أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ فُورَكٍ أنا عَبْدَ اللهِ بْنَ جَعْفَرٍ الْأَصْبَهَانِيَّ، نا يُونُسُ بْنُ حَبِيبٍ، نا أَبُو دَاوُدَ الطَّيَالِسِيُّ، نا عَبَّادُ بْنُ مَنْصُورٍ، نا عِكْرِمَةُ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ؓ قَالَ: لَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ {وَالَّذِينَ يَرْمُونَ الْمُحْصَنَاتِ ثُمَّ لَمْ يَأْتُوا بِأَرْبَعَةِ شُهَدَاءَ} [النور: 4] إِلَى آخِرِ الْآيَةِ فَقَالَ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ: أَهَكَذَا أُنْزِلَتْ فَلَوْ وَجَدْتُ لَكَاعًا مُتَفَخِّذُهَا رَجُلٌ لَمْ يَكُنْ لِي أَنْ أُحَرِّكَهُ وَلَا أَهِيجَهُ حَتَّى آتِيَ بِأَرْبَعَةِ شُهَدَاءَ، فَوَاللهِ لَا آتِي بِأَرْبَعَةِ شُهَدَاءَ حَتَّى يَقْضِيَ حَاجَتَهُ , فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صلَّى الله عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " يَا مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ أَلَا تَسْمَعُونَ مَا يَقُولُ سَيِّدِكُمْ؟ " قَالُوا: يَا رَسُولَ اللهِ لَا تَلُمْهُ فَإِنَّهُ رَجُلٌ غَيُورٌ وَاللهِ مَا تَزَوَّجَ فِينَا قَطُّ إِلَّا عَذْرَاءَ وَلَا طَلَّقَ امْرَأَةً لَهُ فَاجْتَرَأَ رَجُلٌ مِنَّا أَنْ يَتَزَوَّجَهَا مِنْ شِدَّةِ غَيْرَتِهِ , قَالَ سَعْدٌ: وَاللهِ إِنِّي لَأَعْلَمُ يَا رَسُولَ اللهِ أَنَّهَا لَحَقٌّ وَأَنَّهَا مِنْ عِنْدِ اللهِ وَلَكِنِّي عَجِبْتُ , فَبَيْنَا رَسُولُ اللهِ ﷺ كَذَلِكَ إِذْ جَاءَ هِلَالُ بْنُ أُمَيَّةَ الْوَاقِفِيُّ وَهُوَ أَحَدُ الثَّلَاثَةِ الَّذِينَ تَابَ اللهُ عَلَيْهِمْ، فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللهِ إِنِّي جِئْتُ الْبَارِحَةَ عِشَاءً مِنْ حَائِطٍ لِي كُنْتُ فِيهِ فَرَأَيْتُ عِنْدَ أَهْلِي رَجُلًا وَرَأَيْتُ بِعَيْنِيَّ وَسَمِعْتُ بِأُذُنِيَّ , فَكَرِهَ رَسُولُ اللهِ ﷺ مَا جَاءَ بِهِ وَقِيلَ أَيُجْلَدُ هِلَالٌ وَتُبْطَلُ شَهَادَتُهُ فِي الْمُسْلِمِينَ؟ فَقَالَ هِلَالٌ: يَا رَسُولَ اللهِ وَاللهِ إِنِّي لَأَرَى فِي وَجْهِكَ أَنَّكَ تَكْرَهُ مَا جِئْتُ بِهِ , وَإِنِّي لَأَرْجُو أَنْ يَجْعَلَ اللهُ لِي فَرَجًا قَالَ: فَبَيْنَمَا رَسُولُ اللهِ ﷺ كَذَلِكَ إِذْ نَزَلَ عَلَيْهِ الْوَحْيُ وَكَانَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى الله عَلَيْهِ وآله وَسَلَّمَ إِذَا نَزَلَ عَلَيْهِ الْوَحْيُ تَرَبَّدَ لِذَلِكَ خَدُّهُ وَوَجْهُهُ وَأَمْسَكَ عَنْهُ أَصْحَابُهُ فَلَمْ يَتَكَلَّمْ أَحَدٌ مِنْهُمْ، فَلَمَّا رُفِعَ الْوَحْيُ قَالَ: أَبْشِرْ يَا هِلَالُ فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صلَّى الله عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " ادْعُوهَا " فَدُعِيَتْ فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صلَّى الله عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: إِنَّ اللهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى يَعْلَمُ أَنَّ أَحَدَكُمَا كَاذِبٌ فَهَلْ مِنْكُمَا تَائِبٌ؟ " فَقَالَ هِلَالٌ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ: وَاللهِ يَا رَسُولَ اللهِ مَا قُلْتُ إِلَّا حَقًّا وَلَقَدْ صَدَقْتُ , قَالَ: فَقَالَتْ هِيَ عِنْدَ ذَلِكَ: كَذَبَ، قَالَ: فَقِيلَ لِهِلَالٍ: تَشْهَدُ أَرْبَعَ شَهَادَاتٍ بِاللهِ أَنَّكَ لَمِنَ الصَّادِقِينَ , وَقِيلَ لَهُ عِنْدَ الْخَامِسَةِ يَا هِلَالُ اتَّقِ اللهَ فَإِنَّ عَذَابَ الدُّنْيَا أَهْوَنُ مِنْ عَذَابِ الْآخِرَةِ وَإِنَّ هَذِهِ الْمُوجِبَةُ الَّتِي تُوجِبُ عَلَيْكَ الْعَذَابَ , فَقَالَ: وَاللهِ لَا يُعَذِّبُنِي اللهُ أَبَدًا كَمَا لَمْ يَجْلِدْنِي عَلَيْهَا , قَالَ: فَشَهِدَ الْخَامِسَةَ أَنَّ لَعْنَةَ اللهِ عَلَيْهِ إِنْ كَانَ مِنَ الْكَاذِبِينَ وَقِيلَ: اشْهَدِي أَرْبَعَ شَهَادَاتٍ بِاللهِ أَنَّهُ لَمِنَ الْكَاذِبِينَ وَقِيلَ لَهَا عِنْدَ الْخَامِسَةِ: يَا هَذِهِ اتَّقِي اللهَ فَإِنَّ عَذَابَ اللهِ أَشَدُّ مِنْ عَذَابِ النَّاسِ وَإِنَّ هَذِهِ الْمُوجِبَةُ الَّتِي تُوجِبُ عَلَيْكِ الْعَذَابَ , فَسَكَتَتْ سَاعَةً ثُمَّ قَالَتْ: وَاللهِ لَا أَفْضَحُ قَوْمِي فَشَهِدَتِ الْخَامِسَةَ أَنَّ غَضَبَ اللهِ عَلَيْهَا إِنْ كَانَ مِنَ الصَّادِقِينَ , قَالَ: وَقَضَى رَسُولُ اللهِ ﷺ " أَنْ لَا تُرْمَى وَلَا يُرْمَى وَلَدُهَا وَمَنْ رَمَاهَا أَوْ رَمَى وَلَدَهَا جُلِدَ الْحَدَّ وَلَيْسَ لَهَا عَلَيْهِ قُوتٌ وَلَا سُكْنَى " مِنْ أَجْلِ أَنَّهُمَا يَتَفَرَّقَانِ بِغَيْرِ طَلَاقٍ وَلَا مُتَوَفًّى عَنْهَا " فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صلَّى الله عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " انْظُرُوهَا فَإِنْ جَاءَتْ بِهِ أُثَيْبِجَ أُصَيْهِبَ أُرَيْسِحَ حَمْشَ السَّاقَيْنِ فَهُوَ لِهِلَالِ بْنِ أُمَيَّةَ وَإِنْ جَاءَتْ بِهِ خَدَلَّجَ السَّاقَيْنِ سَابِغَ الْإِلْيَتَيْنِ أَوْرَقَ جَعْدًا جُمَالِيًّا فَهُوَ لِصَاحِبِهِ " , قَالَ: فَجَاءَتْ بِهِ أَوْرَقَ جَعْدًا جُمَالِيًّا خَدَلَّجَ السَّاقَيْنِ سَابِغَ الْإِلْيَتَيْنِ فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صلَّى الله عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " لَوْلَا الْأَيْمَانُ لَكَانَ لِي وَلَهَا أَمْرٌ " قَالَ عَبَّادٌ: فَسَمِعْتُ عِكْرِمَةَ يَقُولُ: لَقَدْ رَأَيْتُهُ أَمِيرَ مِصْرٍ مِنَ الْأَمْصَارِ وَلَا يُدْرَى مَنْ أَبُوهُ وَاللهُ أَعْلَمُ
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
"{வல்லதீன யர்மூனல் முஹ்ஸனாதி சும்ம லம் யஃதூ பிஅர்பஅதி ஷுஹதாஅ...}" (கற்புள்ள பெண்கள் மீது அவதூறு கூறி, பின்பு நான்கு சாட்சிகளைக் கொண்டு வராதவர்கள்...) [அந்நூர்: 4] என்ற இந்த வசனம் இறுதிவரை அருளப்பட்ட போது, சஅத் பின் உபாதா (ரழி) அவர்கள் (அதன் சட்டத்தைக் கேட்டு) கூறினார்கள்:
"இப்படித்தான் (இந்த வசனம்) அருளப்பட்டதா? ஒருவேளை நான் ஒரு இழிவான மனிதன் (என் மனைவியின்) தொடைகளுக்கு இடையில் (விபச்சாரத்தில்) இருப்பதைக் கண்டால், நான் நான்கு சாட்சிகளைக் கொண்டு வரும் வரை அவனை நான் அசைக்கவோ, அவதூறு கூறவோ கூடாதா? அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! அவன் தன் தேவையினை முடித்துக் கொள்ளும் வரை என்னால் நான்கு சாட்சிகளைக் கொண்டு வர முடியாது."
அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அன்சாரிகளே! உங்கள் தலைவர் என்ன கூறுகிறார் என்பதை நீங்கள் கேட்கவில்லையா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவரைத் திட்டாதீர்கள். ஏனெனில் அவர் மிகவும் ரோஷக்காரர் (கடுமையான தன்மானம் கொண்டவர்). அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக, அவர் எங்களில் கன்னிப் பெண்ணைத் தவிர வேறு யாரையும் மணந்ததில்லை. அவ்வாறு அவர் ஒரு பெண்ணை விவாகரத்து செய்துவிட்டால், அவருடைய கடுமையான ரோஷத்தின் காரணமாக எங்களில் எந்தவொரு ஆணும் அந்தப் பெண்ணை மணமுடிக்கத் துணிய மாட்டான்" என்று கூறினார்கள்.
அப்போது சஅத் (ரழி), "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக, இது (இந்த வசனம்) உண்மைதான் என்பதையும், இது அல்லாஹ்விடமிருந்து அருளப்பட்டது என்பதையும் நான் உறுதியாக அறிவேன். இருப்பினும் நான் (அதன் நடைமுறைச் சிரமத்தைக் கண்டு) ஆச்சரியப்பட்டேன்" என்று கூறினார்கள்.
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இந்த நிலையில் இருந்தபோது, அல்லாஹ் ‘தவ்பா’ (மன்னிப்பு) வழங்கிய மூவரில் ஒருவரான ஹிலால் பின் உமையா அல்வாக்கிஃபி (ரழி) அங்கு வந்தார்கள். அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நேற்று இரவு நான் எனது தோட்டத்திலிருந்து எனது குடும்பத்தாரிடம் வந்தபோது, ஒரு மனிதன் என் மனைவியுடன் இருப்பதைப் பார்த்தேன். என் கண்களால் பார்த்தேன், என் காதுகளால் கேட்டேன்" என்று கூறினார்கள்.
அவர் கொண்டு வந்த இந்தச் செய்தியை (தர்மசங்கடமான நிலை என்பதால்) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் வெறுத்தார்கள். அப்போது (மக்களிடையே), "ஹிலாலுக்கு (நான்கு சாட்சிகள் இல்லாததால் அவதூறு சட்டப்படி) கசையடி கொடுக்கப்படுமா? முஸ்லிம்களிடையே அவருடைய சாட்சியம் ரத்து செய்யப்படுமா?" என்று பேசப்பட்டது.
அப்போது ஹிலால் (ரழி), "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக, நான் கொண்டு வந்த செய்தியை நீங்கள் வெறுக்கிறீர்கள் என்பதை உங்கள் முகத்தில் காண்கிறேன். ஆனால் அல்லாஹ் எனக்கான ஒரு வழியை (இதற்கான தீர்வை)த் திறப்பான் என்று நான் உறுதியாக நம்புகிறேன்" என்றார்.
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அதே நிலையில் இருந்தபோது, அவர்களுக்கு ‘வஹீ’ (இறைச்செய்தி) அருளப்பட்டது. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு வஹீ அருளப்பட்டால், அவர்களின் கன்னமும் முகமும் (நிறம் மாறி) கனமாகிவிடும். அவர்களின் தோழர்கள் (மரியாதையினால்) அவர்களை விட்டு விலகியிருப்பார்கள், அவர்களில் எவரும் பேச மாட்டார்கள். வஹீயின் நிலை நீங்கியதும், நபி (ஸல்) அவர்கள், "ஹிலால், நற்செய்தி பெறுவீராக! (உமக்கான தீர்வு வந்துவிட்டது)" என்று கூறினார்கள்.
பின்பு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அவளை (அவருடைய மனைவியை) அழையுங்கள்" என்றார்கள். அவள் அழைக்கப்பட்டாள். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "உங்கள் இருவரில் ஒருவர் பொய்யர் என்பதை நிச்சயமாக அல்லாஹ் அறிவான். உங்களில் யாரேனும் தவ்பா கோருகிறீர்களா?" என்று கேட்டார்கள்.
அதற்கு ஹிலால் (ரழி), "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக, நான் உண்மையை மட்டுமே கூறினேன், நான் உண்மை உரைப்பவனாவேன்" என்றார். அவள் உடனே, "அவர் பொய் சொல்கிறார்" என்றாள்.
அப்போது ஹிலாலுக்கு, "நீர் உண்மையாளர்களில் உள்ளவர்தான் என்பதற்கு அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமிட்டு நான்கு முறை சாட்சியம் கூறுவீராக" என்று சொல்லப்பட்டது. ஐந்தாவது சாட்சியத்தின் போது அவரிடம், "ஹிலாலே! அல்லாஹ்வை அஞ்சிக் கொள். உலகத்தின் வேதனையை விட மறுமையின் வேதனை மிகவும் கடுமையானது. இந்த (ஐந்தாவது சத்தியம்) உம்மீது (பொய்யாக இருந்தால் அல்லாஹ்வின்) வேதனையை உறுதிப்படுத்திவிடும்" என்று கூறப்பட்டது.
அதற்கு அவர், "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! இதற்காக (உண்மையைச் சொன்னதற்காக) அவன் எனக்கு கசையடியிலிருந்து எப்படி விடுதலை அளித்திருக்கிறானோ, அதேபோன்று (மறுமையிலும்) அவன் என்னை ஒருபோதும் வேதனை செய்ய மாட்டான்" என்று கூறினார். பின்பு, தான் பொய்யர்களில் ஒருவராக இருந்தால் தன் மீது அல்லாஹ்வின் சாபம் உண்டாகட்டும் என்று ஐந்தாவது முறையாகச் சாட்சியம் கூறினார்.
பின்னர் அப்பெண்ணிடம், "அவர் பொய்யர்களில் உள்ளவர்தான் என்பதற்கு அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமிட்டு நான்கு முறை சாட்சியம் கூறுவாயாக" என்று சொல்லப்பட்டது. ஐந்தாவது சாட்சியத்தின் போது அவளிடம், "பெண்ணே! அல்லாஹ்வை அஞ்சிக் கொள். மனிதர்களின் வேதனையை விட அல்லாஹ்வின் வேதனை மிகவும் கடுமையானது. இந்த (ஐந்தாவது சத்தியம்) உம்மீது (பொய்யாக இருந்தால் அல்லாஹ்வின்) வேதனையை உறுதிப்படுத்திவிடும்" என்று கூறப்பட்டது.
அவள் சற்று நேரம் அமைதியாக இருந்துவிட்டு, "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக, என் சமுதாயத்தை நான் (உண்மையைச் சொல்லி) கேவலப்படுத்த மாட்டேன்" என்று கூறினாள். பின்பு, அவர் உண்மையாளர்களில் ஒருவராக இருந்தால் தன் மீது அல்லாஹ்வின் கோபம் உண்டாகட்டும் என்று ஐந்தாவது முறையாகச் சாட்சியம் கூறினாள்.
பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அவள் மீது (இனிமேல் விபச்சாரி என்று) அவதூறு கூறப்படக் கூடாது, அவளது குழந்தையின் மீதும் அவதூறு கூறப்படக் கூடாது. அவளையோ அல்லது அவளது குழந்தையையோ யார் அவதூறு கூறுகிறாரோ அவருக்கு 'ஹத்' (அவதூறுக்கான தண்டனை) நிறைவேற்றப்படும். அவளுக்கு அவனிடமிருந்து ஜீவனாம்சமோ இருப்பிடமோ கிடையாது" என்று தீர்ப்பளித்தார்கள். ஏனெனில் அவர்கள் விவாகரத்தோ மரணமோ இன்றி (லிஆன் - சாபப் பிரமாணம் மூலமாகப்) பிரிக்கப்படுகிறார்கள்.
மேலும், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அவளைக் கவனியுங்கள். அவள் சற்று வளைந்த முதுகுடைய, செந்நிற முடி கொண்ட, சதையற்ற பின்பகுதியும் மெல்லிய கால்களும் கொண்ட ஒரு குழந்தையைப் பெற்றெடுத்தால், அக்குழந்தை ஹிலால் பின் உமையாவிற்கு உரியது. அவள் மாநிறமும் சுருள் முடியும் கொண்ட, உறுதியான உடற்கட்டுடைய, சதைப்பற்றுள்ள கால்களும் பருத்த பின்பகுதியும் கொண்ட ஒரு குழந்தையைப் பெற்றெடுத்தால், அக்குழந்தை அந்த (குற்றம் சாட்டப்பட்ட) மனிதனுக்கு உரியது" என்று கூறினார்கள்.
அவள் மாநிறமும் சுருள் முடியும் கொண்ட, உறுதியான உடற்கட்டுடைய, சதைப்பற்றுள்ள கால்களும் பருத்த பின்பகுதியும் கொண்ட ஒரு குழந்தையைப் பெற்றெடுத்தாள். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "இந்தச் சத்தியங்கள் (லிஆன்) மட்டும் இல்லையென்றால், அவளுக்கு நான் வேறு வகையான (கல்லெறி தண்டனை போன்ற) தண்டனை அளித்திருப்பேன்" என்று கூறினார்கள்.
(அறிவிப்பாளர்களில் ஒருவரான) அப்பாத் கூறுகிறார்: இக்ரிமா அவர்கள், "அந்தக் குழந்தை (பிற்காலத்தில்) மாகாணங்களில் ஒன்றிற்கு ஆளுநராக இருந்ததை நான் பார்த்தேன். ஆனால் அவனுடைய தந்தை யார் என்று (சட்டப்படி) யாருக்கும் தெரியாது, அல்லாஹ்வே மிக அறிந்தவன்" என்று கூறுவதை நான் கேட்டேன்.