இந்த ஹதீஸுக்கு மற்ற ஹதீஸ் நூல்களில் உள்ள ஹதீஸ்கள்

844ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنْ وَرَّادٍ، كَاتِبِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ قَالَ أَمْلَى عَلَىَّ الْمُغِيرَةُ بْنُ شُعْبَةَ فِي كِتَابٍ إِلَى مُعَاوِيَةَ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَقُولُ فِي دُبُرِ كُلِّ صَلاَةٍ مَكْتُوبَةٍ ‏ ‏ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ، وَلَهُ الْحَمْدُ، وَهْوَ عَلَى كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ، اللَّهُمَّ لاَ مَانِعَ لِمَا أَعْطَيْتَ، وَلاَ مُعْطِيَ لِمَا مَنَعْتَ، وَلاَ يَنْفَعُ ذَا الْجَدِّ مِنْكَ الْجَدُّ ‏ ‏‏.‏ وَقَالَ شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بِهَذَا، وَعَنِ الْحَكَمِ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُخَيْمِرَةَ عَنْ وَرَّادٍ بِهَذَا‏.‏ وَقَالَ الْحَسَنُ الْجَدُّ غِنًى‏.‏
வர்ராத் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

(அல்-முகீரா பின் ஷுஅபா (ரலி) அவர்களின் எழுத்தரான) எனக்கு அல்-முகீரா (ரலி) அவர்கள், முஆவியா (ரலி) அவர்களுக்கு எழுதிய கடிதத்தில், நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒவ்வொரு கடமையான தொழுகைக்குப் பிறகும் பின்வருமாறு கூறுவார்கள் என எழுதச் சொன்னார்கள்:

"லா இலாஹ இல்லல்லாஹு வஹ்தஹு லா ஷரீக்க லஹு, லஹுல் முல்கு வ லஹுல் ஹம்து, வ ஹுவ அலா குல்லி ஷைஇன் கதீர். அல்லாஹும்ம லா மானிஅ லிமா அஃதைத, வ லா முஃதிய லிமா மனஃத, வ லா யன்ஃபஉ தல்-ஜத்தி மின்கல் ஜத்."

(பொருள்: அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் வேறு யாரும் இல்லை; அவன் தனித்தவன்; அவனுக்கு இணை துணை இல்லை. ஆட்சியும் அவனுக்கே; புகழும் அவனுக்கே; மேலும் அவன் எல்லாவற்றின் மீதும் பேராற்றல் கொண்டவன். யா அல்லாஹ்! நீ கொடுப்பதைத் தடுப்பவர் யாரும் இல்லை; நீ தடுத்ததைக் கொடுப்பவர் யாரும் இல்லை. மேலும், எந்தச் செல்வந்தரின் செல்வமும் உன்னிடத்தில் (அவருக்கு) எந்தப் பலனையும் அளிக்காது.)

மேலும் அல்-ஹஸன் அவர்கள் கூறினார்கள்: "(ஹதீஸில் வரும்) 'அல்-ஜத்' என்பதற்குச் 'செல்வம்' என்று பொருளாகும்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
6330ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنِ الْمُسَيَّبِ بْنِ رَافِعٍ، عَنْ وَرَّادٍ، مَوْلَى الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ قَالَ كَتَبَ الْمُغِيرَةُ إِلَى مُعَاوِيَةَ بْنِ أَبِي سُفْيَانَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَقُولُ فِي دُبُرِ كُلِّ صَلاَةٍ إِذَا سَلَّمَ ‏ ‏ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ، وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ، وَلَهُ الْحَمْدُ، وَهْوَ عَلَى كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ، اللَّهُمَّ لاَ مَانِعَ لِمَا أَعْطَيْتَ، وَلاَ مُعْطِيَ لِمَا مَنَعْتَ، وَلاَ يَنْفَعُ ذَا الْجَدِّ مِنْكَ الْجَدُّ ‏ ‏‏.‏ وَقَالَ شُعْبَةُ عَنْ مَنْصُورٍ قَالَ سَمِعْتُ الْمُسَيَّبَ‏.‏
வர்ராத் (அல்-முஃகீரா பின் ஷுஃபா (ரழி) அவர்களின் விடுவிக்கப்பட்ட அடிமை) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்-முஃகீரா (ரழி) அவர்கள் முஆவியா பின் அபூ சுஃப்யான் (ரழி) அவர்களுக்கு, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒவ்வொரு தொழுகையின் முடிவிலும் தஸ்லீமுக்குப் பின், "லா இலாஹ இல்லல்லாஹு வஹ்தஹு லா ஷரீக்க லஹு, லஹுல் முல்க்கு வ லஹுல் ஹம்து, வஹுவ அலா குல்லி ஷையின் கதீர். அல்லாஹும்ம லா மானிஅ லிமா அஃதைத்த, வ லா முஃதிய லிமா மனஃத, வ லா யன்ஃபஉ தல் ஜத்தி மின்கல் ஜத்து" என்று வழமையாகக் கூறுவார்கள் என எழுதினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
6473ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْلِمٍ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، أَخْبَرَنَا غَيْرُ، وَاحِدٍ، مِنْهُمْ مُغِيرَةُ وَفُلاَنٌ وَرَجُلٌ ثَالِثٌ أَيْضًا عَنِ الشَّعْبِيِّ عَنْ وَرَّادٍ كَاتِبِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ أَنَّ مُعَاوِيَةَ كَتَبَ إِلَى الْمُغِيرَةِ أَنِ اكْتُبْ إِلَىَّ بِحَدِيثٍ سَمِعْتَهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ فَكَتَبَ إِلَيْهِ الْمُغِيرَةُ أَنِّي سَمِعْتُهُ يَقُولُ عِنْدَ انْصِرَافِهِ مِنَ الصَّلاَةِ ‏ ‏ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ، وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ، وَلَهُ الْحَمْدُ، وَهْوَ عَلَى كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ ‏ ‏‏.‏ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ قَالَ وَكَانَ يَنْهَى عَنْ قِيلَ وَقَالَ وَكَثْرَةِ السُّؤَالِ، وَإِضَاعَةِ الْمَالِ، وَمَنْعٍ وَهَاتِ، وَعُقُوقِ الأُمَّهَاتِ، وَوَأْدِ الْبَنَاتِ‏.‏ وَعَنْ هُشَيْمٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عُمَيْرٍ قَالَ سَمِعْتُ وَرَّادًا يُحَدِّثُ هَذَا الْحَدِيثَ عَنِ الْمُغِيرَةِ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم‏.‏
வர்ராத் (அல்-முகீரா பின் ஷுஃபா (ரழி) அவர்களின் எழுத்தர்) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
முஆவியா (ரழி) அவர்கள் அல்-முகீரா (ரழி) அவர்களுக்கு, "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து தாங்கள் கேட்ட ஒரு ஹதீஸை எனக்கு எழுதி அனுப்புங்கள்" என்று எழுதினார்கள்.

எனவே அல்-முகீரா (ரழி) அவர்கள் அவருக்கு எழுதினார்கள்: "நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழுகையை முடித்துத் திரும்பும்போது,
'லா இலாஹ இல்லல்லாஹு, வஹ்தஹு லா ஷரீக்க லஹு, லஹுல் முல்கு, வ லஹுல் ஹம்து, வ ஹுவ அலா குல்லி ஷையின் கதீர்'
என்று மூன்று முறை கூறுவதை நான் கேட்டேன்."

மேலும், அவர்கள் (ஸல்) வீண் பேச்சையும் (வதந்திகள்), அதிகமாகக் கேள்விகள் கேட்பதையும், செல்வத்தை வீணாக்குவதையும், (கொடுக்க வேண்டியதைத்) தடுப்பதையும், (உரிமையல்லாததைக்) கேட்பதையும், அன்னையருக்கு மாறு செய்வதையும், பெண் குழந்தைகளை (உயிருடன்) புதைப்பதையும் தடை செய்பவர்களாக இருந்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
7287ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ فَاطِمَةَ بِنْتِ الْمُنْذِرِ، عَنْ أَسْمَاءَ ابْنَةِ أَبِي بَكْرٍ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّهَا قَالَتْ أَتَيْتُ عَائِشَةَ حِينَ خَسَفَتِ الشَّمْسُ، وَالنَّاسُ قِيَامٌ وَهْىَ قَائِمَةٌ تُصَلِّي فَقُلْتُ مَا لِلنَّاسِ فَأَشَارَتْ بِيَدِهَا نَحْوَ السَّمَاءِ فَقَالَتْ سُبْحَانَ اللَّهِ‏.‏ فَقُلْتُ آيَةٌ‏.‏ قَالَتْ بِرَأْسِهَا أَنْ نَعَمْ‏.‏ فَلَمَّا انْصَرَفَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ ‏ ‏ مَا مِنْ شَىْءٍ لَمْ أَرَهُ إِلاَّ وَقَدْ رَأَيْتُهُ فِي مَقَامِي، حَتَّى الْجَنَّةَ وَالنَّارَ، وَأُوحِيَ إِلَىَّ أَنَّكُمْ تُفْتَنُونَ فِي الْقُبُورِ قَرِيبًا مِنْ فِتْنَةِ الدَّجَّالِ، فَأَمَّا الْمُؤْمِنُ ـ أَوِ الْمُسْلِمُ لاَ أَدْرِي أَىَّ ذَلِكَ قَالَتْ أَسْمَاءُ ـ فَيَقُولُ مُحَمَّدٌ جَاءَنَا بِالْبَيِّنَاتِ فَأَجَبْنَا وَآمَنَّا‏.‏ فَيُقَالُ نَمْ صَالِحًا عَلِمْنَا أَنَّكَ مُوقِنٌ‏.‏ وَأَمَّا الْمُنَافِقُ ـ أَوِ الْمُرْتَابُ لاَ أَدْرِي أَىَّ ذَلِكَ قَالَتْ أَسْمَاءُ ـ فَيَقُولُ لاَ أَدْرِي سَمِعْتُ النَّاسَ يَقُولُونَ شَيْئًا فَقُلْتُهُ ‏ ‏‏.‏
அஸ்மா பின்த் அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நான் சூரிய கிரகணத்தின்போது ஆயிஷா (ரழி) அவர்களிடம் வந்தேன். மக்கள் (தொழுகைக்காக) நின்றுகொண்டிருந்தார்கள், அவர்களும் (ஆயிஷா (ரழி) அவர்களும்) நின்றுகொண்டு தொழுதுகொண்டிருந்தார்கள். நான் கேட்டேன், "மக்களுக்கு என்ன நேர்ந்தது?" அவர்கள் வானத்தை நோக்கித் தம் கையால் சுட்டிக்காட்டி, "சுப்ஹானல்லாஹ்!" என்று கூறினார்கள். நான் அவர்களிடம் கேட்டேன், "ஏதேனும் அத்தாட்சியா?" அவர்கள் ஆம் என்பதுபோல் தலையசைத்தார்கள்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (தொழுகையை) முடித்ததும், அல்லாஹ்வைப் புகழ்ந்து மகிமைப்படுத்தி கூறினார்கள்: "நான் இதற்கு முன் பார்த்திராத எதையும் சொர்க்கம் மற்றும் நரகம் உட்பட அனைத்தையும் இப்போது என்னுடைய இந்த இடத்தில் நான் கண்டேன். நீங்கள் உங்கள் கப்றுகளில் ஏறக்குறைய அத்-தஜ்ஜாலின் சோதனைக்கு ஒப்பான ஒரு சோதனைக்கு உட்படுத்தப்படுவீர்கள் என்று எனக்கு வஹீ (இறைச்செய்தி) அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. உண்மையான நம்பிக்கையாளர் அல்லது ஒரு முஸ்லிமைப் பொறுத்தவரை (இந்த இரண்டில் அஸ்மா (ரழி) அவர்கள் எந்த வார்த்தையைக் கூறினார்கள் என்பது துணை அறிவிப்பாளருக்கு உறுதியாகத் தெரியவில்லை), அவர் கூறுவார், 'முஹம்மது (ஸல்) அவர்கள் அல்லாஹ்விடமிருந்து தெளிவான சான்றுகளுடன் வந்தார்கள், நாங்கள் அவர்களுக்கு பதிலளித்தோம் (அவர்களின் போதனைகளை ஏற்றுக்கொண்டோம்) மேலும் (அவர்கள் கூறியதை) நம்பினோம்.' (அவரிடம்) கூறப்படும், 'அமைதியாக உறங்குங்கள்; நீங்கள் உறுதியாக நம்பிய உண்மையான நம்பிக்கையாளராக இருந்தீர்கள் என்பதை நாங்கள் அறிந்துள்ளோம்.' ஒரு நயவஞ்சகர் அல்லது சந்தேகப்படுபவரைப் பொறுத்தவரை (அஸ்மா (ரழி) அவர்கள் எந்த வார்த்தையைக் கூறினார்கள் என்பது துணை அறிவிப்பாளருக்கு உறுதியாகத் தெரியவில்லை), அவர் கூறுவார், 'எனக்குத் தெரியாது, ஆனால் மக்கள் ஏதோ சொல்வதைக் கேட்டேன், அதனால் நானும் அதையே சொன்னேன்.'"
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
593 aஸஹீஹ் முஸ்லிம்
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنِ الْمُسَيَّبِ بْنِ رَافِعٍ، عَنْ وَرَّادٍ، مَوْلَى الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ قَالَ كَتَبَ الْمُغِيرَةُ بْنُ شُعْبَةَ إِلَى مُعَاوِيَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا فَرَغَ مِنَ الصَّلاَةِ وَسَلَّمَ قَالَ ‏ ‏ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ اللَّهُمَّ لاَ مَانِعَ لِمَا أَعْطَيْتَ وَلاَ مُعْطِيَ لِمَا مَنَعْتَ وَلاَ يَنْفَعُ ذَا الْجَدِّ مِنْكَ الْجَدُّ ‏ ‏ ‏.‏
முகீரா பின் ஷுஃபா (ரழி) அவர்கள் முஆவியா (ரழி) அவர்களுக்கு எழுதினார்கள்:

"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழுகையை முடித்து ஸலாம் கொடுத்ததும் (பின்வருமாறு) கூறுவார்கள்:

'லா இலாஹ இல்லல்லாஹு வஹ்தஹு லா ஷரீக்க லஹு, லஹுல் முல்க்கு வ லஹுல் ஹம்து வ ஹுவ அலா குல்லி ஷையின் கதீர். அல்லாஹும்ம லா மானிஅ லிமா அஃதைத்த வலா முஃதிய லிமா மனஃத வலா யன்ஃபஉ தல் ஜத்தி மின்கல் ஜத்.'

(பொருள்): அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை. அவன் தனித்தவன்; அவனுக்கு யாதொரு இணையுமில்லை. அவனுக்கே ஆட்சியெல்லாம் உரியது; அவனுக்கே புகழனைத்தும் உரியது. மேலும் அவன் அனைத்துப் பொருட்களின் மீதும் பேராற்றலுடையவன். யா அல்லாஹ்! நீ கொடுப்பதைத் தடுப்பவர் யாருமில்லை; நீ தடுப்பவற்றைக் கொடுப்பவர் யாருமில்லை. மேலும், செல்வந்தரின் செல்வம் உன்னிடத்தில் அவருக்கு எந்தப் பலனையும் அளிக்காது."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
593 cஸஹீஹ் முஸ்லிம்
وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي عَبْدَةُ بْنُ أَبِي لُبَابَةَ، أَنَّ وَرَّادًا، مَوْلَى الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ قَالَ كَتَبَ الْمُغِيرَةُ بْنُ شُعْبَةَ إِلَى مُعَاوِيَةَ - كَتَبَ ذَلِكَ الْكِتَابَ لَهُ وَرَّادٌ - إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ حِينَ سَلَّمَ ‏.‏ بِمِثْلِ حَدِيثِهِمَا ‏.‏ إِلاَّ قَوْلَهُ ‏ ‏ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ ‏ ‏ ‏.‏ فَإِنَّهُ لَمْ يَذْكُرْ ‏.‏
முகீரா பின் ஷுஃபா (ரழி) அவர்களின் விடுதலை செய்யப்பட்ட அடிமையான வர்ராத் அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

முகீரா பின் ஷுஃபா (ரழி) அவர்கள் முஆவியா (ரழி) அவர்களுக்கு எழுதினார்கள் (இந்தக் கடிதத்தை முகீரா (ரழி) அவர்களுக்காக வர்ராத் அவர்கள்தான் எழுதினார்கள்): "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஸலாம் கொடுத்ததும் கூறுவதை நான் கேட்டேன்."

(ஹதீஸின் மீதமுள்ள பகுதி முந்தைய ஹதீஸைப்) போன்றே உள்ளது. ஆனால் அதில், "வஹுவ அலா குல்லி ஷையின் கதீர்" (அவன் அனைத்துப் பொருட்களின் மீதும் பேராற்றல் உடையவன்) என்பதை அவர் குறிப்பிடவில்லை.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
593 eஸஹீஹ் முஸ்லிம்
وَحَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ الْمَكِّيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ أَبِي لُبَابَةَ، وَعَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عُمَيْرٍ، سَمِعَا وَرَّادًا، كَاتِبَ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ يَقُولُ كَتَبَ مُعَاوِيَةُ إِلَى الْمُغِيرَةِ اكْتُبْ إِلَىَّ بِشَىْءٍ سَمِعْتَهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏.‏ قَالَ فَكَتَبَ إِلَيْهِ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ إِذَا قَضَى الصَّلاَةَ ‏ ‏ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ اللَّهُمَّ لاَ مَانِعَ لِمَا أَعْطَيْتَ وَلاَ مُعْطِيَ لِمَا مَنَعْتَ وَلاَ يَنْفَعُ ذَا الْجَدِّ مِنْكَ الْجَدُّ ‏ ‏ ‏.‏
வர்ராத் (முஃகீரா பின் ஷுஃபா (ரழி) அவர்களின் எழுத்தர்) அறிவிக்கிறார்:

முஆவியா (ரழி) அவர்கள் முஃகீரா (ரழி) அவர்களுக்கு, "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து நீங்கள் கேட்ட எதையேனும் எனக்கு எழுதுங்கள்" என்று (கடிதம்) எழுதினார்கள். அதற்கு முஃகீரா (ரழி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழுகையை முடித்ததும் பின்வருமாறு கூறுவதை நான் கேட்டுள்ளேன்" என்று அவருக்கு (பதில்) எழுதினார்கள்:

"லா இலாஹ இல்லல்லாஹு வஹ்தஹு லா ஷரீக்க லஹு, லஹுல் முல்கு வ லஹுல் ஹம்து, வ ஹுவ அலா குல்லி ஷையின் கதீர். அல்லாஹும்ம லா மானிஅ லிமா அஃத்தைத்த, வ லா முஃத்திய லிமா மனஃத்த, வ லா யன்ஃபஉ தல்-ஜத்தி மின்கல் ஜத்."

(பொருள்: அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை. அவன் தனித்தவன்; அவனுக்கு யாதொரு இணையுமில்லை. ஆட்சி அவனுக்கே உரியது; புகழும் அவனுக்கே உரியது. அவன் அனைத்துப் பொருட்களின் மீதும் பேராற்றல் மிக்கவன். யா அல்லாஹ்! நீ கொடுப்பதைத் தடுப்பவர் எவருமில்லை; நீ தடுத்ததைக் கொடுப்பவர் எவருமில்லை. மேலும், செல்வந்தரின் செல்வம் உன்னிடத்தில் அவருக்குப் பயனளிக்காது.)

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
1341சுனனுந் நஸாயீ
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ، عَنْ سُفْيَانَ، قَالَ سَمِعْتُهُ مِنْ، عَبْدَةَ بْنِ أَبِي لُبَابَةَ وَسَمِعْتُهُ مِنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ، كِلاَهُمَا سَمِعَهُ مِنْ، وَرَّادٍ، كَاتِبِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ قَالَ كَتَبَ مُعَاوِيَةُ إِلَى الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ أَخْبِرْنِي بِشَىْءٍ، سَمِعْتَهُ مِنْ، رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏.‏ فَقَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا قَضَى الصَّلاَةَ قَالَ ‏ ‏ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ اللَّهُمَّ لاَ مَانِعَ لِمَا أَعْطَيْتَ وَلاَ مُعْطِيَ لِمَا مَنَعْتَ وَلاَ يَنْفَعُ ذَا الْجَدِّ مِنْكَ الْجَدُّ ‏ ‏ ‏.‏
அல்-முஃகீரா பின் ஷுஃபா (ரழி) அவர்களின் எழுத்தரான வர்ராத் கூறினார்:

முஆவியா (ரழி) அவர்கள் அல்-முஃகீரா பின் ஷுஃபா (ரழி) அவர்களுக்கு இவ்வாறு எழுதினார்கள்: "நீங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து கேட்ட ஒன்றை எனக்குக் கூறுங்கள்."

அதற்கு அவர் (அல்-முஃகீரா (ரழி)) கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழுகையை முடித்ததும், அவர்கள் கூறுவார்கள்: லா இலாஹ இல்லல்லாஹ் வஹ்தஹு லா ஷரீக லஹ், லஹுல்-முல்க் வ லஹுல்-ஹம்த் வ ஹுவ அலா குல்லி ஷையின் கதீர். அல்லாஹும்ம லா மானிஅ லிமா அஃதைத வ லா முஃதிய லிமா மனஃத வ லா யன்ஃபஉ தல்-ஜத்தி மின்க அல்-ஜத். (அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவர் யாருமில்லை, அவன் தனித்தவன், அவனுக்கு எந்த கூட்டாளியும் இல்லை. ஆட்சி அவனுக்கே உரியது, எல்லாப் புகழும் அவனுக்கே உரியது, மேலும் அவன் எல்லாப் பொருட்களின் மீதும் ஆற்றல் உள்ளவன். யா அல்லாஹ், நீ கொடுத்ததைத் தடுப்பவர் யாருமில்லை, நீ தடுத்ததைக் கொடுப்பவர் யாருமில்லை, மேலும் செல்வமுடைய எவருக்கும் அவருடைய செல்வம் உன்னிடம் எந்தப் பயனையும் அளிக்காது.)"
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (தாருஸ்ஸலாம் பதிப்பு)
1342சுனனுந் நஸாயீ
أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ قُدَامَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنِ الْمُسَيَّبِ أَبِي الْعَلاَءِ، عَنْ وَرَّادٍ، قَالَ كَتَبَ الْمُغِيرَةُ بْنُ شُعْبَةَ إِلَى مُعَاوِيَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَقُولُ دُبُرَ الصَّلاَةِ إِذَا سَلَّمَ ‏ ‏ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ اللَّهُمَّ لاَ مَانِعَ لِمَا أَعْطَيْتَ وَلاَ مُعْطِيَ لِمَا مَنَعْتَ وَلاَ يَنْفَعُ ذَا الْجَدِّ مِنْكَ الْجَدُّ ‏ ‏ ‏.‏
வர்ராத் அவர்கள் கூறியதாவது:

முஃகீரா பின் ஷுஃபா (ரலி) அவர்கள் முஆவியா (ரலி) அவர்களுக்கு எழுதிய கடிதத்தில், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒவ்வொரு தொழுகைக்கும் பிறகு ஸலாம் கொடுத்ததும் பின்வருமாறு கூறுவார்கள்" என்று எழுதியிருந்தார்கள்:

'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ் வஹ்தஹு லா ஷரீக்க லஹு, லஹுல் முல்க்கு வ லஹுல் ஹம்து வ ஹுவ அலா குல்லி ஷையின் கதீர். அல்லாஹும்ம லா மானிஅ லிமா அஃதைத்த வ லா முஃதிய லிமா மனஃத்த வ லா யன்ஃபஉ தல் ஜத்தி மின்கல் ஜத்து.'

(வணக்கத்திற்குரியவன் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு யாருமில்லை. அவன் தனித்தவன்; அவனுக்கு இணை யாரும் இல்லை. ஆட்சி அதிகாரமும் அவனுக்கே உரியது; புகழும் அவனுக்கே உரியது. மேலும் அவன் அனைத்துப் பொருட்களின் மீதும் ஆற்றல் உள்ளவன். யா அல்லாஹ்! நீ கொடுத்ததைத் தடுப்பவர் யாருமில்லை; நீ தடுத்ததைக் கொடுப்பவர் யாருமில்லை. செல்வம் உடையவரின் செல்வம் உன்னிடத்தில் (உனது தண்டனையிலிருந்து காக்க) அவருக்குப் பயனளிக்காது).

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (தாருஸ்ஸலாம் பதிப்பு)
1343சுனனுந் நஸாயீ
أَخْبَرَنَا الْحَسَنُ بْنُ إِسْمَاعِيلُ الْمُجَالِدِيُّ، قَالَ أَنْبَأَنَا هُشَيْمٌ، قَالَ أَنْبَأَنَا الْمُغِيرَةُ، وَذَكَرَ، آخَرَ ح وَأَنْبَأَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، قَالَ أَنْبَأَنَا غَيْرُ، وَاحِدٍ، مِنْهُمُ الْمُغِيرَةُ عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ وَرَّادٍ، كَاتِبِ الْمُغِيرَةِ أَنَّ مُعَاوِيَةَ، كَتَبَ إِلَى الْمُغِيرَةِ أَنِ اكْتُبْ إِلَىَّ بِحَدِيثٍ سَمِعْتَهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏.‏ فَكَتَبَ إِلَيْهِ الْمُغِيرَةُ إِنِّي سَمِعْتُهُ يَقُولُ عِنْدَ انْصِرَافِهِ مِنَ الصَّلاَةِ ‏ ‏ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ ‏ ‏ ‏.‏ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ ‏.‏
வர்ராத் அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

முஆவியா (ரழி) அவர்கள், முகீரா (ரழி) அவர்களிடம், தாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து செவியுற்ற ஒரு ஹதீஸை தங்களுக்கு எழுதி அனுப்புமாறு கேட்டு கடிதம் எழுதினார்கள். அதற்கு முகீரா (ரழி) அவர்கள் (பின்வருமாறு) எழுதினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழுகையை முடித்ததும், 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ் வஹ்தஹு லா ஷரீக்க லஹு, லஹுல் முல்க் வ லஹுல் ஹம்து வ ஹுவ அலா குல்லி ஷையின் கதீர் (வணக்கத்திற்குரியவன் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு யாருமில்லை. அவன் தனித்தவன். அவனுக்கு யாதொரு இணையுமில்லை. ஆட்சியதிகாரம் அவனுக்கே உரியது. புகழனைத்தும் அவனுக்கே உரியது. அவன் அனைத்துப் பொருட்களின் மீதும் ஆற்றலுள்ளவன்)' என்று மூன்று முறை கூறுவதை நான் கேட்டேன்."
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப் (தாருஸ்ஸலாம் பதிப்பு)
2972சுனனுந் நஸாயீ
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، وَالْحَارِثُ بْنُ مِسْكِينٍ، قِرَاءَةً عَلَيْهِ وَأَنَا أَسْمَعُ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - عَنِ ابْنِ الْقَاسِمِ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَابِرٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا وَقَفَ عَلَى الصَّفَا يُكَبِّرُ ثَلاَثًا وَيَقُولُ ‏ ‏ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ ‏ ‏ ‏.‏ يَصْنَعُ ذَلِكَ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ وَيَدْعُو وَيَصْنَعُ عَلَى الْمَرْوَةِ مِثْلَ ذَلِكَ ‏.‏
ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்ததாவது:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அஸ்-ஸஃபா மீது நின்றபோது, மூன்று முறை தக்பீர் கூறிவிட்டு, "லா இலாஹ இல்லல்லாஹ், வஹ்தஹு லா ஷரீக்க லஹு, லஹுல் முல்க்கு வ லஹுல் ஹம்து, வ ஹுவ அலா குல்லி ஷையின் கதீர்" (அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவர் யாருமில்லை, அவன் தனித்தவன், அவனுக்கு யாதொரு இணையுமில்லை. அவனுக்கே ஆட்சியுரிமையானது, அவனுக்கே எல்லாப் புகழும் உரியது. அவன் எல்லாவற்றின் மீதும் ஆற்றலுள்ளவன்) என்று கூறினார்கள். இதை அவர்கள் மூன்று முறை செய்தார்கள்; (இவற்றுக்கிடையே) பிரார்த்தனை செய்தார்கள். அல்-மர்வாவிலும் அவ்வாறே செய்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (தாருஸ்ஸலாம் பதிப்பு)
2984சுனனுந் நஸாயீ
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الْحَكَمِ، عَنْ شُعَيْبٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ الْهَادِ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَتَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْمَرْوَةَ فَصَعِدَ فِيهَا ثُمَّ بَدَا لَهُ الْبَيْتُ فَقَالَ ‏ ‏ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ ‏ ‏ ‏.‏ قَالَ ذَلِكَ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ ذَكَرَ اللَّهَ وَسَبَّحَهُ وَحَمِدَهُ ثُمَّ دَعَا بِمَا شَاءَ اللَّهُ فَعَلَ هَذَا حَتَّى فَرَغَ مِنَ الطَّوَافِ ‏.‏
ஜாபிர் பின் அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அல்-மர்வாவுக்கு வந்து, அதன் மீது ஏறினார்கள். அப்போது அவர்களுக்கு (கஅபா) ஆலயம் தென்பட்டது. உடனே அவர்கள்: "லா இலாஹ இல்லல்லாஹ், வஹ்தஹு லா ஷரீக்க லஹு, லஹுல் முல்கு வ லஹுல் ஹம்து, வ ஹுவ அலா குல்லி ஷையின் கதீர் (அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவர் வேறு யாருமில்லை, அவன் தனித்தவன், அவனுக்கு யாதொரு இணையுமில்லை. ஆட்சி அவனுக்கே உரியது, புகழ் அனைத்தும் அவனுக்கே. மேலும் அவன் அனைத்துப் பொருட்களின் மீதும் ஆற்றலுடையவன்)" என்று கூறினார்கள். இவ்வாறு மூன்று முறை கூறினார்கள். பிறகு அல்லாஹ்வை நினைவு கூர்ந்து, அவனைத் துதித்து, புகழ்ந்துரைத்தார்கள். பிறகு அல்லாஹ் நாடியதை (கேட்டு) பிரார்த்தித்தார்கள். தவாஃபை (ஸஃயீயை) முடிக்கும் வரை இவ்வாறு செய்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (தாருஸ்ஸலாம் பதிப்பு)
3428ஜாமிஉத் திர்மிதீ
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، أَخْبَرَنَا أَزْهَرُ بْنُ سِنَانٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ وَاسِعٍ، قَالَ قَدِمْتُ مَكَّةَ فَلَقِيَنِي أَخِي سَالِمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ فَحَدَّثَنِي عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ ‏ مَنْ دَخَلَ السُّوقَ فَقَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكُ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ يُحْيِي وَيُمِيتُ وَهُوَ حَىٌّ لاَ يَمُوتُ بِيَدِهِ الْخَيْرُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ كَتَبَ اللَّهُ لَهُ أَلْفَ أَلْفِ حَسَنَةٍ وَمَحَا عَنْهُ أَلْفَ أَلْفِ سَيِّئَةٍ وَرَفَعَ لَهُ أَلْفَ أَلْفِ دَرَجَةٍ ‏ ‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ ‏.‏
وَقَدْ رَوَاهُ عَمْرُو بْنُ دِينَارٍ - وَهُوَ قَهْرَمَانُ آلِ الزُّبَيْرِ عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، هَذَا الْحَدِيثَ نَحْوَهُ.
உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “யார் கடைவீதிக்குள் நுழைந்து,

‘லா இலாஹ இல்லல்லாஹ், வஹ்தஹு லா ஷரீக்க லஹு, லஹுல் முல்கு வ லஹுல் ஹம்து, யுஹ்யீ வ யுமீது, வ ஹுவ ஹய்யுன் லா யமூத்து, பியதிஹில் கைரு, வ ஹுவ அலா குல்லி ஷையின் கதீர்’

(பொருள்: வணக்கத்திற்குரியவன் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு யாருமில்லை. அவன் தனித்தவன். அவனுக்கு யாதொரு இணையுமில்லை. அவனுக்கே ஆட்சியதிகாரம் யாவும் உரியது. அவனுக்கே புகழனைத்தும் உரியது. அவனே உயிர்ப்பிக்கிறான்; அவனே மரணிக்கச் செய்கிறான். அவன் (என்றும்) உயிருடன் இருப்பவன்; மரணிக்கவே மாட்டான். நன்மைகள் அனைத்தும் அவன் கையிலேயே உள்ளன. அவன் எல்லாவற்றின் மீதும் ஆற்றலுடையவன்),

என்று கூறுகிறாரோ, அவருக்கு அல்லாஹ் பத்து இலட்சம் நன்மைகளைப் பதிவு செய்வான்; அவரிடமிருந்து பத்து இலட்சம் தீமைகளை அழித்து விடுவான்; மேலும், அவருக்கு பத்து இலட்சம் படித்தரங்களை உயர்த்துவான்.”

ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப் (தாருஸ்ஸலாம் பதிப்பு)
3429ஜாமிஉத் திர்மிதீ
حَدَّثَنَا بِذَلِكَ، أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ الضَّبِّيُّ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، وَالْمُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالاَ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ دِينَارٍ، وَهُوَ قَهْرَمَانُ آلِ الزُّبَيْرِ عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ ‏ مَنْ قَالَ فِي السُّوقِ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ يُحْيِي وَيُمِيتُ وَهُوَ حَىٌّ لاَ يَمُوتُ بِيَدِهِ الْخَيْرُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ كَتَبَ اللَّهُ لَهُ أَلْفَ أَلْفِ حَسَنَةٍ وَمَحَا عَنْهُ أَلْفَ أَلْفِ سَيِّئَةٍ وَبَنَى لَهُ بَيْتًا فِي الْجَنَّةِ ‏ ‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى وَعَمْرُو بْنُ دِينَارٍ هَذَا هُوَ شَيْخٌ بَصْرِيٌّ وَقَدْ تَكَلَّمَ فِيهِ بَعْضُ أَصْحَابِ الْحَدِيثِ وَقَدْ رَوَى عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَحَادِيثَ لاَ يُتَابَعُ عَلَيْهَا وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ مِنْ غَيْرِ هَذَا الْوَجْهِ ‏.‏ وَرَوَاهُ يَحْيَى بْنُ سُلَيْمٍ الطَّائِفِيُّ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَلَمْ يَذْكُرْ فِيهِ عَنْ عُمَرَ رضى الله عنه ‏.‏
ஸாலிம் பின் அப்துல்லாஹ் பின் உமர் அவர்கள், தனது தந்தை (அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரழி) அவர்கள்) வழியாக, தனது பாட்டனார் (உமர் (ரழி) அவர்கள்) இடமிருந்து அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “யார் சந்தையில்: ‘வணக்கத்திற்குரியவன் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு யாருமில்லை, அவன் தனித்தவன், அவனுக்கு யாதொரு இணையுமில்லை, ஆட்சி அவனுக்கே உரியது, மேலும், எல்லாப் புகழும் அவனுக்கே உரியது, அவனே உயிர்ப்பிக்கிறான், அவனே மரணிக்கச் செய்கிறான், அவன் உயிருள்ளவன், அவன் மரணிக்கமாட்டான், நன்மை அவன் கையிலேயே உள்ளது, மேலும், அவன் அனைத்துப் பொருட்களின் மீதும் ஆற்றலுடையவன், (லா இலாஹ இல்லல்லாஹ், வஹ்தஹு லா ஷரீக்க லஹு, லஹுல் முல்கு வ லஹுல் ஹம்து, யுஹ்யீ வ யுமீத்து, வ ஹுவ ஹய்யுன் லா யமூத்து, பியதிஹில் கைரு, வ ஹுவ அலா குல்லி ஷையின் கதீர்)’ என்று கூறுகிறாரோ, அவருக்கு அல்லாஹ் பத்து லட்சம் நன்மைகளை எழுதுகிறான், அவரிடமிருந்து பத்து லட்சம் தீமைகளை அழிக்கிறான், மேலும் அவருக்காக சொர்க்கத்தில் ஒரு வீட்டைக் கட்டுகிறான்.”
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப் (தாருஸ்ஸலாம் பதிப்பு)
3474ஜாமிஉத் திர்மிதீ
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مَعْبَدٍ الْمِصْرِيُّ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو الرَّقِّيُّ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَبِي أُنَيْسَةَ، عَنْ شَهْرِ بْنِ حَوْشَبٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ غَنْمٍ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ ‏ مَنْ قَالَ فِي دُبُرِ صَلاَةِ الْفَجْرِ وَهُوَ ثَانِي رِجْلَيْهِ قَبْلَ أَنْ يَتَكَلَّمَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ يُحْيِي وَيُمِيتُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ عَشْرَ مَرَّاتٍ كُتِبَ لَهُ عَشْرُ حَسَنَاتٍ وَمُحِيَ عَنْهُ عَشْرُ سَيِّئَاتٍ وَرُفِعَ لَهُ عَشْرُ دَرَجَاتٍ وَكَانَ يَوْمَهُ ذَلِكَ فِي حِرْزٍ مِنْ كُلِّ مَكْرُوهٍ وَحَرْسٍ مِنَ الشَّيْطَانِ وَلَمْ يَنْبَغِ لِذَنْبٍ أَنْ يُدْرِكَهُ فِي ذَلِكَ الْيَوْمِ إِلاَّ الشِّرْكَ بِاللَّهِ ‏ ‏ ‏.‏ قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ صَحِيحٌ ‏.‏
அபூ தர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “யார் ஒவ்வொரு ஃபஜ்ர் தொழுகைக்குப் பிறகும், யாரிடமும் பேசுவதற்கு முன்பாக, தன்னுடைய கால்களை மடக்கிக் கொண்டு அமர்ந்திருக்கும் நிலையிலேயே, ‘வணக்கத்திற்குரியவன் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு யாருமில்லை, அவன் தனித்தவன், அவனுக்கு யாதொரு இணையுமில்லை, ஆட்சியெல்லாம் அவனுக்கே உரியது, புகழனைத்தும் அவனுக்கே உரியது, அவனே வாழ்வளிக்கிறான், அவனே மரணிக்கச் செய்கிறான், மேலும் அவன் அனைத்துப் பொருட்களின் மீதும் ஆற்றலுள்ளவன், (லா இலாஹ இல்லல்லாஹ், வஹ்தஹு லா ஷரீக்க லஹு, லஹுல் முல்கு வ லஹுல் ஹம்து, யுஹ்யீ வ யுமீத்து, வ ஹுவ அலா குல்லி ஷையின் கதீர்)’ என்று பத்து முறை கூறுகிறாரோ, அவருக்குப் பத்து நன்மைகள் எழுதப்படும், அவரிடமிருந்து பத்து தீயசெயல்கள் அழிக்கப்படும், அவருக்குப் பத்து அந்தஸ்துகள் உயர்த்தப்படும், மேலும், அவர் அன்று முழுவதும் விரும்பத்தகாத ஒவ்வொரு விஷயத்திலிருந்தும் பாதுகாப்பில் இருப்பார், மேலும், அவர் ஷைத்தானிடமிருந்து பாதுகாப்பில் இருப்பார், மேலும், அல்லாஹ்வுக்கு இணை வைப்பதைத் தவிர, வேறு எந்தப் பாவமும் அவரை அந்த நாளில் வந்தடையாது அல்லது அவரை அழிக்காது.”
ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (தாருஸ்ஸலாம் பதிப்பு)
3534ஜாமிஉத் திர்மிதீ
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنِ الْجُلاَحِ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْحُبُلِيِّ، عَنْ عُمَارَةَ بْنِ شَبِيبٍ السَّبَئِيِّ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ ‏ مَنْ قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ يُحْيِي وَيُمِيتُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ‏.‏ عَشْرَ مَرَّاتٍ عَلَى إِثْرِ الْمَغْرِبِ بَعَثَ اللَّهُ لَهُ مَسْلَحَةً يَحْفَظُونَهُ مِنَ الشَّيْطَانِ حَتَّى يُصْبِحَ وَكَتَبَ اللَّهُ لَهُ بِهَا عَشْرَ حَسَنَاتٍ مُوجِبَاتٍ وَمَحَا عَنْهُ عَشْرَ سَيِّئَاتٍ مُوبِقَاتٍ وَكَانَتْ لَهُ بِعَدْلِ عَشْرِ رِقَابٍ مُؤْمِنَاتٍ ‏ ‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ لَيْثِ بْنِ سَعْدٍ ‏.‏ وَلاَ نَعْرِفُ لِعُمَارَةَ بْنِ شَبِيبٍ سَمَاعًا عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ‏.‏
உமாரா பின் ஷபீப் அஸ்-ஸபாஈ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“யார் மஃரிப் தொழுகைக்குப் பிறகு பத்து முறை: ‘வணக்கத்திற்குரியவர் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு யாருமில்லை, அவன் தனித்தவன், அவனுக்கு இணை யாருமில்லை, அவனுக்கே அனைத்து ஆட்சியும் உரியது, அவனுக்கே எல்லாப் புகழும் உரியது. அவனே உயிர் கொடுக்கிறான், அவனே மரணிக்கச் செய்கிறான், அவன் அனைத்துப் பொருட்களின் மீதும் ஆற்றல் உள்ளவன். (லா இலாஹ இல்லல்லாஹ், வஹ்தஹு லா ஷரீக்க லஹு, லஹுல் முல்க்கு வ லஹுல் ஹம்து, யுஹ்யீ வ யுமீத்து, வ ஹுவ அலா குல்லி ஷையின் கதீர்)’ என்று கூறுகிறாரோ - அவருக்காக அல்லாஹ், அவர் காலைப் பொழுதை அடையும் வரை ஷைத்தானிடமிருந்து அவரைப் பாதுகாக்கும் பாதுகாவலர்களை அனுப்புகிறான், மேலும் அல்லாஹ் அவருக்காகப் பத்து நற்கூலியைப் பெற்றுத்தரும் நற்செயல்களைப் பதிவு செய்கிறான், மேலும் அவரிடமிருந்து பத்து அழிவுக்குரிய தீய செயல்களை அழிக்கிறான், மேலும் அது அவருக்கு பத்து முஃமினான அடிமைகளை விடுதலை செய்ததற்குச் சமமாகும்.”
ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (தாருஸ்ஸலாம் பதிப்பு)
3553ஜாமிஉத் திர்மிதீ
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْكِنْدِيُّ الْكُوفِيُّ، حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ حُبَابٍ، قَالَ وَأَخْبَرَنِي سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى، عَنْ أَبِي أَيُّوبَ الأَنْصَارِيِّ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ ‏ مَنْ قَالَ عَشْرَ مَرَّاتٍ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ يُحْيِي وَيُمِيتُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ‏.‏ كَانَتْ لَهُ عِدْلَ أَرْبَعِ رِقَابٍ مِنْ وَلَدِ إِسْمَاعِيلَ ‏ ‏ ‏.‏ قَالَ وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ عَنْ أَبِي أَيُّوبَ مَوْقُوفًا ‏.‏
அபூ அய்யூப் அல்-அன்சாரி (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“யார் பத்து முறை ‘அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவர் யாருமில்லை, அவன் தனித்தவன், அவனுக்கு யாதொரு இணையுமில்லை. அவனுக்கே ஆட்சியெல்லாம் உரியது, அவனுக்கே புகழனைத்தும் உரியது. அவனே உயிரளிக்கிறான், அவனே மரணிக்கச் செய்கிறான், அவன் அனைத்துப் பொருட்களின் மீதும் ஆற்றலுள்ளவன். (லா இலாஹ இல்லல்லாஹ், வஹ்தஹு லா ஷரீக்க லஹு, லஹுல் முல்கு வ லஹுல் ஹம்து, யுஹ்யீ வ யுமீத்து, வ ஹுவ அலா குல்லி ஷையின் கதீர்)’ என்று கூறுகிறாரோ, அது அவருக்கு இஸ்மாயீல் (அலை) அவர்களின் சந்ததியினரிலிருந்து நான்கு அடிமைகளை விடுதலை செய்ததற்குச் சமமாகும்.”
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (தாருஸ்ஸலாம் பதிப்பு)
2235சுனன் இப்னுமாஜா
حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ مُعَاذٍ الضَّرِيرُ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، مَوْلَى آلِ الزُّبَيْرِ عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏ ‏ مَنْ قَالَ حِينَ يَدْخُلُ السُّوقَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ يُحْيِي وَيُمِيتُ وَهُوَ حَىٌّ لاَ يَمُوتُ بِيَدِهِ الْخَيْرُ كُلُّهُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ - كَتَبَ اللَّهُ لَهُ أَلْفَ أَلْفِ حَسَنَةٍ وَمَحَا عَنْهُ أَلْفَ أَلْفِ سَيِّئَةٍ وَبَنَى لَهُ بَيْتًا فِي الْجَنَّةِ ‏ ‏ ‏.‏
ஸாலிம் இப்னு அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள், தம் தந்தை வாயிலாக, தம் பாட்டனார் அறிவித்ததாகக் கூறுகிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"யார் சந்தைக்குள் நுழையும்போது: 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ் வஹ்தஹு லா ஷரீக்க லஹு, லஹுல்-முல்க் வ லஹுல்-ஹம்து, யுஹ்யீ வ யுமீது, வ ஹுவ ஹய்யுன் லா யமூது, பி யதிஹில்-கைரு குல்லுஹு, வ ஹுவ அலா குல்லி ஷைஇன் கதீர் (அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவர் வேறு யாருமில்லை, அவன் தனித்தவன், அவனுக்கு யாதொரு இணையுமில்லை. அவனுக்கே அனைத்து ஆட்சியும் உரியது, அவனுக்கே எல்லாப் புகழும் உரியது. அவனே உயிர்கொடுக்கிறான், அவனே மரணிக்கச் செய்கிறான். அவன் என்றென்றும் உயிருடன் இருப்பவன், அவன் மரணிக்க மாட்டான். அவன் கையிலேயே எல்லா நன்மைகளும் உள்ளன. அவன் எல்லாவற்றின் மீதும் ஆற்றலுடையவன்),' என்று கூறுகிறாரோ, அவருக்காக அல்லாஹ் பத்து லட்சம் நன்மைகளைப் பதிவு செய்வான், அவரிடமிருந்து பத்து லட்சம் தீய செயல்களை அழிப்பான், மேலும் அவருக்காக சொர்க்கத்தில் ஒரு வீட்டைக் கட்டுவான்."
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப் (தாருஸ்ஸலாம் பதிப்பு)
3074சுனன் இப்னுமாஜா
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ دَخَلْنَا عَلَى جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ فَلَمَّا انْتَهَيْنَا إِلَيْهِ سَأَلَ عَنِ الْقَوْمِ، حَتَّى انْتَهَى إِلَىَّ فَقُلْتُ أَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ، ‏.‏ فَأَهْوَى بِيَدِهِ إِلَى رَأْسِي فَحَلَّ زِرِّي الأَعْلَى ثُمَّ حَلَّ زِرِّي الأَسْفَلَ ثُمَّ وَضَعَ كَفَّهُ بَيْنَ ثَدْيَىَّ وَأَنَا يَوْمَئِذٍ غُلاَمٌ شَابٌّ فَقَالَ مَرْحَبًا بِكَ سَلْ عَمَّا شِئْتَ ‏.‏ فَسَأَلْتُهُ وَهُوَ أَعْمَى فَجَاءَ وَقْتُ الصَّلاَةِ فَقَامَ فِي نِسَاجَةٍ مُلْتَحِفًا بِهَا كُلَّمَا وَضَعَهَا عَلَى مَنْكِبَيْهِ رَجَعَ طَرَفَاهَا إِلَيْهِ مِنْ صِغَرِهَا وَرِدَاؤُهُ إِلَى جَانِبِهِ عَلَى الْمِشْجَبِ فَصَلَّى بِنَا فَقُلْتُ أَخْبِرْنَا عَنْ حَجَّةِ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏.‏ فَقَالَ بِيَدِهِ فَعَقَدَ تِسْعًا وَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ مَكَثَ تِسْعَ سِنِينَ لَمْ يَحُجَّ فَأَذَّنَ فِي النَّاسِ فِي الْعَاشِرَةِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ حَاجٌّ فَقَدِمَ الْمَدِينَةَ بَشَرٌ كَثِيرٌ كُلُّهُمْ يَلْتَمِسُ أَنْ يَأْتَمَّ بِرَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَيَعْمَلَ بِمِثْلِ عَمَلِهِ فَخَرَجَ وَخَرَجْنَا مَعَهُ فَأَتَيْنَا ذَا الْحُلَيْفَةِ فَوَلَدَتْ أَسْمَاءُ بِنْتُ عُمَيْسٍ مُحَمَّدَ بْنَ أَبِي بَكْرٍ فَأَرْسَلَتْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ كَيْفَ أَصْنَعُ قَالَ ‏"‏ اغْتَسِلِي وَاسْتَثْفِرِي بِثَوْبٍ وَأَحْرِمِي ‏"‏ ‏.‏ فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فِي الْمَسْجِدِ ثُمَّ رَكِبَ الْقَصْوَاءَ ‏.‏ حَتَّى إِذَا اسْتَوَتْ بِهِ نَاقَتُهُ عَلَى الْبَيْدَاءِ - قَالَ جَابِرٌ نَظَرْتُ إِلَى مَدِّ بَصَرِي مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ بَيْنَ رَاكِبٍ وَمَاشٍ وَعَنْ يَمِينِهِ مِثْلُ ذَلِكَ وَعَنْ يَسَارِهِ مِثْلُ ذَلِكَ وَمِنْ خَلْفِهِ مِثْلُ ذَلِكَ وَرَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ بَيْنَ أَظْهُرِنَا وَعَلَيْهِ يَنْزِلُ الْقُرْآنُ وَهُوَ يَعْرِفُ تَأْوِيلَهُ مَا عَمِلَ مِنْ شَىْءٍ عَمِلْنَا بِهِ فَأَهَلَّ بِالتَّوْحِيدِ ‏"‏ لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ لاَ شَرِيكَ لَكَ لَبَّيْكَ إِنَّ الْحَمْدَ وَالنِّعْمَةَ لَكَ وَالْمُلْكَ لاَ شَرِيكَ لَكَ ‏"‏ ‏.‏ وَأَهَلَّ النَّاسُ بِهَذَا الَّذِي يُهِلُّونَ بِهِ فَلَمْ يَرُدَّ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ عَلَيْهِمْ شَيْئًا مِنْهُ وَلَزِمَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ تَلْبِيَتَهُ ‏.‏ قَالَ جَابِرٌ لَسْنَا نَنْوِي إِلاَّ الْحَجَّ لَسْنَا نَعْرِفُ الْعُمْرَةَ حَتَّى إِذَا أَتَيْنَا الْبَيْتَ مَعَهُ اسْتَلَمَ الرُّكْنَ فَرَمَلَ ثَلاَثًا وَمَشَى أَرْبَعًا ثُمَّ قَامَ إِلَى مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ فَقَالَ ‏"‏ ‏{وَاتَّخِذُوا مِنْ مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ مُصَلًّى}‏ ‏"‏ ‏.‏ فَجَعَلَ الْمَقَامَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْبَيْتِ فَكَانَ أَبِي يَقُولُ - وَلاَ أَعْلَمُهُ إِلاَّ ذَكَرَهُ عَنِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ - إِنَّهُ كَانَ يَقْرَأُ فِي الرَّكْعَتَيْنِ ‏{قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ}‏ وَ ‏{قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ }‏ ‏.‏ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى الْبَيْتِ فَاسْتَلَمَ الرُّكْنَ ثُمَّ خَرَجَ مِنَ الْبَابِ إِلَى الصَّفَا حَتَّى إِذَا دَنَا مِنَ الصَّفَا قَرَأَ ‏"‏ ‏{إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ ‏)‏ ‏.‏ نَبْدَأُ بِمَا بَدَأَ اللَّهُ بِهِ ‏"‏ ‏.‏ فَبَدَأَ بِالصَّفَا ‏.‏ فَرَقِيَ عَلَيْهِ حَتَّى رَأَى الْبَيْتَ فَكَبَّرَ اللَّهَ وَهَلَّلَهُ وَحَمِدَهُ وَقَالَ ‏"‏ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ يُحْيِي وَيُمِيتُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ أَنْجَزَ وَعْدَهُ وَنَصَرَ عَبْدَهُ وَهَزَمَ الأَحْزَابَ وَحْدَهُ ‏"‏ ‏.‏ ثُمَّ دَعَا بَيْنَ ذَلِكَ وَقَالَ مِثْلَ هَذَا ثَلاَثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ نَزَلَ إِلَى الْمَرْوَةِ فَمَشَى حَتَّى إِذَا انْصَبَّتْ قَدَمَاهُ رَمَلَ فِي بَطْنِ الْوَادِي حَتَّى إِذَا صَعِدَتَا - يَعْنِي قَدَمَاهُ - مَشَى حَتَّى أَتَى الْمَرْوَةَ فَفَعَلَ عَلَى الْمَرْوَةِ كَمَا فَعَلَ عَلَى الصَّفَا فَلَمَّا كَانَ آخِرُ طَوَافِهِ عَلَى الْمَرْوَةِ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ لَوْ أَنِّي اسْتَقْبَلْتُ مِنْ أَمْرِي مَا اسْتَدْبَرْتُ لَمْ أَسُقِ الْهَدْىَ وَجَعَلْتُهَا عُمْرَةً فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ لَيْسَ مَعَهُ هَدْىٌ فَلْيَحْلِلْ وَلْيَجْعَلْهَا عُمْرَةً ‏"‏ ‏.‏ فَحَلَّ النَّاسُ كُلُّهُمْ وَقَصَّرُوا إِلاَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَمَنْ كَانَ مَعَهُ الْهَدْىُ فَقَامَ سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكِ بْنِ جُعْشُمٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلِعَامِنَا هَذَا أَمْ لأَبَدِ الأَبَدِ قَالَ فَشَبَّكَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ أَصَابِعَهُ فِي الأُخْرَى وَقَالَ ‏"‏ دَخَلَتِ الْعُمْرَةُ فِي الْحَجِّ هَكَذَا - مَرَّتَيْنِ - لاَ بَلْ لأَبَدِ الأَبَدِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ وَقَدِمَ عَلِيٌّ بِبُدْنٍ إِلَى النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏.‏ فَوَجَدَ فَاطِمَةَ مِمَّنْ حَلَّ وَلَبِسَتْ ثِيابًا صَبِيغًا وَاكْتَحَلَتْ فَأَنْكَرَ ذَلِكَ عَلَيْهَا عَلِيٌّ فَقَالَتْ أَمَرَنِي أَبِي بِهَذَا ‏.‏ فَكَانَ عَلِيٌّ يَقُولُ بِالْعِرَاقِ فَذَهَبْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ مُحَرِّشًا عَلَى فَاطِمَةَ فِي الَّذِي صَنَعَتْهُ مُسْتَفْتِيًا رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فِي الَّذِي ذَكَرَتْ عَنْهُ وَأَنْكَرْتُ ذَلِكَ عَلَيْهَا ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ صَدَقَتْ صَدَقَتْ مَاذَا قُلْتَ حِينَ فَرَضْتَ الْحَجَّ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ قُلْتُ اللَّهُمَّ إِنِّي أُهِلُّ بِمَا أَهَلَّ بِهِ رَسُولُكَ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ فَإِنَّ مَعِيَ الْهَدْىَ فَلاَ تَحِلُّ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ فَكَانَ جَمَاعَةُ الْهَدْىِ الَّذِي جَاءَ بِهِ عَلِيٌّ مِنَ الْيَمَنِ وَالَّذِي أَتَى بِهِ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ مِنَ الْمَدِينَةِ مِائَةً ثُمَّ حَلَّ النَّاسُ كُلُّهُمْ وَقَصَّرُوا إِلاَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَمَنْ كَانَ مَعَهُ هَدْىٌ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ التَّرْوِيَةِ وَتَوَجَّهُوا إِلَى مِنًى أَهَلُّوا بِالْحَجِّ ‏.‏ فَرَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَصَلَّى بِمِنًى الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ وَالْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ وَالصُّبْحَ ثُمَّ مَكَثَ قَلِيلاً حَتَّى طَلَعَتِ الشَّمْسُ وَأَمَرَ بِقُبَّةٍ مِنْ شَعَرٍ فَضُرِبَتْ لَهُ بِنَمِرَةَ فَسَارَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ لاَ تَشُكُّ قُرَيْشٌ إِلاَّ أَنَّهُ وَاقِفٌ عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرَامِ أَوِ الْمُزْدَلِفَةِ كَمَا كَانَتْ قُرَيْشٌ تَصْنَعُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَأَجَازَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ حَتَّى أَتَى عَرَفَةَ فَوَجَدَ الْقُبَّةَ قَدْ ضُرِبَتْ لَهُ بِنَمِرَةَ فَنَزَلَ بِهَا حَتَّى إِذَا زَاغَتِ الشَّمْسُ أَمَرَ بِالْقَصْوَاءِ فَرُحِلَتْ لَهُ فَرَكِبَ حَتَّى أَتَى بَطْنَ الْوَادِي فَخَطَبَ النَّاسَ فَقَالَ ‏"‏ إِنَّ دِمَاءَكُمْ وَأَمْوَالَكُمْ عَلَيْكُمْ حَرَامٌ كَحُرْمَةِ يَوْمِكُمْ هَذَا فِي شَهْرِكُمْ هَذَا فِي بَلَدِكُمْ هَذَا أَلاَ وَإِنَّ كُلَّ شَىْءٍ مِنْ أَمْرِ الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعٌ تَحْتَ قَدَمَىَّ هَاتَيْنِ وَدِمَاءُ الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعَةٌ وَأَوَّلُ دَمٍ أَضَعُهُ دَمُ رَبِيعَةَ بْنِ الْحَارِثِ - كَانَ مُسْتَرْضِعًا فِي بَنِي سَعْدٍ فَقَتَلَتْهُ هُذَيْلٌ - وَرِبَا الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعٌ وَأَوَّلُ رِبًا أَضَعُهُ رِبَانَا رِبَا الْعَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَإِنَّهُ مَوْضُوعٌ كُلُّهُ فَاتَّقُوا اللَّهَ فِي النِّسَاءِ فَإِنَّكُمْ أَخَذْتُمُوهُنَّ بِأَمَانَةِ اللَّهِ وَاسْتَحْلَلْتُمْ فُرُوجَهُنَّ بِكَلِمَةِ اللَّهِ وَإِنَّ لَكُمْ عَلَيْهِنَّ أَنْ لاَ يُوطِئْنَ فُرُشَكُمْ أَحَدًا تَكْرَهُونَهُ فَإِنْ فَعَلْنَ ذَلِكَ فَاضْرِبُوهُنَّ ضَرْبًا غَيْرَ مُبَرِّحٍ وَلَهُنَّ عَلَيْكُمْ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَقَدْ تَرَكْتُ فِيكُمْ مَا لَمْ تَضِلُّوا إِنِ اعْتَصَمْتُمْ بِهِ كِتَابَ اللَّهِ وَأَنْتُمْ مَسْئُولُونَ عَنِّي فَمَا أَنْتُمْ قَائِلُونَ ‏"‏ ‏.‏ قَالُوا نَشْهَدُ أَنَّكَ قَدْ بَلَّغْتَ وَأَدَّيْتَ وَنَصَحْتَ ‏.‏ فَقَالَ بِإِصْبَعِهِ السَّبَّابَةِ إِلَى السَّمَاءِ وَيَنْكُبُهَا إِلَى النَّاسِ ‏"‏ اللَّهُمَّ اشْهَدِ اللَّهُمَّ اشْهَدْ ‏"‏ ‏.‏ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ أَذَّنَ بِلاَلٌ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى الظُّهْرَ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى الْعَصْرَ وَلَمْ يُصَلِّ بَيْنَهُمَا شَيْئًا ثُمَّ رَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ حَتَّى أَتَى الْمَوْقِفَ فَجَعَلَ بَطْنَ نَاقَتِهِ إِلَى الصَّخَرَاتِ وَجَعَلَ حَبْلَ الْمُشَاةِ بَيْنَ يَدَيْهِ وَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ فَلَمْ يَزَلْ وَاقِفًا حَتَّى غَرَبَتِ الشَّمْسُ وَذَهَبَتِ الصُّفْرَةُ قَلِيلاً حَتَّى غَابَ الْقُرْصُ وَأَرْدَفَ أُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ خَلْفَهُ فَدَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَقَدْ شَنَقَ الْقَصْوَاءَ بِالزِّمَامِ حَتَّى إِنَّ رَأْسَهَا لَيُصِيبُ مَوْرِكَ رَحْلِهِ وَيَقُولُ بِيَدِهِ الْيُمْنَى ‏"‏ أَيُّهَا النَّاسُ السَّكِينَةَ السَّكِينَةَ ‏"‏ ‏.‏ كُلَّمَا أَتَى حَبْلاً مِنَ الْحِبَالِ أَرْخَى لَهَا قَلِيلاً حَتَّى تَصْعَدَ ثُمَّ أَتَى الْمُزْدَلِفَةَ فَصَلَّى بِهَا الْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ بِأَذَانٍ وَاحِدٍ وَإِقَامَتَيْنِ وَلَمْ يُصَلِّ بَيْنَهُمَا شَيْئًا ثُمَّ اضْطَجَعَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ حَتَّى طَلَعَ الْفَجْرُ فَصَلَّى الْفَجْرَ حِينَ تَبَيَّنَ لَهُ الصُّبْحُ بِأَذَانٍ وَإِقَامَةٍ ثُمَّ رَكِبَ الْقَصْوَاءَ حَتَّى أَتَى الْمَشْعَرَ الْحَرَامَ فَرَقِيَ عَلَيْهِ فَحَمِدَ اللَّهَ وَكَبَّرَهُ وَهَلَّلَهُ فَلَمْ يَزَلْ وَاقِفًا حَتَّى أَسْفَرَ جِدًّا ثُمَّ دَفَعَ قَبْلَ أَنْ تَطْلُعَ الشَّمْسُ وَأَرْدَفَ الْفَضْلَ بْنَ الْعَبَّاسِ وَكَانَ رَجُلاً حَسَنَ الشَّعَرِ أَبْيَضَ وَسِيمًا فَلَمَّا دَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ مَرَّ الظُّعُنُ يَجْرِينَ فَطَفِقَ الْفَضْلُ يَنْظُرُ إِلَيْهِنَّ فَوَضَعَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَدَهُ مِنَ الشِّقِّ الآخَرِ فَصَرَفَ الْفَضْلُ وَجْهَهُ مِنَ الشِّقِّ الآخَرِ يَنْظُرُ حَتَّى أَتَى مُحَسِّرًا حَرَّكَ قَلِيلاً ثُمَّ سَلَكَ الطَّرِيقَ الْوُسْطَى الَّتِي تُخْرِجُكَ إِلَى الْجَمْرَةِ الْكُبْرَى حَتَّى أَتَى الْجَمْرَةَ الَّتِي عِنْدَ الشَّجَرَةِ فَرَمَى بِسَبْعِ حَصَيَاتٍ يُكَبِّرُ مَعَ كُلِّ حَصَاةٍ مِنْهَا مِثْلِ حَصَى الْخَذْفِ وَرَمَى مِنْ بَطْنِ الْوَادِي ثُمَّ انْصَرَفَ إِلَى الْمَنْحَرِ فَنَحَرَ ثَلاَثًا وَسِتِّينَ بَدَنَةً بِيَدِهِ وَأَعْطَى عَلِيًّا فَنَحَرَ مَا غَبَرَ وَأَشْرَكَهُ فِي هَدْيِهِ ثُمَّ أَمَرَ مِنْ كُلِّ بَدَنَةٍ بِبَضْعَةٍ فَجُعِلَتْ فِي قِدْرٍ فَطُبِخَتْ فَأَكَلاَ مِنْ لَحْمِهَا وَشَرِبَا مِنْ مَرَقِهَا ثُمَّ أَفَاضَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ إِلَى الْبَيْتِ فَصَلَّى بِمَكَّةَ الظُّهْرَ فَأَتَى بَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ وَهُمْ يَسْقُونَ عَلَى زَمْزَمَ فَقَالَ ‏"‏ انْزِعُوا بَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ لَوْلاَ أَنْ يَغْلِبَكُمُ النَّاسُ عَلَى سِقَايَتِكُمْ لَنَزَعْتُ مَعَكُمْ ‏"‏ ‏.‏ فَنَاوَلُوهُ دَلْوًا فَشَرِبَ مِنْهُ ‏.‏
ஜாஃபர் பின் முஹம்மது (ரஹ்) அவர்கள், தம் தந்தை (முஹம்மது பின் அலீ அவர்கள்) கூறியதாக அறிவிக்கிறார்கள்:

நாங்கள் ஜாபிர் பின் அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்களிடம் சென்றோம். நாங்கள் அவர்களைச் சென்றடைந்ததும், அவர்கள் (வந்திருந்த) மக்களைப் பற்றி விசாரித்தார்கள். இறுதியில் அவர்கள் என்னை விசாரித்தபோது, நான், "நான் முஹம்மது பின் அலீ பின் ஹுஸைன்" என்று கூறினேன். உடனே அவர்கள், தமது கையை என் தலையை நோக்கி நீட்டி, எனது மேலங்கிப் பொத்தானைக் கழற்றினார்கள்; பின்னர் கீழ்ப் பொத்தானையும் கழற்றினார்கள். பின்னர் தமது உள்ளங்கையை என் இரு மார்புகளுக்கு மத்தியில் வைத்தார்கள். அந்நாளில் நான் வாலிபச் சிறுவனாக இருந்தேன். பிறகு அவர்கள், "என் சகோதரரின் மகனே! உமக்கு நல்வரவு உண்டாகட்டும்! நீர் விரும்பியதை என்னிடம் கேட்பீராக!" என்று கூறினார்கள். (அப்போது) அவர்கள் கண்பார்வை அற்றவர்களாக இருந்தார்கள்.

நான் அவர்களிடம் (கேட்கத்) தொடங்கினேன். தொழுகை நேரம் வந்ததும், பின்னப்பட்ட ஆடை ஒன்றைச் சுற்றிக்கொண்டு அவர்கள் (தொழ) எழுந்தார்கள். அவர்கள் அதைத் தங்கள் தோள்களின் மீது போடும்போதெல்லாம், அதன் சிறிய அளவின் காரணமாக அதன் ஓரங்கள் அவர்களை நோக்கித் திரும்பின (சரிந்தன). அவர்களுடைய மேலங்கியோ அவர்களுக்கு அருகில் ஒரு கொக்கியில் வைக்கப்பட்டிருந்தது. அவர்கள் எங்களுக்குத் தொழுகை நடத்தினார்கள். பிறகு (நான்), "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் ஹஜ்ஜைப் பற்றி எங்களுக்கு அறிவியுங்கள்" என்று கூறினேன்.

அவர்கள் ஒன்பது (விரல்களைக்) காட்டி தங்கள் கைகளை உயர்த்திப் பின்வருமாறு கூறினார்கள்:
"நிச்சயமாக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (மதீனாவில்) ஒன்பது ஆண்டுகள் ஹஜ் செய்யாமல் தங்கியிருந்தார்கள். பிறகு பத்தாவது ஆண்டில், 'அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஹஜ்ஜுக்குச் செல்கிறார்கள்' என்று மக்களிடையே அறிவிக்கப்பட்டது. எனவே, மதீனாவிற்கு ஏராளமான மக்கள் வந்தனர். அவர்கள் அனைவரும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களைப் பின்பற்றி, அவர்கள் செய்வதைப் போன்று தாமும் செயல்பட வேண்டுமென நாடினர்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் புறப்பட்டார்கள்; நாங்களும் அவர்களுடன் புறப்பட்டோம். நாங்கள் 'துல்-ஹுலைஃபா'வை அடைந்தோம். அங்கு அஸ்மா பின்த் உமைஸ் (ரலி) அவர்கள், முஹம்மது பின் அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களைப் பெற்றெடுத்தார்கள். உடனே அவர், 'நான் என்ன செய்ய வேண்டும்?' என்று கேட்டு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு ஆள் அனுப்பினார். அதற்கு நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், 'நீ குளித்துவிட்டு (இரத்தப் போக்கைத் தடுக்க) ஒரு துணியால் கட்டிக்கொண்டு இஹ்ராம் அணிந்துகொள்' என்று பதிலளித்தார்கள்.

பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பள்ளியில் தொழுதுவிட்டு, 'கஸ்வா' (எனும் தமது ஒட்டகத்தின்) மீது ஏறினார்கள். அவர்களது ஒட்டகம் அவர்களைச் சுமந்து கொண்டு 'பைதா' எனும் மேட்டுப் பகுதியில் காலூன்றி நின்றபோது - ஜாபிர் (ரலி) கூறுகிறார்கள் - நான் எனது பார்வை எட்டிய தூரம் வரை எனக்கு முன்னால் வாகனம் ஏறியும், நடந்தும் செல்லும் மக்களைப் பார்த்தேன். அவ்வாறே எனக்கு வலது புறத்திலும், இடது புறத்திலும், எனக்குப் பின்னாலும் மக்கள் வெள்ளத்தைக் கண்டேன். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்கள் இடையே இருந்தார்கள். அவர்கள் மீது குர்ஆன் அருளப்பட்டுக் கொண்டிருந்தது; அதன் விளக்கத்தை அவர்கள் அறிந்திருந்தார்கள். அவர்கள் எதைச் செய்தார்களோ, அதையே நாங்களும் செய்தோம்.

பிறகு அவர்கள் ஏகத்துவத்தை விளக்கும் தல்பியாவை முழங்கினார்கள்:
**'லப்பைக் அல்லாஹும்ம லப்பைக், லப்பைக் லா ஷரீக லக லப்பைக். இன்னல் ஹம்த வந்நிஃமத லக வல்முல்க், லா ஷரீக லக்'**
(இதோ நான் வந்துவிட்டேன் யா அல்லாஹ்! இதோ நான் வந்துவிட்டேன். இதோ நான் வந்துவிட்டேன். உனக்கு யாதொரு இணையுமில்லை, இதோ நான் வந்துவிட்டேன். நிச்சயமாக, எல்லாப் புகழும் அருட்கொடைகளும் உனக்கே உரியன; ஆட்சியும் உனக்கே உரியது. உனக்கு யாதொரு இணையுமில்லை).

மக்களும் இதே வார்த்தைகளைக் கொண்டு தல்பியா முழங்கினர். அவர்கள் (கூடுதலாகச்) சொன்ன எதையும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மறுக்கவில்லை. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமது தல்பியாவையே தொடர்ந்து சொல்லிக்கொண்டிருந்தார்கள்."

ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நாங்கள் ஹஜ்ஜைத் தவிர வேறெதையும் (செய்ய) நாடவில்லை. நாங்கள் உம்ராவைப் பற்றி அறிந்திருக்கவில்லை. நாங்கள் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களுடன் (கஅபா) வீட்டை அடைந்தபோது, அவர்கள் (ஹஜருல் அஸ்வத் உள்ள) மூலையைத் தொட்டு(முத்தமிட்டு), மூன்று சுற்றுகள் வேகமாக நடந்தார்கள் (ரம்ல்); நான்கு சுற்றுகள் (சாதாரணமாக) நடந்தார்கள். பிறகு அவர்கள் 'மகாமே இப்ராஹீம்' இடத்திற்குச் சென்று:
**'வத்தகிதூ மின் மகாம இப்ராஹீம முஸல்லா'**
(இப்ராஹீம் நின்ற இடத்தை நீங்கள் தொழும் இடமாக ஆக்கிக் கொள்ளுங்கள் - அல்குர்ஆன் 2:125) என்று ஓதினார்கள்.
அந்த இடத்தைத் தமக்கும் (கஅபா) வீட்டிற்கும் இடையில் ஆக்கிக் கொண்டார்கள்."

(அறிவிப்பாளர் ஜாஃபர் கூறுகிறார்) என் தந்தை (முஹம்மது பின் அலீ) கூறுவார்கள்: "நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் அந்த இரண்டு ரக்அத்துகளிலும் **'குல் யா அய்யுஹல் காஃபிரூன்'** (109) மற்றும் **'குல் ஹுவல்லாஹு அஹத்'** (112) ஆகிய அத்தியாயங்களை ஓதினார்கள் என்று நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களைப் பற்றிக் குறிப்பிட்டதாகவே நான் கருதுகிறேன்."

"பிறகு அவர்கள் (கஅபா) வீட்டிற்குத் திரும்பி வந்து (ஹஜருல் அஸ்வத்) மூலையைத் தொட்டார்கள். பிறகு அவர்கள் (ஸஃபா செல்லும்) வாசல் வழியாக ஸஃபாவிற்குச் சென்றார்கள். அவர்கள் ஸஃபாவை நெருங்கியதும்:
**'இன்னஸ் ஸஃபா வல் மர்வத மின் ஷஐரில்லாஹ்'**
(நிச்சயமாக ஸஃபாவும் மர்வாவும் அல்லாஹ்வின் அடையாளங்களில் உள்ளவையாகும் - அல்குர்ஆன் 2:158) என்று ஓதி, 'அல்லாஹ் எதைக் கொண்டு ஆரம்பித்தானோ அதைக் கொண்டு நாமும் ஆரம்பிப்போம்' என்று கூறினார்கள்.

எனவே அவர்கள் ஸஃபாவிலிருந்து தொடங்கி, (கஅபா) வீட்டைப் பார்க்கக்கூடிய வரை அதில் ஏறினார்கள். பிறகு கிப்லாவை முன்னோக்கி, அல்லாஹ்வின் ஒருமைப்பாட்டை எடுத்துரைத்து (லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்), அவனது பெருமையைப் பறைசாற்றினார்கள் (அல்லாஹு அக்பர்). மேலும்:
**'லா இலாஹ இல்லல்லாஹு வஹ்தஹு லா ஷரீக லஹு, லஹுல் முல்கு, வ லஹுல் ஹம்து, வ ஹுவ அலா குல்லி ஷையின் கதீர். லா இலாஹ இல்லல்லாஹு வஹ்தஹு, அன்ஜஸ வஃதஹு, வ நஸர அப்தஹு, வ ஹஸமல் அஹ்ஸாப வஹ்தஹு'**
(அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் யாருமில்லை; அவன் தனித்தவன்; அவனுக்கு இணையே இல்லை. அவனுக்கே ஆட்சியுரிமை உரியது; எல்லாப் புகழும் அவனுக்கே. அவன் அனைத்துப் பொருட்களின் மீதும் ஆற்றல் உள்ளவன். அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் யாருமில்லை; அவன் தனித்தவன். அவன் தன் வாக்குறுதியை நிறைவேற்றினான்; தன் அடியானுக்கு உதவினான்; தனியாக நின்று கூட்டுப் படைகளைத் தோற்கடித்தான்) என்று கூறினார்கள்.

இம்மூன்று முறைகளுக்கு இடையில் (அல்லாஹ்விடம்) பிரார்த்தனை செய்தார்கள். பிறகு (மலையிலிருந்து) இறங்கி மர்வாவை நோக்கி நடந்தார்கள். பள்ளத்தாக்கின் மையப்பகுதியில் அவர்களுடைய பாதங்கள் (சரிவில்) இறங்கியபோது வேகமாக நடந்தார்கள். (மேடான பகுதியில்) பாதங்கள் ஏறத் தொடங்கியபோது, மர்வாவை அடையும் வரை சாதாரணமாக நடந்தார்கள். ஸஃபாவின் மீது செய்ததை மர்வாவின் மீதும் செய்தார்கள்.

தமது 'ஸயீ'யின் இறுதியில் அவர்கள் மர்வாவின் மீது இருந்தபோது கூறினார்கள்: 'இப்போது எனக்குத் தெரிந்த விஷயம் எனக்கு முன்பே தெரிந்திருந்தால், நான் குர்பானி பிராணியைக் கொண்டு வந்திருக்க மாட்டேன்; இதை உம்ராவாக ஆக்கியிருப்பேன். உங்களில் யாரிடமாவது குர்பானிப் பிராணி (ஹத்யு) இல்லையென்றால், அவர் இஹ்ராமிலிருந்து விடுபட்டு இதை உம்ராவாக ஆக்கிக் கொள்ளட்டும்.'

எனவே நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களையும், குர்பானிப் பிராணிகளை வைத்திருந்தவர்களையும் தவிர, மற்ற அனைவரும் இஹ்ராமிலிருந்து விடுபட்டு (தலைமுடியைக் குறைத்துக்கொண்டார்கள்). அப்போது ஸுராகா பின் மாலிக் பின் ஜுஃஷும் (ரலி) அவர்கள் எழுந்து, 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! இது இந்த ஆண்டிற்கு மட்டுமா? அல்லது என்றென்றைக்குமா?' என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (ஒரு கையின்) விரல்களை மற்றொரு கை விரல்களுடன் கோர்த்துக்கொண்டு, 'உம்ரா ஹஜ்ஜில் இப்படி நுழைந்துவிட்டது' என்று இரண்டு முறை கூறிவிட்டு, 'இல்லை, மாறாக என்றென்றைக்கும் (உரியது)' என்று கூறினார்கள்.

அப்போது அலீ (ரலி) அவர்கள் யமனிலிருந்து நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களுக்கான ஒட்டகங்களுடன் வந்தார்கள். ஃபாத்திமா (ரலி) அவர்கள் இஹ்ராமிலிருந்து விடுபட்டவர்களில் ஒருவராக இருப்பதைக் கண்டார்கள். ஃபாத்திமா (ரலி) சாயமிடப்பட்ட ஆடையை அணிந்து, சுர்மா இட்டிருந்தார்கள். அலீ (ரலி) அவர்கள், ஃபாத்திமா செய்ததை ஆட்சேபித்தார்கள். அதற்கு ஃபாத்திமா, 'என் தந்தை தான் எனக்கு இவ்வாறு கட்டளையிட்டார்கள்' என்றார்கள்."

(ஜாபிர் (ரலி) அறிவிக்கிறார்கள்) அலீ (ரலி) அவர்கள் ஈராக்கில் இருந்தபோது கூறுவார்கள்: "எனவே நான் ஃபாத்திமா செய்ததை ஆட்சேபித்து, அது குறித்து நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் தீர்ப்பு கேட்பதற்காகச் சென்றேன். ஃபாத்திமா சொன்னதைத் தெரிவித்தேன். அதற்கு நபிகள் நாயகம் (ஸல்), 'அவள் உண்மையைச் சொன்னாள்; அவள் உண்மையைச் சொன்னாள்' என்று கூறிவிட்டு (என்னிடம்), 'நீ ஹஜ்ஜுக்கு நிய்யத் செய்தபோது என்ன கூறினாய்?' என்று கேட்டார்கள். நான், 'யா அல்லாஹ்! உமது தூதர் எதற்காக இஹ்ராம் அணித்தார்களோ அதற்காகவே நானும் இஹ்ராம் அணிகிறேன்' என்று கூறினேன் என்றேன். அதற்கு நபிகள் நாயகம் (ஸல்), 'என்னுடன் குர்பானிப் பிராணி உள்ளது; எனவே நீ இஹ்ராமிலிருந்து விடுபடாதே' என்று கூறினார்கள்."

ஜாபிர் (ரலி) கூறுகிறார்கள்: "அலீ (ரலி) அவர்கள் யமனிலிருந்து கொண்டு வந்ததும், நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் (மதீனாவிலிருந்து) கொண்டு வந்ததுமான குர்பானிப் பிராணிகளின் மொத்த எண்ணிக்கை நூறு ஆகும். பிறகு, நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களையும், குர்பானிப் பிராணிகளை வைத்திருந்தவர்களையும் தவிர, மற்ற அனைவரும் இஹ்ராமிலிருந்து விடுபட்டுத் தலைமுடியைக் குறைத்துக் கொண்டார்கள்.

'தர்வியா' நாள் (துல்-ஹஜ் 8ஆம் நாள்) வந்தபோது, அவர்கள் மினாவை நோக்கிச் சென்று ஹஜ்ஜுக்கான தல்பியாவைத் தொடங்கினார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் வாகனத்தில் சென்றார்கள். அவர்கள் மினாவில் லுஹர், அஸர், மஃரிப், இஷா மற்றும் ஃபஜ்ர் ஆகிய தொழுகைகளைத் தொழுதார்கள். பிறகு சூரியன் உதிக்கும் வரை சிறிது நேரம் தாமதித்தார்கள். 'நமிரா'வில் தமக்காக முடியால் ஆன ஒரு கூடாரத்தை அமைக்குமாறு உத்தரவிட்டார்கள்; அவ்வாறே அது அமைக்கப்பட்டது.

பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (அரஃபாவை நோக்கிப்) புறப்பட்டார்கள். அறியாமைக் காலத்தில் குறைஷிகள் செய்வது போல, நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களும் 'அல்-மஷ்அருல் ஹராம்' (எனும் முஸ்தலிஃபா) எல்லையில் தங்குவார்கள் என்று குறைஷிகள் உறுதியாக நம்பினார்கள். ஆனால் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (அதைக் கடந்து) அரஃபாத் வரும் வரை சென்றார்கள். நமிராவில் தமக்காகக் கூடாரம் அமைக்கப்பட்டிருப்பதைக் கண்டு அதில் இறங்கினார்கள்.

பிறகு சூரியன் (உச்சியிலிருந்து) சாய்ந்ததும், 'கஸ்வா'வைக் கொண்டுவரக் கட்டளையிட்டார்கள். அது சேணமிடப்பட்டதும் அதன் மீது ஏறிப் பள்ளத்தாக்கின் மையப்பகுதிக்கு வந்து, மக்களுக்கு உரை நிகழ்த்தினார்கள். (அவ்வுரையில்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
'நிச்சயமாக, உங்களது இந்த நாளில், உங்களது இந்த மாதத்தில், உங்களது இந்த ஊர் எவ்வளவு புனிதமானதோ, அவ்வாறே உங்கள் இரத்தங்களும், உங்கள் செல்வங்களும் உங்களுக்குப் புனிதமானவையாகும். அறிந்துகொள்ளுங்கள்! அறியாமைக் காலத்து (ஜாஹிலிய்யா) விவகாரங்கள் அனைத்தும் என் இவ்விரு கால்களுக்குக் கீழே போட்டுப் புதைக்கப்படுகின்றன. அறியாமைக் காலத்து இரத்தப் பழிவாங்கல்கள் ரத்து செய்யப்படுகின்றன. (நான் ரத்து செய்யும்) எங்களது இரத்தப் பழிகளில் முதலாவது, ரபீஆ பின் அல்-ஹாரித்தின் இரத்தப் பழியாகும் - அவர் பனூ ஸஅத் குலத்தில் பாலூட்டப்பட்டுக் கொண்டிருந்தபோது ஹுதைல் கோத்திரத்தாரால் கொல்லப்பட்டார். அறியாமைக் காலத்து வட்டி அனைத்தும் ரத்து செய்யப்படுகின்றன. (நான் ரத்து செய்யும்) எங்களது வட்டியில் முதலாவது, அப்பாஸ் பின் அப்துல் முத்தலிப் அவர்களுக்குச் சேர வேண்டிய வட்டி ஆகும். அது அனைத்தும் ரத்து செய்யப்படுகிறது.

பெண்கள் விஷயத்தில் அல்லாஹ்வைப் பயந்து கொள்ளுங்கள். ஏனெனில் நீங்கள் அவர்களை அல்லாஹ்வின் அமானிதமாகவே எடுத்துக்கொண்டீர்கள்; அல்லாஹ்வின் வார்த்தையைக் கொண்டே அவர்களது கற்பை உங்களுக்கு ஆகுமாக்கிக் கொண்டீர்கள். நீங்கள் வெறுப்பவர்கள் எவரையும் உங்கள் படுக்கைகளில் அமர அனுமதிக்கக் கூடாது என்பது அவர்கள் மீது உங்களுக்குள்ள உரிமையாகும். அவர்கள் அவ்வாறு செய்தால், காயம் ஏற்படாதவாறு அவர்களை நீங்கள் இலேசாக அடிக்கலாம். அவர்களுக்கு நியாயமான முறையில் உணவும் உடையும் வழங்குவது உங்கள் மீதான கடமையாகும். நான் உங்களிடத்தில் ஒன்றை விட்டுச் செல்கிறேன்; அதைப் பற்றிப் பிடித்துக் கொண்டால் நீங்கள் ஒருபோதும் வழிதவற மாட்டீர்கள்: அதுவே அல்லாஹ்வின் வேதம் (குர்ஆன்). (நாளை மறுமையில்) என்னைப் பற்றி உங்களிடம் விசாரிக்கப்படும்போது நீங்கள் என்ன சொல்வீர்கள்?'

அதற்கு மக்கள், 'நீங்கள் (இறைச்செய்தியை) எத்திவைத்துவிட்டீர்கள்; (உங்கள் கடமையை) நிறைவேற்றிவிட்டீர்கள்; (சமுதாயத்திற்கு) நன்மையை நாடினீர்கள் என்று நாங்கள் சாட்சி கூறுகிறோம்' என்று கூறினார்கள்.

அப்போது அவர்கள் தமது ஆள்காட்டி விரலை வானத்தை நோக்கி உயர்த்தி, பிறகு மக்களை நோக்கித் தாழ்த்தி, 'யா அல்லாஹ்! நீயே சாட்சி! யா அல்லாஹ்! நீயே சாட்சி! யா அல்லாஹ்! நீயே சாட்சி!' என்று மூன்று முறை கூறினார்கள்.

பிறகு பிலால் (ரலி) பாங்கு சொல்லி, பிறகு இகாமத் சொன்னார்கள்; நபிகள் நாயகம் (ஸல்) லுஹர் தொழுதார்கள். பிறகு (பிலால்) இகாமத் சொல்ல, அஸர் தொழுதார்கள். இவ்விரண்டுக்கும் இடையில் வேறு எதையும் அவர்கள் தொழவில்லை.

பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் வாகனமேறி (அரஃபாவில்) தங்கும் இடத்திற்கு வந்தார்கள். தமது ஒட்டகத்தின் வயிற்றுப்பகுதி பாறைகளை நோக்கியும், பாதசாரிகள் தமக்கு முன்னால் இருக்குமாறும் வைத்துக்கொண்டு, கிப்லாவை முன்னோக்கி நின்றார்கள். சூரியன் மறையும் வரை நின்றுகொண்டே இருந்தார்கள். (சூரியன் மறைந்து) மஞ்சள் நிறம் மாறி, சூரிய வட்டு மறைந்ததும், உஸாமா பின் ஸைத் (ரலி) அவர்களைத் தமக்குப் பின்னால் அமர வைத்துக் கொண்டு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (முஸ்தலிஃபா நோக்கிப்) புறப்பட்டார்கள்.

கஸ்வா ஒட்டகத்தின் கடிவாளத்தை, அதன் தலை சேணத்தைத் தொடும் அளவிற்குப் பிடித்து இழுத்தவாறு, தமது வலது கையால் சைகை செய்து, 'மக்களே! அமைதி! அமைதி!' என்று கூறிக் கொண்டே வந்தார்கள். மணல் குன்றுகள் வரும்போதெல்லாம் அது ஏறுவதற்கு வசதியாகக் கடிவாளத்தை சிறிது தளர்த்திக் கொண்டார்கள்.

பிறகு அவர்கள் முஸ்தலிஃபாவிற்கு வந்தார்கள். அங்கு மஃரிப் மற்றும் இஷாவை ஒரு பாங்கு மற்றும் இரண்டு இகாமத்துகளுடன் தொழுதார்கள்; இடையில் (சுன்னத், நஃபில்) எதையும் தொழவில்லை. பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஃபஜ்ர் நேரம் வரும் வரை ஒருக்களித்துப் படுத்தார்கள். காலை விடிந்தது தெரிந்ததும், ஒரு பாங்கு மற்றும் ஒரு இகாமத்துடன் ஃபஜ்ர் தொழுதார்கள். பிறகு கஸ்வாவின் மீது ஏறி 'அல்-மஷ்அருல் ஹராம்' எனும் இடத்திற்கு வந்தார்கள். அங்கே கிப்லாவை முன்னோக்கி, அல்லாஹ்விடம் பிரார்த்தித் து, தக்பீர் (அல்லாஹு அக்பர்), தஹ்லீல் (லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்) மற்றும் கலிமாத் தவ்ஹீத் கூறினார்கள். நன்கு விடியும் வரை அங்கேயே நின்றார்கள். பிறகு சூரியன் உதிப்பதற்கு முன் (மினாவிற்குப்) புறப்பட்டார்கள்.

அவர்கள் ஃபழ்ல் பின் அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களைத் தமக்குப் பின்னால் அமர வைத்தார்கள். அவர் அழகான தலைமுடி கொண்டவராகவும், வெண்மையானவராகவும், வசீகரமானவராகவும் இருந்தார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் சென்றபோது, ஒட்டகங்களில் சவாரி செய்த பெண்கள் கூட்டத்தைக் கடந்தார்கள். ஃபழ்ல் அவர்களைப் பார்க்கத் தொடங்கினார். உடனே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமது கையை ஃபழ்லுடைய முகத்தின் மீது வைத்தார்கள். ஃபழ்ல் பார்ப்பதற்காகத் தமது முகத்தை மறுபக்கம் திருப்பினார். நபிகள் நாயகம் (ஸல்) மீண்டும் தமது கையை மறுபக்கம் வைத்தார்கள்.

அவர்கள் 'முஹஸ்ஸிர்' பள்ளத்தாக்கை அடைந்ததும் (ஒட்டகத்தை) சிறிது விரட்டினார்கள். பிறகு 'ஜம்ரதுல் குப்ரா'விற்கு இட்டுச் செல்லும் நடுப்பாதையில் சென்று, மரத்தருகே உள்ள ஜம்ராவை அடைந்தார்கள். (சுண்டு விரலையும் பெருவிரலையும் இணைத்துச் சுண்டும்) சிறு கற்கள் போன்ற ஏழு கற்களை எறிந்தார்கள். ஒவ்வொரு முறை எறியும் போதும் தக்பீர் கூறினார்கள். பள்ளத்தாக்கின் அடிப்பகுதியிலிருந்து எறிந்தார்கள்.

பிறகு குர்பானி கொடுக்கும் இடத்திற்குச் சென்று, அறுபத்து மூன்று ஒட்டகங்களைத் தமது கரத்தால் அறுத்தார்கள். பிறகு (மீதமுள்ளவற்றை அறுக்க) அலீ (ரலி) அவர்களிடம் ஒப்படைத்தார்கள்; அவர்கள் மீதமுள்ளவற்றை அறுத்தார்கள். தமது குர்பானிப் பிராணியில் அவரையும் கூட்டாக்கிக் கொண்டார்கள். பிறகு ஒவ்வொரு ஒட்டகத்திலிருந்தும் ஒரு துண்டு இறைச்சியைக் கொண்டு வர உத்தரவிட்டார்கள்; அவை ஒரு பானையில் போடப்பட்டு சமைக்கப்பட்டன. அவர்கள் இருவரும் அந்த இறைச்சியிலிருந்து சாப்பிட்டு, அதன் குழம்பைக் குடித்தார்கள்.

பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (கஅபா நோக்கி) விரைந்து சென்று, மக்காவில் லுஹர் தொழுதார்கள். பிறகு பனூ அப்துல் முத்தலிப் கூட்டத்தாரிடம் வந்தார்கள்; அவர்கள் ஸம்ஸம் கிணற்றிலிருந்து (மக்களுக்குத்) தண்ணீர் இறைத்துக் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தார்கள். நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், 'பனூ அப்துல் முத்தலிப் மக்களே! இறைத்துக் கொடுங்கள்! மக்கள் உங்களை மிகைத்து (கூட்டமாக மொய்த்து) விடுவார்கள் என்ற அச்சம் இல்லாவிட்டால், நானும் உங்களுடன் சேர்ந்து இறைத்திருப்பேன்' என்று கூறினார்கள். அப்போது அவர்கள் ஒரு வாளித் தண்ணீரை இவர்களிடம் நீட்ட, அதிலிருந்து நபிகள் நாயகம் (ஸல்) பருகினார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (தாருஸ்ஸலாம் பதிப்பு)
831முவத்தா மாலிக்
وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا وَقَفَ عَلَى الصَّفَا يُكَبِّرُ ثَلاَثًا وَيَقُولُ ‏ ‏ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ ‏ ‏ ‏.‏ يَصْنَعُ ذَلِكَ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ وَيَدْعُو وَيَصْنَعُ عَلَى الْمَرْوَةِ مِثْلَ ذَلِكَ ‏.‏
ஜாபிர் இப்னு அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஸஃபாவில் நின்றபோது, மூன்று முறை “அல்லாஹு அக்பர்” என்று கூறுவார்கள். மேலும்,

**“லா இலாஹ இல்லல்லாஹு வஹ்தஹு லா ஷரீக்க லஹு, லஹுல் முல்க்கு வலஹுல் ஹம்து வஹுவ அலா குல்லி ஷையின் கதீர்”**

(பொருள்: வணக்கத்திற்குரியவன் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு யாருமில்லை. அவன் தனித்தவன். அவனுக்கு இணை யாருமில்லை. ஆட்சியும் அவனுக்கே! புகழும் அவனுக்கே! அவன் அனைத்துப் பொருட்களின் மீதும் ஆற்றலுள்ளவன்)

என்று கூறுவார்கள். இவ்வாறு மூன்று முறை செய்வார்கள்; (இடையில்) துஆ செய்வார்கள். பின்னர் மர்வாவிலும் அவ்வாறே செய்வார்கள்.