இந்த ஹதீஸுக்கு மற்ற ஹதீஸ் நூல்களில் உள்ள ஹதீஸ்கள்

392ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا نُعَيْمٌ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ، عَنْ حُمَيْدٍ الطَّوِيلِ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ ‏ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ‏.‏ فَإِذَا قَالُوهَا وَصَلَّوْا صَلاَتَنَا، وَاسْتَقْبَلُوا قِبْلَتَنَا، وَذَبَحُوا ذَبِيحَتَنَا، فَقَدْ حَرُمَتْ عَلَيْنَا دِمَاؤُهُمْ وَأَمْوَالُهُمْ إِلاَّ بِحَقِّهَا، وَحِسَابُهُمْ عَلَى اللَّهِ ‏ ‏‏.‏
அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "மக்கள் 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' (அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் வேறு யாருமில்லை) என்று கூறும் வரை அவர்களுடன் போரிடுமாறு எனக்குக் கட்டளையிடப்பட்டுள்ளது. ஆகவே அவர்கள் அதைச் சொல்லி, நமது தொழுகையைத் தொழுது, நமது கிப்லாவை முன்னோக்கி, நாம் அறுப்பது போன்று அறுத்தால், அவர்களின் இரத்தங்களும் அவர்களின் உடைமைகளும் நமக்குத் தடைசெய்யப்பட்டுவிட்டன; (இஸ்லாத்தின்) உரிமையைக் கொண்டே தவிர. மேலும் அவர்களின் விசாரணை அல்லாஹ்விடமே உள்ளது."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
1399, 1400ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ الْحَكَمُ بْنُ نَافِعٍ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبُ بْنُ أَبِي حَمْزَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ لَمَّا تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ وَكَفَرَ مَنْ كَفَرَ مِنَ الْعَرَبِ فَقَالَ عُمَرُ ـ رضى الله عنه كَيْفَ تُقَاتِلُ النَّاسَ، وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ ‏ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ‏.‏ فَمَنْ قَالَهَا فَقَدْ عَصَمَ مِنِّي مَالَهُ وَنَفْسَهُ إِلاَّ بِحَقِّهِ، وَحِسَابُهُ عَلَى اللَّهِ ‏ ‏‏.‏ فَقَالَ وَاللَّهِ لأُقَاتِلَنَّ مَنْ فَرَّقَ بَيْنَ الصَّلاَةِ وَالزَّكَاةِ، فَإِنَّ الزَّكَاةَ حَقُّ الْمَالِ، وَاللَّهِ لَوْ مَنَعُونِي عَنَاقًا كَانُوا يُؤَدُّونَهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَقَاتَلْتُهُمْ عَلَى مَنْعِهَا‏.‏ قَالَ عُمَرُ ـ رضى الله عنه ـ فَوَاللَّهِ مَا هُوَ إِلاَّ أَنْ قَدْ شَرَحَ اللَّهُ صَدْرَ أَبِي بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ فَعَرَفْتُ أَنَّهُ الْحَقُّ‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இறந்தபோது, அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் கலீஃபாவாக ஆனார்கள். அப்போது சில அரபியர்கள் (இஸ்லாத்தை விட்டு) மதம் மாறினார்கள். (அவர்களுக்கு எதிராக போர் தொடுக்க அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் முடிவு செய்தார்கள்). உமர் (ரழி) அவர்கள், அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களிடம், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'மக்கள், "அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவர் வேறு யாருமில்லை" என்று கூறும் வரை அவர்களுடன் போரிடுமாறு நான் (அல்லாஹ்வினால்) கட்டளையிடப்பட்டுள்ளேன். யார் அதைக் கூறிவிட்டாரோ, அவர் இஸ்லாத்தின் சட்டப்படியான உரிமைகளின்படியே தவிர, தனது உயிரையும் உடைமையையும் என்னிடமிருந்து பாதுகாத்துக் கொள்கிறார். மேலும், அவரது கணக்கு அல்லாஹ்விடம் இருக்கிறது,' என்று கூறியிருந்தும் நீங்கள் எப்படி இந்த மக்களுடன் போரிட முடியும்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! தொழுகைக்கும் ஜகாத்திற்கும் இடையில் வேறுபாடு காட்டுபவர்களுடன் நான் நிச்சயமாகப் போரிடுவேன். ஏனெனில் ஜகாத் என்பது (அல்லாஹ்வின் கட்டளைப்படி) சொத்திலிருந்து கட்டாயமாக வசூலிக்கப்பட வேண்டிய உரிமையாகும். அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் அவர்கள் செலுத்தி வந்த ஒரு பெண் ஆட்டுக்குட்டியைக்கூட எனக்குத் தர மறுத்தால், அதை அவர்கள் தடுத்ததற்காக நான் அவர்களுடன் போரிடுவேன்" என்று கூறினார்கள். பின்னர் உமர் (ரழி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, (போரிடும்) அந்தத் தீர்ப்பை நோக்கி அல்லாஹ், அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களின் உள்ளத்தைத் திறந்தான் என்பதைத் தவிர வேறில்லை; அவருடைய முடிவு சரியானது என்பதை நான் அறிந்து கொண்டேன்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
2946ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ ‏ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ‏.‏ فَمَنْ قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ، فَقَدْ عَصَمَ مِنِّي نَفْسَهُ وَمَالَهُ، إِلاَّ بِحَقِّهِ، وَحِسَابُهُ عَلَى اللَّهِ ‏ ‏‏.‏ رَوَاهُ عُمَرُ وَابْنُ عُمَرَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "மக்கள் 'அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவர் வேறு யாருமில்லை' என்று கூறும் வரை அவர்களுடன் போரிடுமாறு நான் கட்டளையிடப்பட்டுள்ளேன். எனவே, எவர் 'அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவர் வேறு யாருமில்லை' என்று கூறுகிறாரோ, அவர் (இஸ்லாத்தின்) உரிமையைக் கொண்டே தவிர, என்னிடமிருந்து தமது உயிரையும் உடைமையையும் பாதுகாத்துக்கொண்டார். மேலும், அவரது கணக்கு அல்லாஹ்விடமே உள்ளது."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
6924, 6925ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ، قَالَ لَمَّا تُوُفِّيَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَاسْتُخْلِفَ أَبُو بَكْرٍ، وَكَفَرَ مَنْ كَفَرَ مِنَ الْعَرَبِ، قَالَ عُمَرُ يَا أَبَا بَكْرٍ، كَيْفَ تُقَاتِلُ النَّاسَ، وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ ‏ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ‏.‏ فَمَنْ قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ‏.‏ عَصَمَ مِنِّي مَالَهُ وَنَفْسَهُ، إِلاَّ بِحَقِّهِ، وَحِسَابُهُ عَلَى اللَّهِ ‏ ‏‏.‏ قَالَ أَبُو بَكْرٍ وَاللَّهِ لأُقَاتِلَنَّ مَنْ فَرَّقَ بَيْنَ الصَّلاَةِ وَالزَّكَاةِ، فَإِنَّ الزَّكَاةَ حَقُّ الْمَالِ، وَاللَّهِ لَوْ مَنَعُونِي عَنَاقًا كَانُوا يُؤَدُّونَهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَقَاتَلْتُهُمْ عَلَى مَنْعِهَا‏.‏ قَالَ عُمَرُ فَوَاللَّهِ مَا هُوَ إِلاَّ أَنْ رَأَيْتُ أَنْ قَدْ شَرَحَ اللَّهُ صَدْرَ أَبِي بَكْرٍ لِلْقِتَالِ فَعَرَفْتُ أَنَّهُ الْحَقُّ‏.‏
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் மரணித்து, அபூபக்ர் (ரலி) (கலீஃபாவாகப்) பொறுப்பேற்ற பின்னர், அரபிகளில் (சிலர்) இறைமறுப்பாளர்களாக மாறியபோது, உமர் (ரலி), "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'மக்கள் "லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்" (அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் வேறில்லை) என்று கூறும் வரை அவர்களுடன் போரிடும்படி நான் கட்டளையிடப்பட்டுள்ளேன். யார் "லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்" என்று கூறிவிடுகிறாரோ, அவர் என்னிடமிருந்து தமது செல்வத்தையும் உயிரையும் பாதுகாத்துக்கொண்டவராவார்; அதன் (இஸ்லாத்தின்) உரிமை(யான காரணம்) இருந்தாலே தவிர! மேலும், அவரின் விசாரணை அல்லாஹ்விடமே உள்ளது' என்று கூறியிருக்க, நீங்கள் எவ்வாறு (அத்தகைய) மக்களுடன் போரிடுவீர்கள்?" என்று (அபூபக்ர் அவர்களிடம்) கேட்டார்கள்.

அதற்கு அபூபக்ர் (ரலி), "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! தொழுகைக்கும் ஜகாத்துக்கும் இடையே வேறுபாடு காட்டுபவர்களுடன் நான் நிச்சயமாகப் போரிடுவேன். ஏனெனில், ஜகாத் என்பது செல்வத்தின் உரிமையாகும். அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் அவர்கள் செலுத்தி வந்த ஓர் ஆட்டுக்குட்டியை எனக்குத் தர மறுத்தாலும், அதைத் தடுத்து நிறுத்தியதற்காக அவர்களுடன் நான் போரிடுவேன்" என்று கூறினார்கள்.

(இதைக் கேட்ட) உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! போரிடுவதற்கான தெளிவை அல்லாஹ் அபூபக்ர் (ரலி) அவர்களின் உள்ளத்தில் ஏற்படுத்தியிருந்ததையே நான் கண்டேன். எனவே, அதுவே சத்தியம் என்பதை நான் அறிந்துகொண்டேன்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
7278, 7279ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا الزُّهْرِيُّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، وَزَيْدِ بْنِ خَالِدٍ، قَالاَ كُنَّا عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏ ‏ لأَقْضِيَنَّ بَيْنَكُمَا بِكِتَابِ اللَّهِ ‏ ‏‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) மற்றும் ஸைத் பின் காலித் (ரழி) ஆகியோர் அறிவித்தார்கள்:
"நாங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களுடன் இருந்தோம். அப்போது அவர்கள், 'நிச்சயமாக நான் உங்கள் இருவருக்கிடையே அல்லாஹ்வின் வேதத்தைக் கொண்டே தீர்ப்பளிப்பேன்' என்று கூறினார்கள்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
20ஸஹீஹ் முஸ்லிம்
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ لَمَّا تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَاسْتُخْلِفَ أَبُو بَكْرٍ بَعْدَهُ وَكَفَرَ مَنْ كَفَرَ مِنَ الْعَرَبِ قَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ لأَبِي بَكْرٍ كَيْفَ تُقَاتِلُ النَّاسَ وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ ‏ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ فَمَنْ قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ فَقَدْ عَصَمَ مِنِّي مَالَهُ وَنَفْسَهُ إِلاَّ بِحَقِّهِ وَحِسَابُهُ عَلَى اللَّهِ ‏ ‏ ‏.‏ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ وَاللَّهِ لأُقَاتِلَنَّ مَنْ فَرَّقَ بَيْنَ الصَّلاَةِ وَالزَّكَاةِ فَإِنَّ الزَّكَاةَ حَقُّ الْمَالِ وَاللَّهِ لَوْ مَنَعُونِي عِقَالاً كَانُوا يُؤَدُّونَهُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَقَاتَلْتُهُمْ عَلَى مَنْعِهِ ‏.‏ فَقَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فَوَاللَّهِ مَا هُوَ إِلاَّ أَنْ رَأَيْتُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ قَدْ شَرَحَ صَدْرَ أَبِي بَكْرٍ لِلْقِتَالِ فَعَرَفْتُ أَنَّهُ الْحَقُّ ‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மரணமடைந்து, அவர்களுக்குப் பிறகு அபூபக்ர் (ரலி) (கலீஃபாவாகத்) தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு, அரபிகளில் (இஸ்லாத்தை) நிராகரிப்பவர்கள் நிராகரித்தபோது, உமர் இப்னு கத்தாப் (ரலி), அபூபக்ர் (ரலி) அவர்களிடம், "மக்களுடன் நீங்கள் எவ்வாறு போரிடுவீர்கள்? 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' (அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் வேறில்லை) என்று மக்கள் சொல்லும் வரை அவர்களுடன் போரிடுமாறு நான் கட்டளையிடப்பட்டுள்ளேன். எனவே, யார் 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' என்று கூறுகிறாரோ, அவர் என்னிடமிருந்து தன் செல்வத்தையும், தன் உயிரையும் பாதுகாத்துக்கொண்டார்; (இஸ்லாத்தின்) உரிமைப்படி தவிர! மேலும் அவரின் விசாரணை அல்லாஹ்விடமே உள்ளது' என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்களே!" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அபூபக்ர் (ரலி), "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! தொழுகைக்கும் ஜகாத்திற்கும் மத்தியில் யார் வேறுபாடு காட்டுகிறார்களோ அவர்களுடன் நான் நிச்சயமாகப் போரிடுவேன். ஏனெனில், ஜகாத் என்பது செல்வத்தின் உரிமையாகும். அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் அவர்கள் கொடுத்து வந்த (ஒட்டகத்தைக் கட்டும்) ஒரு கயிற்றை என்னிடம் தர மறுத்தாலும், அதைத் தடுத்ததற்காக அவர்களுடன் நான் போரிடுவேன்" என்று கூறினார்கள்.

உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! (ஜகாத் மறுப்பவர்களுடன்) போரிடுவதற்குரிய (தெளிவை) அபூபக்ர் (ரலி) அவர்களின் உள்ளத்தில் அல்லாஹ் ஏற்படுத்திவிட்டான் என்பதைத் தவிர (வேறெதுவும்) இல்லை; அதுவே சத்தியம் என்பதை நான் அறிந்துகொண்டேன்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
21 aஸஹீஹ் முஸ்லிம்
وَحَدَّثَنَا أَبُو الطَّاهِرِ، وَحَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى، وَأَحْمَدُ بْنُ عِيسَى، قَالَ أَحْمَدُ حَدَّثَنَا وَقَالَ الآخَرَانِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ، أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ ‏ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ فَمَنْ قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ عَصَمَ مِنِّي مَالَهُ وَنَفْسَهُ إِلاَّ بِحَقِّهِ وَحِسَابُهُ عَلَى اللَّهِ ‏ ‏ ‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

“மக்கள் ‘ல இலாஹ இல்லல்லாஹ்’ (அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை) என்று கூறும் வரை அவர்களுடன் போரிடுமாறு நான் கட்டளையிடப்பட்டுள்ளேன். எனவே எவர் ‘ல இலாஹ இல்லல்லாஹ்’ என்று கூறினாரோ, அவர் என்னிடமிருந்து தமது செல்வத்தையும் தமது உயிரையும் பாதுகாத்துக்கொண்டார்; அதன் (இஸ்லாத்தின்) உரிமைப்படியே தவிர! மேலும், அவரது விசாரணை அல்லாஹ்வின் பொறுப்பிலாகும்.”

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
21 bஸஹீஹ் முஸ்லிம்
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ الضَّبِّيُّ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ، - يَعْنِي الدَّرَاوَرْدِيَّ - عَنِ الْعَلاَءِ، ح وَحَدَّثَنَا أُمَيَّةُ بْنُ بِسْطَامَ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، حَدَّثَنَا رَوْحٌ، عَنِ الْعَلاَءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَعْقُوبَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ ‏ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَشْهَدُوا أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَيُؤْمِنُوا بِي وَبِمَا جِئْتُ بِهِ فَإِذَا فَعَلُوا ذَلِكَ عَصَمُوا مِنِّي دِمَاءَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ إِلاَّ بِحَقِّهَا وَحِسَابُهُمْ عَلَى اللَّهِ ‏ ‏ ‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை என்று சாட்சியம் அளித்து, என்னையும் நான் கொண்டு வந்ததையும் நம்பும் வரை மக்களுடன் போரிடும்படி நான் கட்டளையிடப்பட்டுள்ளேன். அவர்கள் அவ்வாறு செய்துவிட்டால், (இஸ்லாமிய) சட்டத்தின் உரிமை இருந்தாலே தவிர, தங்கள் இரத்தங்களையும் தங்கள் செல்வங்களையும் என்னிடமிருந்து பாதுகாத்துக்கொள்வார்கள். மேலும் அவர்களின் விசாரணை அல்லாஹ்விடமே உள்ளது."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
22ஸஹீஹ் முஸ்லிம்
حَدَّثَنَا أَبُو غَسَّانَ الْمِسْمَعِيُّ، مَالِكُ بْنُ عَبْدِ الْوَاحِدِ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ الصَّبَّاحِ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ وَاقِدِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ زَيْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ ‏ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَشْهَدُوا أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ وَيُقِيمُوا الصَّلاَةَ وَيُؤْتُوا الزَّكَاةَ فَإِذَا فَعَلُوا عَصَمُوا مِنِّي دِمَاءَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ إِلاَّ بِحَقِّهَا وَحِسَابُهُمْ عَلَى اللَّهِ ‏ ‏ ‏.‏
அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
மக்கள் 'அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை' என்றும், 'முஹம்மது அல்லாஹ்வின் தூதர்' என்றும் சாட்சியம் அளித்து, தொழுகையை நிலைநிறுத்தி, ஜகாத் கொடுக்கும் வரையில் அவர்களுடன் போரிடுமாறு நான் பணிக்கப்பட்டுள்ளேன். அவர்கள் இவற்றைச் செய்தால், இஸ்லாமியச் சட்டப்படியான உரிமையைத் தவிர, அவர்களின் இரத்தங்களும் அவர்களின் உடைமைகளும் என்னிடமிருந்து பாதுகாப்புப் பெறும்; மேலும், அவர்களின் கணக்கு அல்லாஹ்விடம் இருக்கிறது.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
2443சுனனுந் நஸாயீ
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ لَمَّا تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَاسْتُخْلِفَ أَبُو بَكْرٍ بَعْدَهُ وَكَفَرَ مَنْ كَفَرَ مِنَ الْعَرَبِ قَالَ عُمَرُ لأَبِي بَكْرٍ كَيْفَ تُقَاتِلُ النَّاسَ وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ ‏ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ فَمَنْ قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ عَصَمَ مِنِّي مَالَهُ وَنَفْسَهُ إِلاَّ بِحَقِّهِ وَحِسَابُهُ عَلَى اللَّهِ ‏ ‏ ‏.‏ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ رضى الله عنه لأُقَاتِلَنَّ مَنْ فَرَّقَ بَيْنَ الصَّلاَةِ وَالزَّكَاةِ فَإِنَّ الزَّكَاةَ حَقُّ الْمَالِ وَاللَّهِ لَوْ مَنَعُونِي عِقَالاً كَانُوا يُؤَدُّونَهُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَقَاتَلْتُهُمْ عَلَى مَنْعِهِ ‏.‏ قَالَ عُمَرُ رضى الله عنه فَوَاللَّهِ مَا هُوَ إِلاَّ أَنْ رَأَيْتُ اللَّهَ شَرَحَ صَدْرَ أَبِي بَكْرٍ لِلْقِتَالِ فَعَرَفْتُ أَنَّهُ الْحَقُّ ‏.‏
அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மரணித்தார்கள், அவர்களுக்குப் பிறகு அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் கலீஃபாவாக ஆனார்கள், மேலும் சில அரபிகள் காஃபிர்களாக மாறினார்கள். உமர் (ரழி) அவர்கள் அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களிடம் கூறினார்கள்: 'மக்கள் லா இலாஹ இல்லல்லாஹ் (அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவர் வேறு யாருமில்லை) என்று கூறும் வரை அவர்களுடன் போரிடுமாறு நான் கட்டளையிடப்பட்டுள்ளேன் என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியிருக்கும்போது, நீங்கள் எப்படி மக்களுடன் போரிடுவீர்கள்? லா இலாஹ இல்லல்லாஹ் என்று கூறுபவர், இஸ்லாமிய சட்டப்படி அவர் தண்டனைக்குரியவராக இருந்தால் தவிர, தனது செல்வத்தையும் உயிரையும் என்னிடமிருந்து பாதுகாத்துக் கொண்டார், மேலும் அவரது கணக்கு அல்லாஹ்விடம் இருக்கிறது?'" அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'தொழுகையையும் ஜகாத்தையும் பிரிப்பவர்களுடன் நான் நிச்சயம் போரிடுவேன்; ஜகாத் என்பது செல்வத்திலிருந்து வசூலிக்கப்பட வேண்டிய கட்டாய உரிமையாகும். அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு அவர்கள் கொடுத்து வந்த ஒரு கயிற்றை என்னிடம் கொடுக்க மறுத்தால், அதை அவர்கள் தடுத்ததற்காக அவர்களுடன் நான் போரிடுவேன்.' உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக, அல்லாஹ் அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களின் உள்ளத்தை போருக்காக விசாலமாக்கிவிட்டான் என்பதை நான் கண்டேன், அதுவே சத்தியம் என்பதையும் நான் அறிந்துகொண்டேன்."'
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (தாருஸ்ஸலாம் பதிப்பு)
3971சுனனுந் நஸாயீ
أَخْبَرَنَا زِيَادُ بْنُ أَيُّوبَ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ ‏ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ فَإِذَا قَالُوهَا فَقَدْ عَصَمُوا مِنِّي دِمَاءَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ إِلاَّ بِحَقِّهَا وَحِسَابُهُمْ عَلَى اللَّهِ ‏ ‏ ‏.‏ فَلَمَّا كَانَتِ الرِّدَّةُ قَالَ عُمَرُ لأَبِي بَكْرٍ أَتُقَاتِلُهُمْ وَقَدْ سَمِعْتَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ كَذَا وَكَذَا ‏.‏ فَقَالَ وَاللَّهِ لاَ أُفَرِّقُ بَيْنَ الصَّلاَةِ وَالزَّكَاةِ ‏.‏ وَلأُقَاتِلَنَّ مَنْ فَرَّقَ بَيْنَهُمَا ‏.‏ فَقَاتَلْنَا مَعَهُ فَرَأَيْنَا ذَلِكَ رُشْدًا ‏.‏ قَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ سُفْيَانُ فِي الزُّهْرِيِّ لَيْسَ بِالْقَوِيِّ وَهُوَ سُفْيَانُ بْنُ حُسَيْنٍ ‏.‏
அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'மக்கள் லா இலாஹ இல்லல்லாஹ் என்று கூறும் வரை அவர்களுடன் போரிடுமாறு எனக்கு கட்டளையிடப்பட்டுள்ளது. அவர்கள் அதைக் கூறிவிட்டால், அதற்குரிய உரிமையின்றி அவர்களுடைய இரத்தமும் அவர்களுடைய செல்வமும் என்னிடமிருந்து பாதுகாப்பாகிவிடும், மேலும், அவர்களுடைய விசாரணை அல்லாஹ்விடம் இருக்கிறது.' மக்கள் (இஸ்லாத்தை விட்டு) மதம் மாறியபோது, உமர் (ரழி) அவர்கள் அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களிடம் கேட்டார்கள்: 'அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இன்னின்னவாறு கூறியதை நீங்கள் கேட்டிருந்தும் நீங்கள் அவர்களுடன் போரிடப் போகிறீர்களா?' அதற்கு அவர் (அபூபக்ர்) கூறினார்கள்: 'அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, நான் ஸலாத்தையும் ஸகாத்தையும் பிரிக்கமாட்டேன், மேலும், அவ்விரண்டையும் பிரிப்பவர்களுடன் நான் நிச்சயம் போரிடுவேன்.' எனவே, நாங்கள் அவருடன் சேர்ந்து போரிட்டோம், அதுவே சரியானது என்பதை நாங்கள் உணர்ந்தோம்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (தாருஸ்ஸலாம் பதிப்பு)
3975சுனனுந் நஸாயீ
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا مُؤَمَّلُ بْنُ الْفَضْلِ، قَالَ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ، قَالَ حَدَّثَنِي شُعَيْبُ بْنُ أَبِي حَمْزَةَ، وَسُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، وَذَكَرَ، آخَرَ عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ فَأَجْمَعَ أَبُو بَكْرٍ لِقِتَالِهِمْ فَقَالَ عُمَرُ يَا أَبَا بَكْرٍ كَيْفَ تُقَاتِلُ النَّاسَ وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ ‏ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ فَإِذَا قَالُوهَا عَصَمُوا مِنِّي دِمَاءَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ إِلاَّ بِحَقِّهَا ‏ ‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو بَكْرٍ لأُقَاتِلَنَّ مَنْ فَرَّقَ بَيْنَ الصَّلاَةِ وَالزَّكَاةِ وَاللَّهِ لَوْ مَنَعُونِي عَنَاقًا كَانُوا يُؤَدُّونَهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَقَاتَلْتُهُمْ عَلَى مَنْعِهَا ‏.‏ قَالَ عُمَرُ فَوَاللَّهِ مَا هُوَ إِلاَّ أَنْ رَأَيْتُ اللَّهَ قَدْ شَرَحَ صَدْرَ أَبِي بَكْرٍ لِقِتَالِهِمْ فَعَرَفْتُ أَنَّهُ الْحَقُّ ‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:
அபூ பக்ர் (ரழி) அவர்கள் அவர்களுடன் போரிட முடிவு செய்தார்கள். அப்போது உமர் (ரழி) அவர்கள், "அபூ பக்ர் அவர்களே! 'மக்கள் 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' என்று கூறும் வரை அவர்களுடன் போரிடுமாறு நான் கட்டளையிடப்பட்டுள்ளேன். அவர்கள் அதைச் சொல்லிவிட்டால், அதன் உரிமைப்படி தவிர, அவர்களுடைய உயிர்களும் உடைமைகளும் என்னிடமிருந்து பாதுகாப்புப் பெற்றுவிடும்' என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியிருக்க, நீங்கள் எவ்வாறு மக்களுடன் போரிட முடியும்?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அபூ பக்ர் (ரழி) அவர்கள், "தொழுகையையும் ஜகாத்தையும் பிரிப்பவர்களுடன் நான் நிச்சயமாகப் போரிடுவேன். அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு வழங்கி வந்த ஒரு ஆட்டுக்குட்டியை எனக்குத் தர மறுத்தாலும், அதை மறுத்ததற்காக நான் அவர்களுடன் போரிடுவேன்" என்று கூறினார்கள்.

உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! அவர்களுடன் போரிடுவதற்கு அபூ பக்ர் (ரழி) அவர்களின் உள்ளத்தை அல்லாஹ் விரிவுபடுத்தியுள்ளான் என்பதை நான் கண்டபோது, அதுவே சத்தியம் என்பதை நான் அறிந்துகொண்டேன்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (தாருஸ்ஸலாம் பதிப்பு)
4013சுனனுந் நஸாயீ
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ وَاصِلٍ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُرَحْبِيلَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَىُّ الذَّنْبِ أَعْظَمُ قَالَ ‏"‏ أَنْ تَجْعَلَ لِلَّهِ نِدًّا وَهُوَ خَلَقَكَ ‏"‏ ‏.‏ قُلْتُ ثُمَّ مَاذَا قَالَ ‏"‏ أَنْ تَقْتُلَ وَلَدَكَ خَشْيَةَ أَنْ يَطْعَمَ مَعَكَ ‏"‏ ‏.‏ قُلْتُ ثُمَّ مَاذَا قَالَ ‏"‏ أَنْ تُزَانِيَ بِحَلِيلَةِ جَارِكَ ‏"‏ ‏.‏
அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நான் கேட்டேன்: 'அல்லாஹ்வின் தூதரே (ஸல்), பாவங்களிலேயே மிகப் பெரியது எது?' அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்: 'அல்லாஹ் உன்னைப் படைத்திருக்க, நீ அவனுக்கு இணை வைப்பது.' நான் கேட்டேன்: 'பிறகு எது?' அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்: 'உன்னுடன் சேர்ந்து உண்பான் என்ற அச்சத்தால் உன் பிள்ளையை நீ கொல்வது.' நான் கேட்டேன்: 'பிறகு எது?' அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்: 'உன் அண்டை வீட்டுக்காரரின் மனைவியுடன் நீ விபச்சாரம் செய்வது.'"
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (தாருஸ்ஸலாம் பதிப்பு)
3341ஜாமிஉத் திர்மிதீ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ ‏ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ فَإِذَا قَالُوهَا عَصَمُوا مِنِّي دِمَاءَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ إِلاَّ بِحَقِّهَا وَحِسَابُهُمْ عَلَى اللَّهِ ‏ ‏ ‏.‏ ثُمَّ قَرَأَ ‏:‏ ‏(‏ إنَّمَا أَنْتَ مُذَكِّرٌ * لَسْتَ عَلَيْهِمْ بِمُسَيْطِرٍ ‏)‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ‏.‏
ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “மக்கள் ‘லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்’ என்று கூறும் வரை அவர்களுடன் போரிடுமாறு எனக்குக் கட்டளையிடப்பட்டுள்ளது. ஆகவே, அவர்கள் அதைக் கூறினால், அதன் உரிமையைக் கொண்டே தவிர, அவர்களின் இரத்தங்களையும் அவர்களின் செல்வங்களையும் என்னிடமிருந்து பாதுகாத்துக் கொள்வார்கள். மேலும் அவர்களின் விசாரணை அல்லாஹ்விடமே உள்ளது.” பிறகு, அவர்கள் ஓதிக் காட்டினார்கள்:

‘இன்னமா அன்த்த முதக்கிர்; லஸ்த அலைஹிம் பிமுஸைத்திர்’

(பொருள்: எனவே, நீர் அறிவுரை கூறுவீராக – நீர் அறிவுரை கூறுபவர் மட்டுமே. நீர் அவர்கள் மீது ஆதிக்கம் செலுத்துபவர் அல்லர்).

ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (தாருஸ்ஸலாம் பதிப்பு)
3927சுனன் இப்னுமாஜா
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، وَحَفْصُ بْنُ غِيَاثٍ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏ ‏ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ فَإِذَا قَالُوهَا عَصَمُوا مِنِّي دِمَاءَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ إِلاَّ بِحَقِّهَا وَحِسَابُهُمْ عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ ‏ ‏ ‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“மக்கள் 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' என்று கூறும் வரை அவர்களை எதிர்த்துப் போராடுமாறு எனக்குக் கட்டளையிடப்பட்டுள்ளது. அவர்கள் அதைக் கூறினால், அவர்களின் இரத்தமும் செல்வமும் அதற்குரிய உரிமையின் அடிப்படையிலன்றி என்னிடமிருந்து பாதுகாக்கப்படும், மேலும் அவர்களின் விசாரணை அல்லாஹ்விடமே உள்ளது.”
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (தாருஸ்ஸலாம் பதிப்பு)