ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:

"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் நடு இரவில் (மஸ்ஜிதுக்குச்) சென்று, அங்கே தொழுதார்கள். சில ஆண்கள் அவர்களைப் பின்பற்றித் தொழுதார்கள். விடிந்ததும் மக்கள் இது பற்றிப் பேசிக்கொண்டார்கள். எனவே, (இரண்டாம் நாள்) அவர்களைவிட அதிகமானோர் கூடி, அவர்களுடன் தொழுதார்கள். விடிந்ததும் மக்கள் இது பற்றிப் பேசிக்கொண்டார்கள். மூன்றாம் இரவில் மஸ்ஜிதில் மக்கள் அதிகரித்துவிட்டனர். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் வெளியே வந்து தொழுதார்கள்; மக்களும் அவர்களைப் பின்பற்றித் தொழுதார்கள். நான்காம் இரவு வந்தபோது, மஸ்ஜித் கொள்ளாத அளவுக்கு மக்கள் கூடிவிட்டனர். (ஆனால் நபி (ஸல்) அவர்கள் இரவுத் தொழுகைக்கு வரவில்லை); சுப்ஹு தொழுகைக்காகவே அவர்கள் வெளியே வந்தார்கள். பஜ்ர் தொழுகையை முடித்ததும் மக்களை நோக்கி, தஷஹ்ஹுத் மொழிந்து, பிறகு கூறினார்கள்: 'அம்மா பஃது! உங்களின் இருப்பிடம் எனக்குத் தெரியாமல் இல்லை; எனினும், இத்தொழுகை உங்கள் மீது கடமையாக்கப்பட்டுவிடுமோ என்றும், அவ்வாறு கடமையாக்கப் பட்டால் அதை நிறைவேற்ற உங்களால் இயலாமல் போய்விடுமோ என்றும் நான் அஞ்சினேன்.'"

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மரணமடைந்தார்கள்; நிலைமை இப்படியே இருந்தது.

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் நடு இரவில் (வீட்டிலிருந்து) புறப்பட்டுச் சென்று பள்ளிவாசலில் தொழுதார்கள். மக்களில் சிலரும் அவர்களுடன் (ஜமாஅத்தாக) தொழுதார்கள். காலை விடிந்ததும், மக்கள் இதைப் பற்றி பேசிக்கொண்டார்கள். ஆகவே (அடுத்த இரவில்) அதிகமான மக்கள் அங்கு கூடினார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இரண்டாம் இரவிலும் புறப்பட்டார்கள். மக்களும் அவர்களுடன் தொழுதார்கள். காலை விடிந்ததும், மக்கள் அதைப் பற்றிப் பேசிக்கொண்டார்கள். ஆகவே மூன்றாம் இரவில் பள்ளிவாசலில் மக்கள் திரண்டிருந்தார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் புறப்பட்டு வந்தார்கள்; மக்களும் அவர்களுடன் தொழுதார்கள்.
நான்காம் இரவு வந்தபோது, பள்ளிவாசல் கொள்ளாத அளவுக்கு மக்கள் நிரம்பி வழிந்தனர். ஆனால், (அன்று) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மக்களிடம் புறப்பட்டு வரவில்லை. அவர்களில் சிலர் "தொழுகை! (தொழுகைக்காக வாருங்கள்!)" என்று சொல்லலானார்கள். ஆனால் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஃபஜ்ர் தொழுகைக்காகப் புறப்பட்டு வரும் வரை அவர்களிடம் வரவில்லை. அவர்கள் ஃபஜ்ர் தொழுகையை முடித்ததும், மக்களை நோக்கித் திரும்பினார்கள்; தஷஹ்ஹுத் மொழிந்தார்கள். பிறகு, "அம்மா பஅது" (இறைவனைப் போற்றிப் புகழ்ந்த பின்) கூறினார்கள்: "(இன்றிரவு) உங்களின் நிலை எனக்கு மறைவாக இருக்கவில்லை. ஆயினும், இரவுத் தொழுகை உங்கள் மீது கடமையாக்கப்பட்டுவிடுமோ என்றும், உங்களால் அதை நிறைவேற்ற முடியாமல் போய்விடுமோ என்றும் நான் அஞ்சினேன்."