இந்த ஹதீஸுக்கு மற்ற ஹதீஸ் நூல்களில் உள்ள ஹதீஸ்கள்

1608 cஸஹீஹ் முஸ்லிம்
وَحَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، أَنَّ أَبَا الزُّبَيْرِ، أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ ‏ الشُّفْعَةُ فِي كُلِّ شِرْكٍ فِي أَرْضٍ أَوْ رَبْعٍ أَوْ حَائِطٍ لاَ يَصْلُحُ أَنْ يَبِيعَ حَتَّى يَعْرِضَ عَلَى شَرِيكِهِ فَيَأْخُذَ أَوْ يَدَعَ فَإِنْ أَبَى فَشَرِيكُهُ أَحَقُّ بِهِ حَتَّى يُؤْذِنَهُ ‏ ‏ ‏.‏
ஜாபிர் பின் அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அறிவித்தார்கள்:
"நிலம், வசிப்பிடம் அல்லது தோட்டம் ஆகியவற்றில் உள்ள ஒவ்வொரு கூட்டுப் பங்கிலுமே 'ஷுஃப்ஆ' (முன்கொள்முதல் உரிமை) உண்டு. ஒருவர் தனது கூட்டாளிக்கு அதை (விற்பனைக்கு) முன்வைக்கும் வரை அதை விற்பது முறையல்ல; அவர் அதை எடுத்துக்கொள்ளலாம், அல்லது விட்டுவிடலாம். (கூட்டாளிக்கு முன்வைக்க) அவர் மறுத்தால், அக்கூட்டாளிக்கு (விற்பனை குறித்து) அவர் அறிவிக்கும் வரை அதன் மீது அவரே அதிக உரிமையுடையவர்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
3513சுனன் அபூதாவூத்
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ ‏ الشُّفْعَةُ فِي كُلِّ شِرْكٍ رَبْعَةٍ أَوْ حَائِطٍ لاَ يَصْلُحُ أَنْ يَبِيعَ حَتَّى يُؤْذِنَ شَرِيكَهُ فَإِنْ بَاعَ فَهُوَ أَحَقُّ بِهِ حَتَّى يُؤْذِنَهُ ‏ ‏ ‏.‏
ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “வசிப்பிடம் அல்லது தோட்டம் போன்ற ஒவ்வொரு கூட்டுச் சொத்திலும் ‘ஷுஃப்ஆ’ (முன்னுரிமை உரிமை) உண்டு. தன் கூட்டாளிக்கு அறிவிக்காமல் விற்பது அனுமதிக்கத்தக்கதல்ல. (அறிவிக்காமல்) விற்றுவிட்டால், அவருக்குத் தெரிவிக்கும் வரை அக்கூட்டாளியே அதற்கு அதிக உரிமையுடையவர் ஆவார் (அதாவது, அதை வாங்குவதற்கு முன்னுரிமை உண்டு).”
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்-அல்பானீ)
صحيح (الألباني)