இந்த ஹதீஸுக்கு மற்ற ஹதீஸ் நூல்களில் உள்ள ஹதீஸ்கள்

4747ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ هِشَامِ بْنِ حَسَّانَ، حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ هِلاَلَ بْنَ أُمَيَّةَ، قَذَفَ امْرَأَتَهُ عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِشَرِيكِ بْنِ سَحْمَاءَ، فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ الْبَيِّنَةَ أَوْ حَدٌّ فِي ظَهْرِكَ ‏"‏‏.‏ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِذَا رَأَى أَحَدُنَا عَلَى امْرَأَتِهِ رَجُلاً يَنْطَلِقُ يَلْتَمِسُ الْبَيِّنَةَ‏.‏ فَجَعَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏"‏ الْبَيِّنَةَ وَإِلاَّ حَدٌّ فِي ظَهْرِكَ ‏"‏ فَقَالَ هِلاَلٌ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ إِنِّي لَصَادِقٌ، فَلَيُنْزِلَنَّ اللَّهُ مَا يُبَرِّئُ ظَهْرِي مِنَ الْحَدِّ، فَنَزَلَ جِبْرِيلُ، وَأَنْزَلَ عَلَيْهِ ‏{‏وَالَّذِينَ يَرْمُونَ أَزْوَاجَهُمْ‏}‏ فَقَرَأَ حَتَّى بَلَغَ ‏{‏إِنْ كَانَ مِنَ الصَّادِقِينَ‏}‏ فَانْصَرَفَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَأَرْسَلَ إِلَيْهَا فَجَاءَ هِلاَلٌ، فَشَهِدَ، وَالنَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏"‏ إِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ أَنَّ أَحَدَكُمَا كَاذِبٌ فَهَلْ مِنْكُمَا تَائِبٌ ‏"‏‏.‏ ثُمَّ قَامَتْ فَشَهِدَتْ فَلَمَّا كَانَتْ عِنْدَ الْخَامِسَةِ وَقَّفُوهَا، وَقَالُوا إِنَّهَا مُوجِبَةٌ‏.‏ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَتَلَكَّأَتْ وَنَكَصَتْ حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهَا تَرْجِعُ ثُمَّ قَالَتْ لاَ أَفْضَحُ قَوْمِي سَائِرَ الْيَوْمِ، فَمَضَتْ‏.‏ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ أَبْصِرُوهَا فَإِنْ جَاءَتْ بِهِ أَكْحَلَ الْعَيْنَيْنِ سَابِغَ الأَلْيَتَيْنِ خَدَلَّجَ السَّاقَيْنِ، فَهْوَ لِشَرِيكِ بْنِ سَحْمَاءَ ‏"‏‏.‏ فَجَاءَتْ بِهِ كَذَلِكَ، فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ لَوْلاَ مَا مَضَى مِنْ كِتَابِ اللَّهِ لَكَانَ لِي وَلَهَا شَأْنٌ ‏"‏‏.‏
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

ஹிலால் பின் உமைய்யா (ரழி), நபி (ஸல்) அவர்களிடம் தம் மனைவி ஷரீக் பின் ஸஹ்மா என்பவருடன் (தவறான தொடர்பில்) இருந்ததாகக் குற்றம் சாட்டினார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "ஆதாரத்தைக் கொண்டு வாரும்; அல்லது உமது முதுகில் தண்டனை (விழும்)" என்று கூறினார்கள். அதற்கு ஹிலால், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நம்மில் ஒருவர் தம் மனைவியுடன் (தவறான நிலையில்) ஒரு ஆணைக் கண்டால், அவர் சாட்சி தேடிச் செல்வாரா?" என்று கேட்டார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "ஆதாரத்தைக் கொண்டு வாரும்; அல்லது உமது முதுகில் தண்டனை (விழும்)" என்று (திரும்பத் திரும்பக்) கூறலானார்கள்.

அப்போது ஹிலால், "சத்தியத்துடன் உங்களை அனுப்பியவன் மீது ஆணையாக! நான் உண்மையே சொல்கிறேன். என் முதுகிலிருந்து தண்டனையைத் தவிர்க்கும் ஒரு செய்தியை அல்லாஹ் நிச்சயம் அருளுவான்" என்று கூறினார். அப்போது ஜிப்ரீல் (அலை) இறங்கி வந்து, "{வல்லதீன யர்மூன அஸ்வாஜஹும்...}" (தம் மனைவியர் மீது அவதூறு கூறுவோர்...) என்று தொடங்கும் (திருக்குர்ஆன் 24:6-9) இறைவசனங்களை நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு அருளினார். "{இன் கான மினஸ் ஸாதிகீன்}" (அவர் உண்மையாளராக இருந்தால்...) என்பது வரை நபி (ஸல்) அவர்கள் ஓதினார்கள்.

பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள் (அங்கிருந்து) புறப்பட்டுச் சென்றார்கள். அப்பெண்ணை அழைத்து வர ஆளனுப்பினார்கள். ஹிலால் (ரழி) அவர்களும் வந்தார்கள். அவர் (முதலில்) சாட்சியம் கூறினார். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "உங்களில் ஒருவர் பொய்யர் என்பதை அல்லாஹ் அறிவான். ஆகவே, உங்களில் தவ்பா (பாவமன்னிப்பு) செய்பவர் யாரும் உண்டா?" என்று கேட்டுக்கொண்டிருந்தார்கள்.

பிறகு அப்பெண் எழுந்து சாட்சியம் கூறினார். ஐந்தாவது முறை (சபிக்கும் வாசகத்தை) சொல்லும்போது மக்கள் அவரை நிறுத்தி, "இது (அல்லாஹ்வின் தண்டனையை) உறுதியாக்கக் கூடியது" என்று கூறினர். இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) கூறினார்கள்: "அவர் தயங்கினார்; பின்வாங்கினார். எந்த அளவிற்கென்றால், அவர் திரும்பிவிடுவார் (குற்றத்தை ஒப்புக்கொள்வார்) என்று நாங்கள் எண்ணினோம். பிறகு அவர், 'எக்காலத்திற்கும் என் சமுதாயத்தை நான் இழிவுபடுத்த மாட்டேன்' என்று கூறிவிட்டு (ஐந்தாவது முறையாகச் சொல்லி) முடித்தார்."

பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள், "இவளைக் கவனியுங்கள். இவள் மை தீட்டியது போன்ற கண்களுடனும், பெரிய பிட்டங்களுடனும், சதைப்பற்றுள்ள கால்களுடனும் பிள்ளையைப் பெற்றெடுத்தால் அது ஷரீக் பின் ஸஹ்மாவிற்குரியதாகும்" என்று கூறினார்கள். அவ்வாறே (வர்ணிக்கப்பட்ட அமைப்பில்) அவள் பெற்றெடுத்தாள். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் வேதத்தில் (முன்னரே) தீர்ப்பு வந்திருக்காவிட்டால் எனக்கும் இவளுக்கும் பெரியதொரு விவகாரம் ஏற்பட்டிருக்கும் (கடுமையாகத் தண்டித்திருப்பேன்)" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
5311ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ زُرَارَةَ، أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، قَالَ قُلْتُ لاِبْنِ عُمَرَ رَجُلٌ قَذَفَ امْرَأَتَهُ فَقَالَ فَرَّقَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بَيْنَ أَخَوَىْ بَنِي الْعَجْلاَنِ، وَقَالَ ‏"‏ اللَّهُ يَعْلَمُ أَنَّ أَحَدَكُمَا كَاذِبٌ، فَهَلْ مِنْكُمَا تَائِبٌ ‏"‏‏.‏ فَأَبَيَا‏.‏ وَقَالَ ‏"‏ اللَّهُ يَعْلَمُ أَنَّ أَحَدَكُمَا كَاذِبٌ، فَهَلْ مِنْكُمَا تَائِبُ ‏"‏‏.‏ فَأَبَيَا‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ اللَّهُ يَعْلَمُ أَنَّ أَحَدَكُمَا كَاذِبٌ، فَهَلْ مِنْكُمَا تَائِبٌ ‏"‏ فَأَبَيَا فَفَرَّقَ بَيْنَهُمَا‏.‏ قَالَ أَيُّوبُ فَقَالَ لِي عَمْرُو بْنُ دِينَارٍ إِنَّ فِي الْحَدِيثِ شَيْئًا لاَ أَرَاكَ تُحَدِّثُهُ قَالَ قَالَ الرَّجُلُ مَالِي قَالَ قِيلَ لاَ مَالَ لَكَ، إِنْ كُنْتَ صَادِقًا فَقَدْ دَخَلْتَ بِهَا، وَإِنْ كُنْتَ كَاذِبًا فَهْوَ أَبْعَدُ مِنْكَ‏.‏
ஸயீத் பின் ஜுபைர் கூறினார்:

நான் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்களிடம், "ஒருவர் தம் மனைவியின் மீது (விபச்சார) அவதூறு சுமத்தினால் (சட்டம் என்ன?)" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நபி (ஸல்) அவர்கள் 'பனீ அல்-அஜ்லான்' குலத்தைச் சேர்ந்த தம்பதியரைப் பிரித்து வைத்தார்கள். மேலும், 'நிச்சயமாக உங்களில் ஒருவர் பொய்யர் என்பதை அல்லாஹ் அறிவான். ஆகவே, உங்கள் இருவரில் பாவமன்னிப்புக் கோருபவர் யார்?' என்று கேட்டார்கள். அவர்கள் இருவரும் (குற்றத்தை ஒப்புக்கொள்ள) மறுத்தனர்.

மீண்டும், 'நிச்சயமாக உங்களில் ஒருவர் பொய்யர் என்பதை அல்லாஹ் அறிவான். ஆகவே, உங்கள் இருவரில் பாவமன்னிப்புக் கோருபவர் யார்?' என்று கேட்டார்கள். அவர்கள் இருவரும் மறுத்தனர்.

(மீண்டும்), 'நிச்சயமாக உங்களில் ஒருவர் பொய்யர் என்பதை அல்லாஹ் அறிவான். ஆகவே, உங்கள் இருவரில் பாவமன்னிப்புக் கோருபவர் யார்?' என்று கேட்டார்கள். அவர்கள் இருவரும் மறுத்தனர். எனவே அவ்விருவரையும் பிரித்து வைத்தார்கள்."

(அறிவிப்பாளர் அய்யூப் கூறினார்: அம்ர் பின் தீனார் என்னிடம், "இந்த ஹதீஸில் ஒரு விஷயம் உள்ளது; அதை நீங்கள் அறிவிப்பதாக நான் பார்க்கவில்லையே! (அதாவது) அந்த மனிதர், 'என் செல்வத்தின் (மஹரின்) நிலை என்ன?' என்று கேட்டார். அதற்கு, 'உமக்குச் செல்வம் (திரும்பப் பெற உரிமை) இல்லை. நீர் (குற்றச்சாட்டில்) உண்மையானவராக இருந்தால், அவளுடன் தாம்பத்திய உறவு கொண்டுவிட்டீர். நீர் பொய்யராக இருந்தால், அது (மஹர் திரும்பப் பெறுவது) உமக்கு மிகத் தொலைவான ஒன்றாகும்' என்று கூறப்பட்டது" என்று சொன்னார்.)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
5312ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ عَمْرٌو سَمِعْتُ سَعِيدَ بْنَ جُبَيْرٍ، قَالَ سَأَلْتُ ابْنَ عُمَرَ عَنِ الْمُتَلاَعِنَيْنِ،، فَقَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لِلْمُتَلاَعِنَيْنِ ‏"‏ حِسَابُكُمَا عَلَى اللَّهِ أَحَدُكُمَا كَاذِبٌ، لاَ سَبِيلَ لَكَ عَلَيْهَا ‏"‏‏.‏ قَالَ مَالِي قَالَ ‏"‏ لاَ مَالَ لَكَ، إِنْ كُنْتَ صَدَقْتَ عَلَيْهَا، فَهْوَ بِمَا اسْتَحْلَلْتَ مِنْ فَرْجِهَا، وَإِنْ كُنْتَ كَذَبْتَ عَلَيْهَا، فَذَاكَ أَبْعَدُ لَكَ ‏"‏‏.‏ قَالَ سُفْيَانُ حَفِظْتُهُ مِنْ عَمْرٍو‏.‏ وَقَالَ أَيُّوبُ سَمِعْتُ سَعِيدَ بْنَ جُبَيْرٍ قَالَ قُلْتُ لاِبْنِ عُمَرَ رَجُلٌ لاَعَنَ امْرَأَتَهُ فَقَالَ بِإِصْبَعَيْهِ ـ وَفَرَّقَ سُفْيَانُ بَيْنَ إِصْبَعَيْهِ السَّبَّابَةِ وَالْوُسْطَى ـ فَرَّقَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بَيْنَ أَخَوَىْ بَنِي الْعَجْلاَنِ، وَقَالَ ‏"‏ اللَّهُ يَعْلَمُ إِنَّ أَحَدَكُمَا كَاذِبٌ فَهَلْ مِنْكُمَا تَائِبٌ ‏"‏‏.‏ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ‏.‏ قَالَ سُفْيَانُ حَفِظْتُهُ مِنْ عَمْرٍو وَأَيُّوبَ كَمَا أَخْبَرْتُكَ‏.‏
சயீத் பின் ஜுபைர் அவர்கள் கூறினார்கள்:
நான் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்களிடம் ‘லியான்’ செய்தவர்கள் (பரஸ்பரம் சாபமிட்டுக் கொண்ட கணவன் மனைவி) பற்றிக் கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் லியான் செய்த அவ்விருவரிடம், “உங்கள் இருவரின் கணக்கு அல்லாஹ்விடம் உள்ளது. உங்களில் ஒருவர் நிச்சயமாகப் பொய்யர். (கணவனே!) இனி அவள் மீது உனக்கு எந்த வழியும் (உரிமையும்) இல்லை” என்று கூறினார்கள்.

அம்மனிதர், “என் செல்வத்தின் (மஹரின்) நிலை என்ன?” என்று கேட்டார்.
அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், “உனக்குச் செல்வம் (மஹர்) திரும்பக் கிடைக்காது. அவள் விஷயத்தில் நீ உண்மையாளனாக இருந்தால், அவளுடன் நீ இன்பம் துய்த்ததற்கு ஈடாக அது ஆகிவிட்டது. அவள் மீது நீ பொய் சொல்லியிருந்தால், அது உனக்கு வெகுத் தொலைவானதாகும் (திரும்பப் பெறவே முடியாது)” என்று கூறினார்கள்.

மேலும் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
(நான் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்களிடம் ஒரு மனிதர் தன் மனைவியுடன் லியான் செய்ததைப் பற்றிக் கேட்டபோது,) அவர் தம் இரு விரல்களால் (சுட்டுவிரலையும் நடுவிரலையும்) பிரித்துக் காட்டினார் – (அதாவது, அறிவிப்பாளர் சுஃப்யான் தம் சுட்டுவிரலையும் நடுவிரலையும் பிரித்துக் காட்டியது போல) – நபி (ஸல்) அவர்கள் பனூ அல்-அஜ்லான் குலத்தைச் சேர்ந்த அத்தம்பதியரைப் பிரித்து வைத்தார்கள். மேலும், “நிச்சயமாக உங்களில் ஒருவர் பொய்யர் என்பதை அல்லாஹ் அறிவான்; எனவே உங்களில் எவரேனும் பாவமன்னிப்புக் கோருபவர் உண்டா?” என்று மூன்று முறை கேட்டார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
5349ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ زُرَارَةَ، أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، قَالَ قُلْتُ لاِبْنِ عُمَرَ رَجُلٌ قَذَفَ امْرَأَتَهُ فَقَالَ فَرَّقَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَيْنَ أَخَوَىْ بَنِي الْعَجْلاَنِ وَقَالَ ‏"‏ اللَّهُ يَعْلَمُ أَنَّ أَحَدَكُمَا كَاذِبٌ، فَهَلْ مِنْكُمَا تَائِبٌ ‏"‏‏.‏ فَأَبَيَا، فَقَالَ ‏"‏ اللَّهُ يَعْلَمُ أَنَّ أَحَدَكُمَا كَاذِبٌ، فَهَلْ مِنْكُمَا تَائِبٌ ‏"‏‏.‏ فَأَبَيَا، فَفَرَّقَ بَيْنَهُمَا‏.‏ قَالَ أَيُّوبُ فَقَالَ لِي عَمْرُو بْنُ دِينَارٍ فِي الْحَدِيثِ شَىْءٌ لاَ أَرَاكَ تُحَدِّثُهُ قَالَ قَالَ الرَّجُلُ مَالِي‏.‏ قَالَ ‏"‏ لاَ مَالَ لَكَ، إِنْ كُنْتَ صَادِقًا فَقَدْ دَخَلْتَ بِهَا، وَإِنْ كُنْتَ كَاذِبًا فَهْوَ أَبْعَدُ مِنْكَ ‏"‏‏.‏
ஸயீத் பின் ஜுபைர் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:
நான் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்களிடம், "ஒருவர் தம் மனைவியின் மீது (விபச்சாரக்) குற்றஞ்சாட்டினால் (அவர்களுக்கான தீர்ப்பு என்ன?)" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பனீ அஜ்லான் குலத்தைச் சேர்ந்த தம்பதியரைப் பிரித்து வைத்தார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள், 'உங்களில் ஒருவர் பொய்யர் என்பதை அல்லாஹ் நன்கறிவான்; எனவே உங்களில் எவரேனும் (தம் தவற்றிலிருந்து) வருந்தி மீள்பவர் உண்டா?' என்று கேட்டார்கள். ஆனால் அவர்கள் மறுத்துவிட்டார்கள். பிறகு மீண்டும் அவர்கள், 'உங்களில் ஒருவர் பொய்யர் என்பதை அல்லாஹ் நன்கறிவான்; எனவே உங்களில் எவரேனும் (தம் தவற்றிலிருந்து) வருந்தி மீள்பவர் உண்டா?' என்று கேட்டார்கள். ஆனால் அவர்கள் (அப்போதும்) மறுத்துவிட்டார்கள். ஆகவே அவ்விருவரையும் நபி (ஸல்) அவர்கள் பிரித்து வைத்தார்கள்."

அய்யூப் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: அம்ர் பின் தீனார் (ரஹ்) என்னிடம் கூறினார்கள், "இந்த அறிவிப்பில் நீங்கள் குறிப்பிடாத ஒரு விஷயம் உள்ளது. அதாவது கணவர், 'என் செல்வத்தின் (மஹர்) நிலை என்ன?' என்று கேட்டார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், 'உமக்குச் செல்வம் (மஹர்) கிடையாது. ஏனெனில், நீர் உண்மை சொல்பவராயிருந்தால், நீர் அவளுடன் கூடிவிட்டீர் (அதனால் மஹர் அவளுக்கு உரியது). நீர் பொய்யராக இருந்தால், அது (மஹர்) உம்மை விட்டு மிகத் தொலைவில் உள்ளதாகும் (உமக்குக் கிடைக்காது)' என்று கூறினார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
3749ஸஹீஹ் முஸ்லிம்
وَحَدَّثَنِي أَبُو الرَّبِيعِ الزَّهْرَانِيُّ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ فَرَّقَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَيْنَ أَخَوَىْ بَنِي الْعَجْلاَنِ وَقَالَ ‏ ‏ اللَّهُ يَعْلَمُ أَنَّ أَحَدَكُمَا كَاذِبٌ فَهَلْ مِنْكُمَا تَائِبٌ ‏ ‏ ‏.‏
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பனூ அல்-அஜ்லான் கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த இருவருக்கிடையே (அதாவது, கணவன்-மனைவிக்கிடையே, லியான் செய்து) பிரித்து வைத்தார்கள், மேலும் (அவர்களிடம்) கூறினார்கள்: அல்லாஹ் உங்களில் ஒருவர் பொய்யர் என்பதை அறிவான். உங்களில் தவ்பா செய்வதற்கு எவரேனும் இருக்கிறீர்களா?
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
3750ஸஹீஹ் முஸ்லிம்
وَحَدَّثَنَاهُ ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَيُّوبَ، سَمِعَ سَعِيدَ بْنَ جُبَيْرٍ، قَالَ سَأَلْتُ ابْنَ عُمَرَ عَنِ اللِّعَانِ، ‏.‏ فَذَكَرَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِمِثْلِهِ ‏.‏
சயீத் இப்னு ஜுபைர் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது: நான் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்களிடம் 'லிஆன்' (சபதப் பிரமாணம்) குறித்துக் கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், நபி (ஸல்) அவர்களைக் குறிப்பிட்டு (முந்தைய ஹதீஸில் உள்ளதைப்) போன்றே கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
3475சுனனுந் நஸாயீ
أَخْبَرَنَا زِيَادُ بْنُ أَيُّوبَ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ عُلَيَّةَ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، قَالَ قُلْتُ لاِبْنِ عُمَرَ رَجُلٌ قَذَفَ امْرَأَتَهُ ‏.‏ قَالَ فَرَّقَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَيْنَ أَخَوَىْ بَنِي الْعَجْلاَنِ وَقَالَ ‏"‏ اللَّهُ يَعْلَمُ إِنَّ أَحَدَكُمَا كَاذِبٌ فَهَلْ مِنْكُمَا تَائِبٌ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ لَهُمَا ثَلاَثًا فَأَبَيَا فَفَرَّقَ بَيْنَهُمَا ‏.‏ قَالَ أَيُّوبُ وَقَالَ عَمْرُو بْنُ دِينَارٍ إِنَّ فِي هَذَا الْحَدِيثِ شَيْئًا لاَ أَرَاكَ تُحَدِّثُ بِهِ قَالَ قَالَ الرَّجُلُ مَالِي قَالَ ‏"‏ لاَ مَالَ لَكَ إِنْ كُنْتَ صَادِقًا فَقَدْ دَخَلْتَ بِهَا وَإِنْ كُنْتَ كَاذِبًا فَهِيَ أَبْعَدُ مِنْكَ ‏"‏ ‏.‏
சயீத் இப்னு ஜுபைர் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நான் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்களிடம், "ஒருவர் தன் மனைவியின் மீது அவதூறு சுமத்துவது (பற்றிக் கேட்டேன்)." எனக் கூறினேன். அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பனூ அஜ்லான் குலத்தைச் சேர்ந்த (கணவன், மனைவி ஆகிய) இருவரையும் பிரித்து வைத்தார்கள். மேலும், 'நிச்சயமாக உங்களில் ஒருவர் பொய்யர் என்பதை அல்லாஹ் அறிவான். ஆகவே, உங்களில் எவரேனும் (உண்மையை ஒப்புக்கொண்டு) பாவமன்னிப்பு கோருபவர் உண்டா?' என்று கேட்டார்கள். அவர்களிடம் இதை மூன்று முறை கூறினார்கள். அவர்கள் இருவரும் (பாவமன்னிப்பு கோர) மறுத்துவிட்டனர். ஆகவே அவ்விருவரையும் நபி (ஸல்) அவர்கள் பிரித்து விட்டார்கள்."

(அறிவிப்பாளர்) அய்யூப் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அம்ர் இப்னு தீனார் (ரஹ்) அவர்கள், "இந்த ஹதீஸில் ஒரு விஷயத்தை நீங்கள் அறிவிக்காமல் இருப்பதை நான் காண்கிறேன்" என்று கூறினார்கள். (அதற்கு சயீத் அவர்கள் விடுபட்ட அந்தச் செய்தியை அறிவித்தார்): "அந்த மனிதர், 'என் செல்வம் (மஹ்ர்)?' என்று கேட்டார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், 'உனக்கு எந்தச் செல்வமும் இல்லை. நீ (குற்றச்சாட்டட்டில்) உண்மையானவனாக இருந்தால், நீ அவளுடன் இல்லறத்தில் ஈடுபட்டதற்குப் பகரமாக அது (அவளுக்குரியதாக ஆகிவிட்டது). நீ பொய்யனாக இருந்தால், அது உனக்கு (கிடைப்பதற்கு) வெகு தொலைவானதாகும்' என்று கூறினார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (தாருஸ்ஸலாம் பதிப்பு)
2254சுனன் அபூதாவூத்
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، أَخْبَرَنَا هِشَامُ بْنُ حَسَّانَ، حَدَّثَنِي عِكْرِمَةُ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ هِلاَلَ بْنَ أُمَيَّةَ، قَذَفَ امْرَأَتَهُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِشَرِيكِ بْنِ سَحْمَاءَ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ الْبَيِّنَةَ أَوْ حَدٌّ فِي ظَهْرِكَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِذَا رَأَى أَحَدُنَا رَجُلاً عَلَى امْرَأَتِهِ يَلْتَمِسُ الْبَيِّنَةَ فَجَعَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏"‏ الْبَيِّنَةَ وَإِلاَّ فَحَدٌّ فِي ظَهْرِكَ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَ هِلاَلٌ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ نَبِيًّا إِنِّي لَصَادِقٌ وَلَيُنْزِلَنَّ اللَّهُ فِي أَمْرِي مَا يُبَرِّئُ ظَهْرِي مِنَ الْحَدِّ فَنَزَلَتْ ‏{‏ وَالَّذِينَ يَرْمُونَ أَزْوَاجَهُمْ وَلَمْ يَكُنْ لَهُمْ شُهَدَاءُ إِلاَّ أَنْفُسُهُمْ ‏}‏ فَقَرَأَ حَتَّى بَلَغَ ‏{‏ مِنَ الصَّادِقِينَ ‏}‏ فَانْصَرَفَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَأَرْسَلَ إِلَيْهِمَا فَجَاءَا فَقَامَ هِلاَلُ بْنُ أُمَيَّةَ فَشَهِدَ وَالنَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏"‏ اللَّهُ يَعْلَمُ أَنَّ أَحَدَكُمَا كَاذِبٌ فَهَلْ مِنْكُمَا مِنْ تَائِبٍ ‏"‏ ‏.‏ ثُمَّ قَامَتْ فَشَهِدَتْ فَلَمَّا كَانَ عِنْدَ الْخَامِسَةِ أَنَّ غَضَبَ اللَّهِ عَلَيْهَا إِنْ كَانَ مِنَ الصَّادِقِينَ وَقَالُوا لَهَا إِنَّهَا مُوجِبَةٌ ‏.‏ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَتَلَكَّأَتْ وَنَكَصَتْ حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهَا سَتَرْجِعُ فَقَالَتْ لاَ أَفْضَحُ قَوْمِي سَائِرَ الْيَوْمِ ‏.‏ فَمَضَتْ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ أَبْصِرُوهَا فَإِنْ جَاءَتْ بِهِ أَكْحَلَ الْعَيْنَيْنِ سَابِغَ الأَلْيَتَيْنِ خَدَلَّجَ السَّاقَيْنِ فَهُوَ لِشَرِيكِ بْنِ سَحْمَاءَ ‏"‏ ‏.‏ فَجَاءَتْ بِهِ كَذَلِكَ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ لَوْلاَ مَا مَضَى مِنْ كِتَابِ اللَّهِ لَكَانَ لِي وَلَهَا شَأْنٌ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَهَذَا مِمَّا تَفَرَّدَ بِهِ أَهْلُ الْمَدِينَةِ حَدِيثُ ابْنِ بَشَّارٍ حَدِيثُ هِلاَلٍ ‏.‏
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஹிலால் பின் உமையா (ரழி), ஷரீக் பின் ஸஹ்மா என்பவருடன் தம் மனைவி (விபச்சாரம் செய்ததாக) நபி (ஸல்) அவர்களிடம் அவதூறு சுமத்தினர்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், "ஆதாரம் வேண்டும்; இல்லையேல் உமது முதுகில் தண்டனை (விழும்)" என்றார்கள்.

ஹிலால், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நம்மில் ஒருவர் தம் மனைவியுடன் ஒரு ஆணைக் கண்டால், அவர் ஆதாரம் தேடிச் செல்லவேண்டுமா?" என்று கேட்டார்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், "ஆதாரம் வேண்டும்; இல்லையேல் உமது முதுகில் தண்டனை" என்று (மீண்டும்) சொல்லலானார்கள்.

அப்போது ஹிலால், "சத்தியத்துடன் உங்களை அனுப்பியவன் மீது ஆணையாக! நிச்சயமாக நான் உண்மையாளன். என் முதுகைத் தண்டனையிலிருந்து விடுவிக்கும் ஒன்றை அல்லாஹ் என் விஷயத்தில் நிச்சயமாக இறக்கிவைப்பான்" என்று கூறினார்.

அப்போது, "{வல்லதீன யர்மூன அஸ்வாஜஹும் வலம் யகுன் லஹும் ஷுஹதாஉ இல்லா அன்ஃபுஸுஹும்...}" (தங்கள் மனைவியர் மீது அவதூறு கூறி, தங்களைத் தவிர வேறு சாட்சிகள் தம்மிடம் இல்லாதவர்கள்...) என்று தொடங்கி "{...மினஸ் ஸாதிகீன்}" (...உண்மையாளர்களில் ஒருவர்) என்பது வரையுள்ள (திருக்குர்ஆன் 24:6-9) வசனங்கள் அருளப்பெற்றன. அதை நபி (ஸல்) அவர்கள் ஓதினார்கள்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் அங்கிருந்து புறப்பட்டுச் சென்று, அவ்விருவருக்கும் ஆள் அனுப்பினார்கள். இருவரும் வந்தனர். ஹிலால் பின் உமையா (ரழி) எழுந்து (நான்கு முறை சத்தியம் செய்து) சாட்சியமளித்தார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "உங்களில் ஒருவர் பொய்யர் என்பதை அல்லாஹ் அறிவான். ஆகவே, உங்களில் (குற்றத்தை ஒப்புக்கொண்டு) தவ்பாச் செய்பவர் உண்டா?" என்று கேட்டுக்கொண்டிருந்தார்கள்.

பிறகு அப்பெண் எழுந்து சாட்சியமளித்தார். ஐந்தாவது முறை (சத்தியம் செய்யும்போது), "இவர் (கணவர்) கூறுவது உண்மையாக இருப்பின் தன்மீது அல்லாஹ்வின் கோபம் உண்டாகட்டும்" (என்று சொல்ல வேண்டும்). அப்போது அங்கிருந்தவர்கள் அப்பெண்ணிடம், "நிச்சயமாக இது (அல்லாஹ்வின் கோபத்தை) அவசியமாக்கிவிடும்" என்று கூறினர்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) கூறினார்கள்: "அப்பெண் தயங்கினார்; பின்வாங்கினார். அவர் (சத்தியம் செய்வதிலிருந்து) திரும்பிவிடுவார் என நாங்கள் எண்ணினோம். ஆனால் அப்பெண், 'எக்காலத்திற்கும் என் சமூகத்தை நான் இழிவுபடுத்த மாட்டேன்' என்று கூறி (சத்தியம் செய்து) முடித்தார்."

பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள், "அவளைக் கவனியுங்கள்; அவள், 'மையிட்ட கண்கள், அகன்ற பிட்டங்கள், சதைப் பற்றுள்ள கால்கள்' கொண்ட குழந்தையைப் பெற்றெடுத்தால், அது ஷரீக் பின் ஸஹ்மாவுக்கு உரியதாகும்" என்று கூறினார்கள்.

அவ்வாறே அப்பெண் (மேற்கூறிய அடையாளங்களுடன்) குழந்தையைப் பெற்றெடுத்தார்.

அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் வேதத்தில் (லிஆன் சட்டம் குறித்து) ஏற்கனவே முடிவு செய்யப்பட்ட ஒன்று மட்டும் இல்லாதிருந்தால், எனக்கும் அவளுக்கும் இடையே ஒரு பெரும் விவகாரம் (கடுமையான தண்டனை) நடந்திருக்கும்" என்று கூறினார்கள்.

(அபூதாவூத் கூறுகிறார்: ஹிலால் பற்றிய இந்த ஹதீஸை இப்னு பஷ்ஷார் அறிவித்தார். இது மதீனாவாசிகள் மட்டுமே தனித்துவமாக அறிவித்த செய்தியாகும்.)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صحيح (الألباني)
2258சுனன் அபூதாவூத்
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، قَالَ قُلْتُ لاِبْنِ عُمَرَ رَجُلٌ قَذَفَ امْرَأَتَهُ ‏.‏ قَالَ فَرَّقَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَيْنَ أَخَوَىْ بَنِي الْعَجْلاَنِ وَقَالَ ‏ ‏ اللَّهُ يَعْلَمُ أَنَّ أَحَدَكُمَا كَاذِبٌ ‏.‏ فَهَلْ مِنْكُمَا تَائِبٌ ‏ ‏ ‏.‏ يُرَدِّدُهَا ثَلاَثَ مَرَّاتٍ فَأَبَيَا فَفَرَّقَ بَيْنَهُمَا ‏.‏
ஸயீத் பின் ஜுபைர் அவர்கள் கூறினார்கள்: ஒரு மனிதர் தன் மனைவியின் மீது (விபச்சாரக்) குற்றம் சுமத்துவது குறித்து நான் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்களிடம் கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்: “பனூ அல்-அஜ்லான் குலத்தைச் சேர்ந்த (கணவன், மனைவி ஆகிய) இருவரையும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பிரித்து வைத்தார்கள்.

மேலும் நபி (ஸல்) அவர்கள், ‘உங்களில் ஒருவர் பொய்யர் என்பதை அல்லாஹ் அறிவான். ஆகவே, உங்களில் யாரேனும் பாவமன்னிப்பு (தவ்பா) கோருபவர் உண்டா?’ என்று கேட்டார்கள்.

இதை அவர்கள் மூன்று முறை திரும்பத் திரும்பக் கூறினார்கள். ஆனால் அவர்கள் (இருவரும்) மறுத்துவிட்டனர். எனவே, அவ்விருவரையும் பிரித்து வைத்தார்கள்.”
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صحيح (الألباني)
3179ஜாமிஉத் திர்மிதீ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عَدِيٍّ، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ حَسَّانَ، حَدَّثَنِي عِكْرِمَةُ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ هِلاَلَ بْنَ أُمَيَّةَ، قَذَفَ امْرَأَتَهُ عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِشَرِيكِ بْنِ السَّحْمَاءِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ الْبِيِّنَةَ وَإِلاَّ حَدٌّ فِي ظَهْرِكَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ فَقَالَ هِلاَلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِذَا رَأَى أَحَدُنَا رَجُلاً عَلَى امْرَأَتِهِ أَيَلْتَمِسُ الْبَيِّنَةَ فَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏"‏ الْبَيِّنَةَ وَإِلاَّ حَدٌّ فِي ظَهْرِكَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ فَقَالَ هِلاَلٌ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ إِنِّي لَصَادِقٌ وَلَيَنْزِلَنَّ فِي أَمْرِي مَا يُبَرِّئُ ظَهْرِي مِنَ الْحَدِّ فَنَزَلَ ‏:‏ ‏(‏والَّذِينَ يَرْمُونَ أَزْوَاجَهُمْ وَلَمْ يَكُنْ لَهُمْ شُهَدَاءُ إِلاَّ أَنْفُسُهُمْ ‏)‏ فَقَرَأَ حَتَّى بَلَغَ ‏:‏ ‏(‏ والْخَامِسَةَ أَنَّ غَضَبَ اللَّهِ عَلَيْهَا إِنْ كَانَ مِنَ الصَّادِقِينَ ‏)‏ قَالَ فَانْصَرَفَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَأَرْسَلَ إِلَيْهِمَا فَجَاءَا فَقَامَ هِلاَلُ بْنُ أُمَيَّةَ فَشَهِدَ وَالنَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏"‏ إِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ أَنَّ أَحَدَكُمَا كَاذِبٌ فَهَلْ مِنْكُمَا تَائِبٌ ‏"‏ ‏.‏ ثُمَّ قَامَتْ فَشَهِدَتْ فَلَمَّا كَانَتْ عِنْدَ الْخَامِسَةِ ‏:‏ ‏(‏ أنَّ غَضَبَ اللَّهِ عَلَيْهَا إِنْ كَانَ مِنَ الصَّادِقِينَ ‏)‏ قَالُوا لَهَا إِنَّهَا مُوجِبَةٌ فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَتَلَكَّأَتْ وَنَكَسَتْ حَتَّى ظَنَنَّا أَنْ سَتَرْجِعُ فَقَالَتْ لاَ أَفْضَحُ قَوْمِي سَائِرَ الْيَوْمِ ‏.‏ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ أَبْصِرُوهَا فَإِنْ جَاءَتْ بِهِ أَكْحَلَ الْعَيْنَيْنِ سَابِغَ الأَلْيَتَيْنِ خَدَلَّجَ السَّاقَيْنِ فَهُوَ لِشَرِيكِ بْنِ السَّحْمَاءِ ‏"‏ ‏.‏ فَجَاءَتْ بِهِ كَذَلِكَ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ لَوْلاَ مَا مَضَى مِنْ كِتَابِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ لَكَانَ لَنَا وَلَهَا شَأْنٌ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ مِنْ حَدِيثِ هِشَامِ بْنِ حَسَّانَ وَهَكَذَا رَوَى عَبَّادُ بْنُ مَنْصُورٍ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ‏.‏ وَرَوَاهُ أَيُّوبُ عَنْ عِكْرِمَةَ مُرْسَلاً وَلَمْ يَذْكُرْ فِيهِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ‏.‏
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:

ஹிலால் பின் உமைய்யா (ரழி), நபி (ஸல்) அவர்களிடம் தம் மனைவி ஷரீக் பின் சஹ்மாவுடன் (விபச்சாரம் செய்ததாக) குற்றஞ்சாட்டினார். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "ஆதாரம் வேண்டும்! இல்லாவிட்டால் உமது முதுகில் தண்டனை (விழும்)" என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு ஹிலால் (ரழி), "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நம்மில் ஒருவர் ஓர் ஆணைத் தம் மனைவியுடன் பார்த்தால், அவர் சாட்சியைத் தேடிச் செல்லவேண்டுமா?" என்று கேட்டார். (ஆனாலும்) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "ஆதாரம் வேண்டும்! இல்லாவிட்டால் உமது முதுகில் தண்டனை (விழும்)" என்றே சொல்லிக் கொண்டிருந்தார்கள்.

அப்போது ஹிலால் (ரழி), "சத்தியத்துடன் உங்களை அனுப்பியவன் மீது ஆணையாக! நான் உண்மையே சொல்கிறேன். என் முதுகைத் தண்டனையிலிருந்து காப்பாற்றக்கூடிய ஒரு விஷயத்தை என் விவகாரத்தில் அல்லாஹ் நிச்சயம் அருளுவான்" என்று கூறினார். அப்போது, "தம் மனைவியர் மீது (விபச்சாரம் செய்ததாகக்) குற்றஞ்சாட்டி, தங்களைத் தவிர வேறு சாட்சிகள் தம்மிடம் இல்லையென்றால்..." (24:6) என்று தொடங்கி, "அவன் உண்மையாளனாக இருந்தால், அவள் மீது அல்லாஹ்வின் கோபம் உண்டாகட்டும்" (24:9) என்பது வரையிலான வசனங்கள் அருளப்பெற்றன.

ஆகவே, நபி (ஸல்) அவர்கள் (விசாரணைக்காக) அவ்விருவரையும் அழைத்தார்கள். இருவரும் வந்தனர். ஹிலால் பின் உமைய்யா (ரழி) எழுந்து (நான்கு முறை சத்தியம் செய்து) சாட்சியம் அளித்தார். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "உங்களில் ஒருவர் பொய்யர் என்பதை அல்லாஹ் அறிவான். எனவே, உங்களில் எவரேனும் பாவமன்னிப்பு கோருபவர் உண்டா?" என்று கேட்டுக் கொண்டிருந்தார்கள்.

பிறகு அந்தப் பெண் எழுந்து (நான்கு முறை) சாட்சியம் அளித்தார். ஐந்தாவது முறையாக, "(என் கணவன்) உண்மையாளனாக இருந்தால், என்மீது அல்லாஹ்வின் கோபம் உண்டாகட்டும்" என்று சொல்ல வேண்டிய இடம் வந்தபோது, (அங்கிருந்தவர்கள்) "நிச்சயமாக இது (அல்லாஹ்வின் கோபத்தை) அவசியமாக்கிவிடும்" என்று அவரிடம் கூறினார்கள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: உடனே அப்பெண் தயங்கினார்; பின்வாங்கினார். எந்த அளவிற்கென்றால், அவர் (குற்றத்தை ஒப்புக்கொண்டு) திரும்பிவிடுவார் என நாங்கள் எண்ணினோம். ஆனால் அவர், "எஞ்சிய வாழ்நாள் முழுவதும் என் சமூகத்தாரை நான் இழிவுபடுத்தமாட்டேன்" என்று கூறிவிட்டு (ஐந்தாவது முறையாகவும் சத்தியம்) செய்தார்.

பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள், "அவரைக் கவனியுங்கள்! அவர் மையிட்ட கண்களுடனும், பெரிய பிட்டங்களுடனும், சதைப் பிடிப்பான கால்களுடனும் குழந்தையைப் பெற்றெடுத்தால் அது ஷரீக் பின் சஹ்மாவுக்குரியதாகும்" என்று கூறினார்கள். அவ்வாறே அவர் (அந்த அடையாளங்களுடன்) குழந்தையைப் பெற்றெடுத்தார்.

ஆகவே நபி (ஸல்) அவர்கள், "மகத்துவமும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்வின் வேதத்தில் (இது குறித்து) ஏற்கனவே முடிவு செய்யப்படாமல் இருந்திருந்தால், எனக்கும் அவளுக்கும் இடையே ஒரு பெரும் விவகாரம் (தண்டனை நடவடிக்கை) இருந்திருக்கும்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (தாருஸ்ஸலாம் பதிப்பு)
2067சுனன் இப்னுமாஜா
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، قَالَ أَنْبَأَنَا هِشَامُ بْنُ حَسَّانَ، حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ هِلاَلَ بْنَ أُمَيَّةَ، قَذَفَ امْرَأَتَهُ عِنْدَ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ بِشَرِيكِ بْنِ سَحْمَاءَ فَقَالَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ الْبَيِّنَةُ أَوْ حَدٌّ فِي ظَهْرِكَ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَ هِلاَلُ بْنُ أُمَيَّةَ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ إِنِّي لَصَادِقٌ وَلَيُنْزِلَنَّ اللَّهُ فِي أَمْرِي مَا يُبَرِّئُ ظَهْرِي ‏.‏ قَالَ فَنَزَلَتْ ‏{‏وَالَّذِينَ يَرْمُونَ أَزْوَاجَهُمْ وَلَمْ يَكُنْ لَهُمْ شُهَدَاءُ إِلاَّ أَنْفُسُهُمْ‏}‏ ‏.‏ حَتَّى بَلَغَ ‏{‏وَالْخَامِسَةَ أَنَّ غَضَبَ اللَّهِ عَلَيْهَا إِنْ كَانَ مِنَ الصَّادِقِينَ‏}‏ ‏.‏ فَانْصَرَفَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَأَرْسَلَ إِلَيْهِمَا فَجَاءَا فَقَامَ هِلاَلُ بْنُ أُمَيَّةَ فَشَهِدَ وَالنَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَقُولُ ‏"‏ إِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ أَنَّ أَحَدَكُمَا كَاذِبٌ فَهَلْ مِنْ تَائِبٍ ‏"‏ ‏.‏ ثُمَّ قَامَتْ فَشَهِدَتْ فَلَمَّا كَانَ عِنْدَ الْخَامِسَةِ ‏{‏أَنَّ غَضَبَ اللَّهِ عَلَيْهَا إِنْ كَانَ مِنَ الصَّادِقِينَ‏}‏ ‏.‏ قَالُوا لَهَا إِنَّهَا الْمُوجِبَةُ ‏.‏ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَتَلَكَّأَتْ وَنَكَصَتْ حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهَا سَتَرْجِعُ فَقَالَتْ وَاللَّهِ لاَ أَفْضَحُ قَوْمِي سَائِرَ الْيَوْمِ ‏.‏ فَقَالَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ انْظُرُوهَا فَإِنْ جَاءَتْ بِهِ أَكْحَلَ الْعَيْنَيْنِ سَابِغَ الأَلْيَتَيْنِ خَدَلَّجَ السَّاقَيْنِ فَهُوَ لِشَرِيكِ بْنِ سَحْمَاءَ ‏"‏ ‏.‏ فَجَاءَتْ بِهِ كَذَلِكَ فَقَالَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ لَوْلاَ مَا مَضَى مِنْ كِتَابِ اللَّهِ لَكَانَ لِي وَلَهَا شَأْنٌ ‏"‏ ‏.‏
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஹிலால் பின் உமைய்யா (ரழி), நபி (ஸல்) அவர்கள் முன்னிலையில் தம் மனைவி மீது ஷரீக் பின் சஹ்மாவுடன் (விபச்சாரம் செய்ததாகக்) குற்றம் சுமத்தினார். நபி (ஸல்) அவர்கள், “ஆதாரம் (வேண்டும்); அல்லது உமது முதுகில் தண்டனை (விழும்)” என்று கூறினார்கள். அதற்கு ஹிலால் பின் உமைய்யா (ரழி), “சத்தியத்துடன் உங்களை அனுப்பியவன் மீது ஆணையாக! நிச்சயமாக நான் உண்மையையே சொல்கிறேன். என் முதுகை (தண்டனையிலிருந்து) விடுவிக்கும் இறைச்செய்தியை அல்லாஹ் என் விஷயத்தில் நிச்சயமாக அருளுவான்” என்று கூறினார்.

பிறகு (திருக்குர்ஆன் 24:6-9 ஆகிய) இறைவசனங்கள் அருளப்பெற்றன: "வல்லதீன யர்மூன அஸ்வாஜஹும் வலம் யகுல்லஹும் ஷுஹதாஉ இல்லா அன்ஃபுஸுஹும்..." (தங்கள் மனைவியர் மீது அவதூறு கூறி, தங்களைத் தவிர வேறு சாட்சிகள் எவரும் இல்லாதவர்கள்...) என்று தொடங்கி, "வல் காமிஸத அன்ன கதபல்லாஹி அலைஹா இன் கான மினஸ் ஸாதிகீன்" (ஐந்தாவது முறையாக, அவர் உண்மையாளராக இருந்தால் தன் மீது அல்லாஹ்வின் கோபம் உண்டாகட்டும்) என்பது வரை (இறைவசனங்கள்) அருளப்பட்டன.

நபி (ஸல்) அவர்கள் திரும்பி, அவ்விருவரையும் அழைத்து வருமாறு ஆளனுப்பினார்கள். அவர்கள் வந்தனர். ஹிலால் பின் உமைய்யா (ரழி) எழுந்து நின்று சாட்சியம் அளித்தார். (அப்போது) நபி (ஸல்) அவர்கள், “உங்களில் ஒருவர் பொய்யர் என்பதை அல்லாஹ் அறிவான்; உங்களில் (பாவமன்னிப்புக் கோரி) மீள்பவர் உண்டா?” என்று கேட்டுக்கொண்டிருந்தார்கள்.

பிறகு அப்பெண் எழுந்து சாட்சியம் அளித்தார். ஐந்தாவது முறை (சபிக்கும் வாசகத்தைச் சொல்ல) வந்தபோது, "அன்ன கதபல்லாஹி அலைஹா இன் கான மினஸ் ஸாதிகீன்" (அவர் உண்மையாளராக இருந்தால் தன் மீது அல்லாஹ்வின் கோபம் உண்டாகட்டும்) என்று கூறுமிடத்தில், அங்கிருந்தவர்கள் அப்பெண்ணிடம், “நிச்சயமாக இது (தண்டனையை) உறுதிப்படுத்தக்கூடியதாகும்” என்று கூறினார்கள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) கூறினார்கள்: அப்பெண் தயங்கினார்; பின்வாங்கினார்; எந்த அளவிற்கென்றால், அவர் திரும்பிவிடுவார் (குற்றத்தை ஒப்புக்கொள்வார்) என்று நாங்கள் எண்ணினோம். பிறகு அப்பெண், “அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! நான் என் சமூகத்தாரை எக்காலத்திற்கும் இழிவுபடுத்த மாட்டேன்” என்று கூறிவிட்டு (தொடர்ந்து) கூறினார்.

பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள், “அவள் பெற்றெடுக்கும் குழந்தையை கவனியுங்கள்! அவர் மை தீட்டப்பட்டது போன்ற கண்களையும், பெரிய புட்டங்களையும், சதைப்பற்றுள்ள கால்களையும் கொண்ட குழந்தையைப் பெற்றெடுத்தால், அக்குழந்தை ஷரீக் பின் சஹ்மாவிற்குரியதாகும்” என்று கூறினார்கள்.

அப்பெண் அவ்வாறே (அடையாளங்களுடன்) குழந்தையைப் பெற்றெடுத்தார்.

அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், “அல்லாஹ்வின் வேதத்திலிருந்து (தீர்ப்பு) முந்திவிட்டிருக்காவிட்டால், எனக்கும் அவளுக்கும் ஒரு விவகாரம் (கடுமையான நடவடிக்கை) இருந்திருக்கும்” என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (தாருஸ்ஸலாம் பதிப்பு)
4477முஸ்னது அஹ்மத்
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ قَالَ قُلْتُ لِابْنِ عُمَرَ رَجُلٌ قَذَفَ امْرَأَتَهُ فَقَالَ فَرَّقَ رَسُولُ اللهِ ﷺ بَيْنَ أَخَوَيْ بَنِي الْعَجْلَانِ وَقَالَ اللهُ يَعْلَمُ أَنَّ أَحَدَكُمَا كَاذِبٌ فَهَلْ مِنْكُمَا تَائِبٌ؟ فَأَبَيَا فَرَدَّدَهُمَا ثَلَاثَ مَرَّاتٍ فَأَبَيَا فَفَرَّقَ بَيْنَهُمَا
சயீத் பின் ஜுபைர் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
நான் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்களிடம் தன் மனைவியின் மீது (விபச்சார) அவதூறு கூறிய ஒருவனைப் பற்றிக் கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், “அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பனூ அஜ்லான் குலத்தைச் சேர்ந்த (கணவன் - மனைவி) இருவரையும் பிரித்துவிட்டார்கள். (அப்போது அவர்களிடம்) ‘உங்களில் ஒருவர் பொய்யர் என்பதை நிச்சயமாக அல்லாஹ் அறிவான். எனவே, உங்களில் (உண்மையை ஒப்புக்கொண்டு) பாவமன்னிப்புக் கோருபவர் யாரேனும் உண்டா?’ என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள் இருவரும் (குற்றத்தை ஒப்புக்கொள்ள) மறுத்துவிட்டனர். நபி (ஸல்) அவர்கள் இதனை மூன்று முறை திரும்பத் திரும்பக் கேட்டார்கள். அப்போதும் அவர்கள் இருவரும் (ஒப்புக்கொள்ள) மறுத்துவிட்டனர். ஆகவே, அவர்கள் இருவரையும் நபி (ஸல்) அவர்கள் (நிரந்தரமாகப்) பிரித்துவிட்டார்கள்” என்று பதிலளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இஸ்னாதுஹு ஸஹீஹ் (இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆதாரபூர்வமானது)
إسناده صحيح
3307மிஷ்காத் அல்-மஸாபீஹ்
وَعَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ: أَنَّ هِلَالَ بْنَ أُمَيَّةَ قَذَفَ امْرَأَتَهُ عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِشَرِيكِ بْنِ سَحْمَاءَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «الْبَيِّنَةَ أَوْ حَدًّا فِي ظَهْرِكَ» فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ إِذَا رَأَى أَحَدُنَا عَلَى امْرَأَتِهِ رَجُلًا يَنْطَلِقُ يَلْتَمِسُ الْبَيِّنَةَ؟ فَجَعَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «الْبَيِّنَةَ وَإِلَّا حَدٌّ فِي ظَهْرِكَ» فَقَالَ هِلَالٌ: وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ إِنِّي لَصَادِقٌ فَلْيُنْزِلَنَّ اللَّهُ مَا يُبَرِّئُ ظَهْرِي مِنَ الْحَدِّ فَنَزَلَ جِبْرِيلُ وَأنزل عَلَيْهِ: (وَالَّذين يرْمونَ أَزوَاجهم) فَقَرَأَ حَتَّى بَلَغَ (إِنْ كَانَ مِنَ الصَّادِقِينَ) فَجَاءَ هِلَالٌ فَشَهِدَ وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «إِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ أَنَّ أَحَدَكُمَا كَاذِبٌ فَهَلْ مِنْكُمَا تَائِبٌ؟» ثُمَّ قَامَتْ فَشَهِدَتْ فَلَمَّا كَانَتْ عِنْدَ الْخَامِسَةِ وَقَفُوهَا وَقَالُوا: إِنَّهَا مُوجِبَةٌ فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ: فَتَلَكَّأَتْ وَنَكَصَتْ حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهَا تَرْجِعُ ثُمَّ قَالَتْ: لَا أَفْضَحُ قَوْمِي سَائِرَ الْيَوْمِ فَمَضَتْ وَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَبْصِرُوهَا فَإِنْ جَاءَتْ بِهِ أَكْحَلَ الْعَيْنَيْنِ سَابِغَ الْأَلْيَتَيْنِ خَدَلَّجَ السَّاقِينَ فَهُوَ لِشَرِيكِ بْنِ سَحْمَاءَ» فَجَاءَتْ بِهِ كَذَلِكَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَوْلَا مَا مَضَى مِنْ كِتَابِ اللَّهِ لَكَانَ لِي وَلَهَا شَأْن» . رَوَاهُ البُخَارِيّ
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:

ஹிலால் பின் உமைய்யா (ரழி), நபி (ஸல்) அவர்களிடம் தம் மனைவி ஷரீக் பின் சஹ்மாவுடன் (தவறான தொடர்பில் இருந்ததாக) அவதூறு சுமத்தினார். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், “சாட்சியைக் கொண்டு வா! அல்லது உனது முதுகில் ‘ஹத்’ (கசையடி) விழும்” என்றார்கள்.

அதற்கு அவர், “அல்லாஹ்வின் தூதரே! நம்மில் ஒருவர் தம் மனைவியுடன் ஒரு ஆணைக் கண்டால், அவர் சாட்சியைத் தேடிச் செல்லவேண்டுமா?” என்று கேட்டார். நபி (ஸல்) அவர்கள், “சாட்சி வேண்டும்; இல்லாவிட்டால் உனது முதுகில் ‘ஹத்’ (தண்டனை)” என்றே சொல்லிக் கொண்டிருந்தார்கள்.

அப்போது ஹிலால், “சத்தியக் கொள்கையுடன் உங்களை அனுப்பியவன் மீது ஆணையாக! நான் உண்மையாளன். என் முதுகைத் தண்டனையிலிருந்து விடுவிக்கும் ஒன்றை அல்லாஹ் நிச்சயமாக இறக்கிவைப்பான்” என்றார். உடனே ஜிப்ரீல் (அலை) இறங்கி, “வல்லதீன யர்மூன அஸ்வாஜஹும்...” (மேலும், தங்கள் மனைவியர் மீது அவதூறு சுமத்துபவர்கள்...) என்று தொடங்கி “...இன் கான மினஸ் ஸாதிகீன்” (...அவர் உண்மையாளர்களில் ஒருவராக இருந்தால்) (அல்குர்ஆன் 24:6-9) என்பது வரையுள்ள வசனங்களை நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு ஓதிக்காட்டினார்கள்.

பிறகு ஹிலால் (ரழி) வந்து (தம் வாதத்தை மெய்ப்பிக்க) சத்தியம் செய்தார். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், “உங்களில் ஒருவர் பொய்யர் என்பதை அல்லாஹ் அறிவான். ஆகவே, (பாவமன்னிப்புக் கோரி) மீள்பவர் உங்களில் உண்டா?” என்று கேட்டுக்கொண்டிருந்தார்கள்.

பிறகு அப்பெண் எழுந்து (தற்காப்புக்காகச்) சத்தியம் செய்தாள். ஐந்தாவது முறை சொல்லும்போது, மக்கள் அவளை நிறுத்தி, “இது (அல்லாஹ்வின் சாபத்தை) உறுதியாக்கக்கூடியது” என்று கூறினார்கள். இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) கூறுகிறார்கள்: “அவள் தயங்கினாள்; பின்வாங்கினாள்; எங்களையெல்லாம் அவள் (குற்றத்தை ஒப்புக்கொண்டு) திரும்பிவிடுவாள் என்று எண்ணுமளவுக்குச் சென்றாள். பிறகு, ‘எஞ்சிய காலம் முழுவதும் என் சமூகத்தை நான் இழிவுபடுத்தமாட்டேன்’ என்று கூறிவிட்டு (ஐந்தாவது சத்தியத்தைச் செய்து) சென்றுவிட்டாள்.”

நபி (ஸல்) அவர்கள், “அவளைக் கவனியுங்கள்! அவள், ‘சுர்மா இட்டது போன்ற கண்களையும், பெரிய பிட்டங்களையும், சதைப்பற்றுள்ள கால்களையும்’ கொண்ட குழந்தையைப் பெற்றெடுத்தால் அது ஷரீக் பின் சஹ்மாவுக்குரியதாகும்” என்று கூறினார்கள். அவள் அவ்வாறே (ஒரு குழந்தையைப்) பெற்றெடுத்தாள். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், “அல்லாஹ்வின் வேதத்தில் (லிஆன் குறித்த சட்டம்) ஏற்கனவே சொல்லப்பட்டிருக்காவிட்டால் எனக்கும் அவளுக்கும் இடையே ஒரு விவகாரம் (கடுமையான நடவடிக்கை) இருந்திருக்கும்” என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
أَخْبَرَنَا أَبُو عَمْرٍو مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللهِ الْأَدِيبُ أنا أَبُو بَكْرٍ أَحْمَدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْإِسْمَاعِيلِيُّ أَخْبَرَنِي الْحَسَنُ بْنُ سُفْيَانَ وَنا الْقَاسِمُ بْنُ زَكَرِيَّا وَعِمْرَانُ بْنُ مُوسَى وَابْنُ عَبْدِ الْكَرِيمِ الْوَرَّاقُ قَالُوا ثنا بُنْدَارُ بْنُ بَشَّارٍ نا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ نا هِشَامُ بْنُ حَسَّانَ حَدَّثَنِي عِكْرِمَةُ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ؓ أَنَّ هِلَالَ بْنَ أُمَيَّةَ قَذَفَ امْرَأَتَهُ بِشَرِيكِ بْنِ سَحْمَاءَ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ ﷺ الْبَيِّنَةُ أَوْ حَدٌّ فِي ظَهْرِكَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللهِ إِذَا رَأَى أَحَدُنَا رَجُلًا عَلَى امْرَأَتِهِ أَيَلْتَمِسُ الْبَيِّنَةَ؟ فَجَعَلَ النَّبِيُّ ﷺ يَقُولُ الْبَيِّنَةُ وَإِلَّا حَدٌّ فِي ظَهْرِكَ فَقَالَ هِلَالٌ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ إِنِّي لَصَادِقٌ وَلَيُنْزِلَنَّ اللهُ فِي أَمْرِي مَا يُبَرِّئُ ظَهْرِي مِنَ الْحَدِّ فَنَزَلَ جَبْرَائِيلُ عَلَيْهِ السَّلَامُ وَنَزَلَتِ الْآيَةُ {وَالَّذِينَ يَرْمُونَ أَزْوَاجَهُمْ وَلَمْ يَكُنْ لَهُمْ شُهَدَاءُ إِلَّا أَنْفُسُهُمْ} [النور 6] فَقَرَأَ حَتَّى بَلَغَ {وَالْخَامِسَةَ أَنَّ غَضَبَ اللهِ عَلَيْهَا إِنْ كَانَ مِنَ الصَّادِقِينَ} [النور 9] قَالَ فَانْصَرَفَ النَّبِيُّ ﷺ فَأَرْسَلَ إِلَيْهِمَا فَجَاءَا فَقَامَ هِلَالُ بْنُ أُمَيَّةَ فَشَهِدَ وَالنَّبِيُّ ﷺ يَقُولُ إِنَّ اللهَ يَعْلَمُ أَنَّ أَحَدَكُمَا كَاذِبٌ فَهَلْ مِنْكُمَا تَائِبٌ؟ ثُمَّ قَامَتْ فَشَهِدَتْ فَلَمَّا كَانَ عِنْدَ {الْخَامِسَةَ أَنَّ غَضَبَ اللهِ عَلَيْهَا إِنْ كَانَ مِنَ الصَّادِقِينَ} [النور 9] قَالُوا لَهَا إِنَّهَا مُوجِبَةٌ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَتَلَكَّأَتْ حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهَا سَتَرْجِعُ ثُمَّ قَالَتْ لَا أَفْضَحُ قَوْمِي سَائِرَ الْيَوْمِ فَمَضَتْ فَقَالَ النَّبِيُّ ﷺ انْظُرُوهَا فَإِنْ جَاءَتْ بِهِ أَكْحَلَ الْعَيْنَيْنِ سَابِغَ الْأَلْيَتَيْنِ خَدَلَّجَ السَّاقَيْنِ فَهُوَ لِشَرِيكِ بْنِ سَحْمَاءَ فَجَاءَتْ بِهِ كَذَلِكَ فَقَالَ النَّبِيُّ ﷺ لَوْلَا مَا مَضَى مِنْ كِتَابِ اللهِ تَعَالَى لَكَانَ لِي وَلَهَا شَأْنٌ رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ فِي الصَّحِيحِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ بَشَّارٍ
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஹிலால் பின் உமைய்யா (ரழி) அவர்கள், ஷரீக் பின் ஸஹ்மா என்பவனுடன் தன் மனைவி விபச்சாரம் செய்துவிட்டதாக நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் முன்னிலையில் குற்றம் சாட்டினார்.

அப்போது நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "(உமது குற்றச்சாட்டை நிரூபிக்க நான்கு) சாட்சியங்களைக் கொண்டு வா; அல்லது (அவதூறு கூறியதற்காக) உமது முதுகில் கசையடி (தண்டனை) வழங்கப்படும்" என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு அவர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எங்களில் ஒருவர் தன் மனைவியுடன் வேறொரு ஆடவனைக் கண்டால், அவர் (அவ்விடத்திலேயே விட்டுவிட்டு) சாட்சியைத் தேடிச் செல்ல வேண்டுமா?" என்று கேட்டார்.

ஆனால், நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "சாட்சியைக் கொண்டு வா; இல்லையென்றால் உமது முதுகில் கசையடி (தண்டனை) வழங்கப்படும்" என்றே திரும்பத் திரும்பக் கூறிக் கொண்டிருந்தார்கள்.

அப்போது ஹிலால் (ரழி) அவர்கள், "உங்களைச் சத்தியத்தைக் கொண்டு அனுப்பியவனின் மீது ஆணையாக! நிச்சயமாக நான் உண்மையே சொல்கிறேன். மேலும், என் முதுகைக் கசையடியிலிருந்து காக்கக்கூடிய ஒரு (சட்டத்தை) என் விஷயத்தில் அல்லாஹ் நிச்சயமாக இறக்கியருள்வான்" என்று கூறினார்.

அப்போது ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் இறங்கினார்கள். (பின்வரும்) திருக்குர்ஆன் வசனங்கள் அருளப்பட்டன:
"{தங்கள் மனைவியர் மீது அவதூறு கூறி, தங்களைத் தவிர வேறு சாட்சிகள் இல்லாதவர்கள்...}" (அல்குர்ஆன் 24:6) என்று ஆரம்பித்து, "{அவன் உண்மையாளர்களில் ஒருவனாக இருந்தால், தன் மீது அல்லாஹ்வின் கோபம் இறங்கட்டும் என்று ஐந்தாவது முறையாகச் சத்தியம் செய்து கூற வேண்டும்}" (அல்குர்ஆன் 24:9) என்பது வரை (நபியவர்கள்) ஓதினார்கள்.

பின்னர் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் (வசனங்கள் அருளப்பட்ட பின்) திரும்பி வந்து, அவர்கள் இருவரையும் (அழைக்கச் சொல்லி) ஆள் அனுப்பினார்கள். அவர்கள் இருவரும் வந்தனர். ஹிலால் பின் உமைய்யா (ரழி) அவர்கள் எழுந்து நின்று (தான் கூறுவது உண்மை என நான்கு முறை) சாட்சியம் அளித்தார். நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "உங்கள் இருவரில் ஒருவர் நிச்சயமாகப் பொய்யர் என்பதை அல்லாஹ் அறிவான். எனவே, உங்களில் (பொய் சொன்னவர்) தவ்பா (மன்னிப்பு) தேடுபவர் உண்டா?" என்று கேட்டார்கள்.

பிறகு அந்தப் பெண் எழுந்து (தான் குற்றமற்றவள் என நான்கு முறை) சாட்சியம் அளித்தாள். அவள் ஐந்தாவது முறையாக, "நிச்சயமாக (தான் பொய் சொல்பவளாக இருந்தால்) தன் மீது அல்லாஹ்வின் கோபம் இறங்கட்டும்" என்று கூறும் இடத்திற்கு வந்த போது, (அங்கிருந்த) மக்கள் அவளிடம், "நிச்சயமாக இது (மறுமையின் தண்டனையை) உறுதிப்படுத்தக்கூடியதாகும்" என்று கூறினார்கள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அப்போது அந்தப் பெண் (சற்று) தயங்கினாள். அவள் (தன் சாட்சியத்தைத்) திரும்பப் பெற்றுக்கொள்வாள் என்றே நாங்கள் எண்ணினோம். பின்னர் அவள், "எனது குடும்பத்தாரை எஞ்சியுள்ள காலமெல்லாம் நான் (விபச்சாரி என்று) இழிவுபடுத்த மாட்டேன்" என்று கூறிவிட்டுத் தனது (ஐந்தாவது) சத்தியத்தை முடித்தாள்.

அப்போது நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "இவளைக் கவனித்து வாருங்கள். இவள் இயல்பிலேயே மை தீட்டப்பட்டது போன்ற கண்களும், பெரிய பிட்டமும், சதைப்பற்றுள்ள கெண்டைக்கால்களும் கொண்ட குழந்தையைப் பெற்றெடுத்தால், அக்குழந்தை ஷரீக் பின் ஸஹ்மாவுக்கே உரியதாகும்" என்று கூறினார்கள்.

(பின்னர்) அதே போன்ற அடையாளங்களுடன் அக்குழந்தையை அவள் பெற்றெடுத்தாள்.

அப்போது நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் வேதத்தில் (லிஆன் குறித்த சட்டம்) முன்கூட்டியே விதிக்கப்படாமல் இருந்திருந்தால், எனக்கும் அவளுக்குமிடையே (தண்டனை வழங்குவதில்) வேறு விவகாரம் இருந்திருக்கும் (அதாவது அவளுக்கு கல்லெறி தண்டனை வழங்கப்பட்டிருக்கும்)" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஹதீஸ் தரம் கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ فُورَكٍ أنا عَبْدَ اللهِ بْنَ جَعْفَرٍ الْأَصْبَهَانِيَّ، نا يُونُسُ بْنُ حَبِيبٍ، نا أَبُو دَاوُدَ الطَّيَالِسِيُّ، نا عَبَّادُ بْنُ مَنْصُورٍ، نا عِكْرِمَةُ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ؓ قَالَ: لَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ {وَالَّذِينَ يَرْمُونَ الْمُحْصَنَاتِ ثُمَّ لَمْ يَأْتُوا بِأَرْبَعَةِ شُهَدَاءَ} [النور: 4] إِلَى آخِرِ الْآيَةِ فَقَالَ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ: أَهَكَذَا أُنْزِلَتْ فَلَوْ وَجَدْتُ لَكَاعًا مُتَفَخِّذُهَا رَجُلٌ لَمْ يَكُنْ لِي أَنْ أُحَرِّكَهُ وَلَا أَهِيجَهُ حَتَّى آتِيَ بِأَرْبَعَةِ شُهَدَاءَ، فَوَاللهِ لَا آتِي بِأَرْبَعَةِ شُهَدَاءَ حَتَّى يَقْضِيَ حَاجَتَهُ , فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صلَّى الله عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " يَا مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ أَلَا تَسْمَعُونَ مَا يَقُولُ سَيِّدِكُمْ؟ " قَالُوا: يَا رَسُولَ اللهِ لَا تَلُمْهُ فَإِنَّهُ رَجُلٌ غَيُورٌ وَاللهِ مَا تَزَوَّجَ فِينَا قَطُّ إِلَّا عَذْرَاءَ وَلَا طَلَّقَ امْرَأَةً لَهُ فَاجْتَرَأَ رَجُلٌ مِنَّا أَنْ يَتَزَوَّجَهَا مِنْ شِدَّةِ غَيْرَتِهِ , قَالَ سَعْدٌ: وَاللهِ إِنِّي لَأَعْلَمُ يَا رَسُولَ اللهِ أَنَّهَا لَحَقٌّ وَأَنَّهَا مِنْ عِنْدِ اللهِ وَلَكِنِّي عَجِبْتُ , فَبَيْنَا رَسُولُ اللهِ ﷺ كَذَلِكَ إِذْ جَاءَ هِلَالُ بْنُ أُمَيَّةَ الْوَاقِفِيُّ وَهُوَ أَحَدُ الثَّلَاثَةِ الَّذِينَ تَابَ اللهُ عَلَيْهِمْ، فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللهِ إِنِّي جِئْتُ الْبَارِحَةَ عِشَاءً مِنْ حَائِطٍ لِي كُنْتُ فِيهِ فَرَأَيْتُ عِنْدَ أَهْلِي رَجُلًا وَرَأَيْتُ بِعَيْنِيَّ وَسَمِعْتُ بِأُذُنِيَّ , فَكَرِهَ رَسُولُ اللهِ ﷺ مَا جَاءَ بِهِ وَقِيلَ أَيُجْلَدُ هِلَالٌ وَتُبْطَلُ شَهَادَتُهُ فِي الْمُسْلِمِينَ؟ فَقَالَ هِلَالٌ: يَا رَسُولَ اللهِ وَاللهِ إِنِّي لَأَرَى فِي وَجْهِكَ أَنَّكَ تَكْرَهُ مَا جِئْتُ بِهِ , وَإِنِّي لَأَرْجُو أَنْ يَجْعَلَ اللهُ لِي فَرَجًا قَالَ: فَبَيْنَمَا رَسُولُ اللهِ ﷺ كَذَلِكَ إِذْ نَزَلَ عَلَيْهِ الْوَحْيُ وَكَانَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى الله عَلَيْهِ وآله وَسَلَّمَ إِذَا نَزَلَ عَلَيْهِ الْوَحْيُ تَرَبَّدَ لِذَلِكَ خَدُّهُ وَوَجْهُهُ وَأَمْسَكَ عَنْهُ أَصْحَابُهُ فَلَمْ يَتَكَلَّمْ أَحَدٌ مِنْهُمْ، فَلَمَّا رُفِعَ الْوَحْيُ قَالَ: أَبْشِرْ يَا هِلَالُ فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صلَّى الله عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " ادْعُوهَا " فَدُعِيَتْ فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صلَّى الله عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: إِنَّ اللهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى يَعْلَمُ أَنَّ أَحَدَكُمَا كَاذِبٌ فَهَلْ مِنْكُمَا تَائِبٌ؟ " فَقَالَ هِلَالٌ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ: وَاللهِ يَا رَسُولَ اللهِ مَا قُلْتُ إِلَّا حَقًّا وَلَقَدْ صَدَقْتُ , قَالَ: فَقَالَتْ هِيَ عِنْدَ ذَلِكَ: كَذَبَ، قَالَ: فَقِيلَ لِهِلَالٍ: تَشْهَدُ أَرْبَعَ شَهَادَاتٍ بِاللهِ أَنَّكَ لَمِنَ الصَّادِقِينَ , وَقِيلَ لَهُ عِنْدَ الْخَامِسَةِ يَا هِلَالُ اتَّقِ اللهَ فَإِنَّ عَذَابَ الدُّنْيَا أَهْوَنُ مِنْ عَذَابِ الْآخِرَةِ وَإِنَّ هَذِهِ الْمُوجِبَةُ الَّتِي تُوجِبُ عَلَيْكَ الْعَذَابَ , فَقَالَ: وَاللهِ لَا يُعَذِّبُنِي اللهُ أَبَدًا كَمَا لَمْ يَجْلِدْنِي عَلَيْهَا , قَالَ: فَشَهِدَ الْخَامِسَةَ أَنَّ لَعْنَةَ اللهِ عَلَيْهِ إِنْ كَانَ مِنَ الْكَاذِبِينَ وَقِيلَ: اشْهَدِي أَرْبَعَ شَهَادَاتٍ بِاللهِ أَنَّهُ لَمِنَ الْكَاذِبِينَ وَقِيلَ لَهَا عِنْدَ الْخَامِسَةِ: يَا هَذِهِ اتَّقِي اللهَ فَإِنَّ عَذَابَ اللهِ أَشَدُّ مِنْ عَذَابِ النَّاسِ وَإِنَّ هَذِهِ الْمُوجِبَةُ الَّتِي تُوجِبُ عَلَيْكِ الْعَذَابَ , فَسَكَتَتْ سَاعَةً ثُمَّ قَالَتْ: وَاللهِ لَا أَفْضَحُ قَوْمِي فَشَهِدَتِ الْخَامِسَةَ أَنَّ غَضَبَ اللهِ عَلَيْهَا إِنْ كَانَ مِنَ الصَّادِقِينَ , قَالَ: وَقَضَى رَسُولُ اللهِ ﷺ " أَنْ لَا تُرْمَى وَلَا يُرْمَى وَلَدُهَا وَمَنْ رَمَاهَا أَوْ رَمَى وَلَدَهَا جُلِدَ الْحَدَّ وَلَيْسَ لَهَا عَلَيْهِ قُوتٌ وَلَا سُكْنَى " مِنْ أَجْلِ أَنَّهُمَا يَتَفَرَّقَانِ بِغَيْرِ طَلَاقٍ وَلَا مُتَوَفًّى عَنْهَا " فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صلَّى الله عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " انْظُرُوهَا فَإِنْ جَاءَتْ بِهِ أُثَيْبِجَ أُصَيْهِبَ أُرَيْسِحَ حَمْشَ السَّاقَيْنِ فَهُوَ لِهِلَالِ بْنِ أُمَيَّةَ وَإِنْ جَاءَتْ بِهِ خَدَلَّجَ السَّاقَيْنِ سَابِغَ الْإِلْيَتَيْنِ أَوْرَقَ جَعْدًا جُمَالِيًّا فَهُوَ لِصَاحِبِهِ " , قَالَ: فَجَاءَتْ بِهِ أَوْرَقَ جَعْدًا جُمَالِيًّا خَدَلَّجَ السَّاقَيْنِ سَابِغَ الْإِلْيَتَيْنِ فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صلَّى الله عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " لَوْلَا الْأَيْمَانُ لَكَانَ لِي وَلَهَا أَمْرٌ " قَالَ عَبَّادٌ: فَسَمِعْتُ عِكْرِمَةَ يَقُولُ: لَقَدْ رَأَيْتُهُ أَمِيرَ مِصْرٍ مِنَ الْأَمْصَارِ وَلَا يُدْرَى مَنْ أَبُوهُ وَاللهُ أَعْلَمُ
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"{வல்லதீன யர்மூனல் முஹ்ஸனாதி சும்ம லம் யஃதூ பிஅர்பஅதி ஷுஹதாஅ...}" (கற்புள்ள பெண்கள் மீது அவதூறு கூறி, பின்பு நான்கு சாட்சிகளைக் கொண்டு வராதவர்கள்...) [அந்நூர்: 4] என்ற இந்த வசனம் இறுதிவரை அருளப்பட்ட போது, சஅத் பின் உபாதா (ரழி) அவர்கள் (அதன் சட்டத்தைக் கேட்டு) கூறினார்கள்:

"இப்படித்தான் (இந்த வசனம்) அருளப்பட்டதா? ஒருவேளை நான் ஒரு இழிவான மனிதன் (என் மனைவியின்) தொடைகளுக்கு இடையில் (விபச்சாரத்தில்) இருப்பதைக் கண்டால், நான் நான்கு சாட்சிகளைக் கொண்டு வரும் வரை அவனை நான் அசைக்கவோ, அவதூறு கூறவோ கூடாதா? அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! அவன் தன் தேவையினை முடித்துக் கொள்ளும் வரை என்னால் நான்கு சாட்சிகளைக் கொண்டு வர முடியாது."

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அன்சாரிகளே! உங்கள் தலைவர் என்ன கூறுகிறார் என்பதை நீங்கள் கேட்கவில்லையா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவரைத் திட்டாதீர்கள். ஏனெனில் அவர் மிகவும் ரோஷக்காரர் (கடுமையான தன்மானம் கொண்டவர்). அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக, அவர் எங்களில் கன்னிப் பெண்ணைத் தவிர வேறு யாரையும் மணந்ததில்லை. அவ்வாறு அவர் ஒரு பெண்ணை விவாகரத்து செய்துவிட்டால், அவருடைய கடுமையான ரோஷத்தின் காரணமாக எங்களில் எந்தவொரு ஆணும் அந்தப் பெண்ணை மணமுடிக்கத் துணிய மாட்டான்" என்று கூறினார்கள்.

அப்போது சஅத் (ரழி), "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக, இது (இந்த வசனம்) உண்மைதான் என்பதையும், இது அல்லாஹ்விடமிருந்து அருளப்பட்டது என்பதையும் நான் உறுதியாக அறிவேன். இருப்பினும் நான் (அதன் நடைமுறைச் சிரமத்தைக் கண்டு) ஆச்சரியப்பட்டேன்" என்று கூறினார்கள்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இந்த நிலையில் இருந்தபோது, அல்லாஹ் ‘தவ்பா’ (மன்னிப்பு) வழங்கிய மூவரில் ஒருவரான ஹிலால் பின் உமையா அல்வாக்கிஃபி (ரழி) அங்கு வந்தார்கள். அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நேற்று இரவு நான் எனது தோட்டத்திலிருந்து எனது குடும்பத்தாரிடம் வந்தபோது, ஒரு மனிதன் என் மனைவியுடன் இருப்பதைப் பார்த்தேன். என் கண்களால் பார்த்தேன், என் காதுகளால் கேட்டேன்" என்று கூறினார்கள்.

அவர் கொண்டு வந்த இந்தச் செய்தியை (தர்மசங்கடமான நிலை என்பதால்) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் வெறுத்தார்கள். அப்போது (மக்களிடையே), "ஹிலாலுக்கு (நான்கு சாட்சிகள் இல்லாததால் அவதூறு சட்டப்படி) கசையடி கொடுக்கப்படுமா? முஸ்லிம்களிடையே அவருடைய சாட்சியம் ரத்து செய்யப்படுமா?" என்று பேசப்பட்டது.

அப்போது ஹிலால் (ரழி), "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக, நான் கொண்டு வந்த செய்தியை நீங்கள் வெறுக்கிறீர்கள் என்பதை உங்கள் முகத்தில் காண்கிறேன். ஆனால் அல்லாஹ் எனக்கான ஒரு வழியை (இதற்கான தீர்வை)த் திறப்பான் என்று நான் உறுதியாக நம்புகிறேன்" என்றார்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அதே நிலையில் இருந்தபோது, அவர்களுக்கு ‘வஹீ’ (இறைச்செய்தி) அருளப்பட்டது. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு வஹீ அருளப்பட்டால், அவர்களின் கன்னமும் முகமும் (நிறம் மாறி) கனமாகிவிடும். அவர்களின் தோழர்கள் (மரியாதையினால்) அவர்களை விட்டு விலகியிருப்பார்கள், அவர்களில் எவரும் பேச மாட்டார்கள். வஹீயின் நிலை நீங்கியதும், நபி (ஸல்) அவர்கள், "ஹிலால், நற்செய்தி பெறுவீராக! (உமக்கான தீர்வு வந்துவிட்டது)" என்று கூறினார்கள்.

பின்பு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அவளை (அவருடைய மனைவியை) அழையுங்கள்" என்றார்கள். அவள் அழைக்கப்பட்டாள். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "உங்கள் இருவரில் ஒருவர் பொய்யர் என்பதை நிச்சயமாக அல்லாஹ் அறிவான். உங்களில் யாரேனும் தவ்பா கோருகிறீர்களா?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு ஹிலால் (ரழி), "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக, நான் உண்மையை மட்டுமே கூறினேன், நான் உண்மை உரைப்பவனாவேன்" என்றார். அவள் உடனே, "அவர் பொய் சொல்கிறார்" என்றாள்.

அப்போது ஹிலாலுக்கு, "நீர் உண்மையாளர்களில் உள்ளவர்தான் என்பதற்கு அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமிட்டு நான்கு முறை சாட்சியம் கூறுவீராக" என்று சொல்லப்பட்டது. ஐந்தாவது சாட்சியத்தின் போது அவரிடம், "ஹிலாலே! அல்லாஹ்வை அஞ்சிக் கொள். உலகத்தின் வேதனையை விட மறுமையின் வேதனை மிகவும் கடுமையானது. இந்த (ஐந்தாவது சத்தியம்) உம்மீது (பொய்யாக இருந்தால் அல்லாஹ்வின்) வேதனையை உறுதிப்படுத்திவிடும்" என்று கூறப்பட்டது.

அதற்கு அவர், "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! இதற்காக (உண்மையைச் சொன்னதற்காக) அவன் எனக்கு கசையடியிலிருந்து எப்படி விடுதலை அளித்திருக்கிறானோ, அதேபோன்று (மறுமையிலும்) அவன் என்னை ஒருபோதும் வேதனை செய்ய மாட்டான்" என்று கூறினார். பின்பு, தான் பொய்யர்களில் ஒருவராக இருந்தால் தன் மீது அல்லாஹ்வின் சாபம் உண்டாகட்டும் என்று ஐந்தாவது முறையாகச் சாட்சியம் கூறினார்.

பின்னர் அப்பெண்ணிடம், "அவர் பொய்யர்களில் உள்ளவர்தான் என்பதற்கு அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமிட்டு நான்கு முறை சாட்சியம் கூறுவாயாக" என்று சொல்லப்பட்டது. ஐந்தாவது சாட்சியத்தின் போது அவளிடம், "பெண்ணே! அல்லாஹ்வை அஞ்சிக் கொள். மனிதர்களின் வேதனையை விட அல்லாஹ்வின் வேதனை மிகவும் கடுமையானது. இந்த (ஐந்தாவது சத்தியம்) உம்மீது (பொய்யாக இருந்தால் அல்லாஹ்வின்) வேதனையை உறுதிப்படுத்திவிடும்" என்று கூறப்பட்டது.

அவள் சற்று நேரம் அமைதியாக இருந்துவிட்டு, "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக, என் சமுதாயத்தை நான் (உண்மையைச் சொல்லி) கேவலப்படுத்த மாட்டேன்" என்று கூறினாள். பின்பு, அவர் உண்மையாளர்களில் ஒருவராக இருந்தால் தன் மீது அல்லாஹ்வின் கோபம் உண்டாகட்டும் என்று ஐந்தாவது முறையாகச் சாட்சியம் கூறினாள்.

பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அவள் மீது (இனிமேல் விபச்சாரி என்று) அவதூறு கூறப்படக் கூடாது, அவளது குழந்தையின் மீதும் அவதூறு கூறப்படக் கூடாது. அவளையோ அல்லது அவளது குழந்தையையோ யார் அவதூறு கூறுகிறாரோ அவருக்கு 'ஹத்' (அவதூறுக்கான தண்டனை) நிறைவேற்றப்படும். அவளுக்கு அவனிடமிருந்து ஜீவனாம்சமோ இருப்பிடமோ கிடையாது" என்று தீர்ப்பளித்தார்கள். ஏனெனில் அவர்கள் விவாகரத்தோ மரணமோ இன்றி (லிஆன் - சாபப் பிரமாணம் மூலமாகப்) பிரிக்கப்படுகிறார்கள்.

மேலும், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அவளைக் கவனியுங்கள். அவள் சற்று வளைந்த முதுகுடைய, செந்நிற முடி கொண்ட, சதையற்ற பின்பகுதியும் மெல்லிய கால்களும் கொண்ட ஒரு குழந்தையைப் பெற்றெடுத்தால், அக்குழந்தை ஹிலால் பின் உமையாவிற்கு உரியது. அவள் மாநிறமும் சுருள் முடியும் கொண்ட, உறுதியான உடற்கட்டுடைய, சதைப்பற்றுள்ள கால்களும் பருத்த பின்பகுதியும் கொண்ட ஒரு குழந்தையைப் பெற்றெடுத்தால், அக்குழந்தை அந்த (குற்றம் சாட்டப்பட்ட) மனிதனுக்கு உரியது" என்று கூறினார்கள்.

அவள் மாநிறமும் சுருள் முடியும் கொண்ட, உறுதியான உடற்கட்டுடைய, சதைப்பற்றுள்ள கால்களும் பருத்த பின்பகுதியும் கொண்ட ஒரு குழந்தையைப் பெற்றெடுத்தாள். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "இந்தச் சத்தியங்கள் (லிஆன்) மட்டும் இல்லையென்றால், அவளுக்கு நான் வேறு வகையான (கல்லெறி தண்டனை போன்ற) தண்டனை அளித்திருப்பேன்" என்று கூறினார்கள்.

(அறிவிப்பாளர்களில் ஒருவரான) அப்பாத் கூறுகிறார்: இக்ரிமா அவர்கள், "அந்தக் குழந்தை (பிற்காலத்தில்) மாகாணங்களில் ஒன்றிற்கு ஆளுநராக இருந்ததை நான் பார்த்தேன். ஆனால் அவனுடைய தந்தை யார் என்று (சட்டப்படி) யாருக்கும் தெரியாது, அல்லாஹ்வே மிக அறிந்தவன்" என்று கூறுவதை நான் கேட்டேன்.
ஹதீஸ் தரம் : ஹதீஸ் தரம் கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللهِ الْحَافِظُ، أنا أَبُو بَكْرٍ أَحْمَدُ بْنُ كَامِلِ بْنِ خَلَفٍ الْقَاضِي نا أَحْمَدُ بْنُ الْوَلِيدِ الْفَحَّامُ، نا حُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْمَرْوَزِيُّ، نا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ؓ قَالَ: لَمَّا قَذَفَ هِلَالُ بْنُ أُمَيَّةَ امْرَأَتَهُ قِيلَ لَهُ: وَاللهِ لَيَحُدَّنَّكَ رَسُولُ اللهِ ﷺ ثَمَانِينَ جَلْدَةً قَالَ: اللهُ أَعْدَلُ مِنْ ذَلِكَ أَنْ يَضْرِبَنِي ثَمَانِينَ ضَرْبَةً وَقَدْ عَلِمَ أَنِّي رَأَيْتُ حَتَّى اسْتَوْثَقْتُ وَسَمِعْتُ حَتَّى اسْتَبَنْتُ لَا وَاللهِ لَا يَضْرِبُنِي أَبَدًا , فَنَزَلَتْ آيَةُ الْمُلَاعَنَةِ فَدَعَاهُمَا رَسُولُ اللهِ ﷺ حِينَ نَزَلَتِ الْآيَةُ فَقَالَ: " اللهُ يَعْلَمُ أَنَّ أَحَدَكُمَا كَاذِبٌ فَهَلْ مِنْكُمَا تَائِبٌ؟ " فَقَالَ هِلَالٌ: وَاللهِ إِنِّي لَصَادِقٌ , فَقَالَ لَهُ: " احْلِفْ بِاللهِ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ إِنِّي لَصَادِقٌ " تَقُولُ ذَلِكَ أَرْبَعَ مَرَّاتٍ فَإِنْ كُنْتَ كَاذِبًا فَعَلَيَّ لَعْنَةُ اللهِ فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صلَّى الله عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " قِفُوهُ عِنْدَ الْخَامِسَةِ فَإِنَّهَا مُوجِبَةٌ " فَحَلَفَ ثُمَّ قَالَتْ أَرْبَعًا: وَاللهِ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ إِنَّهُ لَمِنَ الْكَاذِبِينَ فَإِنْ كَانَ صَادِقًا فَعَلَيْهَا غَضَبُ اللهِ , فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صلَّى الله عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " قِفُوهَا عِنْدَ الْخَامِسَةِ فَإِنَّهَا مُوجِبَةٌ " فَتَرَدَّدَتْ وَهَمَّتْ بِالِاعْتِرَافِ ثُمَّ قَالَتْ: لَا أَفْضَحُ قَوْمِي فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صلَّى الله عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " إِنْ جَاءَتْ بِهِ أَكْحَلَ أَدْعَجَ سَابِغَ الْأَلْيَتَيْنِ أَلِفَ الْفَخِذَيْنِ خَدَلَّجَ السَّاقَيْنِ فَهُوَ لِلَّذِي رُمِيَتْ بِهِ وَإِنْ جَاءَتْ بِهِ أَصْفَرَ قَضِيفًا سَبِطًا فَهُوَ لِهِلَالِ بْنِ أُمَيَّةَ " , فَجَاءَتْ بِهِ عَلَى صِفَةِ الْبَغِيِّ قَالَ أَيُّوبُ وَقَالَ مُحَمَّدُ بْنُ سِيرِينَ: كَانَ الرَّجُلُ الَّذِي قَذَفَهَا بِهِ هِلَالُ بْنُ أُمَيَّةَ شَرِيكَ بْنَ سَحْمَاءَ , وَكَانَ أَخَا الْبَرَاءِ بْنِ مَالِكٍ أَخِي أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ لِأُمِّهِ وَكَانَتْ أُمُّهُ سَوْدَاءَ وَكَانَ شَرِيكٌ يَأْوِي إِلَى مَنْزِلِ هِلَالٍ وَيَكُونُ عِنْدَهُ , قَالَ الشَّيْخُ: فَسَمَّى كَلِمَةَ اللِّعَانِ حَلِفًا
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஹிலால் பின் உமைய்யா (ரழி) அவர்கள் தனது மனைவியின் மீது (விபச்சாரக்) குற்றம் சுமத்திய போது, அவரிடம், "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக, அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்கள் உங்களுக்கு (அவதூறு கூறியதற்கான தண்டனையாக) எண்பது கசையடிகள் வழங்குவார்கள்" என்று கூறப்பட்டது.

அதற்கவர், "நான் (என் கண்ணால்) உறுதிபடப் பார்த்துள்ளேன், (என் காதால்) தெளிவாகக் கேட்டுள்ளேன் என்பதை அல்லாஹ் நன்கறிவான். அவ்வாறிருக்க எனக்கு எண்பது கசையடிகள் தண்டனையாக வழங்கப்படுவதை விட அல்லாஹ் மிகவும் நீதியாளன். இல்லை, அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக, அவர் (நபி (ஸல்) அவர்கள்) எனக்கு ஒருபோதும் கசையடி கொடுக்க மாட்டார்கள்" என்று கூறினார்.

அப்போது 'முலாஅனா' (கணவனும் மனைவியும் பரஸ்பரம் சபித்துச் சத்தியம் செய்யும் சட்டம்) தொடர்பான திருக்குர்ஆன் வசனம் அருளப்பட்டது. அந்த வசனம் அருளப்பட்டதும், அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்கள் இருவரையும் அழைத்து, "உங்களில் ஒருவர் பொய்யர் என்பதை அல்லாஹ் நன்கறிவான். எனவே, உங்களில் யாரேனும் பாவமன்னிப்பு கோரித் திரும்புகிறீர்களா?" என்று கேட்டார்கள்.

அப்போது ஹிலால் (ரழி), "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக, நான் உண்மையே சொல்கிறேன்" என்றார். நபி ((ஸல்)) அவர்கள் அவரிடம், "அவனைத் தவிர வணக்கத்திற்குரிய இறைவன் வேறு யாருமில்லையோ அந்த அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக, நான் உண்மையே சொல்கிறேன் என்று நீர் நான்கு முறை சத்தியம் செய்து கூற வேண்டும்" என்றார்கள். "நீர் பொய்யராக இருந்தால் உமது மீது அல்லாஹ்வின் சாபம் உண்டாகட்டும்" (என்று ஐந்தாவது முறை கூற வேண்டும்).

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்கள், "ஐந்தாவது முறை அவர் கூறும் போது அவரை சற்று நிறுத்துங்கள். ஏனெனில், அதுவே (சாபத்தை) கட்டாயமாக்கக் கூடியதாகும்" என்று கூறினார்கள். அவ்வாறே அவர் சத்தியம் செய்தார்.

பின்னர் அவரது மனைவி நான்கு முறை, "அவனைத் தவிர வணக்கத்திற்குரிய இறைவன் வேறு யாருமில்லையோ அந்த அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக, இவர் (என் கணவர்) நிச்சயமாகப் பொய்யர்களில் உள்ளவராவார்" என்று கூறினாள். "அவர் உண்மையானவராக இருந்தால் அவள் (தன்) மீது அல்லாஹ்வின் கோபம் உண்டாகட்டும்" (என்று ஐந்தாவது முறை கூற வேண்டும்).

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்கள், "ஐந்தாவது முறை அவள் கூறும் போது அவளை சற்று நிறுத்துங்கள். ஏனெனில், அதுவே (இறைவனின் கோபத்தை) கட்டாயமாக்கக் கூடியதாகும்" என்று கூறினார்கள். அப்போது அவள் தயங்கினாள்; (குற்றத்தை) ஒப்புக் கொள்ளவும் நினைத்தாள். பின்னர், "என் சமூகத்தாரை நான் அவமானப்படுத்த மாட்டேன்" என்று கூறிவிட்டு (சத்தியத்தை முடித்தாள்).

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்கள், "இவள் சுர்மா இட்டதைப் போன்ற கருத்த கண்களும், பெரிய பிட்டமும், தடித்த தொடைகளும், சதைப்பற்றுள்ள கெண்டைக்கால்களும் கொண்ட குழந்தையைப் பெற்றெடுத்தால், அக்குழந்தை அவள் மீது குற்றம் சாட்டப்பட்ட (அந்த நபருக்குப்) பிறந்ததாகும். அவள் வெளிறிய நிறமும், மெலிந்த தேகமும், படிந்த நேரான முடிகளும் கொண்ட குழந்தையைப் பெற்றெடுத்தால், அக்குழந்தை ஹிலால் பின் உமைய்யாவுக்குப் பிறந்ததாகும்" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர் அவள், தான் (விபச்சாரம் செய்ததாகக்) குற்றம் சாட்டப்பட்ட அந்த நபரின் தோற்றத்திலேயே அக்குழந்தையைப் பெற்றெடுத்தாள்.

அய்யூப் மற்றும் முஹம்மது பின் சீரீன் (ரஹ்) ஆகியோர் கூறுகின்றனர்: "ஹிலால் பின் உமைய்யா அவர்கள் தம் மனைவியோடு தொடர்புபடுத்திக் குற்றம் சாட்டிய அந்த நபர் ஷரீக் பின் சஹ்மா ஆவார். அவர், அனஸ் பின் மாலிக் அவர்களின் சகோதரரான பராஉ பின் மாலிக் அவர்களின் தாயின் வழி சகோதரராவார். ஷரீக்கின் தாய் ஒரு கருப்பினப் பெண்மணி. மேலும், ஷரீக் ஹிலால் அவர்களின் வீட்டிற்கு அடிக்கடி வந்து தங்கிச் செல்பவராகவும் இருந்தார்."

(இந்த ஹதீஸை அறிவிக்கும்) ஷைக் கூறுகிறார்: "அவர் லிஆனின் (சபிக்கக்கூடிய) வார்த்தையை 'சத்தியம்' என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்."
ஹதீஸ் தரம் : ஹதீஸ் தரம் கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللهِ الْحَافِظُ نا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ أنا الرَّبِيعُ بْنُ سُلَيْمَانَ أنا الشَّافِعِيُّ أنا سُفْيَانُ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عُمَرَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ يَقُولُ فَرَّقَ رَسُولُ اللهِ ﷺ بَيْنَ أَخَوَيْ بَنِي عَجْلَانَ وَقَالَ هَكَذَا بِأُصْبُعِهِ الْمُسَبِّحَةِ وَالْوُسْطَى فَقَرَنَهُمَا الْوُسْطَى وَالَّتِي تَلِيهَا يَعْنِي الْمُسَبِّحَةَ وَقَالَ إِنَّ اللهَ يَعْلَمُ أَنَّ أَحَدَكُمَا كَاذِبٌ فَهَلْ مِنْكُمَا تَائِبٌ؟ أَخْرَجَهُ الْبُخَارِيُّ وَمُسْلِمٌ فِي الصَّحِيحِ مِنْ حَدِيثِ سُفْيَانَ وَبِمَعْنَاهُ رَوَاهُ حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ وَإِسْمَاعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ عَنْ أَيُّوبَ وَرَوَاهُ عَزْرَةُ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ فَرَّقَ بَيْنَ الْمُتَلَاعِنَيْنِ
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பனூ அஜ்லான் குலத்தைச் சேர்ந்த (கணவன், மனைவி ஆகிய) இருவரிடையே பிரிவினை ஏற்படுத்தினார்கள். அப்போது தமது (முஸப்பிஹா எனப்படும்) சுட்டுவிரலையும் (வுஸ்தா எனப்படும்) நடுவிரலையும் ஒன்றாக இணைத்துக் காட்டி, "நிச்சயமாக உங்கள் இருவரில் ஒருவர் பொய்யர் என்பதை அல்லாஹ் நன்கறிவான்; எனவே, உங்களில் (தவறு செய்தவர் யாராவது இருந்தால்) பாவமன்னிப்பு (தவ்பா) தேடுபவர் யாராவது உண்டா?" என்று கேட்டார்கள்.

(இதனை இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகியோர் தங்களது 'ஸஹீஹ்' நூல்களில் சுஃப்யான் அவர்களின் அறிவிப்பிலிருந்து பதிவு செய்துள்ளனர். இதே கருத்தில் ஹம்மாத் பின் ஸைத் மற்றும் இஸ்மாயீல் இப்னு உலைப்பா ஆகியோர் அய்யூப் வழியாகவும் அறிவித்துள்ளனர். மேலும், 'நபி (ஸல்) அவர்கள் (லிஆன் எனும்) சாப சத்தியம் செய்து கொண்ட தம்பதியினரிடையே பிரிவினை ஏற்படுத்தினார்கள்' என அஸ்ரா என்பவர் சயீத் பின் ஜுபைர் வழியாக இப்னு உமர் (ரழி) அவர்களிடமிருந்து அறிவித்துள்ளார்).
ஹதீஸ் தரம் : ஹதீஸ் தரம் கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
2813முஸ்தத்ரக் அல்-ஹாகிம்
أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرٍ أَحْمَدُ بْنُ كَامِلِ بْنِ خَلَفٍ الْقَاضِي ثنا أَحْمَدُ بْنُ الْوَلِيدِ النَّحَّامُ ثنا الْحُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْمَرُّوذِيُّ ثنا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ لَمَّا قَذَفَ هِلَالُ بْنُ أُمَيَّةَ امْرَأَتَهُ قِيلَ لَهُ وَاللَّهِ لَيَجْلِدَنَّكَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ ثَمَانِينَ جَلْدَةً قَالَ اللَّهُ أَعْدَلُ مِنْ ذَلِكَ أَنْ يَضْرِبَنِي ثَمَانِينَ جَلْدَةً وَقَدْ عَلِمَ أَنِّي رَأَيْتُ حَتَّىَ اسْتَيْقَنْتُ وَسَمِعْتُ حَتَّىَ اسْتَثْبَتُّ لَا وَاللَّهِ لَا يَضْرِبُنِي أَبَدًا فَنَزَلَتْ آيَةُ الْمُلَاعَنَةِ فَدَعَا بِهِمَا رَسُولُ اللَّهِ ﷺ حِينَ نَزَلَتِ الْآيَةُ فَقَالَ «§اللَّهُ يَعْلَمُ أَنَّ أَحَدَكُمَا كَاذِبٌ فَهَلْ مِنْكُمَا تَائِبٌ» فَقَالَ هِلَالٌ وَاللَّهِ إِنِّي لَصَادِقٌ فَقَالَ «احْلِفْ بِاللَّهِ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ إِنِّي لَصَادِقٌ» يَقُولُ ذَلِكَ أَرْبَعَ مَرَّاتٍ فَإِنْ كُنْتُ كَاذِبًا فَعَلَيَّ لَعْنَةُ اللَّهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «قِفُوهُ عِنْدَ الْخَامِسَةِ فَإِنَّهَا مُوجِبَةٌ» فَحَلَفَتْ ثُمَّ قَالَتْ أَرْبَعًا وَاللَّهِ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ إِنَّهُ لَمِنَ الْكَاذِبِينَ وَإِنْ كَانَ صَادِقًا فَعَلَيْهَا غَضَبُ اللَّهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «قِفُوهَا عِنْدَ الْخَامِسَةِ فَإِنَّهَا مُوجِبَةٌ فَرَدَّدَتْ وَهَمَّتْ بِالِاعْتِرَافِ» ثُمَّ قَالَتْ لَا أَفْضَحُ قَوْمِي فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «إِنْ جَاءَتْ بِهِ أَكْحَلَ أَدْعَجَ سَابِغَ الْأَلْيَتَيْنِ أَلَفَّ الْفَخِذَيْنِ حَدْلَجَ السَّاقَيْنِ فَهُوَ لِلَّذِي رُمِيَتْ بِهِ وَإِنْ جَاءَتْ بِهِ أَصْفَرَ قَصِفًا سَبِطًا فَهُوَ لِهِلَالِ بْنِ أُمَيَّةَ» فَجَاءَتْ بِهِ عَلَى الصِّفَةِ الْبَغِيِّ قَالَ أَيُّوبُ وَقَالَ مُحَمَّدُ بْنُ سِيرِينَ «كَانَ الرَّجُلُ الَّذِي بَلَغَهَا هِلَالُ بْنُ أُمَيَّةَ شَرِيكَ بْنَ سَحْمَاءَ وَكَانَ أَخَا الْبَرَاءِ بْنِ مَالِكٍ أَخِي أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ لِأُمِّهِ وَكَانَتْ أُمُّهُ سَوْدَاءَ وَكَانَ شَرِيكٌ يَأْوِي إِلَى مَنْزِلِ هِلَالٍ وَيَكُونُ عِنْدَهُ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الْبُخَارِيِّ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ بِهَذِهِ السِّيَاقَةِ إِنَّمَا أَخْرَجَا حَدِيثَ هِشَامِ بْنِ حَسَّانَ عَنْ عِكْرِمَةَ مُخْتَصَرًا على شرط البخاري
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஹிலால் பின் உமைய்யா (ரழி) அவர்கள் தமது மனைவியின் மீது (விபச்சாரக்) குற்றஞ்சாட்டியபோது, அவரிடம் "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! (இதற்கான நான்கு சாட்சிகளை நீங்கள் கொண்டு வரவில்லையெனில்) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் உங்களுக்கு எண்பது கசையடிகள் (அவதூறு சட்டத்தின்படி) வழங்குவார்கள்" என்று கூறப்பட்டது. அதற்கு அவர், "நான் (அவளது செயலைத் தீர்க்கமாகப்) பார்த்தேன், (அவளது பேச்சைக்) கேட்டு உறுதிப்படுத்திக் கொண்டேன் என்பதை அல்லாஹ் அறிவான். அப்படி இருக்கும்போது எனக்கு எண்பது கசையடிகள் வழங்கப்படுவதைவிட அல்லாஹ் மிகவும் நீதமானவன். இல்லை! அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக, எனக்கு ஒருபோதும் கசையடி வழங்கப்படமாட்டாது" என்றார்.

அப்போது (லிஆன் எனும் கணவன்-மனைவிக்கிடையிலான) பரஸ்பர சாபமிடும் இறைவசனம் அருளப்பட்டது. அந்த வசனம் அருளப்பட்டதும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இருவரையும் அழைத்தார்கள். அப்போது நபியவர்கள், "உங்களில் ஒருவர் நிச்சயம் பொய்யர் என்பதை அல்லாஹ் அறிவான். எனவே, உங்களில் (உண்மையை ஒப்புக்கொண்டு) பாவமன்னிப்புத் தேடுபவர் எவரேனும் உண்டா?" என்று கேட்டார்கள்.

ஹிலால் (ரழி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நான் உண்மையே சொல்கிறேன்" என்றார். "வணக்கத்திற்குரியவன் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு யாருமில்லை என்று அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியம் செய்து, 'நான் உண்மையே சொல்கிறேன்' எனக் கூறுங்கள்" என்று நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள். அவ்வாறே அவர் நான்கு முறை கூறினார். "நான் பொய்யனாக இருந்தால், என் மீது அல்லாஹ்வின் சாபம் உண்டாகட்டும்" என்று அவர் (ஐந்தாவது முறை) கூற முற்பட்டபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "ஐந்தாவது முறையில் அவரை நிறுத்துங்கள்; ஏனெனில் அது (அல்லாஹ்வின் தண்டனையை) உறுதிப்படுத்தக்கூடியதாகும்" என்றார்கள்.

பின்னர் அந்தப் பெண், "வணக்கத்திற்குரியவன் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு யாருமில்லை என்று அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! அவர் பொய்யர்களில் உள்ளவரே ஆவார்" என்று நான்கு முறை சத்தியம் செய்தாள். "அவர் உண்மையாளராக இருந்தால், என் மீது அல்லாஹ்வின் கோபம் உண்டாகட்டும்" என்று அவள் (ஐந்தாவது முறை) கூற முற்பட்டபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "ஐந்தாவது முறையில் அவளை நிறுத்துங்கள்; ஏனெனில் அது (அல்லாஹ்வின் தண்டனையை) உறுதிப்படுத்தக்கூடியதாகும்" என்றார்கள். அவள் (சிறிது நேரம்) தயங்கி, குற்றத்தை ஒப்புக்கொள்ள முற்பட்டாள். பின்னர், "என் சமூகத்தாரை நான் (காலமெல்லாம்) அவமானப்படுத்த மாட்டேன்" என்று கூறிவிட்டு (ஐந்தாவது சத்தியத்தையும் செய்து முடித்தாள்).

(இதையடுத்து) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "இவள் சுருமா தீட்டப்பட்டதைப் போன்ற (இயற்கையான கருமை) கண்களையும், கரிய விழிகளையும், பெரிய பிட்டங்களையும், சதைப்பற்றுள்ள தொடைகளையும், திரண்ட கெண்டைக்கால்களையும் கொண்ட ஒரு குழந்தையைப் பெற்றெடுத்தால், அது எவனுடன் இவள் இணைத்துப் பேசப்பட்டாளோ (அந்த ஷரீக் பின் சஹ்மாவுக்கு) உரியதாகும். மாறாக, மெலிந்து, மஞ்சள் நிறமுடைய, நேரான முடி கொண்ட குழந்தையைப் பெற்றெடுத்தால், அது ஹிலால் பின் உமைய்யாவுக்கு உரியதாகும்." பின்னர் அவள், குற்றம் சாட்டப்பட்ட அந்த (கள்ளத் தொடர்புடைய) நபரின் அடையாளங்களோடு அக்குழந்தையைப் பெற்றெடுத்தாள்.

அய்யூப் மற்றும் முஹம்மது பின் சீரீன் (ரஹ்) ஆகியோர் கூறுகிறார்கள்: "ஹிலால் பின் உமைய்யா (ரழி) அவர்கள் எவருடன் (தம் மனைவியை) தொடர்புபடுத்தினாரோ அவர் ஷரீக் பின் சஹ்மா ஆவார். இவர் அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்களின் சகோதரரான பராஉ பின் மாலிக் (ரழி) அவர்களின் தாய்வழிச் சகோதரர் ஆவார். அவரது தாய் கருமை நிறமானவர். ஷரீக், ஹிலால் (ரழி) அவர்களின் வீட்டில் தங்கி, அவருடன் இருப்பவராக இருந்தார்."

(குறிப்பு: இந்த ஹதீஸ் இமாம் புகாரி அவர்களின் நிபந்தனையின்படி ஆதாரப்பூர்வமானதாகும். ஆனால், அவர்கள் இந்த விரிவான வார்த்தை அமைப்பில் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை. ஹிஷாம் பின் ஹஸ்ஸான் வழியாக இக்ரிமா (ரஹ்) அறிவித்ததை சுருக்கமாகவே அவர்கள் பதிவு செய்துள்ளனர்).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط البخاري