அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம், ""எனக்காக (குர்ஆனை) ஓதுங்கள்,"" என்று கூறினார்கள். நான், ""அது தங்களுக்குத்தானே வஹீயாக (இறைச்செய்தியாக) அருளப்பட்டது? அப்படியிருக்க நான் தங்களுக்கு ஓதிக் காண்பிக்கவா?"" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், ""நான் மற்றவர்களிடமிருந்து (குர்ஆனை) கேட்பதை விரும்புகிறேன்,"" என்று கூறினார்கள். எனவே நான் ஸூரா அந்-நிஸாவை, ""ஒவ்வொரு சமுதாயத்திலிருந்தும் (அவர்களின் நபிமார்களாகிய) சாட்சியை நாம் கொண்டுவந்து, இவர்களுக்கு எதிராக உம்மை (முஹம்மது (ஸல்) அவர்களே) சாட்சியாக நாம் கொண்டுவரும்போது (அவர்களின் நிலை) எப்படி இருக்கும்?" (4:41)"" என்ற வசனத்தை அடையும் வரை ஓதினேன். அப்போது அவர்கள், ""நிறுத்துங்கள்!"" என்று கூறினார்கள். (நான் பார்த்தபோது) அவர்களின் கண்கள் கண்ணீரால் நிரம்பி வழிந்து கொண்டிருந்தன.
அப்துல்லாஹ் (பின் மஸ்ஊத்) (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம், "எனக்கு (குர்ஆனை) ஓதிக் காட்டுவீராக!" என்று கூறினார்கள். நான், "தங்கள் மீதுதான் அது அருளப்பட்டுள்ளது; தங்களுக்கே நான் ஓதிக் காட்டவா?" என்று கேட்டேன். அவர்கள், "நான் அதை (குர்ஆனை) பிறரிடமிருந்து கேட்பதை விரும்புகிறேன் (அது எனக்கு மேலும் சிந்தனையையும், பணிவையும் ஏற்படுத்தும்)" என்று கூறினார்கள்.
(பொருள்: ஒவ்வொரு சமுதாயத்திலிருந்தும் (அவர்களுடைய நபியாகிய) சாட்சியை நாம் கொண்டுவரும்போதும், இவர்களுக்கு எதிராக உங்களை (முஹம்மதே!) சாட்சியாக நாம் கொண்டுவரும்போதும் (அவர்களின் நிலை) எப்படி இருக்கும்?) (4:41)
என்ற வசனத்தை நான் அடைந்தபோது, என்னிடம் அவர்கள், "போதும், நிறுத்துங்கள்!" என்று கூறினார்கள். அப்போது அவர்களுடைய இரு கண்களும் கண்ணீர் வடித்துக்கொண்டிருப்பதை நான் கண்டேன்.
حَدَّثَنَا قَيْسُ بْنُ حَفْصٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَبِيدَةَ السَّلْمَانِيِّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ لِي النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " اقْرَأْ عَلَىَّ ". قُلْتُ أَقْرَأُ عَلَيْكَ وَعَلَيْكَ أُنْزِلَ قَالَ " إِنِّي أُحِبُّ أَنْ أَسْمَعَهُ مِنْ غَيْرِي ".
அப்துல்லாஹ் (பின் மஸ்ஊத்) (ரழி) அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) என்னிடம் கூறினார்கள், “எனக்கு (குர்ஆனை) ஓதிக்காட்டுங்கள்.” நான் அவர்களிடம் கூறினேன், “அது உங்கள் மீதே வஹீ (இறைச்செய்தி)யாக அருளப்பட்டிருக்கும் நிலையில் நான் உங்களுக்கு ஓதிக்காட்டவா?” அவர்கள் கூறினார்கள், “நான் அதை மற்றவரிடமிருந்து கேட்பதை விரும்புகிறேன்.”
அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத்) (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம், "எனக்கு குர்ஆனை ஓதிக் காட்டுவீராக" என்று கூறினார்கள். நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! குர்ஆன் தங்கள் மீதே அருளப்பட்டிருக்க, நான் தங்களுக்கு ஓதிக் காட்டுவதா?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "நான் அதை மற்றவரிடமிருந்து கேட்க விரும்புகிறேன்" என்று கூறினார்கள்.
எனவே நான் அந்நிஸா அத்தியாயத்தை (அதாவது, குர்ஆனின் நான்காவது அத்தியாயத்தை) ஓதத் தொடங்கினேன்.
"ஃபகைஃப இதா ஜிஃனா மின் குல்லி உம்மத்தின் பிஷஹீதின் வஜிஃனா பிக அலா ஹாவுலாயி ஷஹீதா"
(பொருள்: ஒவ்வொரு சமுதாயத்திலிருந்தும் நாம் ஒரு சாட்சியை கொண்டு வந்து, உங்களை இவர்களுக்கு எதிராக சாட்சியாக கொண்டு வரும்போது அப்போது நிலைமை எப்படி இருக்கும்?) (அந்நிஸா அத்தியாயம் 4:41)
என்ற வசனத்தை நான் அடைந்தபோது, நான் என் தலையை உயர்த்தினேன்; அல்லது எனக்குப் பக்கத்தில் இருந்தவர் (சைகை செய்து) என்னைத் தொட்டார், அதனால் நான் என் தலையை உயர்த்தினேன். அப்போது நபியவர்களின் கண்களிலிருந்து கண்ணீர் வழிந்து கொண்டிருப்பதை நான் கண்டேன்.
حَدَّثَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، وَمِنْجَابُ بْنُ الْحَارِثِ التَّمِيمِيُّ، جَمِيعًا عَنْ عَلِيِّ بْنِ مُسْهِرٍ، عَنِ الأَعْمَشِ، بِهَذَا الإِسْنَادِ . وَزَادَ هَنَّادٌ فِي رِوَايَتِهِ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ عَلَى الْمِنْبَرِ اقْرَأْ عَلَىَّ .
அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மிம்பரில் இருந்தபோது என்னிடம், "எனக்கு (குர்ஆனை) நீர் ஓதிக்காட்டுவீராக!" என்று கூறினார்கள்.
அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் (என்னிடம்), "எனக்கு (குர்ஆனை) ஓதிக் காட்டுவீராக" என்று கூறினார்கள். நான், "(குர்ஆன்) தங்கள் மீதே அருளப்பட்டிருக்க, தங்களுக்கே நான் ஓதிக் காட்டுவதா?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "நிச்சயமாக நான், அதை என்னைத் தவிர்த்த வேற்று ஒருவரிடமிருந்து கேட்பதை விரும்புகிறேன்" என்று கூறினார்கள்.
ஆகவே, நான் அவர்களுக்குச் 'ஸூரத்துந் நிஸா'வின் ஆரம்பத்திலிருந்து,
(பொருள்: ஒவ்வொரு சமுதாயத்திலிருந்தும் ஒரு சாட்சியை நாம் கொண்டுவந்து, இவர்களுக்கு எதிராக உம்மை ஒரு சாட்சியாக நாம் கொண்டுவரும்போது (அவர்களின் நிலை) எப்படி இருக்கும்?)
என்ற இறைவசனம் (4:41) வரும் வரை ஓதிக் காட்டினேன். உடனே நபி (ஸல்) அவர்கள் அழுதார்கள்.
(அறிவிப்பாளர்) மிஸ்அர் (ரஹ்) கூறுகிறார்: (மற்றொரு அறிவிப்புத் தொடர் வழியாக) இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள், "ஷஹீதன் அலைஹிம் மா தும்(த்)து ஃபீஹிம்" (நான் அவர்களுக்கிடையில் இருக்கும் காலமெல்லாம் அவர்களுக்கு எதிராக ஒரு சாட்சியாக) அல்லது "மா குன்(த்)து ஃபீஹிம்" (நான் அவர்களுக்கிடையில் இருந்த காலமெல்லாம் அவர்களுக்கு எதிராக ஒரு சாட்சியாக) என்று கூறினார்கள். (இந்தச் சொற்பிரயோகத்தில் மிஸ்அர் (ரஹ்) அவர்களுக்குச் சந்தேகம் ஏற்பட்டது).
அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத்) (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம், "எனக்கு ஸூரத்துந் நிஸாவை ஓதிக்காட்டுவீராக!" என்று கூறினார்கள். நான், "தங்கள் மீதே அது அருளப்பட்டிருக்க, தங்களுக்கே நான் அதை ஓதிக்காட்டுவதா?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "நான் அதை மற்றவர்களிடமிருந்து கேட்க விரும்புகிறேன்" என்று கூறினார்கள்.
எனவே நான் அவர்களுக்கு ஓதிக்காட்டினேன். 'ஃபகைஃப இதா ஜிஃனா மின் குல்லி உம்மத்தின் பிஷஹீதின்' (ஒவ்வொரு சமூகத்திலிருந்தும் நாம் ஒரு சாட்சியை கொண்டுவரும்போது (அவர்களின் நிலை) எப்படி இருக்கும்?) என்ற இறைவசனத்தை நான் அடைந்தபோது, நான் என் தலையை உயர்த்தினேன். அப்போது அவர்களின் இரு கண்களிலிருந்தும் கண்ணீர் வழிந்து கொண்டிருந்தது.
அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம், 'எனக்கு (குர்ஆனை) ஓதிக் காட்டுவீராக!' என்று கூறினார்கள். நான், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! உங்கள் மீதே அது இறக்கப்பட்டிருக்கும்போது நான் உங்களுக்கு ஓதிக் காட்டட்டுமா?' என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், 'நான் மற்றவர்களிடமிருந்து அதைக் கேட்பதை விரும்புகிறேன்' என்று கூறினார்கள்.
எனவே, நான் ஸூரா அந்-நிஸாவை ஓதி, (அதன்) 'ஜிஃனா பிக்க அலா ஹாவுலாயி ஷஹீதா'
(நாம் உம்மை இவர்களுக்கு எதிராகச் சாட்சியாகக் கொண்டு வரும்போது...)
என்ற வசனத்தை (அதாவது, ஸூரா அந்-நிஸா, வசனம் 41 இன் ஒரு பகுதியை) அடைந்தபோது, நபி (ஸல்) அவர்களின் இரு கண்களும் கண்ணீர் வடித்துக் கொண்டிருப்பதை நான் பார்த்தேன்.
அபூ ஈஸா (இமாம் திர்மிதி) அவர்கள் கூறினார்கள்: இந்த ஹதீஸ் அபூ அல்-அஹ்வஸ் அவர்களின் ஹதீஸை விடச் சரியானதாகும்.
அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் (என்னிடம்), "எனக்கு (குர்ஆனை) ஓதிக் காட்டுங்கள்" என்று கூறினார்கள். அதற்கு நான், "(அல்லாஹ்வின் தூதரே!) உங்களுக்கே (குர்ஆன்) அருளப்பட்டிருக்க, நான் உங்களுக்கு அதை ஓதிக் காட்டுவதா?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "நிச்சயமாக நான் அதை மற்றவர்களிடமிருந்து செவியேற்பதையே (விரும்பி) விரும்புகிறேன்" என்றார்கள்.
எனவே நான் (அந்நிஸா அத்தியாயத்தை) ஓதினேன். "ஒவ்வொரு சமுதாயத்திலிருந்தும் ஒரு சாட்சியை நாம் கொண்டு வந்து, இவர்களுக்கெதிராக உங்களைச் சாட்சியாக நாம் கொண்டு வரும்போது (அவர்களின் நிலை) எப்படி இருக்கும்?" (என்ற 4:41-வது வசனத்தை) நான் அடைந்தபோது, நபியவர்களின் இரு கண்களிலிருந்தும் கண்ணீர் வடிந்து கொண்டிருப்பதை நான் கண்டேன்.
ஹதீஸ் தரம் : இஸ்னாதுஹு ஸஹீஹ் (இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆதாரபூர்வமானது)
அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மிம்பரில் இருந்தபோது என்னிடம், "எனக்கு (குர்ஆனை) ஓதிக்காட்டுவீராக!" என்று கூறினார்கள். நான், "தங்கள் மீது அது அருளப்பட்டிருக்க, தங்களுக்கே நான் ஓதிக்காட்டுவதா?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "நான் பிறரிடமிருந்து அதைக் கேட்பதை விரும்புகிறேன்" என்று கூறினார்கள். ஆகவே நான் ஸூரா அன்-நிஸா அத்தியாயத்தை ஓதத் தொடங்கி, "(நபியே!) ஒவ்வொரு சமுதாயத்திலிருந்தும் ஒரு சாட்சியை நாம் கொண்டுவந்து, இவர்கள் மீதும் உங்களைச் சாட்சியாக நாம் கொண்டுவரும்போது (அவர்களுடைய நிலைமை) எப்படி இருக்கும்?" என்ற (4:41 ஆவது) வசனம் வரை வந்தேன். (அப்போது) அவர்கள், "தற்போது உமக்கு இது போதும்" என்று கூறினார்கள். நான் அவர்கள் பக்கம் திரும்பினேன்; அப்போது அவர்களின் இரு கண்களிலிருந்தும் கண்ணீர் வழிந்து கொண்டிருந்தது.
وعن ابن مسعود، رضي الله عنه ، قال: قال لي النبي، صلى الله عليه وسلم، “اقرأ علي القرآن” قلت: يا رسول الله أقرأ عليك وعليك أنزل ؟! قال:"إنى أحب أن أسمعه من غيري” فقرأت عليه سورة النساء، حتى جئت إلى هذه الآية (فكيف إذا جئنا من كل أمة بشهيد وجئنا بك على هؤلاء شهيداً} ((النساء:41)) قال: "حسبك الآن" فالتفت إليه، فإذا عيناه تذرفان . ((متفق عليه)) .
இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம், "எனக்கு குர்ஆனை ஓதிக்காட்டுங்கள்" என்று கூறினார்கள். நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! தங்களுக்கு குர்ஆன் அருளப்பட்டிருக்கும் நிலையில், நான் தங்களுக்கு அதனை ஓதிக்காட்டவா?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள் (ஸல்), "பிறரிடமிருந்து அதைக் கேட்க நான் விரும்புகிறேன்" என்று கூறினார்கள். எனவே, நான் அவர்களுக்கு ஸூரத்துந் நிஸாவை ஓதிக்காட்டினேன். நான் இந்த வசனத்தை அடைந்தபோது:
(பொருள்: "அப்படியானால், ஒவ்வொரு சமூகத்திலிருந்தும் ஒரு சாட்சியை நாம் கொண்டுவரும்போதும், இவர்களுக்கு எதிராக உம்மை (முஹம்மதே) சாட்சியாகக் கொண்டுவரும்போதும் (அவர்களின் நிலை) எப்படி இருக்கும்?") (4:41)
அவர்கள் (ஸல்), "இப்போதைக்கு இது போதும்" என்று கூறினார்கள். நான் அவர்கள் பக்கம் திரும்பியபோது, அவர்களின் கண்கள் கண்ணீர் வடித்துக் கொண்டிருந்தன.
وعن ابن مسعود رضي الله عنه قال: قال لي النبي صلى الله عليه وسلم :"اقرأ علي القرآن "، فقلت : يا رسول الله، أقرأ عليك وعليك أنزل ؟! قال : "إني أحب أن أسمعه من غيري" فقرأت عليه سورة النساء حتى جئت إلى هذه الآية : {فكيف إذا جئنا من كل أمة بشهيد وجئنا بك على هؤلاء شهيدا} قال: "حسبك الآن" فالتفت إليه، فإذا عيناه تذرفان .((متفق عليه)) .
இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம், "எனக்கு குர்ஆனை ஓதிக் காட்டுங்கள்" என்று கூறினார்கள். நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! குர்ஆன் உங்கள் மீதே அருளப்பட்டிருக்க, நான் உங்களுக்கு அதை ஓதிக் காட்டவா?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "பிறர் ஓத நான் கேட்பதை விரும்புகிறேன்" என்று கூறினார்கள்.
பிறகு நான் அந்-நிஸா அத்தியாயத்தை ஓதினேன். நான் இந்த வசனத்தை அடைந்தபோது: "ஃபகைஃப இதா ஜிஃனா மின் குல்லி உம்மத்தின் பிஷஹீதின் வஜிஃனா பிக அலா ஹாவுலாயி ஷஹீதா" (இதன் பொருள்: 'ஒவ்வொரு சமூகத்தாரிடமிருந்தும் நாம் ஒரு சாட்சியை கொண்டுவந்து, இவர்களுக்கு எதிராக உம்மைச் சாட்சியாகக் கொண்டுவரும்போது (அவர்களின் நிலை) எப்படி இருக்கும்?')
அவர்கள் "இப்போது போதும்!" என்று கூறினார்கள். நான் அவர்கள் பக்கம் திரும்பியபோது, அவர்களுடைய இரு கண்களிலிருந்தும் கண்ணீர் வடிந்து கொண்டிருந்தது.
அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம், ‘எனக்கு (குர்ஆனை) ஓதிக்காட்டுவீராக’ என்று கூறினார்கள். அதற்கு நான், ‘அல்லாஹ்வின் தூதரே! தங்களுக்குத்தானே அது அருளப்பட்டது; நான் தங்களுக்கு ஓதிக்காட்டுவதா?’ என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், ‘நான் அதை மற்றவரிடமிருந்து கேட்பதை விரும்புகிறேன்’ என்று கூறினார்கள். எனவே நான் ‘ஸூரத்துந் நிஸா’வை ஓதினேன். ‘வ ஜிஃனா பிக அலா ஹாஉலாயி ஷஹீதா’ (இவர்களுக்கு எதிராக உம்மைச் சாட்சியாக நாம் கொண்டுவரும்போது...) என்ற வசனத்தை நான் அடைந்தபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் இரு கண்களும் கண்ணீர் வடித்துக் கொண்டிருப்பதைக் கண்டேன்.”
அம்ர் பின் ஹுரைஸ் (ரழி) அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்களிடம், "(குர்ஆனை) ஓதுவீராக!" என்று கூறினார்கள். அதற்கு அவர், "தங்கள் மீதே (குர்ஆன்) அருளப்பட்டிருக்க, நான் தங்களுக்கு ஓதிக்காட்டுவதா?" என்று கேட்டார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "நான் மற்றவரிடமிருந்து அதைக் கேட்கவே விரும்புகிறேன்" என்று கூறினார்கள்.
அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் 'அந்நிஸா' அத்தியாயத்தைத் தொடங்கி, "(நபியே!) ஒவ்வொரு சமுதாயத்திலிருந்தும் ஒரு சாட்சியை நாம் கொண்டுவந்து, உம்மையும் இவர்களுக்கு எதிரான சாட்சியாக நாம் கொண்டுவரும்போது (இவர்களின் நிலை) எப்படி இருக்கும்?" (4:41) என்ற வசனத்தை அடைந்தபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் கண்களில் கண்ணீர் வடிந்தது. அப்துல்லாஹ் (ரழி) ஓதுவதை நிறுத்திக் கொண்டார்கள்.
அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம், "பேசுவீராக!" என்று கூறினார்கள். அவர் தமது பேச்சின் தொடக்கத்தில் அல்லாஹ்வைப் புகழ்ந்து, அவனது பெருமைகளை எடுத்துரைத்து, நபி (ஸல்) அவர்கள் மீது ஸலவாத்துச் சொல்லி, சத்திய சாட்சியம் (கலிமா) கூறிவிட்டு, "நாங்கள் அல்லாஹ்வை இறைவனாகவும், இஸ்லாத்தை மார்க்கமாகவும் பொருந்திக் கொண்டோம். அல்லாஹ்வும் அவனது தூதரும் உங்களுக்கு எதைப் பொருந்திக் கொண்டார்களோ, அதையே நானும் உங்களுக்குப் பொருந்திக் கொண்டேன்" என்று கூறினார்.
அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "உம்மு அப்தின் மகன் (அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூத்) உங்களுக்கு எதைப் பொருந்திக் கொண்டாரோ, அதையே நானும் உங்களுக்குப் பொருந்திக் கொண்டேன்" என்று கூறினார்கள்.