அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அல்லாஹ் கூறினான்: 'எவர் என் நேசருடன் பகைமை கொள்கிறாரோ, அவருக்கு எதிராக நான் போர் பிரகடனம் செய்கிறேன். என் அடியான், நான் அவன் மீது கடமையாக்கியுள்ளவைகளை விட எனக்கு அதிக விருப்பமான வேறெந்தச் செயலைக் கொண்டும் என்னிடம் நெருங்குவதில்லை. மேலும், என் அடியான் உபரியான (நஃபில்) வணக்கங்களைக் கொண்டு என்னிடம் தொடர்ந்து நெருங்கிக் கொண்டே இருக்கிறான்; இறுதியில் நான் அவனை நேசித்துவிடுகிறேன். அவ்வாறு நான் அவனை நேசித்துவிட்டால், அவன் கேட்கும் செவியாகவும் (அவன் கேட்கும் அனைத்திலும் நான் அவனுக்கு வழிகாட்டியாகவும், அவனது செவியைப் பாதுகாப்பவனாகவும் ஆகிவிடுகிறேன்), அவன் பார்க்கும் பார்வையாகவும் (அவன் பார்க்கும் அனைத்திலும் நான் அவனுக்கு வழிகாட்டியாகவும், அவனது பார்வையைப் பாதுகாப்பவனாகவும் ஆகிவிடுகிறேன்), அவன் பற்றும் கையாகவும் (அவனது செயல்களில் நான் அவனுக்கு வழிகாட்டியாகவும், அவனது கையைப் பாதுகாப்பவனாகவும் ஆகிவிடுகிறேன்), அவன் நடக்கும் காலாகவும் (அவன் நடக்கும் அனைத்திலும் நான் அவனுக்கு வழிகாட்டியாகவும், அவனது கால்களைப் பாதுகாப்பவனாகவும் ஆகிவிடுகிறேன்) நான் ஆகிவிடுகிறேன். அவன் என்னிடம் கேட்டால் நிச்சயம் நான் அவனுக்குக் கொடுப்பேன். அவன் என்னிடம் பாதுகாப்புக் கோரினால் நிச்சயம் நான் அவனுக்குப் பாதுகாப்பளிப்பேன். நான் செய்ய நாடும் எந்த ஒரு காரியத்திலும், ஓர் இறைநம்பிக்கையாளனின் உயிரைக் கைப்பற்றுவதில் நான் தயங்குவதைப் போன்று வேறெதிலும் தயங்குவதில்லை. அவன் மரணத்தை வெறுக்கிறான்; நானும் அவனுக்குத் துன்பம் இழைப்பதை வெறுக்கிறேன்.'"
அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், அல்லாஹ் கூறினான், "என் நேசர்களில் ஒருவரிடம் எவரேனும் விரோதம் கொண்டால், நான் அவருக்கு எதிராகப் போர் பிரகடனம் செய்துவிட்டேன். நான் என் அடியான் மீது கடமையாக்கியுள்ள ஒன்றை விட எனக்கு மிகவும் பிரியமான வேறு எதனாலும் அவன் என்னிடம் நெருங்குவதில்லை. என் அடியான் கூடுதலான (நஃபிலான) வணக்கங்கள் மூலம் என்னிடம் நெருங்கிக் கொண்டே இருந்தால் நான் அவனை நேசிப்பேன். அவ்வாறு நான் அவனை நேசித்துவிடும்போது, அவன் கேட்கும் செவியாக (அவனது செவித்திறனை நான் வழிநடத்தி, நல்லதையே கேட்கச் செய்வேன்); அவன் பார்க்கும் பார்வையாக (அவனது பார்வையை நான் வழிநடத்தி, நல்லதையே பார்க்கச் செய்வேன்); அவன் பிடிக்கும் கையாக (அவனது கையை நான் பலப்படுத்தி, நல்லதையே செய்யச் செய்வேன்); அவன் நடக்கும் காலாக (அவனது கால்களை நான் வழிநடத்தி, நல்லதையே நோக்கி நடக்கச் செய்வேன்) நான் இருப்பேன். அவன் என்னிடம் கேட்டால், நான் நிச்சயமாக அவனுக்குக் கொடுப்பேன்; அவன் என்னிடம் பாதுகாப்புத் தேடினால், நான் நிச்சயமாக அவனுக்குப் புகலிடம் அளிப்பேன். ஒரு முஃமினுடைய உயிரைக் கைப்பற்றுவதில் நான் தயங்குவதைப் போன்று (அவனது மரணத்தின் மீதுள்ள எனது கருணையையும், அவனது பிரிவின் மீதுள்ள எனது இரக்கத்தையும் வெளிப்படுத்தும் விதமாக) நான் செய்யும் எந்தவொரு காரியத்திலும் நான் தயங்கியதில்லை; அவன் மரணத்தை வெறுக்கிறான், அவனுக்கு வருத்தம் தருவதை நான் வெறுக்கிறேன். ஆனால், அவனால் அதிலிருந்து தப்ப முடியாது.” இதை புகாரி அவர்கள் அறிவிக்கின்றார்கள்.
அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ் (கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்கவன்) கூறினான்: "எவன் என் நேசரைப் பகைத்துக் கொள்கிறானோ, அவனுடன் நான் போர் பிரகடனம் செய்கிறேன். நான் என் அடியான் மீது கடமையாக்கியுள்ளவற்றை விட எனக்கு விருப்பமான வேறு எதன் மூலமும் என் அடியான் என்னுடன் நெருக்கமாவதில்லை. மேலும், என் அடியான் உபரியான வணக்கங்கள் மூலம் என் பக்கம் நெருங்கிக் கொண்டே இருக்கிறான்; இறுதியில் நான் அவனை நேசிக்கிறேன். நான் அவனை நேசிக்கும்போது, அவன் கேட்கும் செவியாக, அவன் பார்க்கும் பார்வையாக, அவன் பற்றும் கையாக, அவன் நடக்கும் காலாக நான் ஆகிவிடுகிறேன் (அதாவது, அவனது அனைத்து புலன்களிலும் செயல்களிலும் நான் அவனுக்கு வழிகாட்டி, பாதுகாத்து, பலமளிக்கிறேன்). அவன் என்னிடம் எதையேனும் கேட்டால், நான் நிச்சயமாக அவனுக்குக் கொடுப்பேன்; மேலும் அவன் என்னிடம் பாதுகாப்புத் தேடினால், நான் நிச்சயமாக அவனுக்குப் புகலிடம் அளிப்பேன். என் இறைநம்பிக்கை கொண்ட அடியானின் உயிரைக் கைப்பற்றுவதில் நான் தயங்குவதைப் போன்று, நான் செய்யும் வேறு எந்தக் காரியத்திலும் தயங்குவதில்லை. அவன் மரணத்தை வெறுக்கிறான்; அவனுக்குத் துன்பம் தருவதை நான் வெறுக்கிறேன்."
فالأول: عن أبي هريرة رضي الله عنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: إن الله تعالى قال: من عادى لي وليا فقد آذنته بالحرب. وما تقرب إلي عبدي بشيء أحب إلي مما افترضت عليه، وما يزال عبدي يتقرب إلي بالنوافل حتى أحبه، فإذا أحببته كنت سمعه الذي يسمع به، وبصره الذي يبصر به، ويده التي يبطش بها، ورجله التي يمشي بها، وإن سألني أعطيته؛ ولئن استعاذني لأعيذنه ((رواه البخاري)).
அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "உயர்ந்தோனாகிய அல்லாஹ் கூறினான்: 'என் நேசருக்கு யார் பகைமை காட்டுகிறாரோ, அவருடன் நான் போர் பிரகடனம் செய்கிறேன். என் அடியான் என் பக்கம் நெருங்குவதற்குச் செய்யும் வணக்கங்களில், நான் அவன் மீது கடமையாக்கிய ஒன்றே எனக்கு மிகவும் விருப்பமானதாகும்; மேலும், என் அடியான் நஃபிலான (கூடுதலான) வணக்கங்களைக் கொண்டு என் பக்கம் நெருங்கிக் கொண்டே இருக்கிறான், நான் அவனை நேசிக்கும் வரை (அதாவது, அவன் தொடர்ந்து நஃபிலான வணக்கங்களைச் செய்வதன் மூலம் என் அன்பைப் பெறும் வரை). நான் அவனை நேசித்துவிட்டால், அவன் கேட்கும் செவியாகவும், அவன் பார்க்கும் பார்வையாகவும், அவன் பிடிக்கும் கையாகவும், அவன் நடக்கும் காலாகவும் நான் ஆகிவிடுவேன் (அதாவது, அவனது புலன்களையும் செயல்களையும் நான் வழிநடத்தி, அவனுக்குத் தவ்பீக் – நல்வழிப்படுத்துதல் – வழங்குவேன்). அவன் என்னிடம் கேட்டால், நான் அவனுக்குக் கொடுப்பேன்; அவன் என்னிடம் பாதுகாப்புத் தேடினால், நான் அவனுக்குப் பாதுகாப்பு அளிப்பேன்'."
அல்-புகாரி.
وعن أبي هريرة رضي الله عنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: "إن الله تعالى قال: "من عاد لي وليَّا، فقد آذنته بالحرب، وما تقرب إلي عبدي بشيء أحب إليَّ مما افترضت عليه، وما يزال عبدي يتقرب إليَّ بالنوافل حتى أحبه فإذا أحببته كنت سمعه الذي يسمع به، وبصره الذي يبصر به، ويده التي يبطش بها، ورجله التي يمشي بها، وإن سألني، أعطيته، ولئن استعاذني، لأعيذنه" ((رواه البخاري)).
அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "உயர்ந்தோனாகிய அல்லாஹ் கூறினான்: 'எனது நேசரை யார் பகைத்துக் கொள்கிறாரோ, அவருடன் நான் போர் பிரகடனம் செய்கிறேன். நான் என் அடியான் மீது கடமையாக்கிய ஒன்றை விட, எனக்கு விருப்பமான வேறெந்த ஒன்றின் மூலமும் என் அடியான் என்னுடன் நெருங்குவதில்லை. மேலும், என் அடியான் கூடுதலான (நஃபிலான) வணக்கங்களால் என் பக்கம் நெருங்கி வந்து கொண்டேயிருப்பான். இறுதியில் நான் அவனை நேசித்து விடுகிறேன். அவ்வாறு நான் அவனை நேசித்துவிடும்போது, அவன் கேட்கின்ற செவியாக நான் ஆகிவிடுகிறேன் (அவன் கேட்கும் அனைத்திலும் நான் அவனுக்கு வழிகாட்டியாக இருப்பேன்); அவன் பார்க்கின்ற பார்வையாக நான் ஆகிவிடுகிறேன் (அவன் பார்க்கும் அனைத்திலும் நான் அவனுக்கு வழிகாட்டியாக இருப்பேன்); அவன் பற்றுகின்ற கையாக நான் ஆகிவிடுகிறேன் (அவன் செயல்படும் அனைத்திலும் நான் அவனுக்கு வழிகாட்டியாக இருப்பேன்); அவன் நடக்கின்ற காலாக நான் ஆகிவிடுகிறேன் (அவன் செல்லும் அனைத்திலும் நான் அவனுக்கு வழிகாட்டியாக இருப்பேன்). அவன் என்னிடம் கேட்டால், நான் நிச்சயம் அவனுக்குக் கொடுப்பேன். அவன் என்னிடம் பாதுகாப்புத் தேடினால், நான் நிச்சயம் அவனுக்குப் பாதுகாப்பளிப்பேன்'."
அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அல்லாஹ் கூறுகிறான்: 'எவன் எனது நேசரை (வலிய்யை) பகைத்துக் கொள்கிறானோ, அவனுக்கு எதிராக நான் போர் பிரகடனம் செய்கிறேன். என் அடியான் மீது நான் கடமையாக்கியுள்ள (ஃபர்ளான) காரியங்களை விட, எனக்கு மிகவும் விருப்பமான வேறெந்த ஒன்றின் மூலமும் அவன் என்னை நெருங்குவதில்லை. என் அடியான் உபரியான (நஃபிலான) வணக்கங்களின் மூலம் என்னை நெருங்கிக் கொண்டே இருக்கிறான்; (எந்த அளவிற்கென்றால்) நான் அவனை நேசிக்கும் வரை! நான் அவனை நேசித்துவிட்டால், அவன் கேட்கின்ற செவியாக (அவன் செவிமடுப்பவற்றை நான் வழிநடத்துவேன்), அவன் பார்க்கின்ற பார்வையாக (அவன் பார்ப்பவற்றை நான் சீர்படுத்துவேன்), அவன் பற்றுகின்ற கையாக (அவன் செயல்களை நான் மேன்மைப்படுத்துவேன்), அவன் நடக்கின்ற காலாக (அவன் செல்லும் பாதையை நான் பாதுகாப்பேன்) நான் ஆகிவிடுகிறேன். அவன் என்னிடம் (எதையாவது) கேட்டால், நான் நிச்சயமாக அவனுக்கு வழங்குவேன். அவன் என்னிடம் பாதுகாப்புத் தேடினால், நான் அவனுக்கு நிச்சயமாகப் பாதுகாப்பு அளிப்பேன்'."
மேலும் ஹதீஸின் மீதிப்பகுதியையும் அறிவிப்பாளர் குறிப்பிட்டார். (இமாம் பைஹகீ கூறுகிறார்கள்:) "இதனை எனது 'அல்-அஸ்மா வஸ்-ஸிஃபாத்' எனும் நூலில் அதன் விளக்கத்தோடு (தஃவீல்) பதிவு செய்துள்ளேன். மேலும், இதனை இமாம் புகாரி அவர்கள் தங்களின் 'ஸஹீஹ்' நூலில் முஹம்மத் பின் உஸ்மான் பின் கராமா வழியாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள்."
அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ் கூறுகிறான்: 'யார் எனது நேசரை (வலிய்யை) பகைக்கிறாரோ, அவருடன் நான் போர்ப் பிரகடனம் செய்கிறேன் (அவருக்கு எதிராகப் போர் தொடுக்கிறேன்). நான் என் அடியான் மீது கடமையாக்கிய (ஃபர்ளான) காரியங்களை விட, எனக்கு மிகவும் விருப்பமான வேறு எதன் மூலமும் அவன் என்னை நெருங்குவதில்லை. மேலும், என் அடியான் உபரியான (நஃபிலான) வணக்கங்களின் மூலம் என்னை நெருங்கிக் கொண்டே இருப்பான்; இறுதியில் அவனை நான் நேசிப்பேன். அவ்வாறு அவனை நான் நேசித்துவிடும்போது, அவன் கேட்கின்ற செவியாகவும் (அவனது செவி அல்லாஹ்வுக்குப் பிரியமானவற்றை மட்டுமே கேட்கும் நிலையை அடைந்துவிடும்), அவன் பார்க்கின்ற பார்வையாகவும் (அவனது பார்வை ஹலாலானவற்றையே நோக்கும்), அவன் பற்றுகின்ற கையாகவும் (அவனது கைகள் நன்மையானவற்றையே செய்யும்), அவன் நடக்கின்ற காலாகவும் (அவனது கால்கள் நன்மையை நோக்கியே நடக்கும்) நான் ஆகிவிடுவேன். என் அடியான் என்னிடம் கேட்டால் நிச்சயம் நான் அவனுக்கு வழங்குவேன்; அவன் என்னிடம் பாதுகாப்புக் கோரினால் நிச்சயம் நான் அவனுக்குப் பாதுகாப்பு அளிப்பேன். நான் செய்யும் எந்தவொரு செயலிலும், ஓர் இறைநம்பிக்கையாளனின் (முஃமினின்) உயிரைக் கைப்பற்றுவதில் நான் தயக்கம் காட்டுவதைப் போன்று (அல்லாஹ்வின் கண்ணியத்திற்குத் தகுந்தவாறு) வேறு எதிலும் நான் தயக்கம் காட்டுவதில்லை; அவனோ மரணத்தை வெறுக்கிறான், நானும் அவனுக்குத் துன்பம் தருவதை வெறுக்கிறேன்.'"
(இதனை முஹம்மது பின் உஸ்மான் பின் கராமா வழியாக புகாரி தமது ஸஹீஹில் பதிவு செய்துள்ளார்).
அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"கண்ணியமும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ் கூறுகிறான்:
'யார் என்னுடைய நேசரை (வலிய்யை) பகைக்கிறாரோ, அவர் என்னை நோவினை செய்துவிட்டார் (எனக்கு எதிராகப் போரிடத் துணிந்துவிட்டார்). என் அடியான், நான் அவன்மீது கடமையாக்கிய (ஃபர்ளான) காரியங்களைவிட எனக்கு மிகவும் விருப்பமான வேறெந்தச் செயலின் மூலமும் என்னை நெருங்குவதில்லை. மேலும், என் அடியான் உபரியான (நஃபிலான) வணக்கங்களின் மூலம் என்னை நெருங்கிக் கொண்டே இருப்பான்; இறுதியில் அவனை நான் நேசிப்பேன். அவ்வாறு அவனை நான் நேசித்துவிட்டால், அவன் கேட்கின்ற செவியாகவும் (அவன் செவிமடுப்பதை நான் நெறிப்படுத்துவேன்), அவன் பார்க்கின்ற கண்ணாகவும் (அவன் பார்ப்பதை நான் சீர்படுத்துவேன்), அவன் பற்றுகின்ற கையாகவும் (அவன் கைகளால் செய்யும் செயல்களை நான் வழிநடத்துவேன்), அவன் நடக்கின்ற காலாகவும் (அவன் நடையை நான் நேர்வழிப்படுத்துவேன்) நான் ஆகிவிடுகிறேன். என் அடியான் என்னிடம் (எதையாவது) கேட்டால், நிச்சயம் நான் அவனுக்கு வழங்குவேன். அவன் என்னிடம் பாதுகாப்புக் கோரினால், நிச்சயம் நான் அவனுக்குப் பாதுகாப்பு அளிப்பேன். நான் செய்யவிருக்கும் எந்தவொரு காரியத்திலும், ஓர் இறைநம்பிக்கையாளனின் (முஃமினின்) உயிரைக் கைப்பற்றுவதில் நான் தயக்கம் காட்டுவதைப் போன்று வேறெதிலும் நான் தயக்கம் காட்டுவதில்லை. (ஏனெனில்) அவன் மரணத்தை வெறுக்கிறான்; அவனுக்குத் துன்பம் தருவதை நானும் வெறுக்கிறேன்.'"