மற்ற ஹதீஸ் நூல்களில் உள்ள ஹதீஸ்கள்

3392ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، قَالَ حَدَّثَنِي عُقَيْلٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، سَمِعْتُ عُرْوَةَ، قَالَ قَالَتْ عَائِشَةُ ـ رضى الله عنها فَرَجَعَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِلَى خَدِيجَةَ يَرْجُفُ فُؤَادُهُ، فَانْطَلَقَتْ بِهِ إِلَى وَرَقَةَ بْنِ نَوْفَلٍ، وَكَانَ رَجُلاً تَنَصَّرَ يَقْرَأُ الإِنْجِيلَ بِالْعَرَبِيَّةِ‏.‏ فَقَالَ وَرَقَةُ مَاذَا تَرَى فَأَخْبَرَهُ‏.‏ فَقَالَ وَرَقَةُ هَذَا النَّامُوسُ الَّذِي أَنْزَلَ اللَّهُ عَلَى مُوسَى، وَإِنْ أَدْرَكَنِي يَوْمُكَ أَنْصُرْكَ نَصْرًا مُؤَزَّرًا‏.‏ النَّامُوسُ صَاحِبُ السِّرِّ الَّذِي يُطْلِعُهُ بِمَا يَسْتُرُهُ عَنْ غَيْرِهِ‏.‏
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கதீஜா (ரழி) அவர்களிடம் திரும்பினார்கள். அப்போது அவர்களின் இதயம் (வேகமாகத்) துடித்துக்கொண்டிருந்தது. கதீஜா (ரழி) அவர்கள், நபி (ஸல்) அவர்களை வரக்கா பின் நவ்ஃபல் என்பவரிடம் அழைத்துச் சென்றார்கள். அவர் கிறிஸ்தவ மதத்தைத் தழுவியவராகவும், ‘இன்ஜீல்’ வேதத்தை அரபு மொழியில் வாசிப்பவராகவும் இருந்தார்.

வரக்கா, “நீர் என்ன காண்கிறீர்?” என்று கேட்டார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம் (விபரத்தைத்) தெரிவித்தார்கள். அப்போது வரக்கா, “அல்லாஹ், மூஸா (அலை) அவர்களிடம் இறக்கியருளிய ‘நாமூஸ்’ இவரே! (அதாவது, மூஸா (அலை) அவர்களுக்கு அருளப்பட்ட அதே வானவர் ஜிப்ரீல்) உங்களுடைய காலத்தில் நான் (உயிருடன்) இருந்தால், நிச்சயமாக நான் உங்களுக்குப் பலமான உதவி செய்வேன்” என்று கூறினார்.

(இங்கு குறிப்பிடப்படும்) நாமூஸ் என்பவர், பிறரிடமிருந்து மறைக்கப்படும் இரகசியத்தை அறிந்தவர் ஆவார்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
4953ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا يَحْيَى، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ مَرْوَانَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ أَبِي رِزْمَةَ، أَخْبَرَنَا أَبُو صَالِحٍ، سَلْمَوَيْهِ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ، عَنْ يُونُسَ بْنِ يَزِيدَ، قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ شِهَابٍ، أَنَّ عُرْوَةَ بْنَ الزُّبَيْرِ، أَخْبَرَهُ أَنَّ عَائِشَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ كَانَ أَوَّلُ مَا بُدِئَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الرُّؤْيَا الصَّادِقَةُ فِي النَّوْمِ، فَكَانَ لاَ يَرَى رُؤْيَا إِلاَّ جَاءَتْ مِثْلَ فَلَقِ الصُّبْحِ، ثُمَّ حُبِّبَ إِلَيْهِ الْخَلاَءُ فَكَانَ يَلْحَقُ بِغَارِ حِرَاءٍ فَيَتَحَنَّثُ فِيهِ ـ قَالَ وَالتَّحَنُّثُ التَّعَبُّدُ ـ اللَّيَالِيَ ذَوَاتِ الْعَدَدِ قَبْلَ أَنْ يَرْجِعَ إِلَى أَهْلِهِ، وَيَتَزَوَّدُ لِذَلِكَ، ثُمَّ يَرْجِعُ إِلَى خَدِيجَةَ فَيَتَزَوَّدُ بِمِثْلِهَا، حَتَّى فَجِئَهُ الْحَقُّ وَهْوَ فِي غَارِ حِرَاءٍ فَجَاءَهُ الْمَلَكُ فَقَالَ اقْرَأْ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَا أَنَا بِقَارِئٍ ‏"‏‏.‏ قَالَ ‏"‏ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجُهْدُ ثُمَّ أَرْسَلَنِي‏.‏ فَقَالَ اقْرَأْ‏.‏ قُلْتُ مَا أَنَا بِقَارِئٍ‏.‏ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي الثَّانِيِةَ حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجُهْدُ، ثُمَّ أَرْسَلَنِي‏.‏ فَقَالَ اقْرَأْ‏.‏ قُلْتُ مَا أَنَا بِقَارِئٍ‏.‏ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي الثَّالِثَةَ حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجُهْدُ ثُمَّ أَرْسَلَنِي‏.‏ فَقَالَ ‏{‏اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ * خَلَقَ الإِنْسَانَ مِنْ عَلَقٍ * اقْرَأْ وَرَبُّكَ الأَكْرَمُ * الَّذِي عَلَّمَ بِالْقَلَمِ‏}‏ ‏"‏‏.‏ الآيَاتِ إِلَى قَوْلِهِ ‏{‏عَلَّمَ الإِنْسَانَ مَا لَمْ يَعْلَمْ‏}‏ فَرَجَعَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم تَرْجُفُ بَوَادِرُهُ حَتَّى دَخَلَ عَلَى خَدِيجَةَ فَقَالَ ‏"‏ زَمِّلُونِي زَمِّلُونِي ‏"‏‏.‏ فَزَمَّلُوهُ حَتَّى ذَهَبَ عَنْهُ الرَّوْعُ قَالَ لِخَدِيجَةَ ‏"‏ أَىْ خَدِيجَةُ مَا لِي، لَقَدْ خَشِيتُ عَلَى نَفْسِي ‏"‏‏.‏ فَأَخْبَرَهَا الْخَبَرَ‏.‏ قَالَتْ خَدِيجَةُ كَلاَّ أَبْشِرْ، فَوَاللَّهِ لاَ يُخْزِيكَ اللَّهُ أَبَدًا، فَوَاللَّهِ إِنَّكَ لَتَصِلُ الرَّحِمَ، وَتَصْدُقُ الْحَدِيثَ، وَتَحْمِلُ الْكَلَّ، وَتَكْسِبُ الْمَعْدُومَ، وَتَقْرِي الضَّيْفَ، وَتُعِينُ عَلَى نَوَائِبِ الْحَقِّ‏.‏ فَانْطَلَقَتْ بِهِ خَدِيجَةُ حَتَّى أَتَتْ بِهِ وَرَقَةَ بْنَ نَوْفَلٍ وَهْوَ ابْنُ عَمِّ خَدِيجَةَ أَخِي أَبِيهَا، وَكَانَ امْرَأً تَنَصَّرَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ، وَكَانَ يَكْتُبُ الْكِتَابَ الْعَرَبِيَّ وَيَكْتُبُ مِنَ الإِنْجِيلِ بِالْعَرَبِيَّةِ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَكْتُبَ، وَكَانَ شَيْخًا كَبِيرًا قَدْ عَمِيَ فَقَالَتْ خَدِيجَةُ يَا ابْنَ عَمِّ اسْمَعْ مِنِ ابْنِ أَخِيكَ‏.‏ قَالَ وَرَقَةُ يَا ابْنَ أَخِي مَاذَا تَرَى فَأَخْبَرَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم خَبَرَ مَا رَأَى‏.‏ فَقَالَ وَرَقَةُ هَذَا النَّامُوسُ الَّذِي أُنْزِلَ عَلَى مُوسَى، لَيْتَنِي فِيهَا جَذَعًا، لَيْتَنِي أَكُونُ حَيًّا‏.‏ ذَكَرَ حَرْفًا‏.‏ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ أَوَمُخْرِجِيَّ هُمْ ‏"‏‏.‏ قَالَ وَرَقَةُ نَعَمْ لَمْ يَأْتِ رَجُلٌ بِمَا جِئْتَ بِهِ إِلاَّ أُوذِيَ، وَإِنْ يُدْرِكْنِي يَوْمُكَ حَيًّا أَنْصُرْكَ نَصْرًا مُؤَزَّرًا‏.‏ ثُمَّ لَمْ يَنْشَبْ وَرَقَةُ أَنْ تُوُفِّيَ، وَفَتَرَ الْوَحْىُ، فَتْرَةً حَتَّى حَزِنَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم‏.‏
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் துணைவியார் ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு (வஹீ எனும்) இறைச்செய்தி அருளப்படுவது, தூக்கத்தில் காணும் உண்மையான கனவுகளின் மூலமே துவங்கியது. அவர்கள் (கனவு) எதைக் கண்டாலும், அது விடியற்காலையின் வெளிச்சத்தைப் போன்று (தெளிவாகப்) பலிக்காமல் இருந்ததில்லை.

பிறகு தனிமை அவர்களுக்கு விருப்பமாக்கப்பட்டது. அவர்கள் 'ஹிரா' குகைக்குச் சென்று, தங்கள் குடும்பத்தாரிடம் திரும்புவதற்கு முன்பாகக் குறிப்பிட்ட இரவுகள் தங்கியிருந்து, அங்கு 'தஹன்னுத்' -அதாவது வணக்க வழிபாடுகளில்- ஈடுபடுவார்கள். அதற்காக உணவையும் எடுத்துச் செல்வார்கள். பிறகு (திரும்பி வந்து) கதீஜா (ரழி) அவர்களிடம் அதுபோன்றே (அடுத்த நாட்களுக்கான) உணவை எடுத்துச் செல்வார்கள்.

இறுதியில் அவர்கள் ஹிரா குகையில் இருந்தபோது, அவர்களிடம் 'சத்தியம்' (வஹீ) வந்தது. வானவர் அவர்களிடம் வந்து, "ஓதுவீராக" என்றார். அதற்கு இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "எனக்கு ஓதத் தெரியாதே" என்று பதிலளித்தார்கள்.

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அப்போது அந்த வானவர் என்னைப் பிடித்து, எனது சக்தி ஒடுங்கும் அளவுக்குக் கட்டியணைத்தார். பிறகு என்னைவிட்டு விட்டு, 'ஓதுவீராக' என்றார். அப்போதும் 'எனக்கு ஓதத் தெரியாதே' என்றேன். இரண்டாம் முறையும் என்னைப் பிடித்து, எனது சக்தி ஒடுங்கும் அளவுக்குக் கட்டியணைத்துவிட்டு, 'ஓதுவீராக' என்றார். அப்போதும் 'எனக்கு ஓதத் தெரியாதே' என்றேன். மூன்றாம் முறையும் என்னைப் பிடித்து, எனது சக்தி ஒடுங்கும் அளவுக்குக் கட்டியணைத்துவிட்டுப் பிறகு என்னை விடுவித்து (பின்வருமாறு) கூறினார்:

"இக்ரஃ பிஸ்மி ரப்பிகல்லதீ கலக். கலக்கல் இன்ஸான மின் அலக். இக்ரஃ வர்ப்புகல் அக்ரம். அல்லதீ அல்லம பில்கலம். அல்லமல் இன்ஸான மா லம் யஃலம்."

"(நபியே!) படைத்த உம் இறைவனின் பெயரால் ஓதுவீராக! அவன் மனிதனை 'அலக்' (கருவுற்ற சினைமுட்டை) என்பதிலிருந்து படைத்தான். ஓதுவீராக! உம் இறைவன் மாபெரும் கொடையாளி. அவனே எழுதுகோலைக் கொண்டு கற்றுக் கொடுத்தான். மனிதன் அறியாதவற்றையெல்லாம் அவனுக்குக் கற்றுக் கொடுத்தான்." (அல்குர்ஆன் 96:1-5)

பிறகு தோள் தசைகள் நடுங்கியவாறு, இந்த இறைச்செய்திகளுடன் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (வீட்டிற்குத்) திரும்பினார்கள். கதீஜா பின்த் குவைலித் (ரழி) அவர்களிடம் வந்து, "என்னைப் போர்த்துங்கள்! என்னைப் போர்த்துங்கள்!" என்றார்கள். அச்சம் தீரும் வரை அவர்களைப் போர்த்தினார்கள்.

பிறகு கதீஜா (ரழி) அவர்களிடம் நடந்ததைத் தெரிவித்துவிட்டு, "எனது உயிருக்கே ஆபத்து நேர்ந்து விடுமோ என நான் அஞ்சுகிறேன்" என்று கூறினார்கள்.

அதற்குக் கதீஜா (ரழி), "அப்படியில்லை; நற்செய்தியையே பெறுங்கள்! அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! அல்லாஹ் உங்களை ஒருபோதும் கைவிடமாட்டான்; தாங்கள் உறவுகளைப் பேணி நடக்கிறீர்கள்; உண்மையைச் சொல்கிறீர்கள்; (சிரமப்படுவோரின்) சுமைகளைச் சுமக்கிறீர்கள்; வறியவர்களுக்கு (உழைத்து) ஈட்டிக் கொடுக்கிறீர்கள்; விருந்தினர்களை உபசரிக்கிறீர்கள்; சத்திய சோதனைகளில் (பாதிக்கப்பட்டோருக்கு) உதவுகிறீர்கள்" என்று கூறினார்கள்.

பிறகு கதீஜா (ரழி) அவர்கள், நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களைத் தம் தந்தையின் சகோதரர் மகனான வரக்கா இப்னு நவ்ஃபல் என்பவரிடம் அழைத்துச் சென்றார். அவர் அறியாமைக்காலத்தில் கிறித்தவ மதத்தைத் தழுவியவராக இருந்தார். அவர் அரபு மொழியில் எழுதத் தெரிந்தவர்; 'இன்ஜீல்' வேதத்திலிருந்து அல்லாஹ் நாடியவற்றை அரபு மொழியில் எழுதுபவர். அப்போது அவர் கண்பார்வை இழந்த முதியவராக இருந்தார்.

கதீஜா (ரழி) அவரிடம், "என் பெரிய தந்தையின் மகனே! உங்கள் சகோதரர் மகனிடம் (நடந்ததைக்) கேளுங்கள்" என்றார். வரக்கா அவரிடம், "என் சகோதரர் மகனே! நீர் காண்பது என்ன?" என்று கேட்டார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தாம் கண்ட செய்திகளை அவரிடம் தெரிவித்தார்கள்.

அதற்கு வரக்கா, "மூஸா (அலை) அவர்களிடம் அல்லாஹ் அனுப்பிய அதே 'நாமூஸ்' (இரகசியங்களைக் காக்கும் வானவர்) இவரேதான்! இதில் (உமது பணிக்காலத்தில்) நான் இளைஞனாக இருந்திருக்கக் கூடாதா! நான் உயிருடன் இருக்க வேண்டுமே!" என்று ஆதங்கப்பட்டார். (ஒரு வார்த்தை கூறினார்.)

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அவர்கள் என்னை வெளியேற்றுவார்களா?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு வரக்கா, "ஆம்; நீர் கொண்டு வந்துள்ளதைப் போன்று கொண்டு வந்த எந்த மனிதரும் (மக்களால்) பகைத்துக்கொள்ளப்படாமல் இருந்ததில்லை. உமது (ஊழியம் துவங்கும்) அந்த நாளை நான் அடைந்தால், உமக்கு நான் வலிமையான உதவி செய்வேன்" என்றார்.

சிறிது காலத்திலேயே வரக்கா இறந்துவிட்டார். வஹீ வருவதும் சிறிது காலம் நின்றது. இதனால் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கவலையுற்றார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
4955ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا ابْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، أَنَّ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ أَوَّلُ مَا بُدِئَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الرُّؤْيَا الصَّالِحَةُ فَجَاءَهُ الْمَلَكُ فَقَالَ ‏{‏اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ * خَلَقَ الإِنْسَانَ مِنْ عَلَقٍ * اقْرَأْ وَرَبُّكَ الأَكْرَمُ‏}‏
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு (இறைச்செய்தி அருளப்படுவதற்கு) முதலில் ஆரம்பிக்கப்பட்டது நற்கனவுகள் ஆகும். பின்னர் வானவர் அவர்களிடம் வந்து, “இக்ரஃ பிஸ்மி ரப்பிகல்லதீ கலக். கலக்கல் இன்ஸான மின் அலக். இக்ரஃ வரப்புகல் அக்ரம்” (படைத்த உமது இறைவனின் பெயரால் ஓதுவீராக! அவன் மனிதனை இரத்தக்கட்டியிலிருந்து படைத்தான். ஓதுவீராக! உமது இறைவன் மாபெரும் கொடையாளி) என்று கூறினார்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
4956ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، ح وَقَالَ اللَّيْثُ حَدَّثَنِي عُقَيْلٌ، قَالَ مُحَمَّدُ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها‏.‏ أَوَّلُ مَا بُدِئَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الرُّؤْيَا الصَّادِقَةُ جَاءَهُ الْمَلَكُ فَقَالَ ‏{‏اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ * خَلَقَ الإِنْسَانَ مِنْ عَلَقٍ * اقْرَأْ وَرَبُّكَ الأَكْرَمُ * الَّذِي عَلَّمَ بِالْقَلَمِ‏}‏
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு (இறைச்செய்தி அருளப்பட்டதன்) ஆரம்பம் உண்மையான கனவுகளின் வடிவில் இருந்தது. (பின்னர்) வானவர் (ஜிப்ரீல்) அவர்களிடம் வந்து, "{(நபியே!) படைத்த உம்முடைய இறைவனின் திருப்பெயரால் ஓதுவீராக! அவன் மனிதனை இரத்தக்கட்டியிலிருந்து படைத்தான். ஓதுவீராக! உம்முடைய இறைவன் மாபெரும் கொடையாளி; அவன் எழுதுகோலைக் கொண்டு கற்றுக் கொடுத்தான்}" என்று கூறினார்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
6982ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ،‏.‏ وَحَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ، قَالَ الزُّهْرِيُّ فَأَخْبَرَنِي عُرْوَةُ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّهَا قَالَتْ أَوَّلُ مَا بُدِئَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنَ الْوَحْىِ الرُّؤْيَا الصَّادِقَةُ فِي النَّوْمِ، فَكَانَ لاَ يَرَى رُؤْيَا إِلاَّ جَاءَتْ مِثْلَ فَلَقِ الصُّبْحِ، فَكَانَ يَأْتِي حِرَاءً فَيَتَحَنَّثُ فِيهِ ـ وَهْوَ التَّعَبُّدُ ـ اللَّيَالِيَ ذَوَاتِ الْعَدَدِ، وَيَتَزَوَّدُ لِذَلِكَ ثُمَّ يَرْجِعُ إِلَى خَدِيجَةَ فَتُزَوِّدُهُ لِمِثْلِهَا، حَتَّى فَجِئَهُ الْحَقُّ وَهْوَ فِي غَارِ حِرَاءٍ فَجَاءَهُ الْمَلَكُ فِيهِ فَقَالَ اقْرَأْ‏.‏ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ فَقُلْتُ مَا أَنَا بِقَارِئٍ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي‏.‏ فَقَالَ اقْرَأْ‏.‏ فَقُلْتُ مَا أَنَا بِقَارِئٍ‏.‏ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي الثَّانِيَةَ حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدَ، ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ اقْرَأْ‏.‏ فَقُلْتُ مَا أَنَا بِقَارِئٍ‏.‏ فَغَطَّنِي الثَّالِثَةَ حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدُ، ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ ‏"‏‏.‏ حَتَّى بَلَغَ ‏{‏مَا لَمْ يَعْلَمْ‏}‏ فَرَجَعَ بِهَا تَرْجُفُ بَوَادِرُهُ حَتَّى دَخَلَ عَلَى خَدِيجَةَ فَقَالَ ‏"‏ زَمِّلُونِي زَمِّلُونِي ‏"‏‏.‏ فَزَمَّلُوهُ حَتَّى ذَهَبَ عَنْهُ الرَّوْعُ فَقَالَ ‏"‏ يَا خَدِيجَةُ مَا لِي ‏"‏‏.‏ وَأَخْبَرَهَا الْخَبَرَ وَقَالَ ‏"‏ قَدْ خَشِيتُ عَلَى نَفْسِي ‏"‏‏.‏ فَقَالَتْ لَهُ كَلاَّ أَبْشِرْ، فَوَاللَّهِ لاَ يُخْزِيكَ اللَّهُ أَبَدًا، إِنَّكَ لَتَصِلُ الرَّحِمَ، وَتَصْدُقُ الْحَدِيثَ، وَتَحْمِلُ الْكَلَّ، وَتَقْرِي الضَّيْفَ، وَتُعِينُ عَلَى نَوَائِبِ الْحَقِّ‏.‏ ثُمَّ انْطَلَقَتْ بِهِ خَدِيجَةُ حَتَّى أَتَتْ بِهِ وَرَقَةَ بْنَ نَوْفَلِ بْنِ أَسَدِ بْنِ عَبْدِ الْعُزَّى بْنِ قُصَىٍّ ـ وَهْوَ ابْنُ عَمِّ خَدِيجَةَ أَخُو أَبِيهَا، وَكَانَ امْرَأً تَنَصَّرَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ، وَكَانَ يَكْتُبُ الْكِتَابَ الْعَرَبِيَّ فَيَكْتُبُ بِالْعَرَبِيَّةِ مِنَ الإِنْجِيلِ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَكْتُبَ، وَكَانَ شَيْخًا كَبِيرًا قَدْ عَمِيَ ـ فَقَالَتْ لَهُ خَدِيجَةُ أَىِ ابْنَ عَمِّ اسْمَعْ مِنِ ابْنِ أَخِيكَ‏.‏ فَقَالَ وَرَقَةُ ابْنَ أَخِي مَاذَا تَرَى فَأَخْبَرَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مَا رَأَى فَقَالَ وَرَقَةُ هَذَا النَّامُوسُ الَّذِي أُنْزِلَ عَلَى مُوسَى، يَا لَيْتَنِي فِيهَا جَذَعًا أَكُونُ حَيًّا، حِينَ يُخْرِجُكَ قَوْمُكَ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ أَوَمُخْرِجِيَّ هُمْ ‏"‏‏.‏ فَقَالَ وَرَقَةُ نَعَمْ، لَمْ يَأْتِ رَجُلٌ قَطُّ بِمَا جِئْتَ بِهِ إِلاَّ عُودِيَ، وَإِنْ يُدْرِكْنِي يَوْمُكَ أَنْصُرْكَ نَصْرًا مُؤَزَّرًا‏.‏ ثُمَّ لَمْ يَنْشَبْ وَرَقَةُ أَنْ تُوُفِّيَ، وَفَتَرَ الْوَحْىُ فَتْرَةً حَتَّى حَزِنَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِيمَا بَلَغَنَا حُزْنًا غَدَا مِنْهُ مِرَارًا كَىْ يَتَرَدَّى مِنْ رُءُوسِ شَوَاهِقِ الْجِبَالِ، فَكُلَّمَا أَوْفَى بِذِرْوَةِ جَبَلٍ لِكَىْ يُلْقِيَ مِنْهُ نَفْسَهُ، تَبَدَّى لَهُ جِبْرِيلُ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ إِنَّكَ رَسُولُ اللَّهِ حَقًّا‏.‏ فَيَسْكُنُ لِذَلِكَ جَأْشُهُ وَتَقِرُّ نَفْسُهُ فَيَرْجِعُ، فَإِذَا طَالَتْ عَلَيْهِ فَتْرَةُ الْوَحْىِ غَدَا لِمِثْلِ ذَلِكَ، فَإِذَا أَوْفَى بِذِرْوَةِ جَبَلٍ تَبَدَّى لَهُ جِبْرِيلُ فَقَالَ لَهُ مِثْلَ ذَلِكَ‏.‏ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ ‏{‏فَالِقُ الإِصْبَاحِ‏}‏ ضَوْءُ الشَّمْسِ بِالنَّهَارِ، وَضَوْءُ الْقَمَرِ بِاللَّيْلِ‏.‏
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு (வஹீ எனும்) இறைச்செய்தியின் ஆரம்பம், உறக்கத்தில் காணும் உண்மையான கனவுகளாகவே அமைந்தன. அவர்கள் எந்தக் கனவைக் கண்டாலும் அது விடியற்காலையைப் போன்று (தெளிவாகப்) பலிதமாகும். பின்னர் தனிமை அவர்கள் மீது விருப்பமாக்கப்பட்டது. அவர்கள் 'ஹிரா' குகைக்குச் சென்று, பல இரவுகள் அங்கே தஹன்னுத் (வணக்கம்) புரிவார்கள். அதற்காக (உணவு) முன்னேற்பாடுகளைச் செய்து கொள்வார்கள். பின்னர் (தம் மனைவி) கதீஜா (ரழி) அவர்களிடம் திரும்பி வந்து, அதேபோன்று (அடுத்த முறை செல்வதற்கும்) ஏற்பாடுகளைச் செய்து கொள்வார்கள்.

அவர்கள் ஹிரா குகையில் இருந்தபோது அவர்களிடம் சத்தியம் (வஹீ) வந்தது. வானவர் அவர்களிடம் வந்து, "ஓதுவீராக" என்றார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "நான் ஓதத் தெரிந்தவன் அல்லன்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அவர் என்னைப் பிடித்து, என்னால் தாங்க முடியாத அளவு இருக்கும் வரை இறுகக் கட்டித் தழுவினார். பிறகு என்னை விட்டுவிட்டு 'ஓதுவீராக' என்றார். நான் 'ஓதத் தெரிந்தவன் அல்லன்' என்றேன். இரண்டாம் முறையும் அவர் என்னைப் பிடித்து, என்னால் தாங்க முடியாத அளவு இருக்கும் வரை இறுகக் கட்டித் தழுவினார். பிறகு என்னை விட்டுவிட்டு 'ஓதுவீராக' என்றார். நான் 'ஓதத் தெரிந்தவன் அல்லன்' என்றேன். மூன்றாம் முறையும் அவர் என்னைப் பிடித்து, என்னால் தாங்க முடியாத அளவு இருக்கும் வரை இறுகக் கட்டித் தழுவினார். பிறகு என்னை விட்டுவிட்டு,

'படைத்த உம் இறைவனின் பெயரால் ஓதுவீராக! அவன் மனிதனை 'அலக்' (கருக்கட்டி)யிலிருந்து படைத்தான். ஓதுவீராக! உம் இறைவன் மாபெரும் கொடையாளி.. அவன் (மனிதனுக்கு) அறியாதவற்றையெல்லாம் கற்றுக் கொடுத்தான்' (திருக்குர்ஆன் 96:1-5)

என்று கூறினார்."

பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இறைச்செய்தியுடன் திரும்பினார்கள். (பயத்தால்) அவர்களின் தோள் சதைகள் துடித்தன. அவர்கள் கதீஜா (ரழி) அவர்களிடம் வந்து, "என்னைப் போர்த்துங்கள்! என்னைப் போர்த்துங்கள்!" என்றார்கள். அவர்களின் நடுக்கம் நீங்கும் வரை அவரைப் போர்த்தினார்கள். பிறகு அவர்கள் கதீஜா (ரழி) அவர்களிடம், "கதீஜா! எனக்கு என்ன நேர்ந்தது?" என்று கேட்டு, நடந்த செய்தியைத் தெரிவித்து, "நான் என் உயிருக்கே ஆபத்து ஏற்பட்டு விடுமோ என அஞ்சுகிறேன்" என்று கூறினார்கள்.

அதற்குக் கதீஜா (ரழி) அவர்கள், "அப்படியில்லை! (பயப்படாதீர்கள்). நற்செய்தியையே எதிர்பருங்கள். அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! அல்லாஹ் உங்களை ஒருபோதும் கைவிடமாட்டான். தாங்கள் உறவுகளைப் பேணுகிறீர்கள்; உண்மையே பேசுகிறீர்கள்; (சிரமப்படுவோரின்) பாரத்தைச் சுமக்கிறீர்கள்; வறியவர்களுக்கு உதவுகிறீர்கள்; விருந்தினரை உபசரிக்கிறீர்கள்; சோதனைகளில் (மக்களுக்கு) உதவுகிறீர்கள்" என்று கூறினார்கள்.

பிறகு கதீஜா (ரழி) அவர்கள், நபி (ஸல்) அவர்களை வரகா இப்னு நவ்ஃபல் இப்னு அஸத் இப்னு அப்துல் உஸ்ஸா இப்னு குஸை என்பவரிடம் அழைத்துச் சென்றார்கள். அவர் கதீஜாவின் தந்தையுடைய சகோதரர் (பெரியப்பா) மகன் ஆவார். அவர் அறியாமைக் காலத்தில் கிறிஸ்தவ மதத்தைத் தழுவியவராகவும், அரபு மொழியில் எழுதத் தெரிந்தவராகவும் இருந்தார். அவர் இன்ஜீல் வேதத்திலிருந்து அல்லாஹ் நாடியதை அரபு மொழியில் எழுதுபவராக இருந்தார். அவர் கண்பார்வை இழந்த முதியவராக இருந்தார்.

அவரிடம் கதீஜா (ரழி), "என் தந்தையின் சகோதரர் மகனே! உங்கள் சகோதரர் மகன் கூறுவதைக் கேளுங்கள்" என்றார். வரகா அவரிடம், "என் சகோதரர் மகனே! நீர் என்ன காண்கிறீர்?" என்று கேட்டார். நபி (ஸல்) அவர்கள் தாம் கண்ட செய்தியைத் தெரிவித்தார்கள்.

அப்போது வரகா, "மூஸா (அலை) அவர்களிடம் அல்லாஹ் அனுப்பிய அதே 'நாமஸ்' (ஜிப்ரீல் எனும் வானவர்) தான் இவர். உமது சமுதாயத்தினர் உம்மை (ஊரைவிட்டு) வெளியேற்றும் போது நான் உயிருடனும் வாலிபராகவும் இருக்க வேண்டுமே!" என்று கூறினார். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அவர்கள் என்னை வெளியேற்றுவார்களா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு வரகா, "ஆம். நீர் கொண்டு வந்ததைப் போன்று கொண்டு வந்த எவரும் பகைக்கப்படாமல் இருந்ததில்லை. உமது (சமுதாயத்தினரின் எதிர்ப்பை எதிர்கொள்ளும்) காலத்தை நான் அடைந்தால், உமக்கு நான் வலுவான உதவி செய்வேன்" என்று கூறினார்.

பிறகு வரகா விரைவிலேயே இறந்துவிட்டார். வஹீ வருவது சிறிது காலம் தடைபட்டது. இதனால் நபி (ஸல்) அவர்கள் கவலையுற்றார்கள். நமக்கு எட்டிய செய்தியின்படி, அவர்கள் கவலையின் காரணமாகப் பலமுறை மலை உச்சிகளிலிருந்து கீழே விழுந்து விடச் சென்றார்கள் (அதிக கவலையால் தற்கொலை எண்ணத்துடன்). அவர்கள் மலையுச்சியிலிருந்து கீழே விழச் செல்லும் போதெல்லாம் அவர்களுக்கு ஜிப்ரீல் தோன்றி, "முஹம்மதே! நிச்சயமாக நீர் அல்லாஹ்வின் உண்மையான தூதர் தான்" என்று கூறுவார். இதனால் அவர்களின் மனம் அமைதியுற்று, அவர்களின் பதற்றம் தணியும். உடனே அவர்கள் திரும்பி விடுவார்கள். வஹீ வருவது நீண்ட காலத்திற்குத் தடைபட்டால், மீண்டும் அதுபோன்று செய்வார்கள். அவர்கள் மலை உச்சிக்குச் செல்லும் போது அவர்களுக்கு ஜிப்ரீல் தோன்றி, முன்பு கூறியது போன்றே கூறுவார்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் (திருக்குர்ஆன் 6:96 வசனத்தில் உள்ள) 'ஃபாலிக்குல் இஸ் பாஹ்' (விடியலைப் பிளப்பவன்) என்பதற்கு, பகலில் சூரியனின் ஒளி என்றும் இரவில் நிலவின் ஒளி என்றும் விளக்கம் அளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
403ஸஹீஹ் முஸ்லிம்
حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ سَرْحٍ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ حَدَّثَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، أَنَّ عَائِشَةَ، زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَخْبَرَتْهُ أَنَّهَا قَالَتْ كَانَ أَوَّلُ مَا بُدِئَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنَ الْوَحْىِ الرُّؤْيَا الصَّادِقَةَ فِي النَّوْمِ فَكَانَ لاَ يَرَى رُؤْيَا إِلاَّ جَاءَتْ مِثْلَ فَلَقِ الصُّبْحِ ثُمَّ حُبِّبَ إِلَيْهِ الْخَلاَءُ فَكَانَ يَخْلُو بِغَارِ حِرَاءٍ يَتَحَنَّثُ فِيهِ - وَهُوَ التَّعَبُّدُ - اللَّيَالِيَ أُولاَتِ الْعَدَدِ قَبْلَ أَنْ يَرْجِعَ إِلَى أَهْلِهِ وَيَتَزَوَّدُ لِذَلِكَ ثُمَّ يَرْجِعُ إِلَى خَدِيجَةَ فَيَتَزَوَّدُ لِمِثْلِهَا حَتَّى فَجِئَهُ الْحَقُّ وَهُوَ فِي غَارِ حِرَاءٍ فَجَاءَهُ الْمَلَكُ فَقَالَ اقْرَأْ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ مَا أَنَا بِقَارِئٍ - قَالَ - فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ اقْرَأْ ‏.‏ قَالَ قُلْتُ مَا أَنَا بِقَارِئٍ - قَالَ - فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي الثَّانِيَةَ حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ اقْرَأْ ‏.‏ فَقُلْتُ مَا أَنَا بِقَارِئٍ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي الثَّالِثَةَ حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي ‏.‏ فَقَالَ ‏{‏ اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ * خَلَقَ الإِنْسَانَ مِنْ عَلَقٍ * اقْرَأْ وَرَبُّكَ الأَكْرَمُ * الَّذِي عَلَّمَ بِالْقَلَمِ * عَلَّمَ الإِنْسَانَ مَا لَمْ يَعْلَمْ‏}‏ ‏"‏ ‏.‏ فَرَجَعَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم تَرْجُفُ بَوَادِرُهُ حَتَّى دَخَلَ عَلَى خَدِيجَةَ فَقَالَ ‏"‏ زَمِّلُونِي زَمِّلُونِي ‏"‏ ‏.‏ فَزَمَّلُوهُ حَتَّى ذَهَبَ عَنْهُ الرَّوْعُ ثُمَّ قَالَ لِخَدِيجَةَ ‏"‏ أَىْ خَدِيجَةُ مَا لِي ‏"‏ ‏.‏ وَأَخْبَرَهَا الْخَبَرَ قَالَ ‏"‏ لَقَدْ خَشِيتُ عَلَى نَفْسِي ‏"‏ ‏.‏ قَالَتْ لَهُ خَدِيجَةُ كَلاَّ أَبْشِرْ فَوَاللَّهِ لاَ يُخْزِيكَ اللَّهُ أَبَدًا وَاللَّهِ إِنَّكَ لَتَصِلُ الرَّحِمَ وَتَصْدُقُ الْحَدِيثَ وَتَحْمِلُ الْكَلَّ وَتَكْسِبُ الْمَعْدُومَ وَتَقْرِي الضَّيْفَ وَتُعِينُ عَلَى نَوَائِبِ الْحَقِّ ‏.‏ فَانْطَلَقَتْ بِهِ خَدِيجَةُ حَتَّى أَتَتْ بِهِ وَرَقَةَ بْنَ نَوْفَلِ بْنِ أَسَدِ بْنِ عَبْدِ الْعُزَّى وَهُوَ ابْنُ عَمِّ خَدِيجَةَ أَخِي أَبِيهَا وَكَانَ امْرَأً تَنَصَّرَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ وَكَانَ يَكْتُبُ الْكِتَابَ الْعَرَبِيَّ وَيَكْتُبُ مِنَ الإِنْجِيلِ بِالْعَرَبِيَّةِ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَكْتُبَ وَكَانَ شَيْخًا كَبِيرًا قَدْ عَمِيَ ‏.‏ فَقَالَتْ لَهُ خَدِيجَةُ أَىْ عَمِّ اسْمَعْ مِنِ ابْنِ أَخِيكَ ‏.‏ قَالَ وَرَقَةُ بْنُ نَوْفَلٍ يَا ابْنَ أَخِي مَاذَا تَرَى فَأَخْبَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَبَرَ مَا رَآهُ فَقَالَ لَهُ وَرَقَةُ هَذَا النَّامُوسُ الَّذِي أُنْزِلَ عَلَى مُوسَى صلى الله عليه وسلم يَا لَيْتَنِي فِيهَا جَذَعًا يَا لَيْتَنِي أَكُونُ حَيًّا حِينَ يُخْرِجُكَ قَوْمُكَ ‏.‏ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ أَوَمُخْرِجِيَّ هُمْ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ وَرَقَةُ نَعَمْ لَمْ يَأْتِ رَجُلٌ قَطُّ بِمَا جِئْتَ بِهِ إِلاَّ عُودِيَ وَإِنْ يُدْرِكْنِي يَوْمُكَ أَنْصُرْكَ نَصْرًا مُؤَزَّرًا ‏"‏ ‏.‏
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் மனைவியான ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு வஹீ (இறைச்செய்தி) முதன்முதலில் ஆரம்பிக்கப்பட்டது தூக்கத்தில் கண்ட உண்மையான கனவாகும் ('அர்-ருஃயா அஸ்-ஸாதிகா'). அவர்கள் (ஸல்) எந்தக் கனவைக் கண்டாலும் அது அதிகாலையின் பிரகாசமான வெளிச்சத்தைப் போல் (தெளிவாக) வந்தது. அதன்பிறகு, தனிமை அவர்களுக்கு (ஸல்) பிரியமானதாக ஆனது. அவர்கள் (ஸல்) ஹிரா குகையில் தங்களைத் தனிமைப்படுத்திக் கொண்டார்கள். அவர்கள் (ஸல்) தங்கள் குடும்பத்தினரிடம் திரும்புவதற்கு முன்னால், பல இரவுகள் அங்கே தங்கியிருந்து 'தஹன்னூத்' (தியானம் மற்றும் வணக்கம்) செய்வார்கள். இதற்காக அவர்கள் உணவுப் பொருட்களைத் தங்களுடன் எடுத்துச் செல்வார்கள். பின்னர் அவர்கள் (ஸல்) கதீஜா (ரழி) அவர்களிடம் திரும்பி வந்து, அதே போன்று (அடுத்த பல நாட்களுக்குத் தேவையான) உணவுப் பொருட்களை எடுத்துக்கொண்டு செல்வார்கள். அவர்கள் (ஸல்) ஹிரா குகையில் இருந்தபோது சத்தியம் (வஹீ) அவர்களிடம் வரும் வரை இந்நிலை தொடர்ந்தது.

வானவர் (ஜிப்ரீல்) அவர்களிடம் (ஸல்) வந்து, "ஓதுவீராக" என்றார். அதற்கு அவர்கள் (ஸல்), "எனக்கு ஓதத் தெரியாது (மா அன பி-காரி)" என்று பதிலளித்தார்கள்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அவர் என்னைப் பிடித்து, என்னால் தாங்க முடியாத அளவு என்னை இருக்கி அணைத்தார்; அதன்பிறகு அவர் என்னை விட்டுவிட்டு, 'ஓதுவீராக' என்றார். நான், 'எனக்கு ஓதத் தெரியாது' என்று கூறினேன். பின்னர் அவர் மீண்டும் என்னைப் பிடித்து இரண்டாவது முறையாக என்னால் தாங்க முடியாத அளவு என்னை இருக்கி அணைத்தார்; பின்னர் என்னை விட்டுவிட்டு, 'ஓதுவீராக' என்றார். அதற்கு நான், 'எனக்கு ஓதத் தெரியாது' என்று பதிலளித்தேன். அவர் என்னைப் பிடித்து மூன்றாவது முறையாக என்னால் தாங்க முடியாத அளவு என்னை இருக்கி அணைத்தார்; பின்னர் என்னை விட்டுவிட்டு பின்வருமாறு கூறினார்:

'இக்ரஃ பிஸ்மி ரப்பி(க்)கல்லதீ ஃகலக். ஃகலக்ல் இன்ஸான மின் அலக். இக்ரஃ வரப்புகல் அக்ரம். அல்லதீ அல்லம பில்கலம். அல்லமல் இன்ஸான மா லம் யஃலம்.'

'படைத்த உமது இறைவனின் திருப்பெயரால் ஓதுவீராக! மனிதனை இரத்தக் கட்டியிலிருந்து அவன் படைத்தான். ஓதுவீராக! மேலும் உமது இறைவன் மாபெரும் கொடையாளி. அவனே எழுதுகோலைக் கொண்டு கற்றுக் கொடுத்தான். மனிதனுக்கு அவன் அறியாதவற்றைக் கற்றுக் கொடுத்தான்.' (அல்குர்ஆன் 96: 1-5)"

பின்னர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இந்த வசனங்களுடன் திரும்பினார்கள்; அவர்களின் தோள்பட்டை தசைகள் (அச்சத்தால்) நடுங்கிக் கொண்டிருந்தன. அவர்கள் (ஸல்) கதீஜா (ரழி) அவர்களிடம் சென்று, "என்னைப் போர்த்துங்கள், என்னைப் போர்த்துங்கள்!" (ஸம்மிலூனீ, ஸம்மிலூனீ) என்று கூறினார்கள். அச்சம் அவர்களை (ஸல்) விட்டு நீங்கும் வரை அவர்கள் அவரைப் போர்த்தினார்கள். பின்னர் அவர்கள் (ஸல்) கதீஜா (ரழி) அவர்களிடம், "ஓ கதீஜா! எனக்கு என்ன நேர்ந்தது?" என்று கேட்டு, நடந்ததை அவர்களுக்கு அறிவித்துவிட்டு, "நான் என் உயிருக்காக அஞ்சுகிறேன்" என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு கதீஜா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அவ்வாறு கூறாதீர்கள்! நற்செய்தி பெறுங்கள். அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக, அவன் (அல்லாஹ்) உங்களை ஒருபோதும் இழிவுபடுத்தமாட்டான். அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, நீங்கள் உறவுகளைப் பேணுகிறீர்கள், உண்மையே பேசுகிறீர்கள், (பிறருடைய) சுமைகளைத் தாங்குகிறீர்கள், இல்லாதவர்களுக்கு ஈட்டிக் கொடுக்கிறீர்கள், விருந்தினர்களை உபசரிக்கிறீர்கள், மேலும் சோதனையான கட்டங்களில் (பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு) உதவுகிறீர்கள்."

பின்னர் கதீஜா (ரழி) அவர்கள் நபியை (ஸல்) வரக்கா இப்னு நவ்ஃபல் இப்னு அஸத் இப்னு அப்துல் உஸ்ஸாவிடம் அழைத்துச் சென்றார்கள். அவர் கதீஜா (ரழி) அவர்களின் தந்தையின் சகோதரர் (பெரியப்பா) மகன் ஆவார். அவர் அறியாமைக் காலத்தில் (இஸ்லாத்திற்கு முன்பு) கிறிஸ்தவ மதத்தைத் தழுவிய மனிதராக இருந்தார். அவர் அரபு மொழியில் எழுதத் தெரிந்தவர்; எனவே, அல்லாஹ் நாடிய அளவுக்கு அவர் இன்ஜீலை அரபு மொழியில் எழுதக்கூடியவராக இருந்தார். அவர் மிகவும் வயதானவராகவும் பார்வையற்றவராகவும் ஆகிவிட்டிருந்தார்.

கதீஜா (ரழி) அவரிடம், "ஓ என் சிறிய தந்தையே! உங்கள் சகோதரர் மகனிடம் கேளுங்கள்" என்று கூறினார்கள். வரக்கா இப்னு நவ்ஃபல், "ஓ என் சகோதரர் மகனே! நீங்கள் என்ன கண்டீர்கள்?" என்று கேட்டார். பின்னர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தாங்கள் கண்ட செய்தியை அவருக்கு அறிவித்தார்கள்.

அப்போது வரக்கா அவரிடம் கூறினார்: "மூஸா (அலை) அவர்களிடம் அல்லாஹ் இறக்கி வைத்த அதே 'நாமூஸ்' (இரகசியத்தைப் பாதுகாக்கும் வானவர் ஜிப்ரீல்) இவரே. (உங்கள் சமுதாயத்தினர் உங்களை வெளியேற்றும்) அந்த நேரத்தில் நான் ஒரு இளைஞனாக இருந்திருக்கக் கூடாதா! உங்கள் சமூகத்தார் உங்களை வெளியேற்றும் போது நான் உயிருடன் இருக்கக் கூடாதா!"

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அவர்கள் என்னை வெளியேற்றுவார்களா?" என்று கேட்டார்கள். வரக்கா கூறினார்: "ஆம். நீங்கள் கொண்டு வந்ததைப் போன்ற ஒன்றை (சத்தியத்தை) கொண்டு வந்த எந்த மனிதரும் பகைக்கப்படாமல் இருந்ததில்லை. உங்களது (நுபுவ்வத்) காலம் எனக்குக் கிடைத்தால், நான் உங்களுக்குப் பலமான உதவி செய்வேன்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
404ஸஹீஹ் முஸ்லிம்
وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، قَالَ قَالَ الزُّهْرِيُّ وَأَخْبَرَنِي عُرْوَةُ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهَا قَالَتْ أَوَّلُ مَا بُدِئَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنَ الْوَحْىِ ‏.‏ وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمِثْلِ حَدِيثِ يُونُسَ ‏.‏ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ فَوَاللَّهِ لاَ يُحْزِنُكَ اللَّهُ أَبَدًا ‏.‏ وَقَالَ قَالَتْ خَدِيجَةُ أَىِ ابْنَ عَمِّ اسْمَعْ مِنِ ابْنِ أَخِيكَ ‏.‏
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு வஹீ (இறைச்செய்தி) அருளப்படத் தொடங்கிய முதல் விஷயம் (பற்றிய இந்த ஹதீஸ்), யூனுஸ் அவர்கள் அறிவித்ததைப் போன்றே விவரிக்கப்பட்டுள்ளது. ஆனால் இதில், "(கதீஜா (ரழி) அவர்கள் கூறியதாக) அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! அல்லாஹ் உங்களை ஒருபோதும் துயரத்தில் ஆழ்த்தமாட்டான்" என்று இடம்பெற்றுள்ளது. மேலும் கதீஜா (ரழி) அவர்கள், "என் தந்தையின் சகோதரர் மகனே! உங்கள் சகோதரரின் மகனிடம் (அதாவது முஹம்மதிடம்) கேளுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
405ஸஹீஹ் முஸ்லிம்
وَحَدَّثَنِي عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ شُعَيْبِ بْنِ اللَّيْثِ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ جَدِّي، قَالَ حَدَّثَنِي عُقَيْلُ بْنُ خَالِدٍ، قَالَ ابْنُ شِهَابٍ سَمِعْتُ عُرْوَةَ بْنَ الزُّبَيْرِ، يَقُولُ قَالَتْ عَائِشَةُ زَوْجُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَرَجَعَ إِلَى خَدِيجَةَ يَرْجُفُ فُؤَادُهُ وَاقْتَصَّ الْحَدِيثَ بِمِثْلِ حَدِيثِ يُونُسَ وَمَعْمَرٍ وَلَمْ يَذْكُرْ أَوَّلَ حَدِيثِهِمَا مِنْ قَوْلِهِ أَوَّلُ مَا بُدِئَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنَ الْوَحْىِ الرُّؤْيَا الصَّادِقَةُ ‏.‏ وَتَابَعَ يُونُسَ عَلَى قَوْلِهِ فَوَاللَّهِ لاَ يُخْزِيكَ اللَّهُ أَبَدًا ‏.‏ وَذَكَرَ قَوْلَ خَدِيجَةَ أَىِ ابْنَ عَمِّ اسْمَعْ مِنِ ابْنِ أَخِيكَ ‏.‏
நபி (ஸல்) அவர்களின் துணைவியார் ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
(நபி (ஸல்) அவர்கள்) இதயம் நடுங்கக் கதீஜா (ரழி) அவர்களிடம் திரும்பினார்கள்.

(இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர்) யூனுஸ் மற்றும் மஃமர் ஆகியோர் அறிவித்ததைப் போலவே இந்த ஹதீஸையும் விவரித்தார். ஆனால் அவ்விருவரின் ஹதீஸில் உள்ள முதல் பகுதியான, "இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு வஹீ (இறைச்செய்தி) அருளப்படத் தொடங்கிய முதல் விஷயம் உண்மையான கனவு என்பதாகும்" என்ற பகுதியை இவர் குறிப்பிடவில்லை.

மேலும், "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! அல்லாஹ் உங்களை ஒருபோதும் இழிவுபடுத்த மாட்டான்" எனும் கூற்றில் இவர் யூனுஸைப் பின்தொடர்ந்துள்ளார். மேலும், "என் மாமா மகனே! உங்கள் சகோதரரின் மகனைக் கேளுங்கள்" என்று கதீஜா (ரழி) (வரகா இப்னு நவ்ஃபலிடம்) கூறியதையும் இவர் குறிப்பிட்டுள்ளார்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
25202முஸ்னது அஹ்மத்
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ حَدَّثَنَا ابْنُ مُبَارَكٍ عَنْ مَعْمَرٍ وَيُونُسَ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ أَوَّلُ مَا بُدِئَ بِهِ رَسُولُ اللهِ ﷺ مِنَ الْوَحْيِ الرُّؤْيَا الصَّادِقَةُ أَوْ قَالَ الرُّؤْيَا الصَّالِحَةُ شَكَّ ابْنُ الْمُبَارَكِ قَالَتْ وَكَانَ لَا يَرَى رُؤْيَا إِلَّا جَاءَتْ مِثْلَ فَلَقِ الصُّبْحِ
அன்னை ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு வஹீயின் (இறைச்செய்தியின்) ஆரம்பமாக அமைந்தது 'உண்மையான கனவுகள்' ஆகும். (அல்லது 'நல்ல கனவுகள்' என அறிவிப்பாளர் இப்னு முபாரக் அவர்கள் ஐயப்பாட்டுடன் குறிப்பிடுகிறார்கள்). அவர்கள் எந்தக் கனவைக் கண்டாலும் அது அதிகாலையின் விடியலைப் போன்று (மிகத் தெளிவாகப்) பலிக்காமல் இருந்ததில்லை.
ஹதீஸ் தரம் : இஸ்னாதுஹு ஸஹீஹ் (இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆதாரபூர்வமானது)
إسناده صحيح
25865முஸ்னது அஹ்மத்
حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ أَخْبَرَنَا لَيْثُ بْنُ سَعْدٍ قَالَ حَدَّثَنِي عُقَيْلُ بْنُ خَالِدٍ قَالَ قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ مُسْلِمٍ سَمِعْتُ عُرْوَةَ بْنَ الزُّبَيْرِ يَقُولُقَالَتْ عَائِشَةُ زَوْجُ النَّبِيِّ ﷺ فَرَجَعَ إِلَى خَدِيجَةَ يَرْجُفُ فُؤَادُهُ فَدَخَلَ فَقَالَ زَمِّلُونِي زَمِّلُونِي فَزُمِّلَ فَلَمَّا سُرِّيَ عَنْهُ قَالَ يَا خَدِيجَةُ لَقَدْ أَشْفَقْتُ عَلَى نَفْسِي بَلَاءً لَقَدْ أَشْفَقْتُ عَلَى نَفْسِي بَلَاءً قَالَتْ خَدِيجَةُ أَبْشِرْ فَوَاللهِ لَا يُخْزِيكَ اللهُ أَبَدًا إِنَّكَ لَتَصْدُقُ الْحَدِيثَ وَتَصِلُ الرَّحِمَ وَتَحْمِلُ الْكَلَّ وَتَقْرِي الضَّيْفَ وَتُعِينُ عَلَى نَوَائِبِ الْحَقِّ فَانْطَلَقَتْ بِي خَدِيجَةُ إِلَى وَرَقَةَ بْنِ نَوْفَلِ بْنِ أَسَدٍ وَكَانَ رَجُلًا قَدْ تَنَصَّرَ شَيْخًا أَعْمَى يَقْرَأُ الْإِنْجِيلَ بِالْعَرَبِيَّةِ فَقَالَتْ لَهُ خَدِيجَةُ أَيْ عَمِّ اسْمَعْ مِنَ ابْنِ أَخِيكَ فَقَالَ لَهُ وَرَقَةُ يَا ابْنَ أَخِي مَا تَرَى؟ فَأَخْبَرَهُ رَسُولُ اللهِ ﷺ بِالَّذِي رَأَى مِنْ ذَلِكَ فَقَالَ لَهُ وَرَقَةُ هَذَا النَّامُوسُ الَّذِي نَزَلَ عَلَى مُوسَى يَا لَيْتَنِي فِيهَا جَذَعًا يَا لَيْتَنِي أَكُونُ حَيًّا حِينَ يُخْرِجُكَ قَوْمُكَ قَالَ رَسُولُ اللهِ ﷺ أَوَ مُخْرِجِيَّ هُمْ؟ قَالَ نَعَمْ لَمْ يَأْتِ رَجُلٌ بِمِثْلِ مَا جِئْتَ بِهِ قَطُّ إِلَّا عُودِيَ وَإِنْ يُدْرِكْنِي يَوْمُكَ أَنْصُرْكَ نَصْرًا مُؤَزَّرًا
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் மனைவி ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

(ஹிரா குகையில் வஹீ அருளப்பட்ட பிறகு) நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் தம் இதயம் படபடவென அடித்துக் கொள்ள, கதீஜா (ரழி) அவர்களிடம் திரும்பி வந்தார்கள். உள்ளே நுழைந்ததும், "என்னை மூடிப் போர்த்துங்கள்! என்னை மூடிப் போர்த்துங்கள்!" என்றார்கள். அவ்வாறே அவர்கள் போர்த்தப்பட்டார்கள். அவர்களின் அச்சம் நீங்கியதும், "கதீஜாவே! நிச்சயமாக நான் என் உயிருக்கு (ஏதேனும் ஆகிவிடுமோ என) அஞ்சுகிறேன்" என்று (நடந்தவற்றை விவரித்து) கூறினார்கள்.

அதற்கு கதீஜா (ரழி) அவர்கள், "நற்செய்தி பெறுங்கள்! அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! அல்லாஹ் உங்களை ஒருபோதும் இழிவுபடுத்த மாட்டான். (ஏனெனில்) நீங்கள் உண்மையையே பேசுகிறீர்கள்; உறவினர்களுடன் இணங்கி வாழ்கிறீர்கள்; (சுயதிறனற்ற) இயலாதவர்களின் சுமையைச் சுமக்கிறீர்கள்; விருந்தினர்களை உபசரிக்கிறீர்கள்; மேலும், சத்திய வழியில் ஏற்படும் சோதனைகளில் (பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு) உதவி செய்கிறீர்கள்" என்று (ஆறுதல்) கூறினார்கள்.

பின்னர், கதீஜா (ரழி) அவர்கள் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களை அழைத்துக் கொண்டு, வரகா பின் நவ்ஃபல் பின் அஸத் அவர்களிடம் சென்றார்கள். அவர் (அறியாமைக் காலத்திலேயே) கிறித்தவ மதத்தைத் தழுவியவராகவும், பார்வையற்ற முதியவராகவும், அரபியில் இஞ்சீல் வேதத்தை வாசிப்பவராகவும் இருந்தார். கதீஜா (ரழி) அவர்கள் அவரிடம், "என் சிறிய தந்தையின் மகனே! உங்கள் சகோதரரின் மகன் கூறுவதைக் கேளுங்கள்" என்றார்கள்.

வரகா அவர்கள் நபியவர்களிடம், "என் சகோதரரின் மகனே! நீங்கள் என்ன கண்டீர்கள்?" என்று கேட்டார். தாங்கள் கண்டவற்றையெல்லாம் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம் தெரிவித்தார்கள். அப்போது வரகா, "மூஸா (அலை) அவர்களிடம் அல்லாஹ் இறக்கிய அதே 'நாமூஸ்' (எனும் இரகசியங்களைச் சுமந்து வரும் வானவர் ஜிப்ரீல்) தான் இவர். உங்கள் சமுதாயத்தினர் உங்களை (ஊரை விட்டு) வெளியேற்றும் காலத்தில் நான் வலிமையான இளைஞனாக இருக்கக் கூடாதா! அப்போது நான் உயிருடன் இருக்க வேண்டுமே!" என்று கூறினார்.

இதைக் கேட்ட அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அவர்கள் என்னையா வெளியேற்றுவார்கள்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு வரகா, "ஆம்! நீங்கள் கொண்டு வந்திருப்பது போன்ற (இச்சத்தியத்)தைக் கொண்டு வந்த எந்தவொரு மனிதரும் பகைக்கப்படாமல் இருந்ததில்லை. உங்களுடைய அந்த (சோதனையான) காலத்தை நான் அடைந்தால், உங்களுக்கு நான் பலமான ஆதரவளித்து உதவுவேன்" என்று கூறினார்.
ஹதீஸ் தரம் : இஸ்னாதுஹு ஸஹீஹ் (இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆதாரபூர்வமானது)
إسناده صحيح
25959முஸ்னது அஹ்மத்
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ فَذَكَرَ حَدِيثًا ثُمَّ قَالَ قَالَ الزُّهْرِيُّ فَأَخْبَرَنِي عُرْوَةُ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا قَالَتْ أَوَّلُ مَا بُدِئَ بِهِ رَسُولُ اللهِ ﷺ مِنَ الْوَحْيِ الرُّؤْيَا الصَّادِقَةُ فِي النَّوْمِ وَكَانَ لَا يَرَى رُؤْيَا إِلَّا جَاءَتْ مِثْلَ فَلَقِ الصُّبْحِ ثُمَّ حُبِّبَ إِلَيْهِ الْخَلَاءُ فَكَانَ يَأْتِي حِرَاءَ فَيَتَحَنَّثُ فِيهِ وَهُوَ التَّعَبُّدُ اللَّيَالِيَ ذَوَاتِ الْعَدَدِ وَيَتَزَوَّدُ لِذَلِكَ ثُمَّ يَرْجِعُ إِلَى خَدِيجَةَ فَتُزَوِّدُهُ لِمِثْلِهَا حَتَّى فَجِئَهُ الْحَقُّ وَهُوَ فِي غَارِ حِرَاءَ فَجَاءَهُ الْمَلَكُ فِيهِ فَقَالَ {اقْرَأْ} [العلق 1] فَقَالَ رَسُولُ اللهِ ﷺ مَا أَنَا بِقَارِئٍ قَالَ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدُ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ {اقْرَأْ} [العلق 1] فَقُلْتُ مَا أَنَا بِقَارِئٍ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي الثَّانِيَةَ حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدُ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ {اقْرَأْ} [العلق 1] فَقُلْتُ مَا أَنَا بِقَارِئٍ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي الثَّالِثَةَ حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدُ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ {اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ} [العلق 1] حَتَّى بَلَغَ {مَا لَمْ يَعْلَمْ} [العلق 5] قَالَ فَرَجَعَ بِهَا تَرْجُفُ بَوَادِرُهُ حَتَّى دَخَلَ عَلَى خَدِيجَةَ فَقَالَ زَمِّلُونِي زَمِّلُونِي فَزَمَّلُوهُ حَتَّى ذَهَبَ عَنْهُ الرَّوْعُ فَقَالَ يَا خَدِيجَةُمَالِي؟ فَأَخْبَرَهَا الْخَبَرَ قَالَ وَقَدْ خَشِيتُ عَلَيَّ فَقَالَتْ لَهُ كَلَّا أَبْشِرْ فَوَاللهِ لَا يُخْزِيكَ اللهُ أَبَدًا إِنَّكَ لَتَصِلُ الرَّحِمَ وَتَصْدُقُ الْحَدِيثَ وَتَحْمِلُ الْكَلَّ وَتَقْرِي الضَّيْفَ وَتُعِينُ عَلَى نَوَائِبِ الْحَقِّ ثُمَّ انْطَلَقَتْ بِهِ خَدِيجَةُ حَتَّى أَتَتْ بِهِ وَرَقَةَ بْنَ نَوْفَلِ بْنِ أَسَدِ بْنِ عَبْدِ الْعُزَّى بْنِ قُصَيٍّ وَهُوَ ابْنُ عَمِّ خَدِيجَةَ أَخِي أَبِيهَا وَكَانَ امْرَأً تَنَصَّرَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ وَكَانَ يَكْتُبُ الْكِتَابَ الْعَرَبِيَّ فَكَتَبَ بِالْعَرَبِيَّةِ مِنَ الْإِنْجِيلِ مَا شَاءَ اللهُ أَنْ يَكْتُبَ وَكَانَ شَيْخًا كَبِيرًا قَدْ عَمِيَ فَقَالَتْ خَدِيجَةُ أَيْ ابْنَ عَمِّ اسْمَعْ مِنَ ابْنِ أَخِيكَ فَقَالَ وَرَقَةُ ابْنَ أَخِي مَا تَرَى؟ فَأَخْبَرَهُ رَسُولُ اللهِ ﷺ مَا رَأَى فَقَالَ وَرَقَةُ هَذَا النَّامُوسُ الَّذِي أُنْزِلَ عَلَى مُوسَى عَلَيْهِ السَّلَامُ يَا لَيْتَنِي فِيهَا جَذَعًا أَكُونَ حَيًّا حِينَ يُخْرِجُكَ قَوْمُكَ فَقَالَ رَسُولُ اللهِ ﷺ أَوَ مُخْرِجِيَّ هُمْ؟ فَقَالَ وَرَقَةُ نَعَمْ لَمْ يَأْتِ رَجُلٌ قَطُّ بِمَا جِئْتَ بِهِ إِلَّا عُودِيَ وَإِنْ يُدْرِكْنِي يَوْمُكَ أَنْصُرْكَ نَصْرًا مُؤَزَّرًا ثُمَّ لَمْ يَنْشَبْ وَرَقَةُ أَنْ تُوُفِّيَ وَفَتَرَ الْوَحْيُ فَتْرَةً حَتَّى حَزِنَ رَسُولُ اللهِ ﷺ فِيمَا بَلَغَنَا حُزْنًا غَدَا مِنْهُ مِرَارًا كَيْ يَتَرَدَّى مِنْ رُءُوسِ شَوَاهِقِ الْجِبَالِ فَكُلَّمَا أَوْفَى بِذِرْوَةِ جَبَلٍ لِكَيْ يُلْقِيَ نَفْسَهُ مِنْهُ تَبَدَّى لَهُ جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَامُ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ إِنَّكَرَسُولُ اللهِ حَقًّا فَيُسْكِنُ ذَلِكَ جَأْشَهُ وَتَقَرُّ نَفْسُهُ عَلَيْهِ الصَّلَاةُ وَالسَّلَامُ فَيَرْجِعُ فَإِذَا طَالَتْ عَلَيْهِ وَفَتَرَ الْوَحْيُ غَدَا لِمِثْلِ ذَلِكَ فَإِذَا أَوْفَى بِذِرْوَةِ جَبَلٍ تَبَدَّى لَهُ جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَامُ فَقَالَ لَهُ مِثْلَ ذَلِكَ
அன்னை ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு (ஆரம்பத்தில்) வஹீ (இறைச்செய்தி) தூக்கத்தில் தோன்றும் உண்மையான கனவுகளின் மூலமே ஆரம்பமானது. அவர்கள் காணும் எந்தக் கனவும் அதிகாலைப் பொழுதின் (வெளிச்சத்தைப்) போல (தெளிவாகப்) பலிக்காமல் இருந்ததில்லை. பின்னர் அவர்களுக்குத் தனிமை (விரும்பித் தங்குவது) பிரியமானதாக ஆக்கப்பட்டது. அவர்கள் ஹிரா குகைக்குச் சென்று, (வீட்டிற்குத் திரும்பாமல்) பல இரவுகள் அங்கேயே தங்கி ‘தஹன்னுத்’ (எனும் இறைவழிபாட்டில்) ஈடுபட்டு வந்தார்கள். அதற்காகத் தமக்குத் தேவையான உணவைத் தயாரித்து எடுத்துச் செல்வார்கள். பின்பு (உணவு தீர்ந்ததும்) கதீஜா (ரழி) அவர்களிடம் திரும்பி வந்து, மீண்டும் அதுபோன்றே சில நாட்களுக்கு உணவு தயாரித்து எடுத்துச் செல்வார்கள்.

ஹிரா குகையில் அவர்கள் இருந்தபோது அவர்களிடம் ‘சத்தியம்’ (இறைச்செய்தி) திடீரென வந்தது. அவர்களிடம் வானவர் (ஜிப்ரீல்) வந்து, “ஓதுவீராக!” என்றார். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “நான் ஓதத் தெரிந்தவன் அல்ல” என்றார்கள். “(அப்போது) அவர் என்னைப் பிடித்து எனக்குச் சிரமம் ஏற்படும் அளவுக்கு (இறுகக்) கட்டியணைத்தார். பின்னர் என்னை விட்டுவிட்டு, ‘ஓதுவீராக!’ என்றார். நான் ஓதத் தெரிந்தவன் அல்ல என்றேன். அவர் என்னைப் பிடித்து இரண்டாவது முறையும் எனக்குச் சிரமம் ஏற்படும் அளவுக்கு (இறுகக்) கட்டியணைத்தார். பின்னர் என்னை விட்டுவிட்டு, ‘ஓதுவீராக!’ என்றார். நான் ஓதத் தெரிந்தவன் அல்ல என்றேன். அவர் என்னைப் பிடித்து மூன்றாவது முறையும் எனக்குச் சிரமம் ஏற்படும் அளவுக்கு (இறுகக்) கட்டியணைத்தார். பிறகு என்னை விடுத்து, “ஓதுவீராக! (முஹம்மதே!) படைத்த உமது இறைவனின் திருநாமத்தால்... மனிதனுக்கு அவன் அறியாதவற்றையெல்லாம் கற்றுக்கொடுத்தான்” (அல்குர்ஆன் 96:1-5) என்பது வரை ஓதினார்” என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

அந்த வசனங்களுடன், (அச்சத்தால்) தோள்பட்டைத் தசைகள் அதிர, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (வீட்டிற்குத்) திரும்பி வந்தார்கள். அவர்கள் கதீஜா (ரழி) அவர்களிடம் சென்று, “என்னைப் போர்த்துங்கள், என்னைப் போர்த்துங்கள்!” என்றார்கள். அவர்களது அச்சம் நீங்கும் வரை (வீட்டார்) அவர்களைப் போர்த்தினார்கள். பிறகு கதீஜாவிடம், “கதீஜாவே! எனக்கு என்ன நேர்ந்தது?” என்று நடந்த செய்தியைத் தெரிவித்துவிட்டு, “எனக்கே ஏதேனும் ஆபத்து வந்துவிடுமோ என்று நான் பயப்படுகிறேன்” என்றார்கள். அதற்கு கதீஜா (ரழி), “அப்படியெல்லாம் இல்லை, நற்செய்தி பெறுங்கள்! அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! அல்லாஹ் உங்களை ஒருபோதும் இழிவுபடுத்த மாட்டான். (ஏனெனில்) நீங்கள் உறவினர்களுடன் இணங்கி வாழ்கிறீர்கள்; உண்மையே பேசுகிறீர்கள்; (ஆதரவற்றோரின்) சுமையைச் சுமக்கிறீர்கள்; வறியவர்களுக்கு உதவுகிறீர்கள்; விருந்தினரை உபசரிக்கிறீர்கள்; சத்திய சோதனைகளில் (பாதிக்கப்பட்டோருக்கு) உதவி செய்கிறீர்கள்” என்று கூறினார்கள்.

பின்னர் கதீஜா (ரழி) அவர்கள், தம் தந்தையின் சகோதரர் மகனான வரகா இப்னு நவஃபல் இப்னு அசத் இப்னு அப்துல் உஸ்ஸா என்பவரிடம் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களை அழைத்துச் சென்றார்கள். அவர் அறியாமைக் காலத்திலேயே கிறித்துவ மதத்தைத் தழுவியவராக இருந்தார். அவர் அரபு மொழியில் எழுதத் தெரிந்தவராகவும், இன்ஜீல் வேதத்தின் சில பகுதிகளை அல்லாஹ் நாடிய அளவு அரபியில் எழுதக்கூடியவராகவும் இருந்தார். மேலும், அவர் கண்பார்வையற்ற முதியவராகவும் இருந்தார். கதீஜா (ரழி) அவர்கள் அவரிடம், “என் தந்தையின் சகோதரர் மகனே! உங்களுடைய சகோதரர் மகனான இவர் சொல்வதைக் கேளுங்கள்” என்றார்கள். அதற்கு வரகா, “என் சகோதரர் மகனே! நீங்கள் என்ன கண்டீர்கள்?” என்று கேட்டார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தாம் கண்ட செய்தியை அவருக்குத் தெரிவித்தார்கள். அப்போது வரகா, “இவர்தான் மூஸா (அலை) அவர்களிடம் அல்லாஹ் இறக்கிவைத்த ‘நாமூஸ்’ (எனும் இரகசியங்களைச் சுமந்து வரும் ஜிப்ரீல்) ஆவார். உங்களுடைய சமூகத்தார் உங்களை ஊரை விட்டு வெளியேற்றும் நேரத்தில் நான் (உடல் வலிமை மிக்க) இளைஞனாக இருக்க வேண்டுமே! நான் உயிருடன் இருக்க வேண்டுமே!” என்று கூறினார். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “அவர்கள் என்னையா ஊரை விட்டு வெளியேற்றுவார்கள்?” என்று (வியப்புடன்) கேட்டார்கள். அதற்கு வரகா, “ஆம்! நீங்கள் கொண்டு வந்ததைப் போன்ற (சத்தியத்)தைக் கொண்டு வந்த எவரும் (மக்களால்) பகைக்கப்படாமல் இருந்ததில்லை. உங்களின் அந்த (சோதனை) நாளில் நான் உயிருடன் இருந்தால், உங்களுக்கு நான் பலமான உதவி செய்வேன்” என்றார். அதன்பின் சில காலத்திலேயே வரகா இறந்துவிட்டார். வஹீ (இறைச்செய்தி வருவதும்) சிறிது காலம் தடைபட்டது.

எமக்குக் கிடைத்த செய்தியின்படி, வஹீ தடைபட்டதால் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மிகுந்த கவலையடைந்தார்கள். (அந்தக் கவலையின் மிகுதியால்) உயர்ந்த மலை உச்சிகளிலிருந்து தம்மைக் கீழே தள்ளி (மாய்த்துக்)கொள்ளப் பலமுறை சென்றார்கள். அவர்கள் மலை உச்சிக்குச் செல்லும்போதெல்லாம் ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் தோன்றி, “முஹம்மதே! நீங்கள் உண்மையாகவே அல்லாஹ்வின் தூதர்தான்!” என்று கூறுவார்கள். இதனால் அவர்களின் உள்ளம் அமைதியடையும். வஹீ தடைபட்ட காலம் நீண்டபோது மீண்டும் அதேபோல் செல்வார்கள். அப்போதும் ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் தோன்றி, அவ்வாறே கூறுவார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இஸ்னாதுஹு ஸஹீஹ் (இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆதாரபூர்வமானது)
إسناده صحيح
5841, 5842மிஷ்காத் அல்-மஸாபீஹ்
وَعَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ: أَوَّلُ مَا بُدِئَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنَ الْوَحْيِ الرُّؤْيَا الصَّادِقَةُ فِي النَّوْمِ فَكَانَ لَا يَرَى رُؤْيَا إِلَّا جَاءَتْ مِثْلَ فَلَقِ الصُّبْحِ ثُمَّ حُبِّبَ إليهِ الخَلاءُ وكانَ يَخْلُو بغارِ حِراءٍ فيتحنَّثُ فِيهِ - وَهُوَ التَّعَبُّدُ اللَّيَالِيَ ذَوَاتِ الْعَدَدِ - قَبْلَ أَنْ يَنْزِعَ إِلَى أَهْلِهِ وَيَتَزَوَّدَ لِذَلِكَ ثُمَّ يَرْجِعَ إِلَى خَدِيجَةَ فَيَتَزَوَّدَ لِمِثْلِهَا حَتَّى جَاءَهُ الْحَقُّ وَهُوَ فِي غَارِ حِرَاءٍ فَجَاءَهُ الْمَلَكُ فَقَالَ: اقْرَأْ. فَقَالَ: «مَا أَنَا بِقَارِئٍ» . قَالَ: " فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدُ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ: اقْرَأْ. فَقُلْتُ: مَا أَنَا بِقَارِئٍ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي الثَّانِيَةَ حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ: اقْرَأْ. فَقُلْتُ: مَا أَنَا بِقَارِئٍ. فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي الثَّالِثَةَ حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجهد ثمَّ أَرْسلنِي فَقَالَ: [اقرَأْ باسمِ ربِّكَ الَّذِي خَلَقَ. خَلَقَ الْإِنْسَانَ مِنْ عَلَقٍ. اقْرَأْ وَرَبُّكَ الْأَكْرَمُ. الَّذِي عَلَّمَ بِالْقَلَمِ. عَلَّمَ الْإِنْسَانَ مَا لم يعلم] ". فَرجع بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْجُفُ فُؤَادُهُ فَدَخَلَ عَلَى خَدِيجَةَ فَقَالَ: «زَمِّلُونِي زَمِّلُونِي» فَزَمَّلُوهُ حَتَّى ذَهَبَ عَنْهُ الرَّوْعُ فَقَالَ لخديجةَ وأخبرَها الخبرَ: «لَقَدْ خَشِيتُ عَلَى نَفْسِي» فَقَالَتْ خَدِيجَةُ: كَلَّا وَاللَّهِ لَا يُخْزِيكَ اللَّهُ أَبَدًا إِنَّكَ لَتَصِلُ الرَّحِمَ وَتَصْدُقُ الْحَدِيثَ وَتَحْمِلُ الْكَلَّ وَتَكْسِبُ الْمَعْدُومَ وتقْرِي الضيفَ وَتُعِينُ عَلَى نَوَائِبِ الْحَقِّ ثُمَّ انْطَلَقَتْ بِهِ خَدِيجَةُ إِلَى وَرَقَةَ بْنِ نَوْفَلٍ ابْنِ عَمِّ خَدِيجَةَ. فَقَالَتْ لَهُ: يَا ابْنَ عَمِّ اسْمَعْ مِنِ ابْنِ أَخِيكَ. فَقَالَ لَهُ وَرَقَةُ: يَا ابْنَ أَخِي مَاذَا تَرَى؟ فَأَخْبَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَبَرَ مَا رَأَى. فَقَالَ وَرَقَةُ: هَذَا هُوَ النَّامُوسُ الَّذِي أَنْزَلَ اللَّهُ عَلَى مُوسَى يَا لَيْتَنِي فِيهَا جَذَعًا يَا لَيْتَنِي أَكُونُ حَيًّا إِذْ يُخْرِجُكَ قَوْمُكَ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَوَ مُخْرِجِيَّ هُمْ؟» قَالَ: نَعَمْ لَمْ يَأْتِ رَجُلٌ قَطُّ بِمِثْلِ مَا جِئْتَ بِهِ إِلَّا عُودِيَ وَإِنْ يُدْرِكْنِي يَوْمُكَ أَنْصُرُكَ نَصْرًا مُؤَزَّرًا. ثُمَّ لَمْ يَنْشَبْ وَرَقَةُ أَنْ تُوَفِّيَ وَفَتَرَ الوحيُ. مُتَّفق عَلَيْهِ
وَزَادَ الْبُخَارِيُّ: حَتَّى حَزِنَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ - فِيمَا بَلَغَنَا - حُزْنًا غَدَا مِنْهُ مرَارًا كي يتردَّى منْ رؤوسِ شَوَاهِقِ الْجَبَلِ فَكُلَّمَا أَوْفَى بِذِرْوَةِ جَبَلٍ لِكَيْ يُلْقِيَ نَفْسَهُ مِنْهُ تَبَدَّى لَهُ جِبْرِيلُ فَقَالَ: يَا مُحَمَّدُ إِنَّكَ رَسُولُ اللَّهِ حَقًّا. فَيَسْكُنُ لذلكَ جأشُه وتقرُّ نفسُه
அன்னை ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு (ஆரம்பத்தில்) வஹீ (இறைச்செய்தி), தூக்கத்தில் ஏற்படும் உண்மையான கனவுகளின் மூலமாகவே தொடங்கியது. அவர்கள் காணும் எந்தவொரு கனவும் விடியற்காலையின் ஒளியைப் போன்று (தெளிவாகவும், அப்படியே பலிக்கக்கூடியதாகவும்) இருந்தது.

பின்னர், தனிமையில் இருப்பது அவர்களுக்கு விருப்பமானதாக ஆக்கப்பட்டது. அவர்கள் ஹிரா குகையில் தனித்திருந்து 'தஹன்னுத்' - அதாவது பல இரவுகள் (தொடர்ந்து) இறைவழிபாட்டில் - ஈடுபடுவார்கள். தம் குடும்பத்தாரிடம் திரும்புவதற்கு முன்பாக, அதற்கான (உணவுத்) தேவைகளை எடுத்துச் செல்வார்கள். பின்னர் (உணவு தீர்ந்ததும்) கதீஜா (ரழி) அவர்களிடம் திரும்பி வந்து, மீண்டும் அதே போன்ற (நாட்களுக்கான) உணவை எடுத்துச் செல்வார்கள். இவ்வாறு அவர்கள் ஹிரா குகையில் இருந்தபோது, அவர்களிடம் சத்தியம் (இறைச்செய்தி) வந்தது.

அவர்களிடம் வானவர் வந்து, "ஓதுவீராக!" என்றார். அதற்கு அவர்கள், "நான் ஓதத் தெரிந்தவன் அல்ல" என்று கூறினார்கள். (நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:) "அவர் என்னைப் பிடித்து, நான் சிரமப்படும் அளவுக்கு என்னை இறுகக் கட்டியணைத்தார். பின்னர் என்னை விட்டுவிட்டு, 'ஓதுவீராக!' என்றார். நான், 'நான் ஓதத் தெரிந்தவன் அல்ல' என்றேன். அவர் இரண்டாவது முறையும் என்னைப் பிடித்து, நான் சிரமப்படும் அளவுக்கு இறுகக் கட்டியணைத்து விட்டு, பின்னர் என்னை விட்டுவிட்டு, 'ஓதுவீராக!' என்றார். நான், 'நான் ஓதத் தெரிந்தவன் அல்ல' என்றேன். அவர் மூன்றாவது முறையும் என்னைப் பிடித்து, நான் சிரமப்படும் அளவுக்கு இறுகக் கட்டியணைத்து விட்டு, பின்னர் என்னை விட்டுவிட்டு (பின்வரும் வசனங்களைக்) கூறினார்:

[இக்ரஃ பிஸ்மி ரப்பிகல்லதீ ஃகலக். ஃகலக்கல் இன்ஸான மின் அலக். இக்ரஃ வரப்புக்கல் அக்ரம். அல்லதீ அல்லம பில்கலம். அல்லமல் இன்ஸான மா லம் யஃலம்]
(படைத்த உம்முடைய இறைவனின் திருப்பெயரால் ஓதுவீராக! அவன் மனிதனை கருவுற்ற சினைமுட்டையிலிருந்து (இரத்தக்கட்டியிலிருந்து) படைத்தான். ஓதுவீராக! உமது இறைவன் மாபெரும் கொடையாளி; அவனே எழுதுகோலைக் கொண்டு கற்றுக் கொடுத்தான்; மனிதன் அறியாதவற்றையெல்லாம் அவனுக்குக் கற்றுக் கொடுத்தான்.)

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், இதயம் படபடக்க இந்த வசனங்களுடன் திரும்பி வந்தார்கள். கதீஜா (ரழி) அவர்களிடம் சென்று, "என்னைப் போர்த்துங்கள், என்னைப் போர்த்துங்கள்!" என்று கூறினார்கள். அவர்களின் அச்சம் நீங்கும் வரை அவர்கள் போர்த்தப்பட்டார்கள். பின்னர் நடந்த செய்தியை கதீஜாவிடம் கூறிவிட்டு, "எனக்கு ஏதேனும் நேர்ந்துவிடுமோ என என் மீது எனக்கே அச்சமாக இருக்கிறது" என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு கதீஜா (ரழி) அவர்கள், "அப்படியல்ல! அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! அல்லாஹ் உங்களை ஒருபோதும் இழிவுபடுத்த மாட்டான். (ஏனெனில்) நீங்கள் உறவுகளைப் பேணி வாழ்கிறீர்கள்; உண்மையையே பேசுகிறீர்கள்; (சுயதிறனற்ற) எளியோரின் சுமைகளைத் தாங்குகிறீர்கள்; ஏழைகளுக்கு (அவர்களிடம் இல்லாதவற்றை) ஈட்டித் தருகிறீர்கள்; விருந்தினர்களை உபசரிக்கிறீர்கள்; நீதியான வழியில் ஏற்படும் சோதனைகளில் (மக்களுக்கு) உதவி செய்கிறீர்கள்" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர், கதீஜா (ரழி) அவர்கள் நபியவர்களைத் தம் தந்தையின் சகோதரர் மகனான வரகா பின் நவ்ஃபலிடம் அழைத்துச் சென்றார்கள். (அவர் அறியாமைக் காலத்தில் கிறித்தவ மதத்தைத் தழுவியவர்). கதீஜா (ரழி) அவரிடம், "என் தந்தையின் சகோதரர் மகனே! உங்களின் சகோதரர் மகன் (முஹம்மது) கூறுவதைக் கேளுங்கள்" என்று கூறினார்கள். அதற்கு வரகா, "என் சகோதரரின் மகனே! நீங்கள் எதைக் கண்டீர்கள்?" என்று கேட்டார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தாங்கள் கண்ட செய்தியை அவருக்குத் தெரிவித்தார்கள்.

அதற்கு வரகா கூறினார்: "இவர், மூஸா (அலை) அவர்களிடம் அல்லாஹ் இறக்கியருளிய அதே 'நாமூஸ்' (இரகசியங்களைச் சுமந்து வரும் வானவர் ஜிப்ரீல்) ஆவார். நீங்கள் (மக்களுக்கு அழைப்பு விடுக்கும்) அக்காலத்தில் நான் ஒரு துடிப்பான இளைஞனாக இருக்கக் கூடாதா! உங்களின் சமுதாயத்தினர் உங்களை (ஊரை விட்டு) வெளியேற்றும் போது நான் உயிருடன் இருக்க வேண்டுமே!" என்று கூறினார். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அவர்கள் என்னையா வெளியேற்றுவார்கள்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு வரகா, "ஆம்! நீங்கள் கொண்டு வந்ததைப் போன்ற (இறைச் செய்தியைக்) கொண்டு வந்த எந்த மனிதரும் பகைமை பாராட்டப்படாமல் இருந்ததில்லை. உங்களின் அந்த (சோதனைக்குரிய) நாளை நான் அடைந்தால், உங்களுக்கு நான் பலமான உதவி செய்வேன்" என்று கூறினார். அதன் பின்னர் சிறிது காலத்திலேயே வரகா இறந்துவிட்டார். வஹீ (இறைச்செய்தி) வருவதும் (சிறிது காலம்) நின்றது. (முத்தஃபகுன் அலைஹி)

இமாம் புகாரி (ரஹ்) அவர்கள் கூடுதலாகப் பதிவு செய்துள்ளதாவது:
(வஹீ நின்றதால்) நபி (ஸல்) அவர்கள் மிகவும் கவலையடைந்தார்கள். - நமக்குக் கிடைத்த தகவல்களின்படி - அவர்கள் மலைகளின் உயர்ந்த சிகரங்களில் இருந்து தங்களைக் கீழே விழ்த்திக் கொள்வதற்காகப் பலமுறை சென்றார்கள். (வஹீ நின்ற கவலையினால் ஏற்பட்ட மன உளைச்சலால்) ஒரு மலையின் உச்சியை அவர்கள் அடையும்போதெல்லாம், ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் அவர்களுக்குத் தோன்றி, "முஹம்மதே! நீங்கள் உண்மையாகவே அல்லாஹ்வின் தூதர்தான்" என்று கூறுவார்கள். இதனால் அவர்களின் உள்ளம் அமைதியடையும்; அவர்களின் மனமும் நிலைபெறும்.
ஹதீஸ் தரம் : புகாரி-முஸ்லிமில் உள்ளது, ஆதாரப்பூர்வமானது (அல்பானி)
أَخْبَرَنَا أَبُو الْحَسَنِ عَلِيُّ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ عَبْدَانَ، أنبأ أَحْمَدُ بْنُ عُبَيْدٍ الصَّفَّارُ، ثنا عُبَيْدُ بْنُ شَرِيكٍ، ثنا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، ثنا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَنَّ مُحَمَّدَ بْنَ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ الْأَنْصَارِيَّ، كَانَ يَسْكُنُ دِمَشْقَ أَخْبَرَهُ أَنَّ الْمَلَكَ جَاءَ إِلَى رَسُولِ اللهِ ﷺ، فَقَالَ: اقْرَأْ قَالَ: فَقُلْتُ: " مَا أَنَا بِقَارِئٍ "، ثُمَّ عَادَ إِلَى مِثْلِ ذَلِكَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي، فَقَالَ: اقْرَأْ، فَقُلْتُ: مَا أَنَا بِقَارِئٍ، فَعَادَ إِلَى مِثْلِ ذَلِكَ، ثُمَّ أَرْسَلَنِي، فَقَالَ: {اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ خَلَقَ الْإِنْسَانَ مِنْ عَلَقٍ} [العلق: 2] قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ النُّعْمَانِ: فَرَجَعَ رَسُولُ اللهِ ﷺ بِذَلِكَ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ: فَسَمِعْتُ عُرْوَةَ بْنَ الزُّبَيْرِ يَقُولُ: قَالَتْ عَائِشَةُ ؓ دَفَعَ النَّبِيُّ ﷺ، فَرَجَعَ إِلَى خَدِيجَةَ ؓ يَرْجُفُ فُؤَادُهُ، فَقَالَ: " زَمِّلُونِي زَمِّلُونِي " فَزُمِّلَ، فَلَمَّا سُرِّيَ عَنْهُ قَالَ لِخَدِيجَةَ: " لَقَدْ أَشْفَقْتُ عَلَى نَفْسِي " قَالَتْ خَدِيجَةُ ؓ : أَبْشِرْ، فَوَاللهِ لَا يُخْزِيكَ اللهُ أَبَدًا إِنَّكَ لَتَصْدُقُ الْحَدِيثَ وَتَصِلُ الرَّحِمَ، انْطَلِقْ بِنَا، فَانْطَلَقَتْ خَدِيجَةُ ؓ إِلَى وَرَقَةَ بْنِ نَوْفَلٍ وَكَانَ رَجُلًا قَدْ تَنَصَّرَ شَيْخًا أَعْمَى يَقْرَأُ الْإِنْجِيلَ بِالْعَرَبِيَّةِ، فَقَالَتْ لَهُ خَدِيجَةُ ؓ : أَيِ ابْنَ عَمِّ اسْمَعْ مِنِ ابْنِ أَخِيكَ، فَقَالَ لَهُ وَرَقَةُ: مَاذَا تَرَى؟ فَأَخْبَرَهُ رَسُولُ اللهِ ﷺ بِالَّذِي رَأَى مِنْ ذَلِكَ , فَقَالَ لَهُ وَرَقَةُ بْنُ نَوْفَلٍ هَذَا النَّامُوسُ الَّذِي أَنْزَلَهُ اللهُ عَلَى مُوسَى عَلَيْهِ السَّلَامُ , يَا لَيْتَنِي أَكُونُ حِينَ يُخْرِجُكَ قَوْمُكَ، فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صلَّى الله عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " أَوَ مُخْرِجِيَّ هُمْ؟ " قَالَ: نَعَمْ لَمْ يَأْتِ رَجُلٌ بِمِثْلِ مَا جِئْتَ بِهِ إِلَّا عُودِيَ، وَإِنْ يُدْرِكْنِي يَوْمُكَ أَنْصُرْكَ نَصْرًا مُؤَزَّرًا "
முஹம்மது பின் அந்-நுஃமான் (ரஹ்) மற்றும் அன்னை ஆயிஷா (ரழி) ஆகியோர் அறிவிக்கிறார்கள்:

வானவர் (ஜிப்ரீல்) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "ஓதுவீராக!" என்றார். (அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) கூறினார்கள்:) நான், "நான் ஓதத் தெரிந்தவனல்ல" என்றேன். பின்னர் அவர் மீண்டும் அவ்வாறே (என்னை இறுகக் கட்டிப் பிடித்து) செய்துவிட்டு என்னை விடுவித்தார். பிறகு, "ஓதுவீராக!" என்றார். நான், "நான் ஓதத் தெரிந்தவனல்ல" என்றேன். மீண்டும் அவர் அவ்வாறே (என்னை இறுகக் கட்டிப் பிடித்து) செய்துவிட்டு என்னை விடுவித்தார். பின்னர், "{இக்ரஃ பிஸ்மி ரப்பிகல்லதீ கலக், கலக்கல் இன்சான மின் அலக்} (படைத்த உமது இறைவனின் பெயரால் ஓதுவீராக! அவன் மனிதனை இரத்தக்கட்டியிலிருந்து படைத்தான்)" (அல்குர்ஆன் 96:1,2) என்று கூறினார்.

முஹம்மது பின் அந்-நுஃமான் (ரஹ்) கூறுகிறார்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இந்த (வசனங்களுடன்) திரும்பி வந்தார்கள்.

அன்னை ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் தம் இதயம் படபடக்க (அச்சத்தால் நடுங்கியவாறு) கதீஜா (ரழி) அவர்களிடம் திரும்பி வந்து, "என்னைப் போர்வையால் மூடுங்கள்! என்னைப் போர்வையால் மூடுங்கள்!" என்று கூறினார்கள். அவ்வாறே, அவர்கள் போர்வையால் மூடப்பட்டார்கள். அவர்களது அச்சம் விலகியதும், கதீஜா (ரழி) அவர்களிடம் (நடந்தவற்றைக் கூறி), "என் உயிருக்கு ஏதேனும் நேர்ந்துவிடுமோ என நான் அஞ்சுகிறேன்" என்றார்கள்.

அதற்கு கதீஜா (ரழி) அவர்கள், "நற்செய்தி பெறுங்கள்! அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக, அல்லாஹ் உங்களை ஒருபோதும் இழிவுபடுத்த மாட்டான். நிச்சயமாக நீங்கள் உண்மையே பேசுகிறீர்கள்; உறவுகளைப் பேணி வாழ்கிறீர்கள். (எனவே) என்னுடன் வாருங்கள்" என்று கூறி, வரகா பின் நவ்ஃபல் என்பவரிடம் அவர்களை அழைத்துச் சென்றார்கள். அவர் (அறியாமைக் காலத்தில்) கிறிஸ்தவ மதத்தைத் தழுவியவராகவும், (முதுமையால்) பார்வையற்ற முதியவராகவும், அரபு மொழியில் இஞ்ஜீலை (பைபிளை) வாசிப்பவராகவும் இருந்தார்.

அவரிடம் கதீஜா (ரழி) அவர்கள், "என் சிறிய தந்தையின் மகனே! உங்களின் சகோதரர் மகனுக்கு (நடந்ததை) நேர்ந்ததைச் செவிமடுங்கள்" என்று கூறினார்கள். அப்போது வரகா, "என் சகோதரர் மகனே, நீங்கள் என்ன கண்டீர்கள்?" என்று கேட்டார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தாம் கண்டவற்றை அவருக்குத் தெரிவித்தார்கள். அதற்கு வரகா பின் நவ்ஃபல், "இது மூஸா (அலை) அவர்களிடம் அல்லாஹ் இறக்கியருளிய அதே 'நாமூஸ்' (எனும் இரகசியங்களைச் சுமந்து வரும் ஜிப்ரீல்) தான்! உமது சமூகத்தார் உங்களை (இந்த ஊரை விட்டு) வெளியேற்றும் போது, நான் (வலிமையுள்ள இளைஞனாக) உயிருடன் இருக்க வேண்டுமே!" என்றார்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அவர்கள் என்னையா வெளியேற்றுவார்கள்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "ஆம்! நீங்கள் கொண்டு வந்ததைப் போன்று (சத்தியச் செய்தியை) கொண்டு வந்த எந்தவொரு மனிதரும் (மக்களால்) பகைத்துக் கொள்ளப்படாமல் இருந்ததில்லை. உங்களது அந்த (சோதனைக்குரிய) நாள் என்னை வந்தடைந்தால் (அப்போது நான் உயிருடன் இருந்தால்), உங்களுக்கு நான் பலமான ஆதரவளிப்பேன்" என்று கூறினார்.
ஹதீஸ் தரம் : ஹதீஸ் தரம் கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللهِ الْحَافِظُ، أنبأ أَبُو عَمْرٍو الْمُقْرِئُ، أنبأ الْحَسَنُ بْنُ سُفْيَانَ، ثنا أَبُو الطَّاهِرِ أَحْمَدُ بْنُ عَمْرٍو، ثنا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، حَدَّثَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، أَنَّ عَائِشَةَ ؓ زَوْجَ النَّبِيِّ ﷺ أَخْبَرَتْهُ، قَالَتْ: كَانَ أَوَّلَ مَا بُدِئَ بِهِ رَسُولُ اللهِ مِنَ الْوَحْيِ الرُّؤْيَا الصَّالِحَةُ فِي النَّوْمِ، فَكَانَ لَا يَرَى رُؤْيَا إِلَّا جَاءَتْ مِثْلَ فَلَقِ الصُّبْحِ، ثُمَّ حَبَّبَ اللهُ إِلَيْهِ الْخَلَاءَ، فَكَانَ يَخْلُو بِغَارِ حِرَاءٍ فَيَتَحَنَّثُ فِيهِ وَهُوَ التَّعَبُّدُ اللَّيَالِيَ أُولَاتِ الْعَدَدِ قَبْلَ أَنْ يَرْجِعَ إِلَى أَهْلِهِ، وَيَتَزَوَّدُ لِذَلِكَ، ثُمَّ يَرْجِعُ إِلَى خَدِيجَةَ فَتُزَوِّدُهُ بِمِثْلِهَا، حَتَّى فَجَأَهُ الْحَقُّ وَهُوَ فِي غَارِ حِرَاءٍ، فَجَاءَهُ الْمَلَكُ، فَقَالَ: اقْرَأْ، فَقَالَ: " مَا أَنَا بِقَارِئٍ "، قَالَ: فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدُ ثُمَّ أَرْسَلَنِي، فَقَالَ: اقْرَأْ، فَقُلْتُ: " مَا أَنَا بِقَارِئٍ "، فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي الثَّانِيَةَ حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدُ ثُمَّ أَرْسَلَنِي، فَقَالَ: اقْرَأْ، فَقُلْتُ: " مَا أَنَا بِقَارِئٍ "، فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي الثَّالِثَةَ حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدُ ثُمَّ أَرْسَلَنِي، فَقَالَ: {اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ، خَلَقَ الْإِنْسَانَ مِنْ عَلَقٍ، اقْرَأْ وَرَبُّكَ الْأَكْرَمُ، الَّذِي عَلَّمَ بِالْقَلَمِ، عَلَّمَ الْإِنْسَانَ مَا لَمْ يَعْلَمْ} [العلق: 2]، فَرَجَعَ بِهَا رَسُولُ اللهِ ﷺ تَرْجُفُ بَوَادِرُهُ حَتَّى دَخَلَ عَلَى خَدِيجَةَ ؓ ، فَقَالَ: " زَمِّلُونِي زَمِّلُونِي "، فَزَمَّلُوهُ حَتَّى ذَهَبَ عَنْهُ الرَّوْعُ، ثُمَّ قَالَ لِخَدِيجَةَ: " أَيْ خَدِيجَةُ مَا لِي "، وَأَخْبَرَهَا الْخَبَرَ، قَالَ: " لقَدْ خَشِيتُ عَلَى نَفْسِي "، قَالَتْ لَهُ خَدِيجَةُ: كَلَّا أَبْشِرْ فَوَاللهِ لَا يُخْزِيكَ اللهُ أَبَدًا، وَاللهِ إِنَّكَ لِتَصِلُ الرَّحِمَ، وَتَصْدُقُ الْحَدِيثَ، وَتَحْمِلُ الْكَلَّ، وَتُكْسِبُ الْمَعْدُومَ، وَتَقْرِي الضَّيْفَ، وَتُعِينُ عَلَى نَوَائِبِ الْحَقِّ، فَانْطَلَقَتْ بِهِ خَدِيجَةُ ؓ حَتَّى أَتَتْ بِهِ وَرَقَةَ بْنَ نَوْفَلِ بْنِ أَسَدِ بْنِ عَبْدِ الْعُزَّى بْنِ قُصَيٍّ وَهُوَ ابْنُ عَمِّ خَدِيجَةَ ابْنُ أَخِي أَبِيهَا، وَكَانَ امْرَأً تَنَصَّرَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ، يَكْتُبُ الْكِتَابَ الْعَرَبِيَّ وَيَكْتُبُ مِنَ الْإِنْجِيلِ بِالْعَرَبِيَّةِ مَا شَاءَ اللهُ أَنْ يَكْتُبَ، وَكَانَ شَيْخًا كَبِيرًا قَدْ عَمِيَ، فَقَالَتْ لَهُ خَدِيجَةُ: أَيْ عَمِّ اسْمَعْ مِنِ ابْنِ أَخِيكَ، قَالَ وَرَقَةُ بْنُ نَوْفَلٍ: ابْنَ أَخِي مَاذَا تَرَى؟، فَأَخْبَرَهُ رَسُولُ اللهِ ﷺ خَبَرَ مَا رَأَى، فَقَالَ لَهُ وَرَقَةُ: هَذَا النَّامُوسُ الَّذِي نَزَّلَ اللهُ عَلَى مُوسَى، يَا لَيْتَنِي فِيهَا جَذَعًا، يَا لَيْتَنِي أَكُونُ حَيًّا حِينَ يُخْرِجُكَ قَوْمُكَ، قَالَ رَسُولُ اللهِ ﷺ: " أَوَمُخْرِجِيَّ هُمْ؟ "، قَالَ وَرَقَةُ: نَعَمْ، لَمْ يَأْتِ رَجُلٌ قَطُّ بِمَا جِئْتَ بِهِ إِلَّا عُودِيَ، وَإِنْ يُدْرِكْنِي يَوْمُكَ أَنْصُرْكَ نَصْرًا مُؤَزَّرًا. رَوَاهُ مُسْلِمٌ فِي الصَّحِيحِ عَنْ أَبِي الطَّاهِرِ، وَأَخْرَجَهُ الْبُخَارِيُّ مِنْ وَجْهٍ آخَرَ عَنْ يُونُسَ
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் துணைவியார் ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு வஹீ (இறைச்செய்தி)யின் ஆரம்பமானது தூக்கத்தில் ஏற்படும் உண்மையான (நல்ல) கனவுகளாகவே அமைந்திருந்தது. அவர்கள் காணும் எந்தக் கனவானாலும் அது விடியற்காலையின் ஒளியைப் போன்று (தெளிவாகப் பலிக்கக்கூடியதாகவே) இருந்தது.

பின்னர் தனிமை(யாக இருப்பது) அவர்களுக்குப் பிரியமானதாக ஆக்கப்பட்டது. அவர்கள் ஹிரா குகைக்குச் சென்று, தம் குடும்பத்தாரிடம் திரும்புவதற்கு முன்பு குறிப்பிட்ட (பல) இரவுகள் அங்கே 'தஹன்னுத்' (எனும் ஓரிறை வழிபாடு) செய்வார்கள். அதற்காகத் தேவையான உணவையும் தன்னுடனேயே எடுத்துச் செல்வார்கள். பின்னர் கதீஜா (ரழி) அவர்களிடம் திரும்பி வந்து, மீண்டும் அதேபோன்று (தனித்திருப்பதற்காகத் தேவையான) உணவை எடுத்துச் செல்வார்கள்.

ஹிரா குகையில் அவர்கள் இருந்தபோது, அவர்களிடம் திடீரென சத்தியம் (இறைச்செய்தி) வந்தது. வானவர் (ஜிப்ரீல்) அவர்களிடம் வந்து, "ஓதுவீராக!" என்றார். அதற்கு அவர்கள், "எனக்கு ஓதத் தெரியாதே (நான் ஓதுபவன் அல்ல)!" என்று பதிலளித்தார்கள்.

(நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:) "உடனே அவர் என்னைப் பிடித்து, நான் (சிரமத்தின்) எல்லைக்கே செல்லும் அளவுக்கு என்னை (இறுக்கி) அணைத்தார்; பின்னர் என்னை விடுவித்து, 'ஓதுவீராக!' என்றார். நான், 'எனக்கு ஓதத் தெரியாதே' என்றேன். அவர் இரண்டாவது முறையும் என்னைப் பிடித்து, நான் (சிரமத்தின்) எல்லைக்கே செல்லும் அளவுக்கு என்னை (இறுக்கி) அணைத்துப் பின் என்னை விடுவித்து, 'ஓதுவீராக!' என்றார். நான், 'எனக்கு ஓதத் தெரியாதே' என்றேன். அவர் மூன்றாவது முறையும் என்னைப் பிடித்து, நான் (சிரமத்தின்) எல்லைக்கே செல்லும் அளவுக்கு என்னை (இறுக்கி) அணைத்துப் பின் என்னை விடுவித்தார்.

பின்னர், '{இக்ரஃ பிஸ்மி ரப்பிகல்லதீ கலக், கலக்கல் இன்ஸான மின் அலக், இக்ரஃ வ ரப்புக்கல் அக்ரம், அல்லதீ அல்லம பில்கலம், அல்லமல் இன்ஸான மாலம் யஃலம்} படைத்த உம்முடைய இறைவனின் பெயரால் ஓதுவீராக! மனிதனை 'அலக்'கிலிருந்து (கருவுற்ற சினைமுட்டையிலிருந்து) அவன் படைத்தான். ஓதுவீராக! உம்முடைய இறைவன் மாபெரும் கொடையாளி; அவன்தான் பேனாவின் மூலம் கற்றுக்கொடுத்தான்; மனிதன் அறியாதவற்றையெல்லாம் அவனுக்குக் கற்றுக்கொடுத்தான்' (அல்குர்ஆன் 96:1-5) என்று கூறினார்."

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இந்த வசனங்களுடன், தமது தோள் (மற்றும் கழுத்துக்கு இடைப்பட்ட) தசைப்பகுதிகள் (அச்சத்தால்) அதிரத் திரும்பி வந்தார்கள். கதீஜா (ரழி) அவர்களிடம் நுழைந்து, "என்னைப் போர்த்துங்கள், என்னைப் போர்த்துங்கள்!" என்றார்கள். அவர்களின் அச்சம் நீங்கும் வரை அவர்கள் போர்த்தப்பட்டார்கள்.

பின்னர் கதீஜா (ரழி) அவர்களிடம் நடந்த செய்தியைத் தெரிவித்துவிட்டு, "எனக்கு (ஏதேனும் நேர்ந்துவிடுமோ என) நான் என் உயிருக்கு அஞ்சுகிறேன்" என்றார்கள். அதற்கு கதீஜா (ரழி) அவர்கள், "அப்படியெல்லாம் நடக்காது! நற்செய்தி பெறுங்கள் (மகிழ்ச்சியடையுங்கள்)! அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! அல்லாஹ் உங்களை ஒருபோதும் இழிவுபடுத்தமாட்டான் (கைவிடமாட்டான்). அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! நீங்கள் உறவுகளைப் பேணி (வாழ்கிறீர்கள்); உண்மையையே பேசுகிறீர்கள்; சிரமப்படுவோரின் (சுமைகளைத்) சுமக்கிறீர்கள்; இல்லாதவர்களுக்கு (உழைத்து) ஈட்டிக் கொடுக்கிறீர்கள்; விருந்தினர்களை உபசரிக்கிறீர்கள்; சத்திய (வழியில் ஏற்படும்) சோதனைகளில் (பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு) உதவி செய்கிறீர்கள்" என்று (ஆறுதல்) கூறினார்கள்.

பின்னர் நபி (ஸல்) அவர்களை அழைத்துக்கொண்டு கதீஜா (ரழி) அவர்கள், தம் தந்தையின் சகோதரரான நவ்ஃபல் என்பவரின் மகனான வரகா இப்னு நவ்ஃபல் இப்னு அஸத் இப்னு அப்துல் உஸ்ஸா இப்னு குஸய் என்பவரிடம் சென்றார்கள். அவர் அறியாமைக் காலத்தில் கிறித்தவ மதத்தைத் தழுவியவராக இருந்தார். அவர் அரபு மொழியில் எழுதக் கூடியவராகவும், அல்லாஹ் நாடிய அளவுக்கு இஞ்சீலை (பைபிளை) அரபு மொழியில் எழுதக் கூடியவராகவும் இருந்தார். அவர் கண்பார்வை இழந்த முதியவராக இருந்தார்.

அவரிடம் கதீஜா (ரழி) அவர்கள், "என் பெரியப்பாவின் மகனே! உங்கள் சகோதரரின் மகன் (சொல்வதைக்) கேளுங்கள்" என்றார்கள். வரகா இப்னு நவ்ஃபல், "என் சகோதரரின் மகனே! நீங்கள் என்ன கண்டீர்கள்?" என்று கேட்டார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தாம் கண்ட செய்தியை அவரிடம் தெரிவித்தனர். அதைக் கேட்ட வரகா, "மூஸாவிடம் அல்லாஹ் அனுப்பிய அதே 'நாமூஸ்' (இறை இரகசியங்களைச் சுமந்து வரும் வானவர் ஜிப்ரீல்) தான் இவர்! உங்களை உங்கள் சமூகத்தார் (இந்த ஊரை விட்டு) வெளியேற்றும் காலத்தில் நான் (வலிமையுள்ள) இளைஞனாக இருந்திருக்கக் கூடாதா? அந்த நேரத்தில் நான் உயிருடன் இருக்கக் கூடாதா?" என்றார்.

உடனே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அவர்கள் என்னையா வெளியேற்றுவார்கள்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு வரகா, "ஆம்! நீங்கள் கொண்டு வந்ததைப் போன்ற (இறைச்செய்தியைக்) கொண்டு வந்த எந்த மனிதரும் பகைக்கப்படாமல் இருந்ததில்லை. உங்களுடைய (அந்தச் சோதனைக்) காலத்தை நான் அடைந்தால் உங்களுக்குப் (மிகப்) பலமான உதவி செய்வேன்" என்று கூறினார்.

(இதை இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் தம் 'ஸஹீஹ்' நூலில் அபூதாஹிர் வழியாகப் பதிவு செய்துள்ளார். மேலும் இமாம் புகாரி அவர்கள் வேறு ஒரு அறிவிப்பாளர் தொடர் வழியாக யூனுஸ் என்பவரிடமிருந்து பதிவு செய்துள்ளார்).
ஹதீஸ் தரம் : ஹதீஸ் தரம் கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
4843முஸ்தத்ரக் அல்-ஹாகிம்
حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ حَمْشَاذٍ الْعَدْلُ ثنا يَزِيدُ بْنُ الْهَيْثَمِ الدَّقَّاقُ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ الْمُسَيَّبِيُّ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنِ مُعَاذٍ الصَّنْعَانِيُّ حَدَّثَنِي مَعْمَرُ بْنُ رَاشِدٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ ﷺ أَنَّهَا قَالَتْ أَوَّلُ مَا بُدِئَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ مِنَ الْوَحْيِ الرُّؤْيَا الصَّادِقَةُ فِي النَّوْمِ كَانَ لَا يَرَى رُؤْيَا إِلَّا جَاءَتْهُ مِثْلُ فَلَقِ الصُّبْحِ ثُمَّ حُبِّبَ إِلَيْهِ الْخَلَاءُ فَكَانَ يَأْتِي جَبَلَ حِرَاءٍ فَيَحْنَثُ وَهُوَ التَّعَبُّدُ حَتَّى فَاجَأَهُ الْحَقُّ وَهُوَ فِي غَارِ حِرَاءٍ فَجَاءَهُ الْمَلَكُ فِيهِ فَقَالَ اقْرَأْ قَالَ فَقُلْتُ «مَا أَنَا بِقَارِئٍ» قَالَ §فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدُ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ لِي {اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ خَلَقَ الْإِنْسَانَ مِنْ عَلَقٍ اقْرَأْ وَرَبُّكَ الْأَكْرَمُ الَّذِي عَلَّمَ بِالْقَلَمِ عَلَّمَ الْإِنْسَانَ مَا لَمْ يَعْلَمْ} [العلق 2] قَالَ فَرَجَعَ بِهَا تَرْجُفُ بَوَادِرُهُ حَتَّى دَخَلَ عَلَى خَدِيجَةَ فَقَالَ «زَمِّلُونِي زَمِّلُونِي» فَزَمَّلُوهُ حَتَّى ذَهَبَ عَنْهُ الرَّوْعُ فَقَالَ «يَا خَدِيجَةُ مَا لِي؟» فَأَخْبَرَهَا الْخَبَرَ وَقَالَ «قَدْ خَشِيتِ عَلَيَّ» فَقَالَتْ لَهُ كَلَّا أَبْشِرْ فَوَاللَّهِ لَا يُخْزِيكَ اللَّهُ أَبَدًا إِنَّكَ لَتَصِلُ الرَّحِمَ وَتَصْدُقُ فِي الْحَدِيثِ وَتَحْمِلُ الْكَلَّ وَتَقْرِي الضَّيْفَ وَتُعِينُ عَلَى نَوَائِبِ الْحَقِّ ثُمَّ انْطَلَقَتْ بِهِ خَدِيجَةُ حَتَّى أَتَتْ بِهِ وَرَقَةَ بْنَ نَوْفَلِ بْنِ أَسَدِ بْنِ عَبْدِ الْعُزَّى بْنِ قُصَيٍّ وَهُوَ عَمُّ خَدِيجَةَ أَخُو أَبِيهَا وَكَانَ امْرَأً تَنَصَّرَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ وَكَانَ يَكْتُبُ الْعَرَبِيَّةَ وَيُكْتَبُ بِالْعَرَبِيَّةِ مِنَ الْإِنْجِيلِ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَكْتُبَ فَكَانَ شَيْخًا كَبِيرًا قَدْ عَمِيَ قَالَتْ خَدِيجَةُ أَيْ عَمُّ اسْمَعْ مِنَ ابْنِ أَخِيكَ قَالَ وَرَقَةُ بْنُ نَوْفَلٍ يَا ابْنَ أَخِي مَاذَا تَرَى؟ فَأَخْبَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ خَبَرَ مَا رَأَى فَقَالَ وَرَقَةُ هَذَا النَّامُوسُ الَّذِي أُنْزِلَ عَلَى مُوسَى ﷺ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» حذفه الذهبي من التلخيص لضعفه
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் மனைவி ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு வஹீ (இறைச்செய்தி)யின் ஆரம்பமாக அமைந்தது, தூக்கத்தில் அவர்கள் கண்ட உண்மையான கனவுகளேயாகும். அவர்கள் எந்தக் கனவு கண்டாலும், அது அதிகாலைப் பொழுதின் விடியலைப் போன்று (தெளிவாக) வராமல் இருந்ததில்லை. பின்னர் தனித்திருப்பது அவர்களுக்குப் பிரியமானதாக ஆக்கப்பட்டது. அவர்கள் ஹிரா மலைக்குச் சென்று, அங்கு 'தஹன்னுத்' (அதாவது பல இரவுகள் தொடர்ந்து இறைவழிபாடு) செய்வார்கள். (அங்கு தங்கியிருக்கும் போது) சத்தியம் (வஹீ) திடீரென அவர்களிடம் வரும் வரை (அங்கேயே இருப்பார்கள்).

அப்போது (ஹிரா குகையில்) அவர்களிடம் வானவர் வந்து, "ஓதுவீராக!" என்றார். நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: அதற்கு நான், "எனக்கு ஓதத் தெரியாதே" (நான் ஓதுபவன் அல்ல) என்றேன். நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "உடனே அவர் என்னைப் பிடித்து, என் சக்தி அடங்கும் வரை (நெருக்கிக்) கட்டியணைத்தார். பின்னர் என்னை விட்டுவிட்டு, என்னிடம்: 'படைத்த உம்முடைய இறைவனின் பெயரால் ஓதுவீராக! உறைந்த இரத்தக் கட்டியிலிருந்து மனிதனை அவன் படைத்தான். ஓதுவீராக! உமது இறைவன் மாபெரும் கொடையாளி; அவனே எழுதுகோலைக் கொண்டு கற்றுக் கொடுத்தான்; மனிதன் அறியாதவற்றையெல்லாம் அவனுக்குக் கற்றுக் கொடுத்தான்' (அல்குர்ஆன் 96:1-5) என்று கூறினார்."

இந்த (வசனங்களுடன்) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், தமது தோள் தசை (நடுக்கத்தால்) துடிக்கத் திரும்பி வந்து கதிஜா (ரழி) அவர்களிடம், "என்னைப்போர்வையால் மூடுங்கள்! என்னைப் போர்வையால் மூடுங்கள்!" என்றார்கள். அவர்களின் நடுக்கம் தீரும் வரை அவர்கள் போர்வையால் மூடினார்கள். நடுக்கம் தீர்ந்ததும் கதிஜாவிடம் நடந்த செய்தியைத் தெரிவித்துவிட்டு, "கதிஜாவே! எனக்கு என்ன நேர்ந்தது? எனக்கு ஏதேனும் (தீங்கு) நிகழ்ந்துவிடுமோ என நான் பயப்படுகிறேன்" என்றார்கள்.

அதற்குக் கதீஜா (ரழி) அவர்கள், "அப்படியெல்லாம் ஏதும் நடக்காது, நற்செய்தி பெறுங்கள்! அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! அல்லாஹ் உங்களை ஒருபோதும் இழிவுபடுத்த மாட்டான். ஏனென்றால், நீங்கள் உறவினர்களுடன் சேர்ந்து வாழ்கிறீர்கள்; உண்மையே பேசுகிறீர்கள்; (சுயதொழில் செய்ய இயலாத) ஏழைகளின் சுமைகளைச் சுமக்கிறீர்கள்; விருந்தினர்களை உபசரிக்கிறீர்கள்; சத்தியமான வழியில் ஏற்படும் சோதனைகளில் (மக்களுக்கு) உதவி செய்கிறீர்கள்" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர், நபி (ஸல்) அவர்களை அழைத்துக்கொண்டு கதீஜா (ரழி) அவர்கள் தமது தந்தையின் சகோதரரான வரகா பின் நவ்ஃபல் பின் அஸத் பின் அப்துல் உஸ்ஸா பின் குஸை என்பவரிடம் சென்றார்கள். அவர் அறியாமைக் காலத்திலேயே கிறித்தவ மார்க்கத்தைத் தழுவியவராக இருந்தார். அவர் அரபி மொழியை எழுதத் தெரிந்தவராகவும், அல்லாஹ் நாடிய அளவிற்கு அரபி மொழியில் இஞ்சீல் (வேதத்தை) எழுதக்கூடியவராகவும் இருந்தார். மேலும், அவர் கண்பார்வையற்ற முதியவராக இருந்தார். அவரிடம் கதீஜா (ரழி) அவர்கள், "என் தந்தையின் சகோதரரே! உங்களது சகோதரரின் மகன் கூறுவதைக் கேளுங்கள்" என்றார்கள். அதற்கு வரகா பின் நவ்ஃபல், "என் சகோதரரின் மகனே! நீங்கள் என்ன கண்டீர்கள்?" என்று கேட்டார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தாங்கள் கண்டவற்றை அவருக்குத் தெரிவித்தார்கள். உடனே வரகா, "இவர்தான் மூஸா (அலை) அவர்களிடம் (இறைவனால்) இறக்கப்பட்ட அதே 'நாமூஸ்' (எனும் இரகசியங்களைச் சுமந்து வரும் வானவர் ஜிப்ரீல்) ஆவார்" என்றார்.
ஹதீஸ் தரம் : ஹதீஸ் தரம் கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
33ஸஹீஹ் இப்னு ஹிப்பான்
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ قُتَيْبَةَ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي السَّرِيِّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ: أَوَّلُ مَا بُدِئَ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنَ الْوَحْيِ الرُّؤْيَا الصَّادِقَةُ يَرَاهَا فِي النَّوْمِ، فَكَانَ لَا يَرَى رُؤْيَا إِلَّا جَاءَتْ مِثْلَ فَلَقِ الصُّبْحِ، ثُمَّ حُبِّبَ لَهُ الْخَلَاءُ، فَكَانَ يَأْتِي حِرَاءَ، فَيَتَحَنَّثُ فِيهِ وَهُوَ التَّعَبُّدُ اللَّيَالِيَ ذَوَاتِ الْعِدَّةِ وَيَتَزَوَّدُ لِذَلِكَ، ثُمَّ يَرْجِعُ إِلَى خَدِيجَةَ، فَتُزَوِّدُهُ لِمِثْلِهَا، حَتَّى فَجِئَهُ الْحَقُّ وَهُوَ فِي غَارِ حِرَاءَ، فَجَاءَهُ الْمَلَكُ فِيهِ فَقَالَ: اقْرَأْ، قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «فَقُلْتُ: » §مَا أَنَا بِقَارِئٍ «، قَالَ: » فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدَ، ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ لِي: اقْرَأْ، فَقُلْتُ: «مَا أَنَا بِقَارِئٍ»، فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي الثَّانِيَةَ حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدَ، ثُمَّ أَرْسَلَنِي، فَقَالَ: اقْرَأْ، فَقُلْتُ: «مَا أَنَا بِقَارِئٍ»، فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي الثَّالِثَةَ حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدَ، ثُمَّ أَرْسَلَنِي، فَقَالَ: {اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ} حَتَّى بَلَغَ {مَا لَمْ يَعْلَمْ} ، قَالَ: فَرَجَعَ بِهَا تَرْجُفُ بَوَادِرُهُ حَتَّى دَخَلَ عَلَى خَدِيجَةَ، فَقَالَ: «زَمِّلُونِي زَمِّلُونِي»، فَزَمَّلُوهُ حَتَّى ذَهَبَ عَنْهُ الرَّوْعُ.
அன்னை ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு இறைச்செய்தி (வஹீ) ஆரம்பமாகியது, அவர்கள் உறக்கத்தில் கண்ட உண்மையான கனவுகளின் மூலமாகவே ஆகும். அவர்கள் கண்ட அக்கனவுகள் அனைத்தும் அதிகாலைப் பொழுதின் விடியலைப் போன்று (தெளிவாகப் பலிக்கக்கூடியதாக) அமைந்திருந்தன.

பின்னர் தனித்திருப்பது அவர்களுக்குப் பிரியமானதாக ஆக்கப்பட்டது. (மக்காவிற்கு அருகிலுள்ள) ஹிரா குகைக்குச் சென்று, பல இரவுகள் தங்கி அவர்கள் (அங்கே) தனித்து இறைவழிபாட்டில் ஈடுபடுவார்கள். அதற்காகத் தமக்குத் தேவையான உணவையும் (அங்கேயே) கொண்டு செல்வார்கள். (கொண்டு சென்ற) உணவு தீர்ந்ததும் (தமது மனைவி) அன்னை கதீஜா (ரழி) அவர்களிடம் திரும்பி வந்து, மீண்டும் அதே போன்று (சில நாட்களுக்குத்) தேவையான உணவைப் பெற்றுச் செல்வார்கள்.

ஹிரா குகையில் அவர்கள் இருந்தபோது, திடீரென அவர்களிடம் சத்தியம் (இறைச்செய்தி) வந்தது. வானவர் (ஜிப்ரீல்) அவர்களிடம் வந்து, "ஓதுவீராக!" என்றார். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "நான் ஓதத் தெரிந்தவனல்ல" என்று கூறினார்கள்.

(நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:) "உடனே அவர் என்னைப் பிடித்து, எனது சக்திக்கு உட்பட்ட அளவு (அல்லது நான் சிரமப்படும் அளவுக்கு) கடுமையாகக் கட்டியணைத்தார். பின்னர் என்னை விட்டுவிட்டு, 'ஓதுவீராக!' என்றார். நான், 'எனக்கு ஓதத் தெரியாது' என்றேன். அவர் இரண்டாவது முறையும் என்னைப் பிடித்து, என் சக்திக்கு உட்பட்ட அளவு கடுமையாகக் கட்டியணைத்து விட்டு, பின்னர் என்னை விட்டுவிட்டு, 'ஓதுவீராக!' என்றார். நான், 'எனக்கு ஓதத் தெரியாது' என்றேன். அவர் மூன்றாவது முறையும் என்னைப் பிடித்து, என் சக்திக்கு உட்பட்ட அளவு கடுமையாகக் கட்டியணைத்து விட்டு, பின்னர் என்னை விட்டுவிட்டு,

'{இக்ரஃ பிஸ்மி ரப்பிகல்லதீ கலக்} (படைத்த உமது இறைவனின் பெயரால் ஓதுவீராக)... {மா லம் யஃலம்} (மனிதன் அறியாதவற்றையெல்லாம் அவனுக்குக் கற்றுக் கொடுத்தான்)' (என்ற ஸூரத்துல் அலக்கின் முதல் ஐந்து வசனங்களை) ஓதினார்".

இந்த வசனங்களை (பெற்றுக்கொண்டு) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், தம் (தோள் மற்றும்) இதயத் தசைகள் (அச்சத்தால்) நடுங்கத் திரும்பி வந்தார்கள். அன்னை கதீஜா (ரழி) அவர்களிடம் வந்து, "என்னைப் போர்வையால் மூடுங்கள்! என்னைப் போர்வையால் மூடுங்கள்!" என்று கூறினார்கள். அவ்வாறே, அவர்களுடைய அச்சம் நீங்கும் வரை அவர்களைப் போர்வையால் மூடினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதன் ஒரு பகுதி ஆதாரப்பூர்வமானது
بعضه صحيح