அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "யாரேனும் ஒரு தொழுகையைத் தொழுது, அதில் ‘உம்முல் குர்ஆன்’ (அல்ஃபாத்திஹா அத்தியாயத்தை) ஓதவில்லையானால் அது குறையுள்ளதாகும் - (இவ்வாறு) மூன்று முறை கூறினார்கள் - அது நிறைவற்றதாகும்."

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்களிடம், "நாங்கள் இமாமுக்குப் பின்னால் இருக்கிறோமே?" என்று கேட்கப்பட்டது.

அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்: "அதனை உனக்குள்ளே (மனதிற்குள்) ஓதிக்கொள். ஏனெனில், அல்லாஹுத் தஆலா கூறுவதாக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டுள்ளேன்: 'தொழுகையை (அதாவது, சூரா அல்-ஃபாத்திஹாவை) எனக்கும் என் அடியானுக்கும் இடையில் நான் இரு பாதிகளாகப் பிரித்துள்ளேன். என் அடியான் கேட்டது அவனுக்குக் கிடைக்கும்.'

அடியான் **'அல்ஹம்து லில்லாஹி ரப்பில் ஆலமீன்'** என்று கூறும்போது, 'என் அடியான் என்னைப் புகழ்ந்துவிட்டான்' என்று அல்லாஹுத் தஆலா கூறுகிறான்.

அவன் **'அர்ரஹ்மானிர் ரஹீம்'** என்று கூறும்போது, 'என் அடியான் என்னைப் போற்றிப் புகழ்ந்துவிட்டான்' என்று அல்லாஹுத் தஆலா கூறுகிறான்.

அவன் **'மாலிகி யவ்மித் தீன்'** என்று கூறும்போது, 'என் அடியான் என்னை மகிமைப்படுத்திவிட்டான்' என்று அவன் கூறுகிறான். – ஒரு முறை, 'என் அடியான் (தன் விவகாரத்தை) என்னிடம் ஒப்படைத்துவிட்டான்' என்றும் கூறினான்.

அவன் **'இய்யாக்க நஃபுது வ இய்யாக்க நஸ்தயீன்'** என்று கூறும்போது, 'இது எனக்கும் என் அடியானுக்கும் இடையில் உள்ளது; என் அடியான் கேட்டது அவனுக்குக் கிடைக்கும்' என்று அவன் கூறுகிறான்.

அவன் **'இஹ்தினஸ் ஸிராதல் முஸ்தகீம், ஸிராதல்லதீன அன்அம்த அலைஹிம் கைரில் மக்ளூபி அலைஹிம் வலல்லாளீன்'** என்று கூறும்போது, 'இது என் அடியானுக்குரியது; என் அடியான் கேட்டது அவனுக்குக் கிடைக்கும்' என்று அவன் கூறுகிறான்."

(அறிவிப்பாளர்) சுஃப்யான் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: அலா இப்னு அப்துர் ரஹ்மான் இப்னு யஃகூப் அவர்கள் நோயுற்று வீட்டிலிருந்தபோது நான் அவர்களிடம் சென்றேன். அப்போது நான் இது குறித்து அவரிடம் கேட்டபோது, அவர் எனக்கு இதை அறிவித்தார்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அறிவித்தார்கள்:

“எவரேனும் ‘உம்முல் குர்ஆனை’ (அல்ஃபாத்திஹா அத்தியாயத்தை) ஓதாமல் ஒரு தொழுகையைத் தொழுதால், அது குறையுடையது! அது குறையுடையது! அது குறையுடையது! முழுமையற்றது.”

(இதைக் கேட்ட அறிவிப்பாளர்) நான், “அபூ ஹுரைரா அவர்களே! சில சமயங்களில் நான் இமாமிற்குப் பின்னால் இருக்கிறேனே?” என்று கேட்டேன்.

அவர்கள் என் முன்கையை அழுத்தியவாறு கூறினார்கள்: “ஓ பாரசீகரே! அதை உமக்குள்ளேயே ஓதிக்கொள்ளும். ஏனெனில், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டுள்ளேன்:

‘அல்லாஹ் கூறினான்: நான் தொழுகையை (அதாவது, அல்-ஃபாத்திஹா அத்தியாயத்தை) எனக்கும் என் அடியானுக்கும் இடையில் இரு பாதிகளாகப் பிரித்துள்ளேன். அதில் பாதி எனக்குரியது; மீதி பாதி என் அடியானுக்குரியது. மேலும் என் அடியான் கேட்டது அவனுக்குக் கிடைக்கும்.’”

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “ஓதுங்கள்!

அடியான், ‘{அல்ஹம்து லில்லாஹி ரப்பில் ஆலமீன்}’ என்று கூறும்போது, அல்லாஹ், ‘என் அடியான் என்னைப் புகழ்ந்துவிட்டான்’ என்று கூறுகிறான்.

அடியான், ‘{அர்ரஹ்மானிர் ரஹீம்}’ என்று கூறும்போது, அல்லாஹ், ‘என் அடியான் என்னைப் போற்றிப் புகழ்ந்துவிட்டான்’ என்று கூறுகிறான்.

அடியான், ‘{மாலிக்கி யவ்மித்தீன்}’ என்று கூறும்போது, அல்லாஹ், ‘என் அடியான் என்னை மகிமைப்படுத்திவிட்டான்’ என்று கூறுகிறான்.

அடியான், ‘{இய்யாக்க நஃபுது வ இய்யாக்க நஸ்தஈன்}’ என்று கூறும்போது, அல்லாஹ், ‘இது எனக்கும் என் அடியானுக்கும் இடையில் உள்ளது. மேலும் என் அடியான் கேட்டது அவனுக்குக் கிடைக்கும்’ என்று கூறுகிறான்.

அடியான், ‘{இஹ்தினஸ் ஸிராதல் முஸ்தகீம், ஸிராதல்லதீன அன்அம்த அலைஹிம், ஃகைரில் மஃதூபி அலைஹிம் வலள்ளாள்ளீன்}’ என்று கூறும்போது, அல்லாஹ், ‘இவை என் அடியானுக்கு உரியன. மேலும் என் அடியான் கேட்டது அவனுக்குக் கிடைக்கும்’ என்று கூறுகிறான்.”

அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறக் கேட்டேன்:

"அல்லாஹ் (கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்கவன்) கூறினான்: 'நான் தொழுகையை (அல்-ஃபாத்திஹா அத்தியாயத்தை) எனக்கும் என் அடியானுக்கும் இடையில் இரு பாதிகளாகப் பிரித்துள்ளேன். அதில் பாதியளவு எனக்குரியது; பாதியளவு என் அடியானுக்குரியது. மேலும் என் அடியான் கேட்பது அவனுக்கு உண்டு'."

பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"ஓதுங்கள்! (ஏனெனில்) அடியான் '{அல்ஹம்து லில்லாஹி ரப்பில் ஆலமீன்}' என்று கூறும்போது, அல்லாஹ் (கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்கவன்) கூறுகிறான்: 'என் அடியான் என்னைப் புகழ்ந்துவிட்டான். என் அடியான் கேட்டது அவனுக்கு உண்டு.'

அவன் '{அர்ரஹ்மானிர் ரஹீம்}' என்று கூறும்போது, (அல்லாஹ்) கூறுகிறான்: 'என் அடியான் என்னைப் போற்றிப் புகழ்ந்துவிட்டான். என் அடியான் கேட்டது அவனுக்கு உண்டு.'

அவன் '{மாலிகி யவ்மித்தீன்}' என்று கூறும்போது, அல்லாஹ் கூறுகிறான்: 'என் அடியான் என்னை மகிமைப்படுத்திவிட்டான். இது எனக்குரியது. (அல்-ஃபாத்திஹா அத்தியாயத்தின் மத்தியப் பகுதியான) இந்த வசனம் எனக்கும் என் அடியானுக்கும் இடையில் இரு பாதிகளாக உள்ளது.'

அடியான் '{இய்யாக்க நஅபுது வஇய்யாக்க நஸ்தஈன்}' என்று கூறுகிறான் - அதாவது இது எனக்கும் என் அடியானுக்கும் இடையில் உள்ளது; என் அடியான் கேட்டது அவனுக்கு உண்டு.

மேலும் அத்தியாயத்தின் இறுதிப் பகுதி என் அடியானுக்குரியது. அடியான் கூறுகிறான்: '{இஹ்தினஸ் ஸிரா(த்)தல் முஸ்தகீம் * ஸிரா(த்)தல்லதீன அன்அம்த அலைஹிம் ஃகைரில் மஃதூபி அலைஹிம் வலழ் ழால்லீன்}'. (இதற்கு அல்லாஹ்) 'இது என் அடியானுக்குரியது; என் அடியான் கேட்டது அவனுக்கு உண்டு' என்று கூறுகிறான்."

அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டுள்ளேன்: “யார் ஒரு தொழுகையில் ‘உம்முல் குர்ஆன்’ (அல்-ஃபாத்திஹா அத்தியாயம்) ஓதவில்லையோ, அது குறையுள்ளதாகும்! அது குறையுள்ளதாகும்! அது குறையுள்ளதாகும்! முழுமையற்றதாகும்.”

அப்போது (அறிவிப்பாளர்), “அபூ ஹுரைரா அவர்களே! நான் சில நேரங்களில் இமாமுக்குப் பின்னால் இருக்கிறேனே?” என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள் என் முன்கையை அழுத்தி, “பாரசீகரே! அதை உமக்குள்ளே (மனதிற்குள்) ஓதிக்கொள்ளும். ஏனெனில், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பின்வருமாறு கூற நான் கேட்டுள்ளேன்” என்று சொன்னார்கள்:

“அல்லாஹ் (தபாரக வ தஆலா) கூறுகிறான்: ‘தொழுகையை (அல்-ஃபாத்திஹாவை) எனக்கும் என் அடியாருக்கும் இடையே இரண்டு பாதிகளாகப் பிரித்துள்ளேன். அதில் ஒரு பாதி எனக்குரியது; மறுபாதி என் அடியாருக்குரியது. என் அடியார் கேட்டது அவருக்குக் கிடைக்கும்.’ ”

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (தொடர்ந்து) கூறினார்கள்: “ஓதுங்கள்.”

அடியார், **‘அல்ஹம்து லில்லாஹி ரப்பில் ஆலமீன்’** என்று கூறும்போது,
அல்லாஹ் (தபாரக வ தஆலா), “என் அடியார் என்னைப் புகழ்ந்துவிட்டார்” என்று கூறுகிறான்.

அடியார், **‘அர்ரஹ்மானிர் ரஹீம்’** என்று கூறும்போது,
அல்லாஹ், “என் அடியார் என்னைப் போற்றிப் புகழ்ந்துவிட்டார்” என்று கூறுகிறான்.

அடியார், **‘மாலிக்கி யவ்மித்தீன்’** என்று கூறும்போது,
அல்லாஹ், “என் அடியார் என்னை மகிமைப்படுத்திவிட்டார்” என்று கூறுகிறான்.

அடியார், **‘இய்யாக்க நஅபுது வ இய்யாக்க நஸ்தஈன்’** என்று கூறும்போது,
அல்லாஹ், “இது எனக்கும் என் அடியாருக்கும் இடையே உள்ளது; என் அடியார் கேட்டது அவருக்குக் கிடைக்கும்” என்று கூறுகிறான்.

அடியார், **‘இஹ்தினஸ் ஸிராத்தல் முஸ்தகீம், ஸிராத் தல்லதீன அன்அம்த அலைஹிம், கைரில் மக்லூபி அலைஹிம் வலல்லாளீன்’** என்று கூறும்போது,
அல்லாஹ், “இவை என் அடியாருக்குரியவை; என் அடியார் கேட்டது அவருக்குக் கிடைக்கும்” என்று கூறுகிறான்.