حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ، أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي زَيْدٌ ـ هُوَ ابْنُ أَسْلَمَ ـ عَنْ أَبِيهِ، قَالَ كُنْتُ مَعَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ بِطَرِيقِ مَكَّةَ، فَبَلَغَهُ عَنْ صَفِيَّةَ بِنْتِ أَبِي عُبَيْدٍ شِدَّةُ وَجَعٍ، فَأَسْرَعَ السَّيْرَ حَتَّى إِذَا كَانَ بَعْدَ غُرُوبِ الشَّفَقِ، ثُمَّ نَزَلَ فَصَلَّى الْمَغْرِبَ وَالْعَتَمَةَ، يَجْمَعُ بَيْنَهُمَا، وَقَالَ إِنِّي رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم إِذَا جَدَّ بِهِ السَّيْرُ أَخَّرَ الْمَغْرِبَ وَجَمَعَ بَيْنَهُمَا.
அஸ்லம் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
'நான் அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரழி) அவர்களுடன் மக்காவிற்குச் செல்லும் வழியில் இருந்தேன். அப்போது ஸஃபிய்யா பின்த் அபீ உபைது அவர்களுக்குக் கடுமையான வலி ஏற்பட்டிருப்பதாகச் செய்தி அவர்களுக்கு எட்டியது. எனவே, அவர்கள் பயணத்தை வேகப்படுத்தினார்கள். அந்தி (ஷஃபக்) மறைந்த பிறகு, அவர்கள் (வாகனத்திலிருந்து) இறங்கி மஃரிப் மற்றும் இஷா தொழுகைகளைச் சேர்த்துத் தொழுதார்கள். மேலும், (அப்துல்லாஹ் பின் உமர்) கூறினார்கள்: 'நபி (ஸல்) அவர்களுக்குப் பயணத்தில் அவசரம் ஏற்பட்டால், மஃரிப் தொழுகையைத் தாமதப்படுத்தி, இஷாவுடன் சேர்த்துத் தொழுவதை நான் கண்டேன்.'