அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

ஹவாஸின் கோத்திரத்தாரின் சொத்துக்களிலிருந்து அல்லாஹ் போரில் கிடைத்த செல்வமாக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு வழங்கியபோது, நபி (ஸல்) அவர்கள் சில மனிதர்களுக்கு தலா 100 ஒட்டகங்கள் கொடுக்க ஆரம்பித்தார்கள்.

அன்சாரிகள் (அப்போது) கூறினார்கள், "அல்லாஹ் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களை மன்னிப்பானாக, ஏனெனில் அவர்கள் குறைஷிகளுக்குக் கொடுத்துவிட்டு எங்களை விட்டுவிடுகிறார்கள், எங்கள் வாள்கள் இன்னும் (எதிரிகளின்) இரத்தத்தால் சொட்டிக் கொண்டிருக்கும் நிலையிலும்."

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு அவர்களின் கூற்று தெரிவிக்கப்பட்டது, எனவே அவர்கள் அன்சாரிகளை அழைத்துவர ஆளனுப்பி, அவர்களை ஒரு தோல் கூடாரத்தில் ஒன்று திரட்டினார்கள், மேலும் அவர்களுடன் வேறு எவரையும் அழைக்கவில்லை.

அவர்கள் அனைவரும் ஒன்று கூடியபோது, நபி (ஸல்) அவர்கள் எழுந்து நின்று கூறினார்கள், "உங்களைப் பற்றி எனக்கு அறிவிக்கப்பட்டுள்ள இந்த பேச்சு என்ன?"

அன்சாரிகளிலிருந்த அறிஞர்கள் கூறினார்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே (ஸல்)! எங்கள் தலைவர்கள் எதுவும் கூறவில்லை, ஆனால் எங்களில் வயதில் இளையவர்களான சிலர், 'அல்லாஹ் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களை மன்னிப்பானாக, ஏனெனில் அவர்கள் (போர்ச்செல்வத்திலிருந்து) குறைஷிகளுக்குக் கொடுத்துவிட்டு எங்களை விட்டுவிடுகிறார்கள், எங்கள் வாள்கள் இன்னும் (எதிரிகளின்) இரத்தத்தால் சொட்டிக் கொண்டிருக்கும் நிலையிலும்' என்று கூறினார்கள்."

நabi (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "புதிதாக இறைமறுப்பை விட்டுவிட்டு (இஸ்லாத்தை ஏற்றுக்கொண்ட) இந்த மனிதர்களுக்கு அவர்களின் உள்ளங்களை ஈர்ப்பதற்காக நான் கொடுக்கிறேன். மற்ற மக்கள் செல்வத்தை எடுத்துச் செல்லும்போது, நீங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களை உங்கள் இல்லங்களுக்கு அழைத்துச் செல்வதில் மகிழ்ச்சியடைய மாட்டீர்களா? அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, அவர்கள் எடுத்துச் செல்வதை விட நீங்கள் எடுத்துச் செல்வது சிறந்ததாகும்."

அவர்கள் (அதாவது அன்சாரிகள்) கூறினார்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே (ஸல்)! நாங்கள் திருப்தியடைந்தோம்."

பின்னர் நபி (ஸல்) அவர்கள் அவர்களிடம் கூறினார்கள், "உங்களை விட மற்றவர்களுக்கு மிக அதிகமாக முன்னுரிமை அளிக்கப்படுவதை நீங்கள் காண்பீர்கள், எனவே அல்லாஹ்வையும் அவனுடைய தூதரையும் நீங்கள் சந்திக்கும் வரை பொறுமையாக இருங்கள், அப்போது நான் தடாகத்தின் அருகில் இருப்பேன்."

அனஸ் (ரழி) அவர்கள் மேலும் கூறினார்கள்: ஆனால் அவர்கள் பொறுமையாக இருக்கவில்லை.

அனஸ் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஹுனைன் போரின்போது, ஹவாஸின் குலத்தாரின் செல்வங்களை அல்லாஹ் தன்னுடைய தூதருக்கு அளித்தபோது, இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்கள் குறைஷிகளில் சிலருக்கு நூறு ஒட்டகங்களை (வீதம்) கொடுக்கத் தொடங்கினார்கள். அப்போது அன்சாரிகளில் சிலர், "அல்லாஹ் இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்களை மன்னிப்பானாக! அவர் குறைஷிகளுக்குக் கொடுக்கிறார்; நம்மை விட்டுவிடுகிறார். நம் வாட்களோ அவர்களின் இரத்தத்தால் (இன்னும்) சொட்டிக்கொண்டிருக்கின்றன" என்று கூறினர்.

அனஸ் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: அன்சாரிகளின் இப்பேச்சு இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்குத் தெரிவிக்கப்பட்டது. உடனே அவர்கள் அன்சாரிகளுக்கு ஆளனுப்பி, அவர்களை ஒரு தோல் கூடாரத்தில் ஒன்றுதிரட்டினார்கள். அவர்கள் ஒன்று கூடியபோது, இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவர்களிடம் வந்து, "உங்களைப் பற்றி எனக்கு எட்டிய அந்தப் பேச்சு என்ன?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அன்சாரிகளிலுள்ள மார்க்க அறிவுடையோர், "இறைத்தூதர் அவர்களே! நம்மிலுள்ள விவேகிகள் யாரும் எதுவும் சொல்லவில்லை. ஆனால், வயது முதிர்ச்சியற்ற சிலர், 'அல்லாஹ் இறைத்தூதரை மன்னிப்பானாக! குறைஷிகளுக்குக் கொடுக்கிறார்; நம்மை விட்டுவிடுகிறார்; நம் வாட்களோ அவர்களின் இரத்தத்தால் சொட்டிக்கொண்டிருக்கின்றன' என்று கூறினர்" என்றார்கள்.

இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "குப்ர் (இறைமறுப்பு) நிலையிலிருந்து சமீபத்தில் மீண்ட சிலருக்கு, அவர்களின் உள்ளங்களை (இஸ்லாத்தின் பால்) ஈர்ப்பதற்காகவே நான் (இவ்வாறு) கொடுக்கிறேன். மக்களெல்லாம் பொருட்களுடன் செல்ல, நீங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதருடன் உங்கள் இருப்பிடங்களுக்குத் திரும்புவதை நீங்கள் விரும்பவில்லையா? அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! அவர்கள் எதனுடன் திரும்புகிறார்களோ அதைவிட, நீங்கள் எதனுடன் திரும்புகிறீர்களோ அதுவே மிகச் சிறந்தது."

அதற்கு அவர்கள், "ஆம், இறைத்தூதர் அவர்களே! நாங்கள் திருப்தி அடைகிறோம்" என்று கூறினர்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், "நிச்சயமாக எனக்குப் பின், கடுமையான பாரபட்சத்தை (மற்றவர்களுக்கு முன்னுரிமை அளிக்கப்படுவதை) நீங்கள் காண்பீர்கள். ஆகவே, அல்லாஹ்வையும் அவனது தூதரையும் நீங்கள் சந்திக்கும் வரை பொறுத்திருங்கள். நிச்சயமாக நான் (ஹவ்ளுல் கவ்ஸர் எனும்) தடாகத்தின் கரையில் இருப்பேன்" என்று கூறினார்கள். அதற்கு அவர்கள் "நாங்கள் பொறுமையாக இருப்போம்" என்று கூறினர்.