நாங்கள் துல்-ஹஜ் மாதப் பிறையை எதிர்கொண்டவர்களாகப் புறப்பட்டோம். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "யார் உம்ராவிற்காக இஹ்ராம் அணிய விரும்புகிறாரோ, அவர் அவ்வாறு இஹ்ராம் அணியட்டும். நான் ஹதியை (பலிப்பிராணியை)க் கொண்டு வராதிருந்தால், நானும் உம்ராவிற்காக இஹ்ராம் அணிந்திருப்பேன்" என்று கூறினார்கள். அவ்வாறே அவர்களில் சிலர் உம்ராவிற்காகவும், சிலர் ஹஜ்ஜிற்காகவும் இஹ்ராம் அணிந்தனர். உம்ராவிற்காக இஹ்ராம் அணிந்தவர்களில் நானும் ஒருவராக இருந்தேன்.
நான் மாதவிடாயுடன் இருந்த நிலையில் அரஃபா நாள் என்னை அடைந்தது. இது குறித்து நபி (ஸல்) அவர்களிடம் முறையிட்டேன். அவர்கள், "உனது உம்ராவை (தற்போதைக்கு) விட்டுவிடு (அதன் நிய்யத்தை மாற்றிவிடு); உன் தலைமுடியை அவிழ்த்து, சீவிக்கொள்; மேலும் ஹஜ்ஜிற்காக இஹ்ராம் அணிந்து கொள்" என்று கூறினார்கள். நான் அவ்வாறே செய்தேன்.
பிறகு ஹஸ்பா இரவின் போது, (நபி (ஸல்) அவர்கள் என் சகோதரர்) அப்துர் ரஹ்மான் பின் அபீ பக்ர் அவர்களை என்னுடன் அனுப்பினார்கள். நான் தன்யீம் சென்று, (விடுபட்ட) என் உம்ராவிற்குப் பகரமாக (வேறொரு) உம்ராவிற்காக இஹ்ராம் அணிந்தேன்.
ஹிஷாம் அவர்கள் கூறினார்கள்: "அதில் (அந்த உம்ராவிற்கு) ஹதியோ, நோன்போ, தர்மமோ எதுவும் (பரிகாரமாக) இருக்கவில்லை."
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا يَحْيَى، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي قَالَ، أَخْبَرَتْنِي عَائِشَةُ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مُوَافِينَ لِهِلاَلِ ذِي الْحَجَّةِ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ أَحَبَّ أَنْ يُهِلَّ بِعُمْرَةٍ فَلْيُهِلَّ، وَمَنْ أَحَبَّ أَنْ يُهِلَّ بِحَجَّةِ فَلْيُهِلَّ، وَلَوْلاَ أَنِّي أَهْدَيْتُ لأَهْلَلْتُ بِعُمْرَةٍ ". فَمِنْهُمْ مَنْ أَهَلَّ بِعُمْرَةٍ، وَمِنْهُمْ مِنْ أَهَلَّ بِحَجَّةٍ، وَكُنْتُ مِمَّنْ أَهَلَّ بِعُمْرَةٍ، فَحِضْتُ قَبْلَ أَنْ أَدْخُلَ مَكَّةَ، فَأَدْرَكَنِي يَوْمُ عَرَفَةَ، وَأَنَا حَائِضٌ، فَشَكَوْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " دَعِي عُمْرَتَكِ، وَانْقُضِي رَأْسَكِ وَامْتَشِطِي، وَأَهِلِّي بِالْحَجِّ ". فَفَعَلْتُ، فَلَمَّا كَانَتْ لَيْلَةُ الْحَصْبَةِ أَرْسَلَ مَعِي عَبْدَ الرَّحْمَنِ إِلَى التَّنْعِيمِ، فَأَرْدَفَهَا، فَأَهَلَّتْ بِعُمْرَةٍ مَكَانَ عُمْرَتِهَا، فَقَضَى اللَّهُ حَجَّهَا وَعُمْرَتَهَا، وَلَمْ يَكُنْ فِي شَىْءٍ مِنْ ذَلِكَ هَدْىٌ، وَلاَ صَدَقَةٌ، وَلاَ صَوْمٌ.
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:
நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் துல்ஹஜ் மாதப் பிறை தென்பட்ட நேரத்தில் (ஹஜ்ஜிற்காக) புறப்பட்டோம். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "யார் உம்ராவிற்காக இஹ்ராம் அணிய விரும்புகிறாரோ அவர் (அவ்வாறு) இஹ்ராம் அணியட்டும்; யார் ஹஜ்ஜிற்காக இஹ்ராம் அணிய விரும்புகிறாரோ அவர் (அவ்வாறு) இஹ்ராம் அணியட்டும். நான் ஹதியைக் (குர்பானிப் பிராணியை) கொண்டு வந்திருக்காவிட்டால், நான் உம்ராவிற்காக இஹ்ராம் அணிந்திருப்பேன்" என்று கூறினார்கள்.
அவர்களில் சிலர் உம்ராவிற்காகவும், சிலர் ஹஜ்ஜிற்காகவும் இஹ்ராம் அணிந்தார்கள். உம்ராவிற்காக இஹ்ராம் அணிந்தவர்களில் நானும் ஒருவராக இருந்தேன். நான் மக்காவிற்குள் நுழைவதற்கு முன்பே எனக்கு மாதவிடாய் ஏற்பட்டது. அரஃபா நாள் வந்தபோது நான் மாதவிடாயுடன் இருந்தேன்.
இதுபற்றி நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் முறையிட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "உனது உம்ராவை விட்டுவிடு; உனது தலைமுடியை அவிழ்த்து வாரிவிட்டு, ஹஜ்ஜிற்காக இஹ்ராம் அணிந்துகொள்" என்றார்கள். நான் அவ்வாறே செய்தேன்.
ஹஸ்பா இரவு வந்தபோது, நபி (ஸல்) அவர்கள் அப்துர் ரஹ்மான் (ரழி) அவர்களை என்னுடன் தன்யீமுக்கு அனுப்பினார்கள். அவர் (அவரது வாகனத்தில்) ஆயிஷாவைத் தமக்குப் பின்னால் அமர்த்திக் கொண்டார். (அங்கு) ஆயிஷா (ரழி) தாம் (முன்பு) விட்டுவிட்ட அந்த உம்ராவிற்குப் பகரமாக (வேறொரு) உம்ராவிற்காக இஹ்ராம் அணிந்தார்கள்.
அல்லாஹ் அவர்களின் ஹஜ்ஜையும் உம்ராவையும் நிறைவு செய்தான். மேலும், இதில் ஹதியோ, தர்மமோ, நோன்போ (பரிகாரமாகச் செலுத்த வேண்டிய) எதுவும் இருக்கவில்லை.
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் ஹஜ்ஜத்துல் விதாவின்போது துல்ஹஜ் பிறை தோன்றும் சமயத்தில் (மதீனாவிலிருந்து) புறப்பட்டோம். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "உங்களில் யார் உம்ராவுக்காக இஹ்ராம் அணிய விரும்புகிறாரோ அவர் (அவ்வாறே) இஹ்ராம் அணியட்டும். நான் குர்பானிப் பிராணியைக் கொண்டு வந்திருக்காவிட்டால், நானும் உம்ராவுக்காகவே இஹ்ராம் அணிந்திருப்பேன்" என்று கூறினார்கள். மக்களில் சிலர் உம்ராவுக்காகவும், சிலர் ஹஜ்ஜுக்காகவும் இஹ்ராம் அணிந்தனர். நான் உம்ராவுக்காக இஹ்ராம் அணிந்தவர்களில் ஒருவராக இருந்தேன். நாங்கள் புறப்பட்டு மக்காவைச் சென்றடைந்தோம். அரஃபா நாள் வந்தபோது நான் மாதவிடாயுடன் இருந்தேன்; (அதனால்) நான் என் உம்ராவிலிருந்து (இஹ்ராம் களைந்து) விடுபடவில்லை. இது குறித்து நபி (ஸல்) அவர்களிடம் முறையிட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "உன் உம்ராவை விட்டுவிடு (அதை ஹஜ்ஜுடன் இணைத்துவிடு); உன் தலைமுடியை அவிழ்த்து வாரிமுடித்துக் கொள்; ஹஜ்ஜுக்காக இஹ்ராம் அணிந்து கொள்" என்று கூறினார்கள். நான் அவ்வாறே செய்தேன். அல்லாஹ் எங்கள் ஹஜ்ஜை நிறைவு செய்த நிலையில், (மினாவிலிருந்து திரும்பிய பின்) ‘ஹஸ்பா’ இரவில் நாங்கள் தங்கியிருந்தபோது, நபி (ஸல்) அவர்கள் அப்துர் ரஹ்மான் பின் அபீ பக்ரை என்னுடன் அனுப்பினார்கள். அவர் என்னை (வாகனத்தில்) தமக்குப் பின்னால் அமர்த்திக்கொண்டு ‘தன்யீம்’ என்னுமிடத்திற்கு அழைத்துச் சென்றார். (அங்கு) நான் உம்ராவுக்காக இஹ்ராம் அணிந்தேன். அல்லாஹ் எங்கள் ஹஜ்ஜையும் உம்ராவையும் நிறைவேற்றி வைத்தான். இதற்காக குர்பானியோ, தர்மமோ, நோன்போ (பரிகாரமாகச் செலுத்த) இருக்கவில்லை.
நாங்கள் இறுதி ஹஜ்ஜின் ஆண்டில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் புறப்பட்டோம். நான் உம்ராவிற்காக (தல்பியா கூறி) இஹ்ராம் அணிந்தேன். நான் மக்காவிற்கு வந்தபோது எனக்கு மாதவிடாய் ஏற்பட்டிருந்தது. எனவே, நான் இறையில்லத்தை தவாஃப் செய்யவில்லை; ஸஃபா மற்றும் மர்வாவிற்கு இடையில் (ஸஃயீ) செய்யவும் இல்லை. இது குறித்து நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் முறையிட்டேன். அதற்கு அவர்கள், 'உனது தலைப்பின்னலை அவிழ்த்து, தலை வாரிக்கொள். உம்ராவை (அதன் சடங்குகளை முடிக்காமல்) விட்டுவிட்டு, ஹஜ்ஜுக்காக இஹ்ராம் அணிந்துகொள்' என்று கூறினார்கள். அவ்வாறே நான் செய்தேன். பின்னர், நாங்கள் ஹஜ்ஜை நிறைவேற்றியபோது, அவர்கள் என்னை அப்துர்-ரஹ்மான் இப்னு அபீ பக்ர் (ரழி) அவர்களுடன் தன்யீமிற்கு அனுப்பினார்கள். நான் உம்ரா செய்தேன். (அப்போது) அவர்கள், 'இது உனது உம்ராவிற்குப் பகரமானதாகும்' என்று கூறினார்கள்.
அபூ அப்துர்-ரஹ்மான் அவர்கள் கூறினார்கள்: இந்த ஹதீஸ் மாலிக் அவர்கள் ஹிஷாம் இப்னு உர்வா அவர்களிடமிருந்தும், அவர் உர்வா அவர்களிடமிருந்தும் அறிவிக்கும் ஒரு 'கரீப்' (தனித்த) அறிவிப்பாகும். அஸ்ஹப் என்பவரைத் தவிர வேறு எவரும் இதை அறிவிக்கவில்லை.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فِي حِجَّةِ الْوَدَاعِ نُوَافِي هِلاَلَ ذِي الْحِجَّةِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " مَنْ أَرَادَ مِنْكُمْ أَنْ يُهِلَّ بِعُمْرَةٍ فَلْيُهْلِلْ فَلَوْلاَ أَنِّي أَهْدَيْتُ لأَهْلَلْتُ بِعُمْرَةٍ " . قَالَتْ فَكَانَ مِنَ الْقَوْمِ مَنْ أَهَلَّ بِعُمْرَةٍ وَمِنْهُمْ مَنْ أَهَلَّ بِحَجٍّ فَكُنْتُ أَنَا مِمَّنْ أَهَلَّ بِعُمْرَةٍ . قَالَتْ فَخَرَجْنَا حَتَّى قَدِمْنَا مَكَّةَ فَأَدْرَكَنِي يَوْمُ عَرَفَةَ وَأَنَا حَائِضٌ لَمْ أَحِلَّ مِنْ عُمْرَتِي فَشَكَوْتُ ذَلِكَ إِلَى النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَقَالَ " دَعِي عُمْرَتَكِ وَانْقُضِي رَأْسَكِ وَامْتَشِطِي وَأَهِلِّي بِالْحَجِّ " . قَالَتْ فَفَعَلْتُ فَلَمَّا كَانَتْ لَيْلَةُ الْحَصْبَةِ وَقَدْ قَضَى اللَّهُ حَجَّنَا أَرْسَلَ مَعِي عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ أَبِي بَكْرٍ فَأَرْدَفَنِي وَخَرَجَ إِلَى التَّنْعِيمِ فَأَهْلَلْتُ بِعُمْرَةٍ فَقَضَى اللَّهُ حَجَّنَا وَعُمْرَتَنَا وَلَمْ يَكُنْ فِي ذَلِكَ هَدْىٌ وَلاَ صَدَقَةٌ وَلاَ صَوْمٌ .
ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் ‘ஹஜ்ஜத்துல் வதா’விற்காக, துல்-ஹிஜ்ஜா பிறை தோன்றும் காலத்தில் புறப்பட்டோம். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், ‘உங்களில் எவர் உம்ராவிற்காக தல்பியா கூற விரும்புகிறாரோ, அவர் அவ்வாறே தல்பியா கூறட்டும். நான் மட்டும் பலிப்பிராணியைக் கொண்டு வந்திராவிட்டால், நானும் உம்ராவிற்காக தல்பியா கூறியிருப்பேன்’ என்று கூறினார்கள்.”
ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: “மக்களில் சிலர் உம்ராவிற்காக தல்பியா கூறினார்கள்; இன்னும் சிலர் ஹஜ்ஜிற்காக தல்பியா கூறினார்கள். நான் உம்ராவிற்காக தல்பியா கூறியவர்களில் ஒருவராக இருந்தேன்.”
ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: “நாங்கள் புறப்பட்டு மக்காவை வந்தடைந்தோம். அரஃபா நாள் வந்தபோது நான் மாதவிடாயுடன் இருந்தேன்; நான் எனது உம்ராவிலிருந்து (இஹ்ராமிலிருந்து) விடுபட்டிருக்கவில்லை. இதுபற்றி நான் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் முறையிட்டேன். அதற்கு அவர்கள், ‘உனது உம்ராவை (அதன் இஹ்ராமை) விட்டுவிடு (அதாவது, ஹஜ்ஜுடன் இணைத்துக்கொள்); உனது தலைமுடியை அவிழ்த்து வாரிவிடு; ஹஜ்ஜிற்காக தல்பியா கூறு’ என்று சொன்னார்கள்.”
ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: “அவ்வாறே நான் செய்தேன். பிறகு ‘ஹஸ்பா’ இரவு வந்தபோது - அல்லாஹ் எங்கள் ஹஜ்ஜை நிறைவு செய்திருந்தான் - நபி (ஸல்) அவர்கள் என்னுடன் அப்துர் ரஹ்மான் பின் அபூ பக்ர் அவர்களை அனுப்பினார்கள். அவர் என்னைத் தமக்குப் பின்னால் (வாகனத்தில்) அமர்த்திக்கொண்டு ‘தன்யீம்’ சென்றார். அங்கு நான் உம்ராவிற்காக தல்பியா கூறினேன். அல்லாஹ் எங்கள் ஹஜ்ஜையும் உம்ராவையும் நிறைவேற்றி வைத்தான். இதில் பலிப்பிராணியோ, தர்மமோ, நோன்போ (பரிகாரமாக) இருக்கவில்லை.”