அப்துர் ரஹ்மான் பின் அவ்ஃப் (ரலி) அவர்களிடம் ஒரு நாள் உணவு கொண்டுவரப்பட்டது. அப்போது அவர்கள் கூறினார்கள்:
"முஸ்அப் பின் உமைர் (ரலி) ஷஹீதாக்கப்பட்டார்கள். அவர்கள் என்னைவிடச் சிறந்தவர். அவர்களைக் கஃபனிடுவதற்கு ஒரு ‘புர்தா’ (மேலாடை) தவிர வேறெதுவும் கிடைக்கவில்லை. ஹம்ஸா (ரலி) - அல்லது என்னைவிடச் சிறந்த வேறொருவர் - ஷஹீதாக்கப்பட்டார்கள். அவருக்கும் கஃபனிடுவதற்கு ஒரு ‘புர்தா’வைத் தவிர வேறெதுவும் கிடைக்கவில்லை. நிச்சயமாக, நமது நல்ல (இன்ப) விஷயங்கள் (அல்லது நன்மைகளுக்கான கூலி) இவ்வுலக வாழ்விலேயே நமக்கு முன்கூட்டியே வழங்கப்பட்டுவிட்டதோ என்று நான் அஞ்சுகிறேன்." பிறகு அவர்கள் அழலானார்கள்.
இப்ராஹீம் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அப்துர் ரஹ்மான் பின் அவ்ஃப் (ரலி) அவர்கள் நோன்பு நோற்றிருந்தபோது அவர்களுக்கு உணவு கொண்டுவரப்பட்டது. அப்போது அவர்கள் கூறினார்கள்: "முஸ்அப் பின் உமைர் (ரலி) ஷஹீதாக்கப்பட்டார்கள்; அவர்கள் என்னை விட சிறந்தவர். அவர்கள் ஒரு 'புர்தா'வில் (போர்வையில்) கஃபனிடப்பட்டார்கள். அதன் மூலம் அவர்களின் தலையை மூடினால், அவர்களின் கால்கள் வெளியே தெரிந்தன; அவர்களின் கால்களை மூடினால், அவர்களின் தலை வெளியே தெரிந்தது." (அறிவிப்பாளர் இப்ராஹீம் கூறுகிறார்: அப்துர் ரஹ்மான் பின் அவ்ஃப் அவர்கள்) "ஹம்ஸா (ரலி) ஷஹீதாக்கப்பட்டார்கள்; அவர்களும் என்னை விட சிறந்தவர்" என்று கூறியதாக நான் நினைக்கிறேன். "பிறகு, உலகச் செல்வம் எங்களுக்கு (தாராளமாக) வழங்கப்பட்டது. எங்களுடைய நற்செயல்களுக்கான கூலி (இவ்வுலகிலேயே) எங்களுக்கு முன்கூட்டியே கொடுக்கப்பட்டுவிட்டதோ என்று நாங்கள் அஞ்சுகிறோம்" என்று கூறிவிட்டு, உணவை விட்டுவிடுமளவுக்கு அழத் தொடங்கினார்கள்.
وعن إبراهيم بن عبد الرحمن بن عوف أن عبد الرحمن بن عوف، رضي الله عنه ، أتي بطعام وكان صائما، فقال: قتل مصعب بن عمير رضي الله عنه، وهو خير مني، فلم يوجد له ما يكفن به إلا بردة إن غطى بها رأسه بدت رجلاه، وإن غطى بها رجلاه بدا رأسه، ثم بسط لنا من الدنيا ما بسط -أو قال: أعطينا من الدنيا ما أعطينا -قد خشينا أن تكون حسناتنا عجلت لنا. ثم جعل يبكي حتى ترك الطعام. ((رواه البخاري)).
இப்ராஹீம் பின் அப்துர்-ரஹ்மான் பின் அவ்ஃப் (ரழி) அறிவிக்கிறார்கள்: அப்துர்-ரஹ்மான் பின் அவ்ஃப் (ரழி) அவர்கள் நோன்பு நோற்றிருந்தபோது அவர்களுக்கு உணவு கொண்டுவரப்பட்டது. அப்போது அவர்கள் கூறினார்கள்: 'முஸ்அப் பின் உமைர் (ரழி) ஷஹீத் ஆக்கப்பட்டார்கள். அவர்கள் என்னை விடச் சிறந்தவர். அவர்களைக் கஃபனிடுவதற்கு ஒரு போர்வையைத் தவிர வேறெதுவும் கிடைக்கவில்லை. அதனால் அவருடைய தலையை மறைத்தால் கால்கள் வெளியே தெரிந்தன; கால்களை மறைத்தால் தலை வெளியே தெரிந்தது. பிறகு, இவ்வுலகில் எங்களுக்கு வழங்கப்பட்டவை (தாராளமாக) வழங்கப்பட்டுவிட்டன (அல்லது 'இவ்வுலகில் எங்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்டது கொடுக்கப்பட்டுவிட்டது' என்று கூறினார்கள்). எங்கள் நற்செயல்களுக்கான கூலி இவ்வுலகிலேயே எங்களுக்கு விரைவாக வழங்கப்பட்டுவிட்டதோ என்று நாங்கள் அஞ்சுகிறோம்.' பிறகு அவர்கள் அழத் தொடங்கினார்கள்; உணவையும் விட்டுவிட்டார்கள்.