حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عُفَيْرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي اللَّيْثُ، قَالَ حَدَّثَنِي عُقَيْلٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي مَحْمُودُ بْنُ الرَّبِيعِ الأَنْصَارِيُّ، أَنَّ عِتْبَانَ بْنَ مَالِكٍ ـ وَهُوَ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِمَّنْ شَهِدَ بَدْرًا مِنَ الأَنْصَارِ ـ أَنَّهُ أَتَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، قَدْ أَنْكَرْتُ بَصَرِي، وَأَنَا أُصَلِّي لِقَوْمِي، فَإِذَا كَانَتِ الأَمْطَارُ سَالَ الْوَادِي الَّذِي بَيْنِي وَبَيْنَهُمْ، لَمْ أَسْتَطِعْ أَنْ آتِيَ مَسْجِدَهُمْ فَأُصَلِّيَ بِهِمْ، وَوَدِدْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَّكَ تَأْتِينِي فَتُصَلِّيَ فِي بَيْتِي، فَأَتَّخِذَهُ مُصَلًّى. قَالَ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " سَأَفْعَلُ إِنْ شَاءَ اللَّهُ ". قَالَ عِتْبَانُ فَغَدَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبُو بَكْرٍ حِينَ ارْتَفَعَ النَّهَارُ، فَاسْتَأْذَنَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَذِنْتُ لَهُ، فَلَمْ يَجْلِسْ حَتَّى دَخَلَ الْبَيْتَ ثُمَّ قَالَ " أَيْنَ تُحِبُّ أَنْ أُصَلِّيَ مِنْ بَيْتِكَ ". قَالَ فَأَشَرْتُ لَهُ إِلَى نَاحِيَةٍ مِنَ الْبَيْتِ، فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَكَبَّرَ، فَقُمْنَا فَصَفَّنَا، فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ، قَالَ وَحَبَسْنَاهُ عَلَى خَزِيرَةٍ صَنَعْنَاهَا لَهُ. قَالَ فَثَابَ فِي الْبَيْتِ رِجَالٌ مِنْ أَهْلِ الدَّارِ ذَوُو عَدَدٍ فَاجْتَمَعُوا، فَقَالَ قَائِلٌ مِنْهُمْ أَيْنَ مَالِكُ بْنُ الدُّخَيْشِنِ أَوِ ابْنُ الدُّخْشُنِ فَقَالَ بَعْضُهُمْ ذَلِكَ مُنَافِقٌ لاَ يُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ تَقُلْ ذَلِكَ، أَلاَ تَرَاهُ قَدْ قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ. يُرِيدُ بِذَلِكَ وَجْهَ اللَّهِ ". قَالَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ. قَالَ فَإِنَّا نَرَى وَجْهَهُ وَنَصِيحَتَهُ إِلَى الْمُنَافِقِينَ. قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " فَإِنَّ اللَّهَ قَدْ حَرَّمَ عَلَى النَّارِ مَنْ قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ. يَبْتَغِي بِذَلِكَ وَجْهَ اللَّهِ ". قَالَ ابْنُ شِهَابٍ ثُمَّ سَأَلْتُ الْحُصَيْنَ بْنَ مُحَمَّدٍ الأَنْصَارِيَّ ـ وَهْوَ أَحَدُ بَنِي سَالِمٍ وَهُوَ مِنْ سَرَاتِهِمْ ـ عَنْ حَدِيثِ مَحْمُودِ بْنِ الرَّبِيعِ، فَصَدَّقَهُ بِذَلِكَ.
இத்பான் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தோழர்களில் ஒருவரும், பத்ருப் போரில் கலந்துகொண்ட அன்சாரித் தோழர்களில் ஒருவருமாவார்) கூறியதாவது:
நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் சென்று, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! என் கண்பார்வை மங்கிவிட்டது. நான் என் சமூகத்தாருக்குத் தொழுகை நடத்தி வருகிறேன். மழைக் காலங்களில் எனக்கும் அவர்களுக்குமிடையே உள்ள ஓடையில் நீர் பெருக்கெடுத்து ஓடுவதால், அவர்களின் பள்ளிவாசலுக்குச் சென்று அவர்களுக்குத் தொழுகை நடத்த என்னால் முடிவதில்லை. அல்லாஹ்வின் தூதரே! தாங்கள் என் வீட்டிற்கு வந்து (ஓரிடத்தில்) தொழுதால், அந்த இடத்தை நான் தொழுமிடமாக (முஸல்லாவாக) ஆக்கிக்கொள்வேன் என விரும்புகிறேன்" என்று கூறினேன். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அல்லாஹ் நாடினால் அவ்வாறே செய்வேன்" என்று கூறினார்கள்.
இத்பான் (ரலி) அவர்கள் தொடர்ந்தார்கள்: (மறுநாள்) பொழுது நன்கு உயர்ந்த பின், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களும் அபூபக்ர் (ரலி) அவர்களும் (என் வீட்டிற்கு) வந்தார்கள். (உள்ளே நுழைய அனுமதி கிடைத்ததும்) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அமராமல் வீட்டிற்குள் நுழைந்தார்கள். பின்னர், "உம்முடைய வீட்டில் நான் எங்கே தொழ வேண்டும் என விரும்புகிறீர்?" என்று கேட்டார்கள். நான் வீட்டின் ஒரு பகுதியைச் சுட்டிக் காட்டினேன். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (அங்கு) நின்று தக்பீர் கூறினார்கள். நாங்களும் எழுந்து அவர்களுக்குப் பின்னால் அணிவகுத்து நின்றோம். அவர்கள் இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுது ஸலாம் கொடுத்தார்கள். அவர்களுக்காக நாங்கள் தயாரித்திருந்த 'கஸீரா' எனும் உணவை (உண்ணச் செய்வதற்காக) அவர்களைத் தடுத்து இருத்தினோம்.
(இதையறிந்து) அக்கம் பக்கத்திலுள்ள (அதே) பகுதியிலிருந்து ஏராளமான ஆண்கள் (என்) வீட்டில் திரண்டனர். அவர்களில் ஒருவர், "மாலிக் இப்னு துகைஷன் அல்லது இப்னு துக்ஷுன் எங்கே?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்களில் ஒருவர், "அவன் ஒரு நயவஞ்சகன்; அவன் அல்லாஹ்வையும் அவனது தூதரையும் நேசிப்பதில்லை" என்று கூறினார். உடனே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அவ்வாறு சொல்லாதீர்! அல்லாஹ்வின் திருமுகத்தை நாடி, 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' (வணக்கத்திற்குரியவன் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறில்லை) என்று அவர் கூறியதை நீர் பார்க்கவில்லையா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "அல்லாஹ்வும் அவனது தூதருமே நன்கறிந்தவர்கள்; ஆனால், நாங்கள் அவருடைய (சாய்வும்) கவனமும், (அவருடைய) நற்போதனையும் நயவஞ்சகர்களின் பால் இருப்பதைத்தான் பார்க்கிறோம்" என்றார். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் திருமுகத்தை நாடி 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' என்று சொல்பவர் மீது நரக நெருப்பை அல்லாஹ் நிச்சயமாகத் தடுத்துவிட்டான்" என்று கூறினார்கள்.
இப்னு ஷிஹாப் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: பின்னர் நான் ஹுஸைன் பின் முஹம்மத் அல்-அன்சாரி (அவர் பனூ சாலிம் கோத்திரத்தைச் சேர்ந்தவர், மேலும் அக்கோத்திரத்தின் தலைவர்களில் ஒருவராவார்) அவர்களிடம் மஹ்மூத் பின் ரபீஉ (ரலி) அவர்களின் இந்த ஹதீஸ் குறித்துக் கேட்டேன். அவர் அதை உறுதிப்படுத்தினார்.
حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي مَحْمُودُ بْنُ الرَّبِيعِ الأَنْصَارِيُّ، أَنَّ عِتْبَانَ بْنَ مَالِكٍ ـ وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِمَّنْ شَهِدَ بَدْرًا مِنَ الأَنْصَارِ ـ أَنَّهُ أَتَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَنْكَرْتُ بَصَرِي وَأَنَا أُصَلِّي لِقَوْمِي، فَإِذَا كَانَتِ الأَمْطَارُ سَالَ الْوَادِي الَّذِي بَيْنِي وَبَيْنَهُمْ، لَمْ أَسْتَطِعْ أَنْ آتِيَ مَسْجِدَهُمْ فَأُصَلِّيَ لَهُمْ، فَوَدِدْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَّكَ تَأْتِي فَتُصَلِّي فِي بَيْتِي، فَأَتَّخِذُهُ مُصَلًّى. فَقَالَ " سَأَفْعَلُ إِنْ شَاءَ اللَّهُ ". قَالَ عِتْبَانُ فَغَدَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبُو بَكْرٍ حِينَ ارْتَفَعَ النَّهَارُ، فَاسْتَأْذَنَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَأَذِنْتُ لَهُ فَلَمْ يَجْلِسْ حَتَّى دَخَلَ الْبَيْتَ، ثُمَّ قَالَ لِي " أَيْنَ تُحِبُّ أَنْ أُصَلِّيَ مِنْ بَيْتِكَ ". فَأَشَرْتُ إِلَى نَاحِيَةٍ مِنَ الْبَيْتِ فَقَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَكَبَّرَ، فَصَفَفْنَا، فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ، ثُمَّ سَلَّمَ وَحَبَسْنَاهُ عَلَى خَزِيرٍ صَنَعْنَاهُ، فَثَابَ فِي الْبَيْتِ رِجَالٌ مِنْ أَهْلِ الدَّارِ ذَوُو عَدَدٍ فَاجْتَمَعُوا، فَقَالَ قَائِلٌ مِنْهُمْ أَيْنَ مَالِكُ بْنُ الدُّخْشُنِ فَقَالَ بَعْضُهُمْ ذَلِكَ مُنَافِقٌ لاَ يُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ. قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " لاَ تَقُلْ، أَلاَ تَرَاهُ قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ. يُرِيدُ بِذَلِكَ وَجْهَ اللَّهِ ". قَالَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ. قَالَ قُلْنَا فَإِنَّا نَرَى وَجْهَهُ وَنَصِيحَتَهُ إِلَى الْمُنَافِقِينَ. فَقَالَ " فَإِنَّ اللَّهَ حَرَّمَ عَلَى النَّارِ مَنْ قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ. يَبْتَغِي بِذَلِكَ وَجْهَ اللَّهِ ". قَالَ ابْنُ شِهَابٍ ثُمَّ سَأَلْتُ الْحُصَيْنَ بْنَ مُحَمَّدٍ الأَنْصَارِيَّ أَحَدَ بَنِي سَالِمٍ وَكَانَ مِنْ سَرَاتِهِمْ عَنْ حَدِيثِ مَحْمُودٍ فَصَدَّقَهُ.
மஹ்மூத் பின் ரபீஃ அல்-அன்ஸாரி (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
இத்்பான் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் (பத்ருப் போரில் கலந்துகொண்ட அன்சாரித் தோழர்களில் ஒருவராவார்).
அவர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நிச்சயமாக என் கண்பார்வை மங்கிவிட்டது. நான் என் சமூகத்தாருக்குத் தொழுகை நடத்தி வருகிறேன். மழைக்காலங்களில் எனக்கும் அவர்களுக்கும் இடையிலுள்ள ஓடையில் வெள்ளம் பெருக்கெடுத்து ஓடுவதால், அவர்களின் பள்ளிவாசலுக்குச் சென்று அவர்களுக்குத் தொழுகை நடத்த என்னால் முடிவதில்லை. ஆகவே, அல்லாஹ்வின் தூதரே! தாங்கள் என் வீட்டிற்கு வந்து தொழ வேண்டுமென்றும், (தாங்கள் தொழும்) அந்த இடத்தை நான் தொழுமிடமாக ஆக்கிக்கொள்ள வேண்டுமென்றும் விரும்புகிறேன்" என்று கூறினார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "அல்லாஹ் நாடினால் அவ்வாறே செய்வேன்" என்று கூறினார்கள்.
இத்்பான் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
மறுநாள் பகல் பொழுது நன்கு உயர்ந்த நேரத்தில், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களும் அபூபக்கர் (ரழி) அவர்களும் (என் வீட்டிற்கு) வந்தார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் உள்ளே வர அனுமதி கேட்டார்கள்; நான் அவர்களுக்கு அனுமதியளித்தேன். வீட்டிற்குள் நுழைந்ததும் அவர்கள் அமரவில்லை. "உம்முடைய வீட்டில் நான் எங்கு தொழ வேண்டும் என விரும்புகிறீர்?" என்று என்னிடம் கேட்டார்கள். நான் வீட்டின் ஒரு மூலையை அவர்களுக்குச் சுட்டிக் காட்டினேன். நபி (ஸல்) அவர்கள் (அங்கு) நின்று தக்பீர் கூறினார்கள். நாங்கள் அவர்களுக்குப் பின்னால் அணிவகுத்து நின்றோம். அவர்கள் இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுது ஸலாம் கொடுத்தார்கள். நாங்கள் அவர்களுக்காகத் தயாரித்திருந்த 'கஸீரா' (எனும் மாவுக் களி) உணவைச் சாப்பிடுவதற்காக அவர்களைப் பிடித்து வைத்துக் கொண்டோம்.
(செய்தியறிந்து) அந்தப் பகுதியில் வசிக்கும் மக்கள் பலர் வீட்டில் கூடிவிட்டனர். அப்போது அவர்களில் ஒருவர், "மாலிக் பின் அத்-துக்ஷுன் எங்கே?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்களில் மற்றொருவர், "அவர் அல்லாஹ்வையும் அவனது தூதரையும் நேசிக்காத ஒரு நயவஞ்சகர் (முனாஃபிக்)" என்று கூறினார். உடனே நபி (ஸல்) அவர்கள், "அப்படியெல்லாம் சொல்லாதீர்கள். அவர் அல்லாஹ்வின் திருப்பொருத்தத்தை நாடி, 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' (வணக்கத்திற்குரியவன் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு யாருமில்லை) என்று கூறியிருப்பதை நீர் பார்க்கவில்லையா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அந்த மனிதர், "அல்லாஹ்வும் அவனது தூதருமே நன்கு அறிந்தவர்கள். ஆனால், அவர் நயவஞ்சகர்களுடன் நேசம் பாராட்டுவதையும் அவர்களுடன் ஆலோசிப்பதையுமே நாங்கள் பார்க்கிறோம்" என்று கூறினார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "நிச்சயமாக, அல்லாஹ்வின் திருப்பொருத்தத்தை நாடி, 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' என்று கூறியவர் மீது அல்லாஹ் நரக நெருப்பைத் தடுத்துவிட்டான்" என்று கூறினார்கள்.
இப்னு ஷிஹாப் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: பின்னர் நான் பனூ சாலிம் கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த, அவர்களின் தலைவர்களில் ஒருவரான ஹுஸைன் பின் முஹம்மத் அல்-அன்ஸாரியிடம் மஹ்மூத் (பின் ரபீஃ) அவர்களின் இந்த ஹதீஸ் குறித்துக் கேட்டேன். அவர் அதை உறுதிப்படுத்தினார்.
حَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى التُّجِيبِيُّ، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَنَّ مَحْمُودَ بْنَ الرَّبِيعِ الأَنْصَارِيَّ، حَدَّثَهُ أَنَّ عِتْبَانَ بْنَ مَالِكٍ وَهُوَ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِمَّنْ شَهِدَ بَدْرًا مِنَ الأَنْصَارِ أَنَّهُ أَتَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي قَدْ أَنْكَرْتُ بَصَرِي وَأَنَا أُصَلِّي لِقَوْمِي وَإِذَا كَانَتِ الأَمْطَارُ سَالَ الْوَادِي الَّذِي بَيْنِي وَبَيْنَهُمْ وَلَمْ أَسْتَطِعْ أَنْ آتِيَ مَسْجِدَهُمْ فَأُصَلِّيَ لَهُمْ وَدِدْتُ أَنَّكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ تَأْتِي فَتُصَلِّي فِي مُصَلًّى . فَأَتَّخِذَهُ مُصَلًّى . قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " سَأَفْعَلُ إِنْ شَاءَ اللَّهُ " . قَالَ عِتْبَانُ فَغَدَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبُو بَكْرٍ الصِّدِّيقُ حِينَ ارْتَفَعَ النَّهَارُ فَاسْتَأْذَنَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَذِنْتُ لَهُ فَلَمْ يَجْلِسْ حَتَّى دَخَلَ الْبَيْتَ ثُمَّ قَالَ " أَيْنَ تُحِبُّ أَنْ أُصَلِّيَ مِنْ بَيْتِكِ " . قَالَ فَأَشَرْتُ إِلَى نَاحِيَةٍ مِنَ الْبَيْتِ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَكَبَّرَ فَقُمْنَا وَرَاءَهُ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ - قَالَ - وَحَبَسْنَاهُ عَلَى خَزِيرٍ صَنَعْنَاهُ لَهُ - قَالَ - فَثَابَ رِجَالٌ مِنْ أَهْلِ الدَّارِ حَوْلَنَا حَتَّى اجْتَمَعَ فِي الْبَيْتِ رِجَالٌ ذَوُو عَدَدٍ فَقَالَ قَائِلٌ مِنْهُمْ أَيْنَ مَالِكُ بْنُ الدُّخْشُنِ فَقَالَ بَعْضُهُمْ ذَلِكَ مُنَافِقٌ لاَ يُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ تَقُلْ لَهُ ذَلِكَ أَلاَ تَرَاهُ قَدْ قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ . يُرِيدُ بِذَلِكَ وَجْهَ اللَّهِ " . قَالَ قَالُوا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ . قَالَ فَإِنَّمَا نَرَى وَجْهَهُ وَنَصِيحَتَهُ لِلْمُنَافِقِينَ . قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " فَإِنَّ اللَّهَ قَدْ حَرَّمَ عَلَى النَّارِ مَنْ قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ . يَبْتَغِي بِذَلِكَ وَجْهَ اللَّهِ " . قَالَ ابْنُ شِهَابٍ ثُمَّ سَأَلْتُ الْحُصَيْنَ بْنَ مُحَمَّدٍ الأَنْصَارِيَّ - وَهُوَ أَحَدُ بَنِي سَالِمٍ وَهُوَ مِنْ سَرَاتِهِمْ - عَنْ حَدِيثِ مَحْمُودِ بْنِ الرَّبِيعِ فَصَدَّقَهُ بِذَلِكَ .
மஹ்மூத் பின் ரபீஃ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்களின் தோழர்களில் ஒருவரான, பத்ருப் போரில் கலந்துகொண்ட அன்சாரிகளில் ஒருவரான இத்பான் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து பின்வருமாறு கூறியதாகத் தெரிவித்தார்கள்:
"அல்லாஹ்வின் தூதரே! நிச்சயமாக என் பார்வை மங்கிவிட்டது. நான் என் சமூகத்தாருக்குத் தொழுகை நடத்தி வருகிறேன். மழைக்காலம் வந்தால் எனக்கும் அவர்களுக்கும் இடையிலுள்ள ஓடையில் வெள்ளம் பெருக்கெடுத்து விடுகிறது. என்னால் அவர்களுடைய பள்ளிவாசலுக்குச் சென்று அவர்களுக்குத் தொழுகை நடத்த முடிவதில்லை. அல்லாஹ்வின் தூதரே! தாங்கள் வந்து (என் வீட்டில்) ஒரு இடத்தில் தொழ வேண்டும் என்றும், அதை நான் தொழும் இடமாக ஆக்கிக்கொள்ள வேண்டும் என்றும் விரும்புகிறேன்."
அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அல்லாஹ் நாடினால் (இன்ஷா அல்லாஹ்) நான் அவ்வாறே செய்வேன்" என்று கூறினார்கள்.
இத்பான் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
மறுநாள் பகல் நன்கு உயர்ந்ததும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களும் அபூபக்ர் அஸ்-சித்தீக் (ரலி) அவர்களும் (என் வீட்டிற்கு) வந்தார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (உள்ளே வர) அனுமதி கேட்டார்கள். நான் அவர்களுக்கு அனுமதி அளித்தேன். அவர்கள் வீட்டிற்குள் நுழைந்ததும் அமரவில்லை. "உம்முடைய வீட்டில் நான் எங்கே தொழ வேண்டும் என விரும்புகிறீர்?" என்று கேட்டார்கள். நான் வீட்டின் ஒரு மூலையைச் சுட்டிக் காட்டினேன். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (அங்கே) நின்றார்கள்; 'அல்லாஹு அக்பர்' என்று தக்பீர் கூறினார்கள். நாங்களும் அவர்களுக்குப் பின்னால் நின்றோம். அவர்கள் இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுது ஸலாம் கொடுத்தார்கள். அவர்களுக்காக நாங்கள் தயாரித்திருந்த 'கஸீரா' (எனும் உணவை) உண்பதற்காக அவர்களைத் தடுத்து (அமர) வைத்தோம்.
(இதையறிந்த) அக்கம் பக்கத்து வீடுகளிலுள்ள ஆண்கள் திரண்டு வந்தார்கள். வீட்டில் பலர் கூடிவிட்டனர். அவர்களில் ஒருவர், "மாலிக் பின் துக்ஷுன் எங்கே?" என்று கேட்டார். அவர்களில் மற்றொருவர், "அவன் ஒரு நயவஞ்சகன் (முனாஃபிக்); அவன் அல்லாஹ்வையும் அவனுடைய தூதரையும் நேசிப்பதில்லை" என்று கூறினார்.
உடனே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அவரைப் பற்றி அவ்வாறு கூறாதீர்கள். அவர் 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' (வணக்கத்திற்குரிய இறைவன் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு யாருமில்லை) என்று கூறுவதை நீர் பார்க்கவில்லையா? அதன் மூலம் அவர் அல்லாஹ்வின் திருப்தியையே நாடுகிறார்" என்று கூறினார்கள்.
அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ்வும் அவனுடைய தூதருமே நன்கறிந்தவர்கள். ஆனால், நாங்கள் அவருடைய முகபாவனையும், அவர் நயவஞ்சகர்களுடன் வைத்திருக்கும் தொடர்பையுமே பார்க்கிறோம்" என்றார்கள்.
அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "நிச்சயமாக அல்லாஹ், அல்லாஹ்வின் திருப்தியை நாடி 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' என்று கூறியவருக்கு நரகத்தை (ஹராமாக்கி) தடுத்துவிட்டான்" என்று கூறினார்கள்.
(அறிவிப்பாளர்) இப்னு ஷிஹாப் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: பிறகு நான் பனூ ஸாலிம் குலத்தின் தலைவர்களில் ஒருவரான ஹுசைன் பின் முஹம்மத் அல்-அன்சாரி அவர்களிடம் மஹ்மூத் பின் ரபீஃ (ரலி) அவர்களின் (இந்த) ஹதீஸைப் பற்றிக் கேட்டேன். அவர் அதை உண்மைப்படுத்தினார்.
حَدَّثَنَا أَبُو مَرْوَانَ، مُحَمَّدُ بْنُ عُثْمَانَ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ مَحْمُودِ بْنِ الرَّبِيعِ الأَنْصَارِيِّ، - وَكَانَ قَدْ عَقَلَ مَجَّةً مَجَّهَا رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ مِنْ دَلْوٍ فِي بِئْرٍ لَهُمْ - عَنْ عِتْبَانَ بْنِ مَالِكٍ السَّالِمِيِّ - وَكَانَ إِمَامَ قَوْمِهِ بَنِي سَالِمٍ وَكَانَ شَهِدَ بَدْرًا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ - قَالَ جِئْتُ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي قَدْ أَنْكَرْتُ مِنْ بَصَرِي وَإِنَّ السَّيْلَ يَأْتِينِي فَيَحُولُ بَيْنِي وَبَيْنَ مَسْجِدِ قَوْمِي وَيَشُقُّ عَلَىَّ اجْتِيَازُهُ فَإِنْ رَأَيْتَ أَنْ تَأْتِيَنِي فَتُصَلِّيَ فِي بَيْتِي مَكَانًا أَتَّخِذُهُ مُصَلًّى فَافْعَلْ . قَالَ " أَفْعَلُ " . فَغَدَا عَلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَأَبُو بَكْرٍ بَعْدَ مَا اشْتَدَّ النَّهَارُ وَاسْتَأْذَنَ فَأَذِنْتُ لَهُ وَلَمْ يَجْلِسْ حَتَّى قَالَ " أَيْنَ تُحِبُّ أَنْ أُصَلِّيَ لَكَ مِنْ بَيْتِكَ " . فَأَشَرْتُ لَهُ إِلَى الْمَكَانِ الَّذِي أُحِبُّ أَنْ أُصَلِّيَ فِيهِ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَصَفَفْنَا خَلْفَهُ فَصَلَّى بِنَا رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ احْتَبَسْتُهُ عَلَى خَزِيرَةٍ تُصْنَعُ لَهُمْ .
மஹ்மூத் பின் ரபிஃ அல்-அன்சாரி (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்; தங்களுக்குச் சொந்தமான ஒரு கிணற்றில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு வாளியிலிருந்து வாய் நீரை (கொப்பளித்துத்) துப்பியதை இவர் நினைவில் வைத்திருந்தார்.
பனூ ஸாலிம் கூட்டத்தாரின் இமாமாகவும் (தொழுகை நடத்துபவர்), பத்ர் போரில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் கலந்துகொண்டவருமான இத்பான் பின் மாலிக் அஸ்-ஸாலிமீ (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! என் கண்பார்வை குன்றிவிட்டது. (மழைக்காலத்தில்) வெள்ளம் வந்து எனக்கும் என் சமூகத்தாரின் பள்ளிவாசலுக்கும் இடையே தடையை ஏற்படுத்திவிடுகிறது. அதைக் கடந்து செல்வது எனக்குச் சிரமமாக உள்ளது. தாங்கள் என் வீட்டிற்கு வந்து, நான் தொழும் இடமாக ஆக்கிக்கொள்ளக்கூடிய ஓரிடத்தில் (தொழுது காட்டினால்), நான் அவ்விடத்தைத் தொழும் இடமாக ஆக்கிக்கொள்வேன். எனவே தாங்கள் அவ்வாறு செய்ய வேண்டும்' என்று கேட்டேன்.
அதற்கு அவர்கள், 'நான் அவ்வாறே செய்வேன்' என்று கூறினார்கள்.
மறுநாள் பொழுது விடிந்து வெயில் ஏறியதும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களும் அபூபக்கர் (ரழி) அவர்களும் வந்தார்கள். (உள்ளே வர) அனுமதி கேட்டார்கள். நான் அனுமதி அளித்தேன். அவர்கள் அமராமல், 'உம்முடைய வீட்டில் எந்த இடத்தில் நான் உமக்காகத் தொழ வேண்டும் என விரும்புகிறீர்?' என்று கேட்டார்கள். நான் அவர்கள் தொழ வேண்டும் என விரும்பிய இடத்தை அவர்களுக்குச் சுட்டிக்காட்டினேன். உடனே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (தொழுகைக்காக) நின்றார்கள். நாங்கள் அவர்களுக்குப் பின்னால் அணிவகுத்து நின்றோம். அவர்கள் எங்களுக்கு இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுவித்தார்கள். பிறகு, அவர்களுக்காகத் தயாரிக்கப்பட்டிருந்த 'கஸீரா' (எனும் உணவை) உண்பதற்காக அவர்களை நான் இருத்திக் கொண்டேன்."