அலி இப்னு அபூ தாலிப் (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழுகைக்காக நின்றால் கூறுவார்கள்:

"வானங்களையும் பூமியையும் படைத்தவனின் பக்கம் (பொய்யானவற்றிலிருந்து விலகி) நேர்வழி நின்றவனாக என் முகத்தைத் திருப்பினேன்; நான் இணைவைப்பாளர்களில் உள்ளவன் அல்லன். நிச்சயமாக என் தொழுகை, என் வழிபாடு (மற்றும் தியாகங்கள்), என் வாழ்வு, என் மரணம் ஆகியவை அகிலங்களின் இறைவனாகிய அல்லாஹ்வுக்கே உரியன. அவனுக்கு யாதொரு இணையுமில்லை. இதைக் கொண்டே நான் கட்டளையிடப்பட்டுள்ளேன்; நான் முஸ்லிம்களில் ஒருவன்.

இறைவா! நீயே அரசன், உன்னைத்தவிர வேறு இறைவன் இல்லை. நீயே என் இறைவன், நான் உன் அடிமை. எனக்கு நானே அநீதி இழைத்துக் கொண்டேன், என் பாவத்தை ஒப்புக்கொள்கிறேன். என் பாவங்கள் அனைத்தையும் மன்னித்தருள்வாயாக! ஏனெனில் உன்னைத் தவிர வேறு யாரும் பாவங்களை மன்னிப்பதில்லை. நற்குணங்களில் மிகச் சிறந்ததற்கு எனக்கு வழிகாட்டுவாயாக! ஏனெனில் உன்னைத் தவிர வேறு யாரும் சிறந்த நற்குணங்களுக்கு வழிகாட்ட முடியாது. தீய குணங்களை என்னிடமிருந்து அகற்றுவாயாக! ஏனெனில் உன்னைத் தவிர வேறு யாரும் தீய குணங்களை என்னிடமிருந்து அகற்ற முடியாது.

இதோ உன் அழைப்பையேற்று வந்தேன் (லப்பைக்); அருளும் உனக்கே உரியது (ஸஅதைத்). நன்மைகள் அனைத்தும் உன் கரங்களிலேயே உள்ளன; தீமை உன்னைச் சார்ந்ததல்ல. நான் உன்னைக் கொண்டே இருக்கிறேன்; உன்னிடமே மீளுகிறேன். நீ பாக்கியம் மிக்கவன்; நீ உயர்வானவன். உன்னிடம் மன்னிப்புக் கோருகிறேன்; உன்னிடம் பாவமன்னிப்புத் தேடி (தவ்பா செய்து) மீள்கிறேன்."

பிறகு அவர் (ஸல்) அவர்கள் ருகூஃ செய்யும்போது கூறுவார்கள்:
"இறைவா! உனக்காகவே நான் ருகூஃ செய்தேன். உன்னையே விசுவாசித்தேன்; உனக்கே கட்டுப்பட்டேன். என் செவி, என் பார்வை, என் மஜ்ஜை, என் எலும்பு, என் நரம்பு ஆகியவை உனக்குப் பணிந்துவிட்டன."

பிறகு அவர் (ஸல்) அவர்கள் தலையை உயர்த்தும்போது கூறுவார்கள்:
"இறைவா! எங்கள் ரட்சகனே! உனக்கே எல்லாப் புகழும். வானங்கள் நிரம்பவும், பூமி நிரம்பவும், அவற்றுக்கு இடையே உள்ளவை நிரம்பவும், அதன் பிறகு நீ நாடும் எதுவும் நிரம்பவும் (உனக்கே புகழ்)."

பிறகு அவர் (ஸல்) அவர்கள் ஸஜ்தா செய்யும்போது கூறுவார்கள்:
"இறைவா! உனக்காகவே நான் ஸஜ்தா செய்தேன்; உன்னையே விசுவாசித்தேன்; உனக்கே கட்டுப்பட்டேன். என் முகம், அதனைப் படைத்து, அதனை வடிவமைத்து, அதில் செவிப்புலனையும் பார்வைப்புலனையும் அமைத்தவனிடம் சிரம் பணிந்தது. அழகிய படைப்பாளனாகிய அல்லாஹ் பாக்கியம் மிக்கவன்."

பிறகு அவர் (ஸல்) அவர்கள் தஷஹ்ஹுதுக்கும் ஸலாம் கூறுவதற்கும் இடையில் இறுதியாகக் கூறுவார்கள்:
"இறைவா! நான் முந்திச் செய்த, பிந்திச் செய்த, மறைவாகச் செய்த, பகிரங்கமாகச் செய்த, நான் வரம்பு மீறிச் செய்த (பாவங்களையும்), என்னை விட நீ நன்கு அறிந்தவற்றையும் மன்னித்தருள்வாயாக! நீயே முற்படுத்துபவன், நீயே பிற்படுத்துபவன். உன்னைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை."

அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'நாங்கள் ஜம்ஃ (முஸ்தலிஃபா) என்னுமிடத்தில் இருந்தபோது, யாருக்கு சூரத்துல் பகரா அருளப்பட்டதோ அவர்கள் (அதாவது, நபிகள் நாயகம் ஸல் அவர்கள்) இந்த இடத்தில் 'லப்பைக்க அல்லாஹும்ம லப்பைக்' என்று கூறுவதை நான் கேட்டேன்.'

அப்துர் ரஹ்மான் இப்னு யஸீத் அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத்) (ரழி) அவர்கள் (முஸ்தலிஃபாவில்) ‘ஜம்வு’ எனும் இடத்திலிருந்து (மினா நோக்கி) புறப்படும்போது தல்பியா மொழிந்தார்கள். அப்போது, "இவர் ஒரு கிராமவாசியாக இருக்கலாம் (ஹஜ்ஜின் கிரியைகளை சரியாக அறியாத காரணத்தால், இந்தக் கட்டத்தில் தல்பியா மொழிகிறார்)?" என்று கூறப்பட்டது.
அதற்கு அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "மக்கள் (நபிகளாரின் இந்த சுன்னத்தை) மறந்துவிட்டார்களா அல்லது அவர்கள் வழிதவறிவிட்டார்களா? யார் மீது சூரா அல்-பகரா (இறைச்செய்தியாக) அருளப்பட்டதோ, அவர்கள் (முஹம்மது நபி ஸல்) இதே இடத்தில் 'லப்பைக் அல்லாஹும்ம லப்பைக்' என்று கூறுவதை நான் கேட்டேன்."

அப்துர் ரஹ்மான் இப்னு யஸீத் மற்றும் அல்-அஸ்வத் இப்னு யஸீத் (ரஹ்) இருவரும் கூறினார்கள்: அப்துல்லாஹ் இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் 'ஜம்வு' (முஸ்தலிஃபா) என்னுமிடத்தில், 'சூரத்துல் பகரா யாருக்கு அருளப்பெற்றதோ அவர் (நபி (ஸல்) அவர்கள்), இதே இடத்தில் 'லப்பைக்க அல்லாஹும்ம லப்பைக்' என்று கூறுவதை நான் கேட்டேன்' என்று சொல்வதை நாங்கள் கேட்டோம். பிறகு அவர் (இப்னு மஸ்ஊத்) தல்பியாச் சொன்னார்கள்; நாங்களும் அவர்களுடன் சேர்ந்து தல்பியாச் சொன்னோம்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் துன்பத்தின்போது (குறிப்பிட்ட) வார்த்தைகளைக் கொண்டு பிரார்த்தனை செய்வார்கள்; மேலும் அவற்றைச் சொல்வார்கள். முஆத் பின் ஹிஷாம் அவர்கள் அறிவித்த ஹதீஸில் உள்ளதைப் போன்றே (இந்த அறிவிப்பாளர் அந்தப் பிரார்த்தனையைக்) குறிப்பிட்டார். ஆனால் அதில், (பிரார்த்தனையின் ஒரு பகுதியாக) 'ரப்புஸ் ஸமாவாதி வல் அர்ள்' (வானங்கள் மற்றும் பூமியின் இறைவன்) என்று கூறப்பட்டுள்ளது.

அப்துர் ரஹ்மான் பின் யஸீத் அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நாங்கள் ஜம்உவில் (முஸ்தலிஃபாவில்) இருந்தபோது, இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'சூரா அல்-பகரா யாருக்கு அருளப்பெற்றதோ அவர்கள் (ஸல்), இந்த இடத்தில் "லப்பைக் அல்லாஹும்ம லப்பைக்" என்று கூறுவதை நான் கேட்டேன்'."

அலி இப்னு அபீ தாலிப் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழுகைக்காக நின்றபோது, தக்பீர் கூறி, பிறகு (இவ்வாறு) ஓதினார்கள்:

"வானங்களையும் பூமியையும் படைத்தவனை நோக்கி, (சத்தியத்தின் வழியில்) ஒருமுகப்பட்டவனாகவும், முஸ்லிமாகவும் என் முகத்தைத் திருப்பினேன்; நான் இணைவைப்பாளர்களில் ஒருவன் அல்லன். நிச்சயமாக என் தொழுகையும், என் வழிபாடும், என் வாழ்வும், என் மரணமும் அகிலங்களின் இறைவனாகிய அல்லாஹ்வுக்கே உரியன. அவனுக்கு யாதொரு இணையுமில்லை. இவ்வாறே நான் கட்டளையிடப்பட்டுள்ளேன்; (அவனுக்குக் கட்டுப்பட்ட) முஸ்லிம்களில் நான் முதன்மையானவன்.

அல்லாஹ்வே! நீயே அரசன். எனக்கு உன்னைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை. நீயே என் இறைவன்; நான் உன் அடியான். நான் எனக்கே அநீதி இழைத்துக்கொண்டேன்; என் பாவத்தை நான் ஒப்புக்கொள்கிறேன். எனவே என் பாவங்கள் அனைத்தையும் மன்னித்தருள்வாயாக; பாவங்களை மன்னிப்பவன் உன்னைத் தவிர வேறு யாருமில்லை. நற்குணங்களின் பக்கம் எனக்கு வழிகாட்டுவாயாக; சிறந்த குணங்களுக்கு வழிகாட்டுபவன் உன்னைத் தவிர வேறு யாருமில்லை. தீய குணங்களை விட்டும் என்னைத் திருப்புவாயாக; அவற்றை விட்டும் திருப்பக்கூடியவன் உன்னைத் தவிர வேறு யாருமில்லை.

உன் அழைப்பை ஏற்றேன்; உனக்குக் கட்டுப்பட்டேன்; நன்மைகள் அனைத்தும் உன் கரங்களிலேயே உள்ளன. தீமை உன்னைச் சாராது. நான் உன்னைக் கொண்டே இருக்கிறேன்; உன் பக்கமே மீளுகிறேன். நீ பாக்கியம் மிக்கவன்; உயர்ந்தவன். உன்னிடம் மன்னிப்புக் கோருகிறேன்; உன்னிடமே பாவமன்னிப்புக் கேட்டு மீளுகிறேன்."

அவர் (ஸல்) ருகூஃ செய்தபோது கூறினார்கள்:
"அல்லாஹ்வே! உனக்காகவே நான் ருகூஃ செய்தேன்; உன்னையே ஈமான் கொண்டேன்; உனக்கே கீழ்ப்படிந்தேன். என் செவியும், என் பார்வையும், என் மூளையும், என் எலும்பும், என் நரம்புகளும் உனக்கு (பயபக்தியுடன்) பணிந்துவிட்டன."

அவர் (ஸல்) (ருகூவிலிருந்து) தலையை உயர்த்தியபோது கூறினார்கள்:
"தன்னை புகழ்வோரை அல்லாஹ் செவியேற்கிறான். எங்கள் இறைவா! வானங்கள் நிரம்பும் அளவுக்கும், பூமி நிரம்பும் அளவுக்கும், அவற்றுக்கு இடையே உள்ளவை நிரம்பும் அளவுக்கும், இதற்குப் பிறகு நீ நாடும் எந்தப் பொருளும் நிரம்பும் அளவுக்கும் புகழ் அனைத்தும் உனக்கே உரியது."

அவர் (ஸல்) ஸஜ்தா செய்தபோது கூறினார்கள்:
"அல்லாஹ்வே! உனக்காகவே நான் ஸஜ்தா செய்தேன்; உன்னையே ஈமான் கொண்டேன்; உனக்கே கீழ்ப்படிந்தேன். என் முகம், அதனைப் படைத்து, வடிவமைத்து, அதன் வடிவத்தை அழகாக்கி, அதன் செவியையும் பார்வையையும் அமைத்தவனுக்காக ஸஜ்தா செய்தது. படைப்பாளர்களிலெல்லாம் சிறந்தவனாகிய அல்லாஹ் பாக்கியம் மிக்கவன்."

தொழுகையின் முடிவில் ஸலாம் கொடுத்தபோது அவர் (ஸல்) கூறினார்கள்:
"அல்லாஹ்வே! நான் (இதற்கு முன்) செய்தவற்றையும், இனி செய்யப்போவதையும், நான் மறைவாகச் செய்தவற்றையும், பகிரங்கமாகச் செய்தவற்றையும், நான் வரம்பு மீறிச் செய்தவற்றையும், என்னை விட நீ நன்கு அறிந்தவற்றையும் எனக்கு மன்னித்தருள்வாயாக! நீயே (யாவற்றையும்) முற்படுத்துபவன்; நீயே பிற்படுத்துபவன். உன்னைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை."

அபுல் மலீஹ் (ரஹ்) அவர்கள் தனது தந்தை (ரழி) அவர்களின் வாயிலாக அறிவிக்கிறார்கள் (இது அபுல் வலீத் அவர்களின் அறிவிப்பாகும்):
"ஓர் அடிமையில் தனக்கிருந்த பங்கை ஒரு மனிதர் விடுதலை செய்தார். அந்த விஷயம் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் தெரிவிக்கப்பட்டபோது, அவர்கள், 'அல்லாஹ்வுக்கு எந்தக் கூட்டாளியும் இல்லை (அதேபோல, ஓர் அடிமையின் சுதந்திரத்திலும் பங்காளிகள் இருக்க முடியாது; சுதந்திரம் முழுமையானது)' என்று கூறினார்கள்."

இப்னு கதீர் தனது அறிவிப்பில், "நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரது விடுதலையை (அதாவது, அடிமை முழுமையாக விடுதலையானதை) அங்கீகரித்தார்கள்" என்று அதிகப்படுத்தியுள்ளார்.

அலி பின் அபீ தாலிப் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழுகைக்காக நின்றால், பின்வருமாறு கூறுவார்கள்:

“வானங்களையும் பூமியையும் (முதன்முதலில்) படைத்தவனை நோக்கி நான் ஒரு ஹனீஃபாக (நேரிய வழியில், சத்தியத்தை நோக்கிச் சாய்ந்தவனாக) என் முகத்தைத் திருப்பிவிட்டேன். மேலும் நான் இணைவைப்பவர்களில் ஒருவன் அல்ல. நிச்சயமாக, எனது தொழுகை, எனது வணக்கங்கள் (மற்றும் தியாகங்கள்), எனது வாழ்வு, எனது மரணம் அனைத்தும் அகிலங்களின் இறைவனான அல்லாஹ்வுக்கே உரியன. அவனுக்கு யாதொரு இணையுமில்லை; இவ்வாறே நான் கட்டளையிடப்பட்டுள்ளேன்; மேலும் நான் முஸ்லிம்களில் ஒருவனாக இருக்கின்றேன். யா அல்லாஹ்! நீயே அரசன், உன்னைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் வேறு யாருமில்லை. நீயே என் இறைவன், நான் உன் அடிமை. நான் எனக்கே அநீதி இழைத்துக்கொண்டேன், என் பாவத்தை நான் ஒப்புக்கொள்கிறேன். எனவே என் பாவங்கள் அனைத்தையும் மன்னிப்பாயாக! நிச்சயமாக, உன்னைத் தவிர பாவங்களை மன்னிப்பவன் வேறு யாருமில்லை. மேலும், நற்குணங்களில் மிகச் சிறந்ததற்கு எனக்கு வழிகாட்டுவாயாக; உன்னைத் தவிர வேறு யாரும் அதன் சிறந்ததிற்கு வழிகாட்ட முடியாது. மேலும் அதன் தீயவற்றை என்னிடமிருந்து திருப்புவாயாக; நிச்சயமாக, உன்னைத் தவிர வேறு யாரும் அதன் தீயவற்றை என்னிடமிருந்து திருப்ப முடியாது. நான் உன்னை ஈமான் கொண்டேன் (நம்பிக்கை கொண்டேன்). நீ பாக்கியம் மிக்கவன், நீ உயர்ந்தவன். நான் உன்னிடம் பாவமன்னிப்புக் கோருகிறேன், உன்னிடமே நான் மீள்கிறேன்.”

மேலும், அவர்கள் ருகூஃவில் குனியும் போது கூறுவார்கள்:
“யா அல்லாஹ்! உனக்காகவே நான் ருகூஃ செய்தேன், உன்னையே நான் ஈமான் கொண்டேன், உன்னிடமே நான் சரணடைந்தேன். எனது செவி, எனது பார்வை, எனது மூளை, எனது எலும்புகள் மற்றும் எனது நரம்புகள் உனக்குப் பணிந்துவிட்டன.”

பின்னர் அவர்கள் தலையை (ருகூஃவிலிருந்து) உயர்த்தும் போது கூறுவார்கள்:
“யா அல்லாஹ்! எங்கள் இறைவனே! உனக்கே புகழ் அனைத்தும். வானங்கள் மற்றும் பூமிகள் நிரம்பவும், அவற்றிற்கு இடையே உள்ளவை நிரம்பவும், அதற்குப் பின் நீ நாடும் மற்ற பொருட்கள் நிரம்பவும் (புகழ் அனைத்தும் உனக்கே).”

பிறகு, அவர்கள் ஸஜ்தா செய்யும் போது கூறுவார்கள்:
“யா அல்லாஹ்! உனக்காகவே நான் ஸஜ்தா செய்தேன், உன்னையே நான் ஈமான் கொண்டேன், உன்னிடமே நான் சரணடைந்தேன். என் முகம் அதைப் படைத்து, அதை வடிவமைத்து, அதில் அதன் செவியையும் பார்வையையும் அமைத்தவனுக்கே ஸஜ்தா செய்துவிட்டது. எனவே, படைப்பாளர்களில் மிகச் சிறந்தவனான அல்லாஹ் பாக்கியம் மிக்கவன்.”

பின்னர் அத்தஷஹ்ஹுத் மற்றும் ஸலாமிற்கு இடையில் அவர்கள் இறுதியாகக் கூறுவது இதுவாக இருக்கும்:
“யா அல்லாஹ்! நான் முற்படுத்தியதையும் (முன்னர் செய்த பாவங்களையும்), நான் பிற்படுத்தியதையும் (பின்னர் செய்யக்கூடிய பாவங்களையும்), நான் மறைத்ததையும், நான் பகிரங்கப்படுத்தியதையும், மேலும் எதைப்பற்றி என்னை விட நீ அதிகம் அறிந்திருக்கிறாயோ அதையும் எனக்கு மன்னிப்பாயாக. நீயே முற்படுத்துபவன், நீயே பிற்படுத்துபவன் (எல்லா விஷயங்களிலும்), உன்னைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் வேறு யாருமில்லை.”