உம் சலாமா (ரழி) அறிவித்தார்கள்:
ஒரு பெண்மணி தன் கணவரை இழந்தார். மேலும் (மக்கள்) அவளுடைய கண்களைப் பற்றி கவலைப்பட்டார்கள். அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, அப்பெண்ணுக்கு சுர்மா பயன்படுத்த (மருத்துவ சிகிச்சைக்காக) அனுமதிக்குமாறு கேட்டார்கள். ஆனால் அவர் (ஸல்) கூறினார்கள், "அவள் சுர்மா இடக்கூடாது. (அறியாமைக் காலத்தில்) உங்களில் ஒரு விதவைப் பெண் தன் ஆடைகளிலேயே மிகவும் மோசமான ஆடையுடன் (அல்லது தன் வீட்டின் மிக மோசமான பகுதியில்) தங்கியிருப்பாள். மேலும் ஒரு வருடம் கழிந்ததும், ஒரு நாய் அவளைக் கடந்து சென்றால், அவள் ஒரு சாண உருண்டையை எறிவாள். இல்லை, (அவள் சுர்மா பயன்படுத்த முடியாது) நான்கு மாதங்களும் பத்து நாட்களும் கழியும் வரை."
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ شُعْبَةَ، قَالَ حَدَّثَنِي حُمَيْدُ بْنُ نَافِعٍ، عَنْ زَيْنَبَ، عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّ امْرَأَةً تُوُفِّيَ زَوْجُهَا فَاشْتَكَتْ عَيْنَهَا، فَذَكَرُوهَا لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَذَكَرُوا لَهُ الْكُحْلَ، وَأَنَّهُ يُخَافُ عَلَى عَيْنِهَا، فَقَالَ لَقَدْ كَانَتْ إِحْدَاكُنَّ تَمْكُثُ فِي بَيْتِهَا فِي شَرِّ أَحْلاَسِهَا ـ أَوْ فِي أَحْلاَسِهَا فِي شَرِّ بَيْتِهَا ـ فَإِذَا مَرَّ كَلْبٌ رَمَتْ بَعْرَةً، فَلاَ، أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَعَشْرًا .
உம்மு ஸலமா (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:
ஒரு பெண்ணின் கணவர் இறந்துவிட்டார். அப்பெண்ணின் கண்ணில் நோய் ஏற்பட்டது. அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் அப்பெண்ணைப் பற்றிக் கூறினார்கள்; அவளுக்குச் ‘சுர்மா’ இடுவது குறித்தும், அவளுடைய கண்ணுக்கு ஆபத்து ஏற்படும் என்று அஞ்சப்படுவதாகவும் கூறினார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "(இஸ்லாத்திற்கு முன்) உங்களில் ஒரு பெண், தனது மிக மோசமான ஆடையை அணிந்துகொண்டு வீட்டில் தங்கியிருப்பார் - அல்லது தனது ஆடையுடன் மிக மோசமான வீட்டில் தங்கியிருப்பார். ஒரு நாய் கடந்து சென்றால், அவர் ஒரு சாணத்தை எறிவார் (இது ஒரு வருட துக்க காலத்தின் முடிவைக் குறிக்கும் ஒரு சடங்கு). ஆகவே, (அவ்வாறு நீண்ட காலம் துக்கம் அனுஷ்டிப்பதோ அல்லது இத்தா காலத்தில் அழகுபடுத்துவதோ) கூடாது. (இத்தா காலம் என்பது) நான்கு மாதங்களும் பத்து நாட்களுமேயாகும்" என்று கூறினார்கள்.
وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ نَافِعٍ، قَالَ سَمِعْتُ زَيْنَبَ بِنْتَ أُمِّ سَلَمَةَ، تُحَدِّثُ عَنْ أُمِّهَا، أَنَّ امْرَأَةً، تُوُفِّيَ زَوْجُهَا فَخَافُوا عَلَى عَيْنِهَا فَأَتَوُا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَاسْتَأْذَنُوهُ فِي الْكُحْلِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَدْ كَانَتْ إِحْدَاكُنَّ تَكُونُ فِي شَرِّ بَيْتِهَا فِي أَحْلاَسِهَا - أَوْ فِي شَرِّ أَحْلاَسِهَا فِي بَيْتِهَا - حَوْلاً فَإِذَا مَرَّ كَلْبٌ رَمَتْ بِبَعَرَةٍ فَخَرَجَتْ أَفَلاَ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَعَشْرًا .
ஸைனப் பின்த் உம்மு ஸலமா (ரழி) அவர்கள் தமது தாயார் வாயிலாக அறிவிப்பதாவது: ஒரு பெண்ணின் கணவர் இறந்துவிட்டார். (அவரது) கண்ணைக் குறித்து (நோய் வந்துவிடுமோ என) அஞ்சி, அப்பெண்ணின் உறவினர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து சுர்மா இட்டுக்கொள்ள அனுமதி கேட்டனர். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
உங்களில் ஒருத்தி தன் வீட்டின் மிக மோசமான பகுதியில் (அதாவது, இருண்ட, ஒதுக்குப்புறமான இடத்தில்), மிக மோசமான ஆடைகளை அணிந்து கொண்டு ஓர் ஆண்டு காலம் தங்கியிருப்பாள். (அந்தக் காலம் முடிந்ததும்) அந்த வழியாகச் சென்ற ஒரு நாயின் மீது அவள் சாணத்தை எறிந்துவிட்டுப் பிறகு (தன் இத்தா காலத்திலிருந்து) வெளியே வருவாள். (அப்படியிருக்க,) அவளால் நான்கு மாதங்களும் பத்து நாட்களும் கூட (கணவன் இறந்த துக்க அனுசரிப்புக்காக) பொறுத்திருக்க முடியாதா?