இந்த ஹதீஸுக்கு மற்ற ஹதீஸ் நூல்களில் உள்ள ஹதீஸ்கள்

5132ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ الْمِقْدَامِ، حَدَّثَنَا فُضَيْلُ بْنُ سُلَيْمَانَ، حَدَّثَنَا أَبُو حَازِمٍ، حَدَّثَنَا سَهْلُ بْنُ سَعْدٍ، كُنَّا عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم جُلُوسًا فَجَاءَتْهُ امْرَأَةٌ تَعْرِضُ نَفْسَهَا عَلَيْهِ فَخَفَّضَ فِيهَا النَّظَرَ وَرَفَعَهُ فَلَمْ يُرِدْهَا، فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِهِ زَوِّجْنِيهَا يَا رَسُولَ اللَّهِ‏.‏ قَالَ ‏"‏ أَعِنْدَكَ مِنْ شَىْءٍ ‏"‏‏.‏ قَالَ مَا عِنْدِي مِنْ شَىْءٍ‏.‏ قَالَ ‏"‏ وَلاَ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ ‏"‏‏.‏ قَالَ وَلاَ خَاتَمًا مِنَ حَدِيدٍ وَلَكِنْ أَشُقُّ بُرْدَتِي هَذِهِ فَأُعْطِيهَا النِّصْفَ، وَآخُذُ النِّصْفَ‏.‏ قَالَ ‏"‏ لاَ، هَلْ مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ شَىْءٌ ‏"‏‏.‏ قَالَ نَعَمْ‏.‏ قَالَ ‏"‏ اذْهَبْ فَقَدْ زَوَّجْتُكَهَا بِمَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ ‏"‏‏.‏
ஸஹ்ல் பின் சஅத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நாங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களுடன் அமர்ந்திருந்தோம். அப்போது ஒரு பெண்மணி அவர்களிடம் வந்து, தம்மை (திருமணத்திற்காக) அவர்களுக்கு முன்மொழிந்தார். நபி (ஸல்) அவர்கள் அப்பெண்மணியைப் பார்த்தார்கள், (அவரை மதிப்பிடும் விதமாக) தம் பார்வையைத் தாழ்த்தியும் உயர்த்தியும் (பார்த்தார்கள்). ஆனால், அப்பெண்ணை (மணமுடிக்க) அவர்கள் விரும்பவில்லை. அப்போது அவருடைய தோழர்களில் ஒருவர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே (ஸல்)! அப்பெண்மணியை எனக்கு மணமுடித்து வையுங்கள்!" என்று கூறினார்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், "உன்னிடம் (மஹ்ராகக் கொடுக்க) ஏதேனும் இருக்கிறதா?" என்று கேட்டார்கள். அவர், "என்னிடம் எதுவும் இல்லை" என்று கூறினார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "ஒரு இரும்பு மோதிரம் கூடவா இல்லை?" என்று கேட்டார்கள். அவர், “ஒரு இரும்பு மோதிரம் கூட இல்லை; ஆனால் எனது இந்த மேலாடையை (இரண்டாகக்) கிழித்து, ஒரு பாதியை அவளுக்குக் கொடுத்துவிட்டு, மறு பாதியை நான் வைத்துக்கொள்வேன்” என்று கூறினார்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், "இல்லை (அது வேண்டாம்). உன்னிடம் குர்ஆனில் இருந்து ஏதேனும் (மனனமாக) உள்ளதா?" என்று கேட்டார்கள். அவர், "ஆம்" என்று கூறினார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "செல்! உன்னிடம் உள்ள குர்ஆனுக்காக அப்பெண்ணை உனக்கு மணமுடித்து வைத்துவிட்டேன்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
5135ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، قَالَ جَاءَتِ امْرَأَةٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ إِنِّي وَهَبْتُ مِنْ نَفْسِي‏.‏ فَقَامَتْ طَوِيلاً فَقَالَ رَجُلٌ زَوِّجْنِيهَا، إِنْ لَمْ تَكُنْ لَكَ بِهَا حَاجَةٌ‏.‏ قَالَ ‏"‏ هَلْ عِنْدَكَ مِنْ شَىْءٍ تُصْدِقُهَا ‏"‏‏.‏ قَالَ مَا عِنْدِي إِلاَّ إِزَارِي‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ إِنْ أَعْطَيْتَهَا إِيَّاهُ جَلَسْتَ لاَ إِزَارَ لَكَ، فَالْتَمِسْ شَيْئًا ‏"‏‏.‏ فَقَالَ مَا أَجِدُ شَيْئًا‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ الْتَمِسْ وَلَوْ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدِ ‏"‏‏.‏ فَلَمْ يَجِدْ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ أَمَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ شَىْءٌ ‏"‏‏.‏ قَالَ نَعَمْ سُورَةُ كَذَا وَسُورَةُ كَذَا لِسُوَرٍ سَمَّاهَا‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ زَوَّجْنَاكَهَا بِمَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ ‏"‏‏.‏
ஸஹ்ல் பின் சஅத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
ஒரு பெண் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "(திருமணத்திற்காக) என்னை (உங்களுக்கு) நான் சமர்ப்பிக்கிறேன்" என்று கூறினார். அவர் நீண்ட நேரம் அங்கேயே நின்றார். பிறகு ஒரு மனிதர், "உங்களுக்கு அவர் தேவையில்லையென்றால், அவரை எனக்குத் திருமணம் செய்து வையுங்கள்" என்று கூறினார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "அவருக்கு மஹ்ர் கொடுப்பதற்கு உம்மிடம் ஏதேனும் இருக்கிறதா?" என்று கேட்டார்கள். அவர், "என்னிடத்தில் என்னுடைய இஸார் (கீழாடை) தவிர வேறு எதுவும் இல்லை" என்று கூறினார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "நீர் உமது இஸாரை அவளுக்குக் கொடுத்துவிட்டால், நீர் அணிவதற்கு உம்மிடம் இஸார் இருக்காது. (ஆகவே, சென்று) வேறு எதையாவது தேடுங்கள்" என்று கூறினார்கள். அவர், "என்னால் எதையும் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை" என்று கூறினார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "(எதையாவது கண்டுபிடிக்க) முயற்சி செய்யுங்கள், அது ஒரு இரும்பு மோதிரமாக இருந்தாலும் சரியே" என்று கூறினார்கள். ஆனால் அவரால் (அதைக் கூட) கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை. நபி (ஸல்) அவர்கள் (அவரிடம்), "குர்ஆனிலிருந்து உமக்கு ஏதேனும் மனனமாகத் தெரியுமா?" என்று கேட்டார்கள். "ஆம்" என்று அவர் கூறி, "இன்ன ஸூரா, இன்ன ஸூரா," என்று அந்த ஸூராக்களைக் குறிப்பிட்டார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "உமக்கு குர்ஆனிலிருந்து மனனமாகத் தெரிந்திருப்பதற்காக நாம் அவளை உமக்கு மணமுடித்துத் தந்துவிட்டோம்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
5141ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ سَهْلٍ، أَنَّ امْرَأَةً، أَتَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَعَرَضَتْ عَلَيْهِ نَفْسَهَا فَقَالَ ‏"‏ مَا لِي الْيَوْمَ فِي النِّسَاءِ مِنْ حَاجَةٍ ‏"‏‏.‏ فَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ زَوِّجْنِيهَا‏.‏ قَالَ ‏"‏ مَا عِنْدَكَ ‏"‏‏.‏ قَالَ مَا عِنْدِي شَىْءٌ‏.‏ قَالَ ‏"‏ أَعْطِهَا وَلَوْ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ ‏"‏‏.‏ قَالَ مَا عِنْدِي شَىْءٌ‏.‏ قَالَ ‏"‏ فَمَا عِنْدَكَ مِنَ الْقُرْآنِ ‏"‏‏.‏ قَالَ عِنْدِي كَذَا وَكَذَا‏.‏ قَالَ ‏"‏ فَقَدْ مَلَّكْتُكَهَا بِمَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ ‏"‏‏.‏
ஸஹ்ல் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

ஒரு பெண்மணி நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, (திருமணத்திற்காக) தன்னை அவருக்கு முன்மொழிந்தாள். அவர்கள், "இன்று எனக்குப் பெண்களில் (திருமணம் செய்யும்) தேவை இல்லை" என்று கூறினார்கள். பிறகு ஒரு மனிதர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே (ஸல்)! அவளை எனக்கு மணமுடித்து வையுங்கள்" என்று கூறினார். நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம், "உன்னிடம் என்ன இருக்கிறது?" என்று கேட்டார்கள். அவர், "என்னிடம் எதுவும் இல்லை" என்று கூறினார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "அவளுக்கு ஏதாவது கொடு, ஒரு இரும்பு மோதிரமாக இருந்தாலும் சரி" என்று கூறினார்கள். அவர், "என்னிடம் எதுவும் இல்லை" என்று கூறினார். நபி (ஸல்) அவர்கள் (அவரிடம்), "குர்ஆனில் உனக்கு எவ்வளவு (மனனமாகத்) தெரியும்?" என்று கேட்டார்கள். அவர், "இவ்வளவு இவ்வளவு" என்று கூறினார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "குர்ஆனிலிருந்து உனக்குத் தெரிந்தவற்றிற்காக அவளை உனக்கு நான் மணமுடித்துத் தந்துவிட்டேன்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
5149ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، سَمِعْتُ أَبَا حَازِمٍ، يَقُولُ سَمِعْتُ سَهْلَ بْنَ سَعْدٍ السَّاعِدِيَّ، يَقُولُ إِنِّي لَفِي الْقَوْمِ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذْ قَامَتِ امْرَأَةٌ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهَا قَدْ وَهَبَتْ نَفْسَهَا لَكَ فَرَ فِيهَا رَأْيَكَ فَلَمْ يُجِبْهَا شَيْئًا ثُمَّ قَامَتْ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهَا قَدْ وَهَبَتْ نَفْسَهَا لَكَ فَرَ فِيهَا رَأْيَكَ فَلَمْ يُجِبْهَا شَيْئًا ثُمَّ قَامَتِ الثَّالِثَةَ فَقَالَتْ إِنَّهَا قَدْ وَهَبَتْ نَفْسَهَا لَكَ فَرَ فِيهَا رَأْيَكَ فَقَامَ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْكِحْنِيهَا‏.‏ قَالَ ‏"‏ هَلْ عِنْدَكَ مِنْ شَىْءٍ ‏"‏‏.‏ قَالَ لاَ‏.‏ قَالَ ‏"‏ اذْهَبْ فَاطْلُبْ وَلَوْ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ ‏"‏‏.‏ فَذَهَبَ فَطَلَبَ ثُمَّ جَاءَ فَقَالَ مَا وَجَدْتُ شَيْئًا وَلاَ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ هَلْ مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ شَىْءٌ ‏"‏‏.‏ قَالَ مَعِي سُورَةُ كَذَا وَسُورَةُ كَذَا‏.‏ قَالَ ‏"‏ اذْهَبْ فَقَدْ أَنْكَحْتُكَهَا بِمَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ ‏"‏‏.‏
ஸஹ்ல் பின் சஅத் அஸ்ஸாஇதீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் மக்களிடையே இருந்தபோது, ஒரு பெண் எழுந்து நின்று, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! இந்த பெண் (நான்) தன்னைத் தங்களுக்குக் கொடையாக அளித்துவிட்டாள்; எனவே அவளைப் பற்றித் தங்கள் கருத்தை முடிவு செய்யுங்கள்" என்றார். நபி (ஸல்) அவர்கள் அவளுக்கு எந்தப் பதிலும் கூறவில்லை. அவர் மீண்டும் எழுந்து நின்று, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! இந்த பெண் (நான்) தன்னைத் தங்களுக்குக் கொடையாக அளித்துவிட்டாள்; எனவே அவளைப் பற்றித் தங்கள் கருத்தை முடிவு செய்யுங்கள்" என்றார். நபி (ஸல்) அவர்கள் அவளுக்கு எந்தப் பதிலும் கூறவில்லை. அவர் மூன்றாவது முறையாக எழுந்து நின்று, "இந்த பெண் (நான்) தன்னைத் தங்களுக்குக் கொடையாக அளித்துவிட்டாள்: எனவே அவளைப் பற்றித் தங்கள் கருத்தை முடிவு செய்யுங்கள்" என்றார். அப்போது ஒரு மனிதர் எழுந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவளை எனக்கு மணமுடித்து வையுங்கள்" என்றார்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம், "உன்னிடம் (மஹராகக் கொடுக்க) ஏதேனும் இருக்கிறதா?" என்று கேட்டார்கள். அவர், "இல்லை" என்றார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "சென்று இரும்பாலான ஒரு மோதிரத்தையாவது தேடிக்கொண்டு வா" என்று கூறினார்கள். அந்த மனிதர் சென்று தேடிவிட்டுத் திரும்பி வந்து, "நான் எதையும் பெறவில்லை, இரும்பாலான ஒரு மோதிரம் கூட இல்லை" என்றார்.

பின்னர் நபி (ஸல்) அவர்கள், "குர்ஆனில் இருந்து ஏதேனும் உன்னிடம் (மனப்பாடமாக) உள்ளதா?" என்று கேட்டார்கள். அவர், "என்னிடம் இன்ன இன்ன அத்தியாயம் (ஸூரா) உள்ளது" என்று பதிலளித்தார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "செல்! உன்னிடமுள்ள குர்ஆனுக்காக அவளை உனக்கு நான் மணமுடித்து வைத்துவிட்டேன்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
5871ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ سَمِعَ سَهْلاً، يَقُولُ جَاءَتِ امْرَأَةٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ جِئْتُ أَهَبُ نَفْسِي‏.‏ فَقَامَتْ طَوِيلاً فَنَظَرَ وَصَوَّبَ، فَلَمَّا طَالَ مُقَامُهَا فَقَالَ رَجُلٌ زَوِّجْنِيهَا، إِنْ لَمْ تَكُنْ لَكَ بِهَا حَاجَةٌ‏.‏ قَالَ ‏"‏ عِنْدَكَ شَىْءٌ تُصْدِقُهَا ‏"‏‏.‏ قَالَ لاَ‏.‏ قَالَ ‏"‏ انْظُرْ ‏"‏‏.‏ فَذَهَبَ ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ وَاللَّهِ إِنْ وَجَدْتُ شَيْئًا‏.‏ قَالَ ‏"‏ اذْهَبْ فَالْتَمِسْ وَلَوْ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ ‏"‏‏.‏ فَذَهَبَ ثُمَّ رَجَعَ قَالَ لاَ وَاللَّهِ وَلاَ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ‏.‏ وَعَلَيْهِ إِزَارٌ مَا عَلَيْهِ رِدَاءٌ‏.‏ فَقَالَ أُصْدِقُهَا إِزَارِي فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ إِزَارُكَ إِنْ لَبِسَتْهُ لَمْ يَكُنْ عَلَيْكَ مِنْهُ شَىْءٌ، وَإِنْ لَبِسْتَهُ لَمَ يَكُنْ عَلَيْهَا مِنْهُ شَىْءٌ ‏"‏‏.‏ فَتَنَحَّى الرَّجُلُ فَجَلَسَ فَرَآهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مُوَلِّيًا فَأَمَرَ بِهِ فَدُعِيَ فَقَالَ ‏"‏ مَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ ‏"‏‏.‏ قَالَ سُورَةُ كَذَا وَكَذَا لِسُوَرٍ عَدَّدَهَا‏.‏ قَالَ ‏"‏ قَدْ مَلَّكْتُكَهَا بِمَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ ‏"‏‏.‏
ஸஹ்ல் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

ஒரு பெண்மணி நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "(திருமணத்திற்காக) என்னை உங்களுக்கு வழங்க வந்துள்ளேன்" என்று கூறினார். அவர் நீண்ட நேரம் நின்றுகொண்டிருந்தார், அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் (அவரை) பார்த்தார்கள், பின்னர் (தம் பார்வையை) தாழ்த்திக்கொண்டார்கள். அவர் நீண்ட நேரம் நின்றிருந்தபோது, ஒரு மனிதர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம், "உங்களுக்கு அவர் தேவையில்லை என்றால், அவரை எனக்கு மணமுடித்து வையுங்கள்" என்று கூறினார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "அவளுக்கு (மஹ்ராக) கொடுக்க உன்னிடம் ஏதாவது இருக்கிறதா?" என்று கேட்டார்கள். அந்த மனிதர், "இல்லை" என்று கூறினார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "(சென்று) தேடு" என்று கூறினார்கள். அந்த மனிதர் சென்றுவிட்டுத் திரும்பி வந்து, "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, என்னால் எதையும் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை" என்று கூறினார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "மீண்டும் சென்று ஒரு இரும்பு மோதிரமாக இருந்தாலும் தேடு" என்று கூறினார்கள். அவர் மீண்டும் சென்றுவிட்டுத் திரும்பி வந்து, "இல்லை, அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, என்னால் ஒரு இரும்பு மோதிரம் கூட பெற முடியவில்லை" என்று கூறினார். அந்த மனிதரிடம் ஒரு இஜார் (கீழாடை) மட்டுமே இருந்தது, மேலும் ரிதா (மேலாடை) அவரிடம் இல்லை. அவர், "என் இஜாரை அவளுக்கு மஹ்ராகக் கொடுக்கிறேன்" என்று கூறினார். அதைக் கேட்டு நபி (ஸல்) அவர்கள், "உன் இஜாரா? அவள் அதை அணிந்தால், உன்னிடம் அதன் ஒரு பகுதியும் மிஞ்சாது, நீ அதை அணிந்தால் அவளிடம் அதன் ஒரு பகுதியும் இருக்காது" என்று கூறினார்கள். அந்த மனிதர் ஒருபுறம் சென்று அமர்ந்தார். (அவர் அங்கிருந்து) திரும்பிச் செல்வதை நபி (ஸல்) அவர்கள் பார்த்தபோது, அவரைத் திரும்ப அழைத்து, கேட்டார்கள். "(மனனமாக) உனக்கு எவ்வளவு குர்ஆன் தெரியும்?" அவர், "'எனக்கு இன்னின்ன ஸூராக்கள் தெரியும்,' என்று சில ஸூராக்களைக் குறிப்பிட்டார்" என்று கூறினார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "உனக்கு (மனனமாக) தெரிந்திருக்கும் குர்ஆனின் அளவிற்கு அவளை உனக்கு நான் மணமுடித்து வைக்கிறேன்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
3280சுனனுந் நஸாயீ
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ، عَنْ سُفْيَانَ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا حَازِمٍ، يَقُولُ سَمِعْتُ سَهْلَ بْنَ سَعْدٍ، يَقُولُ إِنِّي لَفِي الْقَوْمِ عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَامَتِ امْرَأَةٌ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهَا قَدْ وَهَبَتْ نَفْسَهَا لَكَ فَرَأْ فِيهَا رَأْيَكَ ‏.‏ فَسَكَتَ فَلَمْ يُجِبْهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِشَىْءٍ ثُمَّ قَامَتْ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهَا قَدْ وَهَبَتْ نَفْسَهَا لَكَ فَرَأْ فِيهَا رَأْيَكَ ‏.‏ فَقَامَ رَجُلٌ فَقَالَ زَوِّجْنِيهَا يَا رَسُولَ اللَّهِ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ هَلْ مَعَكَ شَىْءٌ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ لاَ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ اذْهَبْ فَاطْلُبْ وَلَوْ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ ‏"‏ ‏.‏ فَذَهَبَ فَطَلَبَ ثُمَّ جَاءَ فَقَالَ لَمْ أَجِدْ شَيْئًا وَلاَ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ هَلْ مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ شَىْءٌ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ نَعَمْ مَعِي سُورَةُ كَذَا وَسُورَةُ كَذَا ‏.‏ قَالَ ‏"‏ قَدْ أَنْكَحْتُكَهَا عَلَى مَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ ‏"‏ ‏.‏
ஸஹ்ல் பின் ஸஃது (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"நான் மக்களுடன் நபி (ஸல்) அவர்களோடு இருந்தபோது, ஒரு பெண் எழுந்து, 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! இவள் தன்னைத் தங்களுக்கு (திருமணம் செய்துகொள்ளும் நோக்குடன்) அர்ப்பணித்துவிட்டாள். எனவே இவள் விஷயத்தில் தாங்கள் விரும்புவதை முடிவெடுங்கள்' என்று கூறினார். நபி (ஸல்) அவர்கள் அவளுக்கு எப்பதிலும் கூறாமல் மௌனமாக இருந்தார்கள். பிறகு அப்பெண் (மீண்டும்) எழுந்து நின்று, 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! இவள் தன்னைத் தங்களுக்கு (திருமணம் செய்துகொள்ளும் நோக்குடன்) அர்ப்பணித்துவிட்டாள். எனவே இவள் விஷயத்தில் தாங்கள் விரும்புவதை முடிவெடுங்கள்' என்று கூறினார். அப்போது ஒரு மனிதர் எழுந்து நின்று, 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! இவளை எனக்குத் திருமணம் செய்து வையுங்கள்!' என்று கூறினார்.

அவர்கள், 'உன்னிடம் (மஹராகக் கொடுக்க) ஏதேனும் இருக்கிறதா?' என்று கேட்டார்கள். அவர், 'இல்லை' என்றார். அவர்கள், 'ஒரு இரும்பு மோதிரமாக இருந்தாலும் சரி, சென்று தேடிப்பார்' என்று கூறினார்கள். அவ்வாறே அவர் சென்று தேடிவிட்டு, திரும்பி வந்து, 'எதுவுமில்லை; ஒரு இரும்பு மோதிரத்தைக் கூட என்னால் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை' என்று கூறினார்.

அவர்கள், 'குர்ஆனிலிருந்து உனக்கு ஏதேனும் (மனனமாகத்) தெரியுமா?' என்று கேட்டார்கள். அவர், 'ஆம், இன்ன ஸூராவும் இன்ன ஸூராவும் (தெரியும்)' என்றார். அவர்கள், 'குர்ஆனிலிருந்து நீ மனனம் செய்துள்ளவற்றின் அடிப்படையில் அவளை உனக்கு நான் மணமுடித்துத் தருகிறேன்' என்று கூறினார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (தாருஸ்ஸலாம் பதிப்பு)
3359சுனனுந் நஸாயீ
أَخْبَرَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنَا مَعْنٌ، قَالَ حَدَّثَنَا مَالِكٌ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جَاءَتْهُ امْرَأَةٌ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي قَدْ وَهَبْتُ نَفْسِي لَكَ ‏.‏ فَقَامَتْ قِيَامًا طَوِيلاً فَقَامَ رَجُلٌ فَقَالَ زَوِّجْنِيهَا إِنْ لَمْ يَكُنْ لَكَ بِهَا حَاجَةٌ ‏.‏ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ هَلْ عِنْدَكَ شَىْءٌ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ مَا أَجِدُ شَيْئًا ‏.‏ قَالَ ‏"‏ الْتَمِسْ وَلَوْ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ ‏"‏ ‏.‏ فَالْتَمَسَ فَلَمْ يَجِدْ شَيْئًا فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ هَلْ مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ شَىْءٌ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ نَعَمْ سُورَةُ كَذَا وَسُورَةُ كَذَا ‏.‏ لِسُوَرٍ سَمَّاهَا ‏.‏ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ قَدْ زَوَّجْتُكَهَا عَلَى مَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ ‏"‏ ‏.‏
ஸஹ்ல் பின் சஅத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
ஒரு பெண் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் என்னைத் தங்களுக்கு (மஹர் இல்லாமல் திருமணம் செய்து கொள்ளும் நோக்கில்) அர்ப்பணிக்கிறேன்" என்று கூறினார். அப்பெண் நீண்ட நேரம் (நபியவர்களின் பதிலுக்காக) நின்றார். பிறகு ஒரு மனிதர் எழுந்து, "தங்களுக்கு இப்பெண்ணின் மீது தேவையில்லையென்றால், இவரை எனக்குத் திருமணம் செய்து வையுங்கள்" என்று கூறினார்.
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "உம்மிடம் (மஹராகக் கொடுக்க) ஏதேனும் இருக்கிறதா?" என்று கேட்டார்கள். அவர், "என்னிடம் எதுவும் இல்லை" என்றார். அவர்கள், "ஓர் இரும்பு மோதிரமாக இருந்தாலும் (மஹராகக் கொடுக்க) தேடிப் பாரும்" என்று கூறினார்கள். எனவே அவர் தேடினார்; ஆனால் அவரால் எதையும் காண முடியவில்லை.
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம், "குர்ஆனிலிருந்து ஏதாவது உம்மிடம் (மனனம் செய்யப்பட்டதாக) உள்ளதா?" என்று கேட்டார்கள். அவர், "ஆம், (குறிப்பிட்ட) இன்ன ஸூரா, இன்ன ஸூரா" என்று அந்த ஸூராக்களின் பெயர்களைக் குறிப்பிட்டார்.
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "உம்மிடம் உள்ள குர்ஆனுக்காக (அதாவது, நீர் மனனம் செய்துள்ள குர்ஆனை அவளுக்குக் கற்பிப்பதற்காக அல்லது அதன் பரக்கத்திற்காக) இப்பெண்ணை உமக்கு நான் மணம் முடித்துத் தந்தேன்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (தாருஸ்ஸலாம் பதிப்பு)
2111சுனன் அபூதாவூத்
حَدَّثَنِي الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي حَازِمِ بْنِ دِينَارٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جَاءَتْهُ امْرَأَةٌ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي قَدْ وَهَبْتُ نَفْسِي لَكَ ‏.‏ فَقَامَتْ قِيَامًا طَوِيلاً فَقَامَ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ زَوِّجْنِيهَا إِنْ لَمْ يَكُنْ لَكَ بِهَا حَاجَةٌ ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ هَلْ عِنْدَكَ مِنْ شَىْءٍ تُصْدِقُهَا إِيَّاهُ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَ مَا عِنْدِي إِلاَّ إِزَارِي هَذَا ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ إِنَّكَ إِنْ أَعْطَيْتَهَا إِزَارَكَ جَلَسْتَ وَلاَ إِزَارَ لَكَ فَالْتَمِسْ شَيْئًا ‏"‏ ‏.‏ قَالَ لاَ أَجِدُ شَيْئًا ‏.‏ قَالَ ‏"‏ فَالْتَمِسْ وَلَوْ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ ‏"‏ ‏.‏ فَالْتَمَسَ فَلَمْ يَجِدْ شَيْئًا فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ فَهَلْ مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ شَىْءٌ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ نَعَمْ سُورَةُ كَذَا وَسُورَةُ كَذَا ‏.‏ لِسُوَرٍ سَمَّاهَا ‏.‏ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ قَدْ زَوَّجْتُكَهَا بِمَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ ‏"‏ ‏.‏
ஸஹ்ல் பின் சஅத் அஸ்ஸாஇதீ (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு பெண் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே, நான் என்னை உங்களுக்குத் தானமாக வழங்கியுள்ளேன் (திருமணம் செய்துகொள்ளும் நோக்குடன்)" என்று கூறினார்கள். அப்பெண் நீண்ட நேரம் நின்றுகொண்டிருந்தபோது, ஒரு மனிதர் எழுந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே, அப்பெண்ணின் மீது உங்களுக்குத் தேவையில்லையெனில், எனக்கு அவரை மணமுடித்து வையுங்கள்" என்று கூறினார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அவளுக்கு மஹராகக் கொடுப்பதற்கு உன்னிடம் ஏதேனும் இருக்கிறதா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "என்னுடைய இந்தக் கீழாடையைத் தவிர வேறு எதுவும் என்னிடம் இல்லை" என்று பதிலளித்தார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "உன்னுடைய கீழாடையை நீ கொடுத்துவிட்டால், உடுப்பதற்கு கீழாடை இல்லாமல் நீ உட்கார்ந்திருப்பாய். எனவே, வேறு எதையாவது தேடு" என்று கூறினார்கள். அவர், "நான் எதையும் கண்டுபிடிக்கவில்லை" என்று கூறினார். அவர்கள், "ஒரு இரும்பு மோதிரமாக இருந்தாலும் சரி, தேடிப்பார்" என்று கூறினார்கள். அந்த மனிதர் தேடினார், ஆனால் எதுவும் கிடைக்கவில்லை. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "குர்ஆனிலிருந்து உனக்கு ஏதேனும் தெரியுமா?" என்று கேட்டார்கள். அவர், "ஆம், இன்ன இன்ன ஸூராவை நான் அறிவேன்" என்று கூறி, அதன் பெயர்களைக் குறிப்பிட்டார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "உமக்குத் தெரிந்த குர்ஆனின் பகுதிக்கு ஈடாக, நான் அவளை உமக்கு மணமுடித்துக் கொடுத்தேன்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صحيح (الألباني)
1114ஜாமிஉத் திர்மிதீ
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْخَلاَّلُ، حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عِيسَى، وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ نَافِعٍ الصَّائِغُ، قَالاَ أَخْبَرَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ، عَنْ أَبِي حَازِمِ بْنِ دِينَارٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جَاءَتْهُ امْرَأَةٌ فَقَالَتْ إِنِّي وَهَبْتُ نَفْسِي لَكَ ‏.‏ فَقَامَتْ طَوِيلاً فَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَزَوِّجْنِيهَا إِنْ لَمْ تَكُنْ لَكَ بِهَا حَاجَةٌ ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ هَلْ عِنْدَكَ مِنْ شَيْءٍ تُصْدِقُهَا ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَ مَا عِنْدِي إِلاَّ إِزَارِي هَذَا ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ إِزَارَكَ إِنْ أَعْطَيْتَهَا جَلَسْتَ وَلاَ إِزَارَ لَكَ فَالْتَمِسْ شَيْئًا ‏"‏ قَالَ مَا أَجِدُ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ فَالْتَمِسْ وَلَوْ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ فَالْتَمَسَ فَلَمْ يَجِدْ شَيْئًا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ هَلْ مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ شَيْءٌ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ نَعَمْ سُورَةُ كَذَا وَسُورَةُ كَذَا ‏.‏ لِسُوَرٍ سَمَّاهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ زَوَّجْتُكَهَا بِمَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ‏.‏ وَقَدْ ذَهَبَ الشَّافِعِيُّ إِلَى هَذَا الْحَدِيثِ فَقَالَ إِنْ لَمْ يَكُنْ لَهُ شَيْءٌ يُصْدِقُهَا وَتَزَوَّجَهَا عَلَى سُورَةٍ مِنَ الْقُرْآنِ فَالنِّكَاحُ جَائِزٌ وَيُعَلِّمُهَا سُورَةً مِنَ الْقُرْآنِ ‏.‏ وَقَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ النِّكَاحُ جَائِزٌ وَيَجْعَلُ لَهَا صَدَاقَ مِثْلِهَا ‏.‏ وَهُوَ قَوْلُ أَهْلِ الْكُوفَةِ وَأَحْمَدَ وَإِسْحَاقَ
ஸஹ்ல் பின் சஅத் அஸ்ஸாஇதீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

ஒரு பெண் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "(திருமணத்திற்காக) என்னை உங்களுக்கு அர்ப்பணிக்கிறேன்" என்று கூறினார். அப்பெண் நீண்ட நேரம் (பதில் வேண்டி) நின்றார். பிறகு ஒரு மனிதர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! உங்களுக்கு அவளைத் திருமணம் செய்யும் எண்ணம் இல்லையென்றால், அவளை எனக்குத் திருமணம் செய்து வையுங்கள்" என்று கூறினார். அதற்கு அவர்கள் (ஸல்), "அவளுக்கு மஹராகக் கொடுப்பதற்கு உன்னிடம் ஏதேனும் இருக்கிறதா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "இந்த இஸாரைத் (கீழாடையைத்) தவிர என்னிடம் வேறு எதுவும் இல்லை" என்று கூறினார். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "உன் இஸாரை நீ அவளுக்குக் கொடுத்துவிட்டால், உனக்கு இஸார் இருக்காது (நீ அமரவும் முடியாது), எனவே வேறு ஏதாவது தேடு" என்று கூறினார்கள். அதற்கு அவர், "நான் எதையும் கண்டுபிடிக்கவில்லை" என்று கூறினார். அவர்கள் (ஸல்), "ஒரு இரும்பு மோதிரமாக இருந்தாலும் சரி, ஏதாவது தேடு" என்று கூறினார்கள். எனவே அவர் தேடினார், ஆனால் அவரால் எதையும் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "உனக்கு குர்ஆனிலிருந்து ஏதேனும் (மனனமாகத்) தெரியுமா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "ஆம். இந்த அத்தியாயமும் அந்த அத்தியாயமும்" என்று கூறி, அந்த அத்தியாயங்களின் பெயர்களைக் குறிப்பிட்டார். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "உமக்குத் தெரிந்திருக்கும் குர்ஆன் அத்தியாயங்களுக்காக அவளை உமக்குத் திருமணம் செய்து வைக்கிறேன்" என்று கூறினார்கள்.

அபூ ஈஸா (இமாம் திர்மிதீ) கூறுகிறார்கள்: இந்த ஹதீஸ் ஹஸன் ஸஹீஹ் (அழகானதும், ஆதாரப்பூர்வமானதும்) ஆகும். இமாம் ஷாஃபியீ (ரஹ்) அவர்கள் இந்த ஹதீஸின் அடிப்படையில், "ஒருவரிடம் மஹராகக் கொடுக்க எதுவும் இல்லையென்றால், குர்ஆனின் ஒரு அத்தியாயத்தை மஹராகக் கொண்டு அவளைத் திருமணம் செய்தால், அந்தத் திருமணம் ஆகுமானதாகும். மேலும், அவர் அவளுக்கு குர்ஆனின் அந்த அத்தியாயத்தைக் கற்றுக்கொடுக்க வேண்டும்" என்று கூறுகிறார்கள். சில அறிஞர்கள், "திருமணம் ஆகுமானதாகும், ஆனால் அவளுக்கு அவளது தகுதிக்குரிய மஹரை (மஹ்ர் மிஸ்ல்) அவர் நிர்ணயிக்க வேண்டும்" என்று கூறுகிறார்கள். இதுவே கூஃபா நகர அறிஞர்கள், இமாம் அஹ்மத் மற்றும் இஸ்ஹாக் ஆகியோரின் கருத்தாகும்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (தாருஸ்ஸலாம் பதிப்பு)
1889சுனன் இப்னுமாஜா
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عَمْرٍو، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، قَالَ جَاءَتِ امْرَأَةٌ إِلَى النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ ‏"‏ مَنْ يَتَزَوَّجُهَا ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَ رَجُلٌ أَنَا ‏.‏ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ أَعْطِهَا وَلَوْ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَ لَيْسَ مَعِي ‏.‏ قَالَ ‏"‏ قَدْ زَوَّجْتُكَهَا عَلَى مَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ ‏"‏ ‏.‏
ஸஹ்ல் பின் சஅத் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: ஒரு பெண் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தார். அப்போது அவர்கள், "அவளை யார் திருமணம் செய்துகொள்வார்?" என்று கேட்டார்கள். ஒரு மனிதர், "நான்" என்றார். நபி (ஸல்) அவர்கள் அவருக்கு, "அவளுக்கு (மஹராக) ஏதாவது கொடுங்கள், ஒரு இரும்பு மோதிரமாக இருந்தாலும் சரி" என்று கூறினார்கள். அதற்கு அவர், "என்னிடம் ஒன்றும் இல்லை" என்றார். அதற்கு அவர்கள், "உமக்குத் தெரிந்த குர்ஆனுக்காக (அதாவது, நீர் அவளுக்கு குர்ஆனை கற்றுத் தருவதை மஹராகக் கொண்டு) நான் அவளை உமக்கு மணமுடித்துத் தருகிறேன்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப் (தாருஸ்ஸலாம் பதிப்பு)
1101முவத்தா மாலிக்
حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي حَازِمِ بْنِ دِينَارٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ، ‏.‏ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جَاءَتْهُ امْرَأَةٌ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي قَدْ وَهَبْتُ نَفْسِي لَكَ فَقَامَتْ قِيَامًا طَوِيلاً فَقَامَ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ زَوِّجْنِيهَا إِنْ لَمْ تَكُنْ لَكَ بِهَا حَاجَةٌ ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ هَلْ عِنْدَكَ مِنْ شَىْءٍ تُصْدِقُهَا إِيَّاهُ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَ مَا عِنْدِي إِلاَّ إِزَارِي هَذَا ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ إِنْ أَعْطَيْتَهَا إِيَّاهُ جَلَسْتَ لاَ إِزَارَ لَكَ فَالْتَمِسْ شَيْئًا ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَ مَا أَجِدُ شَيْئًا ‏.‏ قَالَ ‏"‏ الْتَمِسْ وَلَوْ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ ‏"‏ ‏.‏ فَالْتَمَسَ فَلَمْ يَجِدْ شَيْئًا ‏.‏ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ هَلْ مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ شَىْءٌ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَ نَعَمْ مَعِي سُورَةُ كَذَا وَسُورَةُ كَذَا ‏.‏ لِسُوَرٍ سَمَّاهَا ‏.‏ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ قَدْ أَنْكَحْتُكَهَا بِمَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ ‏"‏ ‏.‏
ஸஹ்ல் பின் சஅத் அஸ்ஸாஇதீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

ஒரு பெண்மணி அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் என்னை உங்களுக்கே அர்ப்பணித்து விட்டேன்" என்று கூறினாள். அவள் நீண்ட நேரம் (பதிலுக்காக) நின்றாள். பின்னர் ஒரு மனிதர் எழுந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே, உங்களுக்கு அவளிடம் தேவை இல்லையென்றால், அவளை எனக்கு மணமுடித்து வையுங்கள்" என்று கூறினார்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அவளுக்கு மஹராகக் கொடுக்க உன்னிடம் ஏதேனும் இருக்கிறதா?" என்று கேட்டார்கள்.

அவர், "என்னுடைய இந்தக் கீழாடையைத் தவிர வேறு எதுவும் என்னிடம் இல்லை" என்றார்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "நீ அதை அவளுக்குக் கொடுத்துவிட்டால், உனக்கு உடுத்த ஆடை இருக்காது, எனவே வேறு ஏதாவது தேடு" என்று கூறினார்கள்.

அவர், "என்னால் எதையும் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை" என்றார்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "ஒரு இரும்பு மோதிரமாக இருந்தாலும் சரி, வேறு ஏதாவது தேடு" என்று கூறினார்கள்.

அவர் தேடினார், ஆனால் எதையும் கண்டுபிடிக்கவில்லை.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "உனக்கு குர்ஆனில் இருந்து ஏதேனும் (மனனம்) தெரியுமா?" என்று கேட்டார்கள்.

அவர், "ஆம். எனக்கு இன்ன இன்ன ஸூரா, இன்ன இன்ன ஸூரா தெரியும்," என்று அவர் பெயர்களைக் குறிப்பிட்டார்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம், "உனக்கு குர்ஆனில் இருந்து தெரிந்தவற்றிற்காக (அதாவது, நீ அவளுக்கு குர்ஆனை கற்றுக்கொடுப்பதற்காக) அவளை உனக்கு நான் மணமுடித்துத் தருகிறேன்" என்று கூறினார்கள்.
22798முஸ்னது அஹ்மத்
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ حَدَّثَنَا أَبُو حَازِمٍ قَالَ سَمِعْتُ سَهْلَ بْنَ سَعْدٍ يَقُولُ أَنَا فِي الْقَوْمِ إِذْ دَخَلَتْ امْرَأَةٌ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللهِ إِنَّهَا قَدْ وَهَبَتْ نَفْسَهَا لَكَ فَرَ فِيهَا رَأْيَكَ فَقَالَ رَجُلٌ زَوِّجْنِيهَا فَلَمْ يُجِبْهُ حَتَّى قَامَتِ الثَّالِثَةَ فَقَالَ لَهُ عِنْدَكَ شَيْءٌ؟ قَالَ لَا قَالَ اذْهَبْ فَاطْلُبْ قَالَ لَمْ أَجِدْ قَالَ فَاذْهَبْ فَاطْلُبْ وَلَوْ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ قَالَ مَا وَجَدْتُ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ قَالَ هَلْ مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ شَيْءٌ؟ قَالَ نَعَمْ سُورَةُ كَذَا وَسُورَةُ كَذَا قَالَ قَدْ أَنْكَحْتُكَهَا عَلَى مَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ
ஸஹ்ல் பின் சஅத் (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

நான் மக்களுடன் (அமர்ந்து) இருந்தபோது ஒரு பெண் (நபி (ஸல்) அவர்களிடம்) வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! இப்பெண் (அதாவது நான்) தன்னைத் தங்களுக்கு (திருமணத்திற்காக) அர்ப்பணித்துவிட்டாள். இது குறித்துத் தாங்கள் (உமது) முடிவை எடுங்கள்" என்று கூறினாள்.

அப்போது ஒரு மனிதர், "இவரை எனக்குத் திருமணம் செய்து வையுங்கள்" என்றார். (அந்த மனிதர்) மூன்றாம் முறையாக (எழுந்து நின்று) கேட்கும் வரை நபியவர்கள் அவருக்குப் பதிலளிக்கவில்லை.

பின்பு அவரிடம் நபியவர்கள், "(மஹராகக் கொடுப்பதற்கு) உம்மிடம் ஏதேனும் இருக்கிறதா?" என்று கேட்டார்கள். அவர், "இல்லை" என்றார். நபியவர்கள், "நீர் சென்று (ஏதேனும் உண்டா எனத்) தேடிப் பாரும்" என்றார்கள். (அவர் சென்று தேடிவிட்டு வந்து) "எனக்கு எதுவும் கிடைக்கவில்லை" என்றார். நபியவர்கள், "சென்று தேடிப் பாரும், இரும்பிலான ஒரு மோதிரம் கிடைத்தாலும் சரியே" என்று கூறினார்கள். "இரும்பிலான ஒரு மோதிரம் கூட எனக்குக் கிடைக்கவில்லை" என்று அவர் கூறினார்.

"(மனனமாக) குர்ஆனிலிருந்து உமக்கு ஏதேனும் தெரியுமா?" என்று நபியவர்கள் கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "ஆம், இன்னின்ன அத்தியாயங்கள் தெரியும்" என்று கூறினார். அப்போது நபியவர்கள், "உமக்குத் தெரிந்த குர்ஆன் அத்தியாயங்களை(க் கற்றுக் கொடுப்பதையே மஹராகக் கொண்டு) இவளை உமக்குத் திருமணம் செய்து வைத்துவிட்டேன்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இஸ்னாதுஹு ஸஹீஹ் (இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆதாரபூர்வமானது)
إسناده صحيح
22850முஸ்னது அஹ்மத்
قَرَأْتُ عَلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ مَالِكٍ وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ جَاءَتْهُ امْرَأَةٌ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللهِ إِنِّي قَدْ وَهَبْتُ نَفْسِي لَكَ فَقَامَتْ قِيَامًا طَوِيلًا فَقَامَ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللهِ زَوِّجْنِيهَا إِنْ لَمْ يَكُنْ لَكَ بِهَا حَاجَةٌ فَقَالَ رَسُولُ اللهِ ﷺ هَلْ عِنْدَكَ مِنْ شَيْءٍ تُصْدِقُهَا إِيَّاهُ؟ فَقَالَ مَا عِنْدِي إِلَّا إِزَارِي هَذَا فَقَالَ النَّبِيُّ ﷺ إِنْ أَعْطَيْتَهَا إِزَارَكَ جَلَسْتَ لَا إِزَارَ لَكَ فَالْتَمِسْ شَيْئًا فَقَالَ مَا أَجِدُ شَيْئًا فَقَالَ الْتَمِسْ وَلَوْ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ فَالْتَمَسَ فَلَمْ يَجِدْ شَيْئًا فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ ﷺ هَلْ مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ شَيْءٌ؟ قَالَ نَعَمْ سُورَةُ كَذَاوَسُورَةُ كَذَا لِسُوَرٍ يُسَمِّيهَا فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ ﷺ قَدْ زَوَّجْتُكَهَا بِمَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ
ஸஹ்ல் பின் சஅத் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு பெண் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! (திருமணம் செய்துகொள்ளும் நோக்கில்) என்னை நான் உங்களுக்கு (அன்பளிப்பாக) அர்ப்பணித்துவிட்டேன்" என்று கூறிவிட்டு, நீண்ட நேரம் (பதிலை எதிர்பார்த்து) நின்றுகொண்டிருந்தார். அப்போது ஒரு மனிதர் எழுந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! (அவரைத் திருமணம் செய்துகொள்ள) உங்களுக்கு விருப்பம் இல்லையென்றால், அவரை எனக்குத் திருமணம் செய்து வையுங்கள்" என்று கேட்டார்.

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அவருக்கு மஹராகக் (மணக்கொடையாகக்) கொடுப்பதற்கு உன்னிடம் ஏதேனும் இருக்கிறதா?" என்று கேட்டார்கள். அவர், "என்னுடைய இந்த கீழாடையைத் தவிர என்னிடம் வேறு ஏதுமில்லை" என்று கூறினார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "உன்னுடைய கீழாடையை நீ அவருக்குக் கொடுத்துவிட்டால், நீ (மறைக்க வேண்டிய பகுதியை மறைக்க) ஆடையின்றி அமர்ந்திருக்க வேண்டியதிருக்கும். எனவே, வேறு ஏதேனும் தேடிப் பார்" என்று கூறினார்கள்.

அவர், "எனக்கு வேறு எதுவும் கிடைக்கவில்லை" என்றார். "இரும்பாலான ஒரு மோதிரமாவது (கிடைக்குமா என்று) தேடிப் பார்" என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள். அவர் தேடிப் பார்த்துவிட்டு, "எதுவும் கிடைக்கவில்லை" என்றார்.

அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம், "குர்ஆனில் ஏதேனும் உனக்கு (மனப்பாடமாகத்) தெரியுமா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "ஆம், இன்னென்ன அத்தியாயங்கள் தெரியும்" என்று சில அத்தியாயங்களின் பெயர்களைக் குறிப்பிட்டார். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "உனக்கு மனப்பாடமாகத் தெரிந்த அந்த குர்ஆனைக் கொண்டே (அதை அவளுக்குக் கற்றுக்கொடுப்பதையே மஹராகக் கொண்டு) அவரை உனக்குத் திருமணம் செய்து வைத்துவிட்டேன்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இஸ்னாதுஹு ஸஹீஹ் (இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆதாரபூர்வமானது)
إسناده صحيح
3202மிஷ்காத் அல்-மஸாபீஹ்
عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ: أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَاءَتْهُ امْرَأَةٌ فَقَالَتْ: يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي وَهَبْتُ نَفْسِي لَكَ فَقَامَتْ طَوِيلًا فَقَامَ رَجُلٌ فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ زَوِّجْنِيهَا إِنْ لَمْ تَكُنْ لَكَ فِيهَا حَاجَةٌ فَقَالَ: «هَلْ عِنْدَكَ مِنْ شَيْءٍ تُصْدِقُهَا؟» قَالَ: مَا عِنْدِي إِلَّا إِزَارِي هَذَا. قَالَ: «فَالْتَمِسْ وَلَوْ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ» فَالْتَمَسَ فَلَمْ يَجِدْ شَيْئًا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «هَلْ مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ شَيْءٌ» قَالَ: نَعَمْ سُورَةُ كَذَا وَسُورَةُ كَذَا فَقَالَ: «زَوَّجْتُكَهَا بِمَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ» . وَفِي رِوَايَةٍ: قَالَ: «انْطَلِقْ فَقَدْ زَوَّجْتُكَهَا فَعَلِّمْهَا مِنَ الْقُرْآنِ»
ஸஹ்ல் பின் சஅத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

ஒரு பெண் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் என்னை தங்களுக்காக (திருமணத்திற்காக) அர்ப்பணித்துவிட்டேன்" என்று கூறினார். பிறகு அவர் நீண்ட நேரம் நின்றார். அப்போது ஒரு மனிதர் எழுந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! தங்களுக்கு இவரிடம் தேவை இல்லையென்றால், இவரை எனக்குத் திருமணம் செய்து வையுங்கள்" என்று கூறினார்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், "இவருக்கு (மஹராகக்) கொடுப்பதற்கு உம்மிடம் ஏதேனும் உள்ளதா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "என்னிடம் எனது இந்த வேட்டியைத் தவிர வேறு எதுவும் இல்லை" என்று கூறினார்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், "இரும்பினால் ஆன ஒரு மோதிரமாக இருந்தாலும் சரி, தேடுவீராக" என்று கூறினார்கள். அவர் தேடினார்; ஆனால் எதையும் காணவில்லை.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "குர்ஆனில் ஏதேனும் (பகுதி) உம்மிடம் உள்ளதா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "ஆம், இன்ன ஸூரா, இன்ன ஸூரா (எனக்குத் தெரியும்)" என்று கூறினார்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், "உம்மிடம் உள்ள குர்ஆனுக்காக இவரை உமக்குத் திருமணம் செய்து வைத்துவிட்டேன்" என்று கூறினார்கள்.

மற்றொரு அறிவிப்பில்: "செல்வீராக! நான் இவரை உமக்குத் திருமணம் செய்து வைத்துவிட்டேன்; ஆகவே குர்ஆனிலிருந்து இவருக்குக் கற்றுக் கொடுப்பீராக!" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفق عَلَيْهِ (الألباني)
2247சுனனுத் தாரிமி
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ أَنْبَأَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ قَالَ أَتَتِ امْرَأَةٌ إِلَى النَّبِيِّ ﷺ فَقَالَتْ إِنَّهَا وَهَبَتْ نَفْسَهَا لِلَّهِ وَلِرَسُولِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «مَا لِي فِي النِّسَاءِ مِنْ حَاجَةٍ» فَقَالَ رَجُلٌ زَوِّجْنِيهَا فَقَالَ «أَعْطِهَا ثَوْبًا» فَقَالَ لَا أَجِدُ قَالَ «أَعْطِهَا وَلَوْ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ قَالَ فَاعْتَلَّ لَهُ» فَقَالَ «مَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ» قَالَ كَذَا وَكَذَا قَالَ «فَقَدْ زَوَّجْتُكَهَا عَلَى مَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ»
ஸஹ்ல் பின் சஅத் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு பெண்மணி நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "நான் என்னை அல்லாஹ்வுக்கும் அவனுடைய தூதருக்கும் (திருமணத்திற்காக) அர்ப்பணித்துவிட்டேன்" என்று கூறினார். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "எனக்குப் பெண்களின் தேவை (தற்போது) இல்லை" என்று கூறினார்கள். அப்போது (அங்கிருந்த) ஒரு மனிதர், "(அல்லாஹ்வின் தூதரே!) அவரை எனக்குத் திருமணம் செய்து வையுங்கள்" என்று கேட்டார். நபிகளார் (ஸல்) அவர்கள், "(மஹராக) அவருக்கு ஒரு ஆடையைக் கொடுங்கள்" என்றார்கள். அதற்கு அம்மனிதர், "(என்னிடம்) எதுவும் இல்லை" என்றார். நபிகளார் (ஸல்) அவர்கள், "இரும்பாலான ஒரு மோதிரத்தையாவது (தேடிப் பிடித்து) அவருக்குக் கொடுங்கள்" என்று கூறினார்கள். அதற்கும் தன்னிடம் (வசதி) இல்லை என அவர் தெரிவித்தார். நபிகளார் (ஸல்) அவர்கள், "குர்ஆனிலிருந்து உமக்கு என்ன (மனப்பாடமாகத்) தெரியும்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர் "இன்ன இன்ன (அத்தியாயங்கள்) தெரியும்" என்று கூறினார். நபிகளார் (ஸல்) அவர்கள், "உமக்குத் தெரிந்த குர்ஆன் (வசனங்களை அவருக்குக் கற்றுக்கொடுப்பதைக்) கொண்டு, இவரை உமக்குத் திருமணம் செய்து வைத்துவிட்டேன்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஸஹீஹ் (அத்தாரானீ)
إسناده صحيح (الداراني)
أَخْبَرَنَا أَبُو عَلِيٍّ الرُّوذْبَارِيُّ، أنبأ أَبُو بَكْرِ بْنُ دَاسَةَ، ثنا أَبُو دَاوُدَ، ثنا الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي حَازِمِ بْنِ دِينَارٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللهِ ﷺ جَاءَتْهُ امْرَأَةٌ، فَقَالَتْ: يَا رَسُولَ اللهِ إِنِّي قَدْ وَهَبْتُ نَفْسِي لَكَ، فَقَامَتْ قِيَامًا طَوِيلًا، فَقَامَ رَجُلٌ، فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللهِ زَوِّجْنِيهَا إِنْ لَمْ يَكُنْ لَكَ بِهَا حَاجَةٌ، فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صلَّى الله عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " هَلْ عِنْدَكَ مِنْ شَيْءٍ تُصْدِقُهَا إِيَّاهُ؟ " فَقَالَ: مَا عِنْدِي إِلَّا إِزَارِي هَذَا، فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صلَّى الله عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " إِنَّكَ إِنْ أَعْطَيْتَهَا إِزَارَكَ جَلَسْتَ لَا إِزَارَ لَكَ، فَالْتَمِسْ شَيْئًا " قَالَ: لَا أَجِدُ شَيْئًا قَالَ: " فَالْتَمِسْ وَلَوْ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ " فَالْتَمَسَ فَلَمْ يَجِدْ شَيْئًا، فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صلَّى الله عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " هَلْ مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ شَيْءٌ؟ " قَالَ: نَعَمْ سُورَةُ كَذَا وَسُورَةُ كَذَا لِسُوَرٍ سَمَّاهَا، فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صلَّى الله عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " قَدْ زَوَّجْتُكَهَا بِمَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ " رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ فِي الصَّحِيحِ، عَنْ عَبْدِ اللهِ بْنِ يُوسُفَ، عَنْ مَالِكٍ، وَكَذَلِكَ رَوَاهُ زَائِدَةُ بْنُ قُدَامَةَ، وَفُضَيْلُ بْنُ سُلَيْمَانَ، وَعَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ الدَّرَاوَرْدِيُّ وَغَيْرُهُمْ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ عَنِ النَّبِيِّ ﷺ " قَدْ زَوَّجْتُكَهَا "، وَقَالَ ابْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ فِي إِحْدَى الرِّوَايَتَيْنِ عَنْهُ: " قَدْ أَنْكَحْتُكَهَا عَلَى مَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ "، وَقَالَ فِي رِوَايَةٍ أُخْرَى عَنْهُ: " قَدْ زَوَّجْتُكَهَا بِمَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ "
ஸஹ்ல் பின் ஸஅத் அஸ்-ஸாஇதீ (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களிடம் ஒரு பெண்மணி வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் என்னை உங்களுக்கு (திருமணத்திற்காக) அன்பளிப்பாக அர்ப்பணிக்கிறேன்" என்று கூறினார். (பதிலுக்காக) அவர் நீண்ட நேரம் நின்றுகொண்டிருந்தார். அப்போது ஒரு மனிதர் எழுந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! உங்களுக்கு அவரிடம் தேவை (விருப்பம்) இல்லையெனில், அவரை எனக்குத் திருமணம் செய்து வையுங்கள்" என்று கேட்டார்.

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள், "அவருக்கு மஹராக (மணக்கொடையாக) வழங்குவதற்கு உன்னிடம் ஏதேனும் பொருள் இருக்கிறதா?" என்று கேட்டார்கள். அவர், "என்னிடம் நான் அணிந்திருக்கும் இந்தத் துண்டை (கீழாடையை)த் தவிர வேறு எதுவுமில்லை" என்று கூறினார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள், "உன்னுடைய இந்தத் துண்டை நீ அவருக்குக் கொடுத்துவிட்டால், உன்னிடம் ஆடை ஏதுமின்றி நீ அமர வேண்டியிருக்கும். எனவே, (கொடுப்பதற்கு) வேறு ஏதேனும் இருக்கிறதா எனத் தேடிப் பார்" என்று கூறினார்கள்.

அவர், "(எவ்வளவு தேடியும்) எனக்கு ஏதும் கிடைக்கவில்லை" என்றார். நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள், "இரும்பாலான ஒரு மோதிரமாவது (கிடைக்கிறதா எனத்) தேடிப் பார்" என்றார்கள். அவரும் தேடிப் பார்த்தார்; ஆனால் அவருக்கு ஏதும் கிடைக்கவில்லை.

பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள், "குர்ஆனிலிருந்து உனக்கு ஏதேனும் (மனப்பாடமாகத்) தெரியுமா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "ஆம், இன்னென்ன அத்தியாயங்கள் (தெரியும்)" என்று கூறி அந்த அத்தியாயங்களின் பெயர்களைக் குறிப்பிட்டார். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள், "உன்னிடம் உள்ள குர்ஆனைக் கொண்டு (அதை அவருக்குக் கற்றுக்கொடுப்பதையே மஹராகக் கருதி) அவரை உனக்குத் திருமணம் செய்து வைத்துவிட்டேன்" என்று கூறினார்கள்.

(இதனை இமாம் புகாரி அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் அப்துல்லாஹ் பின் யூசுஃப் வழியாகவும், அவர் மாலிக் வழியாகவும் அறிவித்துள்ளார்கள். அவ்வாறே, இதனை ஸாயிதா பின் குதாமா, ஃபுளைல் பின் சுலைமான், அப்துல் அஸீஸ் பின் முஹம்மது அத்-தராவர்தீ மற்றும் பலர் அபூஹாஸிம் வழியாகவும், அவர் ஸஹ்ல் பின் ஸஅத் வழியாகவும் நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களிடமிருந்து "அவரை உனக்கு நான் திருமணம் செய்து வைத்துவிட்டேன்" என்று அறிவித்துள்ளார்கள். மேலும், இப்னு உயைனா அவர்கள் அபூஹாஸிம் வழியாகவும், அவர் ஸஹ்ல் பின் ஸஅத் வழியாகவும் அறிவிக்கும் இரண்டு அறிவிப்புகளில் ஒன்றில்: "உன்னிடம் உள்ள குர்ஆனைக் கொண்டு அவரை உனக்கு நான் நிக்காஹ் செய்து வைத்துவிட்டேன்" என்றும், மற்றொரு அறிவிப்பில்: "உன்னிடம் உள்ள குர்ஆனைக் கொண்டு அவரை உனக்கு நான் திருமணம் செய்து வைத்துவிட்டேன்" என்றும் குறிப்பிட்டுள்ளார்கள்.)
ஹதீஸ் தரம் : ஹதீஸ் தரம் கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا أَبُو الْحَسَنِ عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ الْمُقْرِئُ، أنبأ الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، ثنا يُوسُفُ بْنُ يَعْقُوبَ، ثنا أَبُو الرَّبِيعِ، ثنا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، ح وَأَخْبَرَنَا أَبُو عَمْرٍو الْأَدِيبُ، أنبأ أَبُو بَكْرٍ الْإِسْمَاعِيلِيُّ، ثنا أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ سُلَيْمَانَ الْمَرْوَزِيُّ، ثنا خَلَفُ بْنُ هِشَامٍ، ثنا حَمَّادٌ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، أَنَّ امْرَأَةً أَتَتِ النَّبِيَّ ﷺ فَقَالَتْ: إِنَّ امْرَأَةً وَهَبَتْ نَفْسَهَا لِلَّهِ وَلِرَسُولِهِ، فَقَالَ: مَا لِي فِي النِّسَاءِ حَاجَةٌ الْيَوْمَ، فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ ضُعَفَاءِ الْمُسْلِمِينَ: زَوِّجْنِيهَا يَا رَسُولَ اللهِ، فَقَالَ: " مَاذَا عِنْدَكَ؟ " قَالَ: مَا عِنْدِي شَيْءٌ، قَالَ: " أَعْطِهَا ثَوْبًا " قَالَ: مَا أَجِدُ، قَالَ: " أَعْطِهَا وَلَوْ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ " قَالَ: مَا أَجِدُ، قَالَ: " مَا عِنْدَكَ مِنَ الْقُرْآنِ؟ " قَالَ: كَذَا وَكَذَا، قَالَ: " فَقَدْ زَوَّجْتُكَهَا بِمَا عِنْدَكَ مِنَ الْقُرْآنِ "، هَذَا حَدِيثُ خَلَفٍ وَفِي رِوَايَةِ أَبِي الرَّبِيعِ " فَقَدْ زَوَّجْنَاكَهَا ". وَرَوَاهُ الْبُخَارِيُّ عَنِ ابْنِ أَبِي مَرْيَمَ، عَنْ أَبِي غَسَّانَ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ سَهْلٍ قَالَ فِي الْحَدِيثِ: فَقَالَ النَّبِيُّ ﷺ: " أَمْلَكْتُكَهَا بِمَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ "، وَرَوَاهُ الْحُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِي غَسَّانَ مُحَمَّدِ بْنِ مُطَرِّفٍ، فَقَالَ فِي الْحَدِيثِ قَالَ: " زَوَّجْتُكَهَا بِمَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ "، فَرِوَايَةُ الْجُمْهُورِ عَلَى لَفْظِ التَّزْوِيجِ إِلَّا رِوَايَةَ الشَّاذِّ مِنْهَا، وَالْجَمَاعَةُ أَوْلَى بِالْحِفْظِ مِنَ الْوَاحِدِ وَاللهُ أَعْلَمُ، وَاسْتَدَلَّ بَعْضُ أَصْحَابِنَا فِي ذَلِكَ بِمَا رَوَيْنَا فِي كِتَابِ الْحَجِّ فِي الْحَدِيثِ الثَّابِتِ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللهِ، عَنِ النَّبِيِّ ﷺ فِي قِصَّةِ حَجَّةِ الْوَدَاعِ قَالَ: " فَاتَّقُوا اللهَ فِي النِّسَاءِ فَإِنَّكُمْ أَخَذْتُمُوهُنَّ بِأَمَانَةِ اللهِ وَاسْتَحْلَلْتُمْ فُرُوجَهُنَّ بِكَلِمَةِ اللهِ " قَالَ أَصْحَابُنَا: وَهِيَ كَلِمَةُ النِّكَاحِ وَالتَّزْوِيجِ اللَّذَيْنِ وَرَدَ بِهِمَا الْقُرْآنُ , وَاللهُ أَعْلَمُ
ஸஹ்ல் பின் சஅத் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
ஒரு பெண்மணி நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "நிச்சயமாக ஒரு பெண் தன்னை அல்லாஹ்வுக்கும் அவனுடைய தூதருக்கும் அர்ப்பணித்துவிட்டாள்" என்று (தன்னைக் குறித்துக்) கூறினாள். அதற்கு நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "இன்று எனக்குப் பெண்கள் மீது எந்தத் தேவையும் இல்லை" என்று கூறினார்கள்.

அப்போது, முஸ்லிம்களில் எளியவரான ஒருவர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அப்பெண்ணை எனக்குத் திருமணம் செய்து வையுங்கள்" என்று கேட்டார்.
நபி (ஸல்) அவர்கள், "உன்னிடம் (அவளுக்குக் கொடுப்பதற்கு) என்ன இருக்கிறது?" என்று கேட்டார்கள்.
அதற்கு அவர், "என்னிடம் எதுவும் இல்லை" என்றார்.
நபி (ஸல்) அவர்கள், "அவளுக்கு ஒரு ஆடையையாவது கொடு" என்றார்கள்.
அதற்கு அவர், "(அதுவும்) என்னிடம் கிடைக்கவில்லை" என்றார்.
நபி (ஸல்) அவர்கள், "இரும்பினாலான ஒரு மோதிரத்தையாவது கொடு" என்றார்கள்.
அதற்கு அவர், "(அதுவும்) என்னிடம் கிடைக்கவில்லை" என்றார்.
நபி (ஸல்) அவர்கள், "குர்ஆனிலிருந்து உனக்கு என்ன (மனனமாகத்) தெரியும்?" என்று கேட்டார்கள்.
அதற்கு அவர், "இன்ன இன்ன (அத்தியாயங்கள்) தெரியும்" என்றார்.
நபி (ஸல்) அவர்கள், "உனக்குத் தெரிந்த குர்ஆனைக் கொண்டு (அதை அவளுக்குக் கற்பிப்பதையே மஹராகக் கருதி) அப்பெண்ணை உனக்குத் திருமணம் செய்து வைத்துவிட்டேன்" என்று கூறினார்கள்.

இது கலஃப் அவர்களின் அறிவிப்பாகும். அபூ அர்ரபீஃ அவர்களின் அறிவிப்பில் "அப்பெண்ணை உமக்குத் திருமணம் செய்து வைத்துவிட்டோம்" என்று இடம்பெற்றுள்ளது.

இதனை இப்னு அபீ மர்யம் வழியாகப் புகாரி (ரஹ்) அவர்கள் பதிவு செய்துள்ளார்கள். அதிலும் ஸஹ்ல் (ரழி) அவர்களின் அறிவிப்பில், நபி (ஸல்) அவர்கள், "உமக்குத் தெரிந்த குர்ஆனைக் கொண்டு அவளை உமக்கு உரிமையாக்கி விட்டேன்" என்று கூறியதாகப் பதிவாகியுள்ளது. ஹுஸைன் பின் முஹம்மத் அவர்களின் அறிவிப்பில், "உமக்குத் தெரிந்த குர்ஆனைக் கொண்டு அவளை உனக்குத் திருமணம் செய்து வைத்துவிட்டேன்" என்று இடம்பெற்றுள்ளது. பெரும்பாலானோர் (ஜும்ஹூர்) இதனை 'திருமணம் (தஸ்வீஜ்)' என்ற வார்த்தையைக் கொண்டே அறிவித்துள்ளனர். ஷாத் (அரிதான) அறிவிப்பில்தான் வேறுபட்டுள்ளது. தனிநபரின் மனனத் திறனை விடப் பலரின் (ஜமாஅத்தின்) மனனமே அதிக நம்பகத்தன்மை வாய்ந்தது. அல்லாஹ்வே மிக அறிந்தவன்.

மேலும், எமது தோழர்கள் சிலர் இது குறித்து, விடைபெறும் ஹஜ்ஜின் (ஹஜ்ஜத்துல் வதா) போது நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக ஜாபிர் பின் அப்தில்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கும் ஆதாரப்பூர்வமான ஹதீஸை அடிப்படையாகக் கொள்கின்றனர் (இதனை 'ஹஜ்' எனும் அத்தியாயத்தில் நாம் அறிவித்துள்ளோம்). நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "பெண்கள் விஷயத்தில் நீங்கள் அல்லாஹ்வை அஞ்சிக் கொள்ளுங்கள். ஏனெனில், அல்லாஹ்வின் அமானிதமாகவே அவர்களை நீங்கள் உங்கள் பொறுப்பில் எடுத்துள்ளீர்கள். அல்லாஹ்வின் வார்த்தையைக் கொண்டே அவர்களின் மர்மஸ்தானங்களை நீங்கள் (திருமணத்தின் மூலம்) ஹலாலாக்கிக் கொண்டீர்கள்."

எமது தோழர்கள் கூறுகின்றனர்: "அல்லாஹ்வின் வார்த்தை என்பது குர்ஆனில் இடம்பெற்றுள்ள 'நிக்காஹ்' மற்றும் 'தஸ்வீஜ்' (திருமணம்) ஆகிய வார்த்தைகளையே குறிக்கிறது." அல்லாஹ்வே மிக அறிந்தவன்.
ஹதீஸ் தரம் : ஹதீஸ் தரம் கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا أَبُو عَمْرٍو الْأَدِيبُ، أنا أَبُو بَكْرٍ الْإِسْمَاعِيلِيُّ، أنبأ مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى الْمَرْوَزِيُّ أَبُو بَكْرٍ، ثنا عَاصِمٌ هُوَ ابْنُ عَلِيٍّ، ثنا فُضَيْلُ بْنُ سُلَيْمَانَ، ثنا أَبُو حَازِمٍ، ثنا سَهْلُ بْنُ سَعْدٍ قَالَ: كُنَّا عِنْدَ رَسُولِ اللهِ ﷺ، فَجَاءَتْهُ امْرَأَةٌ تَعْرِضُ نَفْسَهَا عَلَيْهِ، فَخَفَّضَ فِيهَا الْبَصَرَ وَرَفَعَهُ فَلَمْ يُرِدْهَا، فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِهِ: زَوِّجْنِيهَا يَا رَسُولَ اللهِ قَالَ: " هَلْ عِنْدَكَ شَيْءٌ؟ " قَالَ: يَا رَسُولَ اللهِ مَا عِنْدِي شَيْءٌ قَالَ: " وَلَا خَاتَمٌ مِنْ حَدِيدٍ؟ " قَالَ: وَلَا خَاتَمٌ مِنْ حَدِيدٍ وَلَكِنْ أَشُقُّ بُرْدَتِي هَذِهِ، فَأُعْطِيهَا النِّصْفَ وَآخُذُ النِّصْفَ قَالَ: " لَا وَلَكِنْ هَلْ مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ شَيْءٌ؟ " قَالَ: نَعَمْ قَالَ: " اذْهَبْ فَقَدْ زَوَّجْتُكَهَا بِمَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ " رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ فِي الصَّحِيحِ، عَنْ أَحْمَدَ بْنِ الْمِقْدَامِ، عَنْ فُضَيْلِ بْنِ سُلَيْمَانَ
ஸஹ்ல் பின் சஅத் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் (அமர்ந்து) இருந்தோம். அப்போது ஒரு பெண்மணி அவர்களிடம் வந்து, தன்னை (திருமணத்திற்காக) அவரிடம் ஒப்படைக்க (விருப்பம் தெரிவித்து) வந்தார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரை மேலிருந்து கீழ் வரை (உற்று) நோக்கிவிட்டு, (பிறகு) பார்வையைத் தாழ்த்திக் கொண்டார்கள். (அவரைத் திருமணம் செய்து கொள்ள) நபி (ஸல்) அவர்கள் நாடவில்லை. அப்போது அவர்களது தோழர்களில் ஒருவர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! (தாங்கள் அவரைத் திருமணம் செய்யாவிட்டால்) அவரை எனக்குத் திருமணம் செய்து வையுங்கள்" என்றார்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், "(மஹராகக் கொடுப்பதற்கு) உன்னிடம் ஏதேனும் இருக்கிறதா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! என்னிடம் எதுவுமில்லை" என்றார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "இரும்பாலான ஒரு மோதிரமாவது (உன்னிடம்) இல்லையா?" என்று கேட்டார்கள். அவர், "இரும்பாலான மோதிரம் கூட இல்லை. ஆனால், இதோ எனது இந்த மேலாடையை (இரண்டாகப்) பிளந்து, அதில் பாதியை அவளுக்குக் கொடுத்துவிட்டு, மீதிப் பாதியை நான் (உடுத்திக்) கொள்கிறேன்" என்றார்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், "(அவ்வாறு செய்தால் உனக்கும் ஆடை இருக்காது, அவளுக்கும் முழுமையாக இருக்காது, எனவே அது) வேண்டாம். உனக்கு குர்ஆனிலிருந்து ஏதேனும் (வசனங்கள் மனப்பாடமாக) தெரியுமா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "ஆம்" என்றார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "நீ செல்! உன்னிடமுள்ள குர்ஆனைக் கொண்டு (அதை அவளுக்குக் கற்பிப்பதையே மஹராகக் கருதி) அவளை உனக்கு மணமுடித்துக் கொடுத்துவிட்டேன்" என்று கூறினார்கள்.

(இதனை இமாம் புகாரி அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில், அஹ்மத் பின் அல்-மிக்தாம் மற்றும் ஃபுளைல் பின் சுலைமான் ஆகியோரின் வழியாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.)
ஹதீஸ் தரம் : ஹதீஸ் தரம் கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللهِ الْحَافِظُ، ثنا أَبُو عَبْدِ اللهِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ إِمْلَاءً , ثنا الْحُسَيْنُ بْنُ الْفَضْلِ الْبَجَلِيُّ، ثنا مُوسَى بْنُ دَاوُدَ الضَّبِّيُّ، عَنْ مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ، أَنَّ رَسُولَ اللهِ ﷺ جَاءَتْهُ امْرَأَةٌ، فَقَالَتْ: يَا رَسُولَ اللهِ إِنِّي وَهَبْتُ نَفْسِي لَكَ فَقَامَتْ قِيَامًا طَوِيلًا فَقَامَ رَجُلٌ، فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللهِ زَوِّجْنِيهَا إِنْ لَمْ تَكُنْ لَكَ بِهَا حَاجَةٌ , فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صلَّى الله عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " هَلْ عِنْدَكَ مِنْ شَيْءٍ تُصْدِقُهَا إِيَّاهُ؟ " قَالَ: مَا عِنْدِي إِلَّا إِزَارِي هَذَا , قَالَ رَسُولُ اللهِ ﷺ: " إِنْ أَعْطَيْتَهَا إِيَّاهُ جَلَسْتَ لَا إِزَارَ لَكَ فَالْتَمِسْ شَيْئًا" , قَالَ: وَاللهِ مَا أَجِدُ شَيْئًا قَالَ: " الْتَمِسْ وَلَوْ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ" , فَالْتَمَسَ فَلَمْ يَجِدْ شَيْئًا , فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صلَّى الله عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " هَلْ مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ شَيْءٌ؟ " قَالَ: نَعَمْ سُورَةُ كَذَا , وَسُورَةُ كَذَا , فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صلَّى الله عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " قَدْ زَوَّجْتُكَهَا عَلَى مَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ" , رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ فِي الصَّحِيحِ، عَنْ عَبْدِ اللهِ بْنِ يُوسُفَ عَنْ مَالِكٍ , وَأَخْرَجَهُ مُسْلِمٌ مِنْ أَوْجُهٍ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ. قَالَ: " وَلَوْ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ"
ஸஹ்ல் பின் சஅத் அஸ்ஸாஇதீ (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு பெண்மணி அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் என்னை உங்களுக்கு (மணமுடித்துக் கொள்ள) அர்ப்பணிக்கிறேன்" என்று கூறினார். அவர் நீண்ட நேரம் (பதிலை எதிர்பார்த்து) நின்றுகொண்டிருந்த போது, ஒரு மனிதர் எழுந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! உங்களுக்கு அவர் தேவையில்லை என்றால், அவரை எனக்குத் திருமணம் செய்து வையுங்கள்" என்று கேட்டார்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அவருக்கு மஹராக (மணக்கொடையாக) கொடுப்பதற்கு உங்களிடம் ஏதேனும் இருக்கிறதா?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அவர், "இந்த எனது கீழாடையைத் தவிர என்னிடம் வேறு ஏதுமில்லை" என்று பதிலளித்தார்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "உங்கள் கீழாடையை அவருக்கு நீங்கள் கொடுத்துவிட்டால், கீழாடை இல்லாதவராக நீங்கள் அமர்ந்திருக்க வேண்டிவரும். எனவே (மஹராகக் கொடுக்க) வேறு ஏதேனும் தேடிப்பாருங்கள்" என்றார்கள்.

அவர், "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! எனக்கு வேறு எதுவும் கிடைக்கவில்லை" என்றார்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், "இரும்பாலான ஒரு மோதிரமாக இருந்தாலும் சரியே, (அதைத் தேடிப்) பாருங்கள்" என்றார்கள்.

அவர் தேடிப் பார்த்தார், ஆனால் எதையும் அவர் காணவில்லை.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "குர்ஆனில் ஏதேனும் உங்களுக்குத் (மனப்பாடமாகத்) தெரியுமா?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அவர், "ஆம், இன்னின்ன ஸூராக்கள் எனக்குத் தெரியும்" என்று கூறினார்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "உமக்குத் தெரிந்த குர்ஆன் அத்தியாயங்களைக் கொண்டு (அவற்றை அவருக்குக் கற்பிப்பதையே மஹராகக் கருதி) அவரை உமக்குத் திருமணம் செய்து வைத்துவிட்டேன்" என்று கூறினார்கள்.

(இதை இமாம் புகாரி அவர்கள் தங்களது ஸஹீஹில் அப்துல்லாஹ் பின் யூஸுஃப் வழியாக மாலிக் அவர்களிலிருந்தும், இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் அபூ ஹாஸிம் வழியாக பல வழிகளிலும் பதிவு செய்துள்ளனர். அதில் 'இரும்பாலான ஒரு மோதிரமாக இருந்தாலும் சரியே' என்ற வார்த்தைகளும் இடம்பெற்றுள்ளன.)
ஹதீஸ் தரம் : ஹதீஸ் தரம் கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا أَبُو الْحُسَيْنِ عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللهِ بْنِ بِشْرَانَ الْعَدْلُ بِبَغْدَادَ أنبأ أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ الْبَخْتَرِيِّ الرَّزَّازُ ثنا سَعْدَانُ بْنُ نَصْرٍ ح وَأَخْبَرَنَا أَبُو مُحَمَّدٍ عَبْدُ اللهِ بْنُ يَحْيَى بْنِ عَبْدِ الْجَبَّارِ السُّكَّرِيُّ بِبَغْدَادَ ثنا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مُحَمَّدٍ الصَّفَّارُ ثنا سَعْدَانُ بْنُ نَصْرٍ ثنا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ أَبِي حَازِمٍ أَنَّهُ سَمِعَ سَهْلَ بْنَ سَعْدٍ السَّاعِدِيَّ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ يَقُولُ كُنْتُ فِي الْقَوْمِ عِنْدَ النَّبِيِّ ﷺ فَقَامَتِ امْرَأَةٌ فَقَالَتْ إِنَّهَا وَهَبَتْ نَفْسَهَا لَكَ فَرَ فِيهَا رَأْيَكَ فَقَامَ رَجُلٌ مِنَ النَّاسِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللهِ زَوِّجْنِيهَا فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيْهِ شَيْئًا ثُمَّ قَامَتْ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللهِ إِنَّهَا قَدْ وَهَبَتْ نَفْسَهَا لَكَ فَرَ فِيهَا رَأْيَكَ فَقَامَ الرَّجُلُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللهِ زَوِّجْنِيهَا ثُمَّ قَامَتِ الثَّالِثَةُ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ ﷺ هَلْ عِنْدَكَ مِنْ شَيْءٍ؟ قَالَ لَا قَالَ فَاذْهَبْ فَاطْلُبْ فَذَهَبَ فَطَلَبَ فَلَمْ يَجِدْ شَيْئًا قَالَ اذْهَبْ فَاطْلُبْ وَلَوْ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ قَالَ فَذَهَبَ فَطَلَبَ فَقَالَ لَمْ أَجِدْ شَيْئًا قَالَ هَلْ مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ شَيْءٌ؟ قَالَ نَعَمْ سُورَةُ كَذَا وَسُورَةُ كَذَا قَالَ اذْهَبْ فَقَدْ زَوَّجْتُكَهَا عَلَى مَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ لَفْظُ حَدِيثِهِمَا سَوَاءٌ رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ فِي الصَّحِيحِ عَنْ عَلِيٍّ وَرَوَاهُ مُسْلِمٌ عَنْ زُهَيْرِ بْنِ حَرْبٍ كِلَاهُمَا عَنْ سُفْيَانَ بْنِ عُيَيْنَةَ
ஸஹ்ல் பின் சஅத் அஸ்ஸாஇதீ (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் அருகில் மக்களுடன் அமர்ந்திருந்தேன். அப்போது ஒரு பெண்மணி எழுந்து, "(அல்லாஹ்வின் தூதரே!) நான் என்னை தங்களுக்கு (திருமணத்திற்காக) அர்ப்பணித்துக் கொள்கிறேன்; என்னைப் பற்றித் தங்களின் முடிவைத் தெரிவியுங்கள்" என்று கூறினார். அப்போது கூட்டத்திலிருந்த ஒரு மனிதர் எழுந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! (தாங்கள் அவரைத் திருமணம் செய்யாவிட்டால்) அவரை எனக்குத் திருமணம் செய்து வையுங்கள்" என்று கேட்டார். நபியவர்கள் அவருக்கு எந்தப் பதிலும் அளிக்கவில்லை.

பின்னர் அந்தப் பெண்மணி மீண்டும் எழுந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் என்னை தங்களுக்கு அர்ப்பணித்துக் கொள்கிறேன்; என்னைப் பற்றித் தங்களின் முடிவைத் தெரிவியுங்கள்" என்று கூறினார். அம்மனிதரும் மீண்டும் எழுந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவரை எனக்குத் திருமணம் செய்து வையுங்கள்" என்றார்.

பின்னர் மூன்றாம் முறையாகவும் அந்தப் பெண்மணி எழுந்து நின்றார். அப்போது நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் அம்மனிதரிடம், "(மஹராகக் கொடுப்பதற்கு) உன்னிடம் ஏதாவது இருக்கிறதா?" என்று கேட்டார்கள். அவர் "இல்லை" என்றார்.

நபியவர்கள், "சென்று தேடிப் பார்" என்று கூறினார்கள். அவர் சென்று தேடிப் பார்த்துவிட்டு வந்து, தனக்கு எதுவும் கிடைக்கவில்லை என்றார்.

மீண்டும் நபியவர்கள், "ஓர் இரும்பு மோதிரமாவது (கிடைக்கிறதா என்று) சென்று தேடிப் பார்" என்றார்கள். அவர் சென்று தேடிப் பார்த்துவிட்டு, "எனக்கு எதுவும் கிடைக்கவில்லை" என்றார்.

நபியவர்கள், "உனக்குக் குர்ஆனிலிருந்து ஏதாவது (ஸூராக்கள் மனனமாகத்) தெரியுமா?" என்று கேட்டார்கள். அவர், "ஆம், இன்னின்ன ஸூராக்கள் தெரியும்" என்று கூறினார்.

அதற்கு நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "நீ செல்லலாம்; உன்னிடம் உள்ள குர்ஆன் (வசனங்களை அவருக்குக் கற்பிப்பதைக்) கொண்டே அவரை உனக்குத் திருமணம் செய்து வைத்துவிட்டேன்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஹதீஸ் தரம் கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا يَحْيَى بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى الْمُزَكِّي ثنا أَبُو الْعَبَّاسِ، أنبأ الرَّبِيعُ بْنُ سُلَيْمَانَ، أنبأ الشَّافِعِيُّ، أنبأ مَالِكٌ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ، أَنَّ امْرَأَةً أَتَتِ النَّبِيَّ ﷺ فَقَالَتْ: يَا رَسُولَ اللهِ إِنِّي قَدْ وَهَبْتُ نَفْسِي لَكَ فَقَامَتْ قِيَامًا طَوِيلًا فَقَامَ رَجُلٌ، فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللهِ زَوِّجْنِيهَا إِنْ لَمْ تَكُنْ لَكَ بِهَا حَاجَةٌ , فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صلَّى الله عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " هَلْ عِنْدَكَ مِنْ شَيْءٍ تُصْدِقُهَا إِيَّاهُ؟ " فَقَالَ: مَا عِنْدِي إِلَّا إِزَارِي هَذَا , فَقَالَ النَّبِيُّ ﷺ: " إِنْ أَعْطَيْتَهَا إِيَّاهُ جَلَسْتَ لَا إِزَارَ لَكَ، فَالْتَمِسْ شَيْئًا" , فَقَالَ: مَا أَجِدُ شَيْئًا قَالَ: " الْتَمِسْ وَلَوْ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ" , فَالْتَمَسَ فَلَمْ يَجِدْ شَيْئًا، فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللهِ ﷺ: " هَلْ مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ شَيْءٌ؟ " قَالَ: نَعَمْ سُورَةُ كَذَا، وَسُورَةُ كَذَا، لِسُوَرٍ سَمَّاهَا، فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صلَّى الله عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " قَدْ زَوَّجْتُكَهَا بِمَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ" رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ فِي الصَّحِيحِ، عَنْ عَبْدِ اللهِ بْنِ يُوسُفَ عَنْ مَالِكٍ، وَأَخْرَجَهُ مُسْلِمٌ مِنْ وَجْهٍ آخَرَ عَنْ أَبِي حَازِمٍ. 14399 - أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللهِ الْحَافِظُ، ثنا أَبُو عَبْدِ اللهِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ إِمْلَاءً ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْوَهَّابِ الْفَرَّاءُ، أنبأ مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو، أنبأ زَائِدَةُ، ح قَالَ: وَأَخْبَرَنِي أَبُو أَحْمَدَ الْحَافِظُ، أنبأ عَبْدُ اللهِ بْنُ مُحَمَّدٍ الْبَغَوِيُّ، ثنا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، ثنا حُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ، عَنْ زَائِدَةَ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ قَالَ: جَاءَتِ امْرَأَةٌ إِلَى النَّبِيِّ ﷺ , فَذَكَرَ الْحَدِيثَ بِبَعْضِ مَعْنَى حَدِيثِ مَالِكٍ. وَحَدِيثُ مَالِكٍ أَتَمُّ وَقَالَ فِي آخِرِهِ: " هَلْ تَقْرَأُ مِنَ الْقُرْآنِ شَيْئًا؟ " قَالَ: نَعَمْ قَالَ: " انْطَلِقْ فَقَدْ زَوَّجْتُكَهَا بِمَا تُعَلِّمُهَا مِنَ الْقُرْآنِ" رَوَاهُ مُسْلِمٌ فِي الصَّحِيحِ، عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ أَبِي شَيْبَةَ وَقَالَ: انْطَلِقْ فَقَدْ زَوَّجْتُكَهَا فَعَلِّمْهَا مِنَ الْقُرْآنِ 14400 - أَخْبَرَنَا أَبُو سَعْدٍ الْمَالِينِيُّ، أنبأ أَبُو أَحْمَدَ بْنُ عَدِيٍّ الْحَافِظُ، ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ يَحْيَى الرَّازِيُّ، ثنا أَحْمَدُ بْنُ حَفْصِ بْنِ عَبْدِ اللهِ، ح وَأَخْبَرَنَا أَبُو عَلِيٍّ الرُّوذْبَارِيُّ، أنبأ أَبُو بَكْرِ بْنُ دَاسَةَ، ثنا أَبُو دَاوُدَ، ثنا أَحْمَدُ بْنُ حَفْصِ بْنِ عَبْدِ اللهِ، حَدَّثَنِي أَبِي حَفْصُ بْنُ عَبْدِ اللهِ، حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ طَهْمَانَ، عَنِ الْحَجَّاجِ بْنِ الْحَجَّاجِ الْبَاهِلِيِّ، عَنْ عَسَلٍ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي رَبَاحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ نَحْوَ قِصَّةِ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ لَمْ يَذْكُرِ الْإِزَارَ وَالْخَاتَمَ، فَقَالَ: مَا تَحْفَظُ مِنَ الْقُرْآنِ؟ قَالَ: سُورَةُ الْبَقَرَةِ وَالَّتِي تَلِيهَا قَالَ: قُمْ فَعَلِّمْهَا عِشْرِينَ آيَةً وَهِيَ امْرَأَتُكَ لَفْظُ حَدِيثِ أَبِي دَاوُدَ، وَفِي رِوَايَةِ الرَّازِيِّ" وَقَدْ زَوَّجْتُكَهَا" وَرَوَاهُ شُعْبَةُ عَنْ عَسَلٍ فَأَرْسَلَهُ
ஸஹ்ல் பின் சஅத் அஸ்ஸாஇதீ (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு பெண்மணி நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! (திருமணத்திற்காக) என்னை நான் உங்களுக்கே அர்ப்பணித்துவிட்டேன்" என்று கூறினார். அதன்பின் அவர் நீண்ட நேரம் (அங்கேயே) நின்றார். அப்போது ஒரு மனிதர் எழுந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! உங்களுக்கு அவர் மீது விருப்பம் (தேவை) இல்லை என்றால், அவரை எனக்குத் திருமணம் செய்து வையுங்கள்" என்று கேட்டார்.

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அவருக்கு மஹராகக் கொடுப்பதற்கு உன்னிடம் ஏதேனும் இருக்கிறதா?" என்று கேட்டார்கள். அவர், "இந்த எனது கீழாடையைத் தவிர வேறு எதுவும் என்னிடம் இல்லை" என்றார்.

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "இதை நீ அவருக்குக் கொடுத்துவிட்டால், (உடுத்த) ஆடையின்றி நீ அமர வேண்டியிருக்கும். எனவே, (வேறு) ஏதேனும் தேடிப் பார்" என்றார்கள். அவர், "என்னிடம் வேறு எதுவும் கிடைக்கவில்லை" என்றார்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், "இரும்பிலான ஒரு மோதிரமாவது (கிடைக்கிறதா என்று) தேடிப் பார்" என்றார்கள். அவரும் தேடிப் பார்த்தார், ஆனால் எதுவும் கிடைக்கவில்லை.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம், "குர்ஆனில் உமக்கு ஏதேனும் (அத்தியாயங்கள்) மனப்பாடமாகத் தெரியுமா?" என்று கேட்டார்கள். அவர், "ஆம், இன்னின்ன அத்தியாயங்கள் எனக்குத் தெரியும்" என்று கூறி, சில அத்தியாயங்களின் பெயர்களைக் குறிப்பிட்டார்.

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "உமக்குத் தெரிந்த குர்ஆன் அத்தியாயங்களுக்குப் பகரமாக (அவற்றைக் கற்றுத் தருவதைக் கடமையாக்கி) இவரை உமக்குத் திருமணம் செய்து வைத்துவிட்டேன்" என்றார்கள்.

(மற்றோர் அறிவிப்பின் முடிவில் பின்வருமாறு இடம்பெற்றுள்ளது:)
நபி (ஸல்) அவர்கள், "குர்ஆனிலிருந்து ஏதேனும் ஓதுவீரா?" என்று கேட்டார்கள். அவர் "ஆம்" என்றார். "நீர் செல்லலாம், நீர் இவருக்குக் கற்றுக்கொடுக்கும் குர்ஆன் வசனங்களுக்குப் பகரமாக இவரை உமக்குத் திருமணம் செய்து வைத்துவிட்டேன்" என்று கூறினார்கள்.

அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கும் மற்றொரு செய்தியில்:
(கீழாடை, மோதிரம் ஆகியவை குறிப்பிடப்படாமல்) "குர்ஆனிலிருந்து உமக்கு என்ன மனப்பாடமாகத் தெரியும்?" என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "ஸூரா அல்-பகரா மற்றும் அதனைத் தொடரும் அத்தியாயம்" என்றார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "நீர் எழுந்து இவருக்கு இருபது வசனங்களைக் கற்றுக் கொடுப்பீராக, (அதுவே மஹராகக் கருதப்பட்டு) இவர் உமது மனைவியாவார்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஹதீஸ் தரம் கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
4093ஸஹீஹ் இப்னு ஹிப்பான்
أَخْبَرَنَا عُمَرُ بْنُ سَعِيدِ بْنِ سِنَانٍ، قَالَ: أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ أَبِي بَكْرٍ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَاءَتْهُ امْرَأَةٌ فَقَالَتْ لَهُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي قَدْ وَهَبْتُ نَفْسِي لَكَ، فَقَامَتْ طَوِيلًا، فَقَامَ رَجُلٌ، فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ زَوِّجْنِيهَا إِنْ لَمْ يَكُنْ لَكَ حَاجَةٌ بِهَا، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «هَلْ عِنْدَكَ مِنْ شَيْءٍ تُصْدِقُهَا إِيَّاهُ» فَقَالَ: مَا عِنْدِي إِلَّا إِزَارِي هَذَا، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّ أَعْطَيْتَهُ إِيَّاهَا جَلَسْتَ لَا إِزَارَ لَكَ، فَالْتَمِسْ شَيْئًا»، فَقَالَ: مَا أَجِدُ، قَالَ: «فَالْتَمِسْ فَلَمْ يَجِدْ شَيْئًا»، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «هَلْ مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ شَيْءٌ» قَالَ: نَعَمْ، سُورَةُ كَذَا، وَسُورَةُ كَذَا، لِسُوَرٍ سَمَّاهَا، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: § «قَدْ زَوَّجْتُكَهَا بِمَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ»
ஸஹ்ல் பின் சஅத் அஸ்ஸாஇதீ (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு பெண்மணி அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! என்னை நான் உங்களுக்கே (திருமணத்திற்காக) அர்ப்பணித்துவிட்டேன்" என்று கூறினார். (நபியவர்கள் அதற்குப் பதிலளிக்காததால்) அப்பெண்மணி நீண்ட நேரம் (அங்கேயே) நின்றுகொண்டிருந்தார். அப்போது ஒரு மனிதர் எழுந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! உங்களுக்கு அவர் மீது விருப்பம் (தேவை) இல்லை என்றால், அவரை எனக்குத் திருமணம் செய்து வையுங்கள்" என்று கேட்டார்.

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அவருக்கு மஹராகக் (மணக்கொடையாக) கொடுக்க உன்னிடம் ஏதேனும் இருக்கிறதா?" என்று கேட்டார்கள். அவர், "என்னுடைய இந்தக் கீழாடையைத் தவிர என்னிடம் வேறு எதுவும் இல்லை" என்று பதிலளித்தார்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "உம்முடைய இந்தக் கீழாடையை நீ அவருக்குக் கொடுத்துவிட்டால், (உடுத்திக் கொள்ள) கீழாடை இல்லாதவராகவே நீ அமர்ந்திருக்க நேரிடும். எனவே, (வேறு) ஏதேனும் தேடிப் பார்" என்று கூறினார்கள். அவர், "(தேடிப் பார்த்தும் வேறு எதுவும்) எனக்குக் கிடைக்கவில்லை" என்றார். நபியவர்கள், "(மீண்டும்) தேடிப் பார்; (ஒரு இரும்பு மோதிரமாவது கிடைக்கிறதா என்று பார்)" என்று கூறினார்கள். எனினும், அவருக்கு எந்தப் பொருளும் கிடைக்கவில்லை.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "குர்ஆனிலிருந்து உமக்கு ஏதேனும் (மனப்பாடமாகத்) தெரியுமா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "ஆம், இன்னின்ன அத்தியாயங்கள் (ஸூராக்கள்) தெரியும்" என்று கூறி, சில அத்தியாயங்களின் பெயர்களைக் குறிப்பிட்டார்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "உமக்குத் தெரிந்த அந்தக் குர்ஆன் (அத்தியாயங்களை அவருக்குக் கற்பிக்க வேண்டும் என்ற நிபந்தனையின்) மூலமாக அவரை உமக்குத் திருமணம் செய்து வைத்துவிட்டேன்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (ஆதாரப்பூர்வமானது)
صحيح