அஸ்-ஸுஹ்ரி அவர்கள் கூறினார்கள்:

"அபூ பக்ர் பின் ஹஸ்ம் அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து வந்த, ஒரு தோல் துண்டில் எழுதப்பட்டிருந்த ஏட்டை என்னிடம் கொண்டு வந்தார்கள். (அதில்):

**'ஹாதா பயானும் மினல்லாஹி வ ரசூலிஹி: {யா அய்யுஹல்லதீன ஆமனூ அவ்ஃபூ பில் உகூத்}'** (பொருள்: இது அல்லாஹ்விடமிருந்தும் அவனது தூதரிடமிருந்தும் வந்த ஒரு தெளிவுரை: 'நம்பிக்கை கொண்டோரே! உங்கள் உடன்படிக்கைகளை நிறைவேற்றுங்கள்!')" என்று இருந்தது. பிறகு அதிலிருந்து சில வசனங்களை அவர்கள் ஓதிக்காட்டினார்கள். பிறகு (அதில்) கூறப்பட்டிருந்ததாவது:

'ஓர் உயிருக்கு, நூறு ஒட்டகங்கள்; ஒரு கண்ணுக்கு, ஐம்பது (ஒட்டகங்கள்); ஒரு கைக்கு, ஐம்பது (ஒட்டகங்கள்); ஒரு காலுக்கு, ஐம்பது (ஒட்டகங்கள்); அல்-மஅமூமா (மூளையை அடையும் தலைக்) காயத்திற்கு, திய்யத்தில் மூன்றில் ஒரு பங்கு; அல்-ஜாயிஃபா (உடலுக்குள் ஊடுருவும்) காயத்திற்கு, திய்யத்தில் மூன்றில் ஒரு பங்கு; அல்-முனக்கிலா (எலும்பை உடைத்துப் பெயர்க்கும்) காயத்திற்கு, பதினைந்து ஒட்டகங்கள்; விரல்களுக்கு, ஒவ்வொன்றுக்கும் பத்து (ஒட்டகங்கள்); பற்களுக்கு, ஒவ்வொன்றுக்கும் ஐந்து (ஒட்டகங்கள்); அல்-மூளிஹா (எலும்புத் தெரியும்) காயத்திற்கு, ஐந்து (ஒட்டகங்கள்).'

அபூ ஸயீத் அல்குத்ரீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (செல்வத்தைப்) பங்கிட்டுக் கொண்டிருந்தபோது, ஒரு மனிதர் அவர்களிடம் வந்து (மிக நெருக்கமாக) குனிந்தார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தம்மிடமிருந்த காய்ந்த பேரீச்சங்குலை காம்பால் அவரைக் குத்தினார்கள். அதனால் அவரது முகத்தில் காயம் ஏற்பட்டது. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம், "வா, (நீயும் அதேபோன்று) பழிதீர்த்துக்கொள் (சமமான தண்டனை பெற்றுக்கொள்)" என்று கூறினார்கள். அதற்கு அவர், "வேண்டாம், அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் மன்னித்துவிட்டேன்" என்றார்.