ஜாபிர் பின் அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
கஃபா புனர்நிர்மாணம் செய்யப்பட்டபோது, நபி (ஸல்) அவர்களும் அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களும் கற்களைச் சுமப்பதற்காகச் சென்றார்கள். அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடம், "(கற்களிலிருந்து உங்களைப் பாதுகாக்க) உங்கள் கீழாடையை (இடுப்பிலிருந்து கழற்றி) உங்கள் கழுத்தின் மீது போட்டுக் கொள்ளுங்கள்" என்று கூறினார்கள். (அவ்வாறு செய்ய முற்பட்டபோது, இறைவனின் பாதுகாப்பால்) அவர்கள் தரையில் சுயநினைவிழந்து விழுந்தார்கள், அவர்களின் இரு கண்களும் வானத்தை நோக்கியவாறு இருந்தன. அவர்கள் சுயநினைவுக்கு வந்தபோது, அவர்கள், "என் கீழாடை! என் கீழாடை!" என்று கூறினார்கள். பிறகு, அவர்கள் தங்கள் கீழாடையை (இடுப்பைச் சுற்றி) கட்டிக்கொண்டார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்-அக்ரஃ பின் ஹாபிஸ் அத்-தமீமீ (அப்போது) அங்கே அமர்ந்திருக்க, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அல்-ஹஸன் பின் அலீ (ரழி) அவர்களை முத்தமிட்டார்கள். அல்-அக்ரஃ, “எனக்குப் பத்து பிள்ளைகள் இருக்கிறார்கள்; அவர்களில் எவரையும் நான் ஒருபோதும் முத்தமிட்டதில்லை” என்று கூறினார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரைப் பார்த்து, “யார் கருணை காட்டவில்லையோ, அவர் மீது கருணை காட்டப்படமாட்டாது” என்று கூறினார்கள்.

ஜரீர் பின் அப்துல்லாஹ் (ரழி) அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) கூறினார்கள்: "யார் கருணை காட்டவில்லையோ, அவருக்குக் கருணை காட்டப்படமாட்டாது."

ஜரீர் பின் அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "மக்களுக்குக் கருணை காட்டாதவர்களுக்கு அல்லாஹ் கருணை காட்டமாட்டான்."

ஜாபிர் பின் அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

கஅபா (குறைஷிகளால்) கட்டப்பட்டபோது, நபி (ஸல்) அவர்களும் அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களும் கற்களைச் சுமந்து சென்றனர். அப்பாஸ் (ரலி) நபி (ஸல்) அவர்களிடம், "(கற்களின் பாரத்திலிருந்து காக்க) உமது கீழாடையை உமது தோளின் மீது வைத்துக் கொள்வீராக!" என்று கூறினார்கள். அவர்கள் அவ்வாறே செய்தார்கள்; (உடனே, மறைக்கப்பட வேண்டிய உறுப்புகள் வெளிப்படாமல் இருக்க) தரையில் விழுந்தார்கள். அவர்களது கண்கள் வானத்தை நோக்கி நிலைகுத்தி நின்றன. பிறகு எழுந்து, "என் கீழாடை! என் கீழாடை!" என்று கூறினார்கள். உடனே அவர்கள் மீது அவர்களது கீழாடை (மீண்டும்) கட்டப்பட்டது.

இப்னு ராஃபிஉ (ரஹ்) அவர்களது அறிவிப்பில், "உனது கழுத்தின் மீது" என்று இடம்பெற்றுள்ளது; "உனது தோளின் மீது" என்று அவர் கூறவில்லை.

முஹம்மத் பின் கைஸ் பின் மக்ரமா பின் முத்தலிப் (ரஹ்) அவர்கள் ஒரு நாள் (மக்களிடம்), "நான் என்னைப் பற்றியும், என் தாயாரைப் பற்றியும் உங்களுக்கு (ஒரு ஹதீஸ்) அறிவிக்கட்டுமா?" என்று கேட்டார்கள். அவர் தங்களைப் பெற்றெடுத்த தாயாரைக் குறிப்பிடுகிறார்கள் என்று நாங்கள் நினைத்தோம். (ஆனால் அவர் முஃமின்களின் அன்னை ஆயிஷா (ரலி) அவர்களைக் குறிப்பிட்டார்.)

(பிறகு) ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிப்பதாக அவர் கூறியதாவது:
"நான் என்னைப் பற்றியும், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களைப் பற்றியும் உங்களுக்கு அறிவிக்கட்டுமா?" என்று ஆயிஷா (ரலி) கேட்டார்கள். நாங்கள், "ஆம்" என்றோம்.

ஆயிஷா (ரலி) கூறினார்கள்:
"நபி (ஸல்) அவர்கள் என்னுடன் தங்கும் முறை வந்த இரவில், அவர்கள் (வீட்டிற்குத்) திரும்பியதும், தமது மேலாடையை (கழற்றி) வைத்துவிட்டு, தமது காலணிகளைக் கழற்றித் தம் கால்களுக்கு அருகில் வைத்தார்கள். மேலும் தமது கீழாடையின் ஒரு ஓரத்தைத் தமது படுக்கையில் விரித்து, (அதில்) படுத்துக்கொண்டார்கள்.

நான் உறங்கிவிட்டதாக அவர்கள் நினைக்கும் வரை (சிறிது நேரம்) காத்திருந்தார்கள். பிறகு தமது மேலாடையை மெதுவாக எடுத்தார்கள்; காலணிகளை மெதுவாக அணிந்துகொண்டார்கள்; கதவைத் திறந்து வெளியே சென்று, பின்னர் அதை மெதுவாக மூடினார்கள்.

உடனே நான் எனது சட்டையை (விரைவாக) அணிந்து கொண்டு, எனது முக்காட்டைப் போட்டுக்கொண்டு, எனது கீழாடையால் (மேலதிகமாக) போர்த்திக்கொண்டு, அவர்கள் 'பகீஃ' (கப்றுஸ்தான்) வரும் வரை அவர்களின் அடிச்சுவடுகளைப் பின்தொடர்ந்து சென்றேன்.

அவர்கள் அங்கே நின்றார்கள்; நீண்ட நேரம் நின்றார்கள். பின்னர் அவர்கள் மூன்று முறை தமது கைகளை உயர்த்தினார்கள். பிறகு திரும்பினார்கள்; நானும் திரும்பினேன். அவர்கள் விரைந்து நடந்தார்கள்; நானும் விரைந்து நடந்தேன். அவர்கள் வேகமாக நடந்தார்கள்; நானும் வேகமாக நடந்தேன். அவர்கள் மிக வேகமாக ஓடினார்கள்; நானும் மிக வேகமாக ஓடினேன்.

நான் அவர்களை முந்திக்கொண்டு (வீட்டிற்குள்) நுழைந்தேன். நான் படுத்தவுடனேயே அவர்களும் நுழைந்தார்கள். "ஆயிஷாவே! ஏன் மூச்சு வாங்குகிறாய்? ஏன் இந்த இரைப்பு?" என்று கேட்டார்கள். நான் "ஒன்றுமில்லை" என்றேன். அதற்கு அவர்கள், "நீயாகச் சொல்கிறாயா? அல்லது நுட்பமானவனும் நன்கறிந்தவனுமாகிய (அல்லாஹ்) எனக்கு அறிவித்துவிடட்டுமா?" என்று கேட்டார்கள். நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! என் தந்தையும் தாயும் உங்களுக்கு அர்ப்பணமாகட்டும்!" என்று கூறிவிட்டு, (நடந்ததைச்) சொன்னேன்.

அவர்கள், "எனக்கு முன்னால் நான் கண்ட அந்த (நிழல்) உருவம் நீதானா?" என்று கேட்டார்கள். நான் "ஆம்" என்றேன். உடனே அவர்கள் என் நெஞ்சில் ஒரு (மெல்லிய) தள்ளுதல் தள்ளினார்கள்; அது எனக்கு வலியை ஏற்படுத்தியது. பிறகு, "அல்லாஹ்வும் அவனுடைய தூதரும் உனக்கு அநீதி இழைப்பார்கள் என்று நீ நினைத்தாயா?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு நான், "மக்கள் எதை மறைத்தாலும், அல்லாஹ் அதை அறிகிறான்" என்று கூறினேன்.

அவர்கள் (நபி (ஸல்)) கூறினார்கள்: "நீ (என்னை நிழலாகப்) பார்த்தாயே, அந்த நேரத்தில் ஜிப்ரீல் என்னிடம் வந்தார். அவர் என்னை அழைத்தார்; அதை உன்னிடமிருந்து மறைத்தார். நான் அவருக்குப் பதிலளித்தேன்; அதையும் உன்னிடமிருந்து மறைத்தேன். நீ ஆடையைக் களைந்திருந்த நிலையில் அவர் உன்னிடம் வரமாட்டார். மேலும் நீ உறங்கிவிட்டதாக நான் நினைத்தேன்; உன்னை எழுப்ப நான் விரும்பவில்லை; (நான் போய்விட்டால்) நீ தனிமையில் பயப்படுவாயோ என்றும் அஞ்சினேன்.

(ஜிப்ரீல் என்னிடம்), 'உங்கள் இறைவன் 'பகீஃ'வாசிகளிடம் (கல்லறைகளில் உள்ளவர்களிடம்) சென்று அவர்களுக்காகப் பாவமன்னிப்புக் கோருமாறு உங்களுக்குக் கட்டளையிட்டுள்ளான்' என்று கூறினார்."

நான் கேட்டேன்: "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவர்களுக்காக நான் என்ன சொல்ல வேண்டும் (எப்படித் துஆச் செய்ய வேண்டும்)?"

அவர்கள் கூறினார்கள்: "நீ சொல்:

**'அஸ்ஸலாமு அலா அஹ்லித் தியாரி மினல் முஃமினீன வல் முஸ்லிமீன், வயர்ஹமுல்லாஹுல் முஸ்தக்திமீன மின்னா வல் முஸ்தஃகிரீன், வஇன்னா இன்ஷா அல்லாஹு பிக்கும் லலாஹிகூன்.'**

(பொருள்: முஃமின்கள் மற்றும் முஸ்லிம்களான இந்த இடத்தின் வாசிகளுக்கு சாந்தி உண்டாகட்டும். நம்மில் முந்திச் சென்றவர்களுக்கும் பிந்தி வருபவர்களுக்கும் அல்லாஹ் அருள் புரிவானாக! அல்லாஹ் நாடினால், நாங்களும் உங்களுடன் வந்து சேருவோம்.)"

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்-அக்ரஃ இப்னு ஹாபிஸ் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஹஸன் (ரழி) அவர்களை முத்தமிடுவதைக் கண்டார்கள். அவர் கூறினார்கள்: "எனக்கு பத்து பிள்ளைகள் இருக்கிறார்கள், ஆனால் அவர்களில் ஒருவரையும் நான் முத்தமிட்டதில்லை." அதைக் கேட்ட அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "யார் கருணை காட்டவில்லையோ, அவருக்குக் கருணை காட்டப்படாது."

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களையும் என்னையும் பற்றி நான் உங்களுக்குச் சொல்லட்டுமா?" நாங்கள், "ஆம் (சொல்லுங்கள்)" என்று கூறினோம்.
அவர்கள் கூறினார்கள்: "என்னுடைய முறை வந்த இரவில், அவர்கள் (வீட்டிற்கு) திரும்பினார்கள்; தங்கள் காலணிகளைத் தங்கள் கால்களுக்கு அருகில் வைத்தார்கள்; தங்களின் ரிதாவை (மேலாடை) கழற்றி வைத்துவிட்டு, தங்களின் இசாரை (கீழாடை) விரிப்பில் விரித்தார்கள். நான் உறங்கிவிட்டேன் என்று அவர்கள் எண்ணும் வரை (சற்று நேரம்) காத்திருந்தார்கள். பிறகு, மெதுவாகத் தங்கள் காலணிகளை அணிந்துகொண்டு, மெதுவாகத் தங்களின் ரிதாவை எடுத்தார்கள். பிறகு, மெதுவாகக் கதவைத் திறந்து, வெளியே சென்று, மெதுவாக அதைச் சாத்தினார்கள்.

நான் என் சட்டையை (திர்உ) அணிந்து, (அதனால்) என் தலையை மறைத்து, என் இசாரால் (கீழாடை) போர்த்திக்கொண்டு, அவர்களைப் பின்தொடர்ந்து சென்றேன். அவர்கள் அல்-பகீக்கு வந்து, மூன்று முறை தங்கள் கைகளை உயர்த்தி, நீண்ட நேரம் நின்றார்கள். பிறகு அவர்கள் (திரும்ப) திரும்பினார்கள்; நானும் திரும்பினேன். அவர்கள் விரைந்தார்கள், நானும் விரைந்தேன்; அவர்கள் (மெல்ல) ஓடினார்கள், நானும் ஓடினேன்; அவர்கள் மிக வேகமாக ஓடினார்கள், நானும் மிக வேகமாக ஓடினேன். நான் அவர்களுக்கு முன்பாக அங்கே சென்று (வீட்டிற்குள்) நுழைந்துவிட்டேன்.

நான் படுத்துக் கொண்ட உடனேயே அவர்கள் உள்ளே வந்து, 'ஆயிஷாவே, என்னவாயிற்று? (ஏன்) மூச்சு வாங்குகிறாய் (அல்லது நெஞ்சு எழும்புகிறது)?' என்று கேட்டார்கள்."
(அறிவிப்பாளர்) சுலைமான் கூறினார்: அவர் (இப்னு வஹ்ப்) 'ஹஷ்யா' (மூச்சுத் திணறல்/நெஞ்சு எழும்புதல்) என்று கூறியதாக நான் எண்ணுகிறேன்.
அவர்கள் (நபியவர்கள்) கூறினார்கள்: 'நீ எனக்குச் சொல், இல்லையென்றால் எல்லாம் அறிந்த, நுட்பமானவன் (அல்லாஹ்) எனக்கு அறிவித்து விடுவான்.'
நான் கூறினேன்: 'அல்லாஹ்வின் தூதரே (ஸல்)! என் தந்தையும் தாயும் உங்களுக்கு அர்ப்பணமாகட்டும்;' என்று கூறி, (நடந்த) செய்தியை அவர்களிடம் தெரிவித்தேன்.
அவர்கள் கேட்டார்கள்: 'எனக்கு முன்னால் நான் பார்த்த கரிய உருவம் (அஸ்-சவாத்) நீதானா?'
நான், 'ஆம்' என்றேன்."

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அவர்கள் என் மார்பில் எனக்கு வலிக்கும்படி ஒரு தள்ளு தள்ளினார்கள் (அல்லது மெதுவாகத் தட்டினார்கள்). பிறகு, 'அல்லாஹ்வும் அவனுடைய தூதரும் உனக்கு அநீதி இழைப்பார்கள் என்று நீ நினைத்தாயா?' என்று கேட்டார்கள்.
நான் கூறினேன்: 'மக்கள் எதை மறைத்தாலும், வல்லமையும் உயர்வும் மிக்க அல்லாஹ் அதை அறிகிறான்.'
அவர்கள், 'ஆம்' என்றார்கள்.
அவர்கள் கூறினார்கள்: 'நீ (என்னை) பார்த்த போது ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் என்னிடம் வந்தார்கள். ஆனால் நீ உன்னுடைய ஆடைகளைக் களைந்திருந்ததால், அவர்கள் உன்னிடம் (வீட்டிற்குள்) நுழையவில்லை. ஆகவே, அவர்கள் என்னை அழைத்தார்கள்; ஆனால் உன்னிடமிருந்து தங்களை மறைத்துக் கொண்டார்கள். நான் அவர்களுக்குப் பதிலளித்தேன்; ஆனால் அதை உன்னிடமிருந்து மறைத்தேன். நீ உறங்கிவிட்டாய் என்று நான் நினைத்தேன்; உன்னை எழுப்ப நான் விரும்பவில்லை. மேலும் நீ தனிமையை உணர்வாய் என்று நான் அஞ்சினேன். அவர்கள் (அல்-பகீயில் உள்ள) அடக்கம் செய்யப்பட்டவர்களுக்காகப் பாவமன்னிப்புக் கோருவதற்காக என்னை அல்-பகீக்குச் செல்லுமாறு கட்டளையிட்டார்கள்.'"

ஹஜ்ஜாஜ் பின் முஹம்மது அவர்கள் இப்னு வஹ்பை மறுத்து, "இப்னு ஜுரைஜ் வழியாக, இப்னு அபீ முலைக்கா வழியாக, முஹம்மது பின் கைஸ் வழியாக (இது அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது)" என்று கூறினார்கள்.

ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"(என்னைப் பற்றியும்) நபி (ஸல்) அவர்களைப் பற்றியும் நான் உங்களுக்குச் சொல்லட்டுமா?" நாங்கள், "ஆம்" என்றோம்.
அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நபி (ஸல்) அவர்கள் என்னுடன் தங்கும் இரவாக அது இருந்தது. அவர்கள் (படுக்கையில் இருந்து) திரும்பினார்கள்; தமது காலணிகளைத் தமது கால்களுக்கு அருகில் வைத்தார்கள்; தமது மேலாடையை(க் கழற்றி) வைத்தார்கள்; தமது கீழாடையின் ஓரத்தைத் தமது படுக்கையில் விரித்தார்கள். நான் உறங்கிவிட்டேன் என்று அவர்கள் கருதும் நேரம் வரை (சிறிது நேரம்) தாமதித்தார்கள். பிறகு மெதுவாகத் தமது காலணிகளை அணிந்துகொண்டார்கள்; மெதுவாகத் தமது மேலாடையை எடுத்தார்கள். பிறகு மெதுவாகக் கதவைத் திறந்து வெளியே சென்று, மெதுவாக அதைச் சாத்தினார்கள்.
நானும் எனது சட்டையை என் தலைவழியாக அணிந்து, முக்காடு இட்டு, எனது கீழாடையால் என்னை மறைத்துக் கொண்டு, அவர்களைப் பின்தொடர்ந்து சென்றேன். அவர்கள் 'அல்-பகீஃ' (மையவாடிக்கு) வந்து, மூன்று முறை தமது கைகளை உயர்த்தி (நீண்ட நேரம்) நின்றார்கள். பிறகு அவர்கள் திரும்பினார்கள்; நானும் திரும்பினேன். அவர்கள் விரைந்தார்கள்; நானும் விரைந்தேன். அவர்கள் ஓட்டமும் நடையுமாகச் சென்றார்கள்; நானும் அவ்வாறே செய்தேன். அவர்கள் வேகமாக ஓடினார்கள்; நானும் வேகமாக ஓடினேன். அவர்களை முந்திக்கொண்டு நான் (வீட்டிற்குள்) நுழைந்துவிட்டேன்.
நான் படுத்ததுதான் தாமதம், அவர்கள் உள்ளே வந்துவிட்டார்கள். அவர்கள், 'ஆயிஷா! என்ன ஆயிற்று? (மூச்சு இரைக்க) வயிறு ஏன் மேலெழும்பித் தணிகிறது?' என்று கேட்டார்கள். நான் 'ஒன்றுமில்லை' என்றேன். அவர்கள், 'நீயாக எனக்குச் சொல்லிவிடு; அல்லது நுட்பமானவனும் (யாவற்றையும்) நன்கறிந்தவனுமாகிய அல்லாஹ் எனக்கு அறிவித்துவிடுவான்' என்றார்கள்.
நான், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! என் தந்தையும் தாயும் தங்களுக்கு அர்ப்பணமாகட்டும்' என்று கூறி, (நடந்த) செய்தியை அவர்களுக்குத் தெரிவித்தேன்.
'எனக்கு முன்னால் நான் கண்ட அந்த (நிழல்) உருவம் நீதானா?' என்று கேட்டார்கள். நான் 'ஆம்' என்றேன்.
(ஆயிஷா (ரலி) கூறுகிறார்கள்:) அப்போது அவர்கள் என் நெஞ்சில் ஒரு தட்டுத் தட்டினார்கள்; அது எனக்கு வலிக்கவே செய்தது. பிறகு, 'அல்லாஹ்வும் அவனுடைய தூதரும் உனக்கு அநீதி இழைப்பார்கள் என்று எண்ணிக் கொண்டாயா?' என்று கேட்டார்கள்.
(அதற்கு) நான், 'மக்கள் எதை மறைத்தாலும் அல்லாஹ் அதை அறிந்துகொள்கிறான்' என்றேன்.
அவர்கள் 'ஆம்' என்று கூறிவிட்டு (தொடர்ந்தார்கள்): 'நீ (என்னை) பார்த்தாயே, அப்போது ஜிப்ரீல் (அலை) என்னிடம் வந்தார்கள். நீ உனது ஆடைகளைக் களைந்திருந்ததால் அவர்கள் உன்னிடம் (உள்ளே) வரவில்லை. எனவே, உனக்குத் தெரியாமல் என்னை அழைத்தார்கள். நானும் உனக்குத் தெரியாமல் அவர்களுக்குப் பதிலளித்தேன். (ஏனெனில்) நீ உறங்கிவிட்டாய் என்று நான் நினைத்தேன்; (நான் பேசினால்) நீ தனிமையை உணர்வாய் என்றும் நான் அஞ்சினேன். அல்-பகீஃவாசிகளிடம் சென்று அவர்களுக்காகப் பாவமன்னிப்புக் கோருமாறு (ஜிப்ரீல்) எனக்குக் கட்டளையிட்டார்கள்.'"

(குறிப்பு: ஆஸிம் அவர்கள், அப்துல்லாஹ் பின் ஆமிர் வழியாக ஆயிஷா (ரலி) அவர்களிடமிருந்து இந்த வார்த்தைகள் அல்லாத வேறு வார்த்தைகளில் இதனை அறிவித்துள்ளார்.)

அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்-அக்ரஃ பின் ஹாபிஸ் (ரழி) அவர்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள் ஹுஸைன் (ரழி) அவர்களை முத்தமிடுவதைக் கண்டார்கள். அப்போது அவர் (அல்-அக்ரஃ) கூறினார்: "எனக்கு பத்து பிள்ளைகள் இருக்கிறார்கள், நான் அவர்களில் ஒருவரையும் இவ்வாறு (முத்தமிட்டு) செய்ததில்லை." அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "யார் இரக்கம் காட்டவில்லையோ, அவருக்கு இரக்கம் காட்டப்படாது."

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்-அக்ரஃ பின் ஹாபிஸ் (ரழி) அவர்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள் (தமது பேரரான) அல்-ஹஸன் (ரழி) அவர்களை முத்தமிட்டுக் கொண்டிருப்பதை (ஒருமுறை) கண்டார். (அறிவிப்பாளர்களில் ஒருவரான) இப்னு அபீ உமர் (ரஹ்) அவர்கள் (இங்கு) 'அல்-ஹுஸைன் (ரழி) அல்லது அல்-ஹஸன் (ரழி) அவர்களை' (முத்தமிட்டுக் கொண்டிருந்தார்கள் என்று) கூறினார். அப்போது அல்-அக்ரஃ (ரழி) அவர்கள், "நிச்சயமாக எனக்கு பத்துப் பிள்ளைகள் இருக்கிறார்கள், அவர்களில் ஒருவரையும் நான் (இதுவரை) முத்தமிட்டதில்லை" என்று கூறினார்.
அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக, யார் கருணை காட்டவில்லையோ, அவருக்கு கருணை காட்டப்படாது."