ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நான் விபரமறியத் தொடங்கியது முதல் என் பெற்றோர் (அபூபக்கர் மற்றும் உம்மு ரூமான்) இருவரும் இந்த (இஸ்லாமிய) மார்க்கத்தைப் பின்பற்றுபவர்களாகவே அன்றி நான் பார்த்ததில்லை. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் காலையிலும் மாலையிலும் எங்களைச் சந்திக்க வராத ஒரு நாள் கூட எங்களைக் கடந்து சென்றதில்லை. (மக்காவில்) முஸ்லிம்கள் சோதனைக்கு உள்ளாக்கப்பட்டபோது, அபூபக்கர் (ரழி) அவர்கள் (முதலாவதாக) எத்தியோப்பியா (ஹபஷா) நோக்கி ஹிஜ்ரத் செய்யப் புறப்பட்டார்கள். அவர்கள் 'பர்க் அல்-கிமாத்' என்ற இடத்தை அடைந்தபோது, 'காரா' கோத்திரத்தின் தலைவரான இப்னு அத்தஃகினா அவரைச் சந்தித்தார். அவர், “அபூபக்கரே! எங்கே செல்கிறீர்கள்?” என்று கேட்டார். அபூபக்கர் (ரழி), “என் சமுதாயத்தார் என்னை வெளியேற்றிவிட்டார்கள்; எனவே நான் பூமியில் சுற்றித் திரிந்து என் இறைவனை வணங்க விரும்புகிறேன்” என்றார்.
இப்னு அத்தஃகினா கூறினார்: “அபூபக்கரே! உங்களைப் போன்றவர் வெளியேறவும் கூடாது; வெளியேற்றப்படவும் கூடாது. ஏனெனில் நீங்கள் இல்லாதவர்களுக்கு ஈட்டித் தருகிறீர்கள்; உறவினர்களுடன் நல்லுறவைப் பேணுகிறீர்கள்; சிரமப்படுபவர்களின் சுமையைச் சுமக்கிறீர்கள்; விருந்தினர்களை உபசரிக்கிறீர்கள்; சத்தியத்தால் ஏற்படும் சோதனைகளில் (மக்களுக்குத்) துணை நிற்கிறீர்கள். எனவே நான் உங்களுக்குப் தஞ்சமளிக்கிறேன் (பாதுகாப்புத் தருகிறேன்). திரும்பிச் சென்று உங்கள் ஊரிலேயே உங்கள் இறைவனை வணங்குங்கள்.” அவர் திரும்பினார்; இப்னு அத்தஃகினாவும் அவருடன் (மக்காவிற்கு) வந்தார்.
இப்னு அத்தஃகினா குறைஷிகளின் பிரமுகர்களைச் சந்தித்து, “அபூபக்கர் போன்ற ஒருவர் வெளியேற்றப்படக் கூடாது. இல்லாதவர்களுக்கு ஈட்டித் தருகிற, உறவுகளைப் பேணுகிற ஒரு மனிதரையா நீங்கள் வெளியேற்றுகிறீர்கள்?” என்று கேட்டார். குறைஷிகள் அந்தத் தஞ்சத்தை ஏற்றுக் கொண்டனர். அவர்கள், “அபூபக்கர் தம் வீட்டிற்குள் மட்டும் தொழட்டும்; அங்கே அவர் விரும்பியதை ஓதலாம். ஆனால் அதை வெளிப்படையாகச் செய்து எங்களுக்குத் தொல்லை தரக் கூடாது; ஏனெனில் அவர் எங்கள் பெண்களையும் பிள்ளைகளையும் குழப்பத்தில் (மார்க்க மாற்றத்தில்) ஆழ்த்திவிடுவார் என்று நாங்கள் அஞ்சுகிறோம்” என்றனர்.
அபூபக்கர் (ரழி) சில காலம் அவ்வாறே இருந்தார். பின்னர் அவருக்குத் தன் வீட்டின் முற்றத்தில் ஒரு மஸ்ஜிதை அமைக்கும் எண்ணம் தோன்றியது. அங்கே அவர் பகிரங்கமாகத் தொழவும் குர்ஆன் ஓதவும் ஆரம்பித்தார். இதைக் கண்டு இணைவைப்பாளர்களின் பெண்களும் பிள்ளைகளும் வியப்புடன் அவரைச் சூழ்ந்தனர். அபூபக்கர் (ரழி) அதிகம் அழக்கூடியவராக இருந்தார்; குர்ஆன் ஓதும்போது கண்ணீரைக் கட்டுப்படுத்த மாட்டார். இது குறைஷிப் பிரமுகர்களைப் பயமுறுத்தியதால், அவர்கள் இப்னு அத்தஃகினாவை அழைத்து முறையிட்டனர். இப்னு அத்தஃகினா அபூபக்கரிடம் வந்து, “ஒன்று வரம்பிற்குள் நில்லுங்கள், அல்லது எனது தஞ்சத்தைத் திருப்பித் தந்துவிடுங்கள்” என்றார். அபூபக்கர் (ரழி), “உமது தஞ்சத்தை உமக்கே திருப்பித் தருகிறேன்; அல்லாஹ்வின் பாதுகாப்பையே நான் பொருந்திக் கொள்கிறேன்” என்றார்.
அந்த நாட்களில் நபி (ஸல்) அவர்கள் மக்காவில் இருந்தார்கள். அவர்கள் முஸ்லிம்களிடம், “நீங்கள் ஹிஜ்ரத் செய்யுமிடம் (மதீனா) எனக்குக் காட்டப்பட்டது; அது இரண்டு எரிமலைக் கற்களுக்கு (லாபத்தைன்) இடையில் பேரீச்சை மரங்கள் நிறைந்த பூமி” என்றார்கள். மதீனாவிற்குப் புறப்படத் தயாரான அபூபக்கரிடம் நபி (ஸல்), “பொறுத்திருங்கள், எனக்கும் அனுமதி கிடைக்கும் என்று எதிர்பார்க்கிறேன்” என்றார்கள். அபூபக்கர் (ரழி) நபி (ஸல்) அவர்களுக்காகத் தம்மைத் தடுத்துக் கொண்டு, இரண்டு ஒட்டகங்களுக்கு நான்கு மாதங்களாகத் தீவனம் தந்து தயார் செய்தார்.
ஒரு நாள் நண்பகலில் நபி (ஸல்) அவர்கள் தலையை மறைத்தவாறு அபூபக்கர் இல்லத்திற்கு வந்தார்கள். நபி (ஸல்), “உங்களுடன் இருப்பவர்களை வெளியேற்றுங்கள்” என, அபூபக்கர் (ரழி) “இவர்கள் உங்கள் குடும்பத்தினர் தான்” என்றார். நபி (ஸல்), “எனக்கு ஹிஜ்ரத் செய்ய அனுமதி கிடைத்துவிட்டது” என்றதும், அபூபக்கர் (ரழி) “உங்களுடன் வர எனக்கும் அனுமதி உண்டா?” எனக் கேட்டார். நபி (ஸல்) “ஆம்” என்றார்கள். அபூபக்கர் (ரழி) ஒரு ஒட்டகத்தை வழங்க முன்வர, நபி (ஸல்) “விலைக்கு மட்டுமே (பெற்றுக் கொள்வேன்)” என்றார்கள்.
நாங்கள் பயண ஏற்பாடுகளைத் துரிதமாகச் செய்தோம். அஸ்மா (ரழி) தனது இடுப்புக் கச்சையைக் கிழித்து உணவுப் பையைக் கட்டியதால் 'தாத் அந்-நிதாகைன்' எனப் பெயர் பெற்றார். பின்னர் அவர்கள் 'தவ்ர்' குகையில் மூன்று இரவுகள் தங்கியிருந்தனர். அபூபக்கரின் மகன் அப்துல்லாஹ் செய்திகளைச் சேகரிப்பார்; ஆமிர் பின் ஃபுஹைரா பாலுணவு வழங்குவார். அவர்கள் 'பனூ தில்' கோத்திர வழிகாட்டியை (கிர்ரீத்) வாடகைக்கு அமர்த்தி கடற்கரை வழியாக (மதீனா நோக்கி) நடந்தனர்.
முஸ்லிம்களில் சிலர் அபிசீனியாவிற்கு ஹிஜ்ரத் (புலம்பெயர்ந்து) செய்தனர். அபூபக்ர் (ரலி) அவர்களும் ஹிஜ்ரத் செல்லத் தயாரானார்கள். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "பொறுங்கள்! ஏனெனில் எனக்கும் (மக்காவிலிருந்து வெளியேற) அனுமதி வழங்கப்படும் என நான் எதிர்பார்க்கிறேன்" என்று கூறினார்கள். அதற்கு அபூபக்ர் (ரலி), "என் தந்தை தங்களுக்கு அர்ப்பணமாகட்டும்! தாங்கள் அதை எதிர்பார்க்கிறீர்களா?" என்று கேட்டார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் "ஆம்" என்றார்கள். எனவே அபூபக்ர் (ரலி) அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களுடன் (ஹிஜ்ரத்) செல்வதற்காகத் தம்மைத் தடுத்து நிறுத்திக் கொண்டார்கள். மேலும் தம்மிடமிருந்த இரண்டு பயண ஒட்டகங்களுக்கு நான்கு மாதங்களாக 'ஸமுர்' மரத்தின் இலைகளை உணவாகக் கொடுத்து (பயணத்திற்குத் தயார் செய்து) வந்தார்கள்.
உர்வா கூறினார்: ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: ஒரு நாள் நண்பகல் கடும் வெயில் நேரத்தில் நாங்கள் எங்கள் வீட்டில் அமர்ந்திருந்தோம். அப்போது ஒருவர் அபூபக்ர் (ரலி) அவர்களிடம், "இதோ அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், முகத்தை மறைத்தவாறு (அடையாளம் தெரியாதவாறு அல்லது வெயிலிலிருந்து காத்துக்கொண்டு), வழக்கமாக நம்மிடம் வராத ஒரு நேரத்தில் வந்து கொண்டிருக்கிறார்கள்" என்று கூறினார். அபூபக்ர் (ரலி) அவர்கள், "என் தந்தையும் தாயும் இவர்களுக்கு அர்ப்பணமாகட்டும்! ஏதோ ஒரு முக்கியமான விஷயத்திற்காகவே தவிர, இந்த நேரத்தில் அவர்கள் வந்திருக்க மாட்டார்கள்" என்று கூறினார்கள்.
நபி (ஸல்) அவர்கள் வந்து அனுமதி கேட்டார்கள். அவர்களுக்கு அனுமதி அளிக்கப்பட்டதும் உள்ளே நுழைந்தார்கள். உள்ளே நுழைந்ததும் அபூபக்ர் (ரலி) அவர்களிடம், "உங்களிடம் இருப்பவர்களை வெளியேற்றுங்கள்" என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள். அதற்கு அபூபக்ர் (ரலி), "அல்லாஹ்வின் தூதரே! என் தந்தை தங்களுக்கு அர்ப்பணமாகட்டும்! இங்கே இருப்பவர்கள் தங்கள் குடும்பத்தார் மட்டுமே" என்று கூறினார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள், "நான் (மக்காவை விட்டு) வெளியேற எனக்கு அனுமதி வழங்கப்பட்டுள்ளது" என்று கூறினார்கள். உடனே அபூபக்ர் (ரலி), "அல்லாஹ்வின் தூதரே! என் தந்தை தங்களுக்கு அர்ப்பணமாகட்டும்! (தங்களுடன் ஹிஜ்ரத் செல்லும்) பாக்கியம் எனக்கு உண்டா?" என்று கேட்டார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் "ஆம்" என்றார்கள். அபூபக்ர் (ரலி), "அல்லாஹ்வின் தூதரே! என் தந்தை தங்களுக்கு அர்ப்பணமாகட்டும்! என்னுடைய இந்த இரண்டு ஒட்டகங்களில் ஒன்றை தாங்கள் எடுத்துக் கொள்ளுங்கள்" என்றார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள், "விலைக்குத் தான் (வாங்குவேன்)" என்று கூறினார்கள்.
நாங்கள் அவ்விருவருக்காகவும் பயண ஏற்பாடுகளைத் துரிதமாகச் செய்தோம். அவர்களுக்கான உணவை ஒரு தோல் பையில் வைத்தோம். அபூபக்ர் (ரலி) அவர்களின் மகள் அஸ்மா (ரலி) தம் இடுப்புக் கச்சையிலிருந்து ஒரு துண்டைக் கிழித்து, அதனால் அந்தப் பையின் வாயைக் கட்டினார்கள். இதனாலேயே அவர்கள் 'தாதுன் நிதாக்' (இரண்டு கச்சையுடையவர் அல்லது கச்சை உடையவர்) என்று அழைக்கப்பட்டார்கள். பிறகு நபி (ஸல்) அவர்களும் அபூபக்ர் (ரலி) அவர்களும் 'தவ்ர்' மலையிலுள்ள ஒரு குகைக்குச் சென்று மூன்று இரவுகள் அங்கே தங்கினார்கள்.
அபூபக்ர் (ரலி) அவர்களின் மகன் அப்துல்லாஹ் இரவில் அவர்களுடன் தங்குவார். அவர் கூர்மதியும், விரைந்து செயல்படும் திறனும் கொண்ட இளைஞராக இருந்தார். அவர் விடியற்காலையில் (ஸஹர் நேரத்தில்) அவர்களை விட்டுப் புறப்பட்டுச் சென்று, காலையில் குறைஷிகளுடன் மக்காவிலேயே இரவைக் கழித்தவர் போன்று இருப்பார். நபி (ஸல்) அவர்களுக்கும் அபூபக்ர் (ரலி) அவர்களுக்கும் எதிராகத் தீட்டப்படும் சதித்திட்டங்களைப் பற்றிக் கேள்விப்பட்டால், அதை நினைவில் நிறுத்திக் கொண்டு, இருள் சூழும் நேரத்தில் அவர்களிடம் வந்து அந்தச் செய்தியைத் தெரிவிப்பார்.
அபூபக்ர் (ரலி) அவர்களின் அடிமையாக இருந்து விடுதலையான ஆமிர் பின் ஃபுஹைரா, பால் தரும் ஆடுகளை அவர்களுக்காக மேய்த்து வருவார். இஷா நேரம் முடிந்து சிறிது நேரம் கழிந்த பின் அவற்றை அவர்களிடம் ஓட்டி வருவார். அவர்கள் இருவரும் (நபி (ஸல்) அவர்களும் அபூபக்ர் (ரலி) அவர்களும்) அந்த ஆடுகளின் பாலைக் குடித்துவிட்டு இரவைக் கழிப்பார்கள். விடியற்காலையில் இருள் பிரியும் முன்பே ஆமிர் பின் ஃபுஹைரா அந்த ஆடுகளை ஓட்டிச் சென்றுவிடுவார். அம்மூன்று இரவுகளிலும் ஒவ்வொரு இரவும் அவர் இவ்வாறே செய்தார்.