அபூ கத்தாதா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அவர் நபி (ஸல்) அவர்களுடன் (ஒரு பயணத்திற்காக) புறப்பட்டார். அபூ கத்தாதா (ரழி) தமது தோழர்கள் சிலருடன் பின்தங்கிவிட்டார். (அத்தோழர்கள்) இஹ்ராம் நிலையில் இருந்தனர், ஆனால் அவர் இஹ்ராம் நிலையில் இருக்கவில்லை. அவர் பார்ப்பதற்கு முன்பே அவர்கள் ஒரு காட்டுக் கழுதையைப் பார்த்தார்கள். அவர்கள் அதைப் பார்த்தபோது, அபூ கத்தாதா (ரழி) அதைப் பார்க்கும் வரை (அதை ஒன்றும் செய்யாமல்) விட்டுவிட்டார்கள். அவர் ‘அல்-ஜராதா’ எனப்படும் தமது குதிரையில் ஏறினார். தமது சாட்டையை எடுத்துத் தருமாறு அவர்களிடம் கேட்டார்; அவர்கள் மறுத்துவிட்டார்கள். எனவே அவரே அதை எடுத்துக்கொண்டு, (விரைந்து சென்று) அதைத் தாக்கி வீழ்த்தினார். பிறகு அவர் சாப்பிட்டார்; அவர்களும் (அவர் வேட்டையாடியதிலிருந்து) சாப்பிட்டார்கள். பின்னர் (இஹ்ராம் நிலையில் வேட்டை இறைச்சியை உண்டது குறித்து) அவர்கள் வருந்தினார்கள். அவர்கள் (நபி (ஸல்) அவர்களைச்) சென்றடைந்தபோது, "உங்களிடம் அதிலிருந்து ஏதேனும் உள்ளதா?" என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கேட்டார்கள். அதற்கு "எங்களிடம் அதன் கால் இருக்கிறது" என்று கூறினர். நபி (ஸல்) அவர்கள் அதை வாங்கிச் சாப்பிட்டார்கள்.

அபூ கதாதா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

(ஒரு முறை) நான் நபி (ஸல்) அவர்களின் தோழர்கள் சிலருடன் மக்கா செல்லும் வழியில் ஓரிடத்தில் (தங்குமிடத்தில்) அமர்ந்திருந்தேன். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களுக்கு முன்னால் (சென்று) தங்கியிருந்தார்கள். அக்கூட்டத்தினர் இஹ்ராம் அணிந்திருந்தனர்; நான் இஹ்ராம் அணியாதவனாக இருந்தேன்.

நான் என் செருப்பைத் தைப்பதில் ஈடுபட்டிருந்தபோது, அவர்கள் ஒரு காட்டுக் கழுதையைப் பார்த்தார்கள். (இஹ்ராம் அணிந்திருந்ததால்) அவர்கள் எனக்கு அதைத் தெரிவிக்கவில்லை; எனினும், நான் அதைப் பார்க்க வேண்டுமென அவர்கள் விரும்பினார்கள். நான் திரும்பிப் பார்த்தபோது அதைக் கண்டேன். உடனே குதிரையிடம் சென்று அதற்குச் சேணமிட்டேன். பிறகு (குதிரையில்) ஏறினேன்; ஆனால் சாட்டையையும் ஈட்டியையும் (எடுக்க) மறந்துவிட்டேன்.

ஆகவே நான் அவர்களிடம், "சாட்டையையும் ஈட்டியையும் எனக்கு எடுத்துத் தாருங்கள்" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "இல்லை! அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! இதை(ப் பிடிப்பதில் அல்லது வேட்டையாடுவதில்) உமக்கு நாங்கள் எந்த உதவியும் செய்யமாட்டோம்" என்று கூறினர்.

நான் கோபமடைந்து, (குதிரையிலிருந்து) இறங்கி அவ்விரண்டையும் எடுத்துக்கொண்டேன். பிறகு குதிரையில் ஏறி அந்தக் காட்டுக் கழுதையை விரட்டிச் சென்று அதை வீழ்த்தினேன் (காயப்படுத்தி கொன்றேன்). அது செத்தபிறகு அதைக் கொண்டுவந்தேன். அவர்கள் அதை (சமைத்து) உண்ணலானார்கள். பிறகு தாம் இஹ்ராம் நிலையில் இருக்கும்போது அதைச் சாப்பிட்டது குறித்து அவர்களுக்குச் சந்தேகம் ஏற்பட்டது.

பிறகு நாங்கள் (அங்கிருந்து) புறப்பட்டோம். அதன் முன்னங்கால் ஒன்றை நான் என்னுடன் மறைத்து எடுத்து வைத்திருந்தேன். நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களைச் சென்றடைந்ததும், இது குறித்து அவர்களிடம் கேட்டோம். அதற்கு அவர்கள், "உங்களிடம் அதிலிருந்து ஏதேனும் உள்ளதா?" என்று கேட்டார்கள். நான் அந்த முன்னங்காலை அவர்களிடம் கொடுத்தேன். அவர்கள் இஹ்ராம் அணிந்திருந்த நிலையிலேயே அதை (நன்கு கடித்து) எலும்பு தெரியும் அளவுக்குச் சாப்பிட்டார்கள்.

அபூ கத்தாதா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் வெளியே சென்றார்கள். அப்போது அவர்கள் (அனைவரும்) இஹ்ராம் அணிந்திருந்தார்கள்; ஆனால் அபூ கத்தாதா (ரழி) இஹ்ராம் அணியாதவராக இருந்தார்."

(அறிவிப்பாளர்) முழு ஹதீஸையும் அறிவித்தார். அதில் பின்வருமாறு உள்ளது: "நபி (ஸல்) அவர்கள், 'உங்களிடம் அதிலிருந்து (வேட்டையாடப்பட்டதிலிருந்து) ஏதேனும் உள்ளதா?' என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், 'எங்களிடம் அதன் கால் உள்ளது' என்றார்கள். உடனே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அதை எடுத்து உண்டார்கள்."

ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களை அனுப்பினார்கள். நாங்கள் முந்நூறு வாகன வீரர்கள் (கொண்ட ஒரு குழுவாக) இருந்தோம். எங்களுக்கு அபூ உபைதா பின் அல்-ஜர்ராஹ் (ரலி) தலைவராக இருந்தார்கள். நாங்கள் குறைஷிகளின் வணிகக் கூட்டத்தை (வழிமறிப்பதற்காக) எதிர்பார்த்துக் காத்திருந்தோம். நாங்கள் கடற்கரையில் தங்கினோம். எங்களுக்குக் கடும் பசி ஏற்பட்டது. எந்த அளவிற்கென்றால் நாங்கள் 'கபத்' (மர இலைகளை) சாப்பிட்டோம்.

பிறகு கடல் ஒரு பிராணியைக் கரைக்கு ஒதுக்கியது. அது 'அன்பர்' என்று அழைக்கப்படும் (ஒரு பெரிய கடல் பிராணி - திமிங்கலம்). அதிலிருந்து நாங்கள் அரை மாதம் சாப்பிட்டோம். அதன் கொழுப்பை (எண்ணெயாகப் பயன்படுத்தி எங்கள் உடலில்) பூசிக்கொண்டோம். அதனால் எங்கள் உடல்கள் தேறின. அபூ உபைதா (ரலி) அதன் விலா எலும்புகளில் ஒன்றை எடுத்தார். பிறகு படையிலேயே மிக உயரமான ஒட்டகத்தையும் மிக உயரமான மனிதரையும் பார்த்தார். அவர் அதன் (விலா எலும்பின்) அடியில் கடந்து சென்றார்.

பிறகு அவர்களுக்குப் பசி ஏற்பட்டது. உடனே ஒரு மனிதர் மூன்று ஒட்டகங்களை அறுத்தார். மீண்டும் அவர்களுக்குப் பசி ஏற்பட்டது. (அவர் மீண்டும்) மூன்று ஒட்டகங்களை அறுத்தார். மீண்டும் அவர்களுக்குப் பசி ஏற்பட்டது. (அவர் மீண்டும்) மூன்று ஒட்டகங்களை அறுத்தார். பிறகு அபூ உபைதா (ரலி) அவரைத் தடுத்தார்கள்."

(அறிவிப்பாளர்) சுஃப்யான் அவர்கள், அபூ அஸ்-ஸுபைர் வழியாக ஜாபிர் (ரலி) அவர்களிடமிருந்து அறிவிப்பதாவது:
"நாங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் (இது பற்றிக்) கேட்டோம். அதற்கு அவர்கள், 'அதிலிருந்து உங்களிடம் ஏதேனும் உள்ளதா?' என்று கேட்டார்கள். நாங்கள் அதன் கண்களிலிருந்து இன்னின்ன அளவு (பல குடங்கள்) கொழுப்பை வெளியே எடுத்தோம். அதன் கண் குழிக்குள் நான்கு நபர்கள் இறங்கினர். அபூ உபைதா (ரலி) அவர்களிடம் ஒரு பை பேரீச்சம்பழம் இருந்தது. அவர் (துவக்கத்தில்) எங்களுக்குக் கைப்பிடி அளவு (பேரீச்சம்பழம்) தந்து கொண்டிருந்தார். பிறகு (பற்றாக்குறையால்) ஒவ்வொரு பேரீச்சம்பழமாகத் தரும் நிலை வந்தது. அதுவும் தீர்ந்து போனபோதுதான், அதன் இழப்பை நாங்கள் (மிகவும்) உணர்ந்தோம்."

ஜாபிர் (ரலி) கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களை (ஒரு போர்ப் பயணத்திற்கு) அனுப்பினார்கள்; அபூ உபைதா இப்னுல் ஜர்ராஹ் (ரலி) அவர்களை எங்களுக்குத் தலைவராக நியமித்தார்கள். குறைஷிகளின் வணிகக் கூட்டம் ஒன்றை எதிர்கொள்வதற்காக (அதாவது, வழிமறிப்பதற்காக) (நாங்கள் சென்றோம்). எங்களுக்கு உணவாக ஒரு தோல் பையில் பேரீச்சம்பழங்களை அவர்கள் வழங்கினார்கள். அதைத் தவிர வேறு எதுவும் (கொடுப்பதற்கு) அவர்களுக்குக் கிடைக்கவில்லை. அபூ உபைதா (ரலி) அவர்கள் எங்களில் ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு பேரீச்சம்பழம் (வீதம்) கொடுப்பார்கள். ஒரு குழந்தை சப்புவது போல் நாங்கள் அதைச் சப்பிவிட்டு, அதன் பிறகு தண்ணீர் குடிப்போம். அதுவே அன்று இரவு வரை எங்களுக்குப் போதுமானதாக இருந்தது. மேலும், நாங்கள் எங்கள் கைத்தடிகளால் (மரங்களிலிருந்து) இலைகளை உதிர்த்து, அவற்றைத் தண்ணீரில் நனைத்துச் சாப்பிடுவோம்.

பின்னர் நாங்கள் கடற்கரை ஓரமாகச் சென்றோம். அங்கே ஒரு பெரிய மணல் குன்று போன்ற வடிவம் எங்களுக்குத் தென்பட்டது. நாங்கள் அதன் அருகில் சென்றபோது, அது 'அல்-அன்பர்' என்று அழைக்கப்படும் ஒரு (மிகப்பெரிய கடல்) பிராணி என்பதைக் கண்டோம். அபூ உபைதா (ரலி) அவர்கள், "இது செத்த பிராணி; இது நமக்கு அனுமதிக்கப்பட்டதல்ல" என்று கூறினார்கள். பின்னர் (அவர்களே), "இல்லை! நாம் அல்லாஹ்வின் தூதருடைய தூதர்கள்; மேலும் நாம் அல்லாஹ்வின் பாதையில் இருக்கிறோம். உங்களுக்கு (பட்டினியால்) நிர்ப்பந்தமும் ஏற்பட்டுவிட்டது. ஆகவே, இதை உண்ணுங்கள்" என்று கூறினார்கள். நாங்கள் முந்நூறு பேர் இருந்தோம். நாங்கள் (உடல்) கொழுக்கும் வரை ஒரு மாதம் அங்கேயே தங்கி அதை உண்டோம்.

நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தபோது, இது பற்றி அவர்களிடம் கூறினோம். அதற்கு அவர்கள், "அது அல்லாஹ் உங்களுக்காக (கடலிலிருந்து) வெளிக்கொணர்ந்த உணவாகும் (ரிஸ்க்). உங்களிடம் அதன் இறைச்சி ஏதேனும் இருந்தால், எங்களுக்கும் உண்ணக் கொடுங்கள்" என்று கேட்டார்கள். ஆகவே, நாங்கள் அதிலிருந்து (சிறிதளவை) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு அனுப்பி வைத்தோம்; அவர்கள் அதை உண்டார்கள்.

ஜாஃபர் பின் முஹம்மது (ரஹ்) அவர்கள், தம் தந்தை (முஹம்மது பின் அலீ அவர்கள்) கூறியதாக அறிவிக்கிறார்கள்:

நாங்கள் ஜாபிர் பின் அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்களிடம் சென்றோம். நாங்கள் அவர்களைச் சென்றடைந்ததும், அவர்கள் (வந்திருந்த) மக்களைப் பற்றி விசாரித்தார்கள். இறுதியில் அவர்கள் என்னை விசாரித்தபோது, நான், "நான் முஹம்மது பின் அலீ பின் ஹுஸைன்" என்று கூறினேன். உடனே அவர்கள், தமது கையை என் தலையை நோக்கி நீட்டி, எனது மேலங்கிப் பொத்தானைக் கழற்றினார்கள்; பின்னர் கீழ்ப் பொத்தானையும் கழற்றினார்கள். பின்னர் தமது உள்ளங்கையை என் இரு மார்புகளுக்கு மத்தியில் வைத்தார்கள். அந்நாளில் நான் வாலிபச் சிறுவனாக இருந்தேன். பிறகு அவர்கள், "உமக்கு நல்வரவு உண்டாகட்டும்! நீர் விரும்பியதை என்னிடம் கேட்பீராக!" என்று கூறினார்கள். (அப்போது) அவர்கள் கண்பார்வை அற்றவர்களாக இருந்தார்கள்.

நான் அவர்களிடம் (கேட்கத்) தொடங்கினேன். தொழுகை நேரம் வந்ததும், பின்னப்பட்ட ஆடை ஒன்றைச் சுற்றிக்கொண்டு அவர்கள் (தொழ) எழுந்தார்கள். அவர்கள் அதைத் தங்கள் தோள்களின் மீது போடும்போதெல்லாம், அதன் சிறிய அளவின் காரணமாக அதன் ஓரங்கள் அவர்களை நோக்கித் திரும்பின (சரிந்தன). அவர்களுடைய மேலங்கியோ அவர்களுக்கு அருகில் ஒரு கொக்கியில் வைக்கப்பட்டிருந்தது. அவர்கள் எங்களுக்குத் தொழுகை நடத்தினார்கள். பிறகு (நான்), "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் ஹஜ்ஜைப் பற்றி எங்களுக்கு அறிவியுங்கள்" என்று கூறினேன்.

அவர்கள் ஒன்பது (விரல்களைக்) காட்டிப் பின்வருமாறு கூறினார்கள்:
"நிச்சயமாக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (மதீனாவில்) ஒன்பது ஆண்டுகள் ஹஜ் செய்யாமல் தங்கியிருந்தார்கள். பிறகு பத்தாவது ஆண்டில், 'அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஹஜ்ஜுக்குச் செல்கிறார்கள்' என்று மக்களிடையே அறிவிக்கப்பட்டது. எனவே, மதீனாவிற்கு ஏராளமான மக்கள் வந்தனர். அவர்கள் அனைவரும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களைப் பின்பற்றி, அவர்கள் செய்வதைப் போன்று தாமும் செயல்பட வேண்டுமென நாடினர்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் புறப்பட்டார்கள்; நாங்களும் அவர்களுடன் புறப்பட்டோம். நாங்கள் 'துல்-ஹுலைஃபா'வை அடைந்தோம். அங்கு அஸ்மா பின்த் உமைஸ் (ரலி) அவர்கள், முஹம்மது பின் அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களைப் பெற்றெடுத்தார்கள். உடனே அவர், 'நான் என்ன செய்ய வேண்டும்?' என்று கேட்டு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு ஆள் அனுப்பினார். அதற்கு நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், 'நீ குளித்துவிட்டு (இரத்தப் போக்கைத் தடுக்க) ஒரு துணியால் கட்டிக்கொண்டு இஹ்ராம் அணிந்துகொள்' என்று பதிலளித்தார்கள்.

பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பள்ளியில் தொழுதுவிட்டு, 'கஸ்வா' (எனும் தமது ஒட்டகத்தின்) மீது ஏறினார்கள். அவர்களது ஒட்டகம் அவர்களைச் சுமந்து கொண்டு 'பைதா' எனும் மேட்டுப் பகுதியில் காலூன்றி நின்றபோது - ஜாபிர் (ரலி) கூறுகிறார்கள் - நான் எனது பார்வை எட்டிய தூரம் வரை எனக்கு முன்னால் வாகனம் ஏறியும், நடந்தும் செல்லும் மக்களைப் பார்த்தேன். அவ்வாறே எனக்கு வலது புறத்திலும், இடது புறத்திலும், எனக்குப் பின்னாலும் மக்கள் வெள்ளத்தைக் கண்டேன். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்கள் இடையே இருந்தார்கள். அவர்கள் மீது குர்ஆன் அருளப்பட்டுக் கொண்டிருந்தது; அதன் விளக்கத்தை அவர்கள் அறிந்திருந்தார்கள். அவர்கள் எதைச் செய்தார்களோ, அதையே நாங்களும் செய்தோம்.

பிறகு அவர்கள் ஏகத்துவத்தை விளக்கும் தல்பியாவை முழங்கினார்கள்:
**'லப்பைக் அல்லாஹும்ம லப்பைக், லப்பைக் லா ஷரீக லக லப்பைக். இன்னல் ஹம்த வந்நிஃமத லக வல்முல்க், லா ஷரீக லக்'**
(இதோ நான் வந்துவிட்டேன் யா அல்லாஹ்! இதோ நான் வந்துவிட்டேன். இதோ நான் வந்துவிட்டேன். உனக்கு யாதொரு இணையுமில்லை, இதோ நான் வந்துவிட்டேன். நிச்சயமாக, எல்லாப் புகழும் அருட்கொடைகளும் உனக்கே உரியன; ஆட்சியும் உனக்கே உரியது. உனக்கு யாதொரு இணையுமில்லை).

மக்களும் இதே வார்த்தைகளைக் கொண்டு தல்பியா முழங்கினர். அவர்கள் (கூடுதலாகச்) சொன்ன எதையும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மறுக்கவில்லை. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமது தல்பியாவையே தொடர்ந்து சொல்லிக்கொண்டிருந்தார்கள்."

ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நாங்கள் ஹஜ்ஜைத் தவிர வேறெதையும் (செய்ய) நாடவில்லை. நாங்கள் உம்ராவைப் பற்றி அறிந்திருக்கவில்லை. நாங்கள் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களுடன் (கஅபா) வீட்டை அடைந்தபோது, அவர்கள் (ஹஜருல் அஸ்வத் உள்ள) மூலையைத் தொட்டார்கள் (மற்றும் முத்தமிட்டார்கள்). மூன்று சுற்றுகள் வேகமாக நடந்தார்கள் (ரம்ல்); நான்கு சுற்றுகள் (சாதாரணமாக) நடந்தார்கள். பிறகு அவர்கள் 'மகாமே இப்ராஹீம்' இடத்திற்குச் சென்று:
**'வத்தகிதூ மின் மகாம இப்ராஹீம முஸல்லா'**
(இப்ராஹீம் நின்ற இடத்தை நீங்கள் தொழும் இடமாக ஆக்கிக் கொள்ளுங்கள் - அல்குர்ஆன் 2:125) என்று ஓதினார்கள்.
அந்த இடத்தைத் தமக்கும் (கஅபா) வீட்டிற்கும் இடையில் ஆக்கிக் கொண்டார்கள்."

(அறிவிப்பாளர் ஜாஃபர் கூறுகிறார்) என் தந்தை (முஹம்மது பின் அலீ) கூறுவார்கள்: "நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் அந்த இரண்டு ரக்அத்துகளிலும் **'குல் யா அய்யுஹல் காஃபிரூன்'** (109) மற்றும் **'குல் ஹுவல்லாஹு அஹத்'** (112) ஆகிய அத்தியாயங்களை ஓதினார்கள் என்று நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களைப் பற்றிக் குறிப்பிட்டதாகவே நான் கருதுகிறேன்."

"பிறகு அவர்கள் (கஅபா) வீட்டிற்குத் திரும்பி வந்து (ஹஜருல் அஸ்வத்) மூலையைத் தொட்டார்கள். பிறகு அவர்கள் (ஸஃபா செல்லும்) வாசல் வழியாக ஸஃபாவிற்குச் சென்றார்கள். அவர்கள் ஸஃபாவை நெருங்கியதும்:
**'இன்னஸ் ஸஃபா வல் மர்வத மின் ஷஐரில்லாஹ்'**
(நிச்சயமாக ஸஃபாவும் மர்வாவும் அல்லாஹ்வின் அடையாளங்களில் உள்ளவையாகும் - அல்குர்ஆன் 2:158) என்று ஓதி, 'அல்லாஹ் எதைக் கொண்டு ஆரம்பித்தானோ அதைக் கொண்டு நாமும் ஆரம்பிப்போம்' என்று கூறினார்கள்.

எனவே அவர்கள் ஸஃபாவிலிருந்து தொடங்கி, (கஅபா) வீட்டைப் பார்க்கக்கூடிய வரை அதில் ஏறினார்கள். பிறகு கிப்லாவை முன்னோக்கி, அல்லாஹ்வைப் புகழ்ந்து (அல்ஹம்துலில்லாஹ்), அவனது பெருமையைப் பறைசாற்றி (அல்லாஹு அக்பர்), அவனது ஒருமைப்பாட்டை எடுத்துரைத்து (லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்) கூறினார்கள்:
**'லா இலாஹ இல்லல்லாஹு வஹ்தஹு லா ஷரீக லஹு, லஹுல் முல்கு, வ லஹுல் ஹம்து, வ ஹுவ அலா குல்லி ஷையின் கதீர். லா இலாஹ இல்லல்லாஹு வஹ்தஹு, அன்ஜஸ வஃதஹு, வ நஸர அப்தஹு, வ ஹஸமல் அஹ்ஸாப வஹ்தஹு'**
(அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் யாருமில்லை; அவன் தனித்தவன்; அவனுக்கு இணையே இல்லை. அவனுக்கே ஆட்சியுரிமை உரியது; எல்லாப் புகழும் அவனுக்கே. அவன் அனைத்துப் பொருட்களின் மீதும் ஆற்றல் உள்ளவன். அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் யாருமில்லை; அவன் தனித்தவன். அவன் தன் வாக்குறுதியை நிறைவேற்றினான்; தன் அடியானுக்கு உதவினான்; தனியாக நின்று கூட்டுப் படைகளைத் தோற்கடித்தான்) என்று கூறினார்கள்.

பிறகு இவற்றுக்கு இடையில் பிரார்த்தனை செய்தார்கள். மேலும், இதேபோன்று மூன்று முறை (திக்ர் மற்றும் பிரார்த்தனையை) கூறினார்கள். பிறகு (மலையிலிருந்து) இறங்கி மர்வாவை நோக்கி நடந்தார்கள். பள்ளத்தாக்கின் மையப்பகுதியில் அவர்களுடைய பாதங்கள் (சரிவில்) இறங்கியபோது வேகமாக நடந்தார்கள். (மேடான பகுதியில்) பாதங்கள் ஏறத் தொடங்கியபோது, மர்வாவை அடையும் வரை சாதாரணமாக நடந்தார்கள். ஸஃபாவின் மீது செய்ததை மர்வாவின் மீதும் செய்தார்கள்.

தமது 'ஸயீ'யின் இறுதியில் அவர்கள் மர்வாவின் மீது இருந்தபோது கூறினார்கள்: 'இப்போது எனக்குத் தெரிந்த விஷயம் எனக்கு முன்பே தெரிந்திருந்தால், நான் குர்பானி பிராணியைக் கொண்டு வந்திருக்க மாட்டேன்; இதை உம்ராவாக ஆக்கியிருப்பேன். உங்களில் யாரிடமாவது குர்பானிப் பிராணி (ஹத்யு) இல்லையென்றால், அவர் இஹ்ராமிலிருந்து விடுபட்டு இதை உம்ராவாக ஆக்கிக் கொள்ளட்டும்.'

எனவே நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களையும், குர்பானிப் பிராணிகளை வைத்திருந்தவர்களையும் தவிர, மற்ற அனைவரும் இஹ்ராமிலிருந்து விடுபட்டு (தலைமுடியைக் குறைத்துக்கொண்டார்கள்). அப்போது ஸுராகா பின் மாலிக் பின் ஜுஃஷும் (ரலி) அவர்கள் எழுந்து, 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! இது இந்த ஆண்டிற்கு மட்டுமா? அல்லது என்றென்றைக்குமா?' என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (ஒரு கையின்) விரல்களை மற்றொரு கை விரல்களுடன் கோர்த்துக்கொண்டு, 'உம்ரா ஹஜ்ஜில் இப்படி நுழைந்துவிட்டது' என்று இரண்டு முறை கூறிவிட்டு, 'இல்லை, மாறாக என்றென்றைக்கும் (உரியது)' என்று கூறினார்கள்.

அப்போது அலீ (ரலி) அவர்கள் யமனிலிருந்து நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களுக்கான ஒட்டகங்களுடன் வந்தார்கள். ஃபாத்திமா (ரலி) அவர்கள் இஹ்ராமிலிருந்து விடுபட்டவர்களில் ஒருவராக இருப்பதைக் கண்டார்கள். ஃபாத்திமா (ரலி) சாயமிடப்பட்ட ஆடையை அணிந்து, சுர்மா இட்டிருந்தார்கள். அலீ (ரலி) அவர்கள், ஃபாத்திமா செய்ததை ஆட்சேபித்தார்கள். அதற்கு ஃபாத்திமா, 'என் தந்தை தான் எனக்கு இவ்வாறு கட்டளையிட்டார்கள்' என்றார்கள்."

(ஜாபிர் (ரலி) அறிவிக்கிறார்கள்) அலீ (ரலி) அவர்கள் ஈராக்கில் இருந்தபோது கூறுவார்கள்: "எனவே நான் ஃபாத்திமா செய்ததை ஆட்சேபித்து, அது குறித்து நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் தீர்ப்பு கேட்பதற்காகச் சென்றேன். ஃபாத்திமா சொன்னதைத் தெரிவித்தேன். அதற்கு நபிகள் நாயகம் (ஸல்), 'அவள் உண்மையைச் சொன்னாள்; அவள் உண்மையைச் சொன்னாள்' என்று கூறிவிட்டு (என்னிடம்), 'நீ ஹஜ்ஜுக்கு நிய்யத் செய்தபோது என்ன கூறினாய்?' என்று கேட்டார்கள். நான், 'யா அல்லாஹ்! உமது தூதர் எதற்காக இஹ்ராம் அணித்தார்களோ அதற்காகவே நானும் இஹ்ராம் அணிகிறேன்' என்று கூறினேன் என்றேன். அதற்கு நபிகள் நாயகம் (ஸல்), 'என்னுடன் குர்பானிப் பிராணி உள்ளது; எனவே நீ இஹ்ராமிலிருந்து விடுபடாதே' என்று கூறினார்கள்."

ஜாபிர் (ரலி) கூறுகிறார்கள்: "அலீ (ரலி) அவர்கள் யமனிலிருந்து கொண்டு வந்ததும், நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் (மதீனாவிலிருந்து) கொண்டு வந்ததுமான குர்பானிப் பிராணிகளின் மொத்த எண்ணிக்கை நூறு ஆகும். பிறகு, நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களையும், குர்பானிப் பிராணிகளை வைத்திருந்தவர்களையும் தவிர, மற்ற அனைவரும் இஹ்ராமிலிருந்து விடுபட்டுத் தலைமுடியைக் குறைத்துக் கொண்டார்கள்.

'தர்வியா' நாள் (துல்-ஹஜ் 8ஆம் நாள்) வந்தபோது, அவர்கள் மினாவை நோக்கிச் சென்று ஹஜ்ஜுக்கான தல்பியாவைத் தொடங்கினார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் வாகனத்தில் சென்றார்கள். அவர்கள் மினாவில் லுஹர், அஸர், மஃரிப், இஷா மற்றும் ஃபஜ்ர் ஆகிய தொழுகைகளைத் தொழுதார்கள். பிறகு சூரியன் உதிக்கும் வரை சிறிது நேரம் தாமதித்தார்கள். 'நமிரா'வில் தமக்காக முடியால் ஆன ஒரு கூடாரத்தை அமைக்குமாறு உத்தரவிட்டார்கள்; அவ்வாறே அது அமைக்கப்பட்டது.

பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (அரஃபாவை நோக்கிப்) புறப்பட்டார்கள். அறியாமைக் காலத்தில் குறைஷிகள் செய்வது போல, நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களும் 'அல்-மஷ்அருல் ஹராம்' (எனும் முஸ்தலிஃபா) எல்லையில் தங்குவார்கள் என்று குறைஷிகள் உறுதியாக நம்பினார்கள். ஆனால் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (அதைக் கடந்து) அரஃபாத் வரும் வரை சென்றார்கள். நமிராவில் தமக்காகக் கூடாரம் அமைக்கப்பட்டிருப்பதைக் கண்டு அதில் இறங்கினார்கள்.

பிறகு சூரியன் (உச்சியிலிருந்து) சாய்ந்ததும், 'கஸ்வா'வைக் கொண்டுவரக் கட்டளையிட்டார்கள். அது சேணமிடப்பட்டதும் அதன் மீது ஏறிப் பள்ளத்தாக்கின் மையப்பகுதிக்கு வந்து, மக்களுக்கு உரை நிகழ்த்தினார்கள். (அவ்வுரையில்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
'நிச்சயமாக, உங்களது இந்த நாளில், உங்களது இந்த மாதத்தில், உங்களது இந்த ஊர் எவ்வளவு புனிதமானதோ, அவ்வாறே உங்கள் இரத்தங்களும், உங்கள் செல்வங்களும் உங்களுக்குப் புனிதமானவையாகும். அறிந்துகொள்ளுங்கள்! அறியாமைக் காலத்து (ஜாஹிலிய்யா) விவகாரங்கள் அனைத்தும் என் இவ்விரு கால்களுக்குக் கீழே போட்டுப் புதைக்கப்படுகின்றன. அறியாமைக் காலத்து இரத்தப் பழிவாங்கல்கள் ரத்து செய்யப்படுகின்றன. (நான் ரத்து செய்யும்) எங்களது இரத்தப் பழிகளில் முதலாவது, ரபீஆ பின் அல்-ஹாரித்தின் இரத்தப் பழியாகும் - அவர் பனூ ஸஅத் குலத்தில் பாலூட்டப்பட்டுக் கொண்டிருந்தபோது ஹுதைல் கோத்திரத்தாரால் கொல்லப்பட்டார். அறியாமைக் காலத்து வட்டி அனைத்தும் ரத்து செய்யப்படுகின்றன. (நான் ரத்து செய்யும்) எங்களது வட்டியில் முதலாவது, அப்பாஸ் பின் அப்துல் முத்தலிப் அவர்களுக்குச் சேர வேண்டிய வட்டி ஆகும். அது அனைத்தும் ரத்து செய்யப்படுகிறது.

பெண்கள் விஷயத்தில் அல்லாஹ்வைப் பயந்து கொள்ளுங்கள். ஏனெனில் நீங்கள் அவர்களை அல்லாஹ்வின் அமானிதமாகவே எடுத்துக்கொண்டீர்கள்; அல்லாஹ்வின் வார்த்தையைக் கொண்டே அவர்களது கற்பை உங்களுக்கு ஆகுமாக்கிக் கொண்டீர்கள். நீங்கள் வெறுப்பவர்கள் எவரையும் உங்கள் படுக்கைகளில் அமர அனுமதிக்கக் கூடாது என்பது அவர்கள் மீது உங்களுக்குள்ள உரிமையாகும். அவர்கள் அவ்வாறு செய்தால், காயம் ஏற்படாதவாறு அவர்களை நீங்கள் இலேசாக அடிக்கலாம். அவர்களுக்கு நியாயமான முறையில் உணவும் உடையும் வழங்குவது உங்கள் மீதான கடமையாகும். நான் உங்களிடத்தில் ஒன்றை விட்டுச் செல்கிறேன்; அதைப் பற்றிப் பிடித்துக் கொண்டால் நீங்கள் ஒருபோதும் வழிதவற மாட்டீர்கள்: அதுவே அல்லாஹ்வின் வேதம் (குர்ஆன்). (நாளை மறுமையில்) என்னைப் பற்றி உங்களிடம் விசாரிக்கப்படும்போது நீங்கள் என்ன சொல்வீர்கள்?'

அதற்கு மக்கள், 'நீங்கள் (இறைச்செய்தியை) எத்திவைத்துவிட்டீர்கள்; (உங்கள் கடமையை) நிறைவேற்றிவிட்டீர்கள்; (சமுதாயத்திற்கு) நன்மையை நாடினீர்கள் என்று நாங்கள் சாட்சி கூறுகிறோம்' என்று கூறினார்கள்.

அப்போது அவர்கள் தமது ஆள்காட்டி விரலை வானத்தை நோக்கி உயர்த்தி, பிறகு மக்களை நோக்கித் தாழ்த்தி, 'யா அல்லாஹ்! நீயே சாட்சி! யா அல்லாஹ்! நீயே சாட்சி! யா அல்லாஹ்! நீயே சாட்சி!' என்று மூன்று முறை கூறினார்கள்.

பிறகு பிலால் (ரலி) பாங்கு சொல்லி, பிறகு இகாமத் சொன்னார்கள்; நபிகள் நாயகம் (ஸல்) லுஹர் தொழுதார்கள். பிறகு (பிலால்) இகாமத் சொல்ல, அஸர் தொழுதார்கள். இவ்விரண்டுக்கும் இடையில் வேறு எதையும் அவர்கள் தொழவில்லை.

பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் வாகனமேறி (அரஃபாவில்) தங்கும் இடத்திற்கு வந்தார்கள். தமது ஒட்டகத்தின் வயிற்றுப்பகுதி பாறைகளை நோக்கியும், பாதசாரிகள் தமக்கு முன்னால் இருக்குமாறும் வைத்துக்கொண்டு, கிப்லாவை முன்னோக்கி நின்றார்கள். சூரியன் மறையும் வரை நின்றுகொண்டே இருந்தார்கள். (சூரியன் மறைந்து) மஞ்சள் நிறம் மாறி, சூரிய வட்டு மறைந்ததும், உஸாமா பின் ஸைத் (ரலி) அவர்களைத் தமக்குப் பின்னால் அமர வைத்துக் கொண்டு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (முஸ்தலிஃபா நோக்கிப்) புறப்பட்டார்கள்.

கஸ்வா ஒட்டகத்தின் கடிவாளத்தை, அதன் தலை சேணத்தைத் தொடும் அளவிற்குப் பிடித்து இழுத்தவாறு, தமது வலது கையால் சைகை செய்து, 'மக்களே! அமைதி! அமைதி!' என்று கூறிக் கொண்டே வந்தார்கள். மணல் குன்றுகள் வரும்போதெல்லாம் அது ஏறுவதற்கு வசதியாகக் கடிவாளத்தை சிறிது தளர்த்திக் கொண்டார்கள்.

பிறகு அவர்கள் முஸ்தலிஃபாவிற்கு வந்தார்கள். அங்கு மஃரிப் மற்றும் இஷாவை ஒரு பாங்கு மற்றும் இரண்டு இகாமத்துகளுடன் தொழுதார்கள்; இடையில் (சுன்னத், நஃபில்) எதையும் தொழவில்லை. பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஃபஜ்ர் நேரம் வரும் வரை ஒருக்களித்துப் படுத்தார்கள். காலை விடிந்தது தெரிந்ததும், ஒரு பாங்கு மற்றும் ஒரு இகாமத்துடன் ஃபஜ்ர் தொழுதார்கள். பிறகு கஸ்வாவின் மீது ஏறி 'அல்-மஷ்அருல் ஹராம்' எனும் இடத்திற்கு வந்தார்கள். அங்கே கிப்லாவை முன்னோக்கி, அல்லாஹ்வைப் புகழ்ந்து (அல்ஹம்துலில்லாஹ்), அவனது பெருமையைப் பறைசாற்றி (அல்லாஹு அக்பர்), அவனது ஒருமைப்பாட்டை எடுத்துரைத்து (லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்) கூறினார்கள். நன்கு விடியும் வரை அங்கேயே நின்றார்கள். பிறகு சூரியன் உதிப்பதற்கு முன் (மினாவிற்குப்) புறப்பட்டார்கள்.

அவர்கள் ஃபழ்ல் பின் அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களைத் தமக்குப் பின்னால் அமர வைத்தார்கள். அவர் அழகான தலைமுடி கொண்டவராகவும், வெண்மையானவராகவும், வசீகரமானவராகவும் இருந்தார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் சென்றபோது, ஒட்டகங்களில் சவாரி செய்த பெண்கள் கூட்டத்தைக் கடந்தார்கள். ஃபழ்ல் அவர்களைப் பார்க்கத் தொடங்கினார். உடனே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமது கையை ஃபழ்லுடைய முகத்தின் மீது வைத்து (அவரது பார்வையைத் திருப்பி) மறுபக்கம் திருப்பினார்கள். ஃபழ்ல் பார்ப்பதற்காகத் தமது முகத்தை மறுபக்கம் திருப்பினார். (மீண்டும் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் தமது கையை வைத்துத் திருப்ப) ஃபழ்ல் மறுபக்கம் பார்த்தார்.

அவர்கள் 'முஹஸ்ஸிர்' பள்ளத்தாக்கை அடைந்ததும் (ஒட்டகத்தை) சிறிது விரட்டினார்கள். பிறகு 'ஜம்ரதுல் குப்ரா'விற்கு இட்டுச் செல்லும் நடுப்பாதையில் சென்று, மரத்தருகே உள்ள ஜம்ராவை அடைந்தார்கள். (சுண்டு விரலையும் பெருவிரலையும் இணைத்துச் சுண்டும்) சிறு கற்கள் போன்ற ஏழு கற்களை எறிந்தார்கள். ஒவ்வொரு முறை எறியும் போதும் தக்பீர் கூறினார்கள். பள்ளத்தாக்கின் அடிப்பகுதியிலிருந்து எறிந்தார்கள்.

பிறகு குர்பானி கொடுக்கும் இடத்திற்குச் சென்று, அறுபத்து மூன்று ஒட்டகங்களைத் தமது கரத்தால் அறுத்தார்கள். பிறகு (மீதமுள்ளவற்றை அறுக்க) அலீ (ரலி) அவர்களிடம் ஒப்படைத்தார்கள்; அவர்கள் மீதமுள்ளவற்றை அறுத்தார்கள். தமது குர்பானிப் பிராணியில் அவரையும் கூட்டாக்கிக் கொண்டார்கள். பிறகு ஒவ்வொரு ஒட்டகத்திலிருந்தும் ஒரு துண்டு இறைச்சியைக் கொண்டு வர உத்தரவிட்டார்கள்; அவை ஒரு பானையில் போடப்பட்டு சமைக்கப்பட்டன. அவர்கள் இருவரும் அந்த இறைச்சியிலிருந்து சாப்பிட்டு, அதன் குழம்பைக் குடித்தார்கள்.

பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (கஅபா நோக்கி) விரைந்து சென்று, மக்காவில் லுஹர் தொழுதார்கள். பிறகு பனூ அப்துல் முத்தலிப் கூட்டத்தாரிடம் வந்தார்கள்; அவர்கள் ஸம்ஸம் கிணற்றிலிருந்து (மக்களுக்குத்) தண்ணீர் இறைத்துக் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தார்கள். நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், 'பனூ அப்துல் முத்தலிப் மக்களே! இறைத்துக் கொடுங்கள்! மக்கள் உங்களை மிகைத்து (கூட்டமாக மொய்த்து) விடுவார்கள் என்ற அச்சம் இல்லாவிட்டால், நானும் உங்களுடன் சேர்ந்து இறைத்திருப்பேன்' என்று கூறினார்கள். அப்போது அவர்கள் ஒரு வாளித் தண்ணீரை இவர்களிடம் நீட்ட, அதிலிருந்து நபிகள் நாயகம் (ஸல்) பருகினார்கள்.