ஹஃப்ஸ் பின் ஆஸிம் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

“நாங்கள் இப்னு உமர் (ரலி) அவர்களுடன் ஒரு பயணத்தில் இருந்தோம். அவர் எங்களுக்குத் (தொழுகை) தொழுவித்தார். பிறகு நாங்கள் (தொழுகையை முடித்துவிட்டு) திரும்பினோம்; அவரும் திரும்பினார். அப்போது அவர் திரும்பிப் பார்த்தபோது, சிலர் தொழுது கொண்டிருப்பதைக் கண்டார். உடனே அவர், ‘இவர்கள் என்ன செய்கிறார்கள்?’ என்று கேட்டார். நான், ‘இவர்கள் (உபரியான தொழுகையைத்) தொழுகிறார்கள்’ என்று கூறினேன்.

அதற்கு அவர், ‘நான் (உபரியாகத்) தொழுபவனாக இருந்திருந்தால், என் (கடமையான) தொழுகையையே முழுமைப்படுத்தியிருப்பேனே! என் சகோதரர் மகனே! நிச்சயமாக நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் (பயணத்தில்) தோழமை கொண்டுள்ளேன். அல்லாஹ் அவர்களைக் கைப்பற்றும் வரை, அவர்கள் பயணத்தில் இரண்டு ரக்அத்களுக்கு மேல் அதிகப்படுத்தியதில்லை. பிறகு நான் அபூபக்ர் (ரலி) அவர்களுடன் தோழமை கொண்டேன்; அவர்களும் இரண்டு ரக்அத்களுக்கு மேல் அதிகப்படுத்தியதில்லை. பிறகு நான் உமர் (ரலி) அவர்களுடன் தோழமை கொண்டேன்; அவர்களும் இரண்டு ரக்அத்களுக்கு மேல் அதிகப்படுத்தியதில்லை. பிறகு நான் உஸ்மான் (ரலி) அவர்களுடன் தோழமை கொண்டேன்; அவர்களும் இரண்டு ரக்அத்களுக்கு மேல் அதிகப்படுத்தியதில்லை, அல்லாஹ் அவர்கள் அனைவரையும் கைப்பற்றும் வரை’ (என்று கூறிவிட்டு), அல்லாஹ் கூறுகிறான் (என்ற இந்த வசனத்தை ஓதினார்கள்):

*‘லகத் கான லகும் ஃபீ ரசூலில்லாஹி உஸ்வதுன் ஹஸனா’*
(நிச்சயமாக அல்லாஹ்வின் தூதரிடத்தில் உங்களுக்கு ஓர் அழகிய முன்மாதிரி இருக்கிறது).” (அல்குர்ஆன் 33:21)