நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறுவார்கள்:
“அல்லாஹும்ம இன்னீ அஊது பிக்க மினல் ஹம்மி வல்ஹஸனி, வல்அஜ்ஸி வல்கஸலி, வல்ஜுப்னி வல்புக்லி, வளலஇத் தைனி வகலபத்திர் ரிஜால்.”
“யா அல்லாஹ்! கவலையிலிருந்தும் (எதிர்காலத்தைப் பற்றிய), துக்கத்திலிருந்தும் (கடந்த காலத்தைப் பற்றிய), இயலாமையிலிருந்தும், சோம்பலிலிருந்தும், கோழைத்தனத்திலிருந்தும், கஞ்சத்தனத்திலிருந்தும், கடன் சுமை மிகைப்பதிலிருந்தும் (அதைச் செலுத்த முடியாமல் திணறுவதிலிருந்தும்), மனிதர்கள் என்னை மிகைப்பதிலிருந்தும் (அடக்கி ஆள்வதிலிருந்தும் அல்லது எதிரிகளால் தோற்கடிக்கப்படுவதிலிருந்தும்) உன்னிடம் நான் பாதுகாப்புத் தேடுகிறேன்.”
(பொருள்: "இறைவா! சோம்பலிலிருந்து (நல்லறங்கள் செய்வதில் ஏற்படும் மந்தத்தன்மை) உன்னிடம் நான் பாதுகாவல் தேடுகிறேன்; கோழைத்தனத்திலிருந்தும் (உண்மையைப் பேசுவதற்கும், கடமைகளை நிறைவேற்றுவதற்கும் அஞ்சும் நிலை) உன்னிடம் நான் பாதுகாவல் தேடுகிறேன்; தள்ளாடும் முதிய வயதிலிருந்தும் (உடல் மற்றும் மன பலவீனத்தால் பிறரைச் சார்ந்திருக்கும் நிலை) உன்னிடம் நான் பாதுகாவல் தேடுகிறேன்; கஞ்சத்தனத்திலிருந்தும் (அல்லாஹ்வின் பாதையில் செலவு செய்ய மறுக்கும் குணம்) உன்னிடம் நான் பாதுகாவல் தேடுகிறேன்.")
முஸ்அப் பின் சஅத் அவர்களும், அம்ர் பின் மைமூன் அல்-அவ்தீ அவர்களும் கூறினார்கள்:
'சஅத் (ரழி) அவர்கள், ஒரு சிறுவர்களுக்குக் கற்பிக்கும் ஆசிரியர் தம் மாணவர்களுக்குக் கற்பிப்பதைப் போல, இந்த வார்த்தைகளைத் தம் பிள்ளைகளுக்குக் கற்றுக் கொடுப்பார்கள். மேலும், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒவ்வொரு தொழுகையின் முடிவிலும் இந்த வார்த்தைகளைக் கொண்டு (அல்லாஹ்விடம்) பாதுகாப்புத் தேடுபவர்களாக இருந்தார்கள் என்றும் கூறுவார்கள்: 'அல்லாஹும்ம இன்னீ அஊது பிக மினல்-புக்லி, வ அஊது பிக மினல்-ஜுப்னி, வ அஊது பிக அன் உரத்த இலா அர்தலில்-உமுரி, வ அஊது பிக மின் ஃபித்னதித்-துன்யா, வ மின் அதாபில்-கப்ர் (யா அல்லாஹ், நான் உன்னிடம் கஞ்சத்தனத்திலிருந்து பாதுகாப்புத் தேடுகிறேன், மேலும் கோழைத்தனத்திலிருந்து உன்னிடம் பாதுகாப்புத் தேடுகிறேன், மேலும் தள்ளாத வயது வரை (அதாவது, அறிவும் ஆற்றலும் குன்றி, பிறரைச் சார்ந்திருக்கும் நிலைக்கு) தள்ளப்படுவதிலிருந்து உன்னிடம் பாதுகாப்புத் தேடுகிறேன், மேலும் இவ்வுலகின் சோதனைகளிலிருந்தும், கப்ரின் வேதனையிலிருந்தும் உன்னிடம் பாதுகாப்புத் தேடுகிறேன்.)'