உம் அதிய்யா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
இறந்தவருக்காக மூன்று நாட்களுக்கு மேல் துக்கம் அனுஷ்டிப்பது எங்களுக்குத் தடை விதிக்கப்பட்டிருந்தது; கணவரைத் தவிர. அவருக்காக மனைவி நான்கு மாதங்களும் பத்து நாட்களும் துக்கம் அனுஷ்டிக்க வேண்டும். (இத்துக்கக் காலத்தில்) எங்கள் கண்களில் சுர்மா இட்டுக் கொள்ளவோ, நறுமணம் பூசிக்கொள்ளவோ, சாயமிடப்பட்ட ஆடைகளை அணியவோ எங்களுக்கு அனுமதிக்கப்படவில்லை; ‘அஸ்ப்’ (யமன நாட்டில் தயாரிக்கப்படும் ஒருவகை ஆடை) எனும் ஆடையைத் தவிர. ஆனால், எங்களில் ஒருத்தி தனது மாதவிடாயிலிருந்து தூய்மையாகிக் குளித்த பின், ஒரு குறிப்பிட்ட வகை நறுமணப் பொருளின் ஒரு துண்டை அவள் பயன்படுத்திக் கொள்ளலாம் என எங்களுக்கு அனுமதிக்கப்பட்டிருந்தது. மேலும், ஜனாஸா ஊர்வலங்களைப் பின்தொடர்ந்து செல்வது எங்களுக்குத் தடை விதிக்கப்பட்டிருந்தது.

உம்மு அதிய்யா (ரழி) கூறினார்கள்:
“கணவனைத் தவிர, (வேறு) இறந்தவருக்காக மூன்று நாட்களுக்கு மேல் துக்கம் அனுஷ்டிக்க நாங்கள் தடுக்கப்பட்டிருந்தோம். கணவனுக்கு(த் துக்கம் அனுஷ்டிப்பது) நான்கு மாதங்களும் பத்து நாட்களுமாகும். (இக்காலகட்டத்தில்) நாங்கள் (கண்ணில்) மை தீட்டவோ, நறுமணம் பூசவோ, சாயமிடப்பட்ட ஆடையை அணியவோ கூடாது. ஆனால், எங்களில் ஒருத்தி மாதவிடாயிலிருந்து தூய்மையடைந்து குளிக்கும்போது, ‘குஸ்து’ மற்றும் ‘அள்ஃபார்’ (ஆகிய நறுமணப் பொருட்களில்) சிறிதளவு பயன்படுத்திக் கொள்ளப் பெண்களுக்குச் சலுகை வழங்கப்பட்டது.”