இந்த ஹதீஸுக்கு மற்ற ஹதீஸ் நூல்களில் உள்ள ஹதீஸ்கள்

3506ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ عُثْمَانَ، دَعَا زَيْدَ بْنَ ثَابِتٍ وَعَبْدَ اللَّهِ بْنَ الزُّبَيْرِ وَسَعِيدَ بْنَ الْعَاصِ وَعَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍ فَنَسَخُوهَا فِي الْمَصَاحِفِ، وَقَالَ عُثْمَانُ لِلرَّهْطِ الْقُرَشِيِّينَ الثَّلاَثَةِ إِذَا اخْتَلَفْتُمْ أَنْتُمْ وَزَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ فِي شَىْءٍ مِنَ الْقُرْآنِ، فَاكْتُبُوهُ بِلِسَانِ قُرَيْشٍ، فَإِنَّمَا نَزَلَ بِلِسَانِهِمْ‏.‏ فَفَعَلُوا ذَلِكَ‏.‏
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
உஸ்மான் (ரழி) அவர்கள் ஸைத் பின் ஸாபித் (ரழி), அப்துல்லாஹ் பின் அஸ்ஸுபைர் (ரழி), ஸயீத் பின் அல்ஆஸ் (ரழி) மற்றும் அப்துர்ரஹ்மான் பின் அல்ஹாரிஸ் பின் ஹிஷாம் (ரழி) ஆகியோரை அழைத்தார்கள். அவர்கள் அதனை (குர்ஆனை) முஸ்ஹஃப்களில் (நூல் வடிவிலான பிரதிகளில்) படியெடுத்தார்கள். உஸ்மான் (ரழி) அவர்கள் அந்த மூன்று குறைஷி நபர்களிடம், "நீங்களும் ஸைத் பின் ஸாபித் (ரழி) அவர்களும் குர்ஆனின் ஏதேனும் ஒரு விஷயத்தில் கருத்து வேறுபாடு கொண்டால், அதை குறைஷிகளின் மொழியிலேயே எழுதுங்கள்; ஏனெனில் குர்ஆன் அவர்களின் மொழியில்தான் அருளப்பட்டது" என்று கூறினார்கள். அவ்வாறே அவர்கள் செய்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
4987ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا مُوسَى، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ، حَدَّثَنَا ابْنُ شِهَابٍ، أَنَّ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، حَدَّثَهُ أَنَّ حُذَيْفَةَ بْنَ الْيَمَانِ قَدِمَ عَلَى عُثْمَانَ وَكَانَ يُغَازِي أَهْلَ الشَّأْمِ فِي فَتْحِ إِرْمِينِيَةَ وَأَذْرَبِيجَانَ مَعَ أَهْلِ الْعِرَاقِ فَأَفْزَعَ حُذَيْفَةَ اخْتِلاَفُهُمْ فِي الْقِرَاءَةِ فَقَالَ حُذَيْفَةُ لِعُثْمَانَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ أَدْرِكْ هَذِهِ الأُمَّةَ قَبْلَ أَنْ يَخْتَلِفُوا فِي الْكِتَابِ اخْتِلاَفَ الْيَهُودِ وَالنَّصَارَى فَأَرْسَلَ عُثْمَانُ إِلَى حَفْصَةَ أَنْ أَرْسِلِي إِلَيْنَا بِالصُّحُفِ نَنْسَخُهَا فِي الْمَصَاحِفِ ثُمَّ نَرُدُّهَا إِلَيْكِ فَأَرْسَلَتْ بِهَا حَفْصَةُ إِلَى عُثْمَانَ فَأَمَرَ زَيْدَ بْنَ ثَابِتٍ وَعَبْدَ اللَّهِ بْنَ الزُّبَيْرِ وَسَعِيدَ بْنَ الْعَاصِ وَعَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍ فَنَسَخُوهَا فِي الْمَصَاحِفِ وَقَالَ عُثْمَانُ لِلرَّهْطِ الْقُرَشِيِّينَ الثَّلاَثَةِ إِذَا اخْتَلَفْتُمْ أَنْتُمْ وَزَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ فِي شَىْءٍ مِنَ الْقُرْآنِ فَاكْتُبُوهُ بِلِسَانِ قُرَيْشٍ فَإِنَّمَا نَزَلَ بِلِسَانِهِمْ فَفَعَلُوا حَتَّى إِذَا نَسَخُوا الصُّحُفَ فِي الْمَصَاحِفِ رَدَّ عُثْمَانُ الصُّحُفَ إِلَى حَفْصَةَ وَأَرْسَلَ إِلَى كُلِّ أُفُقٍ بِمُصْحَفٍ مِمَّا نَسَخُوا وَأَمَرَ بِمَا سِوَاهُ مِنَ الْقُرْآنِ فِي كُلِّ صَحِيفَةٍ أَوْ مُصْحَفٍ أَنْ يُحْرَقَ‏.‏
அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
ஹுதைஃபா பின் அல்யமான் (ரழி) அவர்கள் உஸ்மான் (ரழி) அவர்களிடம் வந்தார்கள். அவர் (ஹுதைஃபா), ஷாம் நாட்டு மக்களுடன் இணைந்து, இராக் நாட்டு மக்களுடன் அர்மினியா மற்றும் அதர்பைஜானை வெற்றி கொள்வதற்காகப் போரிட்டுக் கொண்டிருந்தார். (அப்போது) குர்ஆனை ஓதுவதில் (ஷாம் மற்றும் இராக் நாட்டு) மக்களிடையே இருந்த வேறுபாடுகளைக் கண்டு ஹுதைஃபா (ரழி) அவர்கள் அஞ்சினார்கள். எனவே அவர்கள் உஸ்மான் (ரழி) அவர்களிடம், “ஓ நம்பிக்கையாளர்களின் தலைவரே! யூதர்களும் கிறிஸ்தவர்களும் (தங்கள் வேதங்களில்) கருத்து வேறுபாடு கொண்டது போல் இந்தச் சமூகம் (குர்ஆன்) விஷயத்தில் கருத்து வேறுபாடு கொள்வதற்கு முன்பு அவர்களைக் காப்பாற்றுங்கள்” என்று கூறினார்கள். எனவே உஸ்மான் (ரழி) அவர்கள் ஹஃப்ஸா (ரழி) அவர்களுக்கு ஒரு செய்தியை அனுப்பினார்கள், “(உங்களிடம் உள்ள) குர்ஆனின் ஏடுகளை எங்களுக்கு அனுப்புங்கள். நாங்கள் அவற்றை முஸ்ஹஃப்களில் (முழுமையான குர்ஆன் தொகுப்புகளில்) படியெடுத்து, பின்னர் அவற்றை உங்களிடமே திருப்பித் தந்துவிடுகிறோம்.” ஹஃப்ஸா (ரழி) அவர்கள் அதை உஸ்மான் (ரழி) அவர்களுக்கு அனுப்பினார்கள். பின்னர் உஸ்மான் (ரழி) அவர்கள் ஸைத் பின் ஸாபித் (ரழி), அப்துல்லாஹ் பின் அஸ்ஸுபைர் (ரழி), ஸஈத் பின் அல்ஆஸ் (ரழி) மற்றும் அப்துர்ரஹ்மான் பின் ஹாரிஸ் பின் ஹிஷாம் (ரழி) ஆகியோருக்கு (அந்த ஏடுகளை) முஸ்ஹஃப்களில் படியெடுக்குமாறு கட்டளையிட்டார்கள். உஸ்மான் (ரழி) அவர்கள் மூன்று குறைஷி ஆண்களிடம் கூறினார்கள், “குர்ஆனில் எந்தவொரு விஷயத்திலாவது ஸைத் பின் ஸாபித் (ரழி) அவர்களுடன் நீங்கள் கருத்து வேறுபட்டால், அதை குறைஷிகளின் வட்டார வழக்கிலேயே எழுதுங்கள். ஏனெனில் குர்ஆன் அவர்களின் மொழியில்தான் வஹீ (இறைச்செய்தி) அருளப்பட்டது.” அவர்கள் அவ்வாறே செய்தார்கள். அவர்கள் (அந்த) ஏடுகளை முஸ்ஹஃப்களில் படியெடுத்த பிறகு, உஸ்மான் (ரழி) அவர்கள் (அசல்) ஏடுகளை ஹஃப்ஸா (ரழி) அவர்களிடம் திருப்பி ஒப்படைத்தார்கள். உஸ்மான் (ரழி) அவர்கள், தாங்கள் படியெடுத்தவற்றிலிருந்து ஒவ்வொரு முஸ்ஹஃபையும் ஒவ்வொரு முஸ்லிம் மாகாணத்திற்கும் அனுப்பி வைத்தார்கள். மேலும், (அவர்கள் படியெடுத்தவற்றைத் தவிர) குர்ஆனின் மற்ற அனைத்துப் பகுதிகளையும், அவை எந்த ஏட்டில் (துண்டு துண்டான கையெழுத்துப் பிரதியாக) அல்லது முஸ்ஹஃபில் (முழுமையான பிரதியாக) இருந்தாலும், எரித்துவிடுமாறு கட்டளையிட்டார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
3104ஜாமிஉத் திர்மிதீ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ حُذَيْفَةَ، قَدِمَ عَلَى عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ وَكَانَ يُغَازِي أَهْلَ الشَّامِ فِي فَتْحِ أَرْمِينِيَّةَ وَأَذْرَبِيجَانَ مَعَ أَهْلِ الْعِرَاقِ فَرَأَى حُذَيْفَةُ اخْتِلاَفَهُمْ فِي الْقُرْآنِ فَقَالَ لِعُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ أَدْرِكْ هَذِهِ الأُمَّةَ قَبْلَ أَنْ يَخْتَلِفُوا فِي الْكِتَابِ كَمَا اخْتَلَفَتِ الْيَهُودُ وَالنَّصَارَى فَأَرْسَلَ إِلَى حَفْصَةَ أَنْ أَرْسِلِي إِلَيْنَا بِالصُّحُفِ نَنْسَخُهَا فِي الْمَصَاحِفِ ثُمَّ نَرُدُّهَا إِلَيْكِ فَأَرْسَلَتْ حَفْصَةُ إِلَى عُثْمَانَ بِالصُّحُفِ فَأَرْسَلَ عُثْمَانُ إِلَى زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ وَسَعِيدِ بْنِ الْعَاصِي وَعَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ أَنِ انْسَخُوا الصُّحُفَ فِي الْمَصَاحِفِ وَقَالَ لِلرَّهْطِ الْقُرَشِيِّينَ الثَّلاَثَةِ مَا اخْتَلَفْتُمْ فِيهِ أَنْتُمْ وَزَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ فَاكْتُبُوهُ بِلِسَانِ قُرَيْشٍ فَإِنَّمَا نَزَلَ بِلِسَانِهِمْ ‏.‏ حَتَّى نَسَخُوا الصُّحُفَ فِي الْمَصَاحِفِ بَعَثَ عُثْمَانُ إِلَى كُلِّ أُفُقٍ بِمُصْحَفٍ مِنْ تِلْكَ الْمَصَاحِفِ الَّتِي نَسَخُوا ‏.‏ قَالَ الزُّهْرِيُّ وَحَدَّثَنِي خَارِجَةُ بْنُ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ أَنَّ زَيْدَ بْنَ ثَابِتٍ قَالَ فَقَدْتُ آيَةً مِنْ سُورَةِ الأَحْزَابِ كُنْتُ أَسْمَعُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقْرَؤُهَا ‏:‏ ‏(‏ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ فَمِنْهُمْ مَنْ قَضَى نَحْبَهُ ‏)‏ فَالْتَمَسْتُهَا فَوَجَدْتُهَا مَعَ خُزَيْمَةَ بْنِ ثَابِتٍ أَوْ أَبِي خُزَيْمَةَ فَأَلْحَقْتُهَا فِي سُورَتِهَا ‏.‏ قَالَ الزُّهْرِيُّ فَاخْتَلَفُوا يَوْمَئِذٍ فِي التَّابُوتِ وَالتَّابُوهِ فَقَالَ الْقُرَشِيُّونَ التَّابُوتُ ‏.‏ وَقَالَ زَيْدٌ التَّابُوهُ ‏.‏ فَرُفِعَ اخْتِلاَفُهُمْ إِلَى عُثْمَانَ فَقَالَ اكْتُبُوهُ التَّابُوتُ فَإِنَّهُ نَزَلَ بِلِسَانِ قُرَيْشٍ ‏.‏ قَالَ الزُّهْرِيُّ فَأَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مَسْعُودٍ كَرِهَ لِزَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ نَسْخَ الْمَصَاحِفِ وَقَالَ يَا مَعْشَرَ الْمُسْلِمِينَ أُعْزَلُ عَنْ نَسْخِ كِتَابَةِ الْمُصْحَفِ وَيَتَوَلاَّهَا رَجُلٌ وَاللَّهِ لَقَدْ أَسْلَمْتُ وَإِنَّهُ لَفِي صُلْبِ رَجُلٍ كَافِرٍ يُرِيدُ زَيْدَ بْنَ ثَابِتٍ وَلِذَلِكَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْعُودٍ يَا أَهْلَ الْعِرَاقِ اكْتُمُوا الْمَصَاحِفَ الَّتِي عِنْدَكُمْ وَغُلُّوهَا فَإِنَّ اللَّهَ يَقُولُ ‏:‏ ‏(‏ وَمَنْ يَغْلُلْ يَأْتِ بِمَا غَلَّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ‏)‏ فَالْقُوا اللَّهَ بِالْمَصَاحِفِ ‏.‏ قَالَ الزُّهْرِيُّ فَبَلَغَنِي أَنَّ ذَلِكَ كَرِهَهُ مِنْ مَقَالَةِ ابْنِ مَسْعُودٍ رِجَالٌ مِنْ أَفَاضِلِ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ‏.‏ قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ‏.‏ وَهُوَ حَدِيثُ الزُّهْرِيِّ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ حَدِيثِهِ ‏.‏
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

ஹுதைஃபா (ரழி) அவர்கள் உஸ்மான் பின் அஃப்பான் (ரழி) அவர்களிடம் வந்தார்கள். (அப்போது) அவர் (ஹுதைஃபா), ஷாம் மற்றும் ஈராக் நாட்டு மக்களுடன் இணைந்து அர்மீனியா மற்றும் அஜர்பைஜானை வெற்றி கொள்வதற்காகப் போரிட்டுக் கொண்டிருந்தார்கள். (அங்கு) மக்கள் குர்ஆனை ஓதுவதில் கொண்டிருந்த கருத்து வேறுபாடுகளை ஹுதைஃபா (ரழி) கண்டார்கள். எனவே அவர் உஸ்மான் பின் அஃப்பான் (ரழி) அவர்களிடம், "முஃமின்களின் தலைவரே! யூதர்களும் கிறிஸ்தவர்களும் (தங்களின்) வேதத்தில் கருத்து வேறுபாடு கொண்டது போன்று, இந்தச் சமூகத்தினர் (தங்கள்) வேதத்தில் கருத்து வேறுபாடு கொள்வதற்கு முன்னரே இவர்களைக் காப்பாற்றுங்கள்" என்று கூறினார்.

ஆகவே உஸ்மான் (ரழி) அவர்கள் ஹஃப்ஸா (ரழி) அவர்களுக்கு, "(உங்களிடமுள்ள) ஏடுகளை எங்களிடம் அனுப்பி வையுங்கள்; நாங்கள் அவற்றை (பல) முஸ்ஹஃபுகளில் (பிரதிகளாக) எழுதிவிட்டு, பிறகு அவற்றை உங்களிடமே திருப்பிக் கொடுத்து விடுகிறோம்" என்று செய்தி அனுப்பினார்கள். ஹஃப்ஸா (ரழி) அவர்களும் அந்த ஏடுகளை உஸ்மான் (ரழி) அவர்களிடம் அனுப்பி வைத்தார்கள்.

பிறகு உஸ்மான் (ரழி) அவர்கள், ஸைத் பின் ஸாபித் (ரழி), ஸயீத் பின் அல்ஆஸ் (ரழி), அப்துர் ரஹ்மான் பின் அல்ஹாரிஸ் பின் ஹிஷாம் (ரழி) மற்றும் அப்துல்லாஹ் பின் அஸ்ஸுபைர் (ரழி) ஆகியோருக்கு அந்த ஏடுகளிலிருந்து முஸ்ஹஃபுகளில் (பிரதிகளாக) எழுதுமாறு கட்டளையிட்டார்கள். மேலும் அந்த மூன்று குறைஷி குலத் தோழர்களிடம் (ஜைத் தவிர மற்ற மூவரிடம்), "நீங்களும் ஜைத் இப்னு ஸாபித்தும் (குர்ஆனின் ஏதேனும் ஒரு) வார்த்தையில் கருத்து வேறுபாடு கொண்டால், அதை குறைஷிகளின் மொழி வழக்கிலேயே எழுதுங்கள். ஏனெனில் குர்ஆன் அவர்களுடைய மொழியில்தான் அருளப்பட்டது" என்று கூறினார்கள்.

அவர்கள் அவ்வாறே செய்து, அந்த ஏடுகளைப் பல முஸ்ஹஃபுகளில் (பிரதிகளாக) எழுதினார்கள். பிறகு உஸ்மான் (ரழி) அவர்கள், (அவ்வாறு) எழுதப்பட்ட அந்தப் பிரதிகளிலிருந்து ஒவ்வொரு பகுதிக்கும் ஒரு பிரதியை அனுப்பி வைத்தார்கள்.

அஸ்-ஸுஹ்ரி (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: காரிஜா இப்னு ஜைத் இப்னு ஸாபித் (ரஹ்) அவர்கள், ஸைத் பின் ஸாபித் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாக எனக்கு அறிவித்தார்கள்:
"நான் அஹ்ஸாப் அத்தியாயத்தின் ஒரு வசனத்தைத் தவறவிட்டேன் (என்னால் காண முடியவில்லை); அதை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஓத நான் கேட்டிருக்கிறேன். (அது):
(மினல் முஃமினீன ரிஜாலுன் ஸதகூ மா ஆஹதுல்லாஹ அலைஹி ஃபமின்ஹும் மன் களா நஹ்பஹு...)
(பொருள்: இறைநம்பிக்கையாளர்களில் சிலர் இருக்கிறார்கள்; அவர்கள் அல்லாஹ்விடம் செய்த வாக்குறுதியை மெய்ப்படுத்தினார்கள். அவர்களில் சிலர் (உயிர் தியாகம் செய்து) தம் இலட்சியத்தை நிறைவேற்றினர்...) (அல்குர்ஆன் 33:23).
ஆகவே நான் அதைத் தேடினேன். அது குஸைமா பின் ஸாபித் (ரழி) அல்லது அபூகுஸைமா (ரழி) அவர்களிடம் இருப்பதைக் கண்டேன். உடனே அதை அதற்குரிய அத்தியாயத்தில் இணைத்தேன்."

அஸ்-ஸுஹ்ரி (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அப்போது அவர்கள் 'அத்-தாபூத்' மற்றும் 'அத்-தாபூஹ்' (பேழை) எனும் வார்த்தையில் கருத்து வேறுபாடு கொண்டார்கள். குறைஷிகள் அதை 'அத்-தாபூத்' என்று கூறினார்கள். ஸைத் (ரழி) அவர்கள் 'அத்-தாபூஹ்' என்று கூறினார்கள். அவர்களது கருத்து வேறுபாடு உஸ்மான் (ரழி) அவர்களிடம் கொண்டு செல்லப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், "அதை 'அத்-தாபூத்' என்றே எழுதுங்கள். ஏனெனில் குர்ஆன் குறைஷிகளின் மொழியில்தான் அருளப்பட்டது" என்று கூறினார்கள்.

அஸ்-ஸுஹ்ரி (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
உபைதுல்லாஹ் இப்னு அப்துல்லாஹ் இப்னு உத்பா (ரஹ்) அவர்கள் எனக்கு அறிவித்தார்கள்: அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள், ஸைத் பின் ஸாபித் (ரழி) அவர்கள் முஸ்ஹஃபுகளை (பிரதிகளாக) எழுதுவதை (தலைமை தாங்குவதை) விரும்பவில்லை. அவர்கள் கூறினார்கள்: "முஸ்லிம் சமூகமே! முஸ்ஹஃபை (பிரதிகளாக) எழுதும் பணியிலிருந்து நான் நீக்கப்பட்டு, ஒரு மனிதரிடம் ஒப்படைக்கப்படுவதா? அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! நான் இஸ்லாத்தை ஏற்றுக் கொண்டபோது, அவர் (ஜைத்) ஒரு காஃபிரான மனிதரின் இடுப்பில் (விந்துத் துளியாக) இருந்தார்" - அவர் ஸைத் பின் ஸாபித் (ரழி) அவர்களைக் குறித்தே இவ்வாறு கூறினார்.
இதனால்தான் அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஈராக் மக்களே! உங்களிடமுள்ள முஸ்ஹஃபுகளை (பிரதிகளை) மறைத்து வைத்துக் கொள்ளுங்கள்; (புதியதை ஏற்காமல்) அதனையே பற்றிக் கொள்ளுங்கள். ஏனெனில் அல்லாஹ் கூறுகிறான்:
(வ மன் யக்லுல் யஃதி பிமா கல்ல யவ்மல் கியாமஹ்)
(பொருள்: எவர் எதையேனும் மோசடி செய்து மறைத்து வைக்கிறாரோ, அவர் மறைத்து வைத்த பொருளுடன் மறுமை நாளில் வருவார்) (அல்குர்ஆன் 3:161).
ஆகவே, (நீங்கள் பாதுகாத்த) அந்த முஸ்ஹஃபுகளுடன் அல்லாஹ்வைச் சந்தியுங்கள்."

அஸ்-ஸுஹ்ரி (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்களின் தோழர்களான பல சிறந்த மனிதர்கள், இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்களின் இந்தக் கூற்றை வெறுத்தார்கள் என்று எனக்குச் செய்தி எட்டியது.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (தாருஸ்ஸலாம் பதிப்பு)
2221மிஷ்காத் அல்-மஸாபீஹ்
وَعَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ: أَنَّ حُذَيْفَةَ بْنَ الْيَمَانِ قَدِمَ عَلَى عُثْمَانَ وَكَانَ يُغَازِي أَهْلَ الشَّامِ فِي فَتْحِ أَرْمِينِيَّةَ وَأَذْرَبِيجَانَ مَعَ أَهْلِ الْعِرَاقِ فَأَفْزَعَ حُذَيْفَةَ اخْتِلَافُهُمْ فِي الْقِرَاءَةِ فَقَالَ حُذَيْفَةُ لِعُثْمَانَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ أَدْرِكْ هَذِهِ الْأُمَّةَ قَبْلَ أَنْ يَخْتَلِفُوا فِي الْكِتَابِ اخْتِلَافَ الْيَهُودِ وَالنَّصَارَى فَأَرْسَلَ عُثْمَانُ إِلَى حَفْصَةَ أَنْ أَرْسِلِي إِلَيْنَا بِالصُّحُفِ نَنْسَخُهَا فِي الْمَصَاحِفِ ثُمَّ نَرُدُّهَا إِلَيْكِ فَأَرْسَلَتْ بِهَا حَفْصَةُ إِلَى عُثْمَانَ فَأَمَرَ زَيْدَ بْنَ ثَابِتٍ وَعَبْدَ اللَّهِ بْنَ الزبير وَسَعِيد بن الْعَاصِ وَعبد الرَّحْمَن بْنَ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍ فَنَسَخُوهَا فِي الْمَصَاحِفِ وَقَالَ عُثْمَانُ لِلرَّهْطِ الْقُرَشِيِّينَ الثَّلَاثِ إِذَا اخْتَلَفْتُمْ فِي شَيْءٍ مِنَ الْقُرْآنِ فَاكْتُبُوهُ بِلِسَانِ قُرَيْشٍ فَإِنَّمَا نَزَلَ بِلِسَانِهِمْ فَفَعَلُوا حَتَّى إِذَا نَسَخُوا الصُّحُفَ فِي الْمَصَاحِفِ رَدَّ عُثْمَانُ الصُّحُفَ إِلَى حَفْصَةَ وَأَرْسَلَ إِلَى كُلِّ أُفُقٍ بِمُصْحَفٍ مِمَّا نَسَخُوا وَأَمَرَ بِمَا سِوَاهُ مِنَ الْقُرْآنِ فِي كُلِّ صَحِيفَةٍ أَوْ مُصْحَفٍ أَنْ يُحْرَقَ قَالَ ابْن شهَاب وَأَخْبرنِي خَارِجَة بن زيد بن ثَابت سَمِعَ زَيْدَ بْنَ ثَابِتٍ قَالَ فَقَدْتُ آيَةً مِنَ الْأَحْزَابِ حِينَ نَسَخْنَا الْمُصْحَفَ قَدْ كُنْتُ أَسْمَعُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقْرَأُ بِهَا فَالْتَمَسْنَاهَا فَوَجَدْنَاهَا مَعَ خُزَيْمَةَ بْنِ ثَابِتٍ الْأَنْصَارِيِّ (مِنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا الله عَلَيْهِ) فَأَلْحَقْنَاهَا فِي سُورَتِهَا فِي الْمُصْحَفِ. رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ
அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
ஹுதைஃபா இப்னுல் யமான் (ரழி) அவர்கள் உஸ்மான் (ரழி) அவர்களிடம் வந்தார்கள். அப்போது ஹுதைஃபா (ரழி) அவர்கள், ஆர்மீனியா மற்றும் அஸர்பைஜான் வெற்றிப் போர்களில் ஷாம் (சிரியா) நாட்டுப் படைகளுடன் (சேர்ந்து) ஈராக் நாட்டுப் படைகளும் (கலந்து) போரிட்டுக் கொண்டிருந்தார்கள். (அதாவது, ஹுதைஃபா (ரழி) அவர்கள் ஷாம் நாட்டுப் படைகளுடன் இணைந்து இந்தப் போர்களில் பங்கேற்றிருந்தார்.) அவர்கள் குர்ஆனை ஓதுவதில் காட்டிய வேறுபாடுகள் ஹுதைஃபா (ரழி) அவர்களைத் திடுக்கிடச் செய்தது.

எனவே ஹுதைஃபா (ரழி) அவர்கள் உஸ்மான் (ரழி) அவர்களிடம், “அமீருல் மூமினீன் அவர்களே! யூதர்களும் கிறிஸ்தவர்களும் வேதம் தொடர்பாக கருத்து வேறுபாடு கொண்டது போல், இந்தச் சமுதாயத்தினர் கருத்து வேறுபாடு கொள்வதற்கு முன்பாக இவர்களைச் சரி செய்யுங்கள்” என்று கூறினார்கள்.

எனவே, உஸ்மான் (ரழி) அவர்கள் ஹஃப்ஸா (ரழி) அவர்களுக்கு ஆளனுப்பி, “எங்களிடம் அந்த ஏடுகளை (சுஹுஃப்) கொடுத்து அனுப்புங்கள்; நாங்கள் அவற்றை (நூல் வடிவில்) பிரதிகளில் படியெடுத்துவிட்டு உங்களிடமே திருப்பித் தந்துவிடுகிறோம்” என்று கேட்டார்கள். அவ்வாறே ஹஃப்ஸா (ரழி) அவர்களும் அவற்றை உஸ்மான் (ரழி) அவர்களிடம் கொடுத்தனுப்பினார்கள்.

பிறகு உஸ்மான் (ரழி) அவர்கள், ஸைத் பின் ஸாபித் (ரழி), அப்துல்லாஹ் பின் அஸ்ஸுபைர் (ரழி), சயீத் இப்னுல் ஆஸ் (ரழி) மற்றும் அப்துர் ரஹ்மான் இப்னுல் ஹாரித் பின் ஹிஷாம் (ரழி) ஆகியோருக்குக் கட்டளையிட, அவர்கள் அவற்றை ஏடுகளிலிருந்து (நூல் வடிவில்) பிரதிகளாகப் படியெடுத்தார்கள்.

(பிரதியெடுக்கும்போது) அந்தக் குறைஷிக் குழுவினர் மூவரிடமும் உஸ்மான் (ரழி) அவர்கள், “குர்ஆனில் ஏதேனும் ஒரு விஷயத்தில் உங்களுக்கும் ஸைத் பின் ஸாபித் (ரழி) அவர்களுக்கும் இடையில் கருத்து வேறுபாடு ஏற்பட்டால், அதை நீங்கள் குறைஷிகளின் வட்டார வழக்கிலேயே எழுதுங்கள். ஏனெனில், குர்ஆன் அவர்களுடைய வட்டார வழக்கில்தான் அருளப்பட்டது” என்று கூறினார்கள். அவர்களும் அவ்வாறே செய்தார்கள்.

மூல ஏடுகள் (பல) பிரதிகளாகத் தொகுக்கப்பட்டதும், உஸ்மான் (ரழி) அவர்கள் அந்த மூல ஏடுகளை ஹஃப்ஸா (ரழி) அவர்களிடமே திருப்பிக் கொடுத்துவிட்டார்கள். தாங்கள் படியெடுத்தவற்றிலிருந்து ஒவ்வொரு திசைக்கும் ஒரு பிரதியை அனுப்பி வைத்தார்கள். இதுவல்லாத (வேறு வாசக அமைப்பில் இருந்த) குர்ஆன் எழுதப்பட்ட ஏடு அல்லது பிரதிகள் அனைத்தையும் எரித்துவிடுமாறு கட்டளையிட்டார்கள்.

இப்னு ஷிஹாப் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“நாங்கள் முஸ்புப் பிரதியைத் தொகுத்து எழுதியபோது அல்-அஹ்ஸாப் அத்தியாயத்தின் ஒரு வசனத்தைத் தவறவிட்டேன். இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அதை ஓத நான் கேட்டிருக்கிறேன். உடனே நாங்கள் அதைத் தேடினோம். அது குஸைமா பின் தாபித் அல்அன்சாரி (ரழி) அவர்களிடம் காணக் கிடைத்தது. (அந்த வசனம் இதுதான்:)

(மினல் முஃமினீன ரிஜாலுன் ஸதகூ மா ஆஹதுல்லாஹ அலைஹி)

(இதன் பொருள்: இறைநம்பிக்கையாளர்களில் சிலர் இருக்கிறார்கள்; அவர்கள் அல்லாஹ்விடம் செய்துள்ள உடன்படிக்கையில் உண்மையாக நடந்துகொண்டார்கள்...)

உடனே நாங்கள் அதை முஸ்பில் அதற்குரிய அத்தியாயத்தில் இணைத்துவிட்டோம்” என்று ஸைத் பின் ஸாபித் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாக காரிஜா இப்னு ஸைத் இப்னு தாபித் (ரஹ்) அவர்கள் எனக்கு அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَبِهَذَا الْإِسْنَادِ عَنِ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ أَنَّ حُذَيْفَةَ بْنَ الْيَمَانِ قَدِمَ عَلَى عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ فِي وِلَايَتِهِ وَكَانَ يَغْزُو مَعَ أَهْلِ الْعِرَاقِ قِبَلَ أَرْمِينِيَةَ وَأَذْرَبِيجَانَ فِي غَزْوِهِمْ ذَلِكَ الْفَرْجَ مِنْ أَهْلِ الشَّامِ وَأَهْلِ الْعِرَاقِ فَتَنَازَعُوا فِي الْقُرْآنِ حَتَّى سَمِعَ حُذَيْفَةُ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ مِنَ اخْتِلَافِهِمْ فِيهِ مَا ادَّعُوهُ فَرَكِبَ حُذَيْفَةُ حَتَّى قَدِمَ عَلَى عُثْمَانَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ فَقَالَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ أَدْرِكْ هَذِهِ الْأُمَّةَ قَبْلَ أَنْ يَخْتَلِفُوا فِي الْقُرْآنِ اخْتِلَافَ الْيَهُودِ وَالنَّصَارَى فِي الْكُتُبِ فَفَزِعَ لِذَلِكَ عُثْمَانُ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ فَأَرْسَلَ إِلَى حَفْصَةَ بِنْتِ عُمَرَ أَنْ أَرْسِلِي إِلَيْنَا بِالصُّحُفِ الَّتِي جُمِعَ فِيهَا الْقُرْآنُ فَأَرْسَلَتْ بِهَا إِلَيْهِ حَفْصَةُ فَأَمَرَ عُثْمَانُ زَيْدَ بْنَ ثَابِتٍ وَسَعِيدَ بْنَ الْعَاصِ وَعَبْدَ اللهِ بْنَ الزُّبَيْرِ وَعَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍ أَنْ يَنْسَخُوهَا فِي الْمَصَاحِفِ وَقَالَ لَهُمْ إِذَا اخْتَلَفْتُمْ أَنْتُمْ وَزَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ فِي عَرَبِيَّةٍ مِنْ عَرَبِيَّةِ الْقُرْآنِ فَاكْتُبُوهَا بِلِسَانِ قُرَيْشٍ فَإِنَّ الْقُرْآنَ أُنْزِلَ بِلِسَانِهِمْ فَفَعَلُوا حَتَّى كُتِبَتِ الْمَصَاحِفُ ثُمَّ رَدَّ عُثْمَانُ الصُّحُفَ إِلَى حَفْصَةَ وَأَرْسَلَ إِلَى كُلِّ جُنْدٍ مِنْ أَجْنَادِ الْمُسْلِمِينَ بِمُصْحَفٍ وَأَمَرَهُمْ أَنْ يَحْرِقُوا كُلَّ مُصْحَفٍ يُخَالِفُ الْمُصْحَفَ الَّذِي أَرْسَلَ بِهِ وَذَلِكَ زَمَانَ أُحْرِقَتِ الْمَصَاحِفُ لَفْظُ حَدِيثِ شُعَيْبِ بْنِ أَبِي حَمْزَةَ وَحَدِيثُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ بِمَعْنَاهُ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ فِي رِوَايَةِ أَبِي الْوَلِيدِ ابْنَ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍ وَقَالَ فِي رِوَايَةِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ حَمْزَةَ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ الْحَارِثِ وَلَمْ يَذْكُرْ رَدَّ الْمُصْحَفِ إِلَى حَفْصَةَ فِي رِوَايَةِ أَبِي الْوَلِيدِ وَذَكَرَهَا فِي رِوَايَةِ ابْنِ حَمْزَةَ وَقَالَ فِي آخِرِهِ فَكَتَبُوا الصُّحُفَ فِي الْمَصَاحِفِ فَبَعَثَ إِلَى كُلِّ أُفُقٍ بِمُصْحَفٍ وَأَمَرَ بِمَا سِوَى ذَلِكَ مِنَ الْقُرْآنِ فِي كُلِّ صَحِيفَةٍ أَنْ تُمْحَى أَوْ تُحْرَقَ رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ فِي الصَّحِيحِ عَنْ أَبِي الْيَمَانِ وَعَنْ مُوسَى بْنِ إِسْمَاعِيلَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ وَقَالَ فِي الرِّوَايَتَيْنِ جَمِيعًا {مِنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللهَ عَلَيْهِ} [الأحزاب 23]
அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

உஸ்மான் பின் அஃப்பான் (ரழி) அவர்களின் (ஆட்சிக் காலத்தில்) கிலாஃபத்தின் போது, ஹுதைஃபா பின் அல்யமான் (ரழி) அவர்கள் உஸ்மான் (ரழி) அவர்களிடம் வந்தார்கள். அவர் ஈராக் மக்களுடன் இணைந்து அர்மீனியா மற்றும் அஜர்பைஜான் (எல்லைப் பகுதிகளில்) போர் புரிந்து கொண்டிருந்தார். (அங்கு) ஷாம் மற்றும் ஈராக் மக்கள் திருக்குர்ஆனை ஓதும் முறையில் தங்களுக்குள் முரண்படுவதை ஹுதைஃபா (ரழி) அவர்கள் செவியுற்றார்கள். எனவே, ஹுதைஃபா (ரழி) அவர்கள் உஸ்மான் (ரழி) அவர்களிடம் விரைந்து வந்து, "அமீருல் முஃமினீன்! யூதர்களும் கிறிஸ்தவர்களும் தங்கள் வேதங்களில் (கருத்து வேறுபாடு கொண்டு) மாறுபட்டது போல, இந்த சமுதாயம் திருக்குர்ஆனில் மாறுபடுவதற்கு முன்பாக இவர்களைக் காப்பாற்றுங்கள்!" என்று கூறினார்கள்.

இதைக் கேட்டு உஸ்மான் (ரழி) அவர்கள் திடுக்கிட்டார்கள் (கவலையடைந்தார்கள்). அவர்கள் ஹஃப்ஸா (ரழி) அவர்களிடம், "எம்மிடம் அந்த மூல ஏடுகளை (அபூபக்கர் ரழி அவர்களின் காலத்தில் தொகுக்கப்பட்ட ஸுஹுஃப்களை) அனுப்பி வையுங்கள்; அவற்றை நாம் பிரதிகளாக (முஸ்ஹஃப்களாக) எழுதிவிட்டு, மீண்டும் உங்களிடமே திருப்பித் தந்துவிடுகிறோம்" என்று செய்தி அனுப்பினார்கள். ஹஃப்ஸா (ரழி) அவர்கள் அவற்றை உஸ்மான் (ரழி) அவர்களிடம் அனுப்பி வைத்தார்கள். உஸ்மான் (ரழி) அவர்கள் ஸைத் பின் ஸாபித், ஸயீத் பின் அல்-ஆஸ், அப்துல்லாஹ் பின் அஸ்-ஸுபைர் மற்றும் அப்துர்ரஹ்மான் பின் அல்-ஹாரிஸ் பின் ஹிஷாம் ஆகியோரை அழைத்து, அந்த மூல ஏடுகளைப் பல பிரதிகளாக (முஸ்ஹஃப்களாக) எழுதும்படி கட்டளையிட்டார்கள். மேலும் (குறைஷி குலத்தைச் சேர்ந்த அந்த மூவரிடம்), "திருக்குர்ஆனின் அரபு மொழி (நடை) விஷயத்தில் நீங்களும் ஸைத் பின் ஸாபித்தும் ஏதேனும் கருத்து வேறுபாடு கொண்டால், அதைக் குறைஷிகளின் மொழி வழக்கிலேயே எழுதுங்கள்; ஏனெனில், திருக்குர்ஆன் அவர்களின் மொழி வழக்கில்தான் அருளப்பட்டது" என்று கூறினார்கள்.

அவ்வாறே அவர்கள் பிரதிகள் (முஸ்ஹஃப்கள்) எழுதி முடிக்கும் வரை செய்தார்கள். பின்னர் உஸ்மான் (ரழி) அவர்கள் அந்த மூல ஏடுகளை ஹஃப்ஸா (ரழி) அவர்களிடமே திருப்பிக் கொடுத்தார்கள். மேலும், (புதிதாகத் தொகுக்கப்பட்ட) அந்தப் பிரதிகளில் ஒவ்வொன்றையும் முஸ்லிம்களின் ஒவ்வொரு பகுதிக்கும் (மாகாணத்திற்கும்) அனுப்பி வைத்தார்கள். தாங்கள் அனுப்பிய அந்தப் பிரதியைத் தவிர்த்து, மற்ற ஏடுகளிலோ அல்லது பிரதிகளிலோ உள்ள திருக்குர்ஆன் வசனங்கள் அனைத்தும் (அடையாளம் தெரியாமல்) அழிக்கப்பட வேண்டும் அல்லது எரிக்கப்பட வேண்டும் என்று கட்டளையிட்டார்கள். அந்த காலகட்டத்தில்தான் (குழப்பத்தைத் தவிர்க்க) அத்தகைய பிரதிகள் எரிக்கப்பட்டன.

இது ஷுஐப் பின் அபீ ஹம்ஸாவுடைய ஹதீஸின் வாசகமாகும். இப்ராஹீம் பின் ஸஅத் அவர்களின் ஹதீஸும் இதே கருத்தைக் கொண்டுள்ளது; எனினும், அபூல் வலீத் அவர்களின் அறிவிப்பில் 'இப்னுல் ஹாரிஸ் பின் ஹிஷாம்' என்றும், இப்ராஹீம் பின் ஹம்ஸாவின் அறிவிப்பில் 'அப்துர்ரஹ்மான் பின் அல்-ஹாரிஸ்' என்றும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. மேலும், அபூல் வலீதின் அறிவிப்பில் மூல ஏடுகளை ஹஃப்ஸா (ரழி) அவர்களிடம் திருப்பிக் கொடுத்த செய்தி இடம்பெறவில்லை. ஆனால், இப்னு ஹம்ஸாவின் அறிவிப்பில் அச்செய்தி இடம்பெற்றுள்ளது. அதன் இறுதியில், "அவர்கள் அந்த ஏடுகளைப் பல முஸ்ஹஃப்களில் எழுதினார்கள். பிறகு, ஒவ்வொரு திசைக்கும் (மாகாணத்திற்கும்) ஒரு முஸ்ஹஃபை அனுப்பி வைத்தார்கள். அது தவிர்த்து ஏனைய அனைத்து ஏடுகளிலும் உள்ள திருக்குர்ஆன் பிரதிகள் அழிக்கப்பட வேண்டும் அல்லது எரிக்கப்பட வேண்டும் என்று கட்டளையிட்டார்கள்" எனக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

இதனை இமாம் புகாரி அவர்கள் தங்களது 'ஸஹீஹ்' நூலில் அபூல் யமான் வழியாகவும், மூஸா பின் இஸ்மாயீல் வழியாக இப்ராஹீம் பின் ஸஅத் இடமிருந்தும் அறிவித்துள்ளார்கள். அவ்விரு அறிவிப்புகளிலும், {முஃமின்களில் அல்லாஹ்விடம் தாங்கள் செய்த உடன்படிக்கையை உண்மையாக்கிய மனிதர்களும் இருக்கிறார்கள்} [அல்-அஹ்ஸாப் 33:23] என்ற வசனம் (ஸைத் பின் ஸாபித் அவர்களால் தேடி எடுக்கப்பட்டதாக) இடம்பெற்றுள்ளது.
ஹதீஸ் தரம் : ஹதீஸ் தரம் கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أنبأ أَبُو سَهْلٍ مُحَمَّدُ بْنُ نَصْرَوَيْهِ بْنِ أَحْمَدَ الْمَرْوَزِيُّ ثنا أَبُو بَكْرِ بْنُ حَبِيبٍ ثنا أَبُو إِسْحَاقَ إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِسْحَاقَ ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ حَمْزَةَ ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ فِي قِصَّةِ جَمْعِ الْقُرْآنِ حِينَ دَعَا عُثْمَانُ بْنُ عَفَّانَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ زَيْدَ بْنَ ثَابِتٍ فَأَمَرَهُ وَعَبْدَ اللهِ بْنَ الزُّبَيْرِ وَسَعِيدَ بْنَ الْعَاصِ وَعَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍ أَنْ يَنْسَخُوا الصُّحُفَ فِي الْمَصَاحِفِ وَقَالَ مَا اخْتَلَفْتُمْ أَنْتُمْ وَزَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ فِيهِ فَاكْتُبُوهُ بِلِسَانِ قُرَيْشٍ فَإِنَّمَا نَزَلَ بِلِسَانِهِمْ فَكَتَبُوا الصُّحُفَ فِي الْمَصَاحِفِ فَاخْتَلَفُوا هُمْ وَزَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ فِي التَّابُوتِ فَقَالَ الرَّهْطُ الْقُرَشِيُّونَ التَّابُوتُ وَقَالَ زَيْدٌ التَّابُوهُ فَرَفَعُوا اخْتِلَافَهُمْ إِلَى عُثْمَانَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ فَقَالَ اكْتُبُوهُ التَّابُوتَ فَإِنَّهُ بِلِسَانِ قُرَيْشٍ قَالَ إِسْمَاعِيلُ هَكَذَا حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ حَمْزَةَ بِقِصَّةِ التَّابُوتِ مَوْصُولًا فِي آخِرِ حَدِيثِهِ وَفَصَلَهُ أَبُو الْوَلِيدِ مِنَ الْحَدِيثِ فَجَعَلَهُ مِنْ قَوْلِ الزُّهْرِيِّ
அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள், குர்ஆன் (ஒரே பிரதியாகத்) தொகுக்கப்பட்ட வரலாற்று நிகழ்வு குறித்து அறிவிக்கிறார்கள்:

உஸ்மான் பின் அஃப்பான் (ரழி) அவர்கள், ஸைத் பின் ஸாபித் (ரழி) அவர்களை அழைத்து, அவருக்கும் (மற்றும் குறைஷிகளான) அப்துல்லாஹ் பின் ஸுபைர், ஸயீத் பின் அல்-ஆஸ், அப்துர்ரஹ்மான் பின் அல்-ஹாரிஸ் பின் ஹிஷாம் ஆகியோருக்கும் ஏடுகளை (சுஹுஃப்களை) குர்ஆன் பிரதிகளாக (மஸாஹிஃப்களாக) படியெடுக்குமாறு கட்டளையிட்டார்கள். மேலும் (அவர்களிடம்), "நீங்களும் ஸைத் பின் ஸாபித்தும் (ஏதேனும் ஒரு வார்த்தையில்) முரண்பட்டால், அதனை குறைஷியரின் மொழி வழக்கிலேயே எழுதுங்கள்; ஏனெனில், குர்ஆன் அவர்களின் மொழி வழக்கில்தான் அருளப்பட்டது" என்று கூறினார்கள்.

அவ்வாறே அவர்கள் ஏடுகளை குர்ஆன் பிரதிகளாகப் படியெடுத்தார்கள். அப்போது, 'அத்தாபூத்' (பேழை) என்ற வார்த்தையை (எழுதுவதில்) அவர்களுக்கும் ஸைத் பின் ஸாபித் (ரழி) அவர்களுக்கும் இடையே கருத்து வேறுபாடு ஏற்பட்டது. குறைஷியர்களான அந்த மூவரும் அதனை 'அத்தாபூத்' (التَّابُوت - இறுதியில் 'த்' சப்தம் வரும் 'தா'வுடன்) என்று கூற, ஸைத் (ரழி) அவர்கள் அதனை 'அத்தாபூஹ்' (التَّابُوه - இறுதியில் 'ஹ்' சப்தம் வரும் 'ஹா'வுடன்) என்று கூறினார்கள். அவர்கள் தங்களின் இந்த முரண்பாட்டை உஸ்மான் (ரழி) அவர்களிடம் கொண்டு சென்றனர். அப்போது உஸ்மான் (ரழி) அவர்கள், "அதனை 'அத்தாபூத்' (التَّابُوت) என்றே எழுதுங்கள்; ஏனெனில் அது குறைஷியரின் மொழி வழக்காகும்" என்று கூறினார்கள்.

(அறிவிப்பாளர்) இஸ்மாயீல் கூறுகிறார்: இப்ராஹீம் பின் ஹம்ஸா அவர்கள் இந்த 'தாபூத்' சம்பவத்தை தனது ஹதீஸின் இறுதியில் (நபித்தோழரின் கூற்றாகத்) தொடர்ச்சியாக எங்களுக்கு இவ்வாறுதான் அறிவித்தார். ஆனால் அபுல் வலீத் அவர்கள் இதை ஹதீஸிலிருந்து பிரித்து, (தாபிஈயான) அஸ்-ஸுஹ்ரீயின் கூற்றாகப் பதிவு செய்துள்ளார்.
ஹதீஸ் தரம் : ஹதீஸ் தரம் கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
4506bஸஹீஹ் இப்னு ஹிப்பான்
قَالَ إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ وَحَدَّثَنِي ابْنُ شِهَابٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّ حُذَيْفَةَ قَدِمَ عَلَى عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ وَكَانَ يُغَازِي أَهْلَ الشَّامِ وَأَهْلَ الْعِرَاقِ وَفَتَحَ أَرْمِينِيَةَ وَأَذْرَبِيجَانَ فَأَفْزَعَ حُذَيْفَةُ اخْتِلَافُهُمْ فِي الْقِرَاءَةِ فَقَالَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ أَدْرِكْ هَذِهِ الْأُمَّةَ قَبْلَ أَنْ يَخْتَلِفُوا فِي الْكِتَابِ كَمَا اخْتَلَفَ الْيَهُودُ وَالنَّصَارَى فَبَعَثَ عُثْمَانُ إِلَى حَفْصَةَ أَنْ أَرْسِلِي الصُّحُفَ لِنَنْسَخَهَا فِي الْمَصَاحِفِ ثُمَّ نَرُدُّهَا إِلَيْكِ فَبَعَثَتْ بِهَا إِلَيْهِ فَدَعَا زَيْدَ بْنَ ثَابِتٍ وَعَبْدَ اللَّهِ بْنَ الزُّبَيْرِ وَسَعِيدَ بْنَ الْعَاصِ وَأَمَرَهُمْ أَنْ يَنْسَخُوا الصُّحُفَ فِي الْمَصَاحِفِ وَقَالَ لَهُمْ «مَا اخْتَلَفْتُمْ أَنْتُمْ وَزَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ فِي شَيْءٍ فَاكْتُبُوهُ بِلِسَانِ قُرَيْشٍ فَإِنَّهُ نَزَلَ بِلِسَانِهِمْ» وَكَتَبَ الصُّحُفَ فِي الْمَصَاحِفِ وَبَعَثَ إِلَى كُلِّ أُفُقٍ بِمُصْحَفٍ مِمَّا نَسَخُوا وَأَمَرَ مِمَّا سِوَى ذَلِكَ مِنَ الْقُرْآنِ فِي كُلِّ صَحِيفَةٍ أَوْ مُصْحَفٍ أَنْ يُمْحَى أَوْ يُحْرِقَ
அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஹுதைஃபா (ரழி) அவர்கள் உஸ்மான் பின் அஃப்பான் (ரழி) அவர்களிடம் வந்தார்கள். (அப்போது) ஹுதைஃபா (ரழி) அவர்கள், ஷாம் மற்றும் ஈராக்வாசிகளுடன் இணைந்து அர்மீனியா மற்றும் அஜர்பைஜானை வெற்றி கொள்வதற்கான போரில் ஈடுபட்டிருந்தார்கள். (அங்கு) குர்ஆனை ஓதுவதில் (மக்களிடையே) இருந்த வேறுபாடுகள் ஹுதைஃபா (ரழி) அவர்களை மிகவும் அச்சத்தில் ஆழ்த்தியது. எனவே அவர் உஸ்மான் (ரழி) அவர்களிடம், "அமீருல் முஃமினீன் (நம்பிக்கையாளர்களின் தலைவரே)! யூதர்களும் கிறிஸ்தவர்களும் தங்களது வேதத்தில் (கருத்து) வேறுபாடு கொண்டது போல, இந்தச் சமுதாயத்தினர் (தமது) வேதத்தில் வேறுபாடு கொள்வதற்கு முன்பாகவே அவர்களைக் காப்பாற்றுங்கள்!" என்று கூறினார்.

உஸ்மான் (ரழி) அவர்கள் ஹஃப்ஸா (ரழி) அவர்களுக்கு ஆள் அனுப்பி, "அந்த (குர்ஆன்) ஏடுகளை (மூலப் பிரதிகளை) எங்களிடம் அனுப்பி வையுங்கள். அவற்றை நாங்கள் பல பிரதிகளாகப் (முஸ்ஹஃப்களாகப்) படியெடுத்து விட்டு, மீண்டும் உங்களிடமே திருப்பித் தந்து விடுகிறோம்" என்று (செய்தி) அனுப்பினார்கள். அவ்வாறே ஹஃப்ஸா (ரழி) அவர்கள் அவற்றை உஸ்மான் (ரழி) அவர்களிடம் அனுப்பி வைத்தார்கள். பின்னர் உஸ்மான் (ரழி) அவர்கள் ஸைத் பின் ஸாபித் (ரழி), அப்துல்லாஹ் பின் அஸ்ஸுபைர் (ரழி), ஸயீத் பின் அல்ஆஸ் (ரழி) ஆகியோரை அழைத்து, அந்த ஏடுகளைப் பல பிரதிகளாகப் (முஸ்ஹஃப்களாகப்) படியெடுக்குமாறு உத்தரவிட்டார்கள்.

மேலும் (குறைஷி வம்சத்தைச் சேர்ந்த அந்த மூவரிடமும்) உஸ்மான் (ரழி) அவர்கள், "நீங்களும் ஸைத் பின் ஸாபித் அவர்களும் (ஏதேனும் ஒரு வார்த்தையை எழுதுவதில்) ஏதேனும் ஒன்றில் கருத்து வேறுபட்டால், அதைக் குறைஷிகளின் மொழியிலேயே (வட்டார வழக்கிலேயே) எழுதுங்கள்; ஏனெனில் குர்ஆன் அவர்களின் மொழியில்தான் அருளப்பட்டது" என்று கூறினார்கள். அவ்வாறே அவர்கள் அந்த ஏடுகளைப் பல பிரதிகளாகப் படியெடுத்தார்கள். அவர்கள் படியெடுத்த அந்தப் பிரதிகளில் இருந்து ஒவ்வொரு திசைக்கும் (பகுதிக்கும்) ஒரு பிரதியை உஸ்மான் (ரழி) அவர்கள் அனுப்பி வைத்தார்கள். இதைத் தவிர, தனித்தனி ஏடுகளிலோ அல்லது முழுப் பிரதியிலோ (எழுதப்பட்டிருந்த) மற்ற அனைத்து குர்ஆன் பிரதிகளையும் அழித்துவிடுமாறோ அல்லது எரித்துவிடுமாறோ (உஸ்மான் ரழி அவர்கள்) உத்தரவிட்டார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஹதீஸ் தரம் கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له