முகீரா பின் ஷுஃபா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: ஒரு பெண், கர்ப்பிணியாக இருந்த தன் சக்களத்தியை ஒரு கூடார முளையால் தாக்கி, அவளைக் கொன்றுவிட்டாள். அவ்விருவரில் ஒருத்தி லிஹ்யான் கோத்திரத்தைச் சேர்ந்தவளாக இருந்தாள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், கொல்லப்பட்ட பெண்ணுக்கான இரத்த ஈட்டுத்தொகையை கொலையாளியின் உறவினர்கள் (அசபா) மீது விதித்தார்கள்; மேலும், அவளது வயிற்றில் இருந்த (குழந்தை)க்காக ஒரு 'குர்ரா'வை (ஓர் அடிமை அல்லது ஓர் அடிமைப் பெண்ணை நஷ்டஈடாக) நிர்ணயித்தார்கள். கொலையாளியின் உறவினர்களில் ஒருவர் கூறினார்: "உண்ணவும் இல்லை, குடிக்கவும் இல்லை, (பிறக்கும்போது) சப்தம் எதுவும் எழுப்பவும் இல்லை (என்ற நிலையில் இருந்த) ஒன்றுக்காகவா நாங்கள் இரத்த ஈட்டுத்தொகை செலுத்த வேண்டும்? (அத்தகைய ஒன்றுக்கு நஷ்டஈடு இல்லை)." அதன்பேரில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “இது பாலைவனத்து மக்களின் எதுகை மோனைப் பேச்சுப் போன்றதா?” என்று (கேட்டு) கூறினார்கள். அவர் (நபி ஸல்) அவர்கள் மீது (அதாவது கொலையாளியின் உறவினர்கள் மீது) இரத்த ஈட்டுத்தொகையை விதித்தார்கள்.

அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு மனிதர் ஒரு பதனாவை (குர்பானி கொடுக்க நியமிக்கப்பட்ட ஒட்டகம் அல்லது மாட்டை) ஓட்டிச் செல்வதைக் கண்டு, “அதன் மீது ஏறிக்கொள்” என்று கூறினார்கள். அதற்கு அவர், “இது பதனா (குர்பானிக்குரியது, எனவே சவாரி செய்யக்கூடாது)” என்றார். அவர்கள், “அதன் மீது ஏறிக்கொள்” என்று கூறினார்கள். அவர், “இது ஒரு பதனா (குர்பானிக்குரியது)” என்றார். நான்காவது முறையாக அவர்கள், “அதன் மீது ஏறிக்கொள், உனக்குக் கேடு உண்டாகட்டும்!” என்று கூறினார்கள்.

அல்-முகீரா பின் ஷுஃபா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

ஒரு பெண், கர்ப்பிணியாக இருந்த தனது சக்களத்தியை ஒரு கூடாரக் கம்பத்தால் தாக்கி கொன்றுவிட்டாள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், கொல்லப்பட்டவளுக்கான திய்யாவை (நஷ்டஈட்டை) கொலையாளியின் அஸபாவினர் (தந்தை வழி உறவினர்) மீது சுமத்தினார்கள்; மேலும் அவளது வயிற்றில் இருந்த சிசுவிற்காக 'குர்ரா' (ஓர் அடிமை அல்லது அதன் மதிப்பு) வழங்கும்படி தீர்ப்பளித்தார்கள்.

கொலையாளியின் அஸபாவைச் சேர்ந்த ஒருவர், "உண்ணவும் இல்லை, பருகவும் இல்லை, (பிறக்கும் போது) கத்திச் சத்தமிடவும் இல்லை; அத்தகைய ஒருவருக்காக நாங்கள் நஷ்டஈடு செலுத்த வேண்டுமா? இத்தகையவை தள்ளுபடி செய்யப்பட வேண்டியவையே!" என்று கூறினார்.

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "கிராமப்புற அரபியர்களின் எதுகை மோனையைப் போன்று (நியாயமற்ற முறையில்) பேசுகிறாயா?" என்று கேட்டு, அவர்கள் மீது (சிசுவிற்கான) திய்யாவை (குர்ராவை) செலுத்துமாறு விதித்தார்கள்.

அல்-முஃகீரா பின் ஷுஃபா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

ஹுதைல் கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த ஒருவருக்கு இரண்டு பெண்கள் மனைவியராக இருந்தனர். அவர்களில் ஒருத்தி, மற்றொருத்தி மீது கூடாரக் கம்பை எறிந்ததால், அவளுக்குக் கருச்சிதைவு ஏற்பட்டது. அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வழக்கைக் கொண்டு சென்றனர். அப்போது அவர்கள், "(பிறக்கும்போது) சப்தமிடாத, குரல் எழுப்பாத, பருகாத, உண்ணாத ஒன்றுக்கு நாங்கள் எவ்வாறு நஷ்டஈடு (தியா) அளிப்பது?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "இது நாட்டுப்புற அரபியர்களின் எதுகை மோனைப் பேச்சு போன்றதா?" என்று கேட்டார்கள். மேலும், அப்பெண்ணின் (தந்தையின் வழி) ஆண் உறவினர்கள் ('ஆக்கிலா') ஒரு 'குர்ரா'வை (அதாவது, ஓர் அடிமையை அல்லது அதன் மதிப்புக்குரியதை) (நஷ்டஈடாக) வழங்க வேண்டும் என்று (நபி ஸல் அவர்கள்) தீர்ப்பளித்தார்கள்.

அல்-முகீரா பின் ஷுஃபா (ரலி) அவர்களிடமிருந்து அறிவிக்கப்பட்டதாவது:

ஹுதைல் கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த ஒரு மனிதருக்கு இரண்டு மனைவிகள் இருந்தனர். அவர்களில் ஒருவர் மற்றவர் மீது கூடாரத்தின் கம்பை எறிந்தார்; அதனால் அவருக்கு கருச்சிதைவு ஏற்பட்டது. அப்போது (குற்றம் சாட்டப்பட்டவர் தரப்பில்), "எது உண்ணவும் இல்லை, குடிக்கவும் இல்லை, சப்தமிடவும் இல்லை, அழவும் இல்லையோ, அதைப் பற்றி நீங்கள் என்ன நினைக்கிறீர்கள்? (உயிரற்ற இதற்கு நஷ்ட ஈடா?)" என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "கிராமப்புற அரபிகளின் கவிதை நடை போன்ற எதுகை மோனையா இது?" என்று (அவர்களது வாதத்தை மறுத்து, கடிந்து) கேட்டார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், அச்சிசுவிற்காக ஓர் ஆண் அல்லது பெண் அடிமையை (பரிகாரமாக) வழங்க வேண்டும் என்று தீர்ப்பளித்தார்கள். மேலும் அதை அப்பெண்ணின் 'ஆக்கிலா'வின் (தந்தை வழி உறவினர்கள்) மீது சுமத்தினார்கள்.

இப்ராஹீம் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஒரு பெண், கர்ப்பிணியாக இருந்த தன் சக்களத்தியை ஒரு கல்லால் அடித்துக் கொன்றுவிட்டாள். (இதற்குத் தீர்ப்பளித்த) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், அவளுடைய வயிற்றில் இருந்த (சிசுவின் மரணத்திற்காக) ஒரு 'குர்ரா'வை (அதாவது, ஓர் அடிமையை அல்லது அதன் மதிப்பை) வழங்க வேண்டும் என்றும், (கொல்லப்பட்ட) அப்பெண்ணுக்கான திய்யத் (இரத்தப் பணம்/நஷ்ட ஈடு) அவளுடைய தந்தை வழி உறவினர்களால் (அஸபாக்களால்) செலுத்தப்பட வேண்டும் என்றும் தீர்ப்பளித்தார்கள். அதற்கு அவர்கள் (அஸபாக்கள்), 'உண்ணவும் இல்லை, பருகவும் இல்லை, (பிறந்து) சப்தமிடவும் இல்லை (என்று உயிர் வாழத் தொடங்காத) ஒருவருக்காக நாங்கள் நஷ்ட ஈடு வழங்க வேண்டுமா? அத்தகைய ஒன்று தள்ளுபடி செய்யப்பட வேண்டியதே' என்று கூறினார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், 'இது கிராமப்புறவாசிகளின் எதுகை மோனைப் பேச்சு போன்றதா (அதாவது, வெறும் சொல்லழகுக்காகப் பேசப்படும் ஆதாரமற்ற வாதமா)? நான் உங்களுக்குச் சொல்வதுதான் (சரியான) தீர்ப்பு' என்று கூறினார்கள்."

அல்-முஃகீரா பின் ஷுஃபா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
ஹுதைல் கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த ஒருவருக்கு இரண்டு மனைவிகள் இருந்தனர். அவர்களில் ஒருத்தி தனது சகக்களத்தியைக் கூடாரத்தின் கம்பத்தால் அடித்து, அவளையும் அவளது கருவிலிருந்த சிசுவையும் கொன்றுவிட்டாள். அவர்கள் இந்த வழக்கை நபி (ஸல்) அவர்களிடம் கொண்டு வந்தார்கள். (வழக்கின் இரு தரப்பினரில்) ஒரு மனிதர், "சப்தமிடாத, உண்ணாத, பருகாத, (பிறக்கும்போது) குரலெழுப்பாத ஒரு சிசுவுக்கு நாம் எப்படி நஷ்டஈடு கொடுப்பது?" என்று கேட்டார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "இது என்ன கிராமப்புற அரபிகளின் எதுகை மோனைப் பேச்சா?" என்று கேட்டார்கள். மேலும், அவர்கள் (கருவிலிருந்த சிசுவுக்காக) மிகச் சிறந்த தரத்தையுடைய ஓர் ஆண் அல்லது பெண் அடிமையை (குர்ரா) நஷ்டஈடாக வழங்க வேண்டும் என்றும், அதை (கொன்ற) பெண்ணின் தந்தை வழி உறவினர்கள் (ஆக்கிலா) செலுத்த வேண்டும் என்றும் தீர்ப்பளித்தார்கள்.