இந்த ஹதீஸுக்கு மற்ற ஹதீஸ் நூல்களில் உள்ள ஹதீஸ்கள்

1419ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ، حَدَّثَنَا عُمَارَةُ بْنُ الْقَعْقَاعِ، حَدَّثَنَا أَبُو زُرْعَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَىُّ الصَّدَقَةِ أَعْظَمُ أَجْرًا قَالَ ‏ ‏ أَنْ تَصَدَّقَ وَأَنْتَ صَحِيحٌ شَحِيحٌ، تَخْشَى الْفَقْرَ وَتَأْمُلُ الْغِنَى، وَلاَ تُمْهِلُ حَتَّى إِذَا بَلَغَتِ الْحُلْقُومَ قُلْتَ لِفُلاَنٍ كَذَا، وَلِفُلاَنٍ كَذَا، وَقَدْ كَانَ لِفُلاَنٍ ‏ ‏‏.‏
அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
ஒரு மனிதர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! கூலியில் மிகச் சிறந்த தர்மம் எது?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், "நீர் ஆரோக்கியமாகவும், (பொருளின் மீது) பற்று கொண்டவராகவும் (கஞ்சத்தனம் உள்ளவராகவும்), வறுமையை அஞ்சியவராகவும், செல்வத்தை விரும்பியவராகவும் இருக்கும்போது தர்மம் செய்வதாகும். உயிர் தொண்டைக்குழியை அடையும் வரை (தர்மம் செய்வதை) நீர் தாமதப்படுத்த வேண்டாம். (அப்போது), ‘இன்னாருக்கு இவ்வளவு; இன்னாருக்கு இவ்வளவு’ என்று நீர் சொல்வீர். ஆனால் அதுவோ (அப்போது) இன்னாருக்கு உரியதாகிவிட்டிருக்கும்" என்று பதிலளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
2748ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ عُمَارَةَ، عَنْ أَبِي زُرْعَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ رَجُلٌ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يَا رَسُولَ اللَّهِ، أَىُّ الصَّدَقَةِ أَفْضَلُ قَالَ ‏ ‏ أَنْ تَصَدَّقَ وَأَنْتَ صَحِيحٌ حَرِيصٌ‏.‏ تَأْمُلُ الْغِنَى، وَتَخْشَى الْفَقْرَ، وَلاَ تُمْهِلْ حَتَّى إِذَا بَلَغَتِ الْحُلْقُومَ قُلْتَ لِفُلاَنٍ كَذَا وَلِفُلاَنٍ كَذَا، وَقَدْ كَانَ لِفُلاَنٍ ‏ ‏‏.‏
அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

ஒரு மனிதர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எந்த வகையான தர்மம் சிறந்தது?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள் (ஸல்) பதிலளித்தார்கள்: "சிறந்த தர்மம் என்பது, நீர் உடல் நலத்துடனும், (தமது செல்வத்தின் மீது) பற்றுள்ளவராகவும் (அதை இழக்க விரும்பாதவராகவும்), செல்வந்தராக ஆகவேண்டும் என்று ஆசைப்படுபவராகவும், வறுமை வந்துவிடுமோ என்று அஞ்சுபவராகவும் இருக்கும்போது தர்மம் செய்வதாகும். உயிர் தொண்டைக்குழியை அடைந்து, 'இன்னாருக்கு இவ்வளவு கொடுங்கள், இன்னாருக்கு இவ்வளவு கொடுங்கள்' என்று நீர் கூற ஆரம்பிக்கும் (மரணத்)தருவாய் வரை தர்மம் செய்வதைத் தாமதப்படுத்தாதீர்கள்; ஏனெனில், அந்த நேரத்தில் அந்தச் சொத்து (உண்மையில்) இன்னாருக்குரியதாக (அதாவது உங்கள் வாரிசுகளுக்குரியதாக) ஆகிவிட்டிருக்கும்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
2382ஸஹீஹ் முஸ்லிம்
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ عُمَارَةَ بْنِ الْقَعْقَاعِ، عَنْ أَبِي زُرْعَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ أَتَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَىُّ الصَّدَقَةِ أَعْظَمُ فَقَالَ ‏ ‏ أَنْ تَصَدَّقَ وَأَنْتَ صَحِيحٌ شَحِيحٌ تَخْشَى الْفَقْرَ وَتَأْمُلُ الْغِنَى وَلاَ تُمْهِلْ حَتَّى إِذَا بَلَغَتِ الْحُلْقُومَ قُلْتَ لِفُلاَنٍ كَذَا وَلِفُلاَنٍ كَذَا أَلاَ وَقَدْ كَانَ لِفُلاَنٍ ‏ ‏ ‏.‏
அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: ஒருவர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து கூறினார்: "அல்லாஹ்வின் தூதரே, எந்த தர்மம் சிறந்தது?" அதற்கு அவர்கள் (ஸல்) கூறினார்கள்: "நீர் ஆரோக்கியமாகவும், கஞ்சராகவும் (செல்வத்தின் மீது பற்றுள்ளவராகவும்), வறுமை வந்துவிடுமோ என்ற அச்சத்தால் பீடிக்கப்பட்டவராகவும், செல்வந்தராக ஆகவேண்டும் என்று ஆசைப்படுபவராகவும் இருக்கும் நிலையில் தர்மம் செய்வதாகும். (அத்தகைய உடல் நலத்துடனும் மனநிலையுடனும் செய்யப்படும் தர்மமே மிகச் சிறந்தது). மேலும், உயிர் தொண்டைக்குழியை அடையும் வரை (தர்மம் செய்வதை) நீர் தள்ளிப்போட வேண்டாம். (அந்நிலையில்) நீர், 'இது இன்னாருக்கு, இது இன்னாருக்கு' என்று கூறுவீர். அறிந்துகொள்வீராக! அதுவோ (அப்போதே, உமது மரணத்திற்குப் பிறகு) இன்னாருடையதாகிவிட்டது (அதாவது, உமது வாரிசுகளுக்குச் சொந்தமாகிவிட்டது)."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
2383ஸஹீஹ் முஸ்லிம்
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَابْنُ، نُمَيْرٍ قَالاَ حَدَّثَنَا ابْنُ فُضَيْلٍ، عَنْ عُمَارَةَ، عَنْ أَبِي زُرْعَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَىُّ الصَّدَقَةِ أَعْظَمُ أَجْرًا فَقَالَ ‏ ‏ أَمَا وَأَبِيكَ لَتُنَبَّأَنَّهُ أَنْ تَصَدَّقَ وَأَنْتَ صَحِيحٌ شَحِيحٌ تَخْشَى الْفَقْرَ وَتَأْمُلُ الْبَقَاءَ وَلاَ تُمْهِلْ حَتَّى إِذَا بَلَغَتِ الْحُلْقُومَ قُلْتَ لِفُلاَنٍ كَذَا وَلِفُلاَنٍ كَذَا وَقَدْ كَانَ لِفُلاَنٍ ‏ ‏ ‏.‏
அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

ஒருவர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எந்த தர்மம் நன்மையில் மிகச் சிறந்தது?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு நபியவர்கள் கூறினார்கள்: "உன் தந்தையின் மீது சத்தியமாக! (இது ஒரு அரபு மொழி வழக்கு, வலியுறுத்திக் கூறுவதற்காகப் பயன்படுத்தப்பட்டது. அல்லாஹ் அல்லாதவர் மீது சத்தியம் செய்வதல்ல.) நீ (அது குறித்து) திண்ணமாக அறிவிக்கப்படுவாய்: நீ ஆரோக்கியமாகவும், பொருளாசை கொண்டவனாகவும் (அல்லது கஞ்சத்தனம் உள்ளவனாகவும்), வறுமையை அஞ்சுபவனாகவும், நீண்ட ஆயுளை எதிர்பார்ப்பவனாகவும் இருக்கும் நிலையில் தர்மம் செய்வதே (சிறந்த தர்மம்) ஆகும். மேலும், (உன்) உயிர் தொண்டைக்குழியை அடையும் வரை தர்மம் செய்வதைத் தாமதப்படுத்த வேண்டாம்; அப்போது நீ: 'இது இன்னாருக்கு, இது இன்னாருக்கு' என்று கூறுவாய். (ஆனால் அப்போதோ,) அது ஏற்கனவே இன்னாருடையதாக ஆகிவிட்டது."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
3611சுனனுந் நஸாயீ
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَرْبٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ، عَنْ عُمَارَةَ، عَنْ أَبِي زُرْعَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَىُّ الصَّدَقَةِ أَعْظَمُ أَجْرًا قَالَ ‏ ‏ أَنْ تَصَدَّقَ وَأَنْتَ صَحِيحٌ شَحِيحٌ تَخْشَى الْفَقْرَ وَتَأْمُلُ الْبَقَاءَ وَلاَ تُمْهِلْ حَتَّى إِذَا بَلَغَتِ الْحُلْقُومَ قُلْتَ لِفُلاَنٍ كَذَا وَقَدْ كَانَ لِفُلاَنٍ ‏ ‏‏.‏
அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
ஒருவர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, 'அல்லாஹ்வின் தூதரே, எந்த தர்மம் மகத்தான நன்மையைத் தரும்?' என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்: '(நீங்கள்) ஆரோக்கியமாகவும், செல்வத்தின் மீது பேராசை கொண்டவராகவும், வறுமைக்கு அஞ்சியவராகவும், நீண்ட காலம் வாழ ஆசைப்படுபவராகவும் இருக்கும்போது நீங்கள் தர்மம் செய்வதாகும். (மரணத்தின்) உயிர் தொண்டைக்குழியை அடையும் வரை காலம் தாழ்த்தாதீர்கள். அப்போது, "இது இன்னாருக்கு", என்று கூறுகிறீர்கள். ஆனால், அதுவோ (அப்போதே) இன்னாரின் (வாரிசுகளின்) உடைமையாகிவிட்டது.'
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (தாருஸ்ஸலாம் பதிப்பு)
2865சுனன் அபூதாவூத்
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ، حَدَّثَنَا عُمَارَةُ بْنُ الْقَعْقَاعِ، عَنْ أَبِي زُرْعَةَ بْنِ عَمْرِو بْنِ جَرِيرٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَجُلٌ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يَا رَسُولَ اللَّهِ أَىُّ الصَّدَقَةِ أَفْضَلُ قَالَ ‏ ‏ أَنْ تَصَدَّقَ وَأَنْتَ صَحِيحٌ حَرِيصٌ تَأْمُلُ الْبَقَاءَ وَتَخْشَى الْفَقْرَ وَلاَ تُمْهِلْ حَتَّى إِذَا بَلَغَتِ الْحُلْقُومَ قُلْتَ لِفُلاَنٍ كَذَا وَلِفُلاَنٍ كَذَا وَقَدْ كَانَ لِفُلاَنٍ ‏ ‏ ‏.‏
அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
ஒரு மனிதர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம், "அல்லாஹ்வின் தூதரே, ஸதகாக்களில் (தர்மங்களில்) சிறந்தது எது?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள் பதிலளித்தார்கள்: (சிறந்த ஸதகா என்பது) நீர் உடல் நலத்துடனும், (செல்வத்தின் மீது) பேராசையுடனும், நீண்ட ஆயுளை நாடுபவராகவும், வறுமையைப் பற்றி அஞ்சியவராகவும் இருக்கும் நிலையில் ஸதகா (தர்மம்) செய்வதாகும். (அதை) நீர் தள்ளிப்போடாதீர்; உமது உயிர் தொண்டைக்குழியை அடைந்ததும், 'இன்னாருக்கு இவ்வளவு, இன்னாருக்கு இவ்வளவு' என்று கூறுவதல்ல. ஏனெனில், (அந்த நேரத்தில் உமது செல்வம்) ஏற்கெனவே (உமது வாரிசுகளான) இன்னாருக்கு உரியதாகிவிட்டது.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صحيح (الألباني)
2706சுனன் இப்னுமாஜா
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا شَرِيكٌ، عَنْ عُمَارَةَ بْنِ الْقَعْقَاعِ، وَابْنِ، شُبْرُمَةَ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ نَبِّئْنِي بِأَحَقِّ النَّاسِ مِنِّي بِحُسْنِ الصُّحْبَةِ فَقَالَ ‏"‏ نَعَمْ وَأَبِيكَ لَتُنَبَّأَنَّ أُمُّكَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ ثُمَّ مَنْ قَالَ ‏"‏ ثُمَّ أُمُّكَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ ثُمَّ مَنْ قَالَ ‏"‏ ثُمَّ أُمُّكَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ ثُمَّ مَنْ قَالَ ‏"‏ ثُمَّ أَبُوكَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ نَبِّئْنِي يَا رَسُولَ اللَّهِ عَنْ مَالِي كَيْفَ أَتَصَدَّقُ فِيهِ قَالَ ‏"‏ نَعَمْ وَاللَّهِ لَتُنَبَّأَنَّ أَنْ تَصَدَّقَ وَأَنْتَ صَحِيحٌ شَحِيحٌ تَأْمُلُ الْعَيْشَ وَتَخَافُ الْفَقْرَ وَلاَ تُمْهِلْ حَتَّى إِذَا بَلَغَتْ نَفْسُكَ هَاهُنَا قُلْتَ مَالِي لِفُلاَنٍ وَمَالِي لِفُلاَنٍ وَهُوَ لَهُمْ وَإِنْ كَرِهْتَ ‏"‏ ‏.‏
அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

ஒருவர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே (ஸல்), மக்களில் நான் நல்ல முறையில் நடந்துகொள்வதற்கு மிகவும் தகுதியானவர் யார் என்று எனக்குக் கூறுங்கள்?" என்று கேட்டார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "ஆம், உன் தந்தையின் மீது சத்தியமாக, நிச்சயமாக உனக்குக் கூறப்படும்: உன் தாய்" என்று கூறினார்கள். (நபி (ஸல்) அவர்கள் கேள்வி கேட்டவரின் தந்தையின் மீது சத்தியமிட்டது, அரபு மொழியில் வலியுறுத்தலுக்கான ஒரு பொதுவான வழக்கமாகும்; இது அல்லாஹ் அல்லாதவர் மீது சத்தியமிடுவது தடைசெய்யப்படுவதற்கு முன்னர் இருந்திருக்கலாம் அல்லது ஒரு சொல்லாட்சியாக இருக்கலாம்.) அவர், "பிறகு யார்?" என்று கேட்டார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "பிறகு உன் தாய்" என்று கூறினார்கள். அவர், "பிறகு யார்?" என்று கேட்டார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "பிறகு உன் தாய்" என்று கூறினார்கள். அவர், "பிறகு யார்?" என்று கேட்டார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "பிறகு உன் தந்தை" என்று கூறினார்கள்.

அவர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே (ஸல்), என் செல்வத்தைப் பற்றி எனக்குக் கூறுங்கள் - நான் எப்படி தர்மம் செய்ய வேண்டும்?" என்று கேட்டார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "ஆம், அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக, நிச்சயமாக உனக்குக் கூறப்படும். நீ ஆரோக்கியமாகவும், செல்வத்தின் மீது பேராசை கொண்டவனாகவும், நீண்ட ஆயுளை எதிர்பார்த்தும், வறுமைக்கு அஞ்சியும் இருக்கும்போதே தர்மம் செய்ய வேண்டும். உன் உயிர் தொண்டைக்குழியை அடையும் வரை தாமதிக்காதே, அப்போது நீ, “என் செல்வம் இன்னாருக்கு,” என்றும், “என் செல்வம் இன்னாருக்கு,” என்றும் கூறுவாய், நீ அதை விரும்பாத போதிலும் அது அவர்களுக்கே உரியதாகிவிடும்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (தாருஸ்ஸலாம் பதிப்பு)
7159முஸ்னது அஹ்மத்
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ عَنْ عُمَارَةَ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى رَسُولِ اللهِ ﷺ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللهِ أَيُّ الصَّدَقَةِ أَعْظَمُ أَجْرًا؟ قَالَ أَمَا وَأَبِيكَ لَتُنَبَّأَنَّهُ أَنْ تَصَدَّقَ وَأَنْتَ صَحِيحٌ شَحِيحٌ تَخْشَى الْفَقْرَ وَتَأْمُلُ الْبَقَاءَ وَلَا تَمَهَّلْ حَتَّى إِذَا بَلَغَتِ الْحُلْقُومَ قُلْتَ لِفُلَانٍ كَذَا وَلِفُلَانٍ كَذَا وَقَدْ كَانَ لِفُلَانٍ
அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒருவர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எந்தத் தர்மம் அதிக நற்கூலி பெற்றுத் தரக்கூடியது?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "உம் தந்தை மீது சத்தியமாக! (நிச்சயமாக) உனக்கு அது தெரிவிக்கப்படும்: நீ ஆரோக்கியமானவனாகவும், (பொருளின் மீது) பேராசை கொண்டவனாகவும், வறுமையைக் கண்டு அஞ்சுபவனாகவும், நீண்ட காலம் வாழ விரும்புபவனாகவும் இருக்கும் நிலையில் நீ தர்மம் செய்வதே (மிகச் சிறந்த தர்மமாகும்). (உயிர்) தொண்டைக் குழியை அடையும் வரை (தர்மம் செய்வதைத்) தாமதப்படுத்தாதே! (மரணத் தருவாயில்) 'இன்னாருக்கு இவ்வளவு, இன்னாருக்கு இவ்வளவு' என்று நீ சொல்வாய். (உண்மையில்) அது (அப்போதே வாரிசுகளான) இன்னாருக்கு உரியதாகிவிட்டிருக்குமே!" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இஸ்னாதுஹு ஸஹீஹ் (இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆதாரபூர்வமானது)
إسناده صحيح
7407முஸ்னது அஹ்மத்
حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ عَبْدِ الْحَمِيدِ عَنْ عُمَارَةَ بْنِ الْقَعْقَاعِ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ سُئِلَ رَسُولُ اللهِ ﷺ أَيُّ الصَّدَقَةِ أَفْضَلُ؟ قَالَ لَتُنَبَّأَنَّ أَنْ تَصَدَّقَ وَأَنْتَ صَحِيحٌ شَحِيحٌ تَأْمُلُالْبَقَاءَ وَتَخَافُ الْفَقْرَ وَلَا تَمَهَّلْ حَتَّى إِذَا بَلَغَتِ الْحُلْقُومَ قُلْتَ لِفُلَانٍ كَذَا وَلِفُلَانٍ كَذَا أَلَا وَقَدْ كَانَ لِفُلَانٍ
அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம், "எந்தத் தர்மம் மிகச் சிறந்தது?" என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், "நீங்கள் உடல் ஆரோக்கியமுள்ளவராகவும், (பொருளின் மீது) ஆசை உள்ளவராகவும், (நீண்ட காலம்) வாழலாம் என்று எதிர்பார்ப்பவராகவும், வறுமையை அஞ்சுபவராகவும் இருக்கும் நிலையில் நீங்கள் தர்மம் செய்வதே (மிகச் சிறந்ததாகும்). (உயிர்) தொண்டைக் குழியை அடையும் வரை (தர்மம் செய்வதைத்) தாமதப்படுத்த வேண்டாம். (மரணத் தருவாயான அந்நேரத்தில்) 'இன்னாருக்கு இவ்வளவு, இன்னாருக்கு இவ்வளவு' என்று நீங்கள் கூறுவீர்கள். ஆனால் (அப்போது) அது (வாரிசுகளான) இன்னாருக்கு உரியதாகிவிட்டிருக்குமே!" என்று பதிலளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இஸ்னாதுஹு ஸஹீஹ் (இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆதாரபூர்வமானது)
إسناده صحيح
9378முஸ்னது அஹ்மத்
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ قَالَ حَدَّثَنَا عُمَارَةُ بْنُ الْقَعْقَاعِ بْنِ شُبْرُمَةَ الضَّبِّيُّ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو زُرْعَةَ بْنُ عَمْرِو بْنِ جَرِيرٍ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو هُرَيْرَةَ قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ ﷺ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللهِ أَيُّ الصَّدَقَةِ أَعْظَمُ؟ قَالَ أَنْ تَتَصَدَّقَ وَأَنْتَ صَحِيحٌ شَحِيحٌ تَخْشَى الْفَقْرَ وَتَأْمُلُ الْبَقَاءَ وَلَا تَمَهَّلْ حَتَّى إِذَا بَلَغَتِ الْحُلْقُومَ قُلْتَ لِفُلَانٍ كَذَا وَلِفُلَانٍ كَذَا وَقَدْ كَانَ لِفُلَانٍ
அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
ஒரு மனிதர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எந்தத் தர்மம் மகத்தானது (சிறந்தது)?" என்று கேட்டார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "நீர் ஆரோக்கியமானவராகவும், (பொருளின் மீது) பேராசை கொண்டவராகவும், வறுமையை அஞ்சியவராகவும், (இன்னும்) நீண்ட காலம் வாழ ஆசைப்படும் நிலையிலும் நீர் செய்யும் தர்மமே (மிகச்சிறந்ததாகும்). (உயிர்) தொண்டைக் குழியை வந்து சேரும் வரை (தர்மம் செய்வதைத்) தாமதப்படுத்த வேண்டாம். அந்த நேரத்தில் (மரணத் தருவாயில்), 'இன்னாருக்கு இவ்வளவு, இன்னாருக்கு இவ்வளவு' என்று நீர் கூறுவீர். ஆனால் (உண்மையில்) அது (அப்போது) இன்னாருக்கு (வாரிசுகளுக்கு) உரியதாகிவிட்டிருக்கும்!" என்று பதிலளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இஸ்னாதுஹு ஸஹீஹ் (இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆதாரபூர்வமானது)
إسناده صحيح
9768முஸ்னது அஹ்மத்
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ عُمَارَةَ بْنِ الْقَعْقَاعِ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللهِ أَيُّ الصَّدَقَةِ أَفْضَلُ؟ قَالَ أَنْ تَصَدَّقَ وَأَنْتَ شَحِيحٌ أَوْ صَحِيحٌ تَأْمُلُ الْعَيْشَوَتَخْشَى الْفَقْرَ وَلَا تُمْهِلْ حَتَّى إِذَا كَانَتْ بِالْحُلْقُومِ قُلْتَ لِفُلَانٍ كَذَا وَلِفُلَانٍ كَذَا وَقَدْ كَانَ
அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒருவர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! தர்மங்களில் மிகவும் சிறந்தது எது?" என்று கேட்டார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "நீங்கள் ஆரோக்கியமானவராகவும், (பொருளின் மீது) பேராசை கொண்டவராகவும், வறுமையை அஞ்சியவராகவும், (நீண்ட காலம்) வாழலாம் என எதிர்பார்த்தவராகவும் இருக்கும் நிலையில் தர்மம் செய்வதே (சிறந்ததாகும்). (உயிர்) தொண்டைக்குழியை வந்து சேரும் வரை (தர்மம் செய்வதைத்) தாமதப்படுத்தாதீர்கள். (மரணத் தருவாயில்) 'இன்னாருக்கு இவ்வளவு, இன்னாருக்கு இவ்வளவு' என்று நீங்கள் கூறுவீர்கள். ஆனால், (அப்பொழுதோ) அப்பொருள் (வாரிசுகளான) இன்னாருக்கு உரியதாகி விட்டிருக்கும்!" என்று பதிலளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இஸ்னாதுஹு ஸஹீஹ் (இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆதாரபூர்வமானது)
إسناده صحيح
1867மிஷ்காத் அல்-மஸாபீஹ்
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَجُلٌ: يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُّ الصَّدَقَةِ أَعْظَمُ أَجْرًا؟ قَالَ: أَنْ تَصَدَّقَ وَأَنْتَ صَحِيحٌ شَحِيحٌ تَخْشَى الْفَقْرَ وَتَأْمُلُ الْغِنَى وَلَا تُمْهِلَ حَتَّى إِذَا بَلَغَتِ الْحُلْقُومَ قُلْتَ: لِفُلَانٍ كَذَا وَلِفُلَانٍ كَذَا وَقَدْ كَانَ لِفُلَانٍ
அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
ஒருவர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எந்த ஸதகா மிகப் பெரிய நன்மையைத் தரும்?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், “நீங்கள் ஆரோக்கியமாகவும், (பொருளின் மீது) பற்றுள்ளவராகவும், வறுமைக்கு அஞ்சியவராகவும், செல்வத்தை அடையவேண்டும் என்று ஆசைப்படுபவராகவும் இருக்கும் நிலையில் தர்மம் செய்வதாகும். (உயிர்) தொண்டைக்குழியை அடையும் வரை அதைத் தாமதப்படுத்தாதீர்கள். (ஏனெனில், அப்போது) நீங்கள், 'இன்னாருக்கு இவ்வளவு, இன்னாருக்கு அவ்வளவு' என்று கூறுவீர்கள். ஆனால், அது (அந்நேரத்தில் ஏற்கனவே வாரிசுகளுக்குரியதாகிவிட்டதால், உங்களது முழு விருப்பப்படி கொடுக்க முடியாத) இன்னாருக்கு உரியதாகிவிட்டது” என்று பதிலளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
778அல்-அதப் அல்-முஃபரத்
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلامٍ، قَالَ‏:‏ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلِ بْنِ غَزْوَانَ، عَنْ عُمَارَةَ، عَنْ أَبِي زُرْعَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ‏:‏ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى رَسُولِ اللهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ‏:‏ يَا رَسُولَ اللهِ، أَيُّ الصَّدَقَةِ أَفْضَلُ أَجْرًا‏؟‏ قَالَ‏:‏ أَمَا وَأَبِيكَ لَتُنَبَّأَنَّهُ‏:‏ أَنْ تَصَدَّقَ وَأَنْتَ صَحِيحٌ شَحِيحٌ تَخْشَى الْفَقْرَ، وَتَأْمُلُ الْغِنَى، وَلاَ تُمْهِلْ حَتَّى إِذَا بَلَغَتِ الْحُلْقُومَ قُلْتَ‏:‏ لِفُلاَنٍ كَذَا، وَلِفُلاَنٍ كَذَا، وَقَدْ كَانَ لِفلانٍ‏.‏
அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஒரு மனிதர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! எந்த ஸதகா மிகச்சிறந்த நன்மையுடையது?' என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள் (ஸல்), 'உன் தந்தை மீது ஆணையாக! (இது ஒரு வலியுறுத்தல், அல்லாஹ் அல்லாதவர் மீது ஆணையிடுவது அல்ல.) நீ அதைப் பற்றி அறிந்து கொள்வாய்: நீ உடல் நலத்துடனும், கஞ்சத்தனம் கொண்டவராகவும் (அல்லது செல்வத்தின் மீது பேராசை கொண்டவராகவும்), வறுமைக்கு அஞ்சியவராகவும், செல்வத்தை எதிர்பார்த்தவராகவும் இருக்கும்போது ஸதகா கொடுப்பதே (மிகச் சிறந்தது). (உன்) உயிர் தொண்டைக்குழியை அடையும் வரை அதைத் தள்ளிப் போட வேண்டாம்; (அந்த நேரத்தில்) "இன்னாருக்கு இவ்வளவு, இன்னாருக்கு இவ்வளவு" என்று நீ கூறுவாய். ஆனால், அது (உன் மரணத்திற்குப் பிறகு ஏற்கனவே வாரிசுகளுக்கு) உரியதாகி விட்டிருக்கும்' என்று கூறினார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (என் தந்தை மீது சத்தியமாக) என்ற வார்த்தைகள் இன்றி, இது புஹாரியில் இல்லை (அல்பானி)
صحيح دون لفظ ( وأبيك ) وليس في خ (الألباني)
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللهِ الْحُسَيْنُ بْنِ عُمَرَ بْنِ بُرْهَانَ الْغَزَّالُ وَأَبُو الْحُسَيْنِ عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللهِ بْنِ بِشْرَانَ الْعَدْلُ وَأَبُو الْحُسَيْنِ مُحَمَّدُ بْنُ الْحُسَيْنِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ الْفَضْلِ الْقَطَّانُ وَأَبُو مُحَمَّدٍ عَبْدُ اللهِ بْنُ يَحْيَى بْنِ عَبْدِ الْجَبَّارِ بِبَغْدَادَ قَالُوا أنبأ إِسْمَاعِيلُ بْنُ مُحَمَّدٍ الصَّفَّارُ ثنا الْحَسَنُ بْنُ عَرَفَةَ ثنا جَرِيرُ بْنُ عَبْدِ الْحَمِيدِ عَنْ عُمَارَةَ بْنِ الْقَعْقَاعِ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ سُئِلَ رَسُولُ اللهِ ﷺ أِيُّ الصَّدَقَةِ أَفْضَلُ؟ قَالَ لَتُنَبَّأَنَّ أَنْ تَصَدَّقَ وَأَنْتَ صَحِيحٌ شَحِيحٌ تَأْمُلُ الْبَقَاءَ وَتَخَافُ الْفَقْرَ وَلَا تُمْهِلُ حَتَّى إِذَا بَلَغَتِ الْحُلْقُومَ قُلْتَ لِفُلَانٍ كَذَا وَلِفُلَانٍ كَذَا إِلَّا وَقَدْ كَانَ لِفُلَانٍ رَوَاهُ مُسْلِمٌ فِي الصَّحِيحِ عَنْ زُهَيْرِ بْنِ حَرْبٍ عَنْ جَرِيرٍ وَأَخْرَجَهُ الْبُخَارِيُّ مِنْ وَجْهَيْنِ آخَرَيْنِ عَنْ عُمَارَةَ
அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம், "எந்தத் தர்மம் மிகச் சிறந்தது?" என்று கேட்கப்பட்டது.

அதற்கு அவர்கள், "நீ ஆரோக்கியமானவனாகவும், (பொருளின் மீது) பேராசை கொண்டவனாகவும், (நீண்ட காலம்) வாழ்வதை எதிர்பார்ப்பவனாகவும், வறுமையை அஞ்சுபவனாகவும் இருக்கும் நிலையில் தர்மம் செய்வதாகும். (உயிர்) தொண்டைக்குழியை அடையும் வரை (தர்மம் செய்வதைத்) தாமதப்படுத்தாதே. (மரணத் தருணத்தில்) 'இன்னாருக்கு இவ்வளவு, இன்னாருக்கு இவ்வளவு (கொடுங்கள்)' என்று நீ கூறுவாய். ஆனால் (உண்மையில்) அது (அப்போதே வாரிசுகளாகிய) இன்னாருக்கு உரியதாகிவிட்டிருக்கும்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

(இதனை இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் ஸுஹைர் பின் ஹர்ப், ஜரீர் வழியாகவும் பதிவு செய்துள்ளார்கள். மேலும், இமாம் புகாரி அவர்கள் உமாரா வழியாக வேறு இரண்டு அறிவிப்பாளர் தொடர்களின் மூலமும் இதனைப் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.)
ஹதீஸ் தரம் : ஹதீஸ் தரம் கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
3312ஸஹீஹ் இப்னு ஹிப்பான்
أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ الْأَزْدِيُّ، حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا جَرِيرٌ، عَنْ عُمَارَةَ بْنِ الْقَعْقَاعِ، عَنْ أَبِي زُرْعَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ: أَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلٌ، فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُّ الصَّدَقَةِ أَعْظَمُ؟ قَالَ: «أَنْ §تَصَدَّقَ وَأَنْتَ صَحِيحٌ شَحِيحٌ تَخْشَى الْفَقْرَ وَتَأْمَلُ الْغِنَى، وَلَا تُمْهِلْ حَتَّى إِذَا بَلَغَتِ الْحُلْقُومَ، قُلْتَ: لِفُلَانٍ كَذَا وَلِفُلَانٍ كَذَا، أَلَا وَقَدْ كَانَ لِفُلَانٍ»
அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு மனிதர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எந்தத் தர்மம் மகத்தான (நற்பலன் கொண்டது)?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு அவர்கள், "நீர் ஆரோக்கியமானவராகவும், (பொருளின் மீது) பேராசை கொண்டவராகவும், வறுமையை அஞ்சியவராகவும், செல்வத்தை எதிர்பார்ப்பவராகவும் இருக்கும் நிலையில் நீர் தர்மம் செய்வதாகும். (உயிர்) தொண்டைக் குழியை அடையும் வரை (தர்மம் செய்வதைத்) தாமதப்படுத்தாதீர்! (அப்போது) 'இன்னாருக்கு இவ்வளவு, இன்னாருக்கு இவ்வளவு' என்று நீர் சொல்வீர். (உண்மையில்) அது (அப்போதே) இன்னாருக்கு (வாரிசுகளுக்கு) உரியதாகிவிட்டிருக்குமே!" என்று பதிலளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (ஆதாரப்பூர்வமானது)
صحيح
3335ஸஹீஹ் இப்னு ஹிப்பான்
أَخْبَرَنَا أَبُو يَعْلَى، قَالَ: حَدَّثَنَا أَبُو خَيْثَمَةَ، قَالَ: حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ عُمَارَةَ بْنِ الْقَعْقَاعِ، عَنْ أَبِي زُرْعَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ: أَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلٌ، فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُّ الصَّدَقَةِ أَعْظَمُ، قَالَ: «أَنْ §تَصَدَّقَ وَأَنْتَ صَحِيحٌ شَحِيحٌ تَخْشَى الْفَقْرَ وَتَأْمَلُ الْغِنَى، وَلَا تُمْهِلْ حَتَّى إِذَا بَلَغَتِ الْحُلْقُومَ، قُلْتَ: لِفُلَانٍ كَذَا وَلِفُلَانٍ كَذَا أَلَا وَقَدْ كَانَ لِفُلَانٍ»
அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் ஒரு மனிதர் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! (நற்கூலியில்) மிகவும் மகத்தான தர்மம் எது?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு அவர்கள், "நீர் ஆரோக்கியமானவராகவும், (பொருளின் மீது) ஆசை கொண்டவராகவும், வறுமையை அஞ்சியவராகவும், செல்வந்தராக வேண்டுமென்று விரும்பியவராகவும் இருக்கும் நிலையில் தர்மம் செய்வதே (மிகச் சிறந்த தர்மம்) ஆகும். (உயிர்) தொண்டைக்குழியை அடையும் வரை (தர்மம் செய்வதைத்) தாமதப்படுத்த வேண்டாம். (மரணத் தருவாயில்) 'இன்னாருக்கு இவ்வளவு, இன்னாருக்கு இவ்வளவு' என்று நீர் கூறுவீர். ஆனால், (அப்போது) அது (உமது வாரிசுகளான) இன்னாருக்கு உரியதாகி விட்டிருக்குமே!" என்று பதிலளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (ஆதாரப்பூர்வமானது)
صحيح