“(ஆரம்பத்தில்) சொத்து (முழுவதும்) பிள்ளைகளுக்கே உரியதாக இருந்தது; பெற்றோருக்கு உயில் (வஸிய்யத்) மூலம் மட்டுமே வழங்கப்பட்டு வந்தது. அல்லாஹ் அதிலிருந்து தான் விரும்பியதை (மாற்றி) ரத்து செய்துவிட்டான். ஆகவே, ஆணுக்கு இரண்டு பெண்களின் பாகம் போன்றதை நிர்ணயித்தான். பெற்றோர் ஒவ்வொருவருக்கும் ஆறில் ஒரு பங்கையும் (மரணமடைந்தவருக்குக் குழந்தைகள் இருந்தால்), (அல்லது குழந்தைகள் இல்லாவிட்டால்) மூன்றில் ஒரு பங்கையும் நிர்ணயித்தான். மனைவிக்கு எட்டில் ஒரு பங்கையும் (மரணமடைந்தவருக்குக் குழந்தைகள் இருந்தால்), (அல்லது குழந்தைகள் இல்லாவிட்டால்) நான்கில் ஒரு பங்கையும் நிர்ணயித்தான். கணவனுக்குப் பாதியையும் (மரணமடைந்தவருக்குக் குழந்தைகள் இல்லாவிட்டால்), (அல்லது குழந்தைகள் இருந்தால்) நான்கில் ஒரு பங்கையும் நிர்ணயித்தான்.”
(இஸ்லாத்தின் ஆரம்ப நாட்களில்), வாரிசுரிமை ஒருவரின் சந்ததியினருக்கு வழங்கப்பட்டு வந்தது, மேலும் வஸிய்யத் பெற்றோருக்கு செய்யப்பட்டு வந்தது. பின்னர் அல்லாஹ் அந்த (முந்தைய) வழக்கத்திலிருந்து தான் நாடியதை ரத்து செய்து, ஆணுக்கு இரண்டு பெண்களின் பங்கிற்குச் சமமான பங்கு என்றும், பெற்றோர் ஒவ்வொருவருக்கும் ஆறில் ஒரு பங்கு என்றும், ஒருவரின் மனைவிக்கு (இறந்தவருக்குக் குழந்தைகள் இருந்தால்) எட்டில் ஒரு பங்கும் (அவருக்குக் குழந்தைகள் இல்லையென்றால்) நான்கில் ஒரு பங்கும் என்றும், ஒருவரின் கணவருக்கு (இறந்தவருக்குக் குழந்தைகள் இல்லையென்றால்) பாதியளவும் (அவருக்குக் குழந்தைகள் இருந்தால்) நான்கில் ஒரு பங்கும் என்றும் கட்டளையிட்டான்.