ஸஹ்ல் இப்னு அபீ ஹத்மா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அப்துல்லாஹ் இப்னு ஸஹ்ல் (ரழி) அவர்களும், முஹய்யிஸா இப்னு மஸ்ஊத் இப்னு ஸைத் (ரழி) அவர்களும் கைபருக்குப் புறப்பட்டார்கள். அச்சமயத்தில் அங்கு (முஸ்லிம்களுக்கும் யூதர்களுக்கும் இடையே) சமாதான ஒப்பந்தம் நிலவியது. அவர்கள் இருவரும் பிரிந்து சென்றனர். பின்னர் முஹய்யிஸா (ரழி) அவர்கள் அப்துல்லாஹ் இப்னு ஸஹ்ல் (ரழி) அவர்களிடம் வந்தபோது, அவர் கொல்லப்பட்டு இரத்த வெள்ளத்தில் துடித்துக்கொண்டிருப்பதைக் கண்டார்கள். அவர் அவரை அடக்கம் செய்துவிட்டு மதீனாவுக்குத் திரும்பினார்கள்.

பிறகு அப்துர் ரஹ்மான் இப்னு ஸஹ்ல் (ரழி) அவர்களும், மஸ்ஊதின் புதல்வர்களான முஹய்யிஸா (ரழி), ஹுவையிஸா (ரழி) ஆகியோரும் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தார்கள். அப்துர் ரஹ்மான் (ரழி) அவர்கள் பேச முற்பட்டார்கள். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், “பெரியவரைப் பேச விடுங்கள்! பெரியவரைப் பேச விடுங்கள்!” என்று கூறினார்கள். ஏனெனில் வருகை தந்தவர்களில் அவர்தான் வயதில் சிறியவர். எனவே அவர் அமைதியானார்; மற்ற இருவரும் பேசினார்கள்.

அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், “நீங்கள் (ஐம்பது முறை) சத்தியம் செய்து, கொலையாளிக்குரிய தண்டனையை (அல்லது இரத்த ஈட்டுத்தொகையைப்) பெறத் தயாரா?” என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், “நாங்கள் பார்க்காத, (நேரில்) சாட்சியாக இல்லாத நிலையில் எவ்வாறு சத்தியம் செய்வது?” என்று கேட்டார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள், “அப்படியென்றால் யூதர்கள் ஐம்பது சத்தியங்கள் செய்து (உங்கள் குற்றச்சாட்டிலிருந்து) தங்களை விடுவித்துக் கொள்வார்களே?” என்றார்கள். அவர்கள், “இறைமறுப்பாளர்களின் சத்தியங்களை நாங்கள் எப்படி ஏற்பது?” என்று கேட்டார்கள். ஆகவே, நபி (ஸல்) அவர்கள் தாமே (அப்துல்லாஹ்வின்) இரத்த ஈட்டுத்தொகையைச் செலுத்தினார்கள்.

ராஃபிஉ பின் கதீஜ் (ரலி) அவர்களும், சஹ்ல் பின் அபூ ஹத்மா (ரலி) அவர்களும் அறிவித்ததாவது:

அப்துல்லாஹ் பின் சஹ்ல் (ரலி) அவர்களும், முஹய்யிஸா பின் மஸ்ஊத் (ரலி) அவர்களும் கைபருக்குச் சென்றார்கள். அங்கு அவர்கள் பேரீச்சந் தோட்டங்களில் (தங்கள் வேலைகளுக்காக) தனித்தனியாகப் பிரிந்துவிட்டனர். (அப்போது) அப்துல்லாஹ் பின் சஹ்ல் (ரலி) கொல்லப்பட்டார்.

பிறகு, அப்துர் ரஹ்மான் பின் சஹ்ல் (ரலி) அவர்களும், மஸ்ஊதின் இரு மகன்களான ஹுவையிஸா (ரலி) மற்றும் முஹய்யிஸா (ரலி) ஆகியோரும் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, தங்கள் (கொல்லப்பட்ட) தோழரின் விவகாரம் பற்றிப் பேசினார்கள். அவர்களில் இளையவரான அப்துர் ரஹ்மான் (ரலி) பேசத் தொடங்கினார்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், "(உங்களில்) பெரியவரைப் பேச விடுங்கள்" என்று கூறினார்கள். (அறிவிப்பாளர் யஹ்யா கூறுகிறார்: 'வயதில் மூத்தவரே பேச்சைத் துவக்க வேண்டும்' என்பது இதன் கருத்தாகும்).

எனவே, அவர்கள் தங்கள் தோழரின் விவகாரம் பற்றிப் பேசினார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள், "உங்களில் ஐம்பது பேர் சத்தியம் செய்து, கொல்லப்பட்டவருக்குரிய (இழப்பீட்டு) உரிமையை - அல்லது உங்கள் தோழருக்கான உரிமையை - பெற்றுக்கொள்கிறீர்களா?" என்று கேட்டார்கள்.

அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! (கொலையை) நாங்கள் பார்க்காத ஒரு விஷயமாக உள்ளதே" என்று கூறினார்கள்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், "அப்படியானால், யூதர்களில் ஐம்பது பேர் சத்தியம் செய்து (குற்றச்சாட்டிலிருந்து தங்களைப்) பாதுகாத்துக் கொள்வார்களே?" என்று கூறினார்கள்.

அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவர்கள் இறைமறுப்பாளர்கள் (குஃப்பார்), (அவர்களின் சத்தியத்தை நாங்கள் எப்படி நம்புவோம்?)" என்று கூறினார்கள்.

ஆகவே, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தாமே அவருக்கான நஷ்ட ஈட்டை (திய்யத் - இரத்தப் பணம்) வழங்கினார்கள்.

சஹ்ல் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அந்த (நஷ்ட ஈடாக வழங்கப்பட்ட) ஒட்டகங்களில் ஓர் ஒட்டகத்தை நான் அடைந்தேன். அது அவர்களுக்குரிய ஒரு தொழுவத்தில் நுழைந்தது; அது தன் காலால் என்னை உதைத்தது."

ஸஹ்ல் இப்னு அபீ ஹஸ்மா (ரழி) அவர்களும் ராஃபிஉ இப்னு கதீஜ் (ரழி) அவர்களும் கூறியதாவது:

அப்துல்லாஹ் இப்னு ஸஹ்ல் இப்னு ஸைத் (ரழி) அவர்களும், முஹய்யிஸா இப்னு மஸ்ஊத் இப்னு ஸைத் (ரழி) அவர்களும் (கைபரை நோக்கிப்) புறப்பட்டார்கள். அவர்கள் கைபரை அடைந்தபோது (தங்கள் வேலை நிமித்தம்) பிரிந்து சென்றார்கள். பிறகு முஹய்யிஸா (ரழி), அப்துல்லாஹ் இப்னு ஸஹ்ல் (ரழி) கொல்லப்பட்டுக் கிடப்பதைக் கண்டார். அவரை (அங்கேயே) அடக்கம் செய்தார். பிறகு அவரும், ஹுவையிஸா இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்களும், அப்துர் ரஹ்மான் இப்னு ஸஹ்ல் (ரழி) அவர்களும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தார்கள். அம்மூவரில் அப்துர் ரஹ்மான் (ரழி) வயது குறைந்தவராக இருந்தார். அவர் தம் இரு தோழர்களுக்கு முன்பாகப் பேச முனைந்தார்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம், "பெரியவரைப் பேச விடுவீராக!" (அதாவது, வயதில் பெரியவரைப் பேசச் சொன்னார்கள்) என்று கூறினார்கள். ஆகவே அவர் மௌனமானார். அவருடைய இரு தோழர்களும் பேசினார்கள். அவருடன் சேர்ந்து அவரும் பேசினார். அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் அப்துல்லாஹ் இப்னு ஸஹ்ல் (ரழி) கொல்லப்பட்ட செய்தியைத் தெரிவித்தார்கள்.

அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் அவர்களிடம், "உங்கள் தோழருக்காக (பழிவாங்குவதற்கு அல்லது நஷ்டஈடு பெறுவதற்கு) நீங்கள் ஐம்பது முறை சத்தியம் செய்து, (கொலையாளியின் மீது) உரிமை கொண்டாடுகிறீர்களா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், "நாங்கள் (கொலையை) பார்க்காதபோது எப்படிச் சத்தியம் செய்வோம்?" என்று கேட்டார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள், "அப்படியாயின் யூதர்கள் ஐம்பது முறை சத்தியம் செய்து (குற்றச்சாட்டிலிருந்து) விலகிக்கொள்வார்களே (அதை ஏற்கிறீர்களா)?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், "இறைமறுப்பாளர்களான (காஃபிர்களான) கூட்டத்தாரின் சத்தியங்களை நாங்கள் எப்படி ஏற்போம்?" என்று கேட்டார்கள். இந்த நிலைமையை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கண்டபோது, தாமே அவருக்கான நஷ்டஈட்டை (திய்யா) வழங்கினார்கள்.

ஸஹ்ல் இப்னு அபூ ஹத்மா (ரழி) அவர்களும் ராஃபி இப்னு கதீஜ் (ரழி) அவர்களும் அறிவித்ததாவது: முஹய்யிஸா இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்களும் அப்துல்லாஹ் இப்னு ஸஹ்ல் (ரழி) அவர்களும் கைபர் நோக்கிச் சென்றார்கள், மேலும் அவர்கள் பேரீச்சை மரங்களுக்கு அருகில் பிரிந்து சென்றார்கள். அப்துல்லாஹ் இப்னு ஸஹ்ல் (ரழி) அவர்கள் கொல்லப்பட்டார்கள். அவர்கள் (இந்தச் செயலுக்காக) யூதர்கள் மீது குற்றம் சாட்டினார்கள். மேலும், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம், அவருடைய (கொல்லப்பட்டவரின்) சகோதரர் அப்துர் ரஹ்மான் (ரழி) அவர்களும், அவருடைய ஒன்றுவிட்ட சகோதரர்களான ஹுவய்யிஸா (ரழி) அவர்களும் முஹய்யிஸா (ரழி) அவர்களும் வந்தார்கள்; மேலும் அப்துர் ரஹ்மான் (ரழி) அவர்கள் தமது சகோதரரின் (கொலை) விஷயம் குறித்து அவரிடம் (அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம்) பேசினார்கள், மேலும் அவர் அவர்களில் இளையவராக இருந்தார்கள். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “மூத்தவருக்கு முன்னுரிமை அளியுங்கள்” - அல்லது அவர்கள் கூறினார்கள் - “மூத்தவர் பேசத் தொடங்கட்டும்.” பிறகு அவர்கள் (ஹுவய்யிஸா (ரழி) அவர்களும் முஹய்யிஸா (ரழி) அவர்களும்) தங்கள் தோழரின் (தங்கள் ஒன்றுவிட்ட சகோதரர் அப்துல்லாஹ் இப்னு ஸஹ்ல் (ரழி) அவர்களின் கொலை) விஷயம் குறித்துப் பேசினார்கள். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “உங்களில் ஐம்பது (நபர்கள்) அவர்களில் ஒரு நபரின் மீது (கொலைக்) குற்றச்சாட்டை சுமத்துவதற்காக சத்தியம் செய்யட்டும், மேலும் அவர் (பழிவாங்கலுக்காக) உங்களிடம் முழுமையாக ஒப்படைக்கப்படுவார்.” அவர்கள் கூறினார்கள்: “நாங்கள் இந்த விஷயத்தை நாங்களே பார்க்கவில்லை. பிறகு நாங்கள் எப்படி சத்தியம் செய்ய முடியும்?” அவர்கள் (நபி (ஸல்) அவர்கள்) கூறினார்கள்: “அப்படியானால், யூதர்கள் அவர்களில் ஐம்பது பேரின் சத்தியங்கள் மூலம் தங்களை நிரபராதிகள் என நிரூபித்துக் கொள்வார்கள்.” அவர்கள் கூறினார்கள்: “அல்லாஹ்வின் தூதரே, அவர்கள் நம்பிக்கை கொள்ளாத மக்கள்.” அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவருக்காக (கொல்லப்பட்டவருக்காக) (தம் சொந்த நிதியிலிருந்து) இரத்த ஈட்டுத்தொகையை வழங்கினார்கள். ஸஹ்ல் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: ஒரு நாள் நான் (ஒட்டகங்களின்) தொழுவத்திற்குள் நுழைந்தபோது, அந்த ஒட்டகங்களில் ஒரு பெண் ஒட்டகம் தன் காலால் என்னை உதைத்தது. ஹம்மாத் கூறினார்: இது அல்லது இது போன்றது.

புஷைர் இப்னு யஸார் அறிவித்தார்கள்:

அப்துல்லாஹ் இப்னு ஸஹ்ல் இப்னு ஸைத் அவர்களும், முஹய்யிஸா இப்னு மஸ்ஊத் இப்னு ஸைத் அவர்களும் - இவ்விருவரும் பனூ ஹாரிஸா கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த அன்ஸார்கள் ஆவார்கள் - அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் கைபருக்குப் புறப்பட்டார்கள். அக்காலத்தில் (கைபர்) சமாதான உடன்படிக்கையின் கீழ் இருந்தது; மேலும் அங்கு யூதர்கள் வசித்து வந்தார்கள். அவர்கள் தங்களின் (தனிப்பட்ட) தேவைகளுக்காகப் பிரிந்து சென்றார்கள். (அப்போது) அப்துல்லாஹ் இப்னு ஸஹ்ல் கொல்லப்பட்டார்கள்; மேலும் அவர்களின் சடலம் ஒரு நீர்நிலையில் (சிறு நீர்ப்பாசனக் கால்வாயில்) கண்டெடுக்கப்பட்டது. அவர்களின் தோழர் (முஹய்யிஸா) அவரை அடக்கம் செய்துவிட்டு மதீனாவுக்கு வந்தார்.

பிறகு கொல்லப்பட்டவரின் சகோதரர் அப்துர் ரஹ்மான் இப்னு ஸஹ்ல் அவர்களும், முஹய்யிஸா அவர்களும், ஹுவய்யிஸா அவர்களும் (அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம்) நடந்து சென்று, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் அப்துல்லாஹ்வின் விவகாரத்தையும் அவர் கொலை செய்யப்பட்ட இடத்தையும் பற்றி தெரிவித்தார்கள்.

புஷைர் அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களைக் கண்ட நபித்தோழர்கள் வாயிலாக அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இவர்களிடம், "நீங்கள் ஐம்பது முறை சத்தியம் செய்யுங்கள்; (அதன் மூலம்) உங்கள் கொலையாளியிடமிருந்து (இரத்த இழப்பீட்டைப் பெற) நீங்கள் உரிமை பெறுவீர்கள்" - அல்லது "உங்கள் தோழருக்கான (இரத்த இழப்பீட்டைப் பெறும்) உரிமையை அடைவீர்கள்" - என்று கூறினார்கள். அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நாங்கள் (இக்கொலையை) பார்க்கவுமில்லை, அங்கு இருக்கவுமில்லை" என்று கூறினார்கள். "அப்படியானால் யூதர்கள் ஐம்பது சத்தியங்கள் செய்து (குற்றச்சாட்டிலிருந்து) விலகிக்கொள்வார்கள்" என்று நபி (ஸல்) கூறினார்கள். அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! இறைமறுப்பாளர்களான (குஃப்பார்) ஒரு கூட்டத்தாரின் சத்தியத்தை நாங்கள் எப்படி ஏற்க முடியும்?" என்று கேட்டார்கள். உடனே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தாமே தம்மிடமிருந்து அவருக்கான இரத்த இழப்பீட்டை வழங்கினார்கள் என்று புஷைர் கூறினார்.