حَدَّثَنَا مُوسَى، حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ وَحَدَّثَ أَبُو عُثْمَانَ، أَيْضًا عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ثَلاَثِينَ وَمِائَةً، فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " هَلْ مَعَ أَحَدٍ مِنْكُمْ طَعَامٌ ". فَإِذَا مَعَ رَجُلٍ صَاعٌ مِنْ طَعَامٍ أَوْ نَحْوُهُ، فَعُجِنَ، ثُمَّ جَاءَ رَجُلٌ مُشْرِكٌ مُشْعَانٌّ طَوِيلٌ بِغَنَمٍ يَسُوقُهَا فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَبَيْعٌ أَمْ عَطِيَّةٌ أَوْ ـ قَالَ ـ هِبَةٌ ". قَالَ لاَ بَلْ بَيْعٌ. قَالَ فَاشْتَرَى مِنْهُ شَاةً فَصُنِعَتْ، فَأَمَرَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِسَوَادِ الْبَطْنِ يُشْوَى، وَايْمُ اللَّهِ مَا مِنَ الثَّلاَثِينَ وَمِائَةٍ إِلاَّ قَدْ حَزَّ لَهُ حُزَّةً مِنْ سَوَادِ بَطْنِهَا، إِنْ كَانَ شَاهِدًا أَعْطَاهَا إِيَّاهُ، وَإِنْ كَانَ غَائِبًا خَبَأَهَا لَهُ، ثُمَّ جَعَلَ فِيهَا قَصْعَتَيْنِ فَأَكَلْنَا أَجْمَعُونَ وَشَبِعْنَا، وَفَضَلَ فِي الْقَصْعَتَيْنِ، فَحَمَلْتُهُ عَلَى الْبَعِيرِ. أَوْ كَمَا قَالَ.
அப்துர் ரஹ்மான் பின் அபூபக்ர் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
நாங்கள் நூற்று முப்பது பேர் நபி (ஸல்) அவர்களுடன் இருந்தோம். நபி (ஸல்) அவர்கள், "உங்களில் எவரிடமேனும் உணவு உள்ளதா?" என்று கேட்டார்கள். ஒருவரிடம் ஒரு ஸாவு உணவு (தானியம்) அல்லது அதைப் போன்ற ஒன்று இருந்தது. உடனே அது (மாவாகப்) பிசையப்பட்டது. பிறகு தலைமுடி கலைந்த, உயரமான ஓர் இணைவைப்பாளர் ஆடுகளை ஓட்டிக்கொண்டு வந்தார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "(இவை) விற்பதற்கா? அல்லது நன்கொடையா? அல்லது அன்பளிப்பா?" என்று கேட்டார்கள். அவர் "இல்லை; விற்பதற்குத்தான்" என்றார். (நபி (ஸல்) அவர்கள்) அவரிடமிருந்து ஓர் ஆட்டை வாங்கினார்கள். அது சமைக்கப்பட்டது. நபி (ஸல்) அவர்கள் (ஆட்டின்) ஈரல் உள்ளிட்ட வயிற்றுப் பகுதிகளை வாட்டும்படி உத்தரவிட்டார்கள். அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! அந்த நூற்று முப்பது பேரில் எவரும் விடுபடாத வகையில், அதன் ஈரல் உள்ளிட்ட வயிற்றுப் பகுதியிலிருந்து ஒரு துண்டை நபி (ஸல்) அவர்கள் வெட்டிக்கொடுத்தார்கள். அங்கிருந்தவருக்கு (அப்போதே) கொடுத்தார்கள். வராதவருக்கு அவருக்கான பங்கை எடுத்து வைத்தார்கள். பிறகு (சமைக்கப்பட்ட இறைச்சியை) இரண்டு பெரிய தட்டுகளில் வைத்தார்கள். நாங்கள் அனைவரும் சாப்பிட்டோம்; வயிறு நிரம்பினோம். அந்த இரண்டு தட்டுகளிலும் உணவு மீதமானது. அதை நான் ஒட்டகத்தின் மீது ஏற்றிக்கொண்டேன்.
وَحَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ، وَحَامِدُ بْنُ عُمَرَ الْبَكْرَاوِيُّ، وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ،
الأَعْلَى جَمِيعًا عَنِ الْمُعْتَمِرِ بْنِ سُلَيْمَانَ، - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ مُعَاذٍ - حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ، حَدَّثَنَا أَبِي،
عَنْ أَبِي عُثْمَانَ، - وَحَدَّثَ أَيْضًا، - عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ، قَالَ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صلى
الله عليه وسلم ثَلاَثِينَ وَمِائَةً فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " هَلْ مَعَ أَحَدٍ مِنْكُمْ طَعَامٌ
" . فَإِذَا مَعَ رَجُلٍ صَاعٌ مِنْ طَعَامٍ أَوْ نَحْوُهُ فَعُجِنَ ثُمَّ جَاءَ رَجُلٌ مُشْرِكٌ مُشْعَانٌّ طَوِيلٌ
بِغَنَمٍ يَسُوقُهَا فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَبَيْعٌ أَمْ عَطِيَّةٌ - أَوْ قَالَ - أَمْ هِبَةٌ "
. فَقَالَ لاَ بَلْ بَيْعٌ . فَاشْتَرَى مِنْهُ شَاةً فَصُنِعَتْ وَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِسَوَادِ
الْبَطْنِ أَنْ يُشْوَى . قَالَ وَايْمُ اللَّهِ مَا مِنَ الثَّلاَثِينَ وَمِائَةٍ إِلاَّ حَزَّ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه
وسلم حُزَّةً حُزَّةً مِنْ سَوَادِ بَطْنِهَا إِنْ كَانَ شَاهِدًا أَعْطَاهُ وَإِنْ كَانَ غَائِبًا خَبَأَ لَهُ - قَالَ
- وَجَعَلَ قَصْعَتَيْنِ فَأَكَلْنَا مِنْهُمَا أَجْمَعُونَ وَشَبِعْنَا وَفَضَلَ فِي الْقَصْعَتَيْنِ فَحَمَلْتُهُ عَلَى الْبَعِيرِ
. أَوْ كَمَا قَالَ .
அப்துர் ரஹ்மான் இப்னு அபூபக்ர் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
நாங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களுடன் நூற்று முப்பது பேராக இருந்தோம். நபி (ஸல்) அவர்கள், "உங்களில் யாரிடமாவது உணவு இருக்கிறதா?" என்று கேட்டார்கள். அங்கு ஒரு மனிதரிடம் ஒரு ஸா அளவு உணவு (மாவு அல்லது தானியம்) அல்லது அதுபோன்ற ஒன்று இருந்தது; உடனே அது பிசையப்பட்டது. பிறகு, கலைந்த முடியுடைய, உயரமான ஓர் இணைவைப்பாளர் ஆடுகளை ஓட்டிக்கொண்டு வந்தார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "(இது) விற்பனைக்கா? அல்லது அன்பளிப்பா? - அல்லது நன்கொடையா?" எனக் கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "இல்லை; விற்பனைக்குத்தான்" என்றார்.
நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரிடமிருந்து ஓர் ஆட்டை விலைக்கு வாங்கினார்கள்; பிறகு அது சமைக்கப்பட்டது. மேலும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (ஆட்டின்) ஈரலைச் சுடுமாறு கட்டளையிட்டார்கள். (அறிவிப்பாளர்) கூறினார்: அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! அந்த நூற்று முப்பது பேரில் எவருக்கும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அந்த ஈரலிலிருந்து ஒரு துண்டு நறுக்கிக் கொடுக்காமல் விடவில்லை. யாரேனும் முன்னிலையாக இருந்தால் அவருக்குக் கொடுத்தார்கள்; அவர் (வராமல்) மறைவாக இருந்தால் அவருக்காக எடுத்து வைத்தார்கள்.
(மேலும் அறிவிப்பாளர்) கூறினார்: பின்னர் (சமைக்கப்பட்ட உணவை) இரண்டு பாத்திரங்களில் இட்டார்கள். நாங்கள் அனைவரும் அதிலிருந்து உண்டோம்; வயிறாரப் புசித்தோம். அந்த இரண்டு பாத்திரங்களிலும் (உணவு) மீதமிருந்தது; அதை நான் ஒட்டகத்தின் மீது ஏற்றினேன்.
- அல்லது (அறிவிப்பாளர்) இதே கருத்தில் கூறினார்.