أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ لَوْ غَضَّ النَّاسُ إِلَى الرُّبُعِ لأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ الثُّلُثَ وَالثُّلُثُ كَثِيرٌ أَوْ كَبِيرٌ .
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: “மக்கள் (தங்கள் உயில்களை) கால் பாகமாகக் குறைத்துக் கொண்டால் (அது சிறப்பாக இருக்கும்). ஏனெனில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: ‘மூன்றில் ஒரு பங்கு, மூன்றில் ஒரு பங்கு என்பதே அதிகம் அல்லது பெரியதாகும்.’”
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“மக்கள் (தங்கள் வஸிய்யத்தை) மூன்றில் ஒரு பங்கிலிருந்து நான்கில் ஒரு பங்காகக் குறைத்துக் கொள்ள வேண்டும் என நான் விரும்புகிறேன். ஏனெனில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'மூன்றில் ஒரு பங்கு என்பதே அதிகமாகும்' என்று கூறினார்கள்.”
وعن أبي إسحاق سعد بن أبي وقاص مالك بن أهيب بن عبد مناف بن زهرة بن كلاب بن مرة بن كعب بن لؤى القرش الزهرى رضي الله عنه، أحد العشرة المشهود لهم بالجنة، رضي الله عنهم، قال: جاءنى رسول الله صلى الله عليه وسلم يعودنى عام حجة الوداع من وجع اشتد بى فقلت: يارسول الله إني قد بلغ بى من الوجع ما ترى، وأنا ذو مال ولا يرثنى إلا ابنة لي، أفاتصدق بثلثى ما لي؟ قال: لا، قلت: فالشطر يارسول الله؟ فقال: لا، قلت: فالثلث يا رسول الله؟ قال الثلث والثلث كثير- أو كبير- إنك أن تذر ورثتك أغنياء خير من أن تذرهم عالة يتكففون الناس، وإنك لن تنفق نفقة تبتغى بها وجه الله إلا أجرت عليها حتى ما تجعل في فيّ امرأتك قال: فقلت: يارسول الله أخلف بعد أصحابي؟ قال: إنك لن تخلف فتعمل عملا تبتغي بهوجه الله إلا ازددت به درجة ورفعةً، ولعلك أن تخلف حتى ينتفع بك أقوام ويضرّ بك آخرون. اللهم امض لآصحابى هجرتهم، ولا تردهم على أعقابهم، لكن البائس سعد بن خولة يرثى له رسول الله صلى الله عليه وسلم أن مات بمكة.((متفق عليه)).
அபூ இஸ்ஹாக் ஸஃத் பின் அபீ வக்காஸ் (ரழி) (சொர்க்கம் செல்வதாக நற்செய்தி கூறப்பட்ட பத்து பேரில் ஒருவர்) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
ஹஜ்ஜத்துல் வதா (இறுதி ஹஜ்) ஆண்டில் எனக்கு ஏற்பட்ட கடுமையான நோயின் காரணமாக, என்னை நலம் விசாரிக்க அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் வந்தார்கள். நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எனக்கு நோய் முற்றியிருப்பதை நீங்கள் பார்க்கிறீர்கள். நான் செல்வந்தன். எனக்கு ஒரு மகளைத் தவிர வேறு வாரிசு இல்லை. இந்நிலையில் என் செல்வத்தில் மூன்றில் இரண்டு பங்கை நான் தர்மம் செய்யலாமா?" என்று கேட்டேன். அவர்கள், "வேண்டாம்" என்றார்கள். "அப்படியானால் பாதியையா?" என்று கேட்டேன். அதற்கும் "வேண்டாம்" என்றார்கள். "மூன்றில் ஒரு பங்கை (தர்மம் செய்யலாமா)?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "மூன்றில் ஒரு பங்கு கொடுக்கலாம். மூன்றில் ஒரு பங்கே அதிகம் (அல்லது பெரியது) தான். நீர் உம்முடைய வாரிசுகளை மக்களிடம் கையேந்தும் ஏழைகளாக விட்டுச் செல்வதை விட, அவர்களைத் தன்னிறைவு பெற்றவர்களாக விட்டுச் செல்வதே சிறந்தது. நீர் அல்லாஹ்வின் உவப்பை நாடிச் செய்யும் எந்தச் செலவுக்கும் உமக்கு நிச்சயம் நற்கூலி வழங்கப்படும்; உமது மனைவியின் வாயில் நீர் ஊட்டும் ஒரு கவளம் உணவு உட்பட" என்று கூறினார்கள்.
நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! (மக்காவிலிருந்து மதீனாவுக்கு ஹிஜ்ரத் செய்த) என் தோழர்களுக்குப் பின் நான் (மக்காவிலேயே இறந்து) விடப்பட்டு விடுவேனா?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "நீர் பின்தங்கமாட்டீர். அல்லாஹ்வின் உவப்பை நாடி நீர் நற்செயல்கள் புரிந்து உமது அந்தஸ்தும் பதவியும் உயர்வே தவிர வேறில்லை. உம்மால் சில கூட்டத்தார் நன்மையடைவதற்காகவும், மற்றவர் தீமையடைவதற்காகவும் நீர் நீண்ட காலம் உயிர் வாழக்கூடும்" என்று கூறினார்கள்.
மேலும் நபி (ஸல்) அவர்கள், "அல்லாஹும்ம அம்ளி லிஅஸ்ஹாபீ ஹிஜ்ரதஹும், வலா த(ரு)த்தஹும் அலா அஃகாபிஹிம்" (யா அல்லாஹ், என் தோழர்களின் ஹிஜ்ரத்தைப் பூரணப்படுத்துவாயாக; அவர்களைப் பின்வாங்கச் செய்துவிடாதே) என்று பிரார்த்தித்தார்கள். ஆனால், ஸஃத் பின் கவ்லா (ரழி) பரிதாபத்திற்குரியவர்; அவர் மக்காவிலேயே இறந்து விட்டதால் அவருக்காக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இரங்கினார்கள்.