அபூ தர் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
“நபி (ஸல்) அவர்கள் (இரவுத் தொழுகையில்) காலை விடியும் வரை நின்று ஒரு வசனத்தை ஓதி, அதையே திரும்பத் திரும்பக் கூறிக்கொண்டிருந்தார்கள். (அந்த வசனம் அல்குர்ஆன் அத்தியாயம் 5, ஸூரத்துல் மாஇதா, வசனம் 118 ஆகும்.) அந்த வசனம்:

**'இன் துஅத்திப்ஹும் ஃபஇன்னஹும் இபாதுக்க, வஇன் தக்ஃபிர் லஹும் ஃபஇன்னக்க அன்த்தல் அஸீஸுல் ஹகீம்'**

(இதன் பொருள்): ‘நீ அவர்களைத் தண்டித்தால், அவர்கள் உன்னுடைய அடியார்களே. நீ அவர்களை மன்னித்துவிட்டால், நிச்சயமாக நீ, நீயே யாவரையும் மிகைத்தவன்; மகா ஞானமுள்ளவன்.’”