அபூஹுரைரா (ரலி) மற்றும் ஸைத் பின் காலித் அல்ஜுஹனீ (ரலி) ஆகியோர் அறிவித்தார்கள்:

கிராமப்புற அரபிகளில் ஒருவர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, “அல்லாஹ்வின் தூதரே! அல்லாஹ்வை முன்வைத்து உங்களிடம் கேட்கிறேன்; அல்லாஹ்வின் சட்டத்தைக் கொண்டே எனக்காக நீங்கள் தீர்ப்பளிக்க வேண்டும்” என்றார். அவரை விட மார்க்க அறிவு பெற்றவரான அவரது எதிராளி, “ஆம், எங்களுக்கிடையில் அல்லாஹ்வின் சட்டப்படியே தீர்ப்பளியுங்கள்; (பேசுவதற்கு) எனக்கு அனுமதி அளியுங்கள்” என்றார். நபி (ஸல்) அவர்கள், “பேசுங்கள்” என்றார்கள்.

அவர் கூறினார்: “என் மகன் இவரிடம் கூலியாளாக வேலை செய்து வந்தான். அவன் இவருடைய மனைவியுடன் விபச்சாரம் செய்துவிட்டான். என் மகனுக்குக் கல்லெறி தண்டனை (ரஜ்ம்) உண்டு என்று எனக்குத் தெரிவிக்கப்பட்டது. எனவே நான் நூறு ஆடுகளையும் ஓர் அடிமைப் பெண்ணையும் ஈடாகக் கொடுத்து அவனை மீட்டேன் (அவன் மீது விதிக்கப்பட்டதாக நான் கருதிய தண்டனையிலிருந்து). பிறகு நான் மார்க்க அறிஞர்களிடம் கேட்டபோது, அவர்கள் என் மகனுக்கு நூறு கசையடிகளும் ஒரு வருட நாடு கடத்தலும் தண்டனை என்றும், இவருடைய மனைவிக்குத்தான் கல்லெறி தண்டனை என்றும் என்னிடம் கூறினார்கள்.”

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “என் உயிர் எவன் கையில் உள்ளதோ அவன் மீது ஆணையாக! நான் உங்களுக்கிடையில் அல்லாஹ்வின் சட்டப்படியே நிச்சயமாகத் தீர்ப்பளிப்பேன். அந்த அடிமைப் பெண்ணும் ஆடுகளும் உனக்கே திருப்பிக் கொடுக்கப்படும். உன் மகனுக்கு நூறு கசையடிகளும் ஒரு வருட நாடு கடத்தலும் தண்டனையாகும். உனைஸே! இந்த மனிதரின் மனைவியிடம் செல்லுங்கள்; அவள் (குற்றத்தை) ஒப்புக்கொண்டால், அவளைக் கல்லெறிந்து கொல்லுங்கள்” என்று கூறினார்கள்.