حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، قَالَ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَسْوَدِ بْنِ قَيْسٍ، عَنْ جُنْدَبِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ احْتَبَسَ جِبْرِيلُ صلى الله عليه وسلم عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتِ امْرَأَةٌ مِنْ قُرَيْشٍ أَبْطَأَ عَلَيْهِ شَيْطَانُهُ. فَنَزَلَتْ {وَالضُّحَى * وَاللَّيْلِ إِذَا سَجَى * مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَى}
ஜுன்தப் பின் அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் (வஹீ கொண்டுவருவதில்) சிறிது காலம் தாமதப்படுத்தப்பட்டார். எனவே குறைஷிப் பெண்களில் ஒருத்தி, "(உமக்கு வஹீ கொண்டுவரும்) உம்முடைய ஷைத்தான் உம்மை கைவிட்டுவிட்டான்" என்று கூறினாள். ஆகவே (பின்வரும் வசனங்கள்) அருளப்பட்டன: "முற்பகல் மீது சத்தியமாக, மேலும் இரவின் மீது சத்தியமாக அது அமைதியாக இருக்கும் போது! (நபியே!) உம்முடைய இறைவன் உம்மைக் கைவிடவுமில்லை; அவன் உம்மை வெறுக்கவுமில்லை." (திருக்குர்ஆன் 93:1-3)
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا الأَسْوَدُ بْنُ قَيْسٍ، قَالَ سَمِعْتُ جُنْدُبَ بْنَ سُفْيَانَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ اشْتَكَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمْ يَقُمْ لَيْلَتَيْنِ أَوْ ثَلاَثًا، فَجَاءَتِ امْرَأَةٌ فَقَالَتْ يَا مُحَمَّدُ إِنِّي لأَرْجُو أَنْ يَكُونَ شَيْطَانُكَ قَدْ تَرَكَكَ، لَمْ أَرَهُ قَرِبَكَ مُنْذُ لَيْلَتَيْنِ أَوْ ثَلاَثًا. فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {وَالضُّحَى * وَاللَّيْلِ إِذَا سَجَى * مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَى}
ஜுன்துப் பின் சுஃப்யான் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் நோய்வாய்ப்பட்டார்கள். அதனால் அவர்களால் இரண்டு அல்லது மூன்று இரவுகளுக்கு (இரவுத் தொழுகைக்காக) எழ முடியவில்லை. பின்னர் ஒரு பெண்மணி வந்து, "ஓ முஹம்மதே! உமது ஷைத்தான் உங்களைக் கைவிட்டுவிட்டான் என்று நான் நம்புகிறேன். ஏனெனில், இரண்டு அல்லது மூன்று இரவுகளாக நான் அவனை உங்களுடன் பார்க்கவில்லை!" என்று கூறினாள். அதன் பேரில் அல்லாஹ் (பின்வரும் வசனங்களை) அருளினான்:
(இதன் பொருள்: 'முற்பகல் மீது சத்தியமாக! மேலும் இருள் சூழும் இரவின் மீது சத்தியமாக! (நபியே!) உம் இறைவன் உம்மைக் கைவிடவுமில்லை; உங்களை வெறுக்கவுமில்லை.')
ஜுன்துப் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:
ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் (வஹீயுடன்) வருவது தாமதமானது. எனவே இணைவைப்பாளர்கள், "முஹம்மது கைவிடப்பட்டுவிட்டார்" என்று கூறினர். அப்போது, கண்ணியமும் வல்லமையும் மிக்க அல்லாஹ் (பின்வரும் வசனங்களை) அருளினான்:
{வள்ளுஹா * வல்லைலி இதா ஸஜா * மா வத்தஅக்க ரப்புக்க வமா கலா}
(பொருள்: "(பிரகாசமான) முற்பகல் மீதும், (அமைதி பெறும்) இரவின் மீதும் சத்தியமாக! உம்முடைய இறைவன் உம்மைக் கைவிடவுமில்லை; அவன் (உம் மீது) கோபம் கொள்ளவுமில்லை.")
ஜுன்துப் பின் சுஃப்யான் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் நோய்வாய்ப்பட்டு, இரண்டு அல்லது மூன்று இரவுகள் (தொழுகைக்காக) எழுந்திருக்கவில்லை. அப்போது ஒரு பெண்மணி அவர்களிடம் வந்து, "முஹம்மதே! உமது ஷைத்தான் உம்மை விட்டு விலகிவிட்டான் என்றே நான் கருதுகிறேன். இரண்டு அல்லது மூன்று இரவுகளாக அவன் உம்மை அணுகுவதை நான் காணவில்லை" என்று கூறினாள். அப்போது கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ் (பின்வருமாறு) அருளினான்: "{வள்ளுஹா, வல்லைலி இதா ஸஜா, மா வத்தஅக்க ரப்புக்க வமா கலா}" (பொருள்: "முற்பகல் மீது சத்தியமாக! இருள் சூழ்ந்து கொள்ளும் இரவு மீது சத்தியமாக! (நபியே!) உமது இறைவன் உம்மை கைவிடவுமில்லை, வெறுக்கவுமில்லை.").
ஜுன்துப் பின் சுஃப்யான் (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு உடல்நலக்குறைவு ஏற்பட்டது. இதனால் அவர்கள் இரண்டு அல்லது மூன்று இரவுகள் (இரவுத் தொழுகைக்காக) எழவில்லை. அப்போது ஒரு பெண்மணி (அபூ லஹபின் மனைவி உம்மு ஜமீல்) அவர்களிடம் வந்து, "முஹம்மதே! உமது ஷைத்தான் (என அவள் கருதிய வானவர் ஜிப்ரீல்) இரண்டு அல்லது மூன்று இரவுகளாக உம்மை நெருங்கியதை நான் காணவில்லை" என்று (ஏளனமாக) கூறினாள்.
அப்போது கண்ணியமும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ், "{வத்துஹா. வல்லைலி இதா சஜா. மா வத்தஅக ரப்புக வமா கலா}" (முற்பகல் மீதும், இருள் கவியும் இரவின் மீதும் சத்தியமாக! உமது இறைவன் உம்மை கைவிடவுமில்லை; அவன் (உம்மீது) வெறுப்படையவுமில்லை - அல்குர்ஆன் 93:1-3) எனும் வசனங்களை அருளினான்.
ஹதீஸ் தரம் : இஸ்னாதுஹு ஸஹீஹ் (இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆதாரபூர்வமானது)
ஜுன்துப் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு உடல்நலக்குறைவு ஏற்பட்டதால், ஓர் இரவோ அல்லது இரண்டு இரவுகளோ (இரவுத் தொழுகைக்காக) அவர்கள் எழவில்லை. அப்போது ஒரு பெண்மணி (அபூ லஹபின் மனைவி உம்மு ஜமீல்) வந்து, "முஹம்மதே! உமது ஷைத்தான் (என அவள் வஹீயைக் குறிப்பிட்டாள்) உம்மைக் கைவிட்டுவிட்டான் என்றே நான் கருதுகிறேன்" என்று கூறினாள். அப்போது வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ், "{வள்ளுஹா. வல்லெய்லி இதா சஜா. மா வத்தஅக்க ரப்புக்க வமா கலா} (முற்பகலின் மீது சத்தியமாக! இருள் கவியும் இரவின் மீது சத்தியமாக! உமது இறைவன் உம்மைக் கைவிடவுமில்லை; உன்னை வெறுக்கவுமில்லை)" எனும் (அள்ளுஹா அத்தியாயத்தின் முதல் மூன்று) வசனங்களை அருளினான்.
ஹதீஸ் தரம் : இஸ்னாதுஹு ஸஹீஹ் (இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆதாரபூர்வமானது)
நபி (ஸல்) அவர்களிடம் ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் (வஹீயைக் கொண்டு) வரத் தாமதமானது. இதனால் நபி (ஸல்) அவர்கள் கவலையடைந்தார்கள். அப்போது (உமது இறைவன் உம்மைக் கைவிட்டுவிட்டான் என நபியவர்களைப் பார்த்துச் சிலரால்) கூறப்பட்டது. அதன்பின், "வள்ளுஹா. வல்லைலி இதா சஜா. மா வத்தஅக்க ரப்புக வமா கலா." (முற்பகல் மீது சத்தியமாக! இருள் கவியும் இரவின் மீது சத்தியமாக! உமது இறைவன் உம்மைக் கைவிடவுமில்லை; உம்மை அவன் வெறுக்கவுமில்லை) எனும் (திருக்குர்ஆன் 93:1-3) வசனங்கள் அருளப்பட்டன.
ஹதீஸ் தரம் : இஸ்னாதுஹு ஸஹீஹ் (இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆதாரபூர்வமானது)
நபி (ஸல்) அவர்கள் நோய்வாய்ப்பட்டார்கள். அதனால் ஓர் இரவு அல்லது இரண்டு இரவுகள் (வணக்கத்திற்காக) அவர்கள் எழவில்லை. அப்போது ஒரு பெண் (அபூ லஹபின் மனைவி உம்மு ஜமீல்) வந்து, "முஹம்மதே! உமது ஷைத்தான் (என அவள் கருதிய வானவர்) உம்மை விட்டு விலகிவிட்டான் என்று தான் நான் கருதுகிறேன்" என்று கூறினாள். அப்போது கண்ணியமும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ், "{வழ்ளுஹா, வல்லைலி இதா சஜா. மா வத்தஅக ரப்புக்க வமா கலா}" (முற்பகலின் மீதும், இருள் சூழும் இரவின் மீதும் சத்தியமாக! உமது இறைவன் உம்மைக் கைவிடவும் இல்லை; உம்மை வெறுக்கவும் இல்லை - அல்குர்ஆன் 93:1-3) என்ற வசனங்களை இறக்கியருளினான்.
(இதனை இமாம் புகாரீ அவர்கள் அபூ நுஐம் வழியாகவும், இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் இஸ்ஹாக் வழியாக அபூ நுஐமிலிருந்தும் அறிவித்துள்ளார்கள்).
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (உடல்நலக் குறைவினால்) அவதியுற்றார்கள். அதனால், இரண்டு அல்லது மூன்று இரவுகள் அவர்கள் (இரவுத் தொழுகைக்காக) எழவில்லை. அப்போது ஒரு பெண் (அபூ லஹபின் மனைவி உம்மு ஜமீல்) அவர்களிடம் வந்து, "முஹம்மதே! உமது ஷைத்தான் (என அவள் கருதிய வஹீ கொண்டு வரும் வானவர்) உம்மை விட்டு விலகிவிட்டான் என்றே நான் கருதுகிறேன். ஏனெனில், கடந்த இரண்டு அல்லது மூன்று இரவுகளாக அவன் உமது அருகில் வந்ததை நான் காணவில்லை" என்று கூறினாள்.
அப்போது உயர்ந்தோனாகிய அல்லாஹ், "வள்ளுஹா. வல்லைலி இதா ஸஜா. மா வத்தஅக ரப்புக வமா கலா" (முற்பகலின் மீது சத்தியமாக! இருள் கவியும் இரவின் மீது சத்தியமாக! உமது இறைவன் உம்மைக் கைவிடவுமில்லை; [உம்மை] வெறுக்கவுமில்லை) (அல்குர்ஆன் 93:1-3) என்ற வசனங்களை அருளினான்.
(இதை இமாம் புகாரி அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் அஹ்மத் பின் யூனுஸ் வழியாகவும், இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் வேறொரு அறிவிப்புத் தொடரில் ஸுஹைர் வழியாகவும் பதிவு செய்துள்ளார்கள்).
“அபூ லஹபின் இரு கைகளும் நாசமாகட்டும்; அவனும் நாசமாகட்டும்” (என்று தொடங்கும் 111:1) வசனத்திலிருந்து “விறகு சுமப்பவளான அவளுடைய மனைவியின் கழுத்தில் முறுக்கேறிய ஈச்சங் கயிறுதான் இருக்கும்” (111:5) வரை (உள்ள வசனங்கள்) அருளப்பட்ட போது, அபூ லஹபின் மனைவியிடம் (உம்மு ஜமீலிடம்), "நிச்சயமாக முஹம்மத் உன்னை இகழ்ந்து (கவிதையாகப் பாடி)விட்டார்" என்று கூறப்பட்டது.
உடனே, அவள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு மக்கள் கூட்டத்தினருடன் அமர்ந்திருந்த போது அவர்களிடம் வந்தாள். அவள், "முஹம்மதே! எதற்காக என்னை இகழ்கிறீர்?" என்று கேட்டாள். அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நான் உன்னை இகழவில்லை, அல்லாஹ்வே உன்னை இகழ்ந்தான்" என்று கூறினார்கள். அதற்கு அவள், "நான் விறகு சுமப்பதையோ, அல்லது என் கழுத்தில் ஈச்சங் கயிறு இருப்பதையோ நீர் (உண்மையில்) பார்த்தீரா?" என்று கேட்டுவிட்டுத் திரும்பிச் சென்றாள்.
பின்னர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்குச் சில நாட்கள் (வஹீ - இறைச்செய்தி) அருளப்படாமல் இருந்தது. அப்போது அவள் மீண்டும் அவர்களிடம் வந்து, "முஹம்மதே! உம்முடைய தோழர் (உம்மிடம் வரும் ஜிப்ரீல் அல்லது உம் இறைவன்) உம்மை விட்டு விலகிவிட்டார், உம்மீது வெறுப்படைந்துவிட்டார் என்றுதான் நான் கருதுகிறேன்" என்று கூறினாள்.
அப்போது மாண்பும் வல்லமையும் மிக்க அல்லாஹ், “முற்பகலின் மீது சத்தியமாக! இருள் கவியும்போது இரவின் மீது சத்தியமாக! உமது இறைவன் உம்மை கைவிடவுமில்லை; உம்மீது வெறுப்படையவுமில்லை” (93:1-3) என்ற வசனங்களை அருளினான்.
(இந்த ஹதீஸை அறிவித்த இமாம் அல்-ஹாகிம் கூறுகிறார்: "இந்த ஆசிரியர் நமக்கு அறிவித்தபடி இந்த ஹதீஸ் ஆதாரப்பூர்வமானது - ஸஹீஹ் - ஆகும், எனினும் இதில் ஒரு (மறைமுகமான) குறைபாட்டை - இல்லத் - நான் காண்கிறேன்").
நபி (ஸல்) அவர்கள் உடல்நலக்குறைவால் பாதிக்கப்பட்டார்கள். அதனால், ஓர் இரவு அல்லது இரண்டு இரவுகள் (வணக்கத்திற்காக) அவர்கள் எழவில்லை. அப்போது ஒரு பெண்மணி (அபூ லஹபின் மனைவி உம்மு ஜமீல்) அவர்களிடம் வந்து, "முஹம்மதே! உமது ஷைத்தான் (என்று அவள் ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்களைக் குறிப்பிட்டாள்) உம்மை விட்டுச் சென்றுவிட்டான் என்றே நான் கருதுகிறேன்" என்று கூறினார். அப்போது அல்லாஹ், "{முற்பகல் மீதும், அமைதி கொள்ளும் இரவின் மீதும் சத்தியமாக! (நபியே!) உமது இறைவன் உம்மை கைவிடவுமில்லை, உம்மை வெறுக்கவுமில்லை}" (அல்குர்ஆன் 93:1-3) ஆகிய வசனங்களை அருளினான்.