இந்த ஹதீஸுக்கு மற்ற ஹதீஸ் நூல்களில் உள்ள ஹதீஸ்கள்

2597ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ أَبِي حُمَيْدٍ السَّاعِدِيِّ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ اسْتَعْمَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم رَجُلاً مِنَ الأَزْدِ يُقَالُ لَهُ ابْنُ اللُّتْبِيَّةِ عَلَى الصَّدَقَةِ، فَلَمَّا قَدِمَ قَالَ هَذَا لَكُمْ، وَهَذَا أُهْدِيَ لِي‏.‏ قَالَ ‏ ‏ فَهَلاَّ جَلَسَ فِي بَيْتِ أَبِيهِ أَوْ بَيْتِ أُمِّهِ، فَيَنْظُرَ يُهْدَى لَهُ أَمْ لاَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لاَ يَأْخُذُ أَحَدٌ مِنْهُ شَيْئًا إِلاَّ جَاءَ بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ يَحْمِلُهُ عَلَى رَقَبَتِهِ، إِنْ كَانَ بَعِيرًا لَهُ رُغَاءٌ أَوْ بَقَرَةً لَهَا خُوَارٌ أَوْ شَاةً تَيْعَرُ ـ ثُمَّ رَفَعَ بِيَدِهِ، حَتَّى رَأَيْنَا عُفْرَةَ إِبْطَيْهِ ـ اللَّهُمَّ هَلْ بَلَّغْتُ اللَّهُمَّ هَلْ بَلَّغْتُ ثَلاَثًا ‏ ‏‏.‏
அபூஹுமைத் அஸ்ஸாஇதீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் ‘அஸ்த்’ குலத்தைச் சேர்ந்த, இப்னுல் லுத்பிய்யா என்று அழைக்கப்பட்ட ஒரு மனிதரை ஸதகாவை (அதாவது, ஜகாத்தை) வசூலிப்பதற்காக நியமித்தார்கள். அவர் திரும்பி வந்தபோது, “இது உங்களுக்குரியது; இது எனக்கு அன்பளிப்பாக வழங்கப்பட்டது” என்று கூறினார்.

(அதைக் கேட்ட) நபி (ஸல்) அவர்கள், “அவர் தம் தந்தையின் அல்லது தாயின் வீட்டில் அமர்ந்திருந்து, அவருக்கு (அவர் வகிக்கும் பதவியின் காரணமாக) அன்பளிப்பு வழங்கப்படுகிறதா இல்லையா என்று பார்த்திருக்கக் கூடாதா? என் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக! (ஸதகாப் பொருளிலிருந்து) எவரேனும் எதையேனும் (முறையற்ற விதமாக) எடுத்துக் கொண்டால், அவர் மறுமை நாளில் அதைத் தம் கழுத்தில் சுமந்து வருவார். (அவர் கொண்டு வருவது) உறுமும் ஒட்டகமாகவோ, அல்லது கத்தும் மாடாகவோ, அல்லது கத்தும் ஆடாகவோ இருக்கும்” என்று கூறினார்கள்.

பின்னர் நபி (ஸல்) அவர்கள் தம் கைகளை, நாங்கள் அவர்களின் அக்குள்களின் வெண்மையைப் பார்க்கும் வரை உயர்த்தினார்கள். “இறைவா! நான் (உன்னுடைய செய்தியைச்) சேர்த்துவிட்டேனா? இறைவா! நான் (உன்னுடைய செய்தியைச்) சேர்த்துவிட்டேனா?” என்று மூன்று முறை கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
6636ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ، عَنْ أَبِي حُمَيْدٍ السَّاعِدِيِّ، أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم اسْتَعْمَلَ عَامِلاً فَجَاءَهُ الْعَامِلُ حِينَ فَرَغَ مِنْ عَمَلِهِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا لَكُمْ، وَهَذَا أُهْدِيَ لِي‏.‏ فَقَالَ لَهُ ‏"‏ أَفَلاَ قَعَدْتَ فِي بَيْتِ أَبِيكَ وَأُمِّكَ فَنَظَرْتَ أَيُهْدَى لَكَ أَمْ لاَ ‏"‏‏.‏ ثُمَّ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَشِيَّةً بَعْدَ الصَّلاَةِ فَتَشَهَّدَ وَأَثْنَى عَلَى اللَّهِ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ ثُمَّ قَالَ ‏"‏ أَمَّا بَعْدُ، فَمَا بَالُ الْعَامِلِ نَسْتَعْمِلُهُ، فَيَأْتِينَا فَيَقُولُ هَذَا مِنْ عَمَلِكُمْ، وَهَذَا أُهْدِيَ لِي‏.‏ أَفَلاَ قَعَدَ فِي بَيْتِ أَبِيهِ وَأُمِّهِ فَنَظَرَ هَلْ يُهْدَى لَهُ أَمْ لاَ، فَوَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ لاَ يَغُلُّ أَحَدُكُمْ مِنْهَا شَيْئًا، إِلاَّ جَاءَ بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ يَحْمِلُهُ عَلَى عُنُقِهِ، إِنْ كَانَ بَعِيرًا جَاءَ بِهِ لَهُ رُغَاءٌ، وَإِنْ كَانَتْ بَقَرَةً جَاءَ بِهَا لَهَا خُوَارٌ، وَإِنْ كَانَتْ شَاةً جَاءَ بِهَا تَيْعَرُ، فَقَدْ بَلَّغْتُ ‏"‏‏.‏ فَقَالَ أَبُو حُمَيْدٍ ثُمَّ رَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَدَهُ حَتَّى إِنَّا لَنَنْظُرُ إِلَى عُفْرَةِ إِبْطَيْهِ‏.‏ قَالَ أَبُو حُمَيْدٍ وَقَدْ سَمِعَ ذَلِكَ مَعِي زَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ مِنَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَسَلُوهُ‏.‏
அபூஹுமைத் அஸ்ஸாஇதீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு ஊழியரை நியமித்தார்கள். அந்த ஊழியர் தனது வேலையை முடித்த பிறகு திரும்பி வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே (ஸல்)! இது (அரசுக்குச் சேர வேண்டியது) உங்களுக்கானது; இது எனக்கு அன்பளிப்பாக வழங்கப்பட்டது" என்று கூறினார்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம், "நீர் உம்முடைய தந்தை மற்றும் தாயின் வீட்டில் உட்கார்ந்திருந்து, உமக்கு அன்பளிப்பு வழங்கப்படுகிறதா இல்லையா என்று பார்த்திருக்கக் கூடாதா?" என்று கேட்டார்கள்.

பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மாலையில் தொழுகைக்குப் பிறகு எழுந்தார்கள். ஏகத்துவ உறுதிமொழி (தஷஹ்ஹுத்) கூறி, அல்லாஹ்வுக்குத் தகுதியான விதத்தில் அவனைப் புகழ்ந்துவிட்டுப் பிறகு கூறினார்கள்:

"இனி விஷயத்திற்கு வருவோம்! நாம் பணியில் அமர்த்தும் அந்த ஊழியருக்கு என்ன நேர்ந்தது? அவர் நம்மிடம் வந்து, 'இது உங்கள் பணி மூலம் வந்தது; இது எனக்கு அன்பளிப்பாக வழங்கப்பட்டது' என்று கூறுகிறாரே! அவர் தனது தந்தை மற்றும் தாயின் வீட்டில் உட்கார்ந்திருந்து, அவருக்கு அன்பளிப்பு வழங்கப்படுகிறதா இல்லையா என்று பார்த்திருக்கக் கூடாதா?

முஹம்மதுவின் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக! உங்களில் எவரேனும் அதிலிருந்து (பொதுச் சொத்திலிருந்து) எதையாவது மோசடி செய்தால், அவர் மறுமை நாளில் அதைத் தன் கழுத்தில் சுமந்து கொண்டே வருவார். அது ஒட்டகமாக இருந்தால், அது கனைத்துக்கொண்டிருக்கும் நிலையில் அவர் அதைச் சுமந்து வருவார்; அது ஒரு பசுவாக இருந்தால், அது கத்திக்கொண்டிருக்கும் நிலையில் அவர் அதைச் சுமந்து வருவார்; அது ஒரு ஆடாக இருந்தால், அது கத்திக்கொண்டிருக்கும் நிலையில் அவர் அதைச் சுமந்து வருவார்." பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள், "(இறைவா!) நான் (உன் செய்தியை) எத்திவைத்துவிட்டேன்" என்று கூறினார்கள்.

அபூஹுமைத் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தங்கள் கைகளை உயர்த்தினார்கள்; எந்த அளவிற்கென்றால் நாங்கள் அவர்களின் அக்குள்களின் வெண்மையைப் பார்த்தோம்."

(மேலும் அபூஹுமைத் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:) "இதை நபி (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து என்னுடன் சேர்ந்து ஸைத் பின் ஸாபித் (ரழி) அவர்களும் செவியுற்றார்கள். எனவே (வேண்டுமென்றால்) அவரிடமும் கேட்டுக்கொள்ளுங்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
6979ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي حُمَيْدٍ السَّاعِدِيِّ، قَالَ اسْتَعْمَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَجُلاً عَلَى صَدَقَاتِ بَنِي سُلَيْمٍ يُدْعَى ابْنَ اللُّتَبِيَّةِ، فَلَمَّا جَاءَ حَاسَبَهُ قَالَ هَذَا مَالُكُمْ وَهَذَا هَدِيَّةٌ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ فَهَلاَّ جَلَسْتَ فِي بَيْتِ أَبِيكَ وَأُمِّكَ، حَتَّى تَأْتِيَكَ هَدِيَّتُكَ إِنْ كُنْتَ صَادِقًا ‏"‏‏.‏ ثُمَّ خَطَبَنَا فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ ‏"‏ أَمَّا بَعْدُ، فَإِنِّي أَسْتَعْمِلُ الرَّجُلَ مِنْكُمْ عَلَى الْعَمَلِ مِمَّا وَلاَّنِي اللَّهُ، فَيَأْتِي فَيَقُولُ هَذَا مَالُكُمْ وَهَذَا هَدِيَّةٌ أُهْدِيَتْ لِي‏.‏ أَفَلاَ جَلَسَ فِي بَيْتِ أَبِيهِ وَأُمِّهِ حَتَّى تَأْتِيَهُ هَدِيَّتُهُ، وَاللَّهِ لاَ يَأْخُذُ أَحَدٌ مِنْكُمْ شَيْئًا بِغَيْرِ حَقِّهِ، إِلاَّ لَقِيَ اللَّهَ يَحْمِلُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ، فَلأَعْرِفَنَّ أَحَدًا مِنْكُمْ لَقِيَ اللَّهَ يَحْمِلُ بَعِيرًا لَهُ رُغَاءٌ، أَوْ بَقَرَةً لَهَا خُوَارٌ، أَوْ شَاةً تَيْعَرُ ‏"‏‏.‏ ثُمَّ رَفَعَ يَدَهُ حَتَّى رُئِيَ بَيَاضُ إِبْطِهِ يَقُولُ ‏"‏ اللَّهُمَّ هَلْ بَلَّغْتُ ‏"‏‏.‏ بَصْرَ عَيْنِي وَسَمْعَ أُذُنِي‏.‏
அபூஹுமைத் அஸ்ஸாஇதீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ‘பனூ ஸுலைம்’ குலத்தாரின் ஸதகாவை (ஜகாத்தை) வசூலிக்க ‘இப்னுல் லுதபிய்யா’ என்று அழைக்கப்பட்ட ஒருவரை நியமித்தார்கள். அவர் (பணி முடிந்து) வந்தபோது (நபியிடம்) கணக்குக் காட்டினார். "இது உங்களுக்குரியது; இது எனக்கு அன்பளிப்பாக வழங்கப்பட்டது" என்று கூறினார். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "நீர் உண்மையாளராக இருந்தால், உமது தந்தை வீட்டிலோ உமது தாய் வீட்டிலோ உட்கார்ந்திருக்க வேண்டியதுதானே? உமக்கு உமது அன்பளிப்பு வருகிறதா (இல்லையா) என்று பார்த்திருக்கலாமே?" என்று கூறினார்கள்.

பிறகு எங்களுக்கு உரை நிகழ்த்தினார்கள். அல்லாஹ்வைப் போற்றிப் புகழ்ந்த பின் கூறினார்கள்: "அம்மா பஃது! அல்லாஹ் எனக்குப் பொறுப்பளித்துள்ள பணிகளில் ஒன்றை நிர்வகிக்க உங்களில் ஒருவரை நான் நியமிக்கிறேன். அவரோ வந்து, 'இது உங்களுக்குரியது; இது எனக்கு அன்பளிப்பாகக் கொடுக்கப்பட்டது' என்கிறார். அவர் தனது தந்தை வீட்டிலோ தனது தாய் வீட்டிலோ உட்கார்ந்திருக்க வேண்டியதுதானே? அவருக்குத் தனது அன்பளிப்பு வருகிறதா என்று பார்த்திருக்கலாமே? அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! உங்களில் எவரேனும் உரிமை இன்றி எதையேனும் எடுத்துக் கொண்டால், மறுமை நாளில் அதைச் சுமந்தவராகவே அவர் அல்லாஹ்வைச் சந்திப்பார். எனவே, கனைக்கும் ஒட்டகத்தையோ, சப்தமிடும் மாட்டையோ, அல்லது கத்தும் ஆட்டையோ சுமந்த நிலையில் அல்லாஹ்வைச் சந்திக்கும் உங்களில் எவரையும் நான் நிச்சயமாக அடையாளம் கண்டுகொள்வேன்."

பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள் தம் இரு கைகளையும் உயர்த்தினார்கள்; எவ்வளவென்றால் அவர்களுடைய அக்குள்களின் வெண்மை தெரியும் அளவிற்கு (உயர்த்தினார்கள்). மேலும், "இறைவா! நான் (உன் செய்தியை) எத்திவைத்துவிட்டேன் அல்லவா?" என்று கூறினார்கள்.

(அபூ ஹுமைத் கூறினார்:) இதை என் கண்கள் கண்டன; என் செவிகள் கேட்டன.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
7174ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، أَنَّهُ سَمِعَ عُرْوَةَ، أَخْبَرَنَا أَبُو حُمَيْدٍ السَّاعِدِيُّ، قَالَ اسْتَعْمَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم رَجُلاً مِنْ بَنِي أَسَدٍ يُقَالُ لَهُ ابْنُ الأُتَبِيَّةِ عَلَى صَدَقَةٍ فَلَمَّا قَدِمَ قَالَ هَذَا لَكُمْ وَهَذَا أُهْدِيَ لِي‏.‏ فَقَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَلَى الْمِنْبَرِ ـ قَالَ سُفْيَانُ أَيْضًا فَصَعِدَ الْمِنْبَرَ ـ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ ‏"‏ مَا بَالُ الْعَامِلِ نَبْعَثُهُ، فَيَأْتِي يَقُولُ هَذَا لَكَ وَهَذَا لِي‏.‏ فَهَلاَّ جَلَسَ فِي بَيْتِ أَبِيهِ وَأُمِّهِ فَيَنْظُرُ أَيُهْدَى لَهُ أَمْ لاَ، وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لاَ يَأْتِي بِشَىْءٍ إِلاَّ جَاءَ بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ يَحْمِلُهُ عَلَى رَقَبَتِهِ، إِنْ كَانَ بَعِيرًا لَهُ رُغَاءٌ، أَوْ بَقَرَةً لَهَا خُوَارٌ، أَوْ شَاةً تَيْعَرُ ‏"‏‏.‏ ثُمَّ رَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى رَأَيْنَا عُفْرَتَىْ إِبْطَيْهِ ‏"‏ أَلاَ هَلْ بَلَّغْتُ ‏"‏ ثَلاَثًا‏.‏ قَالَ سُفْيَانُ قَصَّهُ عَلَيْنَا الزُّهْرِيُّ‏.‏ وَزَادَ هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي حُمَيْدٍ قَالَ سَمِعَ أُذُنَاىَ وَأَبْصَرَتْهُ عَيْنِي، وَسَلُوا زَيْدَ بْنَ ثَابِتٍ فَإِنَّهُ سَمِعَهُ مَعِي‏.‏ وَلَمْ يَقُلِ الزُّهْرِيُّ سَمِعَ أُذُنِي‏.‏ ‏{‏خُوَارٌ‏}‏ صَوْتٌ، وَالْجُؤَارُ مِنْ تَجْأَرُونَ كَصَوْتِ الْبَقَرَةِ‏.‏
அபூஹுமைத் அஸ்ஸாஇதீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் 'பனீ அஸத்' குலத்தைச் சேர்ந்த, 'இப்னுல் உத்பிய்யா' என்று அழைக்கப்படும் ஒருவரை (ஜகாத்) வசூலிப்பதற்காக நியமித்தார்கள். அவர் (பணியிலிருந்து) திரும்பி வந்தபோது, "இது உங்களுக்குரியது; இது எனக்கு அன்பளிப்பாக வழங்கப்பட்டது" என்று கூறினார்.

உடனே நபி (ஸல்) அவர்கள் மிம்பரில் (மேடையில்) நின்றார்கள் - (அறிவிப்பாளர்) சுஃப்யான், 'மிம்பரில் ஏறினார்கள்' என்று கூறினார் - பிறகு அல்லாஹ்வைப் போற்றிப் புகழ்ந்தார்கள். பிறகு கூறினார்கள்: "நாம் (ஜகாத் வசூலிக்க) அனுப்பும் ஊழியருக்கு என்ன நேர்ந்தது? அவர் திரும்பி வந்து, 'இது உங்களுக்குரியது; இது எனக்குரியது' என்று கூறுகிறார். அவர் தம் தந்தை மற்றும் தாயின் வீட்டில் உட்கார்ந்திருக்கலாமே! (அப்படியிருந்தால்) அவருக்கு அன்பளிப்பு வழங்கப்படுகிறதா இல்லையா என்று அவர் பார்த்திருக்கலாமே! என் உயிர் எவன் கைவசம் உள்ளதோ அவன் மீது சத்தியமாக! எவரேனும் எதையேனும் (பொதுச் சொத்திலிருந்து முறைகேடாக) எடுத்துக் கொண்டால், மறுமை நாளில் அதைத் தன் கழுத்தில் சுமந்தவாறு வருவார். அது ஒட்டகமாக இருந்தால் கனைத்துக் கொண்டிருக்கும்; மாடாக இருந்தால் சப்தமிட்டுக் கொண்டிருக்கும்; ஆடாக இருந்தால் கத்திக் கொண்டிருக்கும்."

பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள் தம் அக்குள்களின் வெண்மை எங்களுக்குத் தெரியும் அளவிற்குத் தம் இரு கைகளையும் உயர்த்தினார்கள். "நான் (இறைச் செய்தியை) எத்திவைத்துவிட்டேன் அல்லவா?" என்று மூன்று முறை கூறினார்கள்.

(அறிவிப்பாளர் சுஃப்யான் கூறினார்: இதை அஸ்-ஸுஹ்ரி எங்களிடம் விவரித்தார்).

மேலும் ஹிஷாம், தம் தந்தை வழியாக அபூஹுமைத் (ரழி) அவர்களிடமிருந்து கூடுதலாக அறிவிக்கிறார்: "என் காதுகள் இதைக் கேட்டன; என் கண்கள் அவர்களைப் பார்த்தன. (வேண்டுமென்றால்) ஸைத் பின் ஸாபித் (ரழி) அவர்களிடம் கேளுங்கள். ஏனெனில், அவரும் என்னுடன் அதைச் செவியுற்றார்" என்று அபூஹுமைத் (ரழி) கூறினார்.

அஸ்-ஸுஹ்ரி, "என் காது கேட்டது" என்று கூறவில்லை. {குவார்} என்பது சப்தம். {ஜுஆர்} என்பது 'தஜ்அரூன்' என்பதிலிருந்து வந்தது, மாட்டின் சப்தத்தைப் போன்றது.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
7197ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، أَخْبَرَنَا عَبْدَةُ، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي حُمَيْدٍ السَّاعِدِيِّ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم اسْتَعْمَلَ ابْنَ الأُتَبِيَّةِ عَلَى صَدَقَاتِ بَنِي سُلَيْمٍ، فَلَمَّا جَاءَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَحَاسَبَهُ قَالَ هَذَا الَّذِي لَكُمْ، وَهَذِهِ هَدِيَّةٌ أُهْدِيَتْ لِي‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ فَهَلاَّ جَلَسْتَ فِي بَيْتِ أَبِيكَ وَبَيْتِ أُمِّكَ حَتَّى تَأْتِيَكَ هَدِيَّتُكَ، إِنْ كُنْتَ صَادِقًا ‏"‏‏.‏ ثُمَّ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَخَطَبَ النَّاسَ وَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ ‏"‏ أَمَّا بَعْدُ فَإِنِّي أَسْتَعْمِلُ رِجَالاً مِنْكُمْ عَلَى أُمُورٍ مِمَّا وَلاَّنِي اللَّهُ، فَيَأْتِي أَحَدُكُمْ فَيَقُولُ هَذَا لَكُمْ وَهَذِهِ هَدِيَّةٌ أُهْدِيَتْ لِي فَهَلاَّ جَلَسَ فِي بَيْتِ أَبِيهِ وَبَيْتِ أُمِّهِ حَتَّى تَأْتِيَهُ هَدِيَّتُهُ إِنْ كَانَ صَادِقًا، فَوَاللَّهِ لاَ يَأْخُذُ أَحَدُكُمْ مِنْهَا شَيْئًا ـ قَالَ هِشَامٌ ـ بِغَيْرِ حَقِّهِ إِلاَّ جَاءَ اللَّهَ يَحْمِلُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ، أَلاَ فَلأَعْرِفَنَّ مَا جَاءَ اللَّهَ رَجُلٌ بِبَعِيرٍ لَهُ رُغَاءٌ، أَوْ بِبَقَرَةٍ لَهَا خُوَارٌ، أَوْ شَاةٍ تَيْعَرُ ‏"‏‏.‏ ثُمَّ رَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى رَأَيْتُ بَيَاضَ إِبْطَيْهِ ‏"‏ أَلاَ هَلْ بَلَّغْتُ ‏"‏‏.‏
அபூஹுமைத் அஸ்ஸாஇதீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் 'பனூ சுலைம்' குலத்தாரிடம் ஜகாத் வசூலிப்பதற்காக 'இப்னுல் உத்பிய்யா' என்பவரை நியமித்தார்கள். அவர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து கணக்குக் காட்டியபோது, "இது உங்களுக்குரியது; இது எனக்கு அன்பளிப்பாக வழங்கப்பட்டது" என்று கூறினார்.

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "நீர் உண்மையாளராக இருந்தால், உமது அன்பளிப்பு உம்மைத் தேடி வரும் வரை நீர் உம் தந்தையின் வீட்டிலோ அல்லது உம் தாயின் வீட்டிலோ உட்கார்ந்திருக்கலாமே?" என்று கேட்டார்கள்.

பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எழுந்து மக்களிடையே உரையாற்றினார்கள். அல்லாஹ்வைப் புகழ்ந்து போற்றிய பின் கூறினார்கள்: "அம்மா பஃது! (அதன் பிறகு), அல்லாஹ் என் பொறுப்பில் ஒப்படைத்துள்ள சில பணிகளுக்காக உங்களில் சிலரை நான் நியமிக்கிறேன். (அப்படியிருக்க) உங்களில் ஒருவர் வந்து, 'இது உங்களுக்குரியது; இது எனக்குக் கொடுக்கப்பட்ட அன்பளிப்பு' என்று கூறுகிறார். அவர் உண்மையாளராக இருந்தால், அவருக்குரிய அன்பளிப்பு அவரைத் தேடி வரும் வரை அவர் தம் தந்தையின் வீட்டிலோ அல்லது தம் தாயின் வீட்டிலோ அமர்ந்திருக்கலாமே? அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! உங்களில் எவரும் அதிலிருந்து ('முறையற்ற விதமாக' என்று ஹிஷாம் கூறினார்) எதையும் எடுத்துக் கொண்டால், மறுமை நாளில் அதைத் தம் மீது சுமந்தவராகவே அல்லாஹ்வைச் சந்திப்பார்.

அறிந்து கொள்ளுங்கள்! (மறுமை நாளில்) கத்தும் ஒட்டகத்தையோ, அல்லது சப்தமிடும் மாட்டையோ, அல்லது கத்தும் ஆட்டையோ சுமந்து கொண்டு அல்லாஹ்விடம் வரும் நபரை நிச்சயமாக நான் அடையாளம் கண்டுகொள்வேன்."

பிறகு, அவர்களின் அக்குள்களின் வெண்மை தெரியும் அளவிற்குத் தம் இரு கைகளையும் உயர்த்தினார்கள். "நான் (இறைச்செய்தியைச்) சேர்த்துவிட்டேனா?" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
4738ஸஹீஹ் முஸ்லிம்
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَعَمْرٌو النَّاقِدُ، وَابْنُ أَبِي عُمَرَ، - وَاللَّفْظُ لأَبِي بَكْرٍ - قَالُوا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِي حُمَيْدٍ السَّاعِدِيِّ، قَالَ اسْتَعْمَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَجُلاً مِنَ الأَسْدِ يُقَالُ لَهُ ابْنُ اللُّتْبِيَّةِ - قَالَ عَمْرٌو وَابْنُ أَبِي عُمَرَ عَلَى الصَّدَقَةِ - فَلَمَّا قَدِمَ قَالَ هَذَا لَكُمْ وَهَذَا لِي أُهْدِيَ لِي قَالَ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى الْمِنْبَرِ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ وَقَالَ ‏"‏ مَا بَالُ عَامِلٍ أَبْعَثُهُ فَيَقُولُ هَذَا لَكُمْ وَهَذَا أُهْدِيَ لِي ‏.‏ أَفَلاَ قَعَدَ فِي بَيْتِ أَبِيهِ أَوْ فِي بَيْتِ أُمِّهِ حَتَّى يَنْظُرَ أَيُهْدَى إِلَيْهِ أَمْ لاَ وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ لاَ يَنَالُ أَحَدٌ مِنْكُمْ مِنْهَا شَيْئًا إِلاَّ جَاءَ بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ يَحْمِلُهُ عَلَى عُنُقِهِ بَعِيرٌ لَهُ رُغَاءٌ أَوْ بَقَرَةٌ لَهَا خُوَارٌ أَوْ شَاةٌ تَيْعِرُ ‏"‏ ‏.‏ ثُمَّ رَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى رَأَيْنَا عُفْرَتَىْ إِبْطَيْهِ ثُمَّ قَالَ ‏"‏ اللَّهُمَّ هَلْ بَلَّغْتُ ‏"‏ ‏.‏ مَرَّتَيْنِ ‏.‏
அபூஹுமைத் அஸ்ஸாஇதீ (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், ‘அஸ்த்’ குலத்தைச் சேர்ந்த ‘இப்னுல் லுத்பிய்யா’ என்று அழைக்கப்படும் ஒருவரை ஸதகா (வசூலிக்கும்) பொறுப்பாளராக நியமித்தார்கள். அவர் (தம் பணியை முடித்துத்) திரும்பி வந்தபோது, "இது உங்களுக்குரியது; இது எனக்கு அன்பளிப்பாக வழங்கப்பட்டது" என்று கூறினார்.

உடனே, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மிம்பரின் (சொற்பொழிவு மேடை) மீது ஏறி நின்று, அல்லாஹ்வைப் புகழ்ந்து அவனைப் போற்றிய பின் கூறினார்கள்:

"நான் (பணிக்கு) அனுப்பும் ஒரு பணியாளருக்கு என்ன நேர்ந்தது? அவர் (வந்து), 'இது உங்களுக்குரியது; இது எனக்கு அன்பளிப்பாக வழங்கப்பட்டது' என்று கூறுகிறார். அவர் தனது தந்தையின் வீட்டிலோ அல்லது தனது தாயின் வீட்டிலோ அமர்ந்திருக்கலாமே! (அப்போது) தனக்கு அன்பளிப்பு வழங்கப்படுகிறதா இல்லையா என்று அவர் பார்த்திருக்கலாமே!

முஹம்மதின் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக! உங்களில் எவரேனும் அதிலிருந்து எதையேனும் (முறைகேடாக) எடுத்தால், அவர் மறுமை நாளில் சப்தமிடும் ஓர் ஒட்டகத்தையோ, அல்லது சப்தமிடும் ஒரு மாட்டையோ, அல்லது கத்துகின்ற ஓர் ஆட்டையோ தன் கழுத்தில் சுமந்தவராகவே வருவார்."

பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள் தங்கள் அக்குள்களின் வெண்மை எங்களுக்குத் தெரியும் அளவிற்குத் தம் இரு கைகளையும் உயர்த்தினார்கள். பிறகு, "இறைவா! நான் (உன் செய்தியை) எத்திவைத்துவிட்டேனா?" என்று இரண்டு முறை கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
4740ஸஹீஹ் முஸ்லிம்
حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي حُمَيْدٍ السَّاعِدِيِّ، قَالَ اسْتَعْمَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَجُلاً مِنَ الأَزْدِ عَلَى صَدَقَاتِ بَنِي سُلَيْمٍ يُدْعَى ابْنَ الأُتْبِيَّةِ فَلَمَّا جَاءَ حَاسَبَهُ قَالَ هَذَا مَالُكُمْ وَهَذَا هَدِيَّةٌ ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ فَهَلاَّ جَلَسْتَ فِي بَيْتِ أَبِيكَ وَأُمِّكَ حَتَّى تَأْتِيَكَ هَدِيَّتُكَ إِنْ كُنْتَ صَادِقًا ‏"‏ ‏.‏ ثُمَّ خَطَبَنَا فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ ‏"‏ أَمَّا بَعْدُ فَإِنِّي أَسْتَعْمِلُ الرَّجُلَ مِنْكُمْ عَلَى الْعَمَلِ مِمَّا وَلاَّنِي اللَّهُ فَيَأْتِي فَيَقُولُ هَذَا مَالُكُمْ وَهَذَا هَدِيَّةٌ أُهْدِيَتْ لِي ‏.‏ أَفَلاَ جَلَسَ فِي بَيْتِ أَبِيهِ وَأُمِّهِ حَتَّى تَأْتِيَهُ هَدِيَّتُهُ إِنْ كَانَ صَادِقًا وَاللَّهِ لاَ يَأْخُذُ أَحَدٌ مِنْكُمْ مِنْهَا شَيْئًا بِغَيْرِ حَقِّهِ إِلاَّ لَقِيَ اللَّهَ تَعَالَى يَحْمِلُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَلأَعْرِفَنَّ أَحَدًا مِنْكُمْ لَقِيَ اللَّهَ يَحْمِلُ بَعِيرًا لَهُ رُغَاءٌ أَوْ بَقَرَةً لَهَا خُوَارٌ أَوْ شَاةً تَيْعِرُ ‏"‏ ‏.‏ ثُمَّ رَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى رُئِيَ بَيَاضُ إِبْطَيْهِ ثُمَّ قَالَ ‏"‏ اللَّهُمَّ هَلْ بَلَّغْتُ ‏"‏ ‏.‏ بَصُرَ عَيْنِي وَسَمِعَ أُذُنِي ‏.‏
அபூஹுமைத் அஸ்ஸாஇதீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், பனூ சுலைம் குலத்தாரிடமிருந்து ஸதகா வசூலிப்பதற்காக அஸ்த் குலத்தைச் சேர்ந்த, 'இப்னுல் உத்பிய்யா' என்று அழைக்கப்படும் ஒருவரை (நிர்வாகியாக) நியமித்தார்கள். அவர் (பணி முடித்துத்) திரும்பி வந்தபோது, (நபிகளார்) அவரிடம் கணக்குக் கேட்டார்கள். அவர், "இது உங்களுக்குரிய செல்வம்; இது எனக்கு அன்பளிப்பாக வழங்கப்பட்டது" என்று கூறினார்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "நீர் உண்மையாளராக இருந்தால், உமது அன்பளிப்பு உம்மைத் தேடி வரும் வரை நீர் உமது தந்தை மற்றும் தாயின் வீட்டில் அமர்ந்திருக்க வேண்டியதுதானே?" என்று கூறினார்கள்.

பிறகு அவர்கள் எங்களிடம் உரையாற்றினார்கள். அல்லாஹ்வைப் புகழ்ந்து, அவனைப் போற்றினார்கள். பிறகு கூறினார்கள்: "அல்லாஹ் என்னிடம் ஒப்படைத்துள்ள (பொது) அதிகாரத்தின் கீழ்வரும் ஒரு பணிக்கு உங்களில் ஒருவரை நான் நியமிக்கிறேன். அவரோ வந்து, 'இது உங்களுக்குரிய செல்வம்; இது எனக்கு அளிக்கப்பட்ட அன்பளிப்பு' என்று கூறுகிறார். அவர் உண்மையாளராக இருந்தால், தனது அன்பளிப்பு தன்னைத் தேடி வரும் வரை தனது தந்தை மற்றும் தாயின் வீட்டில் அவர் அமர்ந்திருக்க வேண்டியதுதானே?

அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! உங்களில் எவரேனும் அதிலிருந்து (பொது நிதியிலிருந்து) உரிமையின்றி எதையேனும் எடுத்தால், மறுமை நாளில் அதைத் தானே சுமந்தவராகவே அல்லாஹ்வைச் சந்திப்பார். உங்களில் எவரேனும் உறுமும் ஒட்டகத்தையோ, அல்லது கத்தும் பசுவையையோ அல்லது கத்தும் ஆட்டையோ சுமந்தவராக அல்லாஹ்வைச் சந்திப்பதை நான் நிச்சயமாக அறிவேன்."

பிறகு தங்கள் அக்குள்களின் வெண்மை தெரியும் அளவுக்குத் தங்கள் இரு கைகளையும் உயர்த்தினார்கள். பிறகு, "அல்லாஹ்வே! நான் (உன் செய்தியை) சேர்த்துவிட்டேனா?" என்று கூறினார்கள்.

(அறிவிப்பாளர் கூறுகிறார்:) என் கண்கள் (இதை) கண்டன; என் காதுகள் கேட்டன.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
2946சுனன் அபூதாவூத்
حَدَّثَنَا ابْنُ السَّرْحِ، وَابْنُ أَبِي خَلَفٍ، - لَفْظُهُ - قَالاَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِي حُمَيْدٍ السَّاعِدِيِّ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم اسْتَعْمَلَ رَجُلاً مِنَ الأَزْدِ يُقَالُ لَهُ ابْنُ اللُّتْبِيَّةِ - قَالَ ابْنُ السَّرْحِ ابْنُ الأُتْبِيَّةِ - عَلَى الصَّدَقَةِ فَجَاءَ فَقَالَ هَذَا لَكُمْ وَهَذَا أُهْدِيَ لِي ‏.‏ فَقَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَلَى الْمِنْبَرِ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ وَقَالَ ‏"‏ مَا بَالُ الْعَامِلِ نَبْعَثُهُ فَيَجِيءُ فَيَقُولُ هَذَا لَكُمْ وَهَذَا أُهْدِيَ لِي ‏.‏ أَلاَّ جَلَسَ فِي بَيْتِ أُمِّهِ أَوْ أَبِيهِ فَيَنْظُرَ أَيُهْدَى لَهُ أَمْ لاَ لاَ يَأْتِي أَحَدٌ مِنْكُمْ بِشَىْءٍ مِنْ ذَلِكَ إِلاَّ جَاءَ بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنْ كَانَ بَعِيرًا فَلَهُ رُغَاءٌ أَوْ بَقَرَةً فَلَهَا خُوَارٌ أَوْ شَاةً تَيْعَرُ ‏"‏ ‏.‏ ثُمَّ رَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى رَأَيْنَا عُفْرَةَ إِبْطَيْهِ ثُمَّ قَالَ ‏"‏ اللَّهُمَّ هَلْ بَلَّغْتُ اللَّهُمَّ هَلْ بَلَّغْتُ ‏"‏ ‏.‏
அபூஹுமைத் அஸ்ஸாஇதீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள், அஸ்த் குலத்தைச் சேர்ந்த இப்னுல் லுத்பிய்யா என்று அழைக்கப்படும் ஒருவரை - அறிவிப்பாளர் இப்னுஸ் ஸர்ஹ் அவர்கள் (இவர் பெயர்) 'இப்னுல் உத்பிய்யா' என்று கூறினார் - ஸதகா (வசூலிப்பதற்காக) நியமித்தார்கள். அவர் (பணி முடிந்து) வந்து, "இது உங்களுக்குரியது; இது எனக்கு அன்பளிப்பாக வழங்கப்பட்டது" என்று கூறினார்.

உடனே நபி (ஸல்) அவர்கள் மிம்பரின் மீது நின்று, அல்லாஹ்வைப் புகழ்ந்து போற்றிய பிறகு கூறினார்கள்: "நாம் (வசூலிக்க) அனுப்பும் அந்த ஊழியருக்கு என்ன நேர்ந்தது? அவர் வந்து, 'இது உங்களுக்குரியது; இது எனக்கு வழங்கப்பட்ட அன்பளிப்பு' என்று கூறுகிறார். அவர் தனது தாயின் அல்லது தந்தையின் வீட்டில் அமர்ந்து கொண்டு, தனக்கு அன்பளிப்பு வழங்கப்படுகிறதா இல்லையா என்று பார்த்திருக்கலாமே? (எனவே,) உங்களில் எவரேனும் அதிலிருந்து எதையேனும் (முறைகேடாக) எடுத்துக் கொண்டால், மறுமை நாளில் அதைச் சுமந்து வருவார். அது ஒட்டகமாக இருந்தால் கனைத்துக் கொண்டிருக்கும்; அல்லது மாடாக இருந்தால் சப்தமிட்டுக் கொண்டிருக்கும்; அல்லது ஆடாக இருந்தால் கத்திக் கொண்டிருக்கும்."

பிறகு, நாங்கள் அவர்களின் அக்குள்களின் வெண்மையைக் காணும் அளவுக்குத் தங்கள் கைகளை உயர்த்தினார்கள். பிறகு கூறினார்கள்: "அல்லாஹும்ம ஹல் பல்லக்து? அல்லாஹும்ம ஹல் பல்லக்து?" (யா அல்லாஹ்! நான் (உன் செய்தியை) சேர்த்துவிட்டேனா? யா அல்லாஹ்! நான் சேர்த்துவிட்டேனா?)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صحيح (الألباني)
23598முஸ்னது அஹ்மத்
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ سَمِعَ عُرْوَةَ يَقُولُ أَخْبَرَنَا أَبُو حُمَيْدٍ السَّاعِدِيُّ قَالَ اسْتَعْمَلَ النَّبِيُّ ﷺ رَجُلًا مِنَ الْأَزْدِ يُقَالُ لَهُ ابْنُ اللُّتْبِيَّةِ عَلَى صَدَقَةٍ فَجَاءَ فَقَالَ هَذَا لَكُمْ وَهَذَا أُهْدِيَ لِي فَقَامَ رَسُولُ اللهِ ﷺ عَلَى الْمِنْبَرِ فَقَالَ مَا بَالُ الْعَامِلِ نَبْعَثُهُ فَيَجِيءُ فَيَقُولُ هَذَا لَكُمْ وَهَذَا أُهْدِيَ لِي أَفَلَا جَلَسَ فِي بَيْتِ أَبِيهِ وَأُمِّهِ فَيَنْظُرَ أَيُهْدَى إِلَيْهِ أَمْ لَا؟ وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ لَا يَأْتِي أَحَدٌ مِنْكُمْ مِنْهَا بِشَيْءٍ إِلَّا جَاءَ بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ عَلَى رَقَبَتِهِ إِنْ كَانَ بَعِيرًا لَهُ رُغَاءٌ أَوْ بَقَرَةً لَهَا خُوَارٌ أَوْ شَاةً تَيْعَرُ ثُمَّ رَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى رَأَيْنَا عُفْرَةَ يَدَيْهِ ثُمَّ قَالَ اللهُمَّ هَلْ بَلَّغْتُ ثَلَاثًا وَزَادَ هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ قَالَ أَبُو حُمَيْدٍ سَمِعَ أُذُنِي وَأَبْصَرَ عَيْنِي وَسَلُوا زَيْدَ بْنَ ثَابِتٍ
அபூஹுமைத் அஸ்ஸாஇதீ (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் அஸ்த் குலத்தைச் சேர்ந்த இப்னுல் லுத்பிய்யா என்பவரை ஜகாத் (வசூலிக்கும்) அதிகாரியாக நியமித்தார்கள். அவர் (வசூலித்துவிட்டுத் திரும்பி) வந்து, "இது உங்களுக்குரியது (அரசுக்குரியது); இது எனக்கு அன்பளிப்பாக வழங்கப்பட்டது" என்று கூறினார்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மிம்பரில் (உரையாற்றுவதற்காக) எழுந்து நின்று பின்வருமாறு கூறினார்கள்: "நாம் (ஒருவரைப் பொதுப் பணிக்கு) அதிகாரியாக அனுப்பும் நபருக்கு என்ன நேர்ந்தது? அவர் (திரும்பி) வந்து, 'இது உங்களுக்குரியது, இது எனக்கு அன்பளிப்பாக வழங்கப்பட்டது' என்று கூறுகிறார். அவர் தனது தந்தை மற்றும் தாயின் வீட்டில் உட்கார்ந்து, (அவர் அதிகாரியாக இல்லாத நிலையிலும்) தனக்கு அன்பளிப்பு வழங்கப்படுகிறதா, இல்லையா என்பதைப் பார்த்திருக்க வேண்டாமா? முஹம்மதின் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக! உங்களில் எவரேனும் அதிலிருந்து (முறைகேடாக) எதையேனும் பெற்றால், மறுமை நாளில் அதைத் தன் கழுத்தில் சுமந்தபடியே அவர் வருவார். அது ஒட்டகமாக இருந்தால் (சத்தமிட்டபடியும்), மாடாக இருந்தால் (கனைத்தபடியும்), ஆடாக இருந்தால் (கத்தியபடியும்) இருக்கும்."

பின்னர், தமது கைகளின் (அக்குள் பகுதியின்) வெண்மையை நாங்கள் காணும் அளவுக்கு கைகளை உயர்த்தி, "யா அல்லாஹ்! நான் (உன் செய்தியை மக்களிடம்) எடுத்துரைத்து விட்டேனா?" என்று மூன்று முறை கூறினார்கள்.

(இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர்களில் ஒருவரான ஹிஷாம் பின் உர்வா (ரஹ்) கூடுதலாகக் கூறுகிறார்கள்: அபூஹுமைத் (ரழி) அவர்கள், "என் காதுகள் இதைக் கேட்டன, என் கண்கள் இதைப் பார்த்தன. (இது குறித்து சந்தேகம் இருந்தால்) நீங்கள் ஸைத் பின் ஸாபித் (ரழி) அவர்களிடம் கேட்டுக்கொள்ளுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.)
ஹதீஸ் தரம் : இஸ்னாதுஹு ஸஹீஹ் (இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆதாரபூர்வமானது)
إسناده صحيح
1779மிஷ்காத் அல்-மஸாபீஹ்
عَن أبي حميد السَّاعِدِيّ: اسْتَعْمَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلًا مِنَ الأزد يُقَال لَهُ ابْن اللتبية الأتبية عَلَى الصَّدَقَةِ فَلَمَّا قَدِمَ قَالَ: هَذَا لَكُمْ وَهَذَا أُهْدِيَ لِي فَخَطَبَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأثْنى عَلَيْهِ وَقَالَ: أَمَّا بَعْدُ فَإِنِّي أَسْتَعْمِلُ رِجَالًا مِنْكُمْ عَلَى أُمُور مِمَّا ولاني الله فَيَأْتِي أحدكُم فَيَقُول: هَذَا لكم وَهَذَا هَدِيَّةٌ أُهْدِيَتْ لِي فَهَلَّا جَلَسَ فِي بَيْتِ أَبِيهِ أَوْ بَيْتِ أُمِّهِ فَيَنْظُرُ أَيُهْدَى لَهُ أَمْ لَا؟ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَا يَأْخُذُ أَحَدٌ مِنْهُ شَيْئًا إِلَّا جَاءَ بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ يَحْمِلُهُ عَلَى رَقَبَتِهِ إِنْ كَانَ بَعِيرًا لَهُ رُغَاءٌ أَوْ بَقْرًا لَهُ خُوَارٌ أَوْ شَاة تَيْعر ثمَّ رفع يَدَيْهِ حَتَّى رَأينَا عفرتي إِبِطَيْهِ ثُمَّ قَالَ: «اللَّهُمَّ هَلْ بَلَّغْتُ اللَّهُمَّ هَل بلغت» . . قَالَ الْخَطَّابِيُّ: وَفِي قَوْلِهِ: «هَلَّا جَلَسَ فِي بَيْتِ أُمِّهِ أَوْ أَبِيهِ فَيَنْظُرُ أَيُهْدَى إِلَيْهِ أَمْ لَا؟» دَلِيلٌ عَلَى أَنَّ كُلَّ أَمْرٍ يُتَذَرَّعُ بِهِ إِلَى مَحْظُورٍ فَهُوَ مَحْظُورٌ وَكُلُّ دخل فِي الْعُقُودِ يُنْظَرُ هَلْ يَكُونُ حُكْمُهُ عِنْدَ الِانْفِرَادِ كَحُكْمِهِ عِنْدَ الِاقْتِرَانِ أَمْ لَا؟ هَكَذَا فِي شرح السّنة
அபூஹுமைத் அஸ்ஸாஇதீ (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள், இப்னுல் லுத்பிய்யா எனப்படும் அஸ்த் குலத்தைச் சேர்ந்த ஒருவரை ஸதகா (ஜகாத்) வசூலிப்பதற்காக நியமித்தார்கள். அவர் திரும்பி வந்தபோது, “இது உங்களுக்குரியது; இது எனக்கு அன்பளிப்பாக வழங்கப்பட்டது” என்று கூறினார். எனவே, நபி (ஸல்) அவர்கள் சொற்பொழிவு ஆற்றினார்கள். அல்லாஹ்வைப் புகழ்ந்து போற்றிய பிறகு அவர்கள் கூறினார்கள்:

"அம்மா பஹ்து (இறைப்புகழுக்குப்பின்)! அல்லாஹ் என்னிடம் ஒப்படைத்த சில காரியங்களைக் கையாள்வதற்காக, உங்களில் இருந்து சிலரை நான் பணியில் அமர்த்துகிறேன். ஆனால், அவர்களில் ஒருவர் வந்து, 'இது உங்களுக்குரியது; இது எனக்கு வழங்கப்பட்ட அன்பளிப்பு' என்று கூறுகிறார். அவர் தனது தந்தையின் வீட்டிலோ அல்லது தாயின் வீட்டிலோ உட்கார்ந்து, தனக்கு அன்பளிப்பு வழங்கப்படுகிறதா இல்லையா என்று பார்த்திருக்கலாமே? என் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக! உங்களில் எவரொருவர் அதில் இருந்து எதையும் (முறைகேடாக) எடுத்துக்கொள்கிறாரோ, அவர் மறுமை நாளில் அதைத் தன் கழுத்தில் சுமந்தவராகவே வருவார். (அவர் சுமந்து வருவது) கனைக்கும் ஒட்டகமாகவோ, கத்தும் மாட்டாகவோ அல்லது கத்தும் ஆடாகவோ இருக்கும்.”

பிறகு, நாங்கள் அவர்களின் அக்குள்களின் வெண்மையைப் பார்க்கும் அளவுக்கு அவர்கள் தங்கள் கைகளை உயர்த்தி, “அல்லாஹ்வே! நான் (செய்தியை) எத்திவைத்துவிட்டேனா? அல்லாஹ்வே! நான் (செய்தியை) எத்திவைத்துவிட்டேனா?” என்று கூறினார்கள்.

இமாம் கத்தாபீ (ரஹ்) கூறினார்கள்: "'அவர் தனது தந்தையின் வீட்டிலோ அல்லது தாயின் வீட்டிலோ உட்கார்ந்து, அது அவருக்கு அன்பளிப்பாக வழங்கப்படுமா இல்லையா என்று பார்க்கட்டுமே!' என்ற வார்த்தைகள், தடைசெய்யப்பட்ட ஒன்றிற்கு வழிவகுக்கும் ஒவ்வொரு காரியமும் தடைசெய்யப்பட்டதே என்பதற்குச் சான்றாகும். மேலும், (அரசுப்) பொறுப்புகள் (அல்லது ஒப்பந்தங்கள்) மூலம் கிடைக்கும் ஒவ்வொரு வருவாயும் (கவனமாக) ஆராயப்பட வேண்டும்: (அதாவது,) ஒருவன் (அத்தகைய) பொறுப்பில் இல்லாதபோது அதன் சட்டம் எப்படி இருக்குமோ, அதே சட்டம் அவன் (அந்தப்) பொறுப்பில் இருக்கும்போதும் இருக்குமா அல்லது இல்லையா (என்று பார்க்க வேண்டும்)." - இவ்வாறாக ஷரஹ் அஸ்-சுன்னாவில் உள்ளது.
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفق عَلَيْهِ (الألباني)
1711சுனனுத் தாரிமி
أَخْبَرَنَا أَبُو الْيَمَانِ الْحَكَمُ بْنُ نَافِعٍ أَنْبَأَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ حَدَّثَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ عَنْ أَبِي حُمَيْدٍ الْأَنْصَارِيِّ ثُمَّ السَّاعِدِيِّ أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ اسْتَعْمَلَ عَامِلًا عَلَى الصَّدَقَةِ فَجَاءَهُ الْعَامِلُ حِينَ فَرَغَ مِنْ عَمَلِهِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا الَّذِي لَكُمْ وَهَذَا أُهْدِيَ لِي فَقَالَ النَّبِيُّ ﷺ «فَهَلَّا قَعَدْتَ فِي بَيْتِ أَبِيكَ وَأُمِّكَ فَنَظَرْتَ أَيُهْدَى لَكَ أَمْ لَا؟» ثُمَّ قَامَ النَّبِيُّ ﷺ عَشِيَّةً بَعْدَ الصَّلَاةِ عَلَى الْمِنْبَرِ فَتَشَهَّدَ وَأَثْنَى عَلَى اللَّهِ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ ثُمَّ قَالَ أَمَّا بَعْدُ مَا بَالُ الْعَامِلِ نَسْتَعْمِلُهُ فَيَأْتِينَا فَيَقُولُ هَذَا مِنْ عَمَلِكُمْ وَهَذَا أُهْدِيَ لِي؟ فَهَلَّا قَعَدَ فِي بَيْتِ أَبِيهِ وَأُمِّهِ فَيَنْظُرَ هَلْ يُهْدَى لَهُ أَمْ لَا؟ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَا يَغُلُّ أَحَدُكُمْ مِنْهَا شَيْئًا إِلَّا جَاء بهَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ يَحْمِلُهُ عَلَى عُنُقِهِ إِنْ كَانَ بَعِيرًا جَاءَ بِهِ لَهُ رُغَاءٌ وَإِنْ كَانَتْ بَقَرَةً جَاءَ بِهَا لَهَا خُوَارٌ وَإِنْ كَانَتْ شَاةً جَاءَ بِهَا تَيْعَرُ فَقَدْ بَلَّغْتُ قَالَ أَبُو حُمَيْدٍ ثُمَّ رَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ يَدَيْهِ حَتَّى إِنَّا لَنَنْظُرُ إِلَى عُفْرَةِ إِبْطَيْهِ قَالَ أَبُو حُمَيْدٍ وَقَدْ سَمِعَ ذَلِكَ مَعِي مِنَ النَّبِيِّ ﷺ زَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ فَسَلُوهُ
அபூஹுமைத் அல்அன்சாரி அஸ்ஸாஇதி (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் (ஜகாத் வசூலிக்கும்) ஒரு பணியாளரை நியமித்தார்கள். அந்தப் பணியாளர் தனது பணியை முடித்துவிட்டு (திரும்பி) வந்தபோது, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! இது உங்களுக்குரியது (அரசுக்குச் சேர வேண்டிய ஜகாத்); இது எனக்கு அன்பளிப்பாக வழங்கப்பட்டது" என்று கூறினார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "நீர் உமது தந்தை அல்லது தாயின் வீட்டில் உட்கார்ந்திருக்கலாமே! (அப்படியும்) உமக்கு அன்பளிப்பு வழங்கப்படுகிறதா இல்லையா என்று நீர் பார்த்திருக்கலாமே?" என்று கேட்டார்கள்.

பின்னர், மாலைத் தொழுகைக்குப் பின் நபி (ஸல்) அவர்கள் மிம்பரின் (சொற்பொழிவு மேடை) மீது நின்றார்கள். அல்லாஹ்விற்குத் தகுதியான முறையில் அவனைப் போற்றிப் புகழ்ந்துவிட்டு, "இறைவனைத் துதித்த பின்! நாம் ஒருவரைப் பணியமர்த்துகிறோம்; அவர் (பணியை முடித்து) வந்து 'இது உங்களுக்குரியது, இது எனக்கு அன்பளிப்பாக வழங்கப்பட்டது' என்று கூறுகிறாரே, அவருக்கு என்ன நேர்ந்தது? அவர் தனது தந்தை மற்றும் தாயின் வீட்டில் உட்கார்ந்து, தனக்கு அன்பளிப்பு வழங்கப்படுகிறதா இல்லையா என்று பார்த்திருக்கலாமே?

என் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக! உங்களில் எவரேனும் அதிலிருந்து (பொதுச் சொத்திலிருந்து) எதையேனும் (முறைகேடாக) எடுத்தால், மறுமை நாளில் அதை அவர் தனது கழுத்தில் சுமந்தபடியே வருவார். அது ஓர் ஒட்டகமாக இருந்தால், அது கத்திக் கொண்டிருக்கும் நிலையிலும், ஒரு பசுவாக இருந்தால் அது கத்திக் கொண்டிருக்கும் நிலையிலும், ஒரு ஆடாக இருந்தால் அது கத்திக் கொண்டிருக்கும் நிலையிலும் அதை அவர் (தன் கழுத்தில் சுமந்து) வருவார். (இறைச் செய்தியை) நான் உங்களிடம் சேர்த்துவிட்டேன்" என்று கூறினார்கள்.

(இதை அறிவிக்கும்) அபூஹுமைத் (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "பிறகு, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமது அக்குள் பகுதியின் வெண்மையை நாங்கள் பார்க்கும் அளவுக்குத் தங்களது இரு கைகளை உயர்த்தினார்கள். நபி (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து என்னுடன் சேர்ந்து ஸைத் பின் ஸாபித் (ரழி) அவர்களும் இதனைக் கேட்டார்கள்; (தேவைப்பட்டால்) அவரிடமும் நீங்கள் கேட்டுக்கொள்ளுங்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஸஹீஹ் (அத்தாரானீ)
إسناده صحيح (الداراني)
2535சுனனுத் தாரிமி
أَخْبَرَنَا الْحَكَمُ بْنُ نَافِعٍ حَدَّثَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ عَنْ أَبِي حُمَيْدٍ السَّاعِدِيِّ أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ اسْتَعْمَلَ عَامِلًا عَلَى الصَّدَقَةِ فَجَاءَهُ الْعَامِلُ حِينَ فَرَغَ مِنْ عَمَلِهِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا الَّذِي لَكُمْ وَهَذَا أُهْدِيَ لِي؟ فَقَالَ النَّبِيُّ ﷺ «فَهَلَّا قَعَدْتَ فِي بَيْتِ أَبِيكَ وَأَمِّكَ فَنَظَرْتَ أَيُهْدَى لَكَ أَمْ لَا» ثُمَّ قَامَ النَّبِيُّ ﷺ عَشِيَّةً بَعْدَ الصَّلَاةِ عَلَى الْمِنْبَرِ فَتَشَهَّدَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ ثُمَّ قَالَ أَمَّا بَعْدُ فَمَا بَالُ الْعَامِلِ نَسْتَعْمِلُهُ فَيَأْتِينَا فَيَقُولُ هَذَا مِنْ عَمَلِكُمْ وَهَذَا أُهْدِيَ لِي فَهَلَّا قَعَدَ فِي بَيْتِ أَبِيهِ وَأُمِّهِ فَيَنْظُرَ أَيُهْدَى لَهُ أَمْ لَا؟ وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ لَا يَغُلُّ أَحَدٌ مِنْكُمْ مِنْهَا شَيْئًا إِلَّا جَاءَ بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ يَحْمِلُهُ عَلَى عُنُقِهِ إِنْ كَانَ بَعِيرًا جَاءَ بِهِ لَهُ رُغَاءٌ وَإِنْ كَانَتْ بَقَرَةً جَاءَ بِهَا لَهَا خُوَارٌ وَإِنْ كَانَتْ شَاةً جَاءَ بِهَا تَيْعِرُ فَقَدْ بَلَّغْتُ قَالَ أَبُو حُمَيْدٍ ثُمَّ رَفَعَ النَّبِيُّ ﷺ يَدَيْهِ حَتَّى إِنَّا لَنَنْظُرُ إِلَى عُفْرَةِ إِبِطَيْهِ قَالَ أَبُو حُمَيْدٍ وَقَدْ سَمِعَ ذَلِكَ مَعِي مِنْ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ زَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ فَسَلُوهُ
அபூஹுமைத் அஸ்ஸாயிதீ (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் (ஜகாத் வசூலிப்பதற்காக) ஒருவரை அதிகாரியாக நியமித்தார்கள். அவர் தமது பணியை முடித்துவிட்டுத் திரும்பி வந்ததும், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! இது உங்களுக்குரியது (அரசுக்குச் சேர வேண்டிய ஜகாத் பொருள்); இது எனக்கு (தனிப்பட்ட முறையில்) அன்பளிப்பாக வழங்கப்பட்டது" என்று கூறினார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "நீர் உமது தந்தை மற்றும் தாயின் வீட்டில் (எந்தப் பொறுப்பும் இன்றி) அமர்ந்துகொண்டு, உமக்கு அன்பளிப்பு வழங்கப்படுகிறதா இல்லையா என்று பார்த்திருக்கலாமே?" என்று கேட்டார்கள்.

பின்னர் நபி (ஸல்) அவர்கள் மாலைத் தொழுகைக்குப் பின் சொற்பொழிவு மேடையில் (மிம்பரில்) நின்றார்கள். (இறைவனை ஒருமைப்படுத்தும்) சாட்சியத்தை மொழிந்து, அல்லாஹ்வை அவனது தகுதிக்கேற்ப புகழ்ந்து போற்றினார்கள். பிறகு, "இறைப் புகழுக்குப் பின்! நாம் ஒருவரை அதிகாரியாக நியமிக்கிறோம். அவரோ நம்மிடம் வந்து, 'இது உங்களுக்குரிய (அரசுப்) பணி; இது எனக்கு அன்பளிப்பாக வழங்கப்பட்டது' என்று கூறுகிறார். அந்த அதிகாரியின் நிலை என்ன? அவர் தன் தாய், தந்தையரின் வீட்டில் அமர்ந்துகொண்டு, தனக்கு அன்பளிப்பு வழங்கப்படுகிறதா இல்லையா என்று பார்த்திருக்கலாமே! முஹம்மதின் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக! உங்களில் எவரேனும் அதிலிருந்து (பொதுச் சொத்திலிருந்து) எதையேனும் முறைகேடாக (மோசடி செய்து) எடுத்தால், அவர் மறுமை நாளில் அதைத் தனது கழுத்தில் சுமந்தபடியே வருவார். அது ஒட்டகமாக இருந்தால், (ஒட்டகத்திற்கே உரிய) கனைப்புடன் அதைக் கொண்டு வருவார். அது பசுமாடாக இருந்தால், (மாட்டின்) சப்தமிட்டவாறு அதைக் கொண்டு வருவார். அது ஆடாக இருந்தால், கத்தியவாறு அதைக் கொண்டு வருவார். நான் (இறைச் செய்தியை) நிச்சயமாகச் சேர்த்துவிட்டேன்" என்று கூறினார்கள்.

அபூஹுமைத் (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: பிறகு, நபி (ஸல்) அவர்கள் தம் இரு கைகளையும் உயர்த்தினார்கள். எந்த அளவிற்கென்றால், அவர்களது அக்குள்களின் வெண்மையை நாங்கள் பார்த்தோம்.

மேலும் அபூஹுமைத் (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இவ்வாறு கூறியதை என்னுடன் சேர்ந்து ஸைத் பின் ஸாபித் (ரழி) அவர்களும் செவியேற்றார்கள்; எனவே, அவரிடமும் நீங்கள் கேட்டு(த் தெரிந்து)கொள்ளுங்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : இதன் தரத்தீர்ப்பு அறியப்படவில்லை (N/A)
لا نعرف حكم له (N/A)
أَخْبَرَنَا أَبُو مُحَمَّدٍ عَبْدُ اللهِ بْنُ يُوسُفَ الْأَصْبَهَانِيُّ، أنبأ أَبُو سَعِيدِ بْنُ الْأَعْرَابِيِّ، ح وَأَخْبَرَنَا أَبُو الْحُسَيْنِ بْنُ بِشْرَانَ، بِبَغْدَادَ، أنبأ إِسْمَاعِيلُ بْنُ مُحَمَّدٍ الصَّفَّارُ، قَالَا: ثنا سَعْدَانُ بْنُ نَصْرٍ، ثنا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِي حُمَيْدٍ السَّاعِدِيِّ أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ اسْتَعْمَلَ رَجُلًا مِنَ الْأَزْدِ عَلَى الصَّدَقَةِ، يُقَالُ لَهُ ابْنُ اللُّتْبِيَّةِ فَلَمَّا جَاءَهُ، قَالَ لِلنَّبِيِّ ﷺ: هَذَا لَكُمْ وَهَذَا أُهْدِيَ لِي، فَقَامَ رَسُولُ اللهِ ﷺ عَلَى الْمِنْبَرِ فَحَمِدَ اللهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ، وَقَالَ: " مَا بَالُ الْعَامِلِ نَسْتَعْمِلُهُ عَلَى بَعْضِ الْعَمَلِ مِنْ أَعْمَالِنَا فَيَجِيءُ فَيَقُولُ هَذَا لَكُمْ وَهَذَا أُهْدِيَ لِي، أَفَلَا جَلَسَ فِي بَيْتِ أَبِيهِ أَوْ فِي بَيْتِ أُمِّهِ فَيَنْظُرَ هَلْ يُهْدَى لَهُ شَيْءٌ أَوْ لَا، وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ لَا يَأْتِي أَحَدٌ مِنْكُمْ مِنْهَا بِشَيْءٍ إِلَّا جَاءَ بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ يَحْمِلُهُ عَلَى رَقَبَتِهِ إِنْ كَانَ بَعِيرًا لَهُ رُغَاءٌ، أَوْ بَقَرَةٌ لَهَا خُوَارٌ، أَوْ شَاةٌ تَيْعَرُ ". ثُمَّ رَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى رَأَيْتُ عُفْرَةَ إِبْطَيْهِ، فَقَالَ: " اللهُمَّ هَلْ بَلَّغْتُ اللهُمَّ هَلْ بَلَّغْتُ اللهُمَّ هَلْ بَلَّغْتُ ". رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ فِي الصَّحِيحِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ عَبْدِ اللهِ. وَرَوَاهُ مُسْلِمٌ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ أَبِي شَيْبَةَ وَغَيْرِهِ، كُلُّهُمْ عَنِ ابْنِ عُيَيْنَةَ. 7665 - وَأَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللهِ الْحَافِظُ، أَخْبَرَنِي أَبُو الْوَلِيدِ، ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ أَبِي طَالِبٍ، ثنا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، ثنا سُفْيَانُ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي حُمَيْدٍ، قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللهِ ﷺ قَالَ: فَذَكَرَ الْحَدِيثَ رَوَاهُ مُسْلِمٌ فِي الصَّحِيحِ عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَرَ
அபூஹுமைத் அஸ்ஸாஇதீ (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் 'அஸ்த்' குலத்தைச் சேர்ந்த இப்னுல் லுத்பிய்யா எனப்படும் ஒருவரை ஜகாத் (தர்மம்) வசூலிப்பவராக நியமித்தார்கள். அவர் (பணியை முடித்துத் திரும்பிய) போது, நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "இது உங்களுக்குரியது (அரசுக்குரியது); இது எனக்கு அன்பளிப்பாக வழங்கப்பட்டது" என்று கூறினார்.

உடனே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மிம்பரின் மீது ஏறி, அல்லாஹ்வைப் போற்றிப் புகழ்ந்துவிட்டு பின்வருமாறு கூறினார்கள்: "நாம் நமது பணிகளில் ஒன்றிற்கு ஒருவரை அதிகாரியாக நியமிக்கிறோம்; அவர் (பணியை முடித்து) வந்து, 'இது உங்களுக்குரியது, இது எனக்கு அன்பளிப்பாக வழங்கப்பட்டது' என்று கூறுவதன் நிலை என்ன? அவர் தன் தந்தை அல்லது தாயின் வீட்டில் (சும்மா) அமர்ந்திருக்கலாமே! அப்போது அவருக்கு ஏதேனும் அன்பளிப்பு வழங்கப்படுகிறதா அல்லது இல்லையா என அவர் பார்க்கட்டுமே! முஹம்மதின் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக! உங்களில் எவரேனும் அதிலிருந்து (முறைகேடாக) எதையேனும் எடுத்தால், மறுமை நாளில் அதை அவர் தனது கழுத்தில் சுமந்தவராகவே வருவார். அது கனைக்கின்ற ஒட்டகமாகவோ, கத்துகின்ற மாடாகவோ அல்லது கத்துகின்ற ஆடாகவோ இருக்கலாம்."

பின்னர், நபி (ஸல்) அவர்கள் தமது அக்குள் பகுதியின் வெண்மையை நான் பார்க்கும் அளவுக்குத் தமது இரு கைகளையும் உயர்த்தி, "யா அல்லாஹ்! நான் (உன் செய்தியை மக்களிடம்) சேர்த்துவிட்டேனா? யா அல்லாஹ்! நான் சேர்த்துவிட்டேனா? யா அல்லாஹ்! நான் சேர்த்துவிட்டேனா?" என்று (மூன்று முறை) கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஹதீஸ் தரம் கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا أَبُو سَعِيدِ بْنُ أَبِي عَمْرٍو، ثنا أَبُو مُحَمَّدٍ أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ اللهِ الْمُزَنِيُّ، أنبأ عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى، ثنا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنِي شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ، عَنْ أَبِي حُمَيْدٍ الْأَنْصَارِيِّ ثُمَّ السَّاعِدِيِّ، أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللهِ صَلَى الله عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْتَعْمَلَ عَامِلًا عَلَى الصَّدَقَةِ، فَجَاءَ الْعَامِلُ حِينَ قَدِمَ مِنْ عَمَلِهِ، فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللهِ هَذَا الَّذِي لَكُمْ وَهَذَا الَّذِي أُهْدِيَ لِي، فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَى الله عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " فَهَلَّا قَعَدْتَ فِي بَيْتِ أَبِيكَ وَأُمِّكَ، فَنَظَرْتَ إِنْ كَانَ يُهْدَى لَكَ أَمْ لَا؟ "، ثُمَّ قَامَ رَسُولُ اللهِ صَلَى الله عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَشِيَّةً عَلَى الْمِنْبَرِ بَعْدَ الصَّلَاةِ، فَتَشَهَّدَ وَأَثْنَى عَلَى اللهِ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ، ثُمَّ قَالَ: " أَمَّا بَعْدُ " فَمَا بَالُ الْعَامِلِ نَسْتَعْمِلُهُ فَيَأْتِيَنَا، فَيَقُولُ هَذَا مِنْ عَمَلِكُمْ، وَهَذَا الَّذِي أُهْدِيَ لِي، فَهَلَّا قَعَدَ فِي بَيْتِ أَبِيهِ وَأُمِّهِ، فَنَظَرَ هَلْ يُهْدَى لَهُ أَمْ لَا؟ وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ لَا يَقْبَلُ أَحَدٌ مِنْكُمْ مِنْهَا شَيْئًا، إِلَّا جَاءَ بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ يَحْمِلُهُ عَلَى عُنُقِهِ إِنْ كَانَ بَعِيرًا جَاءَ بِهِ وَلَهُ رُغَاءٌ، وَإِنْ كَانَتْ بَقَرَةً جَاءَ بِهَا وَلَهَا خُوَارٌ وَإِنْ كَانَتْ شَاةً جَاءَ بِهَا تَيْعَرُ، فَقَدْ بَلَّغْتُ " قَالَ أَبُو حُمَيْدٍ: ثُمَّ رَفَعَ النَّبِيُّ صَلَى الله عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدَهُ حَتَّى إِنَّا لَنَنْظُرُ إِلَى عُفْرَةِ إِبْطَيْهِ قَالَ أَبُو حُمَيْدٍ: وَقَدْ سَمِعَ ذَلِكَ مِنْ رَسُولِ اللهِ صَلَى الله عَلَيْهِ وَسَلَّمَ زَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ فَاسْأَلُوهُ رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ فِي الصَّحِيحِ عَنْ أَبِي الْيَمَانِ
அபூஹுமைத் அஸ்ஸாஇதீ (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (ஜகாத் வசூலிப்பதற்காக) ஒருவரைப் பணியமர்த்தினார்கள். அவர் (பணியை முடித்துவிட்டுத்) திரும்பி வந்ததும், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! இது உங்களுக்குரியது (ஜகாத் நிதி); இது எனக்கு அன்பளிப்பாக வழங்கப்பட்டது" என்று கூறினார்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "நீர் உமது தந்தை மற்றும் தாயின் வீட்டில் அமர்ந்திருக்கலாமே! (அப்படியிருந்தும்) உமக்கு அன்பளிப்பு வழங்கப்படுகிறதா, இல்லையா எனப் பார்த்திருக்கலாமே?" என்று கேட்டார்கள்.

பின்னர், மாலைத் தொழுகைக்குப் பின் நபி (ஸல்) அவர்கள் மிம்பரின் மீது எழுந்து நின்று, (இறைவனைப் போற்றும்) சாட்சியத்தை (கலிமா ஷஹாதத்) உரைத்து, அல்லாஹ்வுக்குத் தகுதியான வார்த்தைகளால் அவனைப் போற்றிப் புகழ்ந்துவிட்டு, பின்வருமாறு கூறினார்கள்:

"அம்மா பஃது (இறைப்புகழுக்கு பின்)! நாம் ஒருவரைப் பணியில் அமர்த்துகிறோம். அவரோ (பணியை முடித்துவிட்டு) நம்மிடம் வந்து, 'இது உங்களுக்குரியது; இது எனக்கு அன்பளிப்பாக வழங்கப்பட்டது' என்று கூறுகிறார். அவர் தன் தந்தை மற்றும் தாயின் வீட்டில் அமர்ந்திருக்கலாமே! (அப்படியிருந்தும்) அவருக்கு அன்பளிப்பு வழங்கப்படுகிறதா, இல்லையா எனப் பார்த்திருக்கலாமே?

முஹம்மதின் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக! உங்களில் எவரேனும் அதிலிருந்து (ஜகாத் பொருளிலிருந்து) எதையேனும் (முறைகேடாக) எடுத்தால், மறுமை நாளில் அதைத் தனது கழுத்தில் சுமந்தபடியே அவர் வருவார். அது ஒட்டகமாக இருந்தால் கனைத்தபடியும், பசுவாக இருந்தால் சப்தமிட்டபடியும், ஆடாக இருந்தால் கத்தியபடியும் இருக்கும் நிலையில் அதைத் தன் கழுத்தில் சுமந்தவராக அவர் வருவார். நான் (அல்லாஹ்வின் செய்தியை உங்களிடம்) சேர்த்துவிட்டேன்."

அபூஹுமைத் (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள், தம் அக்குள் பகுதியின் வெண்மையை நாங்கள் காணும் அளவுக்குத் தமது கைகளை உயர்த்தினார்கள்."

மேலும் அபூஹுமைத் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதை ஸைத் பின் ஸாபித் (ரழி) அவர்களும் செவியுற்றுள்ளார்கள். (வேண்டுமானால்) நீங்கள் அவரிடமும் கேட்டுப் பாருங்கள்."

(நூல்: ஸஹீஹ் புகாரி)
ஹதீஸ் தரம் : ஹதீஸ் தரம் கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللهِ الْحَافِظُ , أَخْبَرَنِي أَبُو مُحَمَّدٍ أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ اللهِ الْمُزَنِيُّ , أنبأ عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى , ثنا أَبُو الْيَمَانِ , أَخْبَرَنِي شُعَيْبٌ , عَنِ الزُّهْرِيِّ , أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ , عَنْ أَبِي حُمَيْدٍ الْأَنْصَارِيِّ , ثُمَّ السَّاعِدِيِّ أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللهِ ﷺ اسْتَعْمَلَ عَامِلًا عَلَى الصَّدَقَةِ , فَجَاءَهُ الْعَامِلُ حِينَ فَرَغَ مِنْ عَمَلِهِ , فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللهِ , هَذَا الَّذِي لَكُمْ , وَهَذَا الَّذِي أُهْدِيَ إِلِيَّ , فَقَالَ رَسُولُ اللهِ ﷺ: " فَهَلَّا قَعَدْتَ فِي بَيْتِ أَبِيكَ وَأُمِّكَ فَنَظَرْتَ: أَيُهْدَى لَكَ أَمْ لَا "؟ ثُمَّ قَامَ النَّبِيُّ ﷺ عَشِيَّةً عَلَى الْمِنْبَرِ بَعْدَ الصَّلَاةِ , فَتَشَهَّدَ وَأَثْنَى عَلَى اللهِ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ ثُمَّ قَالَ: " أَمَّا بَعْدُ , فَمَا بَالُ الْعَامِلِ نَسْتَعْمِلُهُ فَيَأْتِيَنَا , فَيَقُولَ: هَذَا مِنْ عَمَلِكُمْ , وَهَذَا الَّذِي أُهْدِيَ لِي , فَهَلَّا قَعَدَ فِي بَيْتِ أَبِيهِ وَأُمِّهِ فَنَظَرَ: هَلْ يُهْدَى لَهُ أَمْ لَا؟ وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ لَا يَقْبَلُ أَحَدٌ مِنْكُمْ مِنْهَا شَيْئًا إِلَّا جَاءَ بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ يَحْمِلُهُ عَلَى عُنُقِهِ , إِنْ كَانَ بَعِيرًا جَاءَ بِهِ لَهُ رُغَاءٌ , وَإِنْ كَانَتْ بَقَرَةً جَاءَ بِهَا وَلَهَا خُوَارٌ , وَإِنْ كَانَتْ شَاةً جَاءَ بِهَا تَيْعَرُ , فَقَدْ بَلَّغْتُ " , قَالَ أَبُو حُمَيْدٍ: ثُمَّ رَفَعَ النَّبِيُّ ﷺ يَدَيْهِ حَتَّى إِنَّنَا لَنَنْظُرُ إِلَى عُفْرَةِ إِبْطَيْهِ. قَالَ أَبُو حُمَيْدٍ: قَدْ سَمِعَ ذَلِكَ مَعِي مِنْ رَسُولِ اللهِ ﷺ زَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ فَسَلُوهُ. رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ فِي الصَّحِيحِ عَنْ أَبِي الْيَمَانِ
அபூஹுமைத் அல்அன்சாரி அஸ்ஸாஇதி (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (ஜகாத் வசூலிப்பதற்காக) ஒருவரைப் பணியமர்த்தினார்கள். அவர் தமது பணியை முடித்துவிட்டு வந்த போது, "யா ரஸூலல்லாஹ்! இது உங்களுக்குரியது (அரசுக்குரியது); இது எனக்கு அன்பளிப்பாக வழங்கப்பட்டது" என்று கூறினார். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம், "நீர் உமது தந்தை மற்றும் தாயின் வீட்டில் (பதவியில் இல்லாமல் சாதாரணமாக) உட்கார்ந்திருந்தால் உமக்கு அன்பளிப்பு வழங்கப்படுகிறதா, இல்லையா என்பதைப் பார்த்திருக்கலாமே?" என்று கேட்டார்கள்.

பின்னர் நபி (ஸல்) அவர்கள் அன்றைய தினம் மாலை நேரத் தொழுகைக்குப் பின் மின்பரில் எழுந்து நின்று, அல்லாஹ்வை அவனது தகுதிக்கு ஏற்ப புகழ்ந்துரைத்து விட்டுப் பின்வருமாறு கூறினார்கள்: "அம்மா பஃது (இதற்குப் பின்), நாம் ஒருவரை ஒரு பணிக்கு நியமிக்கிறோம். அவரோ (பணியை முடித்துவிட்டு) நம்மிடம் வந்து, 'இது உங்கள் பணிக்குரியது; இது எனக்கு அன்பளிப்பாக வழங்கப்பட்டது' என்று கூறுகிறார். அந்தப் பணியாளரின் நிலை என்ன? அவர் தமது தந்தை மற்றும் தாயின் வீட்டில் உட்கார்ந்திருந்தால் அவருக்கு அன்பளிப்பு வழங்கப்படுகிறதா, இல்லையா என்பதை அவர் பார்த்திருக்கலாமே?

முஹம்மதின் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக! உங்களில் எவரேனும் அதிலிருந்து (முறையற்ற வகையில்) எதையாவது எடுத்தால், மறுமை நாளில் அதை அவர் தமது கழுத்தில் சுமந்தபடியே வருவார். அது ஒட்டகமாக இருந்தால் அது கனைத்தவாறும், பசுவாக இருந்தால் அது கதறியவாறும், ஆடாக இருந்தால் அது கத்தியவாறும் இருக்கும் நிலையில் அதை அவர் (தமது கழுத்தில்) சுமந்து வருவார். நான் (இறைக்கட்டளையைத் தெளிவாக) எடுத்துரைத்து விட்டேன்".

அபூஹுமைத் (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "பிறகு, நபி (ஸல்) அவர்கள் தமது அக்குள் பகுதியின் வெண்மையை நாங்கள் பார்க்கும் அளவுக்குத் தமது கைகளை (வானத்தை நோக்கி) நன்கு உயர்த்தினார்கள்". மேலும் அபூஹுமைத் (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "என்னுடன் சேர்ந்து ஸைத் பின் ஸாபித் (ரழி) அவர்களும் இதனை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து செவியுற்றுள்ளார்கள்; (சந்தேகமிருந்தால்) அவரிடம் நீங்கள் கேட்டுப் பாருங்கள்".

(இதனை இமாம் புகாரி அவர்கள் தமது ஸஹீஹில் அபுல் யமான் வழியாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள்).
ஹதீஸ் தரம் : ஹதீஸ் தரம் கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
4515ஸஹீஹ் இப்னு ஹிப்பான்
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ الْمُثَنَّى، قَالَ: حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ غِيَاثٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، قَالَ: سَمِعْتُ أَبَا حُمَيْدٍ السَّاعِدِيَّ يَقُولُ: اسْتَعْمَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ابْنَ اللُّتْبِيَّةِ عَلَى الصَّدَقَةِ، فَلَمَّا جَاءَ حَاسَبَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَقَالَ: هَذَا لَكُمْ وَهَذِهِ هَدِيَّةٌ أُهْدِيَتْ إِلَيَّ، فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَلَا جَلَسْتَ فِي بَيْتِ أَبِيكَ وَأُمِّكَ حَتَّى تَأْتِيَكَ هَدِيَّتُكَ»، فَلَمَّا صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الظُّهْرَ قَامَ فَخَطَبَ، فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ، ثُمَّ قَالَ: «أَمَّا بَعْدُ، §مَا بَالُ أَقْوَامٍ نُوَلِّيهِمْ أُمُورًا مِمَّا وَلَّانَا اللَّهُ وَنَسْتَعْمِلَهُمْ عَلَى أُمُورٍ مِمَّا وَلَّانِي اللَّهُ، ثُمَّ يَأْتِي أَحَدُهُمْ فَيَقُولُ: هَذَا لَكُمْ وَهَذِهِ أُهْدِيَتْ إِلَيَّ، أَلَا جَلَسَ فِي بَيْتِ أَبِيهِ وَأُمِّهِ حَتَّى تَأْتِيَهُ هَدِيَّتُهُ، وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ، لَا يَأْخُذُ أَحَدٌ مِنْكُمْ شَيْئًا بِغَيْرِ حَقِّهِ إِلَّا جَاءَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ يَحْمِلُهُ عَلَى عَاتِقِهِ، فَلَا أَعْرِفَنَّ رَجُلًا يَحْمِلُ عَلَى عُنُقِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ بَعِيرًا لَهُ رُغَاءٌ، أَوْ بَقَرَةً لَهَا خُوَارٌ، أَوْ شَاةً تَيْعَرُ»، ثُمَّ بَسَطَ يَدَهُ حَتَّى رَأَيْتُ بَيَاضَ إِبْطَيْهِ بَصَرَ عَيْنِي وَسَمِعَ أُذُنِي، ثُمَّ قَالَ: «أَلَا هَلْ بَلَّغْتُ - ثَلَاثًا -»، الشَّهِيدُ عَلَى ذَلِكَ زَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ الْأَنْصَارِيُّ يَحُكُّ مَنْكِبِي مَنْكِبَهُ
அபூஹுமைத் அஸ்ஸாஇதீ (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இப்னுல் லுத்பிய்யா (எனும் அஸ்த் கிளையைச் சேர்ந்த) ஒருவரை ஸதகா (ஜகாத்) வசூலிப்பதற்காக நியமித்தார்கள். அவர் (வசூலித்துவிட்டுத்) திரும்பி வந்ததும், நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம் கணக்குக் கேட்டார்கள். அப்போது அவர், "இது உங்களுக்குரியது (அரசுப் பொது நிதிக்கானது); இது எனக்கு அன்பளிப்பாக வழங்கப்பட்டது" என்று கூறினார். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "நீர் உமது தந்தை மற்றும் தாயின் வீட்டிலேயே உட்கார்ந்திருக்க வேண்டியதுதானே? (அப்போதும்) உமக்கு அன்பளிப்பு தேடி வருகிறதா என்று பார்ப்போம்?" என்று கேட்டார்கள்.

பின்னர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் லுஹர் தொழுது முடிந்ததும் எழுந்து நின்று உரையாற்றினார்கள். அல்லாஹ்வைப் புகழ்ந்து போற்றிவிட்டு, பிறகு கூறினார்கள்: "அம்மா பஃது (இறைத்துதிக்குப் பின்), அல்லாஹ் எனக்குப் பொறுப்பளித்த காரியங்களில் சிலவற்றிற்கு சிலரை நாம் அதிகாரிகளாக நியமிக்கிறோம். அவர்களில் ஒருவர் வந்து, 'இது உங்களுக்குரியது; இது எனக்கு அன்பளிப்பாக வழங்கப்பட்டது' என்று கூறுவதன் நிலை என்ன? அவர் தமது தந்தை மற்றும் தாயின் வீட்டிலேயே உட்கார்ந்திருக்க வேண்டியதுதானே? அவருக்கு அந்த அன்பளிப்பு தேடி வருகிறதா என்று பார்ப்போம்!

முஹம்மதின் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக! உங்களில் எவரேனும் உரிமையின்றி (முறையற்ற வழியில்) ஏதேனும் ஒரு பொருளை எடுத்தால், மறுமை நாளில் அதைத் தனது பிடரியில் சுமந்தவாறே வருவார். கனைக்கின்ற ஒட்டகத்தையோ, அல்லது கத்துகின்ற பசுமாட்டையோ, அல்லது கத்துகின்ற ஆட்டையோ ஒருவர் தனது கழுத்தில் சுமந்த நிலையில் மறுமை நாளில் வருவதை நான் காண நேரிடும் (எச்சரிக்கை).

பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள் தமது கைகளை உயர்த்தினார்கள். எந்தளவுக்கு என்றால், அவர்களின் அக்குள்களின் வெண்மையை எனது கண்கள் கண்டன, எனது காதுகள் (அவர்களின் சொற்களைக்) கேட்டன. பிறகு, 'யா அல்லாஹ்! நான் (உன் செய்தியை) எத்தி வைத்துவிட்டேனா?' என்று மூன்று முறை கூறினார்கள். இதற்கு ஸைத் பின் ஸாபித் அல்அன்சாரி (ரழி) அவர்களே சாட்சியாக இருந்தார்கள்; (அப்போது) அவர் எனது தோளோடு தோள் உரசியபடி இருந்தார்".
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (ஆதாரப்பூர்வமானது)
صحيح