இந்த ஹதீஸுக்கு மற்ற ஹதீஸ் நூல்களில் உள்ள ஹதீஸ்கள்

5087ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ، قَالَ جَاءَتِ امْرَأَةٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ جِئْتُ أَهَبُ لَكَ نَفْسِي قَالَ فَنَظَرَ إِلَيْهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَصَعَّدَ النَّظَرَ فِيهَا وَصَوَّبَهُ ثُمَّ طَأْطَأَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَأْسَهُ فَلَمَّا رَأَتِ الْمَرْأَةُ أَنَّهُ لَمْ يَقْضِ فِيهَا شَيْئًا جَلَسَتْ فَقَامَ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِهِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنْ لَمْ يَكُنْ لَكَ بِهَا حَاجَةٌ فَزَوِّجْنِيهَا‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ وَهَلْ عِنْدَكَ مِنْ شَىْءٍ ‏"‏‏.‏ قَالَ لاَ وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ اذْهَبْ إِلَى أَهْلِكَ فَانْظُرْ هَلْ تَجِدُ شَيْئًا ‏"‏‏.‏ فَذَهَبَ ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ لاَ وَاللَّهِ مَا وَجَدْتُ شَيْئًا‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ انْظُرْ وَلَوْ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ ‏"‏‏.‏ فَذَهَبَ ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ لاَ وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَلاَ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ وَلَكِنْ هَذَا إِزَارِي ـ قَالَ سَهْلٌ مَا لَهُ رِدَاءٌ فَلَهَا نِصْفُهُ ـ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَا تَصْنَعُ بِإِزَارِكَ إِنْ لَبِسْتَهُ لَمْ يَكُنْ عَلَيْهَا مِنْهُ شَىْءٌ وَإِنْ لَبِسَتْهُ لَمْ يَكُنْ عَلَيْكَ شَىْءٌ ‏"‏‏.‏ فَجَلَسَ الرَّجُلُ حَتَّى إِذَا طَالَ مَجْلِسُهُ قَامَ فَرَآهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مُوَلِّيًا فَأَمَرَ بِهِ فَدُعِيَ فَلَمَّا جَاءَ قَالَ ‏"‏ مَاذَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ ‏"‏‏.‏ قَالَ مَعِي سُورَةُ كَذَا وَسُورَةُ كَذَا عَدَّدَهَا‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ تَقْرَؤُهُنَّ عَنْ ظَهْرِ قَلْبِكَ ‏"‏‏.‏ قَالَ نَعَمْ‏.‏ قَالَ ‏"‏ اذْهَبْ فَقَدْ مَلَّكْتُكَهَا بِمَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ ‏"‏‏.‏
ஸஹ்ல் பின் சஅத் அஸ்ஸாஇதீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
ஒரு பெண்மணி அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! (மஹர் எதுவும் கேட்காமல்) என்னையே தங்களுக்குத் திருமணம் செய்து தருவதற்காக நான் வந்துள்ளேன்" என்று கூறினார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அப்பெண்மணியைப் பார்த்தார்கள். அவர்கள் அப்பெண்மணியை மேலும் கீழும் உற்று நோக்கினார்கள், பின்னர் தங்கள் தலையைக் குனிந்துகொண்டார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் (அப்பெண்மணி குறித்து) எதுவும் முடிவு செய்யாததைக் கண்ட அப்பெண்மணி அமர்ந்து கொண்டார்கள். நபித்தோழர்களில் ஒருவர் எழுந்து நின்று, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! தங்களுக்கு அப்பெண்மணி தேவையில்லையென்றால், எனக்கு அவரைத் திருமணம் செய்து வையுங்கள்" என்று கூறினார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "(மஹராகக்) கொடுப்பதற்கு உம்மிடம் ஏதேனும் இருக்கிறதா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அம்மனிதர், "இல்லை, அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! அல்லாஹ்வின் தூதரே!" என்று பதிலளித்தார். நபி (ஸல்) அவர்கள் (அவரிடம்), "உம்முடைய வீட்டிற்குச் சென்று ஏதேனும் கிடைக்கிறதா என்று பார்" என்றார்கள். அம்மனிதர் சென்றுவிட்டுத் திரும்பி வந்து, "இல்லை, அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! நான் எதையும் காணவில்லை" என்று கூறினார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "(மீண்டும் சென்று) ஒரு இரும்பு மோதிரமாக இருந்தாலும் சரி, ஏதாவது தேடு" என்றார்கள். அவர் மீண்டும் சென்றுவிட்டுத் திரும்பி வந்து, "இல்லை, அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! அல்லாஹ்வின் தூதரே! ஒரு இரும்பு மோதிரத்தைக் கூட என்னால் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை. ஆனால், இதோ என்னுடைய கீழாடை (இஸார்) இருக்கிறது. அதில் பாதியை அவளுக்கு (மஹராகத்) தருகிறேன்" என்று கூறினார். (அவரிடம் மேலாடை (ரிதா) இருக்கவில்லை என்று ஸஹ்ல் (ரழி) கூறினார்கள்.) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "உம்முடைய கீழாடையை வைத்து அவள் என்ன செய்வாள்? அதை நீர் அணிந்தால், அவள் மீது ஆடை எதுவும் இருக்காது; அதை அவள் அணிந்தால், உம்மீது ஆடை எதுவும் இருக்காது" என்றார்கள். எனவே, அம்மனிதர் நீண்ட நேரம் அமர்ந்திருந்துவிட்டு, பின்னர் (புறப்படுவதற்காக) எழுந்தார். அவர் திரும்பிச் செல்வதை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பார்த்தபோது, அவரை அழைத்து வருமாறு கட்டளையிட்டார்கள். அவர் அழைக்கப்பட்டார். அவர் வந்ததும், நபி (ஸல்) அவர்கள், "குர்ஆனிலிருந்து உமக்கு எவ்வளவு தெரியும்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "எனக்கு இன்ன இன்ன அத்தியாயங்கள் (ஸூராக்கள்) தெரியும்" என்று அவற்றை எண்ணிக்காட்டினார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "அவற்றை மனனமாக ஓதுவீரா?" என்று கேட்டார்கள். அவர், "ஆம்" என்று பதிலளித்தார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "செல்லுங்கள், உம்மிடம் உள்ள குர்ஆனின் அத்தியாயங்களை (அவளுக்குக் கற்றுக் கொடுப்பதையே மஹராகக் கருதி) நான் அவளை உமக்குத் திருமணம் செய்து தருகிறேன்" என்றார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
5121ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ، حَدَّثَنَا أَبُو غَسَّانَ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو حَازِمٍ، عَنْ سَهْلٍ، أَنَّ امْرَأَةً، عَرَضَتْ نَفْسَهَا عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ زَوِّجْنِيهَا‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ مَا عِنْدَكَ ‏"‏‏.‏ قَالَ مَا عِنْدِي شَىْءٌ‏.‏ قَالَ ‏"‏ اذْهَبْ فَالْتَمِسْ وَلَوْ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ ‏"‏‏.‏ فَذَهَبَ ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ لاَ وَاللَّهِ مَا وَجَدْتُ شَيْئًا، وَلاَ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ، وَلَكِنْ هَذَا إِزَارِي وَلَهَا نِصْفُهُ ـ قَالَ سَهْلٌ وَمَا لَهُ رِدَاءٌ‏.‏ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ وَمَا تَصْنَعُ بِإِزَارِكَ إِنْ لَبِسْتَهُ لَمْ يَكُنْ عَلَيْهَا مِنْهُ شَىْءٌ، وَإِنْ لَبِسَتْهُ لَمْ يَكُنْ عَلَيْكَ مِنْهُ شَىْءٌ ‏"‏‏.‏ فَجَلَسَ الرَّجُلُ حَتَّى إِذَا طَالَ مَجْلَسُهُ قَامَ فَرَآهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَدَعَاهُ أَوْ دُعِي لَهُ فَقَالَ ‏"‏ مَاذَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ ‏"‏‏.‏ فَقَالَ مَعِي سُورَةُ كَذَا وَسُورَةُ كَذَا لِسُوَرٍ يُعَدِّدُهَا‏.‏ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ أَمْلَكْنَاكَهَا بِمَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ ‏"‏‏.‏
ஸஹ்ல் பின் சஅத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

ஒரு பெண் (திருமணத்திற்காக) தன்னை நபி (ஸல்) அவர்களிடம் அர்ப்பணித்துக்கொண்டார். அப்போது ஒரு மனிதர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவளை எனக்கு மணமுடித்து வையுங்கள்" என்று கூறினார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "உன்னிடம் என்ன இருக்கிறது?" என்று கேட்டார்கள். அந்த மனிதர், "என்னிடம் எதுவும் இல்லை" என்று கூறினார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "நீ சென்று ஓர் இரும்பு மோதிரமாக இருந்தாலும் சரி, (எதையாவது) தேடிக்கொண்டு வா" என்று கூறினார்கள். அந்த மனிதர் சென்றுவிட்டுத் திரும்பி வந்து, "இல்லை; அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! நான் எதையும் காணவில்லை, ஓர் இரும்பு மோதிரம் கூட (கிடைக்க)வில்லை; ஆனால் இதோ இது என்னுடைய வேட்டி (இஸார்). இதில் பாதி அவளுக்கு" என்று கூறினார். - (அறிவிப்பாளர்) ஸஹ்ல் கூறினார்: அவரிடம் மேலாடை (ரிதா) இருக்கவில்லை. - நபி (ஸல்) அவர்கள், "உன்னுடைய வேட்டியை வைத்துக்கொண்டு நீ என்ன செய்வாய்? நீ அதை அணிந்தால், அவள் மீது (ஆடை) ஏதும் இருக்காது; அவள் அதை அணிந்தால், உன் மீது (ஆடை) ஏதும் இருக்காது" என்று கூறினார்கள். எனவே அந்த மனிதர் அமர்ந்தார். அவர் நீண்ட நேரம் அமர்ந்திருந்த பிறகு (செல்வதற்காக) எழுந்தார். நபி (ஸல்) அவர்கள் அவர் (செல்வதை) கண்டபோது, அவரை அழைத்தார்கள், அல்லது அந்த மனிதர் அழைக்கப்பட்டார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "குர்ஆனில் உன்னிடம் என்ன (மனனமாக) உள்ளது?" என்று கேட்டார்கள். அந்த மனிதர், "என்னிடம் இன்னின்ன ஸூரா, இன்னின்ன ஸூரா உள்ளது," என்று ஸூராக்களைக் குறிப்பிட்டு பதிலளித்தார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "உன்னிடம் உள்ள குர்ஆனுக்காக (அதை நீ அவளுக்குக் கற்றுக்கொடுப்பதை மஹராகக் கொண்டு) அவளை உனக்கு மணமுடித்துத் தந்துவிட்டேன்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
5126ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، أَنَّ امْرَأَةً، جَاءَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ جِئْتُ لأَهَبَ لَكَ نَفْسِي‏.‏ فَنَظَرَ إِلَيْهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَصَعَّدَ النَّظَرَ إِلَيْهَا وَصَوَّبَهُ، ثُمَّ طَأْطَأَ رَأْسَهُ، فَلَمَّا رَأَتِ الْمَرْأَةُ أَنَّهُ لَمْ يَقْضِ فِيهَا شَيْئًا جَلَسَتْ، فَقَامَ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِهِ فَقَالَ أَىْ رَسُولَ اللَّهِ إِنْ لَمْ تَكُنْ لَكَ بِهَا حَاجَةٌ فَزَوِّجْنِيهَا‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ هَلْ عِنْدَكَ مِنْ شَىْءٍ ‏"‏‏.‏ قَالَ لاَ وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ‏.‏ قَالَ ‏"‏ اذْهَبْ إِلَى أَهْلِكَ فَانْظُرْ هَلْ تَجِدُ شَيْئًا ‏"‏‏.‏ فَذَهَبَ ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ لاَ وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا وَجَدْتُ شَيْئًا‏.‏ قَالَ ‏"‏ انْظُرْ وَلَوْ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ ‏"‏‏.‏ فَذَهَبَ ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ لاَ وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَلاَ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ، وَلَكِنْ هَذَا إِزَارِي ـ قَالَ سَهْلٌ مَا لَهُ رِدَاءٌ ـ فَلَهَا نِصْفُهُ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَا تَصْنَعُ بِإِزَارِكَ إِنْ لَبِسْتَهُ لَمْ يَكُنْ عَلَيْهَا مِنْهُ شَىْءٌ، وَإِنْ لَبِسَتْهُ لَمْ يَكُنْ عَلَيْكَ شَىْءٌ ‏"‏‏.‏ فَجَلَسَ الرَّجُلُ حَتَّى طَالَ مَجْلَسُهُ ثُمَّ قَامَ فَرَآهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مُوَلِّيًا فَأَمَرَ بِهِ فَدُعِيَ فَلَمَّا جَاءَ قَالَ ‏"‏ مَاذَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ ‏"‏‏.‏ قَالَ مَعِي سُورَةَ كَذَا وَسُورَةَ كَذَا وَسُورَةَ كَذَا‏.‏ عَدَّدَهَا‏.‏ قَالَ ‏"‏ أَتَقْرَؤُهُنَّ عَنْ ظَهْرِ قَلْبِكَ ‏"‏‏.‏ قَالَ نَعَمْ‏.‏ قَالَ ‏"‏ اذْهَبْ فَقَدْ مَلَّكْتُكَهَا بِمَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ ‏"‏‏.‏
ஸஹ்ல் பின் சஅத் (ரழி) அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு பெண் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் என்னையே தங்களுக்கு (அன்பளிப்பாக) வழங்க வந்துள்ளேன்" என்றார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அப்பெண்ணை உற்றுநோக்கி, (தம் பார்வையை) ஏறிட்டும் இறக்கிட்டும் பார்த்தார்கள். பிறகு தம் தலையைத் தாழ்த்திக்கொண்டார்கள்.

தம் விஷயத்தில் நபி (ஸல்) அவர்கள் எந்த முடிவும் செய்யவில்லை என்பதை அப்பெண் கண்டபோது, அவர் அமர்ந்து கொண்டார். அப்போது தோழர்களில் ஒருவர் எழுந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! தங்களுக்கு இவர் மீது நாட்டம் இல்லையென்றால், இவரை எனக்குத் திருமணம் செய்து வையுங்கள்" என்று கூறினார்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "(மஹ்ராகக் கொடுக்க) உம்மிடம் ஏதேனும் உள்ளதா?" என்று கேட்டார்கள். அவர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, (எதுவும்) இல்லை" என்றார்.

"உம்முடைய வீட்டாரிடம் சென்று, ஏதேனும் கிடைக்கிறதா என்று பாரும்" என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள். அவர் சென்றுவிட்டுத் திரும்பி வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, எதையும் நான் காணவில்லை" என்றார்.

"இரும்பு மோதிரமாக இருந்தாலும் சரி, (தேடிப்) பாரும்" என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

அவர் சென்றுவிட்டுத் திரும்பி வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, இரும்பு மோதிரம் கூட இல்லை. ஆனால், இதோ எனது கீழாடை (இஸார்) உள்ளது - அவரிடம் மேலாடை (ரிதா) இருக்கவில்லை என்று ஸஹ்ல் (ரழி) கூறுகிறார்கள் - இதில் பாதியை அவருக்குக் கொடுத்துவிடுகிறேன்" என்றார்.

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "உமது கீழாடையை வைத்துக்கொண்டு நீர் என்ன செய்வீர்? அதை நீர் அணிந்தால் அவர் மீது அதிலிருந்து எதுவும் இருக்காது. அவர் அதை அணிந்தால் உம்மீது அதிலிருந்து எதுவும் இருக்காது" என்று கூறினார்கள்.

எனவே அந்த மனிதர் நீண்ட நேரம் அமர்ந்திருந்துவிட்டுப் பின்னர் எழுந்தார். அவர் திரும்பிச் செல்வதை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கண்டபோது, அவரை அழைக்குமாறு (ஆட்களைப்) பணித்தார்கள். அவர் வந்ததும், "குர்ஆனில் உமக்கு என்ன (பாடம்) தெரியும்?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அவர், "இன்ன அத்தியாயம், இன்ன அத்தியாயம் எனக்குத் தெரியும்" என்று அவற்றை எண்ணிக் காட்டினார். "அவற்றை நீர் மனப்பாடமாக ஓதுவீரா?" என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கேட்க, அவர் "ஆம்" என்றார்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், "செல்! குர்ஆனில் உமக்குத் தெரிந்தவற்றிற்காக, இவரை உமக்கு நான் மணமுடித்துத் தந்தேன்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
5132ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ الْمِقْدَامِ، حَدَّثَنَا فُضَيْلُ بْنُ سُلَيْمَانَ، حَدَّثَنَا أَبُو حَازِمٍ، حَدَّثَنَا سَهْلُ بْنُ سَعْدٍ، كُنَّا عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم جُلُوسًا فَجَاءَتْهُ امْرَأَةٌ تَعْرِضُ نَفْسَهَا عَلَيْهِ فَخَفَّضَ فِيهَا النَّظَرَ وَرَفَعَهُ فَلَمْ يُرِدْهَا، فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِهِ زَوِّجْنِيهَا يَا رَسُولَ اللَّهِ‏.‏ قَالَ ‏"‏ أَعِنْدَكَ مِنْ شَىْءٍ ‏"‏‏.‏ قَالَ مَا عِنْدِي مِنْ شَىْءٍ‏.‏ قَالَ ‏"‏ وَلاَ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ ‏"‏‏.‏ قَالَ وَلاَ خَاتَمًا مِنَ حَدِيدٍ وَلَكِنْ أَشُقُّ بُرْدَتِي هَذِهِ فَأُعْطِيهَا النِّصْفَ، وَآخُذُ النِّصْفَ‏.‏ قَالَ ‏"‏ لاَ، هَلْ مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ شَىْءٌ ‏"‏‏.‏ قَالَ نَعَمْ‏.‏ قَالَ ‏"‏ اذْهَبْ فَقَدْ زَوَّجْتُكَهَا بِمَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ ‏"‏‏.‏
ஸஹ்ல் பின் சஅத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நாங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களுடன் அமர்ந்திருந்தோம். அப்போது ஒரு பெண்மணி அவர்களிடம் வந்து, தம்மை (திருமணத்திற்காக) அவர்களுக்கு முன்மொழிந்தார். நபி (ஸல்) அவர்கள் அப்பெண்மணியைப் பார்த்தார்கள், (அவரை மதிப்பிடும் விதமாக) தம் பார்வையைத் தாழ்த்தியும் உயர்த்தியும் (பார்த்தார்கள்). ஆனால், அப்பெண்ணை (மணமுடிக்க) அவர்கள் விரும்பவில்லை. அப்போது அவருடைய தோழர்களில் ஒருவர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே (ஸல்)! அப்பெண்மணியை எனக்கு மணமுடித்து வையுங்கள்!" என்று கூறினார்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், "உன்னிடம் (மஹ்ராகக் கொடுக்க) ஏதேனும் இருக்கிறதா?" என்று கேட்டார்கள். அவர், "என்னிடம் எதுவும் இல்லை" என்று கூறினார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "ஒரு இரும்பு மோதிரம் கூடவா இல்லை?" என்று கேட்டார்கள். அவர், “ஒரு இரும்பு மோதிரம் கூட இல்லை; ஆனால் எனது இந்த மேலாடையை (இரண்டாகக்) கிழித்து, ஒரு பாதியை அவளுக்குக் கொடுத்துவிட்டு, மறு பாதியை நான் வைத்துக்கொள்வேன்” என்று கூறினார்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், "இல்லை (அது வேண்டாம்). உன்னிடம் குர்ஆனில் இருந்து ஏதேனும் (மனனமாக) உள்ளதா?" என்று கேட்டார்கள். அவர், "ஆம்" என்று கூறினார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "செல்! உன்னிடம் உள்ள குர்ஆனுக்காக அப்பெண்ணை உனக்கு மணமுடித்து வைத்துவிட்டேன்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
5135ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، قَالَ جَاءَتِ امْرَأَةٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ إِنِّي وَهَبْتُ مِنْ نَفْسِي‏.‏ فَقَامَتْ طَوِيلاً فَقَالَ رَجُلٌ زَوِّجْنِيهَا، إِنْ لَمْ تَكُنْ لَكَ بِهَا حَاجَةٌ‏.‏ قَالَ ‏"‏ هَلْ عِنْدَكَ مِنْ شَىْءٍ تُصْدِقُهَا ‏"‏‏.‏ قَالَ مَا عِنْدِي إِلاَّ إِزَارِي‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ إِنْ أَعْطَيْتَهَا إِيَّاهُ جَلَسْتَ لاَ إِزَارَ لَكَ، فَالْتَمِسْ شَيْئًا ‏"‏‏.‏ فَقَالَ مَا أَجِدُ شَيْئًا‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ الْتَمِسْ وَلَوْ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدِ ‏"‏‏.‏ فَلَمْ يَجِدْ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ أَمَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ شَىْءٌ ‏"‏‏.‏ قَالَ نَعَمْ سُورَةُ كَذَا وَسُورَةُ كَذَا لِسُوَرٍ سَمَّاهَا‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ زَوَّجْنَاكَهَا بِمَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ ‏"‏‏.‏
ஸஹ்ல் பின் சஅத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
ஒரு பெண் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "(திருமணத்திற்காக) என்னை (உங்களுக்கு) நான் சமர்ப்பிக்கிறேன்" என்று கூறினார். அவர் நீண்ட நேரம் அங்கேயே நின்றார். பிறகு ஒரு மனிதர், "உங்களுக்கு அவர் தேவையில்லையென்றால், அவரை எனக்குத் திருமணம் செய்து வையுங்கள்" என்று கூறினார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "அவருக்கு மஹ்ர் கொடுப்பதற்கு உம்மிடம் ஏதேனும் இருக்கிறதா?" என்று கேட்டார்கள். அவர், "என்னிடத்தில் என்னுடைய இஸார் (கீழாடை) தவிர வேறு எதுவும் இல்லை" என்று கூறினார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "நீர் உமது இஸாரை அவளுக்குக் கொடுத்துவிட்டால், நீர் அணிவதற்கு உம்மிடம் இஸார் இருக்காது. (ஆகவே, சென்று) வேறு எதையாவது தேடுங்கள்" என்று கூறினார்கள். அவர், "என்னால் எதையும் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை" என்று கூறினார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "(எதையாவது கண்டுபிடிக்க) முயற்சி செய்யுங்கள், அது ஒரு இரும்பு மோதிரமாக இருந்தாலும் சரியே" என்று கூறினார்கள். ஆனால் அவரால் (அதைக் கூட) கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை. நபி (ஸல்) அவர்கள் (அவரிடம்), "குர்ஆனிலிருந்து உமக்கு ஏதேனும் மனனமாகத் தெரியுமா?" என்று கேட்டார்கள். "ஆம்" என்று அவர் கூறி, "இன்ன ஸூரா, இன்ன ஸூரா," என்று அந்த ஸூராக்களைக் குறிப்பிட்டார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "உமக்கு குர்ஆனிலிருந்து மனனமாகத் தெரிந்திருப்பதற்காக நாம் அவளை உமக்கு மணமுடித்துத் தந்துவிட்டோம்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
5141ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ سَهْلٍ، أَنَّ امْرَأَةً، أَتَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَعَرَضَتْ عَلَيْهِ نَفْسَهَا فَقَالَ ‏"‏ مَا لِي الْيَوْمَ فِي النِّسَاءِ مِنْ حَاجَةٍ ‏"‏‏.‏ فَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ زَوِّجْنِيهَا‏.‏ قَالَ ‏"‏ مَا عِنْدَكَ ‏"‏‏.‏ قَالَ مَا عِنْدِي شَىْءٌ‏.‏ قَالَ ‏"‏ أَعْطِهَا وَلَوْ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ ‏"‏‏.‏ قَالَ مَا عِنْدِي شَىْءٌ‏.‏ قَالَ ‏"‏ فَمَا عِنْدَكَ مِنَ الْقُرْآنِ ‏"‏‏.‏ قَالَ عِنْدِي كَذَا وَكَذَا‏.‏ قَالَ ‏"‏ فَقَدْ مَلَّكْتُكَهَا بِمَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ ‏"‏‏.‏
ஸஹ்ல் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

ஒரு பெண்மணி நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, (திருமணத்திற்காக) தன்னை அவருக்கு முன்மொழிந்தாள். அவர்கள், "இன்று எனக்குப் பெண்களில் (திருமணம் செய்யும்) தேவை இல்லை" என்று கூறினார்கள். பிறகு ஒரு மனிதர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே (ஸல்)! அவளை எனக்கு மணமுடித்து வையுங்கள்" என்று கூறினார். நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம், "உன்னிடம் என்ன இருக்கிறது?" என்று கேட்டார்கள். அவர், "என்னிடம் எதுவும் இல்லை" என்று கூறினார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "அவளுக்கு ஏதாவது கொடு, ஒரு இரும்பு மோதிரமாக இருந்தாலும் சரி" என்று கூறினார்கள். அவர், "என்னிடம் எதுவும் இல்லை" என்று கூறினார். நபி (ஸல்) அவர்கள் (அவரிடம்), "குர்ஆனில் உனக்கு எவ்வளவு (மனனமாகத்) தெரியும்?" என்று கேட்டார்கள். அவர், "இவ்வளவு இவ்வளவு" என்று கூறினார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "குர்ஆனிலிருந்து உனக்குத் தெரிந்தவற்றிற்காக அவளை உனக்கு நான் மணமுடித்துத் தந்துவிட்டேன்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
5149ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، سَمِعْتُ أَبَا حَازِمٍ، يَقُولُ سَمِعْتُ سَهْلَ بْنَ سَعْدٍ السَّاعِدِيَّ، يَقُولُ إِنِّي لَفِي الْقَوْمِ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذْ قَامَتِ امْرَأَةٌ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهَا قَدْ وَهَبَتْ نَفْسَهَا لَكَ فَرَ فِيهَا رَأْيَكَ فَلَمْ يُجِبْهَا شَيْئًا ثُمَّ قَامَتْ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهَا قَدْ وَهَبَتْ نَفْسَهَا لَكَ فَرَ فِيهَا رَأْيَكَ فَلَمْ يُجِبْهَا شَيْئًا ثُمَّ قَامَتِ الثَّالِثَةَ فَقَالَتْ إِنَّهَا قَدْ وَهَبَتْ نَفْسَهَا لَكَ فَرَ فِيهَا رَأْيَكَ فَقَامَ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْكِحْنِيهَا‏.‏ قَالَ ‏"‏ هَلْ عِنْدَكَ مِنْ شَىْءٍ ‏"‏‏.‏ قَالَ لاَ‏.‏ قَالَ ‏"‏ اذْهَبْ فَاطْلُبْ وَلَوْ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ ‏"‏‏.‏ فَذَهَبَ فَطَلَبَ ثُمَّ جَاءَ فَقَالَ مَا وَجَدْتُ شَيْئًا وَلاَ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ هَلْ مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ شَىْءٌ ‏"‏‏.‏ قَالَ مَعِي سُورَةُ كَذَا وَسُورَةُ كَذَا‏.‏ قَالَ ‏"‏ اذْهَبْ فَقَدْ أَنْكَحْتُكَهَا بِمَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ ‏"‏‏.‏
ஸஹ்ல் பின் சஅத் அஸ்ஸாஇதீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் மக்களிடையே இருந்தபோது, ஒரு பெண் எழுந்து நின்று, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! இந்த பெண் (நான்) தன்னைத் தங்களுக்குக் கொடையாக அளித்துவிட்டாள்; எனவே அவளைப் பற்றித் தங்கள் கருத்தை முடிவு செய்யுங்கள்" என்றார். நபி (ஸல்) அவர்கள் அவளுக்கு எந்தப் பதிலும் கூறவில்லை. அவர் மீண்டும் எழுந்து நின்று, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! இந்த பெண் (நான்) தன்னைத் தங்களுக்குக் கொடையாக அளித்துவிட்டாள்; எனவே அவளைப் பற்றித் தங்கள் கருத்தை முடிவு செய்யுங்கள்" என்றார். நபி (ஸல்) அவர்கள் அவளுக்கு எந்தப் பதிலும் கூறவில்லை. அவர் மூன்றாவது முறையாக எழுந்து நின்று, "இந்த பெண் (நான்) தன்னைத் தங்களுக்குக் கொடையாக அளித்துவிட்டாள்: எனவே அவளைப் பற்றித் தங்கள் கருத்தை முடிவு செய்யுங்கள்" என்றார். அப்போது ஒரு மனிதர் எழுந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவளை எனக்கு மணமுடித்து வையுங்கள்" என்றார்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம், "உன்னிடம் (மஹராகக் கொடுக்க) ஏதேனும் இருக்கிறதா?" என்று கேட்டார்கள். அவர், "இல்லை" என்றார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "சென்று இரும்பாலான ஒரு மோதிரத்தையாவது தேடிக்கொண்டு வா" என்று கூறினார்கள். அந்த மனிதர் சென்று தேடிவிட்டுத் திரும்பி வந்து, "நான் எதையும் பெறவில்லை, இரும்பாலான ஒரு மோதிரம் கூட இல்லை" என்றார்.

பின்னர் நபி (ஸல்) அவர்கள், "குர்ஆனில் இருந்து ஏதேனும் உன்னிடம் (மனப்பாடமாக) உள்ளதா?" என்று கேட்டார்கள். அவர், "என்னிடம் இன்ன இன்ன அத்தியாயம் (ஸூரா) உள்ளது" என்று பதிலளித்தார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "செல்! உன்னிடமுள்ள குர்ஆனுக்காக அவளை உனக்கு நான் மணமுடித்து வைத்துவிட்டேன்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
5871ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ سَمِعَ سَهْلاً، يَقُولُ جَاءَتِ امْرَأَةٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ جِئْتُ أَهَبُ نَفْسِي‏.‏ فَقَامَتْ طَوِيلاً فَنَظَرَ وَصَوَّبَ، فَلَمَّا طَالَ مُقَامُهَا فَقَالَ رَجُلٌ زَوِّجْنِيهَا، إِنْ لَمْ تَكُنْ لَكَ بِهَا حَاجَةٌ‏.‏ قَالَ ‏"‏ عِنْدَكَ شَىْءٌ تُصْدِقُهَا ‏"‏‏.‏ قَالَ لاَ‏.‏ قَالَ ‏"‏ انْظُرْ ‏"‏‏.‏ فَذَهَبَ ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ وَاللَّهِ إِنْ وَجَدْتُ شَيْئًا‏.‏ قَالَ ‏"‏ اذْهَبْ فَالْتَمِسْ وَلَوْ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ ‏"‏‏.‏ فَذَهَبَ ثُمَّ رَجَعَ قَالَ لاَ وَاللَّهِ وَلاَ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ‏.‏ وَعَلَيْهِ إِزَارٌ مَا عَلَيْهِ رِدَاءٌ‏.‏ فَقَالَ أُصْدِقُهَا إِزَارِي فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ إِزَارُكَ إِنْ لَبِسَتْهُ لَمْ يَكُنْ عَلَيْكَ مِنْهُ شَىْءٌ، وَإِنْ لَبِسْتَهُ لَمَ يَكُنْ عَلَيْهَا مِنْهُ شَىْءٌ ‏"‏‏.‏ فَتَنَحَّى الرَّجُلُ فَجَلَسَ فَرَآهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مُوَلِّيًا فَأَمَرَ بِهِ فَدُعِيَ فَقَالَ ‏"‏ مَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ ‏"‏‏.‏ قَالَ سُورَةُ كَذَا وَكَذَا لِسُوَرٍ عَدَّدَهَا‏.‏ قَالَ ‏"‏ قَدْ مَلَّكْتُكَهَا بِمَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ ‏"‏‏.‏
ஸஹ்ல் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

ஒரு பெண்மணி நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "(திருமணத்திற்காக) என்னை உங்களுக்கு வழங்க வந்துள்ளேன்" என்று கூறினார். அவர் நீண்ட நேரம் நின்றுகொண்டிருந்தார், அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் (அவரை) பார்த்தார்கள், பின்னர் (தம் பார்வையை) தாழ்த்திக்கொண்டார்கள். அவர் நீண்ட நேரம் நின்றிருந்தபோது, ஒரு மனிதர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம், "உங்களுக்கு அவர் தேவையில்லை என்றால், அவரை எனக்கு மணமுடித்து வையுங்கள்" என்று கூறினார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "அவளுக்கு (மஹ்ராக) கொடுக்க உன்னிடம் ஏதாவது இருக்கிறதா?" என்று கேட்டார்கள். அந்த மனிதர், "இல்லை" என்று கூறினார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "(சென்று) தேடு" என்று கூறினார்கள். அந்த மனிதர் சென்றுவிட்டுத் திரும்பி வந்து, "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, என்னால் எதையும் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை" என்று கூறினார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "மீண்டும் சென்று ஒரு இரும்பு மோதிரமாக இருந்தாலும் தேடு" என்று கூறினார்கள். அவர் மீண்டும் சென்றுவிட்டுத் திரும்பி வந்து, "இல்லை, அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, என்னால் ஒரு இரும்பு மோதிரம் கூட பெற முடியவில்லை" என்று கூறினார். அந்த மனிதரிடம் ஒரு இஜார் (கீழாடை) மட்டுமே இருந்தது, மேலும் ரிதா (மேலாடை) அவரிடம் இல்லை. அவர், "என் இஜாரை அவளுக்கு மஹ்ராகக் கொடுக்கிறேன்" என்று கூறினார். அதைக் கேட்டு நபி (ஸல்) அவர்கள், "உன் இஜாரா? அவள் அதை அணிந்தால், உன்னிடம் அதன் ஒரு பகுதியும் மிஞ்சாது, நீ அதை அணிந்தால் அவளிடம் அதன் ஒரு பகுதியும் இருக்காது" என்று கூறினார்கள். அந்த மனிதர் ஒருபுறம் சென்று அமர்ந்தார். (அவர் அங்கிருந்து) திரும்பிச் செல்வதை நபி (ஸல்) அவர்கள் பார்த்தபோது, அவரைத் திரும்ப அழைத்து, கேட்டார்கள். "(மனனமாக) உனக்கு எவ்வளவு குர்ஆன் தெரியும்?" அவர், "'எனக்கு இன்னின்ன ஸூராக்கள் தெரியும்,' என்று சில ஸூராக்களைக் குறிப்பிட்டார்" என்று கூறினார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "உனக்கு (மனனமாக) தெரிந்திருக்கும் குர்ஆனின் அளவிற்கு அவளை உனக்கு நான் மணமுடித்து வைக்கிறேன்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
3487ஸஹீஹ் முஸ்லிம்
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ الثَّقَفِيُّ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ، - يَعْنِي ابْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْقَارِيَّ - عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، ح
وَحَدَّثَنَاهُ قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، السَّاعِدِيِّ قَالَ جَاءَتِ امْرَأَةٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ جِئْتُ أَهَبُ لَكَ نَفْسِي ‏.‏ فَنَظَرَ إِلَيْهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَصَعَّدَ النَّظَرَ فِيهَا وَصَوَّبَهُ ثُمَّ طَأْطَأَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَأْسَهُ فَلَمَّا رَأَتِ الْمَرْأَةُ أَنَّهُ لَمْ يَقْضِ فِيهَا شَيْئًا جَلَسَتْ فَقَامَ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِهِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنْ لَمْ يَكُنْ لَكَ بِهَا حَاجَةٌ فَزَوِّجْنِيهَا ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ فَهَلْ عِنْدَكَ مِنْ شَىْءٍ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَ لاَ وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ اذْهَبْ إِلَى أَهْلِكَ فَانْظُرْ هَلْ تَجِدُ شَيْئًا ‏"‏ ‏.‏ فَذَهَبَ ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ لاَ وَاللَّهِ مَا وَجَدْتُ شَيْئًا ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ انْظُرْ وَلَوْ خَاتِمًا مِنْ حَدِيدٍ ‏"‏ ‏.‏ فَذَهَبَ ثُمَّ رَجَعَ ‏.‏ فَقَالَ لاَ وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَلاَ خَاتِمًا مِنْ حَدِيدٍ ‏.‏ وَلَكِنْ هَذَا إِزَارِي - قَالَ سَهْلٌ مَا لَهُ رِدَاءٌ - فَلَهَا نِصْفُهُ ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَا تَصْنَعُ بِإِزَارِكَ إِنْ لَبِسْتَهُ لَمْ يَكُنْ عَلَيْهَا مِنْهُ شَىْءٌ وَإِنْ لَبِسَتْهُ لَمْ يَكُنْ عَلَيْكَ مِنْهُ شَىْءٌ ‏"‏ ‏.‏ فَجَلَسَ الرَّجُلُ حَتَّى إِذَا طَالَ مَجْلِسُهُ قَامَ فَرَآهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مُوَلِّيًا فَأَمَرَ بِهِ فَدُعِيَ فَلَمَّا جَاءَ قَالَ ‏"‏ مَاذَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ مَعِي سُورَةُ كَذَا وَسُورَةُ كَذَا - عَدَّدَهَا ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ تَقْرَؤُهُنَّ عَنْ ظَهْرِ قَلْبِكَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ نَعَمْ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ اذْهَبْ فَقَدْ مَلَّكْتُكَهَا بِمَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ ‏"‏ ‏.‏ هَذَا حَدِيثُ ابْنِ أَبِي حَازِمٍ وَحَدِيثُ يَعْقُوبَ يُقَارِبُهُ فِي اللَّفْظِ ‏.‏
ஸஹ்ல் பின் சஅத் அஸ்ஸாஇதீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

ஒரு பெண்மணி அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் என்னை (திருமணத்திற்காக) உங்களிடம் ஒப்படைக்க வந்துள்ளேன்" என்று கூறினார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரை உற்றுநோக்கி, (உச்சந்தலை முதல் உள்ளங்கால் வரை) பார்வையை மேலிருந்து கீழாக ஓட்டினார்கள். பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தங்கள் தலையைக் குனிந்து கொண்டார்கள். அவர் (ஸல்) தம் விஷயத்தில் எந்த முடிவும் எடுக்கவில்லை என்பதை அப்பெண்மணி கண்டதும், அவர் அமர்ந்துகொண்டார்.

அப்போது நபித்தோழர்களில் ஒருவர் எழுந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! தங்களுக்கு இவரிடம் தேவை இல்லையென்றால், இவரை எனக்கு மணமுடித்து வையுங்கள்" என்று கூறினார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "(மஹராகக் கொடுக்க) உம்மிடம் ஏதேனும் உள்ளதா?" என்று கேட்டார்கள். அவர், "இல்லை, அல்லாஹ்வின் தூதரே! அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! என்னிடம் எதுவும் இல்லை" என்றார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "உமது குடும்பத்தாரிடம் சென்று ஏதேனும் கிடைக்குமா என்று பாரும்" என்றார்கள். அவர் சென்றுவிட்டுத் திரும்பி வந்து, "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! இல்லை; நான் எதையும் பெறவில்லை" என்றார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "பாரும்! ஓர் இரும்பு மோதிரமாவது (கிடைக்குமா என)" என்று கூறினார்கள்.

அவர் சென்றுவிட்டுத் திரும்பி வந்து, "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! இல்லை, ஓர் இரும்பு மோதிரம் கூட இல்லை. ஆனால், என்னுடைய இந்தக் கீழாடை மட்டுமே உள்ளது - (அறிவிப்பாளர் ஸஹ்ல் (ரழி) அவர்கள், அவரிடம் மேலாடை இருக்கவில்லை என்று கூறினார்கள்) - அதில் பாதியை அவருக்குக் கொடுத்துவிடுகிறேன்" என்றார். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "உமது கீழாடையை வைத்து நீர் என்ன செய்வீர்? நீர் அதை அணிந்தால் அவர் மீது அதிலிருந்து ஏதும் இருக்காது; அவர் அதை அணிந்தால் உம் மீது அதிலிருந்து ஏதும் இருக்காது" என்று கூறினார்கள்.

எனவே அந்த மனிதர் அமர்ந்தார். நீண்ட நேரம் அமர்ந்திருந்த அவர், பிறகு எழுந்தார். அவர் திரும்பிச் செல்வதை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கண்டபோது, அவரை அழைக்கும்படி கட்டளையிட்டார்கள். அவர் வந்ததும், "குர்ஆனில் என்ன (அத்தியாயங்கள்) உம்மிடம் உள்ளன?" என்று கேட்டார்கள். அவர், "இன்னின்ன அத்தியாயங்கள் என்னிடம் உள்ளன" என்று அவற்றை எண்ணிக் கூறினார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "அவற்றை உம் நினைவிலிருந்து (மனப்பாடமாக) ஓதுவீரா?" என்று கேட்க, அவர் "ஆம்" என்றார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "செல்! உம்மிடம் உள்ள குர்ஆனுக்காக (அதை நீர் இவருக்குக் கற்றுத் தருவதை மஹராகக் கொண்டு) இவரை உமக்கு மணமுடித்துத் தந்துவிட்டேன்" என்று கூறினார்கள்.

இது இப்னு அபீ ஹாஸிம் அறிவித்த ஹதீஸ் ஆகும். யாகூப் அறிவித்த ஹதீஸும் வார்த்தைகளில் இதை ஒத்திருக்கிறது.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
3280சுனனுந் நஸாயீ
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ، عَنْ سُفْيَانَ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا حَازِمٍ، يَقُولُ سَمِعْتُ سَهْلَ بْنَ سَعْدٍ، يَقُولُ إِنِّي لَفِي الْقَوْمِ عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَامَتِ امْرَأَةٌ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهَا قَدْ وَهَبَتْ نَفْسَهَا لَكَ فَرَأْ فِيهَا رَأْيَكَ ‏.‏ فَسَكَتَ فَلَمْ يُجِبْهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِشَىْءٍ ثُمَّ قَامَتْ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهَا قَدْ وَهَبَتْ نَفْسَهَا لَكَ فَرَأْ فِيهَا رَأْيَكَ ‏.‏ فَقَامَ رَجُلٌ فَقَالَ زَوِّجْنِيهَا يَا رَسُولَ اللَّهِ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ هَلْ مَعَكَ شَىْءٌ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ لاَ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ اذْهَبْ فَاطْلُبْ وَلَوْ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ ‏"‏ ‏.‏ فَذَهَبَ فَطَلَبَ ثُمَّ جَاءَ فَقَالَ لَمْ أَجِدْ شَيْئًا وَلاَ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ هَلْ مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ شَىْءٌ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ نَعَمْ مَعِي سُورَةُ كَذَا وَسُورَةُ كَذَا ‏.‏ قَالَ ‏"‏ قَدْ أَنْكَحْتُكَهَا عَلَى مَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ ‏"‏ ‏.‏
ஸஹ்ல் பின் ஸஃது (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"நான் மக்களுடன் நபி (ஸல்) அவர்களோடு இருந்தபோது, ஒரு பெண் எழுந்து, 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! இவள் தன்னைத் தங்களுக்கு (திருமணம் செய்துகொள்ளும் நோக்குடன்) அர்ப்பணித்துவிட்டாள். எனவே இவள் விஷயத்தில் தாங்கள் விரும்புவதை முடிவெடுங்கள்' என்று கூறினார். நபி (ஸல்) அவர்கள் அவளுக்கு எப்பதிலும் கூறாமல் மௌனமாக இருந்தார்கள். பிறகு அப்பெண் (மீண்டும்) எழுந்து நின்று, 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! இவள் தன்னைத் தங்களுக்கு (திருமணம் செய்துகொள்ளும் நோக்குடன்) அர்ப்பணித்துவிட்டாள். எனவே இவள் விஷயத்தில் தாங்கள் விரும்புவதை முடிவெடுங்கள்' என்று கூறினார். அப்போது ஒரு மனிதர் எழுந்து நின்று, 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! இவளை எனக்குத் திருமணம் செய்து வையுங்கள்!' என்று கூறினார்.

அவர்கள், 'உன்னிடம் (மஹராகக் கொடுக்க) ஏதேனும் இருக்கிறதா?' என்று கேட்டார்கள். அவர், 'இல்லை' என்றார். அவர்கள், 'ஒரு இரும்பு மோதிரமாக இருந்தாலும் சரி, சென்று தேடிப்பார்' என்று கூறினார்கள். அவ்வாறே அவர் சென்று தேடிவிட்டு, திரும்பி வந்து, 'எதுவுமில்லை; ஒரு இரும்பு மோதிரத்தைக் கூட என்னால் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை' என்று கூறினார்.

அவர்கள், 'குர்ஆனிலிருந்து உனக்கு ஏதேனும் (மனனமாகத்) தெரியுமா?' என்று கேட்டார்கள். அவர், 'ஆம், இன்ன ஸூராவும் இன்ன ஸூராவும் (தெரியும்)' என்றார். அவர்கள், 'குர்ஆனிலிருந்து நீ மனனம் செய்துள்ளவற்றின் அடிப்படையில் அவளை உனக்கு நான் மணமுடித்துத் தருகிறேன்' என்று கூறினார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (தாருஸ்ஸலாம் பதிப்பு)
3339சுனனுந் நஸாயீ
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، أَنَّ امْرَأَةً، جَاءَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ جِئْتُ لأَهَبَ نَفْسِي لَكَ ‏.‏ فَنَظَرَ إِلَيْهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَصَعَّدَ النَّظَرَ إِلَيْهَا وَصَوَّبَهُ ثُمَّ طَأْطَأَ رَأْسَهُ فَلَمَّا رَأَتِ الْمَرْأَةُ أَنَّهُ لَمْ يَقْضِ فِيهَا شَيْئًا جَلَسَتْ فَقَامَ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِهِ فَقَالَ أَىْ رَسُولَ اللَّهِ إِنْ لَمْ يَكُنْ لَكَ بِهَا حَاجَةٌ فَزَوِّجْنِيهَا ‏.‏ قَالَ ‏"‏ هَلْ عِنْدَكَ مِنْ شَىْءٍ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَ لاَ وَاللَّهِ مَا وَجَدْتُ شَيْئًا ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ انْظُرْ وَلَوْ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ ‏"‏ ‏.‏ فَذَهَبَ ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ لاَ وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَلاَ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ وَلَكِنْ هَذَا إِزَارِي - قَالَ سَهْلٌ مَا لَهُ رِدَاءٌ - فَلَهَا نِصْفُهُ ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَا تَصْنَعُ بِإِزَارِكَ إِنْ لَبِسْتَهُ لَمْ يَكُنْ عَلَيْهَا مِنْهُ شَىْءٌ وَإِنْ لَبِسَتْهُ لَمْ يَكُنْ عَلَيْكَ مِنْهُ شَىْءٌ ‏"‏ ‏.‏ فَجَلَسَ الرَّجُلُ حَتَّى طَالَ مَجْلِسُهُ ثُمَّ قَامَ فَرَآهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مُوَلِّيًا فَأَمَرَ بِهِ فَدُعِيَ فَلَمَّا جَاءَ قَالَ ‏"‏ مَاذَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ مَعِي سُورَةُ كَذَا وَسُورَةُ كَذَا ‏.‏ عَدَّدَهَا ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ هَلْ تَقْرَؤُهُنَّ عَنْ ظَهْرِ قَلْبٍ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ نَعَمْ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ مَلَّكْتُكَهَا بِمَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ ‏"‏ ‏.‏
ஸஹ்ல் பின் சஅத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: ஒரு பெண் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து கூறினார்கள்:

"அல்லாஹ்வின் தூதரே, (உங்களைத் திருமணம் செய்துகொள்வதற்காக) என்னை உங்களுக்கு வழங்குவதற்காக நான் வந்திருக்கிறேன்." அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவளை ஏற இறங்கப் பார்த்துவிட்டு, பின்னர் தங்கள் தலையைக் குனிந்துகொண்டார்கள். தம்மைக் குறித்து அவர்கள் (நபி) எதுவும் கூறாததைக் கண்ட அப்பெண், அமர்ந்துகொண்டார். அவர்களுடைய தோழர்களில் (ரழி) ஒருவர் எழுந்து நின்று, "அல்லாஹ்வின் தூதரே, நீங்கள் அவளைத் திருமணம் செய்ய விரும்பவில்லை என்றால், அவளை எனக்குத் திருமணம் செய்து வையுங்கள்" என்று கூறினார்கள். அவர்கள் (நபி), "(மஹராகக் கொடுக்க) உன்னிடம் ஏதேனும் இருக்கிறதா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "இல்லை, அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, என்னிடம் எதுவும் இல்லை" என்று கூறினார்கள். அதற்கு அவர்கள் (நபி), "ஒரு இரும்பு மோதிரமாவது இருக்கிறதா என்று தேடிப் பார்" என்று கூறினார்கள். அவர் சென்றுவிட்டு, பிறகு திரும்பி வந்து, "இல்லை, அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, அல்லாஹ்வின் தூதரே, ஒரு இரும்பு மோதிரம் கூட இல்லை. ஆனால், இது என்னுடைய இஸார் (கீழாடை)" - ஸஹ்ல் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அவரிடம் ரிதா (மேலாடை) இருக்கவில்லை" - "இதில் பாதியை அவள் எடுத்துக்கொள்ளலாம்" என்று கூறினார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "உன்னுடைய இஸாரை வைத்து அவள் என்ன செய்வாள்? அதை நீ அணிந்தால், அவளுக்கு அதில் எதுவும் இருக்காது; அதை அவள் அணிந்தால், உனக்கு அதில் எதுவும் இருக்காது" என்று கூறினார்கள். அந்த மனிதர் நீண்ட நேரம் அமர்ந்திருந்தார். பின்னர் அவர் எழுந்து சென்றபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவர் செல்வதைப் பார்த்து, அவரைத் திரும்ப அழைத்து வருமாறு கட்டளையிட்டார்கள். அவர் வந்ததும், அவர்கள் (நபி), "குர்ஆனிலிருந்து உனக்கு என்ன (அத்தியாயங்கள்) தெரியும்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "எனக்கு இன்ன ஸூரா, இன்ன ஸூரா தெரியும்" என்று கூறி, அவற்றை பட்டியலிட்டார்கள். அவர்கள் (நபி), "அவற்றை மனப்பாடமாக ஓத முடியுமா?" என்று கேட்டார்கள். அவர், "ஆம்" என்று கூறினார்கள். அவர்கள் (நபி), "அப்படியானால், உனக்குத் தெரிந்த குர்ஆன் (அத்தியாயங்களின்) அடிப்படையில் அவளை உனக்கு நான் திருமணம் செய்து தருகிறேன்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (தாருஸ்ஸலாம் பதிப்பு)
3359சுனனுந் நஸாயீ
أَخْبَرَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنَا مَعْنٌ، قَالَ حَدَّثَنَا مَالِكٌ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جَاءَتْهُ امْرَأَةٌ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي قَدْ وَهَبْتُ نَفْسِي لَكَ ‏.‏ فَقَامَتْ قِيَامًا طَوِيلاً فَقَامَ رَجُلٌ فَقَالَ زَوِّجْنِيهَا إِنْ لَمْ يَكُنْ لَكَ بِهَا حَاجَةٌ ‏.‏ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ هَلْ عِنْدَكَ شَىْءٌ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ مَا أَجِدُ شَيْئًا ‏.‏ قَالَ ‏"‏ الْتَمِسْ وَلَوْ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ ‏"‏ ‏.‏ فَالْتَمَسَ فَلَمْ يَجِدْ شَيْئًا فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ هَلْ مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ شَىْءٌ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ نَعَمْ سُورَةُ كَذَا وَسُورَةُ كَذَا ‏.‏ لِسُوَرٍ سَمَّاهَا ‏.‏ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ قَدْ زَوَّجْتُكَهَا عَلَى مَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ ‏"‏ ‏.‏
ஸஹ்ல் பின் சஅத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
ஒரு பெண் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் என்னைத் தங்களுக்கு (மஹர் இல்லாமல் திருமணம் செய்து கொள்ளும் நோக்கில்) அர்ப்பணிக்கிறேன்" என்று கூறினார். அப்பெண் நீண்ட நேரம் (நபியவர்களின் பதிலுக்காக) நின்றார். பிறகு ஒரு மனிதர் எழுந்து, "தங்களுக்கு இப்பெண்ணின் மீது தேவையில்லையென்றால், இவரை எனக்குத் திருமணம் செய்து வையுங்கள்" என்று கூறினார்.
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "உம்மிடம் (மஹராகக் கொடுக்க) ஏதேனும் இருக்கிறதா?" என்று கேட்டார்கள். அவர், "என்னிடம் எதுவும் இல்லை" என்றார். அவர்கள், "ஓர் இரும்பு மோதிரமாக இருந்தாலும் (மஹராகக் கொடுக்க) தேடிப் பாரும்" என்று கூறினார்கள். எனவே அவர் தேடினார்; ஆனால் அவரால் எதையும் காண முடியவில்லை.
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம், "குர்ஆனிலிருந்து ஏதாவது உம்மிடம் (மனனம் செய்யப்பட்டதாக) உள்ளதா?" என்று கேட்டார்கள். அவர், "ஆம், (குறிப்பிட்ட) இன்ன ஸூரா, இன்ன ஸூரா" என்று அந்த ஸூராக்களின் பெயர்களைக் குறிப்பிட்டார்.
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "உம்மிடம் உள்ள குர்ஆனுக்காக (அதாவது, நீர் மனனம் செய்துள்ள குர்ஆனை அவளுக்குக் கற்பிப்பதற்காக அல்லது அதன் பரக்கத்திற்காக) இப்பெண்ணை உமக்கு நான் மணம் முடித்துத் தந்தேன்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (தாருஸ்ஸலாம் பதிப்பு)
2111சுனன் அபூதாவூத்
حَدَّثَنِي الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي حَازِمِ بْنِ دِينَارٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جَاءَتْهُ امْرَأَةٌ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي قَدْ وَهَبْتُ نَفْسِي لَكَ ‏.‏ فَقَامَتْ قِيَامًا طَوِيلاً فَقَامَ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ زَوِّجْنِيهَا إِنْ لَمْ يَكُنْ لَكَ بِهَا حَاجَةٌ ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ هَلْ عِنْدَكَ مِنْ شَىْءٍ تُصْدِقُهَا إِيَّاهُ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَ مَا عِنْدِي إِلاَّ إِزَارِي هَذَا ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ إِنَّكَ إِنْ أَعْطَيْتَهَا إِزَارَكَ جَلَسْتَ وَلاَ إِزَارَ لَكَ فَالْتَمِسْ شَيْئًا ‏"‏ ‏.‏ قَالَ لاَ أَجِدُ شَيْئًا ‏.‏ قَالَ ‏"‏ فَالْتَمِسْ وَلَوْ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ ‏"‏ ‏.‏ فَالْتَمَسَ فَلَمْ يَجِدْ شَيْئًا فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ فَهَلْ مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ شَىْءٌ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ نَعَمْ سُورَةُ كَذَا وَسُورَةُ كَذَا ‏.‏ لِسُوَرٍ سَمَّاهَا ‏.‏ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ قَدْ زَوَّجْتُكَهَا بِمَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ ‏"‏ ‏.‏
ஸஹ்ல் பின் சஅத் அஸ்ஸாஇதீ (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு பெண் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே, நான் என்னை உங்களுக்குத் தானமாக வழங்கியுள்ளேன் (திருமணம் செய்துகொள்ளும் நோக்குடன்)" என்று கூறினார்கள். அப்பெண் நீண்ட நேரம் நின்றுகொண்டிருந்தபோது, ஒரு மனிதர் எழுந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே, அப்பெண்ணின் மீது உங்களுக்குத் தேவையில்லையெனில், எனக்கு அவரை மணமுடித்து வையுங்கள்" என்று கூறினார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அவளுக்கு மஹராகக் கொடுப்பதற்கு உன்னிடம் ஏதேனும் இருக்கிறதா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "என்னுடைய இந்தக் கீழாடையைத் தவிர வேறு எதுவும் என்னிடம் இல்லை" என்று பதிலளித்தார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "உன்னுடைய கீழாடையை நீ கொடுத்துவிட்டால், உடுப்பதற்கு கீழாடை இல்லாமல் நீ உட்கார்ந்திருப்பாய். எனவே, வேறு எதையாவது தேடு" என்று கூறினார்கள். அவர், "நான் எதையும் கண்டுபிடிக்கவில்லை" என்று கூறினார். அவர்கள், "ஒரு இரும்பு மோதிரமாக இருந்தாலும் சரி, தேடிப்பார்" என்று கூறினார்கள். அந்த மனிதர் தேடினார், ஆனால் எதுவும் கிடைக்கவில்லை. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "குர்ஆனிலிருந்து உனக்கு ஏதேனும் தெரியுமா?" என்று கேட்டார்கள். அவர், "ஆம், இன்ன இன்ன ஸூராவை நான் அறிவேன்" என்று கூறி, அதன் பெயர்களைக் குறிப்பிட்டார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "உமக்குத் தெரிந்த குர்ஆனின் பகுதிக்கு ஈடாக, நான் அவளை உமக்கு மணமுடித்துக் கொடுத்தேன்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صحيح (الألباني)
1114ஜாமிஉத் திர்மிதீ
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْخَلاَّلُ، حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عِيسَى، وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ نَافِعٍ الصَّائِغُ، قَالاَ أَخْبَرَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ، عَنْ أَبِي حَازِمِ بْنِ دِينَارٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جَاءَتْهُ امْرَأَةٌ فَقَالَتْ إِنِّي وَهَبْتُ نَفْسِي لَكَ ‏.‏ فَقَامَتْ طَوِيلاً فَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَزَوِّجْنِيهَا إِنْ لَمْ تَكُنْ لَكَ بِهَا حَاجَةٌ ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ هَلْ عِنْدَكَ مِنْ شَيْءٍ تُصْدِقُهَا ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَ مَا عِنْدِي إِلاَّ إِزَارِي هَذَا ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ إِزَارَكَ إِنْ أَعْطَيْتَهَا جَلَسْتَ وَلاَ إِزَارَ لَكَ فَالْتَمِسْ شَيْئًا ‏"‏ قَالَ مَا أَجِدُ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ فَالْتَمِسْ وَلَوْ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ فَالْتَمَسَ فَلَمْ يَجِدْ شَيْئًا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ هَلْ مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ شَيْءٌ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ نَعَمْ سُورَةُ كَذَا وَسُورَةُ كَذَا ‏.‏ لِسُوَرٍ سَمَّاهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ زَوَّجْتُكَهَا بِمَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ‏.‏ وَقَدْ ذَهَبَ الشَّافِعِيُّ إِلَى هَذَا الْحَدِيثِ فَقَالَ إِنْ لَمْ يَكُنْ لَهُ شَيْءٌ يُصْدِقُهَا وَتَزَوَّجَهَا عَلَى سُورَةٍ مِنَ الْقُرْآنِ فَالنِّكَاحُ جَائِزٌ وَيُعَلِّمُهَا سُورَةً مِنَ الْقُرْآنِ ‏.‏ وَقَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ النِّكَاحُ جَائِزٌ وَيَجْعَلُ لَهَا صَدَاقَ مِثْلِهَا ‏.‏ وَهُوَ قَوْلُ أَهْلِ الْكُوفَةِ وَأَحْمَدَ وَإِسْحَاقَ
ஸஹ்ல் பின் சஅத் அஸ்ஸாஇதீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

ஒரு பெண் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "(திருமணத்திற்காக) என்னை உங்களுக்கு அர்ப்பணிக்கிறேன்" என்று கூறினார். அப்பெண் நீண்ட நேரம் (பதில் வேண்டி) நின்றார். பிறகு ஒரு மனிதர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! உங்களுக்கு அவளைத் திருமணம் செய்யும் எண்ணம் இல்லையென்றால், அவளை எனக்குத் திருமணம் செய்து வையுங்கள்" என்று கூறினார். அதற்கு அவர்கள் (ஸல்), "அவளுக்கு மஹராகக் கொடுப்பதற்கு உன்னிடம் ஏதேனும் இருக்கிறதா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "இந்த இஸாரைத் (கீழாடையைத்) தவிர என்னிடம் வேறு எதுவும் இல்லை" என்று கூறினார். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "உன் இஸாரை நீ அவளுக்குக் கொடுத்துவிட்டால், உனக்கு இஸார் இருக்காது (நீ அமரவும் முடியாது), எனவே வேறு ஏதாவது தேடு" என்று கூறினார்கள். அதற்கு அவர், "நான் எதையும் கண்டுபிடிக்கவில்லை" என்று கூறினார். அவர்கள் (ஸல்), "ஒரு இரும்பு மோதிரமாக இருந்தாலும் சரி, ஏதாவது தேடு" என்று கூறினார்கள். எனவே அவர் தேடினார், ஆனால் அவரால் எதையும் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "உனக்கு குர்ஆனிலிருந்து ஏதேனும் (மனனமாகத்) தெரியுமா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "ஆம். இந்த அத்தியாயமும் அந்த அத்தியாயமும்" என்று கூறி, அந்த அத்தியாயங்களின் பெயர்களைக் குறிப்பிட்டார். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "உமக்குத் தெரிந்திருக்கும் குர்ஆன் அத்தியாயங்களுக்காக அவளை உமக்குத் திருமணம் செய்து வைக்கிறேன்" என்று கூறினார்கள்.

அபூ ஈஸா (இமாம் திர்மிதீ) கூறுகிறார்கள்: இந்த ஹதீஸ் ஹஸன் ஸஹீஹ் (அழகானதும், ஆதாரப்பூர்வமானதும்) ஆகும். இமாம் ஷாஃபியீ (ரஹ்) அவர்கள் இந்த ஹதீஸின் அடிப்படையில், "ஒருவரிடம் மஹராகக் கொடுக்க எதுவும் இல்லையென்றால், குர்ஆனின் ஒரு அத்தியாயத்தை மஹராகக் கொண்டு அவளைத் திருமணம் செய்தால், அந்தத் திருமணம் ஆகுமானதாகும். மேலும், அவர் அவளுக்கு குர்ஆனின் அந்த அத்தியாயத்தைக் கற்றுக்கொடுக்க வேண்டும்" என்று கூறுகிறார்கள். சில அறிஞர்கள், "திருமணம் ஆகுமானதாகும், ஆனால் அவளுக்கு அவளது தகுதிக்குரிய மஹரை (மஹ்ர் மிஸ்ல்) அவர் நிர்ணயிக்க வேண்டும்" என்று கூறுகிறார்கள். இதுவே கூஃபா நகர அறிஞர்கள், இமாம் அஹ்மத் மற்றும் இஸ்ஹாக் ஆகியோரின் கருத்தாகும்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (தாருஸ்ஸலாம் பதிப்பு)
1101முவத்தா மாலிக்
حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي حَازِمِ بْنِ دِينَارٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ، ‏.‏ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جَاءَتْهُ امْرَأَةٌ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي قَدْ وَهَبْتُ نَفْسِي لَكَ فَقَامَتْ قِيَامًا طَوِيلاً فَقَامَ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ زَوِّجْنِيهَا إِنْ لَمْ تَكُنْ لَكَ بِهَا حَاجَةٌ ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ هَلْ عِنْدَكَ مِنْ شَىْءٍ تُصْدِقُهَا إِيَّاهُ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَ مَا عِنْدِي إِلاَّ إِزَارِي هَذَا ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ إِنْ أَعْطَيْتَهَا إِيَّاهُ جَلَسْتَ لاَ إِزَارَ لَكَ فَالْتَمِسْ شَيْئًا ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَ مَا أَجِدُ شَيْئًا ‏.‏ قَالَ ‏"‏ الْتَمِسْ وَلَوْ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ ‏"‏ ‏.‏ فَالْتَمَسَ فَلَمْ يَجِدْ شَيْئًا ‏.‏ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ هَلْ مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ شَىْءٌ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَ نَعَمْ مَعِي سُورَةُ كَذَا وَسُورَةُ كَذَا ‏.‏ لِسُوَرٍ سَمَّاهَا ‏.‏ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ قَدْ أَنْكَحْتُكَهَا بِمَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ ‏"‏ ‏.‏
ஸஹ்ல் பின் சஅத் அஸ்ஸாஇதீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

ஒரு பெண்மணி அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் என்னை உங்களுக்கே அர்ப்பணித்து விட்டேன்" என்று கூறினாள். அவள் நீண்ட நேரம் (பதிலுக்காக) நின்றாள். பின்னர் ஒரு மனிதர் எழுந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே, உங்களுக்கு அவளிடம் தேவை இல்லையென்றால், அவளை எனக்கு மணமுடித்து வையுங்கள்" என்று கூறினார்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அவளுக்கு மஹராகக் கொடுக்க உன்னிடம் ஏதேனும் இருக்கிறதா?" என்று கேட்டார்கள்.

அவர், "என்னுடைய இந்தக் கீழாடையைத் தவிர வேறு எதுவும் என்னிடம் இல்லை" என்றார்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "நீ அதை அவளுக்குக் கொடுத்துவிட்டால், உனக்கு உடுத்த ஆடை இருக்காது, எனவே வேறு ஏதாவது தேடு" என்று கூறினார்கள்.

அவர், "என்னால் எதையும் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை" என்றார்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "ஒரு இரும்பு மோதிரமாக இருந்தாலும் சரி, வேறு ஏதாவது தேடு" என்று கூறினார்கள்.

அவர் தேடினார், ஆனால் எதையும் கண்டுபிடிக்கவில்லை.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "உனக்கு குர்ஆனில் இருந்து ஏதேனும் (மனனம்) தெரியுமா?" என்று கேட்டார்கள்.

அவர், "ஆம். எனக்கு இன்ன இன்ன ஸூரா, இன்ன இன்ன ஸூரா தெரியும்," என்று அவர் பெயர்களைக் குறிப்பிட்டார்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம், "உனக்கு குர்ஆனில் இருந்து தெரிந்தவற்றிற்காக (அதாவது, நீ அவளுக்கு குர்ஆனை கற்றுக்கொடுப்பதற்காக) அவளை உனக்கு நான் மணமுடித்துத் தருகிறேன்" என்று கூறினார்கள்.
22798முஸ்னது அஹ்மத்
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ حَدَّثَنَا أَبُو حَازِمٍ قَالَ سَمِعْتُ سَهْلَ بْنَ سَعْدٍ يَقُولُ أَنَا فِي الْقَوْمِ إِذْ دَخَلَتْ امْرَأَةٌ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللهِ إِنَّهَا قَدْ وَهَبَتْ نَفْسَهَا لَكَ فَرَ فِيهَا رَأْيَكَ فَقَالَ رَجُلٌ زَوِّجْنِيهَا فَلَمْ يُجِبْهُ حَتَّى قَامَتِ الثَّالِثَةَ فَقَالَ لَهُ عِنْدَكَ شَيْءٌ؟ قَالَ لَا قَالَ اذْهَبْ فَاطْلُبْ قَالَ لَمْ أَجِدْ قَالَ فَاذْهَبْ فَاطْلُبْ وَلَوْ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ قَالَ مَا وَجَدْتُ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ قَالَ هَلْ مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ شَيْءٌ؟ قَالَ نَعَمْ سُورَةُ كَذَا وَسُورَةُ كَذَا قَالَ قَدْ أَنْكَحْتُكَهَا عَلَى مَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ
ஸஹ்ல் பின் சஅத் (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

நான் மக்களுடன் (அமர்ந்து) இருந்தபோது ஒரு பெண் (நபி (ஸல்) அவர்களிடம்) வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! இப்பெண் (அதாவது நான்) தன்னைத் தங்களுக்கு (திருமணத்திற்காக) அர்ப்பணித்துவிட்டாள். இது குறித்துத் தாங்கள் (உமது) முடிவை எடுங்கள்" என்று கூறினாள்.

அப்போது ஒரு மனிதர், "இவரை எனக்குத் திருமணம் செய்து வையுங்கள்" என்றார். (அந்த மனிதர்) மூன்றாம் முறையாக (எழுந்து நின்று) கேட்கும் வரை நபியவர்கள் அவருக்குப் பதிலளிக்கவில்லை.

பின்பு அவரிடம் நபியவர்கள், "(மஹராகக் கொடுப்பதற்கு) உம்மிடம் ஏதேனும் இருக்கிறதா?" என்று கேட்டார்கள். அவர், "இல்லை" என்றார். நபியவர்கள், "நீர் சென்று (ஏதேனும் உண்டா எனத்) தேடிப் பாரும்" என்றார்கள். (அவர் சென்று தேடிவிட்டு வந்து) "எனக்கு எதுவும் கிடைக்கவில்லை" என்றார். நபியவர்கள், "சென்று தேடிப் பாரும், இரும்பிலான ஒரு மோதிரம் கிடைத்தாலும் சரியே" என்று கூறினார்கள். "இரும்பிலான ஒரு மோதிரம் கூட எனக்குக் கிடைக்கவில்லை" என்று அவர் கூறினார்.

"(மனனமாக) குர்ஆனிலிருந்து உமக்கு ஏதேனும் தெரியுமா?" என்று நபியவர்கள் கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "ஆம், இன்னின்ன அத்தியாயங்கள் தெரியும்" என்று கூறினார். அப்போது நபியவர்கள், "உமக்குத் தெரிந்த குர்ஆன் அத்தியாயங்களை(க் கற்றுக் கொடுப்பதையே மஹராகக் கொண்டு) இவளை உமக்குத் திருமணம் செய்து வைத்துவிட்டேன்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இஸ்னாதுஹு ஸஹீஹ் (இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆதாரபூர்வமானது)
إسناده صحيح
22850முஸ்னது அஹ்மத்
قَرَأْتُ عَلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ مَالِكٍ وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ جَاءَتْهُ امْرَأَةٌ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللهِ إِنِّي قَدْ وَهَبْتُ نَفْسِي لَكَ فَقَامَتْ قِيَامًا طَوِيلًا فَقَامَ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللهِ زَوِّجْنِيهَا إِنْ لَمْ يَكُنْ لَكَ بِهَا حَاجَةٌ فَقَالَ رَسُولُ اللهِ ﷺ هَلْ عِنْدَكَ مِنْ شَيْءٍ تُصْدِقُهَا إِيَّاهُ؟ فَقَالَ مَا عِنْدِي إِلَّا إِزَارِي هَذَا فَقَالَ النَّبِيُّ ﷺ إِنْ أَعْطَيْتَهَا إِزَارَكَ جَلَسْتَ لَا إِزَارَ لَكَ فَالْتَمِسْ شَيْئًا فَقَالَ مَا أَجِدُ شَيْئًا فَقَالَ الْتَمِسْ وَلَوْ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ فَالْتَمَسَ فَلَمْ يَجِدْ شَيْئًا فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ ﷺ هَلْ مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ شَيْءٌ؟ قَالَ نَعَمْ سُورَةُ كَذَاوَسُورَةُ كَذَا لِسُوَرٍ يُسَمِّيهَا فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ ﷺ قَدْ زَوَّجْتُكَهَا بِمَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ
ஸஹ்ல் பின் சஅத் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு பெண் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! (திருமணம் செய்துகொள்ளும் நோக்கில்) என்னை நான் உங்களுக்கு (அன்பளிப்பாக) அர்ப்பணித்துவிட்டேன்" என்று கூறிவிட்டு, நீண்ட நேரம் (பதிலை எதிர்பார்த்து) நின்றுகொண்டிருந்தார். அப்போது ஒரு மனிதர் எழுந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! (அவரைத் திருமணம் செய்துகொள்ள) உங்களுக்கு விருப்பம் இல்லையென்றால், அவரை எனக்குத் திருமணம் செய்து வையுங்கள்" என்று கேட்டார்.

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அவருக்கு மஹராகக் (மணக்கொடையாகக்) கொடுப்பதற்கு உன்னிடம் ஏதேனும் இருக்கிறதா?" என்று கேட்டார்கள். அவர், "என்னுடைய இந்த கீழாடையைத் தவிர என்னிடம் வேறு ஏதுமில்லை" என்று கூறினார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "உன்னுடைய கீழாடையை நீ அவருக்குக் கொடுத்துவிட்டால், நீ (மறைக்க வேண்டிய பகுதியை மறைக்க) ஆடையின்றி அமர்ந்திருக்க வேண்டியதிருக்கும். எனவே, வேறு ஏதேனும் தேடிப் பார்" என்று கூறினார்கள்.

அவர், "எனக்கு வேறு எதுவும் கிடைக்கவில்லை" என்றார். "இரும்பாலான ஒரு மோதிரமாவது (கிடைக்குமா என்று) தேடிப் பார்" என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள். அவர் தேடிப் பார்த்துவிட்டு, "எதுவும் கிடைக்கவில்லை" என்றார்.

அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம், "குர்ஆனில் ஏதேனும் உனக்கு (மனப்பாடமாகத்) தெரியுமா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "ஆம், இன்னென்ன அத்தியாயங்கள் தெரியும்" என்று சில அத்தியாயங்களின் பெயர்களைக் குறிப்பிட்டார். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "உனக்கு மனப்பாடமாகத் தெரிந்த அந்த குர்ஆனைக் கொண்டே (அதை அவளுக்குக் கற்றுக்கொடுப்பதையே மஹராகக் கொண்டு) அவரை உனக்குத் திருமணம் செய்து வைத்துவிட்டேன்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இஸ்னாதுஹு ஸஹீஹ் (இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆதாரபூர்வமானது)
إسناده صحيح
3202மிஷ்காத் அல்-மஸாபீஹ்
عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ: أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَاءَتْهُ امْرَأَةٌ فَقَالَتْ: يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي وَهَبْتُ نَفْسِي لَكَ فَقَامَتْ طَوِيلًا فَقَامَ رَجُلٌ فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ زَوِّجْنِيهَا إِنْ لَمْ تَكُنْ لَكَ فِيهَا حَاجَةٌ فَقَالَ: «هَلْ عِنْدَكَ مِنْ شَيْءٍ تُصْدِقُهَا؟» قَالَ: مَا عِنْدِي إِلَّا إِزَارِي هَذَا. قَالَ: «فَالْتَمِسْ وَلَوْ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ» فَالْتَمَسَ فَلَمْ يَجِدْ شَيْئًا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «هَلْ مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ شَيْءٌ» قَالَ: نَعَمْ سُورَةُ كَذَا وَسُورَةُ كَذَا فَقَالَ: «زَوَّجْتُكَهَا بِمَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ» . وَفِي رِوَايَةٍ: قَالَ: «انْطَلِقْ فَقَدْ زَوَّجْتُكَهَا فَعَلِّمْهَا مِنَ الْقُرْآنِ»
ஸஹ்ல் பின் சஅத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

ஒரு பெண் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் என்னை தங்களுக்காக (திருமணத்திற்காக) அர்ப்பணித்துவிட்டேன்" என்று கூறினார். பிறகு அவர் நீண்ட நேரம் நின்றார். அப்போது ஒரு மனிதர் எழுந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! தங்களுக்கு இவரிடம் தேவை இல்லையென்றால், இவரை எனக்குத் திருமணம் செய்து வையுங்கள்" என்று கூறினார்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், "இவருக்கு (மஹராகக்) கொடுப்பதற்கு உம்மிடம் ஏதேனும் உள்ளதா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "என்னிடம் எனது இந்த வேட்டியைத் தவிர வேறு எதுவும் இல்லை" என்று கூறினார்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், "இரும்பினால் ஆன ஒரு மோதிரமாக இருந்தாலும் சரி, தேடுவீராக" என்று கூறினார்கள். அவர் தேடினார்; ஆனால் எதையும் காணவில்லை.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "குர்ஆனில் ஏதேனும் (பகுதி) உம்மிடம் உள்ளதா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "ஆம், இன்ன ஸூரா, இன்ன ஸூரா (எனக்குத் தெரியும்)" என்று கூறினார்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், "உம்மிடம் உள்ள குர்ஆனுக்காக இவரை உமக்குத் திருமணம் செய்து வைத்துவிட்டேன்" என்று கூறினார்கள்.

மற்றொரு அறிவிப்பில்: "செல்வீராக! நான் இவரை உமக்குத் திருமணம் செய்து வைத்துவிட்டேன்; ஆகவே குர்ஆனிலிருந்து இவருக்குக் கற்றுக் கொடுப்பீராக!" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفق عَلَيْهِ (الألباني)
979புளூகுல் மராம்
وَعَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ اَلسَّاعِدِيِّ ‏- رَضِيَ اَللَّهُ عَنْهُمَا‏- قَالَ : { جَاءَتِ امْرَأَةٌ إِلَى رَسُولِ اَللَّهِ ‏- صلى الله عليه وسلم ‏-فَقَالَتْ : يَا رَسُولَ اَللَّهِ ! جِئْتُ أَهَبُ لَكَ نَفْسِي , فَنَظَرَ إِلَيْهَا رَسُولُ اَللَّهِ ‏- صلى الله عليه وسلم ‏-فَصَعَّدَ اَلنَّظَرَ فِيهَا , وَصَوَّبَهُ , ثُمَّ طَأْطَأَ رَسُولُ اَللَّهِ ‏- صلى الله عليه وسلم ‏-رَأْسَهُ , فَلَمَّا رَأَتْ اَلْمَرْأَةُ أَنَّهُ لَمْ يَقْضِ فِيهَا شَيْئًا [1]‏ جَلَسَتْ , فَقَامَ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِهِ .‏
فَقَالَ : يَا رَسُولَ اَللَّهِ ! إِنْ لَمْ يَكُنْ لَكَ بِهَا حَاجَةٌ فَزَوِّجْنِيهَا .‏
قَالَ : " فَهَلْ عِنْدكَ مِنْ شَيْءٍ ? " .‏
فَقَالَ : لَا , وَاَللَّهِ يَا رَسُولَ اَللَّهِ .‏
فَقَالَ : " اِذْهَبْ إِلَى أَهْلِكَ , فَانْظُرْ هَلْ تَجِدُ شَيْئًا ? " فَذَهَبَ , ثُمَّ رَجَعَ ?

فَقَالَ : لَا , وَاَللَّهِ يَا رَسُولَ اَللَّهِ، مَا وَجَدْتُ شَيْئًا.‏
فَقَالَ رَسُولُ اَللَّهِ ‏- صلى الله عليه وسلم ‏-" انْظُرْ وَلَوْ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ "، فَذَهَبَ، ثُمَّ رَجَعَ.‏
فَقَالَ : لَا وَاَللَّهِ , يَا رَسُولَ اَللَّهِ , وَلَا خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ , وَلَكِنْ هَذَا إِزَارِي ‏- قَالَ سَهْلٌ : مَالُهُ رِدَاءٌ ‏- فَلَهَا نِصْفُهُ .‏
فَقَالَ رَسُولُ اَللَّهِ ‏- صلى الله عليه وسلم ‏-" مَا تَصْنَعُ بِإِزَارِكَ ? إِنْ لَبِسْتَهُ لَمْ يَكُنْ عَلَيْهَا مِنْهُ شَيْءٌ، وَإِنْ لَبِسَتْهُ لَمْ يَكُنْ عَلَيْكَ شَيْءٌ " فَجَلَسَ اَلرَّجُلُ , وَحَتَّى إِذَا طَالَ مَجْلِسُهُ قَامَ ; فَرَآهُ رَسُولُ اَللَّهِ ‏- صلى الله عليه وسلم ‏-مُوَلِّيًا , فَأَمَرَ بِهِ , فَدُعِيَ لَهُ , فَلَمَّا جَاءَ .‏
قَالَ : " مَاذَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ ? " .‏
قَالَ : مَعِي سُورَةُ كَذَا , وَسُورَةُ كَذَا , عَدَّدَهَا .‏
فَقَالَ : " تَقْرَؤُهُنَّ عَنْ ظَهْرِ قَلْبِكَ ? " .‏
قَالَ : نَعَمْ , قَالَ : "اِذْهَبْ , فَقَدَ مَلَّكْتُكَهَا بِمَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ } مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ , وَاللَّفْظُ لِمُسْلِمٍ [2]‏ .‏
وَفِي رِوَايَةٍ لَهُ : { اِنْطَلِقْ , فَقَدْ زَوَّجْتُكَهَا , فَعَلِّمْهَا مِنَ الْقُرْآنِ } [3]‏ .‏
وَفِي رِوَايَةٍ لِلْبُخَارِيِّ : { أَمْكَنَّاكَهَا [4]‏ بِمَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ } [5]‏ .‏
ஸஹ்ல் பின் சஅத் அஸ்ஸாஇதீ (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:

ஒரு பெண்மணி அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் என்னையே தங்களுக்கு (திருமணத்திற்காக) அர்ப்பணிக்க வந்துள்ளேன்" என்றார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அப்பெண்ணை உற்றுநோக்கி, தமது பார்வையை ஏற இறங்கச் செலுத்தினார்கள். பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமது தலையைத் தாழ்த்திக் கொண்டார்கள். தம் விஷயத்தில் நபி (ஸல்) அவர்கள் எந்த முடிவும் செய்யவில்லை என்பதை அப்பெண் கண்டபோது அமர்ந்துவிட்டார்.

அப்போது நபித்தோழர்களில் ஒருவர் எழுந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! தங்களுக்கு அப்பெண் தேவையில்லையென்றால், அவரை எனக்குத் திருமணம் செய்து வையுங்கள்" என்று கூறினார்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "உம்மிடம் (மஹராகக் கொடுக்க) ஏதேனும் இருக்கிறதா?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அவர், "இல்லை; அல்லாஹ்வின் தூதரே! அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக (எதுவுமில்லை)" என்றார்.

"உம்முடைய வீட்டாரிடம் சென்று, ஏதேனும் கிடைக்கிறதா என்று பார்" என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள். அவர் சென்றுவிட்டுத் திரும்பி வந்து, "இல்லை; அல்லாஹ்வின் தூதரே! அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, நான் எதையும் காணவில்லை" என்றார்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "இரும்பாலான ஒரு மோதிரமேனும் கிடைக்குமா என்று பார்" என்றார்கள். அவர் சென்றுவிட்டுத் திரும்பி வந்து, "இல்லை; அல்லாஹ்வின் தூதரே! அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, இரும்பாலான ஒரு மோதிரம் கூட இல்லை. ஆனால், இதோ இந்த எனது கீழாடை உள்ளது - (இதை அறிவிக்கும்) ஸஹ்ல் (ரழி), 'அவரிடம் மேலாடை இருக்கவில்லை' என்று கூறினார்கள் - அதில் பாதியை அவருக்குக் கொடுத்து விடுகிறேன்" என்றார்.

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "உம்முடைய கீழாடையை வைத்து நீர் என்ன செய்வீர்? இதை நீர் அணிந்தால் அவர் மீது ஆடை ஏதும் இருக்காது; இதை அவர் அணிந்தால் உம் மீது ஆடை ஏதும் இருக்காது" என்று கூறினார்கள்.

பிறகு அம்மனிதர் அமர்ந்து கொண்டார். நீண்ட நேரம் அமர்ந்திருந்த அவர் எழுந்து சென்றார். அவர் (திரும்பிச்) செல்வதை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கண்டபோது, அவரை அழைக்குமாறு கட்டளையிட்டார்கள். அவர் அழைக்கப்பட்டார்.

அவர் வந்ததும், "உம்மிடம் குர்ஆனில் என்ன (மனப்பாடம்) இருக்கிறது?" என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கேட்டார்கள்.

அதற்கு அவர், "என்னிடம் இன்ன அத்தியாயம், இன்ன அத்தியாயம் உள்ளது" என்று அவற்றை எண்ணிக் கூறினார்.

"அவற்றை நீர் மனப்பாடமாக ஓதுவீரா?" என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கேட்க, "ஆம்" என்று அவர் பதிலளித்தார்.

அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "செல்; உம்மிடம் உள்ள குர்ஆனுக்காக (அதை மஹராகக் கொண்டு) அவரை உமக்கு மணமுடித்துத் தந்துவிட்டேன்" என்றார்கள்.

இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிமில் பதிவான (முத்தஃபகுன் அலைஹி) ஹதீஸாகும். இந்த வாசகம் முஸ்லிமில் உள்ளதாகும்.

முஸ்லிமின் மற்றொரு அறிவிப்பில்: "செல்; நான் அவரை உமக்கு மணமுடித்துத் தந்துவிட்டேன். எனவே, அவருக்கு குர்ஆனிலிருந்து கற்றுக் கொடுப்பீராக!" என்றுள்ளது.

புகாரியின் ஓர் அறிவிப்பில்: "உம்மிடம் உள்ள குர்ஆனுக்காக அவரை உமக்கு நாம் உரிமையாக்கினோம் (மணமுடித்துத் தந்தோம்)" என்றுள்ளது.
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللهِ الْحَافِظُ، أنبأ أَبُو الْفَضْلِ مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْمُزَكِّي، ثنا أَحْمَدُ بْنُ سَلَمَةَ، ثنا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، ثنا يَعْقُوبُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، أَنَّ " امْرَأَةً جَاءَتْ إِلَى رَسُولِ اللهِ ﷺ فَقَالَتْ: يَا رَسُولَ اللهِ جِئْتُ لِأَهَبَ لَكَ نَفْسِي، فَنَظَرَ إِلَيْهَا رَسُولُ اللهِ ﷺ، فَصَعَّدَ النَّظَرَ إِلَيْهَا وَصَوَّبَهُ ثُمَّ طَأْطَأَ رَأْسَهُ، فَلَمَّا رَأَتِ الْمَرْأَةُ أَنَّهُ لَمْ يَقْضِ فِيهَا شَيْئًا جَلَسَتْ "، وَذَكَرَ الْحَدِيثَ أَخْرَجَاهُ فِي الصَّحِيحِ عَنْ قُتَيْبَةَ
ஸஹ்ல் பின் சஅத் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு பெண்மணி அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! (திருமணத்திற்காக) என்னை உங்களுக்கு அன்பளிப்பாக வழங்க வந்துள்ளேன்" என்று கூறினார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அப்பெண்ணைப் பார்த்தார்கள். அவளை மேலிருந்து கீழாக உற்று நோக்கினார்கள். பிறகு, (அவர் மீது விருப்பம் கொள்ளாததால்) தமது தலையைக் குனிந்துகொண்டார்கள். தன் விஷயத்தில் நபி (ஸல்) அவர்கள் எந்த முடிவும் எடுக்கவில்லை என்பதைக் கண்ட அந்தப் பெண்மணி (அங்கேயே) அமர்ந்துவிட்டார்.

(இவ்வாறு கூறிவிட்டு) முழு ஹதீஸையும் அவர் (அறிவிப்பாளர்) குறிப்பிட்டார். இந்த ஹதீஸை குதைபா வழியாக ஸஹீஹ் (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்) நூல்களில் அவர்கள் இருவரும் பதிவு செய்துள்ளனர்.
ஹதீஸ் தரம் : ஹதீஸ் தரம் கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا أَبُو عَلِيٍّ الرُّوذْبَارِيُّ، أنبأ أَبُو بَكْرِ بْنُ دَاسَةَ، ثنا أَبُو دَاوُدَ، ثنا الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي حَازِمِ بْنِ دِينَارٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللهِ ﷺ جَاءَتْهُ امْرَأَةٌ، فَقَالَتْ: يَا رَسُولَ اللهِ إِنِّي قَدْ وَهَبْتُ نَفْسِي لَكَ، فَقَامَتْ قِيَامًا طَوِيلًا، فَقَامَ رَجُلٌ، فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللهِ زَوِّجْنِيهَا إِنْ لَمْ يَكُنْ لَكَ بِهَا حَاجَةٌ، فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صلَّى الله عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " هَلْ عِنْدَكَ مِنْ شَيْءٍ تُصْدِقُهَا إِيَّاهُ؟ " فَقَالَ: مَا عِنْدِي إِلَّا إِزَارِي هَذَا، فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صلَّى الله عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " إِنَّكَ إِنْ أَعْطَيْتَهَا إِزَارَكَ جَلَسْتَ لَا إِزَارَ لَكَ، فَالْتَمِسْ شَيْئًا " قَالَ: لَا أَجِدُ شَيْئًا قَالَ: " فَالْتَمِسْ وَلَوْ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ " فَالْتَمَسَ فَلَمْ يَجِدْ شَيْئًا، فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صلَّى الله عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " هَلْ مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ شَيْءٌ؟ " قَالَ: نَعَمْ سُورَةُ كَذَا وَسُورَةُ كَذَا لِسُوَرٍ سَمَّاهَا، فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صلَّى الله عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " قَدْ زَوَّجْتُكَهَا بِمَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ " رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ فِي الصَّحِيحِ، عَنْ عَبْدِ اللهِ بْنِ يُوسُفَ، عَنْ مَالِكٍ، وَكَذَلِكَ رَوَاهُ زَائِدَةُ بْنُ قُدَامَةَ، وَفُضَيْلُ بْنُ سُلَيْمَانَ، وَعَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ الدَّرَاوَرْدِيُّ وَغَيْرُهُمْ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ عَنِ النَّبِيِّ ﷺ " قَدْ زَوَّجْتُكَهَا "، وَقَالَ ابْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ فِي إِحْدَى الرِّوَايَتَيْنِ عَنْهُ: " قَدْ أَنْكَحْتُكَهَا عَلَى مَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ "، وَقَالَ فِي رِوَايَةٍ أُخْرَى عَنْهُ: " قَدْ زَوَّجْتُكَهَا بِمَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ "
ஸஹ்ல் பின் ஸஅத் அஸ்-ஸாஇதீ (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களிடம் ஒரு பெண்மணி வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் என்னை உங்களுக்கு (திருமணத்திற்காக) அன்பளிப்பாக அர்ப்பணிக்கிறேன்" என்று கூறினார். (பதிலுக்காக) அவர் நீண்ட நேரம் நின்றுகொண்டிருந்தார். அப்போது ஒரு மனிதர் எழுந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! உங்களுக்கு அவரிடம் தேவை (விருப்பம்) இல்லையெனில், அவரை எனக்குத் திருமணம் செய்து வையுங்கள்" என்று கேட்டார்.

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள், "அவருக்கு மஹராக (மணக்கொடையாக) வழங்குவதற்கு உன்னிடம் ஏதேனும் பொருள் இருக்கிறதா?" என்று கேட்டார்கள். அவர், "என்னிடம் நான் அணிந்திருக்கும் இந்தத் துண்டை (கீழாடையை)த் தவிர வேறு எதுவுமில்லை" என்று கூறினார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள், "உன்னுடைய இந்தத் துண்டை நீ அவருக்குக் கொடுத்துவிட்டால், உன்னிடம் ஆடை ஏதுமின்றி நீ அமர வேண்டியிருக்கும். எனவே, (கொடுப்பதற்கு) வேறு ஏதேனும் இருக்கிறதா எனத் தேடிப் பார்" என்று கூறினார்கள்.

அவர், "(எவ்வளவு தேடியும்) எனக்கு ஏதும் கிடைக்கவில்லை" என்றார். நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள், "இரும்பாலான ஒரு மோதிரமாவது (கிடைக்கிறதா எனத்) தேடிப் பார்" என்றார்கள். அவரும் தேடிப் பார்த்தார்; ஆனால் அவருக்கு ஏதும் கிடைக்கவில்லை.

பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள், "குர்ஆனிலிருந்து உனக்கு ஏதேனும் (மனப்பாடமாகத்) தெரியுமா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "ஆம், இன்னென்ன அத்தியாயங்கள் (தெரியும்)" என்று கூறி அந்த அத்தியாயங்களின் பெயர்களைக் குறிப்பிட்டார். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள், "உன்னிடம் உள்ள குர்ஆனைக் கொண்டு (அதை அவருக்குக் கற்றுக்கொடுப்பதையே மஹராகக் கருதி) அவரை உனக்குத் திருமணம் செய்து வைத்துவிட்டேன்" என்று கூறினார்கள்.

(இதனை இமாம் புகாரி அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் அப்துல்லாஹ் பின் யூசுஃப் வழியாகவும், அவர் மாலிக் வழியாகவும் அறிவித்துள்ளார்கள். அவ்வாறே, இதனை ஸாயிதா பின் குதாமா, ஃபுளைல் பின் சுலைமான், அப்துல் அஸீஸ் பின் முஹம்மது அத்-தராவர்தீ மற்றும் பலர் அபூஹாஸிம் வழியாகவும், அவர் ஸஹ்ல் பின் ஸஅத் வழியாகவும் நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களிடமிருந்து "அவரை உனக்கு நான் திருமணம் செய்து வைத்துவிட்டேன்" என்று அறிவித்துள்ளார்கள். மேலும், இப்னு உயைனா அவர்கள் அபூஹாஸிம் வழியாகவும், அவர் ஸஹ்ல் பின் ஸஅத் வழியாகவும் அறிவிக்கும் இரண்டு அறிவிப்புகளில் ஒன்றில்: "உன்னிடம் உள்ள குர்ஆனைக் கொண்டு அவரை உனக்கு நான் நிக்காஹ் செய்து வைத்துவிட்டேன்" என்றும், மற்றொரு அறிவிப்பில்: "உன்னிடம் உள்ள குர்ஆனைக் கொண்டு அவரை உனக்கு நான் திருமணம் செய்து வைத்துவிட்டேன்" என்றும் குறிப்பிட்டுள்ளார்கள்.)
ஹதீஸ் தரம் : ஹதீஸ் தரம் கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللهِ الْحَافِظُ، ثنا أَبُو عَبْدِ اللهِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ إِمْلَاءً , ثنا الْحُسَيْنُ بْنُ الْفَضْلِ الْبَجَلِيُّ، ثنا مُوسَى بْنُ دَاوُدَ الضَّبِّيُّ، عَنْ مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ، أَنَّ رَسُولَ اللهِ ﷺ جَاءَتْهُ امْرَأَةٌ، فَقَالَتْ: يَا رَسُولَ اللهِ إِنِّي وَهَبْتُ نَفْسِي لَكَ فَقَامَتْ قِيَامًا طَوِيلًا فَقَامَ رَجُلٌ، فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللهِ زَوِّجْنِيهَا إِنْ لَمْ تَكُنْ لَكَ بِهَا حَاجَةٌ , فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صلَّى الله عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " هَلْ عِنْدَكَ مِنْ شَيْءٍ تُصْدِقُهَا إِيَّاهُ؟ " قَالَ: مَا عِنْدِي إِلَّا إِزَارِي هَذَا , قَالَ رَسُولُ اللهِ ﷺ: " إِنْ أَعْطَيْتَهَا إِيَّاهُ جَلَسْتَ لَا إِزَارَ لَكَ فَالْتَمِسْ شَيْئًا" , قَالَ: وَاللهِ مَا أَجِدُ شَيْئًا قَالَ: " الْتَمِسْ وَلَوْ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ" , فَالْتَمَسَ فَلَمْ يَجِدْ شَيْئًا , فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صلَّى الله عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " هَلْ مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ شَيْءٌ؟ " قَالَ: نَعَمْ سُورَةُ كَذَا , وَسُورَةُ كَذَا , فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صلَّى الله عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " قَدْ زَوَّجْتُكَهَا عَلَى مَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ" , رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ فِي الصَّحِيحِ، عَنْ عَبْدِ اللهِ بْنِ يُوسُفَ عَنْ مَالِكٍ , وَأَخْرَجَهُ مُسْلِمٌ مِنْ أَوْجُهٍ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ. قَالَ: " وَلَوْ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ"
ஸஹ்ல் பின் சஅத் அஸ்ஸாஇதீ (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு பெண்மணி அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் என்னை உங்களுக்கு (மணமுடித்துக் கொள்ள) அர்ப்பணிக்கிறேன்" என்று கூறினார். அவர் நீண்ட நேரம் (பதிலை எதிர்பார்த்து) நின்றுகொண்டிருந்த போது, ஒரு மனிதர் எழுந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! உங்களுக்கு அவர் தேவையில்லை என்றால், அவரை எனக்குத் திருமணம் செய்து வையுங்கள்" என்று கேட்டார்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அவருக்கு மஹராக (மணக்கொடையாக) கொடுப்பதற்கு உங்களிடம் ஏதேனும் இருக்கிறதா?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அவர், "இந்த எனது கீழாடையைத் தவிர என்னிடம் வேறு ஏதுமில்லை" என்று பதிலளித்தார்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "உங்கள் கீழாடையை அவருக்கு நீங்கள் கொடுத்துவிட்டால், கீழாடை இல்லாதவராக நீங்கள் அமர்ந்திருக்க வேண்டிவரும். எனவே (மஹராகக் கொடுக்க) வேறு ஏதேனும் தேடிப்பாருங்கள்" என்றார்கள்.

அவர், "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! எனக்கு வேறு எதுவும் கிடைக்கவில்லை" என்றார்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், "இரும்பாலான ஒரு மோதிரமாக இருந்தாலும் சரியே, (அதைத் தேடிப்) பாருங்கள்" என்றார்கள்.

அவர் தேடிப் பார்த்தார், ஆனால் எதையும் அவர் காணவில்லை.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "குர்ஆனில் ஏதேனும் உங்களுக்குத் (மனப்பாடமாகத்) தெரியுமா?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அவர், "ஆம், இன்னின்ன ஸூராக்கள் எனக்குத் தெரியும்" என்று கூறினார்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "உமக்குத் தெரிந்த குர்ஆன் அத்தியாயங்களைக் கொண்டு (அவற்றை அவருக்குக் கற்பிப்பதையே மஹராகக் கருதி) அவரை உமக்குத் திருமணம் செய்து வைத்துவிட்டேன்" என்று கூறினார்கள்.

(இதை இமாம் புகாரி அவர்கள் தங்களது ஸஹீஹில் அப்துல்லாஹ் பின் யூஸுஃப் வழியாக மாலிக் அவர்களிலிருந்தும், இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் அபூ ஹாஸிம் வழியாக பல வழிகளிலும் பதிவு செய்துள்ளனர். அதில் 'இரும்பாலான ஒரு மோதிரமாக இருந்தாலும் சரியே' என்ற வார்த்தைகளும் இடம்பெற்றுள்ளன.)
ஹதீஸ் தரம் : ஹதீஸ் தரம் கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا أَبُو الْحُسَيْنِ عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللهِ بْنِ بِشْرَانَ الْعَدْلُ بِبَغْدَادَ أنبأ أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ الْبَخْتَرِيِّ الرَّزَّازُ ثنا سَعْدَانُ بْنُ نَصْرٍ ح وَأَخْبَرَنَا أَبُو مُحَمَّدٍ عَبْدُ اللهِ بْنُ يَحْيَى بْنِ عَبْدِ الْجَبَّارِ السُّكَّرِيُّ بِبَغْدَادَ ثنا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مُحَمَّدٍ الصَّفَّارُ ثنا سَعْدَانُ بْنُ نَصْرٍ ثنا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ أَبِي حَازِمٍ أَنَّهُ سَمِعَ سَهْلَ بْنَ سَعْدٍ السَّاعِدِيَّ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ يَقُولُ كُنْتُ فِي الْقَوْمِ عِنْدَ النَّبِيِّ ﷺ فَقَامَتِ امْرَأَةٌ فَقَالَتْ إِنَّهَا وَهَبَتْ نَفْسَهَا لَكَ فَرَ فِيهَا رَأْيَكَ فَقَامَ رَجُلٌ مِنَ النَّاسِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللهِ زَوِّجْنِيهَا فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيْهِ شَيْئًا ثُمَّ قَامَتْ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللهِ إِنَّهَا قَدْ وَهَبَتْ نَفْسَهَا لَكَ فَرَ فِيهَا رَأْيَكَ فَقَامَ الرَّجُلُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللهِ زَوِّجْنِيهَا ثُمَّ قَامَتِ الثَّالِثَةُ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ ﷺ هَلْ عِنْدَكَ مِنْ شَيْءٍ؟ قَالَ لَا قَالَ فَاذْهَبْ فَاطْلُبْ فَذَهَبَ فَطَلَبَ فَلَمْ يَجِدْ شَيْئًا قَالَ اذْهَبْ فَاطْلُبْ وَلَوْ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ قَالَ فَذَهَبَ فَطَلَبَ فَقَالَ لَمْ أَجِدْ شَيْئًا قَالَ هَلْ مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ شَيْءٌ؟ قَالَ نَعَمْ سُورَةُ كَذَا وَسُورَةُ كَذَا قَالَ اذْهَبْ فَقَدْ زَوَّجْتُكَهَا عَلَى مَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ لَفْظُ حَدِيثِهِمَا سَوَاءٌ رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ فِي الصَّحِيحِ عَنْ عَلِيٍّ وَرَوَاهُ مُسْلِمٌ عَنْ زُهَيْرِ بْنِ حَرْبٍ كِلَاهُمَا عَنْ سُفْيَانَ بْنِ عُيَيْنَةَ
ஸஹ்ல் பின் சஅத் அஸ்ஸாஇதீ (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் அருகில் மக்களுடன் அமர்ந்திருந்தேன். அப்போது ஒரு பெண்மணி எழுந்து, "(அல்லாஹ்வின் தூதரே!) நான் என்னை தங்களுக்கு (திருமணத்திற்காக) அர்ப்பணித்துக் கொள்கிறேன்; என்னைப் பற்றித் தங்களின் முடிவைத் தெரிவியுங்கள்" என்று கூறினார். அப்போது கூட்டத்திலிருந்த ஒரு மனிதர் எழுந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! (தாங்கள் அவரைத் திருமணம் செய்யாவிட்டால்) அவரை எனக்குத் திருமணம் செய்து வையுங்கள்" என்று கேட்டார். நபியவர்கள் அவருக்கு எந்தப் பதிலும் அளிக்கவில்லை.

பின்னர் அந்தப் பெண்மணி மீண்டும் எழுந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் என்னை தங்களுக்கு அர்ப்பணித்துக் கொள்கிறேன்; என்னைப் பற்றித் தங்களின் முடிவைத் தெரிவியுங்கள்" என்று கூறினார். அம்மனிதரும் மீண்டும் எழுந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவரை எனக்குத் திருமணம் செய்து வையுங்கள்" என்றார்.

பின்னர் மூன்றாம் முறையாகவும் அந்தப் பெண்மணி எழுந்து நின்றார். அப்போது நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் அம்மனிதரிடம், "(மஹராகக் கொடுப்பதற்கு) உன்னிடம் ஏதாவது இருக்கிறதா?" என்று கேட்டார்கள். அவர் "இல்லை" என்றார்.

நபியவர்கள், "சென்று தேடிப் பார்" என்று கூறினார்கள். அவர் சென்று தேடிப் பார்த்துவிட்டு வந்து, தனக்கு எதுவும் கிடைக்கவில்லை என்றார்.

மீண்டும் நபியவர்கள், "ஓர் இரும்பு மோதிரமாவது (கிடைக்கிறதா என்று) சென்று தேடிப் பார்" என்றார்கள். அவர் சென்று தேடிப் பார்த்துவிட்டு, "எனக்கு எதுவும் கிடைக்கவில்லை" என்றார்.

நபியவர்கள், "உனக்குக் குர்ஆனிலிருந்து ஏதாவது (ஸூராக்கள் மனனமாகத்) தெரியுமா?" என்று கேட்டார்கள். அவர், "ஆம், இன்னின்ன ஸூராக்கள் தெரியும்" என்று கூறினார்.

அதற்கு நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "நீ செல்லலாம்; உன்னிடம் உள்ள குர்ஆன் (வசனங்களை அவருக்குக் கற்பிப்பதைக்) கொண்டே அவரை உனக்குத் திருமணம் செய்து வைத்துவிட்டேன்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஹதீஸ் தரம் கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
4093ஸஹீஹ் இப்னு ஹிப்பான்
أَخْبَرَنَا عُمَرُ بْنُ سَعِيدِ بْنِ سِنَانٍ، قَالَ: أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ أَبِي بَكْرٍ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَاءَتْهُ امْرَأَةٌ فَقَالَتْ لَهُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي قَدْ وَهَبْتُ نَفْسِي لَكَ، فَقَامَتْ طَوِيلًا، فَقَامَ رَجُلٌ، فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ زَوِّجْنِيهَا إِنْ لَمْ يَكُنْ لَكَ حَاجَةٌ بِهَا، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «هَلْ عِنْدَكَ مِنْ شَيْءٍ تُصْدِقُهَا إِيَّاهُ» فَقَالَ: مَا عِنْدِي إِلَّا إِزَارِي هَذَا، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّ أَعْطَيْتَهُ إِيَّاهَا جَلَسْتَ لَا إِزَارَ لَكَ، فَالْتَمِسْ شَيْئًا»، فَقَالَ: مَا أَجِدُ، قَالَ: «فَالْتَمِسْ فَلَمْ يَجِدْ شَيْئًا»، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «هَلْ مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ شَيْءٌ» قَالَ: نَعَمْ، سُورَةُ كَذَا، وَسُورَةُ كَذَا، لِسُوَرٍ سَمَّاهَا، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: § «قَدْ زَوَّجْتُكَهَا بِمَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ»
ஸஹ்ல் பின் சஅத் அஸ்ஸாஇதீ (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு பெண்மணி அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! என்னை நான் உங்களுக்கே (திருமணத்திற்காக) அர்ப்பணித்துவிட்டேன்" என்று கூறினார். (நபியவர்கள் அதற்குப் பதிலளிக்காததால்) அப்பெண்மணி நீண்ட நேரம் (அங்கேயே) நின்றுகொண்டிருந்தார். அப்போது ஒரு மனிதர் எழுந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! உங்களுக்கு அவர் மீது விருப்பம் (தேவை) இல்லை என்றால், அவரை எனக்குத் திருமணம் செய்து வையுங்கள்" என்று கேட்டார்.

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அவருக்கு மஹராகக் (மணக்கொடையாக) கொடுக்க உன்னிடம் ஏதேனும் இருக்கிறதா?" என்று கேட்டார்கள். அவர், "என்னுடைய இந்தக் கீழாடையைத் தவிர என்னிடம் வேறு எதுவும் இல்லை" என்று பதிலளித்தார்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "உம்முடைய இந்தக் கீழாடையை நீ அவருக்குக் கொடுத்துவிட்டால், (உடுத்திக் கொள்ள) கீழாடை இல்லாதவராகவே நீ அமர்ந்திருக்க நேரிடும். எனவே, (வேறு) ஏதேனும் தேடிப் பார்" என்று கூறினார்கள். அவர், "(தேடிப் பார்த்தும் வேறு எதுவும்) எனக்குக் கிடைக்கவில்லை" என்றார். நபியவர்கள், "(மீண்டும்) தேடிப் பார்; (ஒரு இரும்பு மோதிரமாவது கிடைக்கிறதா என்று பார்)" என்று கூறினார்கள். எனினும், அவருக்கு எந்தப் பொருளும் கிடைக்கவில்லை.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "குர்ஆனிலிருந்து உமக்கு ஏதேனும் (மனப்பாடமாகத்) தெரியுமா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "ஆம், இன்னின்ன அத்தியாயங்கள் (ஸூராக்கள்) தெரியும்" என்று கூறி, சில அத்தியாயங்களின் பெயர்களைக் குறிப்பிட்டார்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "உமக்குத் தெரிந்த அந்தக் குர்ஆன் (அத்தியாயங்களை அவருக்குக் கற்பிக்க வேண்டும் என்ற நிபந்தனையின்) மூலமாக அவரை உமக்குத் திருமணம் செய்து வைத்துவிட்டேன்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (ஆதாரப்பூர்வமானது)
صحيح